It is an acceptable biblical understanding to identify the prophet Ezekiel as thirty years old in his opening verses.
მისაღებია ბიბლიური გაგებით წინასწარმეტყველ ეზეკიელის მის შესავალ მუხლებში ოცდაათი წლისად იდენტიფიცირება.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. In the fifth day of the month, which was the fifth year of king Jehoiachin’s captivity, The word of the Lord came expressly unto Ezekiel the priest, the son of Buzi, in the land of the Chaldeans by the river Chebar; and the hand of the Lord was there upon him. Ezekiel 1:1–3.
და იყო ასე: ოცდამეათე წელს, მეოთხე თვეში, თვის მეხუთე დღეს, როცა მე ვიყავი ტყვეთა შორის ქებარის მდინარესთან, გაიხსნა ცანი და ვიხილე ღვთის ხილვები. თვის მეხუთე დღეს, რაც იყო მეფე იეჰოიაქინის ტყვეობის მეხუთე წელი, უფლის სიტყვა გარკვევით მოევლინა ეზეკიელ მღვდელს, ბუზის ძეს, ქალდეველთა ქვეყანაში, ქებარის მდინარესთან; და იქ იყო მასზე უფლის ხელი. ეზეკიელი 1:1–3.
Some believe “the thirtieth year” is based upon a specific jubilee cycle, which began with king Josiah and ended with verse one of chapter forty.
ზოგიერთს სჯერა, რომ „ოცდამეათე წელი“ ეფუძნება განსაზღვრულ იუბილეს ციკლს, რომელიც დაიწყო მეფე იოშიათი და დასრულდა ორმოცე თავის პირველი მუხლით.
In the five and twentieth year of our captivity, in the beginning of the year, in the tenth day of the month, in the fourteenth year after that the city was smitten, in the selfsame day the hand of the Lord was upon me, and brought me thither. Ezekiel 40:1.
ჩვენი ტყვეობის ოცდამეხუთე წელს, წლის დასაწყისში, თვის მეათე დღეს, ქალაქის დაცემიდან მეთოთხმეტე წელს, სწორედ იმავე დღეს, უფლის ხელი იყო ჩემზე და მან იქ მიმიყვანა. ეზეკიელი 40:1.
Biblical chronologists date verse one of chapter forty as either April 28 or October 22, 573 BC. All the prophets identify the latter days, so the fall date of October 22, 573 BC is the omega date of a line that began fifty years prior in what is called “Josiah’s Great Passover” on May 5, 622 BC.
ბიბლიური ქრონოლოგები ორმოცე თავის პირველ მუხლს ათარიღებენ ძვ. წ. 573 წლის 28 აპრილით ან 22 ოქტომბრით. ყველა წინასწარმეტყველი მიუთითებს უკანასკნელ დღეებზე, ამიტომ ძვ. წ. 573 წლის 22 ოქტომბრის საშემოდგომო თარიღი არის იმ ხაზის ომეგა-თარიღი, რომელიც ორმოცდაათი წლით ადრე დაიწყო იმ მოვლენაში, რომელსაც „იოსიას დიდი პასექი“ ეწოდება, ძვ. წ. 622 წლის 5 მაისს.
The number thirty is a symbol of the priests who were to be thirty years old when they began to serve. Whether verse one through three of Ezekiel one, is identifying Ezekiel’s age as thirty, or simply as a symbol of a priest he would also be represented as thirty years old. If the thirty years of verse one is as others believe; representing the thirtieth year since Josiah’s Great Passover in 622 BC, the prophetic implications are still the same.
რიცხვი ოცდაათი არის მღვდლების სიმბოლო, რომელნიც მსახურების დაწყებისას ოცდაათი წლისანი უნდა ყოფილიყვნენ. ეზეკიელის პირველი თავის პირველი-მესამე მუხლები ეზეკიელის ასაკს ოცდაათ წელს უთითებს, თუ უბრალოდ მღვდლის სიმბოლოდ წარმოაჩენს მას, იგი მაინც ოცდაათი წლისად იქნებოდა წარმოდგენილი. თუ პირველი მუხლის ოცდაათი წელი, როგორც სხვებს სჯერათ, წარმოადგენს იოშიას დიდი პასექიდან — ძვ. წ. 622 წლიდან — გასულ ოცდამეათე წელს, წინასწარმეტყველური მნიშვნელობები მაინც იგივე რჩება.
Josiah means “foundation,” and his Great Passover began a jubilee period that ended on October 22 on the Day of Atonement 573 BC. The “jubilee line” from Josiah to October 22 aligns with the history of 1840 to 1844. The foundations of 1840 were represented by king Josiah and also by Josiah Litch. October 22 was represented by the horn of the jubilee trumpet being sounded along with the horn of the Day of Atonement.
იოშია ნიშნავს „საფუძველს“, და მისმა დიდმა პასექმა დაიწყო იუბილეს პერიოდი, რომელიც დასრულდა 22 ოქტომბერს, 573 წ. ჩვ. წ. აღ-მდე, გამოსყიდვის დღეს. „საიუბილეო ხაზი“ იოშიადან 22 ოქტომბრამდე შესაბამისობაშია 1840-დან 1844 წლამდე პერიოდთან. 1840 წლის საფუძვლები წარმოდგენილი იყო მეფე იოშიათი და ასევე იოშია ლიჩით. 22 ოქტომბერი წარმოდგენილი იყო საიუბილეო საყვირის რქის ხმით, რომელიც ჟღერდა გამოსყიდვის დღის რქასთან ერთად.
And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. Leviticus 25:8, 9.
და დაითვლი შენთვის შვიდ შაბათეულ წელიწადს, შვიდგზის შვიდ წელიწადს; და ეს შვიდი შაბათეული წელიწადი შეგიდგეს ორმოცდაცხრა წლად. და დაახმოვანებ საყვირს იუბილისას მეშვიდე თვის მეათე დღეს; მიტევების დღეს დაახმოვანებთ საყვირს მთელ თქვენს ქვეყანაში. ლევიანნი 25:8, 9.
Ezekiel is set within the Jubilee line from king Josiah to October 22, a line that represents Revelation ten’s first and second angels from 1840 unto 1844. Ezekiel represents the Millerites of the first and second angels and the one hundred and forty-four thousand of the third angel. Ezekiel represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, but his primary prophetic attribute is that he is a prophet.
ეზეკიელი განთავსებულია იუბილეს ხაზში მეფე იოშიადან 22 ოქტომბრამდე — ხაზში, რომელიც წარმოადგენს გამოცხადების მეათე თავის პირველი და მეორე ანგელოზებს 1840 წლიდან 1844 წლამდე. ეზეკიელი წარმოადგენს პირველი და მეორე ანგელოზების მილერიტებს და მესამე ანგელოზის ას ორმოცდაოთხი ათასს. ეზეკიელი წარმოადგენს ას ორმოცდაოთხი ათასის სამღვდელოებას, მაგრამ მისი მთავარი წინასწარმეტყველური ნიშან-თვისება ის არის, რომ იგი წინასწარმეტყველია.
Prophet, Priest and King
წინასწარმეტყველი, მღვდელი და მეფე
There are three biblical characters that began to serve when thirty years of age. Along with Ezekiel were David and Joseph. Because they all began to serve at the age of thirty, they are all priests. David is a symbol of the king, Joseph is the priest and Ezekiel is the prophet in the threefold kingdom of glory that consists of a prophet, a priest and a king.
არსებობს სამი ბიბლიური პიროვნება, რომლებმაც მსახურება ოცდაათი წლის ასაკში დაიწყეს. ეზეკიელთან ერთად იყვნენ დავითი და იოსები. რადგან მათ ყველამ მსახურება ოცდაათი წლის ასაკში დაიწყეს, ყველა ისინი მღვდელნი არიან. დიდების სამმაგ სასუფეველში, რომელიც შედგება წინასწარმეტყველისგან, მღვდლისგან და მეფისგან, დავითი მეფის სიმბოლოა, იოსები — მღვდლისა, ხოლო ეზეკიელი — წინასწარმეტყველისა.
However we might apply the prophet Ezekiel as a symbol, he is a priest, and when applied in the line of the jubilee from Josiah to October 22, Ezekiel is a priest who would represent a priest in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand as typified by the history of 1840 to 1844 and king Josiah to October 22, 573 BC.
თუმცა ჩვენ შეიძლება წინასწარმეტყველი ეზეკიელი სიმბოლოდ გამოვიყენოთ, იგი მღვდელია; და როდესაც იგი იოშიადან ოქტომბრის 22-მდე საიუბილეო ხაზში განიხილება, ეზეკიელი არის მღვდელი, რომელიც წარმოადგენდა მღვდელს ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის ჟამს, როგორც ეს ნაჩვენებია 1840-დან 1844 წლამდე ისტორიისა და მეფე იოშიადან ძვ. წ. 573 წლის ოქტომბრის 22-მდე პერიოდის ტიპოლოგიით.
Twenty-two
ოცდაორი
The Bible is clear that Ezekiel ministered for twenty-two years. “Twenty-two” is a symbol of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of Divinity combined with humanity. In the history represented by Josiah’s Passover unto chapter forty’s October 22’s Jubilee celebration, Josiah’s Passover typified the work of Josiah Litch in 1838 and 1840. That work was setting forth the time prophecies of the first and second woes. It can now be seen that the prophecy of the first and second woes is much larger than the pioneers recognized.
ბიბლია მკაფიოდ გვიჩვენებს, რომ ეზეკიელი მსახურობდა ოცდაორი წლის განმავლობაში. „ოცდაორი“ არის იმ ას ორმოცდაოთხი ათასის სიმბოლო, რომლებიც ღვთაებრიობისა და კაცობრიობის შეერთების ნიშანს წარმოადგენენ. იოშიას პასექიდან ორმოცე თავის 22 ოქტომბრის იუბილეს აღნიშვნამდე წარმოდგენილ ისტორიაში, იოშიას პასექი განასახიერებდა ჯოზაია ლიჩის საქმიანობას 1838 და 1840 წლებში. ეს საქმიანობა მდგომარეობდა პირველი და მეორე ვაების დროითი წინასწარმეტყველებების წარმოჩენაში. ახლა უკვე შეიძლება დაინახოს, რომ პირველი და მეორე ვაების წინასწარმეტყველება გაცილებით უფრო ვრცელია, ვიდრე პიონერები აღიარებდნენ.
Ezekiel as a biblical prophet identifies more specific dates in his writings than any other biblical author.
ეზეკიელი, როგორც ბიბლიური წინასწარმეტყველი, თავის წერილებში უფრო მეტ კონკრეტულ თარიღს ასახელებს, ვიდრე ნებისმიერი სხვა ბიბლიური ავტორი.
Ezekiel is the omega of the day equaling a year in Bible prophecy. In the book of Numbers, the alpha mention of the day year principle is represented at the first rebellion at Kadesh that brought about forty years of wandering in the wilderness. The last, or omega rebellion is being represented by Ezekiel in chapter four as Jerusalem is destroyed.
ეზეკიელი წარმოადგენს „დღის წელიწადად“ პრინციპის ომეგას ბიბლიურ წინასწარმეტყველებაში. რიცხვთა წიგნში ამ „დღე-წელიწადის“ პრინციპის ალფა მოხსენიება წარმოდგენილია კადეშში პირველი ამბოხებით, რომელმაც უდაბნოში ორმოცწლიანი ხეტიალი გამოიწვია. უკანასკნელი, ანუ ომეგა ამბოხება, წარმოდგენილია ეზეკიელის მიერ მეოთხე თავში, როდესაც იერუსალიმი ნადგურდება.
Alpha
ალფა
After the number of the days in which ye searched the land, even forty days, each day for a year, shall ye bear your iniquities, even forty years, and ye shall know my breach of promise. I the Lord have said, I will surely do it unto all this evil congregation, that are gathered together against me: in this wilderness they shall be consumed, and there they shall die. Numbers 14:34, 35.
იმ დღეების რაოდენობისამებრ, რომელთაც ქვეყანას უთვალთვალებდით — ორმოცი დღე — თითოეული დღე წელიწადად, იტვირთავთ თქვენს უსამართლობებს ორმოცი წლის განმავლობაში, და შეიცნობთ ჩემს აღთქმის დარღვევას. მე, უფალმა, ვთქვი: უეჭველად ასე მოვექცევი მთელ ამ ბოროტ კრებულს, რომელიც ჩემ წინააღმდეგ შეიკრიბა: ამ უდაბნოში განილევიან და იქ დაიხოცებიან. რიცხვნი 14:34, 35.
Omega
ომეგა
Lie thou also upon thy left side, and lay the iniquity of the house of Israel upon it: according to the number of the days that thou shalt lie upon it thou shalt bear their iniquity. For I have laid upon thee the years of their iniquity, according to the number of the days, three hundred and ninety days: so shalt thou bear the iniquity of the house of Israel. And when thou hast accomplished them, lie again on thy right side, and thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days: I have appointed thee each day for a year. Therefore thou shalt set thy face toward the siege of Jerusalem, and thine arm shall be uncovered, and thou shalt prophesy against it. Ezekiel 4:4–7.
დაწექი აგრეთვე შენს მარცხენა მხარეს და ისრაელის სახლის ურჯულოება მასზე დაიდე; იმ დღეთა რიცხვისამებრ, რამდენსაც მასზე დაწოლილი იქნები, იტვირთავ მათ ურჯულოებას. რადგან მე დაგიდე მათ ურჯულოების წლები დღეთა რიცხვისამებრ — სამას ოთხმოცდაათი დღე; ასე იტვირთავ ისრაელის სახლის ურჯულოებას. ხოლო როცა მათ აღასრულებ, კვლავ დაწექი შენს მარჯვენა მხარეს და იუდას სახლის ურჯულოებას იტვირთავ ორმოცი დღე: თითოეული დღე წელიწადად დაგიწესე. ამიტომ შენი პირი იერუსალიმის ალყისკენ მიმართე, და შენი მკლავი გაშიშვლებული იყოს, და უწინასწარმეტყველე მის წინააღმდეგ. ეზეკიელი 4:4–7.
Kadesh and Jerusalem’s destruction represent the alpha and omega rebellion representing the day for a year principle. The “day for a year principle” was the primary rule of the Millerite's and in the history of 1840 to 1844, as typified in the Jubilee line of king Josiah unto October 22. Ezekiel sets forth more dates than any other prophet. Within the dating of Ezekiel, the line of the Jubilee is identified, tying Ezekiel’s witness directly into the history of the first and second angels, and thereafter the history of the third angel.
კადეში და იერუსალიმის განადგურება წარმოადგენს ალფა და ომეგა აჯანყებას, რომელიც წარმოადგენს „ერთი დღე — ერთი წლის“ პრინციპს. „ერთი დღე — ერთი წლის“ პრინციპი მილერიტთა მთავარი წესი იყო და 1840-დან 1844 წლამდე ისტორიაში ეს იოსიას მეფის იუბილეს ხაზში, 22 ოქტომბრამდე, ტიპოლოგიურად იყო წარმოდგენილი. ეზეკიელი უფრო მეტ თარიღს წარმოგვიდგენს, ვიდრე ნებისმიერი სხვა წინასწარმეტყველი. ეზეკიელის დათარიღებებში იდენტიფიცირებულია იუბილეს ხაზი, რაც ეზეკიელის მოწმობას უშუალოდ აკავშირებს პირველი და მეორე ანგელოზების ისტორიასთან, ხოლო ამის შემდეგ — მესამე ანგელოზის ისტორიასთან.
Along with the “Jubilee line” Ezekiel lies on his side for three hundred and ninety days, then on his other side for forty days. “Four hundred and thirty” is a symbol of the old and new covenants, for Abram’s covenant promise of four hundred years of captivity in Egypt found the second witness of thirty years with the apostle Paul. Together Abram, (later Abraham) of ‘the old’ and Saul, (later Paul) of ‘the new’ combined their witnesses to establish four hundred and thirty years as a symbol of the everlasting covenant. “Three hundred and ninety days” “shalt thou bear the iniquity of the house of Israel.” “And” “thou shalt bear the iniquity of the house of Judah forty days.” Together the right side and the left side equal Abram and Paul.
„იუბილეს ხაზთან“ ერთად ეზეკიელი წვება თავის გვერდზე სამას ოთხმოცდაათი დღე, შემდეგ კი თავის მეორე გვერდზე ორმოცი დღე. „ოთხას ოცდაათი“ ძველი და ახალი აღთქმების სიმბოლოა, რადგან აბრამის აღთქმისეული დაპირება ეგვიპტეში ოთხასი წლის ტყვეობის შესახებ მეორე მოწმობას პოულობს მოციქულ პავლესთან ოცდაათი წლის სახით. ერთად აბრამმა, (შემდგომში აბრაამმა) „ძველისამ“ და საულმა, (შემდგომში პავლემ) „ახლისამ“ თავიანთი მოწმობები შეაერთეს, რათა დაედგინებინათ ოთხას ოცდაათი წელი, როგორც მარადიული აღთქმის სიმბოლო. „სამას ოთხმოცდაათი დღე“ — „უნდა იტვირთო ისრაელის სახლის ურჯულოება“. „და“ „იუდას სახლის ურჯულოება უნდა იტვირთო ორმოცი დღე“. ერთად მარჯვენა მხარე და მარცხენა მხარე უტოლდება აბრამსა და პავლეს.
The covenant was always based upon obedience or disobedience—life or death. The year day principle in Millerite history was a life or death issue, and the history was announced by the first angel as the everlasting gospel. The “gospel” is a life or death issue, and the life or death testing issue of Millerite history was set within the context of the principle of a day equating to a year. The prediction that empowered the message of the first angel was the three hundred ninety-one years and fifteen days prophecy of the second woe. Within the three hundred and ninety days that Ezekiel laid upon his left side is an illustration of the three hundred and ninety-one years and fifteen days time prophecy of the second woe. It requires prophetic discernment to rightly divide the prophecy, but it is nothing less than the continuing work of the Lion of the tribe of Judah unsealing the message of the midnight cry.
აღთქმა მუდამ დამყარებული იყო მორჩილებასა თუ ურჩობაზე—სიცოცხლესა თუ სიკვდილზე. მილერიტულ ისტორიაში წელ-დღის პრინციპი სიცოცხლისა თუ სიკვდილის საკითხი იყო, და ეს ისტორია პირველმა ანგელოზმა გამოაცხადა, როგორც მარადიული სახარება. „სახარება“ სიცოცხლისა თუ სიკვდილის საკითხია, ხოლო მილერიტული ისტორიის სიცოცხლისა თუ სიკვდილის გამომცდელი საკითხი დადგენილი იყო იმ პრინციპის კონტექსტში, რომლის მიხედვითაც ერთი დღე ერთ წელს უტოლდება. წინასწარმეტყველება, რომელმაც პირველი ანგელოზის უწყებას ძალა მიანიჭა, იყო მეორე ვაის სამიას ოთხმოცდათერთმეტი წლისა და თხუთმეტი დღის წინასწარმეტყველება. იმ სამას ოთხმოცდაათ დღეში, რომელთა განმავლობაშიც ეზეკიელი მარცხენა გვერდზე იწვა, მოცემულია მეორე ვაის სამიას ოთხმოცდათერთმეტი წლისა და თხუთმეტი დღის დროითი წინასწარმეტყველების ილუსტრაცია. წინასწარმეტყველური გარჩევის უნარია საჭირო, რათა წინასწარმეტყველება მართებულად განიყოს, მაგრამ ეს სხვა არაფერია, თუ არა იუდას ტომის ლომის განგრძობადი საქმე, რომელიც შუაღამის ღაღადის უწყებას ბეჭედს ხსნის.
I contend that Ezekiel must be treated as a symbol of the one hundred and forty-four thousand, but primarily as a symbol of the gift of the Spirit of Prophecy, whether represented as a manifestation of a latter-day prophet, or as a manifestation of the covenant people who understand the principle of line upon line methodology.
მე ვამტკიცებ, რომ ეზეკიელი უნდა განიხილებოდეს როგორც ას ორმოცდაოთხი ათასის სიმბოლო, მაგრამ უპირველესად როგორც წინასწარმეტყველების სულის ნიჭის სიმბოლო, იქნება იგი წარმოდგენილი უკანასკნელი დღეების წინასწარმეტყველის გამოვლინებად, თუ აღთქმის ერის გამოვლინებად, რომელსაც ესმის „ხაზი ხაზზე“ მეთოდოლოგიის პრინციპი.
I contend that Ezekiel’s light upon the three hundred and ninety-one years and fifteen days prophecy aligns with the dirt brush man casting the jewels into the larger casket.
ვაცხადებ, რომ ეზეკიელის ნათელი სამას ოთხმოცდათერთმეტი წლისა და თხუთმეტი დღის წინასწარმეტყველებაზე შეესაბამება მტვრის მწმენდავი კაცის მიერ ძვირფასეულობათა უფრო დიდ ყუთში ჩაყრას.
I contend that the light from Ezekiel is an essential element of the capstone message, when the temple is finished.
ვამტკიცებ, რომ ეზეკიელისგან მომდინარე ნათელი საკვანძო გზავნილის არსებითი ელემენტია, როდესაც ტაძარი დასრულდება.
Ezekiel is at October 22 in verse one of chapter forty, and it is there that the vision of the future temple is given to Ezekiel. That temple is the temple of the one hundred and forty-four thousand, of which Ezekiel is a symbol of that number. That group will have passed two tests before they reach the third and litmus test. Ezekiel is portrayed as receiving his light in the temple, and therefore the light he produces as a symbol represents the light that comes when God’s people enter the Most Holy Place in alignment with Daniel chapter ten.
ეზეკიელი იმყოფება ოქტომბრის ოცდამეორე დღეს, მეორმოცე თავის პირველ მუხლში, და სწორედ იქ ეძლევა ეზეკიელს მომავალი ტაძრის ხილვა. ის ტაძარი არის ას ორმოცდაოთხი ათასის ტაძარი, რომელთა რიცხვის სიმბოლოსაც ეზეკიელი წარმოადგენს. ის ჯგუფი მესამე, საბოლოო გამოცდამდე მისვლამდე ორ გამოცდას გაივლის. ეზეკიელი წარმოდგენილია როგორც ტაძარში თავის ნათელს მიმღები, და ამიტომ მის მიერ გამოღებული ნათელი, როგორც სიმბოლო, წარმოადგენს იმ ნათელს, რომელიც მოდის, როდესაც ღვთის ერი შედის წმიდათაწმიდაში, დანიელის მეათე თავის თანხმობით.
The light of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed, is unsealed just before probation closes.
იესო ქრისტეს გამოცხადების სინათლე, რომელიც იხსნება, იხსნება სწორედ გამოცდის ვადის დახურვის წინ.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
და მეუბნება მე: ნუ დაბეჭდავ ამ წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვებს, რადგან ჟამი ახლოსაა. ვინც უსამართლოა, კვლავ უსამართლობდეს; და ვინც უწმინდურია, კვლავ უწმინდურობდეს; და ვინც მართალია, კვლავ სიმართლეს იქმოდეს; და ვინც წმიდაა, კვლავ წმიდად იქცეოდეს. გამოცხადება 22:10, 11.
The “time is at hand” just before probation closes in verse eleven, and the Revelation of Jesus Christ is therefore unsealed at that time, for “the time is at hand.”
„დრო ახლოსაა“ მეთერთმეტე მუხლში გამოცდის ვადის დახურვის წინ, და ამიტომ იესო ქრისტეს გამოცხადება იმ დროს იხსნება, რადგან „დრო ახლოსაა“.
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to shew unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.
იესო ქრისტეს გამოცხადება, რომელიც ღმერთმა მისცა მას, რათა უჩვენოს თავის მონებს ის, რაც მალე უნდა მოხდეს; და მან გაგზავნა და თავისი ანგელოზის მეშვეობით აუწყა ეს თავის მონას, იოანეს, რომელმაც დაამოწმა ღმერთის სიტყვა, იესო ქრისტეს მოწმობა და ყოველივე, რაც იხილა. ნეტარია ის, ვინც კითხულობს, და ისინი, ვინც ისმენენ ამ წინასწარმეტყველების სიტყვებს და იცავენ მასში დაწერილს; რადგან ჟამი ახლოა. გამოცხადება 1:1–3.
Probation closes for Laodicean Seventh-day Adventism at the Sunday law and Adventism is represented as Jerusalem in chapter nine of Ezekiel. There those who sigh and cry for the abominations done in the land and in the church receive the seal. The sealing takes place when the east winds of Islam are angering the nations, just before probation closes. In Ezekiel chapter eight the four generations of Adventism conclude with the fourth generation being symbolized by the twenty-five leaders bowing to the sun.
ლაოდიკიელ მეშვიდე დღის ადვენტიზმს საცდელი დრო კვირადღის კანონის დროს ეწურება, და ეზეკიელის მეცხრე თავში ადვენტიზმი წარმოდგენილია როგორც იერუსალიმი. იქ ისინი, ვინც კვნესიან და მოთქვამენ იმ სისაძაგლეთა გამო, რომლებიც ქვეყანაში და ეკლესიაში ხდება, იღებენ ბეჭედს. დაბეჭდვა ხდება მაშინ, როდესაც ისლამის აღმოსავლეთის ქარები აღაშფოთებენ ერებს, უშუალოდ მანამდე, ვიდრე საცდელი დრო დასრულდება. ეზეკიელის მერვე თავში ადვენტიზმის ოთხი თაობა სრულდება, ხოლო მეოთხე თაობა სიმბოლურად წარმოდგენილია იმ ოცდახუთი წინამძღოლით, რომლებიც მზეს ეთაყვანებიან.
That vision was given symbolically one day before the Sunday law, or just before the close of probation as represented by six, six, six.
ეს ხილვა სიმბოლურად მიეცა კვირის კანონის დადგენამდე ერთი დღით ადრე, ანუ მადლის დროის დასრულებამდე უშუალოდ ადრე, როგორც ეს წარმოდგენილია ექვსი, ექვსი, ექვსით.
And it came to pass in the sixth year, in the sixth month, in the fifth day of the month, as I sat in mine house, and the elders of Judah sat before me, that the hand of the Lord God fell there upon me. Then I beheld, and lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber. And he put forth the form of an hand, and took me by a lock of mine head; and the spirit lifted me up between the earth and the heaven, and brought me in the visions of God to Jerusalem, to the door of the inner gate that looketh toward the north; where was the seat of the image of jealousy, which provoketh to jealousy. And, behold, the glory of the God of Israel was there, according to the vision that I saw in the plain. Ezekiel 8:1–4.
და იყო მეექვსე წელს, მეექვსე თვეს, თვის მეხუთე დღეს, როცა მე ჩემს სახლში ვიჯექი და იუდას უხუცესნი ჩემს წინ ისხდნენ, იქ დამეცა უფალი ღმერთის ხელი. მაშინ ვიხილე, და აჰა, მსგავსება, თითქოს ცეცხლის სახე: მისი წელიდან ქვემოთ — ცეცხლი; და მისი წელიდან ზემოთ — როგორც ბრწყინვალების სახე, როგორც ქარვის ფერი. და გაიწოდა ხელის მსგავსი სახე და წამავლო თმის კულულზე; და სულმა აღმამაღლა მიწასა და ცას შორის და ღვთის ხილვებში მიმიყვანა იერუსალიმში, შიდა კარიბჭის შესასვლელთან, რომელიც ჩრდილოეთისკენ იყო მიმართული, სადაც იდგა შურის აღძვრის კერპის სავარძელი. და, აჰა, იქ იყო ისრაელის ღმერთის დიდება, იმ ხილვის თანახმად, რომელიც ველზე ვიხილე. ეზეკიელი 8:1–4.
The vision of the sixth year, sixth month and fifth day came just before ‘666,’ a symbol of the Sunday law, when probation closes for Laodicean Adventism. That vision was “according to the vision” Ezekiel “saw in the plain.” The vision he saw in the plain is found earlier, in chapter three.
მეექვსე წლის, მეექვსე თვისა და მეხუთე დღის ხილვა მოვიდა სწორედ „666“-ის წინ, რომელიც კვირა დღის კანონის სიმბოლოა, როდესაც ლაოდიკეელი ადვენტიზმისათვის მადლის ჟამი იხურება. ეს ხილვა იყო „იმ ხილვის მიხედვით“, რომელიც ეზეკიელმა „ველზე“ იხილა. ხილვა, რომელიც მან ველზე იხილა, უფრო ადრე, მესამე თავშია მოცემული.
Then I arose, and went forth into the plain: and, behold, the glory of the Lord stood there, as the glory which I saw by the river of Chebar: and I fell on my face. Ezekiel 3:23.
მაშინ აღვდექი და გავედი ველზე; და აჰა, იქ იდგა უფლის დიდება, იმ დიდების მსგავსად, რომელიც ქებარის მდინარესთან ვიხილე; და პირქვე დავემხე. ეზეკიელი 3:23.
The vision of the “plain”, which was the vision of the sixth year, sixth month and fifth day was the vision Ezekiel had seen earlier at the river of Chebar.
„ველის“ ხილვა, რომელიც მეექვსე წლის, მეექვსე თვისა და მეხუთე დღის ხილვა იყო, იყო ის ხილვა, რომელიც ეზეკიელს ადრე ქებარის მდინარესთან ჰქონდა ნანახი.
Now it came to pass in the thirtieth year, in the fourth month, in the fifth day of the month, as I was among the captives by the river of Chebar, that the heavens were opened, and I saw visions of God. Ezekiel 1:1.
და იყო ოცდამეათე წელს, მეოთხე თვეში, თვის მეხუთე დღეს, როცა მე ტყვეთა შორის ვიყავი მდინარე ქებართან, გაიხსნა ცანი და ვიხილე ღვთის ხილვები. ეზეკიელი 1:1.
The “visions of God” which Ezekiel “saw,” by the river of Chebar, was the vision of the plain, which was also the vision of Ezekiel chapter eight through eleven. Those visions were presented in the context of Ezekiel looking into the sanctuary, which is where the "marah" looking glass vision of chapter ten is accomplished. Ezekiel represents those who partake of the prophetic light radiating from the Most Holy Place as the Revelation of Jesus Christ is brought forth just before the close of probation.
ღვთის „ხილვები“, რომლებიც ეზეკიელმა „იხილა“ ქებარის მდინარესთან, იყო ველის ხილვა, რომელიც ასევე არის ეზეკიელის მერვე თავიდან მეთერთმეტე თავის ჩათვლით მოცემული ხილვა. ეს ხილვები წარმოდგენილი იყო იმ კონტექსტში, რომ ეზეკიელი იყურებოდა საწმიდარში, სადაც მეათე თავის „marah“ სარკისებრი ხილვა სრულდება. ეზეკიელი წარმოადგენს მათ, ვინც მონაწილეობს უწმიდესიდან გამომავალ წინასწარმეტყველურ ნათელში, როდესაც იესო ქრისტეს გამოცხადება გამოიცემა მადლის ჟამის დახურვის წინარე.
When we identify king Josiah’s Jubilee line that begins with Passover and ends on October 22, we are identifying the symbol of the Spring feasts and the Fall feasts as set forth in Leviticus twenty-three. There the spring and fall feasts are set forth with twenty-two verses each, just as Ezekiel’s ministry was for twenty-two years. Aligning Ezekiel in the thirtieth year of the Jubilee line allows Ezekiel’s birth to align with Josiah’s revival. If he was thirty years old in the thirtieth year of the Jubilee cycle, then Ezekiel would be born at Josiah’s reformation.
როდესაც ჩვენ ვადგენთ მეფე იოშიას იუბილეს ხაზს, რომელიც იწყება პასექით და სრულდება 22 ოქტომბერს, ჩვენ ვადგენთ გაზაფხულის დღესასწაულებისა და შემოდგომის დღესასწაულების სიმბოლოს, როგორც ეს მოცემულია ლევიანთა ოცდამესამეში. იქ გაზაფხულისა და შემოდგომის დღესასწაულები წარმოდგენილია თითოეულში ოცდაორი მუხლით, ისევე როგორც ეზეკიელის მსახურება გრძელდებოდა ოცდაორი წლის განმავლობაში. ეზეკიელის იუბილეს ხაზის ოცდამეათე წელთან შეჯერება საშუალებას იძლევა, რომ ეზეკიელის დაბადება იოშიას განახლებას დაემთხვეს. თუ იგი ოცდაათი წლისა იყო იუბილეს ციკლის ოცდამეათე წელს, მაშინ ეზეკიელი იოშიას რეფორმაციის დროს იქნებოდა დაბადებული.
Ezekiel is a symbol of those who by faith enter into the Most Holy Place. Once there they see the wheels within the wheels representing the complex play of human interactions. As with John in Revelation chapter ten, Ezekiel represents the Millerites, but more directly the one hundred and forty-four thousand. His parallel three-hundred-ninety-one-years and fifteen-days time prophecy illustrates the final judgment of Laodicean Adventism with the destruction of Jerusalem, and it includes the enigma of thirty-eight and forty.
ეზეკიელი არის იმათის სიმბოლო, რომლებიც რწმენით შედიან უწმიდეს ადგილას. იქ შესვლისთანავე ისინი ხედავენ ბორბლებს ბორბლებში, რომლებიც ადამიანურ ურთიერთქმედებათა რთულ მოქმედებას განასახიერებს. როგორც იოანეს შემთხვევაში გამოცხადების მეათე თავში, ეზეკიელი წარმოადგენს მილერიტებს, მაგრამ უფრო უშუალოდ — ას ორმოცდაოთხ ათასს. მისი პარალელური სამას ოთხმოცდათერთმეტი წლისა და თხუთმეტი დღის დროითი წინასწარმეტყველება ასახავს ლაოდიკეისეული ადვენტიზმის საბოლოო სამსჯავროს იერუსალიმის განადგურებით და მოიცავს ოცდათვრამეტისა და ორმოცის გამოცანას.
It includes the symbolism of four hundred and thirty years.
იგი მოიცავს ოთხას ოცდაათი წლის სიმბოლიკას.
It includes the four-year period represented by 1333 to 1337, 1449 to 1453 and 1840 to 1844.
იგი მოიცავს ოთხწლიან პერიოდს, რომელიც წარმოდგენილია 1333-დან 1337 წლამდე, 1449-დან 1453 წლამდე და 1840-დან 1844 წლამდე.
We will begin our considerations of this most important subject in the next article.
ამ უმნიშვნელოვანესი თემის განხილვას მომდევნო სტატიაში დავიწყებთ.
“In the visions given to Isaiah, to Ezekiel, and to John we see how closely heaven is connected with the events taking place upon the earth and how great is the care of God for those who are loyal to Him.” Testimonies, volume 5, 753.
„ესაიას, ეზეკიელსა და იოანესთვის მოცემულ ხილვებში ჩვენ ვხედავთ, რაოდენ მჭიდროდ არის ზეცა დაკავშირებული დედამიწაზე მიმდინარე მოვლენებთან და რაოდენ დიდია ღვთის ზრუნვა მათთვის, ვინც მისი ერთგულია.“ მოწმობანი, ტომი 5, 753.
“Christ Himself was the Lord of the temple. When He should leave it, its glory would depart—that glory once visible in the holy of holies over the mercy seat, where the high priest entered only once a year, on the great day of atonement, with the blood of the slain victim (typical of the blood of the Son of God shed for the sins of the world), and sprinkled it upon the altar. This was the Shekinah, the visible pavilion of Jehovah.
ქრისტე თავად იყო ტაძრის უფალი. როცა იგი დატოვებდა მას, მისი დიდებაც წავიდოდა — ის დიდება, რომელიც ოდესღაც ხილულად სიწმიდეთასა შინა წმიდათას, შესაწირავის საფარველის ზემოთ, სადაც მღვდელმთავარი მხოლოდ წელიწადში ერთხელ, დიდ შერიგების დღეს, შეჰქონდა დაკლული მსხვერპლის სისხლი (რომელიც წინასახე იყო ღვთის ძის სისხლისა, წუთისოფლის ცოდვათათვის დაღვრილისა), და ასხურებდა მას სამსხვერპლოზე. ეს იყო შეჰინა, იეჰოვას ხილული სავანე.
“It was this glory that was revealed to Isaiah, when he says, ‘In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple’ [Isaiah 6:1–8 quoted].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
„სწორედ ეს დიდება გამოეცხადა ესაიას, როდესაც ამბობს: ‘იმ წელს, როდესაც მოკვდა მეფე უზია, ვიხილე მე უფალი ტახტზე მჯდომარე, მაღლა და აღმატებულად ამაღლებული, და მისი სამოსლის კალთა ავსებდა ტაძარს’ [ესაია 6:1–8 quoted].“ The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
“The vision given to Isaiah represents the condition of God’s people in the last days. They are privileged to see by faith the work that is going forward in the heavenly sanctuary. ‘And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament.’ As they look by faith into the holy of holies, and see the work of Christ in the heavenly sanctuary, they perceive that they are a people of unclean lips,—a people whose lips have often spoken vanity, and whose talents have not been sanctified and employed to the glory of God. Well may they despair as they contrast their own weakness and unworthiness with the purity and loveliness of the glorious character of Christ. But if they, like Isaiah, will receive the impression the Lord designs shall be made upon the heart, if they will humble their souls before God, there is hope for them. The bow of promise is above the throne, and the work done for Isaiah will be performed in them. God will respond to the petitions coming from the contrite heart.
ესაიასათვის მინიჭებული ხილვა წარმოადგენს ღმერთის ხალხის მდგომარეობას უკანასკნელ დღეებში. მათ მინიჭებული აქვთ უპირატესობა, რწმენით იხილონ საქმე, რომელიც ზეციურ საწმიდარში მიმდინარეობს. „და გაიხსნა ზეცაში ღვთის ტაძარი და გამოჩნდა მის ტაძარში მისი აღთქმის კიდობანი.“ როცა ისინი რწმენით შეჰყურებენ წმიდათაწმიდას და ხედავენ ქრისტეს საქმეს ზეციურ საწმიდარში, აცნობიერებენ, რომ არიან უწმინდური ბაგეების მქონე ხალხი,—ხალხი, რომლის ბაგეებმაც ხშირად წარმოთქვეს ამაოება და რომლის ნიჭებიც არ ყოფილა განწმედილი და გამოყენებული ღმერთის სადიდებლად. სავსებით ბუნებრივია, რომ სასოწარკვეთილებას მიეცნენ, როცა საკუთარ სისუსტესა და უღირსებას ადარებენ ქრისტეს დიდებული ხასიათის სიწმინდესა და მშვენიერებას. მაგრამ თუ ისინი, ესაიას მსგავსად, მიიღებენ იმ შთაბეჭდილებას, რომლის მოხდენასაც უფალი გულზე ისახავს მიზნად, თუ თავიანთ სულებს ღმერთის წინაშე დაიმდაბლებენ, მათთვის არის იმედი. აღთქმის ცისარტყელა ტახტის ზემოთაა, და საქმე, რომელიც ესაიასათვის აღსრულდა, მათშიც აღსრულდება. ღმერთი შეისმენს შეწირულ თხოვნებს, რომლებიც შემუსვრილი გულიდან ამოდის.
“The object of this great and solemn work of God is to gather together the sheaves for the heavenly garner; for the earth is to be filled with the glory of the Lord. Then let none be dismayed as they see the prevailing wickedness and hear the language coming from unclean lips. When the powers of darkness set themselves in array against the people of God; when Satan shall muster his forces for the last great conflict, and his power seems to be great and almost overwhelming, the clear view of the divine glory, the throne high and lifted up, arched with the bow of promise, will give comfort, assurance, and peace.” Review and Herald, December 22, 1896.
„ღვთის ამ დიდებული და სერიოზული საქმის მიზანია, შეკრიბოს ძნები ზეციური საუნჯისთვის; რადგან დედამიწა უნდა აღივსოს უფლის დიდებით. მაშ, ნურავინ შეძრწუნდება, როდესაც ხედავს გაბატონებულ ბოროტებას და ისმენს სიტყვებს, რომლებიც უწმინდური ბაგეებიდან გამოდის. როცა სიბნელის ძალები ღვთის ხალხის წინააღმდეგ დადგებიან საბრძოლო წყობით; როცა სატანა თავის ძალებს უკანასკნელი დიდი ბრძოლისათვის შეკრებს და მისი ძალა დიდი და თითქმის დამთრგუნველი გამოჩნდება, ღვთიური დიდების მკაფიო ხილვა, ტახტისა, მაღალი და აღმატებულისა, აღთქმის ცისარტყელით გარემოცულისა, ნუგეშს, დარწმუნებას და მშვიდობას მიანიჭებს.“ Review and Herald, December 22, 1896.
“Upon the banks of the river Chebar, Ezekiel beheld a whirlwind seeming to come from the north, ‘a great cloud, and a fire infolding itself, and a brightness was about it, and out of the midst thereof as the color of amber.’ A number of wheels, intersecting one another, were moved by four living beings. High above all these ‘was the likeness of a throne, as the appearance of a sapphire stone: and upon the likeness of the throne was the likeness as the appearance of a man above upon it.’ ‘And there appeared in the cherubims the form of a man’s hand under their wings.’ Ezekiel 1:4, 26; 10:8. The wheels were so complicated in arrangement that at first sight they appeared to be in confusion; but they moved in perfect harmony. Heavenly beings, sustained and guided by the hand beneath the wings of the cherubim, were impelling these wheels; above them, upon the sapphire throne, was the Eternal One; and round about the throne a rainbow, the emblem of divine mercy.
ქებარის მდინარის ნაპირებზე ეზეკიელმა იხილა ჩრდილოეთიდან მომავალი გრიგალი, „დიდი ღრუბელი და ცეცხლი, რომელიც თავისთავად ეხვეოდა, და მის ირგვლივ იყო ბრწყინვალება, და მისი შუაგულიდან — თითქოს ქარვის ფერი“. მრავალი თვალი, ერთმანეთში გადაჯაჭვული, მოძრაობდა ოთხი ცოცხალი არსების მიერ. ამ ყოველივეს ზემოთ „იყო მსგავსება ტახტისა, საფირონის ქვის შესახედაობის მსგავსი; და ტახტის მსგავსებაზე იყო მსგავსება, თითქოს კაცის სახე მის ზემოთ“. „და ქერუბიმებში გამოჩნდა კაცის ხელის სახე მათი ფრთების ქვეშ.“ ეზეკიელი 1:4, 26; 10:8. თვლების წყობა ისე რთული იყო, რომ პირველი შეხედვით არეულად ჩანდა; მაგრამ ისინი სრულ ჰარმონიაში მოძრაობდნენ. ზეციური არსებები, ქერუბიმთა ფრთების ქვეშ მყოფი ხელით განმტკიცებულნი და წარმართულნი, ამოძრავებდნენ ამ თვლებს; მათ ზემოთ კი, საფირონის ტახტზე, იყო მარადიული; ხოლო ტახტის ირგვლივ — ცისარტყელა, ღვთიური წყალობის სიმბოლო.
“As the wheel like complications were under the guidance of the hand beneath the wings of the cherubim, so the complicated play of human events is under divine control. Amidst the strife and tumult of nations, He that sitteth above the cherubim still guides the affairs of the earth.
„როგორც ბორბლის მსგავსი სირთულეები ქერუბიმების ფრთების ქვეშ მყოფი ხელის ხელმძღვანელობით იმართებოდა, ასევე ადამიანურ მოვლენათა რთული მიმდინარეობაც ღვთიური კონტროლის ქვეშ არის. ერთა შორის შუღლისა და მღელვარების შუაგულშიც, ქერუბიმებზე მჯდომარე კვლავაც წარმართავს დედამიწის საქმეებს.
“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.
ერთიმეორის შემდეგ თავიანთთვის განკუთვნილ დროსა და ადგილს რომ იკავებდნენ, იმ ხალხთა ისტორია, რომლებიც შეუცნობლად მოწმობდნენ იმ ჭეშმარიტებას, რომლის მნიშვნელობაც თავად არ იცოდნენ, ჩვენ გველაპარაკება. დღეს ყოველ ერსა და ყოველ ადამიანს ღმერთმა თავისი დიდი გეგმის ფარგლებში ადგილი მიუჩინა. დღეს ადამიანები და ერები იმართებიან სამეთვალყურეო შვეულით მის ხელში, ვინც არასოდეს ცდება. ყოველი მათგანი საკუთარი არჩევანით წყვეტს თავის ხვედრს, და ღმერთი ყოველივეს განაგებს თავისი განზრახვათა აღსასრულებლად.
“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.” Education, 178.
„ისტორია, რომელიც დიდმა მე ვარ-მ თავის სიტყვაში მონიშნა, წინასწარმეტყველურ ჯაჭვში რგოლ-რგოლად შეაერთა — წარსულის მარადისობიდან მომავლის მარადისობამდე, — გვეუბნება, სად ვიმყოფებით დღეს საუკუნეთა მსვლელობაში და რას შეიძლება ველოდეთ მომავალ დროს. ყოველივე, რაც წინასწარმეტყველებამ აღსასრულებლად მოსულად იწინასწარმეტყველა დღევანდელ დრომდე, ისტორიის ფურცლებზეა აღბეჭდილი, და შეგვიძლია დარწმუნებულნი ვიყოთ, რომ ყოველივე, რაც ჯერ კიდევ მოსახდენია, თავისი რიგით აღსრულდება.“ განათლება, 178.