Ezekiel is identified as the “mourning prophet” for he is a symbol of the one hundred and forty-four thousand, who in chapter nine of his book are mourning (sighing and crying) for the abominations done in the land and in the church. In the passage from Testimonies we cited in the last article Sister White penned, “The prophet himself was a stranger in a strange land, where boundless ambition and savage cruelty reigned supreme. That which he saw and heard of human tyranny and wrong distressed his soul, and he mourned bitterly day and night.”
ეზეკიელი მოხსენიებულია როგორც „გლოვის წინასწარმეტყველი“, რადგან იგი არის იმ ას ორმოცდაოთხი ათასის სიმბოლო, რომლებიც მისი წიგნის მეცხრე თავში გლოვობენ (ოხვრითა და ტირილით) იმ სისაძაგლეთა გამო, რაც ქვეყანაში და ეკლესიაში ხდება. იმ ამონარიდში Testimonies-დან, რომელიც წინა სტატიაში მოვიხმეთ, დამ უაითმა დაწერა: „თვით წინასწარმეტყველი უცხო იყო უცხო ქვეყანაში, სადაც უსაზღვრო პატივმოყვარეობა და ველური სისასტიკე უზენაესად მეფობდა. ის, რასაც იგი ადამიანური ტირანიისა და უსამართლობის შესახებ ხედავდა და ისმენდა, მის სულს ტანჯავდა, და იგი მწარედ გლოვობდა დღე და ღამე.“
The one hundred and forty-four thousand are the “outcasts of Israel,” who were scattered, as represented by Ezekiel being taken into captivity. The sealing process represented in Ezekiel nine is the same as Revelation seven, and both those chapters are represented as taking place in the latter days.
ას ორმოცდაოთხი ათასი არიან „ისრაელის განდევნილნი“, რომლებიც განიბნენ, როგორც ეს წარმოდგენილია ეზეკიელის ტყვედ წაყვანით. დაბეჭდვის პროცესი, რომელიც ეზეკიელის მეცხრე თავშია წარმოდგენილი, იგივეა, რაც გამოცხადების მეშვიდე თავში, და ორივე ეს თავი წარმოდგენილია როგორც უკანასკნელ დღეებში მიმდინარე.
“This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision.” Testimonies to Ministers, 445.
„ღვთის მსახურთა ეს ბეჭდით აღბეჭდვა იგივეა, რაც ეზეკიელს ხილვაში ეჩვენა.“ Testimonies to Ministers, 445.
From the throne, God directs the cherubim who in turn manage the wheels. Ezekiel was to understand from the vision that God was in control, even in the period when everything appeared to be in confusion. Sister White says “in like manner” after setting forth the structure of God on the throne, directing the cherubim who managed the affairs of earth, as she describes John in the sanctuary where Christ walked among the seven churches. Ezekiel and John are symbols of those who live in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand who, as inspiration records, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of.”
ტახტიდან ღმერთი ხელმძღვანელობს ქერუბიმებს, ხოლო ისინი, თავის მხრივ, მართავენ ბორბლებს. ეზეკიელს ხილვიდან უნდა გაეგო, რომ ღმერთი აკონტროლებდა ყოველივეს, იმ პერიოდშიც კი, როცა ყველაფერი არეულობაში ჩანდა. და უაიტი ამბობს: „ამავე სახით“, მას შემდეგ, რაც წარმოაჩენს ღმერთის წყობას ტახტზე მჯდომარეს, რომელიც ხელმძღვანელობს ქერუბიმებს, და ისინი წარმართავენ დედამიწის საქმეებს, როგორც იგი აღწერს იოანეს საწმიდარში, სადაც ქრისტე შვიდ ეკლესიას შორის დადიოდა. ეზეკიელი და იოანე იმათ სიმბოლოები არიან, ვინც ცხოვრობენ ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის ჟამს, რომელთა შესახებაც, როგორც შთაგონება მოწმობს, „სცენები, რომლებიც ჩვენს სამყაროში უნდა შესრულდეს, ჯერ კიდევ სიზმარშიც კი არავის უნახავს.“
Certainly when Sister White penned those words, those words were true, but in the sealing time they find their perfect fulfillment. Twenty years ago or so, would you have thought that what is now transpiring in the world in conjunction with the swarming of the locusts of Islam? Locusts as a symbol of Islam in chapter nine of Revelation includes the migration in nature of the Locusts of northern Africa. Those swarming locusts of Africa's migration path aligns with the geography that was taken over by Islam. Islam is a descendant of Ishmael, and Ishmael’s mother was Hagar. Hagar means “flight” or “to flee.” In Arabic the name is usually rendered Hajar (هاجر), and it is connected to the same root that gives us Hijra (the migration/flight of Muhammad). The roots of Islam are associated with not only the swarming of locusts, but the roots include the meaning of migration. Did anyone ever dream that illegal immigration was a manifestation of the locust of Islam?
უეჭველად, როდესაც და უაითმა ეს სიტყვები დაწერა, ისინი ჭეშმარიტი იყო, მაგრამ დაბეჭდვის ჟამს ისინი თავიანთ სრულყოფილ აღსრულებას პოულობენ. ოციოდე წლის წინ თუ იფიქრებდით, რომ ის, რაც ახლა მსოფლიოში ხდება, დაკავშირებული იქნებოდა ისლამის კალიების მოზღვავებასთან? კალიები, როგორც ისლამის სიმბოლო გამოცხადების მეცხრე თავში, მოიცავს ბუნებაში ჩრდილოეთ აფრიკის კალიების მიგრაციას. აფრიკის იმ მოზღვავებული კალიების სამიგრაციო გზა თანხვდება იმ გეოგრაფიას, რომელიც ისლამმა დაიპყრო. ისლამი ისმაელის შთამომავლობაა, ხოლო ისმაელის დედა იყო აგარი. აგარი ნიშნავს „გაქცევას“ ან „გაქცევას/თავის დაღწევას“. არაბულში ეს სახელი ჩვეულებრივ გამოითქმის როგორც ჰაჯარი (هاجر), და იგი დაკავშირებულია იმავე ფესვთან, რომელიც გვაძლევს ჰიჯრას (მუჰამედის მიგრაცია/გაქცევა). ისლამის ფესვები დაკავშირებულია არა მხოლოდ კალიების მოზღვავებასთან, არამედ ეს ფესვები მოიცავს მიგრაციის მნიშვნელობასაც. განა ვინმეს ოდესმე წარმოედგინა, რომ არალეგალური იმიგრაცია ისლამის კალიის გამოვლინება იყო?
Did anyone dream that the global communists would form an alliance with the Islamic hordes? Both Islam and the globalists dragon power ascend from the bottomless pit in Revelation 9/11 respectively, and the bottomless pit represents a manifestation of satanic power. Both of the current allies are instruments of Satan according to the Scriptures of truth.
ნუთუ ვინმეს დაესიზმრა, რომ გლობალური კომუნისტები ისლამურ ურდოებთან კავშირს შეკრავდნენ? როგორც ისლამი, ისე გლობალისტთა დრაკონის ძალაუფლებაც, შესაბამისად, გამოცხადების 9-სა და 11-ში უფსკრულიდან ამოდის, ხოლო უფსკრული სატანური ძალის გამოვლინებას წარმოადგენს. დღევანდელი ორივე მოკავშირე ჭეშმარიტების წმინდა წერილების მიხედვით სატანის იარაღია.
“‘When they shall have finished [are finishing] their testimony.’ The period when the two witnesses were to prophesy clothed in sackcloth ended in 1798. As they were approaching the termination of their work in obscurity, war was to be made upon them by the power represented as ‘the beast that ascendeth out of the bottomless pit.’ In many of the nations of Europe the powers that ruled in Church and State had for centuries been controlled by Satan, through the medium of the papacy. But here is brought to view a new manifestation of Satanic power.” The Great Controversy, 268.
„როდესაც დაასრულებენ [ასრულებენ] თავიანთ მოწმობას.“ ის პერიოდი, როცა ორ მოწამეს ძაძით შემოსილთ უნდა ეწინასწარმეტყველათ, 1798 წელს დასრულდა. როდესაც ისინი თავიანთი საქმის დაფარულობაში დამთავრებისკენ მიიწევდნენ, მათ წინააღმდეგ ომი უნდა აღეძრა იმ ძალას, რომელიც წარმოდგენილია, როგორც „მხეცი, რომელიც ამოდის უფსკრულიდან.“ ევროპის მრავალ ერში ეკლესიასა და სახელმწიფოში მმართველი ძალები საუკუნეების განმავლობაში სატანის მიერ იყო გაკონტროლებული პაპობის მეშვეობით. მაგრამ აქ ჩვენს წინაშე ცხადდება სატანური ძალის ახალი გამოვლინება.“ The Great Controversy, 268.
Sister White here identifies the arrival of socialism in the French Revolution period, while also noting that Satan also controls the papal power. The papal power also comes out of the bottomless pit in Revelation seventeen and in chapter nine of Revelation, Islam is the smoke which came from the bottomless pit. The point still remains; did inspiration truly mean, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of?” Who dreamed that Islam would now be spread across Europe and now descending upon the Americas? Did you dream the locusts would be spread across the globe by the globalists of the United Nations, the European Union and the democratic party of the United States?
აქ სესტრა უაიტი მიუთითებს სოციალიზმის გამოჩენაზე საფრანგეთის რევოლუციის პერიოდში, და ამასთანვე აღნიშნავს, რომ სატანა პაპობრივ ძალაუფლებასაც მართავს. პაპობრივი ძალაუფლებაც ამოდის უძირო ორმოდან გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში, ხოლო გამოცხადების მეცხრე თავში ისლამი არის კვამლი, რომელიც უძირო ორმოდან ამოვიდა. აზრი კვლავ უცვლელი რჩება: ნუთუ შთაგონება ნამდვილად გულისხმობდა, „ჩვენს სამყაროში აღსასრულებელი სცენები ჯერ კიდევ სიზმრადაც კი არავის უხილავს“? ვის დაესიზმრა, რომ ისლამი ახლა მთელ ევროპაში გავრცელდებოდა და ახლა ამერიკებსაც დაატყდებოდა თავს? თქვენ თუ გესიზმრათ, რომ კალიები მთელ დედამიწაზე გავრცელდებოდნენ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, ევროკავშირის და ამერიკის შეერთებული შტატების დემოკრატიული პარტიის გლობალისტების მიერ?
Who dreamed that the educational institutions would be overcome by the communist and Islamic alliance that is now being paid for by tax dollars of citizens that never intended their tax dollars would be employed to destroy the nation supplying the tax dollars.
ვინ იფიქრებდა, რომ საგანმანათლებლო დაწესებულებებს დაამარცხებდა კომუნისტურ-ისლამური ალიანსი, რომელსაც ახლა იმ მოქალაქეთა საგადასახადო დოლარებით აფინანსებენ, რომელთაც არასოდეს განუზრახავთ, რომ მათი საგადასახადო დოლარები გამოყენებულიყო იმ ერის დასანგრევად, რომელიც ამ საგადასახადო დოლარებს უზრუნველყოფს.
Who dreamed Great Britain would promote an uphold white girls being gang raped, kidnapped and imprisoned and murdered by Islam? Many point out the fact that every communist system ever located in human history has been a complete failure, but the fruit of the socialism of Britain is as much a condemnation of socialism, as the failure of the system’s economic and political philosophies.
ვის წარმოედგინა, რომ დიდი ბრიტანეთი წაახალისებდა და მხარს დაუჭერდა იმას, რომ თეთრკანიანი გოგონები ისლამის მიერ ჯგუფურად გაეუპატიურებინათ, მოეტაცებინათ, დაემწყვდიათ და მოეკლათ? მრავალი მიუთითებს იმ ფაქტზე, რომ კაცობრიობის ისტორიაში არსებულ ყოველი კომუნისტური სისტემა სრული მარცხი იყო, მაგრამ ბრიტანეთის სოციალიზმის ნაყოფი სოციალიზმის ისეთივე დაგმობაა, როგორიც ამ სისტემის ეკონომიკური და პოლიტიკური ფილოსოფიების მარცხი.
Who would have dreamed that the merchants of the earth would be allowed to introduce poisons to accomplish mass murder of over seventeen million people?
ვის შეიძლებოდა ეოცნება, რომ ქვეყნის ვაჭრებს მიეცემოდათ ნება, შემოეტანათ შხამები, რათა აღესრულებინათ ჩვიდმეტ მილიონზე მეტი ადამიანის მასობრივი მკვლელობა?
Who dreamed men such as George Soros, Bill Gates and Anthony Fauci would be allowed to accomplish their demonic deeds of evil with absolutely no consequences?
ვის წარმოედგინა, რომ ისეთ ადამიანებს, როგორებიც არიან ჯორჯ სოროსი, ბილ გეიტსი და ენტონი ფაუჩი, მიეცემოდათ უფლება, ყოველგვარი შედეგების გარეშე აღესრულებინათ თავიანთი დემონური ბოროტი საქმეები?
When Sister White stated the scenes enacted would not be dreamed about, she did so in the context of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. She was following her comments on Christ warning in Matthew twenty-four where she recorded, “These lessons are for our benefit. We need to stay our faith upon God, for there is just before us a time that will try men’s souls. Christ, upon the Mount of Olives, rehearsed the fearful judgments that were to precede His second coming.”
როცა დას უაიტმა განაცხადა, რომ დადგმულ სცენებზე ვერც კი იოცნებებდნენ, მან ეს თქვა ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის დროის კონტექსტში. იგი აგრძელებდა თავის შენიშვნებს ქრისტეს გაფრთხილებაზე მათეს ოცდამეოთხე თავში, სადაც მან ჩაწერა: „ეს გაკვეთილები ჩვენი სარგებლობისთვისაა. ჩვენ გვჭირდება, რომ ჩვენი რწმენა ღმერთზე დავამყაროთ, რადგან სწორედ ჩვენს წინ არის დრო, რომელიც ადამიანთა სულებს გამოსცდის. ქრისტემ, ზეთისხილის მთაზე, გაიმეორა ის საშინელი სასჯელები, რომლებიც მის მეორე მოსვლას უნდა წინ უსწრებდეს.“
The lessons she had just referred to were the illustrations of both Ezekiel and John in the sanctuary learning to understand that God is in control of all things. In the confusion and rebellion that is now under way, a confusion and rebellion that will only escalate as history moves forward, those who are God’s messengers, as represented by not only Ezekiel and John in the temple, but also Isaiah will only navigate the history in a fashion that glorifies the Lord if they understand that even the things we never dreamed of are still under the control of God.
გაკვეთილები, რომლებზეც მან ახლახან მიუთითა, იყო როგორც ეზეკიელის, ისე იოანეს მიერ საწმიდარში მიღებული ხატოვანი სახეები, რომელთა მეშვეობითაც მათ ისწავლეს გაეგოთ, რომ ღმერთი ყოველივეს მართავს. იმ არეულობასა და ამბოხში, რომელიც ახლა მიმდინარეობს — არეულობასა და ამბოხში, რომელიც ისტორიის წინსვლასთან ერთად მხოლოდ გაძლიერდება — ისინი, ვინც ღვთის მაცნეები არიან და რომელთაც წარმოადგენენ არა მხოლოდ ეზეკიელი და იოანე ტაძარში, არამედ ესაიაც, მხოლოდ მაშინ გაივლიან ისტორიას უფლის განმადიდებელი სახით, თუ შეიგნებენ, რომ ისიც კი, რაზეც ჩვენ არასოდეს გვიოცნებია, კვლავაც ღვთის კონტროლის ქვეშაა.
Those wheels intersecting the other wheels include the events that were never dreamed of, and they are the events that transpire in the sealing time that began on 9/11. The lessons that are to be learned are only learned by those who by faith enter into the Most Holy Place and see Christ and His light shining from the Ark of the Covenant. When that glory is viewed as represented by Daniel in chapter ten, the class that is benefitted from the light is separated from those who fled from the vision.
ის ბორბლები, რომლებიც სხვა ბორბლებს კვეთს, მოიცავს იმ მოვლენებს, რომელნიც არასოდეს სიზმრადაც კი არავის ეხილა, და სწორედ ისინი არიან ის მოვლენები, რომლებიც ხდება დაბეჭდვის ჟამს, რომელიც 9/11-ზე დაიწყო. გაკვეთილები, რომლებიც უნდა იქნეს ნასწავლი, ისწავლება მხოლოდ იმათ მიერ, ვინც რწმენით შედის უწმინდეს ადგილას და ხედავს ქრისტესა და მის ნათელს, რომელიც აღთქმის კიდობნიდან ანათებს. როდესაც ეს დიდება იხილება, როგორც იგი დანიელის მიერ არის წარმოდგენილი მეათე თავში, ის ჯგუფი, რომელიც ამ ნათლით სარგებლობს, გამოეყოფა მათ, ვინც ხილვას გაექცა.
And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.
და მე, დანიელმა, მარტო ვიხილე ხილვა; რადგან ჩემთან მყოფმა კაცებმა ხილვა ვერ იხილეს; მაგრამ დიდი ძრწოლა დაეცა მათ, და გაიქცნენ, რათა დამალულიყვნენ. დანიელი 10:7.
There is much more to be derived from the passage in the previous article, but we will address a wheel as we close this article. We have noted in the last article the symbolism of the number twenty-five and before that we spent time on the number thirty. The light from the book of Ezekiel is not simply symbolic numbers, but it is worthwhile to first familiarize ourselves with some of those numerical symbols before beginning to bring some clarity out of the confusion.
წინა სტატიაში განხილული მონაკვეთიდან კიდევ ბევრის გამოტანაა შესაძლებელი, მაგრამ ამ სტატიის დასასრულს ერთ ბორბალს შევეხებით. წინა სტატიაში ჩვენ აღვნიშნეთ რიცხვ ოცდახუთის სიმბოლიზმი, ხოლო მანამდე დრო დავუთმეთ რიცხვ ოცდაათს. ეზეკიელის წიგნიდან მომდინარე ნათელი მხოლოდ სიმბოლური რიცხვები არ არის, მაგრამ სასარგებლოა, თავდაპირველად, ამ რიცხობრივ სიმბოლოთაგან ზოგიერთს გავეცნოთ, ვიდრე ამ აღრევიდან გარკვეული სიცხადის გამოტანას დავიწყებდეთ.
Seventeen
ჩვიდმეტი
The three two-hundred and fifty-year prophecies identify a seventeen-year period that begins at the end of the history of the church of Smyrna. From 313 to 330, seventeen years typify the setting up of the image of the beast.
ორას ორმოცდაათწლიანი სამი წინასწარმეტყველება განსაზღვრავს ჩვიდმეტწლიან პერიოდს, რომელიც იწყება სმირნის ეკლესიის ისტორიის დასასრულს. 313-იდან 330 წლამდე ჩვიდმეტი წელი სიმბოლურად გამოხატავს მხეცის ხატის დადგმას.
The two hundred and fifty years that began in 457 BC ended in 207 BC, ten years after the battle of Raphia and seven years before the battle of Panium. From Raphia to Panium was seventeen years, and it represents the hidden history of verse forty as set forth in verses eleven through fifteen of Daniel eleven.
ორას ორმოცდაათი წელი, რომელიც დაიწყო ძვ. წ. 457 წელს, დასრულდა ძვ. წ. 207 წელს, რაფიის ბრძოლის შემდეგ ათი წლისა და პანიუმის ბრძოლის წინ შვიდი წლის შემდეგ. რაფიიდან პანიუმამდე იყო ჩვიდმეტი წელი, და ეს წარმოადგენს ორმოცე მუხლის დაფარულ ისტორიას, როგორც ეს გადმოცემულია დანიელის მეთერთმეტე თავის მეთერთმეტედან მეთხუთმეტე მუხლებამდე.
Ptolemy IV Philopator (also known as Ptolemy IV) was the ruler who won the Battle of Raphia in 217 BC. He reigned as king (and pharaoh) of Ptolemaic Egypt from 221 BC to 204 BC, thus he reigned for seventeen years. He began his reign before the battle of Raphia, but died before the battle of Panium.
პტოლემე IV ფილოპატორი (ასევე ცნობილი, როგორც პტოლემე IV) იყო ის მმართველი, რომელმაც ძვ. წ. 217 წელს რაფიის ბრძოლაში გაიმარჯვა. იგი მეფისა (და ფარაონის) სახით პტოლემეურ ეგვიპტეს მართავდა ძვ. წ. 221 წლიდან ძვ. წ. 204 წლამდე; ამგვარად, მისი მმართველობა ჩვიდმეტ წელს გაგრძელდა. მან თავისი მმართველობა რაფიის ბრძოლამდე დაიწყო, მაგრამ პანიონის ბრძოლამდე გარდაიცვალა.
The battle of Raphia representing the Ukrainian War began in 2014 when the United States brought about a color revolution in the Ukraine. Ptolemy IV, the king of the south typifies Vladimir Putin, who began his reign in 2000, the year before the sealing of the one hundred and forty-four thousand in 2001 began. As with Ptolemy, Putin began to reign before the Ukrainian war, typified by the battle of Raphia beginning in 2014. Before Panium, Putin, as typified by Ptolemy, is removed. Putin began to reign in 2000, thus aligning with the beginning of the sealing time that began the next year in 2001. Seventeen symbolic years as represented by Ptolemy identifies the period Putin reigns, and he does so during the sealing time.
რაფიას ბრძოლა, რომელიც უკრაინის ომს წარმოადგენს, 2014 წელს დაიწყო, როდესაც შეერთებულმა შტატებმა უკრაინაში ფერადი რევოლუცია მოახდინა. პტოლემე IV, სამხრეთის მეფე, ვლადიმირ პუტინს განასახიერებს, რომელმაც თავისი მმართველობა 2000 წელს დაიწყო, იმ წლით ადრე, ვიდრე 2001 წელს ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვა დაიწყებოდა. როგორც პტოლემეს შემთხვევაში, პუტინმაც მმართველობა უკრაინის ომამდე დაიწყო, რომელიც 2014 წელს დაწყებული რაფიას ბრძოლით არის წარმოდგენილი. პანიუმამდე პუტინი, როგორც პტოლემით არის განსახიერებული, ჩამოშორებულია. პუტინმა მმართველობა 2000 წელს დაიწყო, რითაც თანხვედრაში მოვიდა დაბეჭდვის დროის დასაწყისთან, რომელიც მომდევნო წელს, 2001-ში, დაიწყო. ჩვიდმეტი სიმბოლური წელი, როგორც პტოლემეთი არის წარმოდგენილი, მიუთითებს იმ პერიოდზე, რომლის განმავლობაშიც პუტინი მეფობს, და იგი ასე მოქმედებს დაბეჭდვის დროის განმავლობაში.
Trump represented by the conclusion of the two hundred and fifty years that began in 457 BC is located in the same hidden history as Putin, a history that is seventeen years long beginning at the battle of Raphia. The dragon (Putin) and false prophet (Trump) are located within the hidden history. In that history the beast, represented as “the robbers of thy people” symbolizing the papal power is located at the end of the seventeen years from Raphia to Panium.
ტრამპი, რომელიც წარმოდგენილია ძვ. წ. 457 წელს დაწყებული ორას ორმოცდაათი წლის დასრულებით, მოთავსებულია იმავე დაფარულ ისტორიაში, რომელშიც პუტინია — ისტორიაში, რომელიც ჩვიდმეტი წლის ხანგრძლივობისაა და იწყება რაფიის ბრძოლით. გველეშაპი (პუტინი) და ცრუ წინასწარმეტყველი (ტრამპი) მოთავსებულნი არიან ამ დაფარული ისტორიის ფარგლებში. ამ ისტორიაში მხეცი, წარმოდგენილი როგორც „შენი ხალხის მძარცველნი“, რაც პაპურ ძალაუფლებას განასახიერებს, მდებარეობს რაფიიდან პანიუმამდე ჩვიდმეტი წლის პერიოდის დასასრულს.
The year 321 represents the Sunday law in the United States, and 321 is located within a seventeen-year period from the Edict of Milan in 313 unto the division of the empire in 330.
321 წელი წარმოადგენს კვირის კანონს შეერთებულ შტატებში, ხოლო 321 მოთავსებულია ჩვიდმეტწლიან პერიოდში მილანის ედიქტიდან 313 წელს იმპერიის გაყოფამდე 330 წელს.
The history represented from Josiah’s Great Passover as it is called, begins the seventeenth Jubilee cycle of the Jews. From Josiah’s Passover, which is the greatest revival in the Old Testament unto October 22, represents the Millerite history from August 11, 1840 unto October 22, 1844, but more importantly it represents the history of 9/11 unto the Sunday law. The sealing time of the one hundred and forty-four thousand is represented by the seventeenth Jubilee cycle from Josiah unto October 22. Seventeen is a symbol associated with the major events of the sealing time, and the number seventeen is a point where Ezekiel’s wheels intersect.
ისტორია, რომელიც იწყება ეგრეთ წოდებული იოშიას დიდი პასექიდან, აღნიშნავს იუდეველთა მეჩვიდმეტე იუბილეს ციკლს. იოშიას პასექიდან, რომელიც ძველ აღთქმაში უდიდესი გამოცოცხლებაა, 22 ოქტომბრამდე, წარმოდგენილია მილერიტთა ისტორია 1840 წლის 11 აგვისტოდან 1844 წლის 22 ოქტომბრამდე, მაგრამ უფრო მნიშვნელოვანად, იგი წარმოადგენს 9/11-დან კვირადღის კანონის დადგომამდე არსებულ ისტორიას. ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის დრო წარმოდგენილია მეჩვიდმეტე იუბილეს ციკლით იოშიადან 22 ოქტომბრამდე. ჩვიდმეტი არის სიმბოლო, რომელიც დაკავშირებულია დაბეჭდვის დროის უმთავრეს მოვლენებთან, და რიცხვი ჩვიდმეტი არის წერტილი, სადაც ეზეკიელის ბორბლები იკვეთება.
In the hidden history of verse forty of Daniel, as represented in verses ten through fifteen of the same chapter the dragon is associated with the number “17” by Ptolemy’s reign. The history of verses eleven’s battle of Raphia unto verse fifteen’s battle of Raphia is “17” years. That history places Donald Trump in the middle of the seventeen years represented by those two battles. The image of the beast that is formed and set up by Trump in the United States is represented by “17” years from 313 to 330. In verse one of chapter one Ezekiel is in the thirtieth year of the “17th” Jubilee cycle. Did you ever dream that the number seventeen represented one of the wheels Ezekiel saw in the Most Holy Place?
დანიელის ორმოცე მუხლის დაფარულ ისტორიაში, როგორც იგი წარმოდგენილია იმავე თავის ათიდან თხუთმეტ მუხლამდე, დრაკონი დაკავშირებულია რიცხვთან „17“ პტოლემეოსის მეფობის მეშვეობით. მეთერთმეტე მუხლის რაფიის ბრძოლიდან მეთხუთმეტე მუხლის რაფიის ბრძოლამდე ისტორია „17“ წელს მოიცავს. ეს ისტორია დონალდ ტრამპს ათავსებს იმ ჩვიდმეტი წლის შუაგულში, რომელსაც ეს ორი ბრძოლა წარმოადგენს. მხეცის ხატება, რომელიც ტრამპის მიერ ყალიბდება და იდგმება შეერთებულ შტატებში, წარმოდგენილია „17“ წლით 313-დან 330 წლამდე. პირველი თავის პირველ მუხლში ეზეკიელი იმყოფება „17-ე“ იუბილეს ციკლის ოცდამეათე წელს. თუ ოდესმე გიოცნებიათ, რომ რიცხვი ჩვიდმეტი წარმოადგენდა ერთ-ერთ ბორბალს, რომელიც ეზეკიელმა იხილა უწმინდეს ადგილას?
Ezekiel is a symbol of those during the sealing time who have by faith entered into the Most Holy Place. They are Peter’s priests.
ეზეკიელი არის იმათი სიმბოლო, ვინც დაბეჭდვის ჟამს რწმენით შევიდა უწმინდეს ადგილას. ისინი პეტრეს მღვდლები არიან.
Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.
თქვენც, როგორც ცოცხალი ქვები, შენდებით სულიერ სახლად, წმიდა სამღვდელოებად, რათა შესწიროთ სულიერი მსხვერპლი, იესო ქრისტეს მიერ ღმერთისთვის სათნო. 1 პეტრე 2:5.
They have been commissioned to present a message to God’s former covenant people who are then being passed by, though they are forewarned, God’s former covenant people will not see or hear.
მათ დაევალათ, წარედგინათ უწყება ღვთის უწინდელი აღთქმის ხალხისთვის, რომელთაც იმჟამად გვერდს უვლიან; თუმცა ისინი წინასწარ არიან გაფრთხილებულნი, ღვთის უწინდელი აღთქმის ხალხი ვერც დაინახავს და ვერც მოისმენს.
And he said unto me, Son of man, cause thy belly to eat, and fill thy bowels with this roll that I give thee. Then did I eat it; and it was in my mouth as honey for sweetness. And he said unto me, Son of man, go, get thee unto the house of Israel, and speak with my words unto them. For thou art not sent to a people of a strange speech and of an hard language, but to the house of Israel; Not to many people of a strange speech and of an hard language, whose words thou canst not understand. Surely, had I sent thee to them, they would have hearkened unto thee. But the house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto me: for all the house of Israel are impudent and hardhearted. Behold, I have made thy face strong against their faces, and thy forehead strong against their foreheads. As an adamant harder than flint have I made thy forehead: fear them not, neither be dismayed at their looks, though they be a rebellious house. Ezekiel 3:3–9.
და მითხრა მე: ძეო კაცისა, შენი მუცელი აჭამე და შენი შიგანი აღავსე ამ გრაგნილით, რომელსაც მე გაძლევ. მაშინ ვჭამე იგი; და იყო ჩემს პირში თაფლივით ტკბილი. და მითხრა მე: ძეო კაცისა, წადი, მიდი ისრაელის სახლთან და უთხარი მათ ჩემი სიტყვები. რადგან შენ არ ხარ მივლენილი უცხო მეტყველებისა და მძიმე ენის მქონე ხალხთან, არამედ ისრაელის სახლთან; არა მრავალ ხალხთან, რომელთაც უცხო მეტყველება და მძიმე ენა აქვთ, და რომელთა სიტყვებს ვერ გაიგებდი. უეჭველად, მე რომ მათთან მომევლინე, მოგისმენდნენ შენ. მაგრამ ისრაელის სახლი არ მოგისმენს შენ, რადგან მათ არ სურთ ჩემი მოსმენა; ვინაიდან მთელი ისრაელის სახლი ურცხვია და გულქვა. აჰა, მე გავამაგრე შენი სახე მათი სახეების წინააღმდეგ და შენი შუბლი — მათი შუბლთა წინააღმდეგ. კაჟზე უმაგრეს ალმასივით გავამაგრე შენი შუბლი; ნუ შეგეშინდება მათი და ნუ შეძრწუნდები მათი სახეების გამო, თუმცა ისინი ურჩი სახლია. ეზეკიელი 3:3–9.
Ezekiel is directed to proclaim a message to the former covenant people as represented by the Protestants of Millerite history and the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days. If he refuses to proclaim the message the blood of those left unwarned will be upon him.
ეზეკიელს დაევალა, რომ აუწყოს უწყება ყოფილი აღთქმის ხალხს, რომელიც წარმოდგენილია მილერიტული ისტორიის პროტესტანტებითა და უკანასკნელ დღეებში ლაოდიკიის მეშვიდე დღის ადვენტისტთა ეკლესიით. თუ იგი უარს იტყვის ამ უწყების გამოცხადებაზე, გაუფრთხილებლად დატოვებულთა სისხლი მას დაედება.
Son of man, I have made thee a watchman unto the house of Israel: therefore hear the word at my mouth, and give them warning from me. When I say unto the wicked, Thou shalt surely die; and thou givest him not warning, nor speakest to warn the wicked from his wicked way, to save his life; the same wicked man shall die in his iniquity; but his blood will I require at thine hand. Yet if thou warn the wicked, and he turn not from his wickedness, nor from his wicked way, he shall die in his iniquity; but thou hast delivered thy soul. Again, When a righteous man doth turn from his righteousness, and commit iniquity, and I lay a stumblingblock before him, he shall die: because thou hast not given him warning, he shall die in his sin, and his righteousness which he hath done shall not be remembered; but his blood will I require at thine hand. Nevertheless if thou warn the righteous man, that the righteous sin not, and he doth not sin, he shall surely live, because he is warned; also thou hast delivered thy soul. Ezekiel 3:17–21.
კაცის ძეო, მე დაგადგინე გუშაგად ისრაელის სახლზე; ამიტომ ისმინე სიტყვა ჩემი პირიდან და ჩემი სახელით გააფრთხილე ისინი. როცა ვეტყვი უკეთურს: უეჭველად მოკვდები, და შენ არ გააფრთხილებ მას, არც ეტყვი, რათა გააფრთხილო უკეთური მისი უკეთური გზისაგან, მისი სიცოცხლის გადასარჩენად, ის უკეთური თავისი ურჯულოების გამო მოკვდება; ხოლო მის სისხლს შენი ხელიდან მოვიკითხავ. მაგრამ თუ გააფრთხილებ უკეთურს და იგი არ მოიქცევა თავისი უკეთურებისაგან და თავისი უკეთური გზისაგან, იგი თავისი ურჯულოების გამო მოკვდება; ხოლო შენ შენი სული იხსენი. კვლავ, როცა მართალი კაცი გადაუხვევს თავის სიმართლეს და ჩაიდენს ურჯულოებას, და მე დავდებ მის წინაშე საცდურს, იგი მოკვდება: რადგან შენ არ გაგიფრთხილებია იგი, იგი თავისი ცოდვის გამო მოკვდება, და მის მიერ ქმნილი მისი სიმართლე აღარ გაიხსენება; ხოლო მის სისხლს შენი ხელიდან მოვიკითხავ. მაგრამ თუ გააფრთხილებ მართალს, რათა მართალმა არ სცოდოს, და იგი არ შესცოდავს, უეჭველად იცოცხლებს, რადგან გაფრთხილებულია; და შენც შენი სული იხსენი. ეზეკიელი 3:17–21.
In the first ‘eleven’ chapters of Ezekiel, he is shown the destruction of Jerusalem, illustrated by the visions by the river Chebar, the plain and Jerusalem. He is commissioned to proclaim a warning of the impending judgment upon Jerusalem. The warning message of the impending judgment upon Jerusalem is the warning given first to the Laodicean Seventh-day Adventist church. The warning identifies the judgment and rejection of God’s people in Jerusalem who do not possess the seal of God. The warning typified by Ezekiel is the warning of the soon-coming Sunday law.
ეზეკიელის პირველი „თერთმეტი“ თავის განმავლობაში მას ეჩვენება იერუსალიმის განადგურება, რაც გამოსახულია ხედვებით მდინარე ქებართან, ველზე და იერუსალიმში. მას ევალება, გამოაცხადოს გაფრთხილება იერუსალიმზე მოახლოებული სამსჯავროს შესახებ. იერუსალიმზე მოახლოებული სამსჯავროს ეს გამაფრთხილებელი უწყება არის გაფრთხილება, რომელიც პირველად ლაოდიკიის მეშვიდე დღის ადვენტისტურ ეკლესიას ეძლევა. ეს გაფრთხილება მიუთითებს იერუსალიმში ღვთის იმ ხალხის გასამართლებასა და უარყოფაზე, რომელთაც ღვთის ბეჭედი არ გააჩნიათ. ეზეკიელით განსახიერებული ეს გაფრთხილება არის ახლო მომავალში მოსალოდნელი საკვირაო კანონის შესახებ გაფრთხილება.
In those first eleven chapters where these truths are set forth, Ezekiel is made dumb, and only speaks thereafter when God specifically opens his mouth, and this continues until the destruction of Jerusalem, when he again can speak.
იმ პირველ თერთმეტ თავში, სადაც ეს ჭეშმარიტებები გადმოცემულია, ეზეკიელი დადუმებულია და ამის შემდეგ მხოლოდ მაშინ ლაპარაკობს, როდესაც ღმერთი განსაკუთრებულად უხსნის მას ბაგეს; და ეს გრძელდება იერუსალიმის განადგურებამდე, რის შემდეგაც კვლავ შეუძლია ლაპარაკი.
Then the spirit entered into me, and set me upon my feet, and spake with me, and said unto me, Go, shut thyself within thine house. But thou, O son of man, behold, they shall put bands upon thee, and shall bind thee with them, and thou shalt not go out among them: And I will make thy tongue cleave to the roof of thy mouth, that thou shalt be dumb, and shalt not be to them a reprover: for they are a rebellious house. But when I speak with thee, I will open thy mouth, and thou shalt say unto them, Thus saith the Lord God; He that heareth, let him hear; and he that forbeareth, let him forbear: for they are a rebellious house. Ezekiel 3:24–27.
მაშინ სული შემოვიდა ჩემში, ფეხზე დამაყენა და მელაპარაკა; მითხრა: წადი, ჩაიკეტე შენს სახლში. ხოლო შენ, ძეო კაცისა, აჰა, დაგადებენ ბორკილებს და შეგკრავენ მათით, და ვერ გახვალ მათ შორის. და შენს ენას სასაზე მიგაკრობ, რათა დადუმდე და აღარ იყო მათთვის მამხილებელი, რადგან ისინი ურჩთა სახლია. ხოლო როცა მე დაგელაპარაკები, გაგიხსნი პირს და ეტყვი მათ: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ვისაც სმენა აქვს, ისმინოს; და ვისაც არ სურს, ნუ ისმენს; რადგან ისინი ურჩთა სახლია. ეზეკიელი 3:24–27.
When Jerusalem fell, Ezekiel could once again speak.
როცა იერუსალიმი დაეცა, ეზეკიელს კვლავ შეეძლო ლაპარაკი.
And it came to pass in the twelfth year of our captivity, in the tenth month, in the fifth day of the month, that one that had escaped out of Jerusalem came unto me, saying, The city is smitten. Now the hand of the Lord was upon me in the evening, afore he that was escaped came; and had opened my mouth, until he came to me in the morning; and my mouth was opened, and I was no more dumb. Ezekiel 33:21, 22.
და იყო ჩვენი ტყვეობის მეთორმეტე წელს, მეათე თვეში, თვის მეხუთე დღეს, რომ იერუსალიმიდან გამოქცეული ერთი კაცი მოვიდა ჩემთან და თქვა: ქალაქი დაცემულია. და უფლის ხელი იყო ჩემზე საღამოს, ვიდრე გამოქცეული მოვიდოდა; და განმიხსნა პირი, ვიდრე იგი დილით მოვიდოდა ჩემთან; და გაიხსნა ჩემი პირი, და აღარ ვიყავი მუნჯი. ეზეკიელი 33:21, 22.
The fall of Jerusalem represents the fall of the Laodicean Seventh-day Adventist church in the latter days. That fall occurs while those who were sealed in Jerusalem in chapter nine are then lifted up as the church triumphant. The Laodicean’s within Jerusalem are taken out, and the one hundred and forty-four thousand are lifted up as the kingdom of glory is established. That kingdom of glory was typified by the establishment of the kingdom of grace at the cross. The kingdom of grace at the cross aligns with the kingdom of glory at the Sunday law, and those two kingdoms are placed into the sequence of prophetic history located in the book of Ezekiel. The first eleven chapters, when Ezekiel is placed within the context of the sanctuary is about the purification of God’s church as His people change from the church militant, that is defined as being made up of wheat and tares, into the church triumphant, that is made up of the wheat offering of Pentecost.
იერუსალიმის დაცემა წარმოადგენს უკანასკნელ დღეებში ლაოდიკეელი მეშვიდე დღის ადვენტისტური ეკლესიის დაცემას. ეს დაცემა ხდება მაშინ, როდესაც მეცხრე თავში იერუსალიმში დაბეჭდილნი შემდეგ ამაღლებულნი არიან, როგორც გამარჯვებული ეკლესია. იერუსალიმის შიგნით მყოფი ლაოდიკეელნი გამოყვანილნი არიან, ხოლო ას ორმოცდაოთხი ათასი ამაღლებულნი არიან, როდესაც დიდების სამეფო დამკვიდრდება. ეს დიდების სამეფო წინასწარ იყო ნიმუშად წარმოდგენილი ჯვარზე მადლის სამეფოს დამკვიდრებით. ჯვარზე მადლის სამეფო შეესატყვისება კვირა კანონის ჟამს დიდების სამეფოს, და ეს ორი სამეფო მოთავსებულია წინასწარმეტყველური ისტორიის თანმიმდევრობაში, რომელიც ეზეკიელის წიგნშია მოცემული. პირველი თერთმეტი თავი, როდესაც ეზეკიელი განიხილება საწმიდრის კონტექსტში, შეეხება ღვთის ეკლესიის განწმენდას, რადგან მისი ხალხი გარდაიქმნება მებრძოლი ეკლესიიდან, რომელიც განსაზღვრულია როგორც ხორბლისა და ღვარძლისგან შემდგარი, გამარჯვებულ ეკლესიად, რომელიც სულთმოფენობის ხორბლის შესაწირავისგან შედგება.
And thou, profane wicked prince of Israel, whose day is come, when iniquity shall have an end, Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: this shall not be the same: exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until he come whose right it is; and I will give it him. Ezekiel 21:25–27.
და შენ, ისრაელის უწმიდურო და ბოროტო მთავარო, რომლის დღეც დადგა, როცა ურჯულოებას ბოლო მოეღება, ასე ამბობს უფალი ღმერთი: მოიხსენი დიადემა და მოიხადე გვირგვინი; ეს აღარ იქნება ისეთი, როგორიც იყო: აღამაღლე მდაბალი და დაამდაბლე მაღალი. დავამხობ, დავამხობ, დავამხობ მას; და აღარ იარსებებს, ვიდრე არ მოვა იგი, ვისაც ეკუთვნის უფლება; და მას მივცემ ამას. ეზეკიელი 21:25–27.
Zedekiah was the final king of Judah, and he is the “wicked prince of Israel, whose day is come” in the verses. Nebuchadnezzar was about to take Jerusalem and Zedekiah’s crown was to be removed by Babylon who would be overturned by the Medes and Persians, who would in turn be overturned by the Greeks, who would be overturned by Rome. The third overturning arrives at Rome, which is the history when the King “whose right it is” will receive the crown of the kingdom of grace at the setting up of that kingdom at the cross.
ციდკია იყო იუდას უკანასკნელი მეფე, და სწორედ იგი არის მუხლებში მოხსენიებული „ისრაელის ბოროტი მთავარი, რომლის დღეც დამდგარა“. ნაბუქოდონოსორი იერუსალიმის აღებას აპირებდა, და ციდკიას გვირგვინი უნდა მოეხსნა ბაბილონს, რომელსაც დაამხობდნენ მიდიელნი და სპარსელნი; მათ, თავის მხრივ, დაამხობდნენ ბერძენნი, ხოლო ბერძენთ — რომი. მესამე დამხობა რომთან მოიწევს, რაც არის ის ისტორიული ჟამი, როდესაც მეფე, „ვისიც არის ეს უფლება“, მიიღებს მადლის სამეფოს გვირგვინს იმ სამეფოს დაფუძნებისას ჯვარზე.
“To the ‘profane wicked prince’ had come the day of final reckoning. ‘Remove the diadem,’ the Lord decreed, ‘and take off the crown.’ Not until Christ Himself should set up His kingdom was Judah again to be permitted to have a king. ‘I will overturn, overturn, overturn, it,’ was the divine edict concerning the throne of the house of David; ‘and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:25–27.” Prophets and Kings, 451.
„ურჯულო ბოროტ მთავარს“ დადგა საბოლოო ანგარიშსწორების დღე. „მოიხსენი ტიარა,“ ბრძანა უფალმა, „და მოიხადე გვირგვინი.“ ვიდრე თვით ქრისტე არ დაამყარებდა თავის სამეფოს, იუდას კვლავ არ მიეცემოდა მეფის ყოლის ნება. „დავამხობ, დავამხობ, დავამხობ მას,“ — ასეთი იყო ღვთიური განჩინება დავითის სახლის ტახტის შესახებ; „და აღარ იქნება, ვიდრე არ მოვა იგი, ვისიც არის ეს უფლება; და მას მივცემ მას.“ ეზეკიელი 21:25–27. წინასწარმეტყველები და მეფენი, 451.
In the time of the latter rain, which began when the judgment of the living began on 9/11 Christ sets up his kingdom of glory.
უკანასკნელი წვიმის ჟამს, რომელიც დაიწყო მაშინ, როცა ცოცხალთა სამსჯავრო 9/11-ზე დაიწყო, ქრისტე ამყარებს თავისი დიდების სამეფოს.
“When the four angels let go, Christ will set up His kingdom.” Spalding and Magan, 3.
„როცა ოთხი ანგელოზი გაუშვებს, ქრისტე დაამყარებს თავის სამეფოს.“ Spalding and Magan, 3.
A period of preparation begins at 9/11 and at the Sunday law the glorious holy mountain is lifted up above all the hills and mountains.
მომზადების პერიოდი იწყება 9/11-ზე, ხოლო საკვირაო კანონის დროს დიდებით მოსილი წმიდა მთა აღიმართება ყველა ბორცვსა და მთაზე მაღლა.
The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:1–3.
სიტყვა, რომელიც იხილა ამოცის ძემ ესაიამ იუდასა და იერუსალიმის შესახებ. და იქნება უკანასკნელ დღეებში, რომ უფლის სახლის მთა დამყარდება მთათა მწვერვალზე და ამაღლდება ბორცვებზე მაღლა; და ყველა ერი მისკენ მოედინება. და მრავალი ხალხი წავა და იტყვის: მოდით, ავიდეთ უფლის მთაზე, იაკობის ღმერთის სახლში; და ის გვასწავლის თავის გზებს, და ჩვენ ვივლით მის ბილიკებზე; რადგან სიონიდან გამოვა რჯული და უფლის სიტყვა — იერუსალიმიდან. ესაია 2:1–3.
On 9/11 the winds were released and then restrained, thus marking the beginning of the setting up of the kingdom of Daniel two, that is represented as a rock cut out of the mountain that fills the whole earth.
9/11-ზე ქარები განთავისუფლდა და შემდეგ შეიკავა; ამით აღინიშნა დანიელის მეორე თავის სამეფოს აღმართვის დასაწყისი, რომელიც წარმოდგენილია როგორც მთიდან ხელთუქმნელად გამოკვეთილი ლოდი, რომელიც მთელ დედამიწას ავსებს.
“This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
„ეს ხილვა მოცემულ იქნა 1847 წელს, როდესაც შაბათს დამცველ ადვენტისტ ძმათა შორის მხოლოდ ძალიან ცოტანი იყვნენ, და მათ შორისაც ცოტას მიაჩნდა, რომ მისი დაცვა იმდენად მნიშვნელოვანი იყო, რომ ღვთის ხალხსა და ურწმუნოებს შორის განმასხვავებელი ზღვარი გაევლო. ახლა ამ ხილვის აღსრულება იწყებს ხილვას. აქ მოხსენიებული „იმ გასაჭირის დროის დასაწყისი“ არ მიუთითებს იმ დროზე, როდესაც წყლულები დაიწყებს გადმოღვრას, არამედ მოკლე პერიოდზე უშუალოდ მანამდე, ვიდრე ისინი გადმოიღვრება, იმ დროს, როდესაც ქრისტე საწმიდარშია. იმ დროს, როცა ხსნის საქმე დასასრულს მიუახლოვდება, გასაჭირი მოაწევს დედამიწას, და ერები განრისხდებიან, თუმცა შეკავებულნი იქნებიან, რათა მესამე ანგელოზის საქმეს ხელი არ შეუშალონ. იმ დროს მოვა „გვიანი წვიმა“, ანუ განახლება უფლის თანდასწრებიდან, რათა ძალა მისცეს მესამე ანგელოზის ძლიერ ხმას და წმინდანები მოამზადოს იმისათვის, რომ მტკიცედ იდგნენ იმ პერიოდში, როდესაც უკანასკნელი შვიდი წყლული გადმოიღვრება.“ ადრეული წერილები, 85.
Christ sets up His everlasting kingdom during the time of the latter rain, and His kingdom includes the kingdom of grace that was established at the cross and also His kingdom of glory at the Sunday law. Zedekiah to Babylon (1st kingdom), to Medo-Persia (2nd kingdom), to Greece (3rd kingdom) and on to pagan Rome (4th kingdom) identifies the history leading to the kingdom of grace. That history identifies a parallel historical sequence from Papal Rome (spiritual Babylon 5th kingdom), unto the United States (spiritual Medo-Persia 6th kingdom), unto the United Nations (spiritual Greece 7th kingdom) and on unto the threefold union of the dragon, the beast and false prophet, that together make up modern Rome (spiritual Rome 8th kingdom that is of the seven).
ქრისტე თავისი მარადიული სამეფოს დამყარებას ახორციელებს გვიანი წვიმის ჟამს, და მისი სამეფო მოიცავს როგორც მადლის სამეფოს, რომელიც ჯვარზე დამყარდა, ისე მის დიდების სამეფოსაც კვირის კანონის დროს. ციდკიას დროიდან ბაბილონამდე (1-ლი სამეფო), მედო-სპარსეთამდე (მე-2 სამეფო), საბერძნეთამდე (მე-3 სამეფო) და შემდეგ წარმართულ რომამდე (მე-4 სამეფო) ვლინდება ის ისტორია, რომელსაც მადლის სამეფომდე მივყავართ. ეს ისტორია ასევე მიუთითებს პარალელურ ისტორიულ თანამიმდევრობაზე — პაპის რომიდან (სულიერი ბაბილონი, მე-5 სამეფო), შეერთებულ შტატებამდე (სულიერი მედო-სპარსეთი, მე-6 სამეფო), გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამდე (სულიერი საბერძნეთი, მე-7 სამეფო) და შემდეგ იმ სამმაგ კავშირზე, რომელიც შედგება გველეშაპის, მხეცისა და ცრუ წინასწარმეტყველისგან, და რომლებიც ერთობლივად შეადგენენ თანამედროვე რომს (სულიერი რომი, მე-8 სამეფო, რომელიც იმ შვიდთაგანია).
The triumph of that kingdom in Daniel two is represented by a rock, and God’s faithful are stones in the temple.
იმ სამეფოს ტრიუმფი დანიელის წიგნის მეორე თავში კლდით არის წარმოდგენილი, ხოლო ღვთის ერთგულნი ტაძარში ქვები არიან.
Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 2:5.
თქვენც, როგორც ცოცხალი ქვები, შენდებით სულიერ სახლად, წმიდა მღვდელობად, რათა შესწიროთ სულიერი მსხვერპლნი, ღმერთისთვის სათნო იესო ქრისტეს მიერ. 1 პეტრე 2:5.
That everlasting kingdom triumphs over the kingdoms of the world and fills the entire world. In Ezekiel chapter forty to the end of his book, that same kingdom is represented as a temple which fills the world with the water of life.
ის მარადიული სამეფო იმარჯვებს ქვეყნიერების სამეფოებზე და ავსებს მთელ სამყაროს. ეზეკიელის წიგნის ორმოცე თავიდან მისი წიგნის დასასრულამდე, იგივე სამეფო წარმოდგენილია როგორც ტაძარი, რომელიც მთელ სამყაროს სიცოცხლის წყლით ავსებს.
We will continue these things in the next article.
ამ საკითხებს მომდევნო სტატიაში გავაგრძელებთ.