The prophetic line which I am identifying as ‘the wheel of Josiah’ begins with the rebellion of ancient Israel as they rejected God as their king in 1097 BC. The first three kings (Saul, David and Solomon) are identified as reigning for forty years, from 1097 BC through to 977 BC. At Solomon’s death the rebellion of Jeroboam and the ten northern tribes finish the line of the first three kings, and begins a line of kings in both the northern and southern kingdoms.
წინასწარმეტყველური ხაზი, რომელსაც მე „იოშიას ბორბლად“ ვასახელებ, იწყება ძველი ისრაელის აჯანყებით, როცა მათ ძვ. წ. 1097 წელს ღმერთი თავიანთ მეფედ უარყვეს. პირველი სამი მეფე (საული, დავითი და სოლომონი) იდენტიფიცირებულნი არიან, როგორც ორმოც-ორმოც წელს მმართველნი, ძვ. წ. 1097 წლიდან ძვ. წ. 977 წლამდე. სოლომონის სიკვდილისას იერობოამისა და ათი ჩრდილოეთი ტომის აჯანყება ასრულებს პირველი სამი მეფის ხაზს და იწყებს მეფეთა ხაზს როგორც ჩრდილოეთის, ისე სამხრეთის სამეფოებში.
The first three kings are a symbol of many truths, but one of the wheels of truth which they are connected to is the last three kings of Judah—Jehoiakim, Jehoiachin and Zedekiah, who in turn represent Cyrus, Darius and Artaxerxes. Cyrus, Darius and Artaxerxes in turn represent their three decrees reaching from 536 BC to 457 BC; who in turn represent the three angels of Revelation fourteen that arrive in 1798, April 19, 1844 and October 22, 1844, respectively. The history of the arrival of the three angels of Revelation fourteen is repeated to the very letter in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, thus identifying that the prophetic line that begins with the anointing of Saul as king reaches its conclusion when the church triumphant is anointed at the soon-coming Sunday law. The line includes the wheel of king Josiah, that reaches back to Jeroboam’s rebellion of Bethel and Dan in 977 BC.
პირველი სამი მეფე მრავალი ჭეშმარიტების სიმბოლოა, მაგრამ ჭეშმარიტების ერთ-ერთი ბორბალი, რომელთანაც ისინი არიან დაკავშირებულნი, არის იუდას უკანასკნელი სამი მეფე — იეჰოიაკიმი, იეჰოიაქინი და ციდკია, რომლებიც, თავის მხრივ, წარმოადგენენ კიროსს, დარიოსსა და არტაქსერქსეს. კიროსი, დარიოსი და არტაქსერქსე, თავის მხრივ, წარმოადგენენ მათ სამ ბრძანებას, რომლებიც ვრცელდება ძვ. წ. 536 წლიდან ძვ. წ. 457 წლამდე; რომლებიც, თავის მხრივ, წარმოადგენენ გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის სამ ანგელოზს, რომლებიც, შესაბამისად, მოდიან 1798 წელს, 1844 წლის 19 აპრილს და 1844 წლის 22 ოქტომბერს. გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის სამი ანგელოზის მოსვლის ისტორია ასო-ასოდ მეორდება ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის ჟამს, რითაც ცხადდება, რომ წინასწარმეტყველური ხაზი, რომელიც იწყება საულის მეფედ ცხებით, თავის დასკვნას აღწევს მაშინ, როდესაც ძლევამოსილი ეკლესია იცხება მოახლოებული საკვირაო კანონის დროს. ეს ხაზი მოიცავს მეფე იოშიას ბორბალს, რომელიც აღწევს უკან იერობოამის ამბოხებამდე ბეთელსა და დანში ძვ. წ. 977 წელს.
Twenty-two
ოცდაორი
Jeroboam possesses the symbolism of twenty-two, for he reigned for twenty-two years, thus tying his witness into the history represented by twenty-two, which is a symbol of the combination of Divinity with humanity as illustrated by Daniel’s marah vision in the twenty-second day, and the number two hundred and twenty, of which, the number twenty-two is a tithe.
იერობოამს აქვს ოცდაორის სიმბოლიზმი, რადგან იგი ოცდაორი წლის განმავლობაში მეფობდა; ამგვარად, მისი მოწმობა უკავშირდება იმ ისტორიას, რომელსაც ოცდაორი წარმოადგენს, რაც არის ღვთაებრიობის ადამიანობასთან შერწყმის სიმბოლო, როგორც ეს დანიელის მარაჰის ხილვაშია ნაჩვენები ოცდამეორე დღესა და რიცხვ ორას ოცში, რომლის მეათედიც არის რიცხვი ოცდაორი.
And the days which Jeroboam reigned were two and twenty years: and he slept with his fathers, and Nadab his son reigned in his stead. 1 Kings 14:20.
და დღენი, რომელთა განმავლობაშიც იერობოამი მეფობდა, იყო ოცდაორი წელი; და განისვენა იგი თავის მამებთან, და ნადაბი, მისი ძე, გამეფდა მის ნაცვლად. 3 მეფეთა 14:20.
The ‘at-One-Ment,’ representing the combination of Divinity and humanity is the work of Christ that began on October 22, or the tenth month (Gregorian); ten time twenty-two equals two hundred and twenty. Jeroboam set up counterfeit altars at both Bethel and Dan, and is therefore a symbol of the counterfeit worship of Sunday in connection with the combination of church (Bethel: meaning church) and state (Dan: meaning judgment).
„შერიგება“ (at-One-Ment), რომელიც წარმოადგენს ღვთაებრიობისა და ადამიანობის შეერთებას, არის ქრისტეს საქმე, რომელიც დაიწყო 22 ოქტომბერს, ანუ მეათე თვეს (გრიგორიანული კალენდრით); ათი გამრავლებული ოცდაორზე უდრის ორას ოცს. იერობოამმა ყალბი სამსხვერპლოები აღმართა როგორც ბეთელში, ისე დანში, და ამიტომ იგი არის კვირის დღის ყალბი თაყვანისცემის სიმბოლო ეკლესიის (ბეთელი: ნიშნავს ეკლესიას) და სახელმწიფოს (დანი: ნიშნავს სამსჯავროს) შეერთებასთან კავშირში.
Then Jeroboam built Shechem in mount Ephraim, and dwelt therein; and went out from thence, and built Penuel. And Jeroboam said in his heart, Now shall the kingdom return to the house of David: If this people go up to do sacrifice in the house of the Lord at Jerusalem, then shall the heart of this people turn again unto their lord, even unto Rehoboam king of Judah, and they shall kill me, and go again to Rehoboam king of Judah. Whereupon the king took counsel, and made two calves of gold, and said unto them, It is too much for you to go up to Jerusalem: behold thy gods, O Israel, which brought thee up out of the land of Egypt. And he set the one in Bethel, and the other put he in Dan. And this thing became a sin: for the people went to worship before the one, even unto Dan. And he made an house of high places, and made priests of the lowest of the people, which were not of the sons of Levi. And Jeroboam ordained a feast in the eighth month, on the fifteenth day of the month, like unto the feast that is in Judah, and he offered upon the altar. So did he in Bethel, sacrificing unto the calves that he had made: and he placed in Bethel the priests of the high places which he had made. So he offered upon the altar which he had made in Bethel the fifteenth day of the eighth month, even in the month which he had devised of his own heart; and ordained a feast unto the children of Israel: and he offered upon the altar, and burnt incense. 1 Kings 12:25–33.
შემდეგ იერობოამმა ააშენა შექემი ეფრემის მთაზე და იქ დასახლდა; და იქიდან გამოვიდა და ააშენა ფენუელი. და იერობოამმა თავის გულში თქვა: ახლა სამეფო დავითის სახლს დაუბრუნდება. თუ ეს ხალხი ავა მსხვერპლის შესაწირავად უფლის სახლში იერუსალიმში, მაშინ ამ ხალხის გული კვლავ თავისი ბატონისკენ, იუდას მეფე რობოამისკენ მიიქცევა; მე კი მომკლავენ და კვლავ იუდას მეფე რობოამთან დაბრუნდებიან. ამიტომ მეფემ რჩევა ითათბირა, გააკეთა ორი ოქროს ხბო და უთხრა მათ: მეტისმეტია თქვენთვის იერუსალიმში ასვლა; აჰა, შენი ღმერთები, ისრაელო, რომლებმაც ეგვიპტის ქვეყნიდან ამოგიყვანეს. და ერთი ბეთელში დადგა, მეორე კი დანში განათავსა. და ეს საქმე ცოდვად იქცა, რადგან ხალხი ერთის წინაშე თაყვანისსაცემად დანამდეც კი მიდიოდა. და მან ააგო მაღლობთა სახლი და მღვდლები დააყენა ხალხის მდაბიორთაგან, რომლებიც ლევის ძეთაგან არ იყვნენ. და იერობოამმა დააწესა დღესასწაული მერვე თვეში, თვის მეთხუთმეტე დღეს, იმ დღესასწაულის მსგავსად, რომელიც იუდაში იყო; და სამსხვერპლოზე შესწირა. ასე მოიქცა მან ბეთელში, შესწირა იმ ხბოებს, რომლებიც თვითონ გააკეთა; და ბეთელში დააყენა მაღლობთა მღვდლები, რომლებიც თვითონვე დაადგინა. ასე რომ, ბეთელში მის მიერ გაკეთებულ სამსხვერპლოზე შესწირა მერვე თვის მეთხუთმეტე დღეს, სწორედ იმ თვეში, რომელიც თავისი გულით თვითონვე მოიგონა; და დაუწესა დღესასწაული ისრაელის ძეთ; და ავიდა სამსხვერპლოზე და საკმეველი აკმია. 3 მეფეთა 12:25–33.
In the foundational history of the ten northern tribes, there was a rebellion that had been typified by Israel's rejection of God as king, and also by the rebellion of Aaron and the golden calf. Aaron’s rebellion was at the foundational history of ancient Israel and Jeroboam’s was at the foundational history of the ten northern tribes. “Line upon line” Aaron, as a high priest represents the church and Jeroboam as king, represents the state. Those two foundational rebellions are a line that includes the foundational rebellion of the people of Israel in desiring a human king.
ჩრდილოეთის ათი ტომის საფუძვლით ისტორიაში იყო აჯანყება, რომელიც წინასწარ იყო ტიპოლოგიურად ნაჩვენები როგორც ისრაელის მიერ ღმერთის მეფედ უარყოფით, ასევე აარონისა და ოქროს ხბოს აჯანყებით. აარონის აჯანყება იყო ძველი ისრაელის საფუძვლით ისტორიაში, ხოლო იერობოამისა — ჩრდილოეთის ათი ტომის საფუძვლით ისტორიაში. „ხაზი ხაზზე“ მიხედვით, აარონი, როგორც მღვდელმთავარი, წარმოადგენს ეკლესიას, ხოლო იერობოამი, როგორც მეფე, წარმოადგენს სახელმწიფოს. ეს ორი საფუძვლითი აჯანყება წარმოადგენს ერთ ხაზს, რომელიც მოიცავს ისრაელის ხალხის საფუძვლით აჯანყებასაც, როდესაც მათ ადამიანური მეფე მოისურვეს.
490
490
There are three periods of four hundred and ninety years in the sacred history that is represented in the book of Ezekiel, and one was associated with the kings, the other with the sanctuary and the other with the host. Those three periods align with the rebellion of Aaron, (the sanctuary), Saul (the host) and Jeroboam (the king). Of the three symbols of prophet, priest and king, it is king Saul who is identified as prophesying, and Aaron was the priest, and Jeroboam was the king.
ეზეკიელის წიგნში წარმოდგენილ წმინდა ისტორიაში არის ოთხას ოთხმოცდაათი წლის სამი პერიოდი; ერთი მათგანი დაკავშირებული იყო მეფეებთან, მეორე — საწმიდართან, ხოლო მესამე — ლაშქართან. ეს სამი პერიოდი შეესაბამება აარონის (საწმიდარი), საულის (ლაშქარი) და იერობოამის (მეფე) აჯანყებას. წინასწარმეტყველის, მღვდლისა და მეფის სამი სიმბოლოდან, სწორედ მეფე საულია ის, ვინც წინასწარმეტყველად არის მოხსენიებული; აარონი იყო მღვდელი, ხოლო იერობოამი — მეფე.
And it came to pass, when all that knew him beforetime saw that, behold, he prophesied among the prophets, then the people said one to another, What is this that is come unto the son of Kish? Is Saul also among the prophets? And one of the same place answered and said, But who is their father? Therefore it became a proverb, Is Saul also among the prophets? 1 Samuel 10:11, 12.
და ასე მოხდა: როცა ყველამ, ვინც ადრე იცნობდა მას, იხილა, რომ, აჰა, იგი წინასწარმეტყველებდა წინასწარმეტყველთა შორის, მაშინ ხალხმა ერთმანეთს უთხრა: „რა დაემართა კიშის ძეს? ნუთუ საულიც წინასწარმეტყველთა შორის არის?“ და იმავე ადგილიდან ერთმა მიუგო და თქვა: „მაგათი მამა ვინ არის?“ ამიტომ იქცა ეს ანდაზად: „ნუთუ საულიც წინასწარმეტყველთა შორის არის?“ 1 სამუელი 10:11, 12.
The church triumphant consists of a thirty-year old prophet, a thirty-year old priest and a thirty-year old king, represented by Ezekiel who began in the thirtieth year, Joseph who began his service in the thirtieth year and king David who began to reign in his thirtieth year. The church triumphant is represented in the last eight chapters of the book of Ezekiel as the temple that fills the earth, and the church triumphant is Philadelphia, which is the eighth church that is of the seven.
ეკლესია გამარჯვებული შედგება ოცდაათი წლის წინასწარმეტყველისგან, ოცდაათი წლის მღვდლისგან და ოცდაათი წლის მეფისგან, რაც წარმოდგენილია ეზეკიელით, რომელმაც დაიწყო ოცდამეათე წელს, იოსებით, რომელმაც თავისი მსახურება დაიწყო ოცდამეათე წელს, და მეფე დავითით, რომელმაც თავისი მმართველობა დაიწყო ოცდამეათე წელს. ეკლესია გამარჯვებული წარმოდგენილია ეზეკიელის წიგნის უკანასკნელ რვა თავში, როგორც ტაძარი, რომელიც ავსებს დედამიწას, და ეკლესია გამარჯვებული არის ფილადელფია, რომელიც მერვე ეკლესიაა იმ შვიდთაგან.
The prophetic line of Josiah that began in 977 BC ends at the soon-coming Sunday law. The purification and sealing of the one hundred and forty-four thousand that began on December 31, 2023, began when Michael descended to resurrect the two witnesses of Revelation eleven. 2023 arrived twenty-two years after September 11, 2001, just as the Alien and Sedition Acts of 1798 arrive twenty-two years after the Declaration of Independence in 1776. Jeroboam’s twenty-two-year reign began in 977 BC when the prophecy of Josiah was set forth. At that time the disobedient prophet of 1 Kings chapter thirteen, confronted Jeroboam’s apostasy just as Moses confronted Aaron’s apostasy, and Samuel confronted the host who desired a king. Those confrontations against foundational apostasies represented by the message of the disobedient prophet, Moses and Samuel represent the loud cry of the third angel at the Sunday law. It is the warning message proclaimed by the ensign, which is represented in the history of Jeroboam as the prediction of Josiah accompanied with a “sign.”
იოშიას წინასწარმეტყველური ხაზი, რომელიც ძვ. წ. 977 წელს დაიწყო, სრულდება მალე მოსალოდნელ საკვირაო კანონთან. ას ორმოცდაოთხი ათასის განწმედა და დაბეჭდვა, რომელიც 2023 წლის 31 დეკემბერს დაიწყო, მაშინ დაიწყო, როცა მიქაელი ჩამოვიდა, რათა აღედგინა გამოცხადების მეთერთმეტე თავის ორი მოწმე. 2023 წელი დადგა 2001 წლის 11 სექტემბრიდან ოცდაორი წლის შემდეგ, ისევე როგორც 1798 წლის უცხოელთა და ამბოხების აქტები დგება 1776 წლის დამოუკიდებლობის დეკლარაციიდან ოცდაორი წლის შემდეგ. იერობოამის ოცდაორ-წლიანი მეფობა დაიწყო ძვ. წ. 977 წელს, როცა იოშიას წინასწარმეტყველება გამოცხადდა. იმ დროს 1 მეფეთა მეცამეტე თავის ურჩი წინასწარმეტყველი დაუპირისპირდა იერობოამის განდგომილებას, ისევე როგორც მოსე დაუპირისპირდა აარონის განდგომილებას, და სამუელი — ხალხს, რომელიც მეფეს ითხოვდა. ეს დაპირისპირებები საძირკვლოვან განდგომილებათა წინააღმდეგ, რომელთაც ურჩი წინასწარმეტყველის, მოსესა და სამუელის უწყება წარმოადგენს, საკვირაო კანონის დროს მესამე ანგელოზის ხმამაღალ შეძახილს წარმოადგენენ. ეს არის დროშით გამოცხადებული გამაფრთხილებელი უწყება, რომელიც იერობოამის ისტორიაში წარმოდგენილია იოშიას წინასწარმეტყველებით, რომელსაც თან ახლავს „ნიშანი“.
And, behold, there came a man of God out of Judah by the word of the Lord unto Bethel: and Jeroboam stood by the altar to burn incense. And he cried against the altar in the word of the Lord, and said, O altar, altar, thus saith the Lord; Behold, a child shall be born unto the house of David, Josiah by name; and upon thee shall he offer the priests of the high places that burn incense upon thee, and men’s bones shall be burnt upon thee. And he gave a sign the same day, saying, This is the sign which the Lord hath spoken; Behold, the altar shall be rent, and the ashes that are upon it shall be poured out. And it came to pass, when king Jeroboam heard the saying of the man of God, which had cried against the altar in Bethel, that he put forth his hand from the altar, saying, Lay hold on him. And his hand, which he put forth against him, dried up, so that he could not pull it in again to him.
აჰა, მოვიდა ღვთის კაცი იუდადან უფლის სიტყვის მიხედვით ბეთელში; ხოლო იერობოამი საკურთხეველთან იდგა, რათა საკმეველი ეკმია. და შეუღაღადა მან საკურთხეველს უფლის სიტყვით და თქვა: ო, საკურთხეველო, საკურთხეველო, ასე ამბობს უფალი: აჰა, შვილი შეეძინება დავითის სახლს, იოშია სახელად; და შენზე შესწირავს ის მაღლობთა მღვდლებს, რომელნიც შენზე აკმევენ საკმეველს, და კაცთა ძვლები დაიწვება შენზე. და მისცა მან იმავე დღეს ნიშანი, თქმულით: ეს არის ნიშანი, რომელიც უფალმა ბრძანა: აჰა, გაიპობა საკურთხეველი და მასზე არსებული ნაცარი დაიფანტება. და მოხდა ასე: როცა მეფე იერობოამმა მოისმინა ღვთის კაცის სიტყვა, რომელმაც ბეთელში საკურთხევლის წინააღმდეგ შეუღაღადა, ხელი გაიწოდა საკურთხევლიდან და თქვა: შეიპყარით იგი. და მისი ხელი, რომელიც მის წინააღმდეგ გაიწოდა, გახმა, ისე რომ ვეღარ შეძლო უკანვე მიეწია იგი თავისკენ.
The altar also was rent, and the ashes poured out from the altar, according to the sign which the man of God had given by the word of the Lord. And the king answered and said unto the man of God, Intreat now the face of the Lord thy God, and pray for me, that my hand may be restored me again. And the man of God besought the Lord, and the king’s hand was restored him again, and became as it was before. And the king said unto the man of God, Come home with me, and refresh thyself, and I will give thee a reward. And the man of God said unto the king, If thou wilt give me half thine house, I will not go in with thee, neither will I eat bread nor drink water in this place: For so was it charged me by the word of the Lord, saying, Eat no bread, nor drink water, nor turn again by the same way that thou camest. So he went another way, and returned not by the way that he came to Bethel. 1 Kings 13:1–10.
სამსხვერპლოც გაიპო და ფერფლი გადმოიფრქვა სამსხვერპლოდან, იმ ნიშნისამებრ, რომელიც ღვთის კაცმა მისცა უფლის სიტყვის მიერ. მაშინ მეფემ მიუგო და უთხრა ღვთის კაცს: ახლა ევედრე უფლის, შენი ღვთის, წინაშე და ილოცე ჩემთვის, რათა ჩემი ხელი კვლავ დამიბრუნდეს. და ღვთის კაცი შეევედრა უფალს, და მეფის ხელი კვლავ დაუბრუნდა მას და გახდა ისეთი, როგორიც წინათ იყო. და მეფემ უთხრა ღვთის კაცს: წამომყევი სახლში, განისვენე და მოგცემ საზღაურს. ხოლო ღვთის კაცმა უთხრა მეფეს: შენი სახლის ნახევარიც რომ მომცე, შენთან არ შემოვალ; არც პურს შევჭამ და არც წყალს დავლევ ამ ადგილას. რადგან ასე მებრძანა მე უფლის სიტყვის მიერ, ნათქვამი იყო: პური არ ჭამო, წყალი არ დალიო და არც იმავე გზით დაბრუნდე, რომლითაც მოხვედი. და წავიდა სხვა გზით და არ დაბრუნებულა იმ გზით, რომლითაც ბეთელში მოვიდა. 3 მეფეთა 13:1–10.
The prophet’s refusal to eat with Jeroboam in spite of the offer of “half thine house” aligns with Herod’s promise to Salome of half of his kingdom.
წინასწარმეტყველის უარი, ეჭამა იერობოამთან მის მიერ შეთავაზებული „შენი სახლის ნახევრის“ მიუხედავად, შეესაბამება ჰეროდეს აღთქმას სალომესადმი — მიეცა მისთვის თავისი სამეფოს ნახევარი.
And when a convenient day was come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief estates of Galilee; And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said unto the damsel, Ask of me whatsoever thou wilt, and I will give it thee. And he sware unto her, Whatsoever thou shalt ask of me, I will give it thee, unto the half of my kingdom. And she went forth, and said unto her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist. Mark 6:21–24.
და როცა მოხერხებული დღე დადგა, ჰეროდემ თავისი დაბადების დღესასწაულზე სერობა გაუმართა თავის დიდებულებს, ათასისთავებსა და გალილეის წარჩინებულებს; და როცა შემოვიდა იმ ჰეროდიადას ასული, იცეკვა და ასიამოვნა ჰეროდესაც და მასთან თანამესუფრეთაც, მეფემ უთხრა ქალწულს: მთხოვე, რაც გსურს, და მოგცემ. და შეჰფიცა მას: რასაც მთხოვ, მოგცემ, ჩემი სამეფოს ნახევრამდეც კი. და გამოვიდა იგი და უთხრა თავის დედას: რა მოვითხოვო? ხოლო მან თქვა: იოანე ნათლისმცემლის თავი. მარკოზი 6:21–24.
Herod’s pledge of half his kingdom took place at his birthday. Herod is a symbol of Rome, and the ten kings of Revelation seventeen are typified by the tenfold division of Rome in Daniel chapter seven, and the ten toes of chapter two. His birthday is marked when the sixth kingdom is replaced by the seventh kingdom at the Sunday law, and in this sense, it is the birthday of the United Nations as the seventh kingdom of Bible prophecy. At the soon-coming Sunday law, the ten kings, represented by Jeroboam’s ten northern tribes, agree to give their kingdom to the beast for one hour in Revelation ‘seventeen’.
ჰეროდეს აღთქმა, რომ თავისი სამეფოს ნახევარს მისცემდა, მის დაბადების დღეზე მოხდა. ჰეროდე რომის სიმბოლოა, ხოლო გამოცხადების მეჩვიდმეტე თავში მოხსენიებული ათი მეფე წინასწარ არის ნაგულისხმევი რომის ათმაგი დანაწილებით დანიელის მეშვიდე თავში და მეორე თავის ათი თითით. მისი დაბადების დღე აღინიშნება მაშინ, როდესაც მეექვსე სამეფო კვირის კანონის დროს მეშვიდე სამეფოთი იცვლება, და ამ აზრით, ეს არის გაერთიანებული ერების, როგორც ბიბლიური წინასწარმეტყველების მეშვიდე სამეფოს, დაბადების დღე. მალე მოსალოდნელი კვირის კანონის დროს, ათი მეფე, რომლებიც იერობოამის ათი ჩრდილოეთი ტომით არიან წარმოდგენილნი, თანხმდებიან, რომ თავიანთი სამეფო ერთ საათს მხეცს მისცენ გამოცხადების „მეჩვიდმეტე“ თავში.
For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.
რადგან ღმერთმა მათ გულებში ჩაუდო, რომ აღასრულონ მისი ნება, და ერთსულოვანნი იყვნენ, და მისცენ თავიანთი სამეფო მხეცს, ვიდრე აღსრულდებოდეს ღვთის სიტყვანი. გამოცხადება 17:17.
Before we take up Ezekiel’s prophecy of chapter four, we will identify the ‘thirteen’ times Ezekiel directly identifies a date. Those thirteen waymarks break down generally between the world and God’s people. The world represented by Egypt is placed into a direct date six times, and Tyre is addressed once, and the other six times Jerusalem is the subject. The book begins in 592 BC which is the thirtieth year of the seventeenth Jubilee cycle and verse one of chapter forty of Ezekiel identifies October 22, 573 BC as the end of the cycle. The Jubilee cycle represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand from 9/11 unto the soon-coming Sunday law, which in turn is represented in a fractal of that very history from December 31, 2023 unto the soon-coming Sunday law. Both periods were typified by August 11, 1840 unto October 22, 1844.
სანამ ეზეკიელის მეოთხე თავის წინასწარმეტყველებას მივუბრუნდებოდეთ, გამოვყოფთ იმ „ცამეტ“ შემთხვევას, როდესაც ეზეკიელი თარიღს უშუალოდ ასახელებს. ეს ცამეტი სასიგნალო ნიშანი, ზოგადად, სამყაროსა და ღვთის ხალხს შორის ნაწილდება. ეგვიპტით წარმოდგენილი სამყარო უშუალო თარიღთან ექვსჯერ არის დაკავშირებული, ტვიროსს ერთხელ მიემართება, ხოლო დანარჩენ ექვს შემთხვევაში საგანი იერუსალიმია. წიგნი იწყება ძვ. წ. 592 წელს, რაც მეჩვიდმეტე იუბილეს ციკლის ოცდამეათე წელია, ხოლო ეზეკიელის ორმოცე თავის პირველი მუხლი 573 წლის 22 ოქტომბერს ასახელებს ციკლის დასასრულად. იუბილეს ციკლი წარმოადგენს ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის დროს 9/11-დან მალე მოსალოდნელ საკვირაო კანონის დადგომამდე, რაც, თავის მხრივ, იმავე ისტორიის ფრაქტალშია წარმოდგენილი 2023 წლის 31 დეკემბრიდან მალე მოსალოდნელ საკვირაო კანონამდე. ორივე პერიოდი ტიპოლოგიურად წარმოდგენილი იყო 1840 წლის 11 აგვისტოდან 1844 წლის 22 ოქტომბრამდე.
On August 11, 1840 no less a personage than Jesus Christ descended as the mighty angel of Revelation ten who brought a little book that God’s people were to take and eat. The same angel again descended at 9/11 to mark the beginning of the sealing time. The same angel descended on December 31, 2023 to resurrect the two witnesses who had been slain in the street of that great city of Sodom and Egypt, where also the Lord was crucified. That descent marked the closing period of the sealing time. Within the fractal period of December 31, 2023 unto the Sunday law, Ezekiel the priest is given a vision of the temple in heaven. At that time, he is made dumb and only speaks when God commands him to do so. His condition lasts until the soon-coming Sunday law, represented by the destruction of Jerusalem.
1840 წლის 11 აგვისტოს თვით იესო ქრისტე ჩამოვიდა, როგორც გამოცხადების მეათე თავის ძლიერი ანგელოზი, რომელმაც მოიტანა პატარა წიგნი, რომელიც ღვთის ხალხს უნდა აეღო და შეეჭამა. იგივე ანგელოზი კვლავ ჩამოვიდა 9/11-ზე, რათა აღენიშნა დაბეჭდვის დროის დასაწყისი. იგივე ანგელოზი ჩამოვიდა 2023 წლის 31 დეკემბერს, რათა აღედგინა ის ორი მოწმე, რომლებიც დახოცილნი იყვნენ იმ დიდი ქალაქის ქუჩაში, რომელსაც სოდომი და ეგვიპტე ეწოდება, სადაც ჩვენი უფალიც იქნა ჯვარცმული. იმ ჩამოსვლამ აღნიშნა დაბეჭდვის დროის დამხურველი პერიოდი. 2023 წლის 31 დეკემბრიდან საკვირაო კანონის დადგომამდე არსებულ ფრაქტალურ პერიოდში ეზეკიელ მღვდელს ეძლევა ხილვა ზეციური ტაძრის შესახებ. იმ დროს იგი დამუნჯებულია და მხოლოდ მაშინ ლაპარაკობს, როცა ღმერთი უბრძანებს. მისი მდგომარეობა გრძელდება მალე მოსალოდნელ საკვირაო კანონამდე, რომელიც წარმოდგენილია იერუსალიმის განადგურებით.
As with John, Ezekiel is commanded to take the book that was in the descending angel’s hand in Revelation ten, and also told to eat the book of lamentation, mourning and woe.
როგორც იოანეს შემთხვევაში, ეზეკიელსაც ებრძანება, აიღოს წიგნი, რომელიც ჩამომავალი ანგელოზის ხელში იყო გამოცხადების მეათე თავში, და აგრეთვე ეუბნებიან, შეჭამოს გოდების, გლოვისა და ვაიის წიგნი.
But thou, son of man, hear what I say unto thee; Be not thou rebellious like that rebellious house: open thy mouth, and eat that I give thee. And when I looked, behold, an hand was sent unto me; and, lo, a roll of a book was therein; And he spread it before me; and it was written within and without: and there was written therein lamentations, and mourning, and woe. Ezekiel 2:8–10.
ხოლო შენ, კაცის ძეო, ისმინე, რასაც მე გეუბნები: ნუ იქნები ურჩი, იმ ურჩი სახლის მსგავსად; გააღე პირი შენი და ჭამე, რასაც მე მოგცემ. და როცა შევხედე, აჰა, ხელი იყო გამოწვდილი ჩემკენ; და, აჰა, მასში იყო წიგნის გრაგნილი; და გაშალა იგი ჩემს წინაშე; და იყო იგი დაწერილი შიგნითაც და გარედანაც; და ეწერა მასში გოდება, მოთქმა და ვაება. ეზეკიელი 2:8–10.
The message is represented as a threefold message, thus typifying the message of the three angels of Revelation fourteen. It is therefore the sealing message of the third angel that seals those within Jerusalem who are lamenting and mourning the sin of the church and the land as represented in chapter nine of Ezekiel and chapter seven of Revelation.
ეს უწყება წარმოდგენილია როგორც სამმაგი უწყება, რითაც განასახიერებს გამოცხადების მეთოთხმეტე თავში მოხსენიებული სამი ანგელოზის უწყებას. ამიტომაც, მესამე ანგელოზის საბეჭდავი უწყება ბეჭედს ადებს იერუსალიმის შიგნით მყოფთ, რომელნიც გლოვობენ და მოთქვამენ ეკლესიისა და ქვეყნის ცოდვის გამო, როგორც ეს წარმოდგენილია ეზეკიელის მეცხრე თავში და გამოცხადების მეშვიდე თავში.
And the glory of the God of Israel was gone up from the cherub, whereupon he was, to the threshold of the house. And he called to the man clothed with linen, which had the writer’s inkhorn by his side; And the Lord said unto him, Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof. Ezekiel 9:3, 4.
და ისრაელის ღმერთის დიდება ქერუბიმიდან, რომელზედაც იგი იყო, აღიმართა სახლის ზღურბლამდე. და მოუწოდა სელით შემოსილ კაცს, რომელსაც მწერლის სამელნე ჰქონდა წელთან; და უთხრა მას უფალმა: გაიარე ქალაქის შუაგულში, იერუსალიმის შუაგულში, და დაასვი ნიშანი იმ კაცთა შუბლებზე, რომელნიც ოხრავენ და მოთქვამენ ყველა იმ სისაძაგლის გამო, რაც მის შუაგულში ხდება. ეზეკიელი 9:3, 4.
Those who receive the seal are mourning for the sins of the church and the sins of the land, and Ezekiel’s testimony is woven upon the history of Jerusalem and Egypt, symbols of the church and the world.
ისინი, ვინც ბეჭედს იღებენ, გლოვობენ ეკლესიის ცოდვებისა და ქვეყნის ცოდვათა გამო, და ეზეკიელის მოწმობა გადახლართულია იერუსალიმისა და ეგვიპტის ისტორიასთან, რომლებიც ეკლესიისა და სამყაროს სიმბოლოებია.
“The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world. …
„ღვთისმოსაობის საფუარს თავისი ძალა სრულიად არ დაუკარგავს. იმ დროს, როდესაც ეკლესიის საფრთხე და სულიერი დაცემა უდიდესია, ის მცირე ჯგუფი, რომელიც ნათელში დგას, ოხვრითა და ტირილით იგლოვებს იმ სისაძაგლეებს, რომლებიც ქვეყანაში ხდება. მაგრამ განსაკუთრებულად მათი ლოცვები ეკლესიისთვის აღევლინება, რადგან მისი წევრები წუთისოფლის წესისამებრ იქცევიან. …“
“The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 209, 210.
„ბრძანება ასეთია: ‘გაიარე ქალაქის შუაგულში, იერუსალიმის შუაგულში, და ნიშანი დაასვი იმ კაცთა შუბლზე, რომელნიც ოხრავენ და ღაღადებენ ყველა იმ სისაძაგლის გამო, რაც მის შუაგულში ხდება.’ ეს ოხრავანნი და მღაღადებელნი სიცოცხლის სიტყვებს ქადაგებდნენ; ამხელდნენ, არიგებდნენ და ევედრებოდნენ. ზოგიერთმა, ვინც ღმერთს უპატივცემულობას ავლენდა, მოინანია და გული დაიმდაბლა მის წინაშე. მაგრამ უფლის დიდება ისრაელს განშორდა; თუმცა მრავალნი კვლავაც განაგრძობდნენ ღვთისმსახურების გარეგან ფორმებს, მისი ძალა და თანდასწრება მოკლებული იყო.“ მოწმობანი, ტომი 5, 209, 210.
In the context of the book of lamentations, mourning and woe typifying the three angels of Revelation fourteen, the lamentations and mourning are the first and second angels, and the third is the message of woe, a symbol of the east wind that is held in check by the four restraining angels of Revelation seven.
გოდების წიგნის კონტექსტში, გლოვა და ვაი, რომლებიც ტიპოლოგიურად წარმოადგენენ გამოცხადების მეთოთხმეტე თავის სამ ანგელოზს, გოდებანი და გლოვა არიან პირველი და მეორე ანგელოზები, ხოლო მესამე არის ვაის უწყება — აღმოსავლეთის ქარის სიმბოლო, რომელიც შეკავებულია გამოცხადების მეშვიდე თავის ოთხი შემაკავებელი ანგელოზის მიერ.
Egypt
ეგვიპტე
In the book of Ezekiel, there are thirteen dates referenced. The first of the Egypt set of dates is Ezekiel 29:1, and it represented 587 BC.
ეზეკიელის წიგნში მოხსენიებულია ცამეტი თარიღი. ეგვიპტისადმი მიმართული თარიღების წყების პირველი არის ეზეკიელი 29:1, და იგი წარმოადგენდა ძვ. წ. 587 წელს.
In the tenth year, in the tenth month, in the twelfth day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, set thy face against Pharaoh king of Egypt, and prophesy against him, and against all Egypt: Speak, and say, Thus saith the Lord God; Behold, I am against thee, Pharaoh king of Egypt, the great dragon that lieth in the midst of his rivers, which hath said, My river is mine own, and I have made it for myself. Ezekiel 29:1–3.
მეათე წელს, მეათე თვეში, თვის მეთორმეტე დღეს, უფლის სიტყვა მომივიდა და მითხრა: ძეო კაცისა, მიმართე შენი პირი ფარაონის, ეგვიპტის მეფის, წინააღმდეგ და იწინასწარმეტყველე მის წინააღმდეგ და მთელი ეგვიპტის წინააღმდეგ; ილაპარაკე და თქვი: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე შენს წინააღმდეგ ვარ, ფარაონო, ეგვიპტის მეფეო, დიდო გველეშაპო, რომელიც თავის მდინარეთა შუაგულში წევს და ამბობს: ჩემი არის ჩემი მდინარე და მე თვითონ შევიქმენი იგი ჩემთვის. ეზეკიელი 29:1–3.
587 BC is the year of the siege, which began one and a half years before the destruction of Jerusalem. At that time Ezekiel proclaims that God would overthrow Egypt, and that the overthrow would demonstrate to God’s people their foolishness for trusting in the dragon of Egypt. By the end of the chapter a pronouncement is made that Egypt would be given to Babylon, thus identifying when the ten kings give their seventh kingdom of Bible prophecy to modern Babylon—the eighth kingdom that is of the seven. That prophecy was fulfilled ‘seventeen’ years later in 571 BC as set forth at the end of the chapter. Chapter 29 therefore contains the first and the last reference of dating associated with Egypt.
ძვ. წ. 587 წელი არის ალყის წელი, რომელიც იერუსალიმის განადგურებამდე წელიწად-ნახევრით ადრე დაიწყო. იმ დროს ეზეკიელი აცხადებს, რომ ღმერთი ეგვიპტეს დაამხობდა, და რომ ეს დამხობა ღვთის ხალხს დაუმტკიცებდა მათ უგუნურებას, რადგან ისინი ეგვიპტის გველეშაპს ენდობოდნენ. თავის ბოლოს გამოცხადებულია განაჩენი, რომ ეგვიპტე ბაბილონს მიეცემოდა, რითაც განისაზღვრება, როდის აძლევს ათი მეფე ბიბლიური წინასწარმეტყველების თავიანთ მეშვიდე სამეფოს თანამედროვე ბაბილონს — მერვე სამეფოს, რომელიც შვიდთაგან არის. ეს წინასწარმეტყველება შესრულდა ‘ჩვიდმეტი’ წლის შემდეგ, ძვ. წ. 571 წელს, როგორც ეს თავის ბოლოს არის გადმოცემული. ამიტომ 29-ე თავი შეიცავს ეგვიპტესთან დაკავშირებული დათარიღების პირველ და უკანასკნელ მითითებას.
And it came to pass in the seven and twentieth year, in the first month, in the first day of the month, the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:17–21.
და იყო ოცდამეშვიდე წელს, პირველ თვეში, თვის პირველ დღეს, რომ უფლის სიტყვა მომივიდა მე და თქვა: კაცის ძეო, ნაბუქოდრეზარმა, ბაბილონის მეფემ, თავისი ლაშქარი დიდ მსახურებაში ჩააყენა ტვიროსის წინააღმდეგ; ყოველი თავი გადაპარსული შეიქნა და ყოველი მხარი გადატყავებული; მაგრამ არც მას და არც მის ლაშქარს არ ჰქონია საზღაური ტვიროსისაგან იმ მსახურებისთვის, რომელიც მის წინააღმდეგ გასწიეს. ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე მივცემ ეგვიპტის ქვეყანას ნაბუქოდრეზარს, ბაბილონის მეფეს; და იგი წაიღებს მის სიმრავლეს, წაიღებს მის ნადავლს და წაიღებს მის ხვედრს; და ეს იქნება საზღაური მისი ლაშქრისთვის. მე მივეცი მას ეგვიპტის ქვეყანა მისი შრომისთვის, რომლითაც იგი მასზე მსახურობდა, რადგან ჩემთვის მოქმედებდნენ ისინი, ამბობს უფალი ღმერთი. იმ დღეს ვაქცევ ისრაელის სახლის რქას აღმოცენებად, და მოგცემ შენ პირის გახსნას მათ შორის; და გაიგებენ, რომ მე ვარ უფალი. ეზეკიელი 29:17–21.
The twentieth year in the first month in the first day of verse seventeen represents the last date of the thirteen dates in Ezekiel, and it is the only date that falls after October 22, 573 BC. It represents when the king of the north in Daniel eleven verses forty-two and forty-three is given Egypt, as well as the point when the ten kings give their seventh kingdom to the eighth kingdom that is of the seven. It is fulfilled when the “horn of the house of Israel” buds forth. In Isaiah Israel buds in the day of the east wind.
მეოცე წელი, პირველი თვის პირველ დღეს, მეჩვიდმეტე მუხლში, ეზეკიელში მოცემულ ცამეტ თარიღთაგან უკანასკნელ თარიღს წარმოადგენს და იგი ერთადერთი თარიღია, რომელიც ძვ. წ. 573 წლის 22 ოქტომბრის შემდეგ მოდის. იგი აღნიშნავს იმ დროს, როდესაც დანიელის წიგნის მეთერთმეტე თავის ორმოცდამეორე და ორმოცდამესამე მუხლებში მოხსენიებულ ჩრდილოეთის მეფეს ეძლევა ეგვიპტე, და აგრეთვე იმ წერტილს, როდესაც ათი მეფე თავიანთ მეშვიდე სამეფოს აძლევს მერვე სამეფოს, რომელიც შვიდთაგან არის. ეს სრულდება, როდესაც „ისრაელის სახლის რქა“ აღმოცენდება. ესაიაში ისრაელი აღმოცენდება აღმოსავლეთის ქარის დღეს.
He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Isaiah 27:8.
მან დაამკვიდრებს იაკობისგან მომავლებს ფესვს; ისრაელი აყვავდება და გამოიღებს კვირტს და აავსებს ქვეყნის პირს ნაყოფით. ესაია 27:8.
When Ezekiel 29:17 is fulfilled, and the dragon of Egypt is given to the papal beast at the soon-coming Sunday law the latter rain will be poured out without measure upon Israel. That rain began on 9/11 as a sprinkling as typified by Christ breathing upon His disciples after He descended to earth after He had ascended to His Father following His resurrection.
როცა შესრულდება ეზეკიელის 29:17, და ეგვიპტის გველეშაპი გადაეცემა პაპის მხეცს მალე მოსასვლელი კვირადღის კანონის დროს, უკანასკნელი წვიმა უხვად გადმოიღვრება ისრაელზე. ეს წვიმა 9/11-ს დაიწყო როგორც შეპკურება, როგორც ეს წინასწარ იყო გამოსახული იმით, რომ ქრისტემ შთაბერა თავის მოწაფეებს მას შემდეგ, რაც იგი დედამიწაზე ჩამოვიდა, მას შემდეგ, რაც თავისი აღდგომის შემდეგ მამასთან ამაღლდა.
“The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
„ქრისტეს მიერ თავის მოწაფეებზე სულიწმიდის შებერვისა და მათთვის თავისი მშვიდობის მინიჭების მოქმედება ოდენ რამდენიმე წვეთი იყო იმ უხვ წვიმასთან შედარებით, რომელიც სულთმოფენობის დღეს უნდა მოცემულიყო.“ Spirit of Prophecy, ტომი 3, 243.
Ezekiel’s prediction of the fall of Egypt was proclaimed in 587 BC, the year of the siege, and ‘seventeen’ years later the prediction was fulfilled. It is fulfilled in the period represented by the number ‘seventeen,’ thus representing the hidden history of verse forty of Daniel eleven. It is to be fulfilled during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand which is portrayed in chapter nine of Ezekiel. In the sealing time the latter rain is poured out, first as a sprinkling at 9/11 and then a full outpouring at the Sunday law. It is fulfilled according to Isaiah in the “day of the east wind,” and Islam is the east wind, and Islam is the third “woe.” The message Ezekiel was to eat was a threefold message, of which the third part was the message of woe.
ეგვიპტის დაცემის შესახებ ეზეკიელის წინასწარმეტყველება გამოცხადდა ძვ. წ. 587 წელს, ალყის წელს, და „ჩვიდმეტი“ წლის შემდეგ ეს წინასწარმეტყველება აღსრულდა. იგი აღსრულდება იმ პერიოდში, რომელსაც „ჩვიდმეტი“ რიცხვი წარმოადგენს, ამგვარად კი წარმოადგენს დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცე მუხლის დაფარულ ისტორიას. იგი უნდა აღსრულდეს ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის ჟამს, რომელიც ეზეკიელის მეცხრე თავშია გამოსახული. დაბეჭდვის ჟამს უკანასკნელი წვიმა მოიღვრება, პირველად როგორც შეპკურება 9/11-ზე, ხოლო შემდეგ როგორც სრული გადმოღვრა საკვირაო კანონის დროს. ეს აღსრულდება ესაიას მიხედვით „აღმოსავლეთის ქარის დღეს“, და ისლამი არის აღმოსავლეთის ქარი, და ისლამი არის მესამე „ვაი“. უწყება, რომელიც ეზეკიელს უნდა შეეჭამა, სამნაწილიანი უწყება იყო, რომლის მესამე ნაწილი ვაის უწყება იყო.
Ezekiel’s thirteen dated messages were set forth in connection with Jerusalem, Egypt and Tyre. They were all addressing rebellion as represented by the number "thirteen."
ეზეკიელის ცამეტი დათარიღებული გზავნილი გადმოცემული იყო იერუსალიმთან, ეგვიპტესთან და ტვიროსთან დაკავშირებით. ყველა მათგანი მიმართული იყო ურჩობისადმი, რაც წარმოდგენილია რიცხვით „ცამეტი“.
We will continue to consider the dating of Ezekiel in the next article.
შემდეგ სტატიაში კვლავ განვაგრძობთ ეზეკიელის დათარიღების განხილვას.