ორმოცე მუხლის დაფარული ისტორია - ნომერი ოცდათორმეტი

ამიტომ, როცა იხილავთ გაპარტახების სისაძაგლეს, რომლის შესახებ დანიელ წინასწარმეტყველმა თქვა, მდგომარეს წმიდა ადგილზე, (ვინც კითხულობს, გაიგოს). მათე 24:15.

„მიუხედავად იმისა, რომ ამ წინასწარმეტყველებებმა იერუსალიმის დაღუპვისას ნაწილობრივი აღსრულება ჰპოვა, მათ უფრო უშუალო მიმართება უკანასკნელ დღეებთან აქვთ.

„ჩვენ ვდგავართ დიდი და solemnური მოვლენების ზღურბლზე. წინასწარმეტყველება სწრაფად სრულდება. უფალი კართანაა. მალე ჩვენს წინაშე გაიხსნება პერიოდი, რომელიც ყოველი ცოცხლისათვის აღმატებული მნიშვნელობისა იქნება. წარსულის დავები კვლავ აღდგება; წარმოიშობა ახალი დავებიც. ის სცენები, რომლებიც ჩვენს სამყაროში უნდა გათამაშდეს, ჯერ კიდევ სიზმრადაც კი არავის უნახავს.“ მოწმობანი, ტომი 5, 753.

შენც, ძეო კაცისა, აიღე აგური, დაიდე იგი შენ წინ და გამოსახე მასზე ქალაქი, ანუ იერუსალიმი; და ალყა შემოარტყი მას, ააშენე მის წინააღმდეგ სიმაგრე და აღმართე მის წინააღმდეგ მიწაყრილი; ბანაკიც განაწყვე მის წინააღმდეგ და ირგვლივ სატეხი მანქანებიც დააყენე მის წინააღმდეგ. ხოლო შენ აიღე რკინის ტაფა და დადგი იგი რკინის კედლად შენსა და ქალაქს შორის; მიაპყარ მას შენი სახე, და იქნება იგი ალყაში მოქცეული, და შენ ალყას შემოარტყამ მას. ეს იქნება ნიშანი ისრაელის სახლისათვის.

დაწექი შენც შენს მარცხენა გვერდზე და დაადე მას ზედ ისრაელის სახლის ურჯულოება; იმ დღეთა რიცხვის მიხედვით, რამდენ ხანსაც მასზე დაწოლილი იქნები, იტვირთავ მათ ურჯულოებას. რადგან მე დაგაკისრე მათი ურჯულოების წლები დღეთა რიცხვის მიხედვით — სამას ოთხმოცდაათი დღე; ასე იტვირთავ ისრაელის სახლის ურჯულოებას. და როცა შეასრულებ მათ, კვლავ დაწექი შენს მარჯვენა გვერდზე და იტვირთავ იუდას სახლის ურჯულოებას ორმოცი დღე; თითო დღე წელიწადად დაგიწესე. ამიტომ შენი სახე იერუსალიმის ალყისკენ მიმართე, შენი მკლავი გაშიშვლებული იყოს და უწინასწარმეტყველე მას წინააღმდეგ. და აჰა, მე დაგადებ საკვრელებს, და ვერ გადაბრუნდები ერთი გვერდიდან მეორეზე, ვიდრე არ დაასრულებ შენი ალყის დღეებს. ეზეკიელი 4:1–8.

კაცის ძეო, შენ ცხოვრობ ურჩი სახლის შუაგულში, რომელთაც თვალები აქვთ, რათა იხილონ, და ვერ ხედავენ; ყურები აქვთ, რათა ისმინონ, და ვერ ისმენენ, რადგან ურჩი სახლია იგი. ამიტომ, კაცის ძეო, გაიმზადე გადასახლებისთვის საჭირო ბარგი და დღისით, მათ თვალწინ, გადასახლდი; და შენი ადგილიდან სხვა ადგილზე გადასახლდი მათ თვალწინ: ეგებ შეიგნონ, თუმცა ურჩი სახლია იგი. შემდეგ, დღისით, მათ თვალწინ, გამოიტანე შენი ბარგი, როგორც გადასახლებისთვის გამზადებული ბარგი; და საღამოს, მათ თვალწინ, გამოდი, როგორც ტყვეობაში მიმავალნი გამოდიან. მათ თვალწინ კედელი გაანგრიე და იქით გაიტანე. მათ თვალწინ მხარზე იტვირთე და ბინდბუნდში გაიტანე; სახე დაიფარე, რათა მიწას ვერ ხედავდე, რადგან ისრაელის სახლისთვის ნიშნად დაგადგინე შენ. ეზეკიელი 12:2–6.

კაცის ძეო, ნუთუ ისრაელის სახლმა, ურჩმა სახლმა, არ გითხრა შენ: რას აკეთებ? უთხარი მათ: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ეს განაჩენი შეეხება მთავარს იერუსალიმში და ისრაელის მთელ სახლს, რომელნიც მათ შორის არიან. თქვი: მე თქვენი ნიშანი ვარ; როგორც მე ვქმენ, ისე მოექცევიან მათ: აიყრებიან და ტყვეობაში წავლენ. ეზეკიელი 12:9–11.

„თითოეული ძველი წინასწარმეტყველი უფრო ნაკლებად ლაპარაკობდა თავისი დროისთვის, ვიდრე ჩვენი დროისთვის, ამიტომაც მათი წინასწარმეტყველება ძალაშია ჩვენთვის. „ყოველივე ეს მათ შეემთხვათ მაგალითად; და დაიწერა ჩვენი დასარიგებლად, რომელთაც წუთისოფლის აღსასრული მოგვსწრებია.“ 1 კორინთელთა 10:11. „არა საკუთარი თავისთვის, არამედ ჩვენთვის მსახურებდნენ იმაში, რაც ახლა გეუწყათ თქვენ მათ მიერ, რომლებმაც სახარება გახარეთ თქვენთვის ზეციდან მოვლინებული სულიწმიდით; იმაში, რისი ჩახედვაც ანგელოზებს სწადიათ.“ 1 პეტრე 1:12....

„ბიბლიამ თავისი საუნჯენი დააგროვა და ერთად შეკრა ამ უკანასკნელი თაობისთვის. ძველი აღთქმის ისტორიის ყველა დიდი მოვლენა და საზეიმო ქმედება ამ უკანასკნელ დღეებში ეკლესიაში განმეორდა და კვლავაც მეორდება.“ Selected Messages, book 3, 338, 339.

კვლავ მეცხრე წელს, მეათე თვეში, თვის მეათე დღეს, უფლის სიტყვა მომივიდა მე და თქვა: კაცის ძეო, ჩაიწერე ამ დღის სახელწოდება, სწორედ ამავე დღისა: ბაბილონის მეფე სწორედ ამავე დღეს მოადგა იერუსალიმს.

და უთხარი იგავი ურჩ სახლს და უთხარი მათ: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: დადგი ქვაბი, დადგი იგი, და წყალიც ჩაასხი მასში; ჩაყარე მასში მისი ნაჭრები, ყოველი კარგი ნაჭერი, ბარკალი და მხარი; ამოავსე იგი რჩეული ძვლებით. აიღე ფარის რჩეული, და ძვლებიც დაუწყვე ქვეშ, და ადუღე კარგად, და მოხარშონ მასში მისი ძვლები. ამიტომ ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ვაი სისხლიან ქალაქს, იმ ქვაბს, რომლის ნადებიც მასშია და რომლის ნადებიც არ გამოსულა მისგან! ამოიღე იგი ნაჭერ-ნაჭერ; ნურც წილი დაეცემა მასზე. რადგან მისი სისხლი მის შუაგულშია; კლდის თხემზე დადო იგი; მიწაზე არ დაღვარა, რათა მტვრით დაფარულიყო; რათა აღძრულიყო მძვინვარება შურის საძიებლად; მე მისი სისხლი კლდის თხემზე დავდე, რათა არ დაფარულიყო.

ამიტომ, ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ვაი სისხლიან ქალაქს! მეც დიდს გავხდი ცეცხლისათვის შეშის გროვას. შეშა დაახვავეთ, დაანთეთ ცეცხლი, ხორცი მოხარშეთ, კარგად შეაზავეთ, და ძვლებიც დაიწვას. შემდეგ ცარიელი დადგით იგი მისივე ნაკვერჩხლებზე, რათა მისი სპილენძი გახურდეს და დაიწვას, რათა მისი უწმინდურება გადნეს მასში და მისი ქაფი განადგურდეს. იტანჯა მან თავისი სიცრუით, მაგრამ მისი დიდი ქაფი არ გამოვიდა მისგან; მისი ქაფი ცეცხლში იქნება. შენს უწმინდურებაში გარყვნილებაა; რადგან განგწმინდე შენ, და არ განიწმინდე, აღარ განიწმინდები შენი უწმინდურებისაგან, ვიდრე ჩემს რისხვას შენზე არ დავაცხრობ. მე, უფალმა, ვთქვი ეს: ახდება, და შევასრულებ; უკან არ დავიხევ, არ დაგზოგავ და არ ვინანებ; შენი გზებისამებრ და შენი საქმეებისამებრ განგსჯიან, ამბობს უფალი ღმერთი.

და მოვიდა უფლის სიტყვა ჩემდამი და თქვა: კაცის ძეო, აჰა, ერთ დარტყმით წაგართმევ შენს თვალთა სანატრელს; ხოლო ნუ იგლოვებ და ნუ იტირებ, და შენი ცრემლები ნუ გადმოიღვრება. იკვნესე ჩუმად, მკვდრის გამო გლოვა ნუ აღასრულებ; თავზე თავსაბური შეიბი და ფეხზე სანდლები ჩაიცვი; ბაგენი ნუ დაიფარავ და ადამიანთა პურს ნუ შეჭამ. და ველაპარაკე ხალხს დილით; ხოლო საღამოს ჩემი ცოლი მოკვდა; და დილით ისე მოვიქეცი, როგორც მებრძანა. და ხალხმა მითხრა: ნუთუ არ გვეტყვი, რას ნიშნავს ჩვენთვის ეს, რომ ასე იქცევი?

მაშინ მე ვუპასუხე მათ: უფლის სიტყვა მომივიდა მე და მითხრა: უთხარი ისრაელის სახლს: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე შევბღალავ ჩემს საწმიდარს, თქვენი ძალის დიდებას, თქვენი თვალების სასურველს და იმას, რასაც თქვენი სული იბრალებს; და თქვენი ძენი და თქვენი ასულნი, რომლებიც დატოვეთ, მახვილით დაეცემიან. და თქვენ ისე მოიქცევით, როგორც მე მოვიქეცი: არ დაიფარავთ ბაგეებს და არ შეჭამთ კაცთა პურს. და თქვენი თავსაბურავნი თავებზე გექნებათ და თქვენი ფეხსაცმელი — ფეხებზე; არ იგლოვებთ და არ იტირებთ, არამედ დადნებით თქვენი ურჯულოებების გამო და ოხვრით შესტირით ერთმანეთს. ასე იქნება ეზეკიელი თქვენთვის ნიშნად: ყველაფრისამებრ, რაც მან გააკეთა, თქვენც ისე მოიქცევით; და როცა ეს მოვა, შეიცნობთ, რომ მე ვარ უფალი ღმერთი. ეზეკიელი 24:1–24.

„როცა ქრისტემ ზეთისხილის მთის თხემიდან გადმოიხედა, მან იხილა, რომ ასეთი მდგომარეობა ყველა ეკლესიაში არსებობდა. გაფრთხილებები ყველას ეძლევა, ვინც იმ იერუსალიმელი ხალხის კვალს მიჰყვება, რომელსაც ასეთი დიდი ნათელი ჰქონდა. ეს ხალხი ჩვენს წინაშეა, როგორც გაფრთხილება. ჩვენი დღევანდელობისას ღვთის გაფრთხილებათა უარყოფით ადამიანები იმეორებენ იერუსალიმის ცოდვას. უფალი ხედავს იმას, რასაც ადამიანის იარაღი ვერ ხედავს და არ დაინახავს — ბეთლ-კრიკში ყოველგვარი ადამიანური ჩანაფიქრის შედეგს. მან გააკეთა ყველაფერი, რაც ღმერთს შეეძლო გაეკეთებინა. მან გაანათა ხალხის თვალთა წინაშე ნათელი, რათა მათი ცოდვები არ მისულიყო იმ ზღვრამდე, სადაც მონანიება ვეღარ იგრძნობა. მაგრამ სამართლიანი და მართალი პრინციპებიდან ხანგრძლივი გადახვევის შედეგად ადამიანებმა საკუთარი თავი დააყენეს იქ, სადაც ნათელი და ჭეშმარიტება, სამართალი და წყალობა აღარ შეიმჩნევა. ეს გზა მათი თვით ბუნების ნაწილად იქცა“. მოწმობანი, ტომი 8, 68.

ამგვარად, ეზეკიელი თქვენთვის ნიშანია: როგორც მან ჰქმნა ყოველივე, ისე ჰქმნით თქვენცა; და როდესაც ეს აღსრულდება, შეიცნობთ, რომ მე ვარ უფალი ღმერთი. და შენც, კაცის ძეო, განა იმ დღეს, როცა წავართმევ მათ ძალას, მათი დიდების სიხარულს, მათ თვალთა საწადელს და იმას, რაზედაც მათ აქვთ გული მიპყრობილი — მათ ვაჟებსა და მათ ასულებს, იმ დღეს გადარჩენილი არ მოვა შენთან, რათა შენს ყურთასმენას ამცნოს ეს? იმ დღეს გაიხსნება შენი ბაგე გადარჩენილის წინაშე, და ილაპარაკებ, და აღარ იქნები მუნჯი; და იქნები მათთვის ნიშანი, და შეიცნობენ, რომ მე ვარ უფალი. ეზეკიელი 24:24–27.

მაგრამ როგორც ნოეს დღეები იყო, ასევე იქნება კაცის ძის მოსვლაც. რადგან როგორც წარღვნის წინარე დღეებში ჭამდნენ და სვამდნენ, ცოლს ირთავდნენ და თხოვდებოდნენ იმ დღემდე, ვიდრე ნოე კიდობანში შევიდოდა, და ვერ შეიცნეს, ვიდრე წარღვნა მოვიდოდა და ყველას წაიღებდა; ასევე იქნება კაცის ძის მოსვლაც. მათე 24:37–39.

ხოლო ენოქმაც, ადამისგან მეშვიდემ, იწინასწარმეტყველა მათ შესახებ და თქვა: აჰა, უფალი მოდის თავისი წმიდათაგან ათიათასებით, რათა აღასრულოს სამსჯავრო ყოველთა ზედა და ამხილოს ყველა უღმერთი მათ შორის ყველა მათი უღმრთო საქმისათვის, რომლებიც უღმრთოდ ჩაუდენიათ, და ყველა იმ მკაცრი სიტყვისათვის, რომელიც უღმრთო ცოდვილთ უთქვამთ მის წინააღმდეგ. იუდა 1:14, 15.

და ვიხილე სხვა მხეცი, რომელიც ამოდიოდა მიწიდან; და მას ჰქონდა ორი რქა კრავის მსგავსი, და ლაპარაკობდა როგორც გველეშაპი. გამოცხადება 13:11.

და უფალმა გახსნა ვირის პირი, და მან უთხრა ბალაამს: რა დაგიშავე, რომ ეს სამჯერ მცემე? და უთხრა ბალაამმა ვირს: რადგან დამცინე; ნეტავ მახვილი მეჭიროს ახლა ხელში, რადგან მაშინვე მოგკლავდი. და უთხრა ვირმა ბალაამს: განა მე არა ვარ შენი ვირი, რომელზედაც მას შემდეგ ჯდებოდი, რაც შენი გავხდი, ვიდრე დღევანდელ დღემდე? ნუთუ ოდესმე ჩვეულებად მქონდა შენთვის ასე მოქცევა? და მან თქვა: არა. რიცხვნი 22:28–30.

ხილვა ჯერ კიდევ განწესებული ჟამისთვისაა, მაგრამ დასასრულს იგი იტყვის და არ იცრუებს; თუნდაც დაყოვნდეს, მოელოდე მას, რადგან უსათუოდ მოვა, არ დააგვიანდება. აბაკუმი 2:3.

რად არის ჩემი ტკივილი მარადიული, და ჩემი ჭრილობა — უკურნებელი, რომელიც არ ინებებს განკურნებას? ნუთუ სრულიად მოტყუებულად მექცევი მე, როგორც წყლები, რომელნიც შრებიან? ამიტომ ასე ამბობს უფალი: თუ მოიქცევი, კვლავ დაგაბრუნებ, და ჩემს წინაშე დადგები; და თუ ძვირფასს გამოჰყოფ უღირსისგან, ჩემი პირივით იქნები; ისინი შენკენ მოიქცნენ, ხოლო შენ ნუ მიიქცევი მათკენ. იერემია 15:18, 19.

და ზაქარიამ უთხრა ანგელოზს: რით შევიტყობ ამას? რადგან მე მოხუცი კაცი ვარ, და ჩემი ცოლი ხნეში მეტად შესულია. ხოლო ანგელოზმა მიუგო და უთხრა მას: მე ვარ გაბრიელი, რომელიც ღვთის წინაშე ვდგავარ; და მოვლინებული ვარ, რათა გელაპარაკო შენ და გახარო ეს კეთილი უწყება. და აჰა, დადუმდები და ვერ შეძლებ ლაპარაკს იმ დღემდე, ვიდრე ესენი აღსრულდებოდეს, რადგან არ ირწმუნე ჩემი სიტყვები, რომლებიც თავიანთ ჟამს აღსრულდება.

ხალხი ელოდა ზაქარიას და უკვირდა, რომ ამდენ ხანს დაყოვნდა ტაძარში. ხოლო როდესაც გამოვიდა, მათ ვერ ელაპარაკებოდა; და მიხვდნენ, რომ ტაძარში ხილვა ჰქონდა ნანახი, რადგან ნიშნებით ელაპარაკებოდა მათ და მუნჯად დარჩა. ლუკა 1:18–22.

ჰეროდეს, იუდეის მეფის, დღეებში იყო ერთი მღვდელი, სახელად ზაქარია, აბიას რიგისაგან; და მისი ცოლი იყო აარონის ასულთაგანი, და მისი სახელი იყო ელისაბედი. და ორივენი მართალნი იყვნენ ღვთის წინაშე და უმწიკვლოდ დადიოდნენ უფლის ყველა მცნებასა და განაწესში. და შვილი არ ჰყავდათ, რადგან ელისაბედი უნაყოფო იყო, და ორივენი უკვე ხანში შესულნი იყვნენ. და მოხდა ისე, რომ, როცა იგი თავისი რიგის წესისამებრ ასრულებდა სამღვდელო მსახურებას ღვთის წინაშე, სამღვდელო მსახურების ჩვეულების მიხედვით, წილად ხვდა მას, შესულიყო უფლის ტაძარში საკმევლის საკმევად. და საკმევლის ჟამს ხალხის მთელი სიმრავლე გარეთ ლოცულობდა. ლუკა 1:5–10.

და გამოეცხადა მას უფლის ანგელოზი, საკმევლის საკურთხევლის მარჯვენა მხარეს მდგომი. და როცა ზაქარიამ იხილა იგი, შეძრწუნდა და შიში დაეცა მას. ხოლო ანგელოზმა უთხრა მას: ნუ გეშინია, ზაქარია, რადგან შესმენილია შენი ლოცვა; და შენი ცოლი ელისაბედი გიშობს ძეს, და უწოდებ მის სახელს იოანეს. და გექნება სიხარული და მხიარულება, და მრავალი გაიხარებს მისი შობით. რადგან დიდი იქნება იგი უფლის წინაშე, და არც ღვინოს დალევს და არც თაფლს; და აღივსება სულიწმიდით ჯერ კიდევ დედის საშოდანვე. და მრავალთ ისრაელის ძეთაგან მოაქცევს უფლის, მათი ღმერთის, მიმართ. და იგი წავა მის წინაშე ელიას სულითა და ძალით, რათა მიაქციოს მამათა გულები შვილებისკენ, და ურჩნი — მართალთა სიბრძნისკენ; რათა განუმზადოს უფალს გამზადებული ერი. და ზაქარიამ უთხრა ანგელოზს: რით შევიტყო ეს? რადგან მე მოხუცი კაცი ვარ, და ჩემი ცოლი ხანში შესულია. და ანგელოზმა მიუგო და უთხრა მას: მე ვარ გაბრიელი, ღვთის წინაშე მდგომი; და მოვლინებული ვარ, რომ გელაპარაკო შენ და გახარო ეს სასიხარულო უწყება. ლუკა 1:11–19.

აჰა, მე მოგივლენთ თქვენ ელიას, წინასწარმეტყველს, უფლის დიდი და საშინელი დღის დადგომამდე; და იგი მიაქცევს მამათა გულს შვილებისკენ და შვილთა გულს — მათ მამათაკენ, რათა არ მოვიდე და წყევლით არ ვგვემო ქვეყანა. მალაქია 4:5, 6.

ის ჯგუფი, რომელიც არ გრძნობს მწუხარებას საკუთარ სულიერ დაკნინებაზე და არ გლოვობს სხვათა ცოდვებზე, დარჩება ღვთის ბეჭდის გარეშე. უფალი თავის მაცნეებს, ხელში მომსვრელი იარაღის მქონე კაცებს, ამგვარად უბრძანებს: „გაჰყევით მას ქალაქში და ჰკარით: ნურც თქვენმა თვალმა დაინდოს, ნურც შეიწყალებთ: სრულიად მოსპეთ მოხუცნი და ჭაბუკნი, ქალწულნი და ბავშვნი და დედაკაცნი; მაგრამ არ მიუახლოვდეთ არც ერთ კაცს, ვისზეც არის ნიშანი; და დაიწყეთ ჩემი საწმიდრიდან. მაშინ დაიწყეს იმ მოხუცი კაცებიდან, რომლებიც სახლის წინ იყვნენ.“

„აქ ჩვენ ვხედავთ, რომ ეკლესია — უფლის საწმიდარი — პირველი იყო, რომელმაც იგრძნო ღვთის რისხვის დარტყმა. მოხუცებულებმა, მათ, ვისაც ღმერთმა დიდი ნათელი მისცა და ვინც ხალხის სულიერი ინტერესების მცველებად იდგნენ, ნდობას უღალატეს. მათ დაიკავეს ისეთი პოზიცია, თითქოს სასწაულებსა და ღვთის ძალის თვალსაჩინო გამოვლენას აღარ უნდა ველოდეთ, როგორც უწინ. დრო შეიცვალა. ეს სიტყვები ამაგრებს მათ ურწმუნოებას, და ისინი ამბობენ: უფალი არც სიკეთეს მოიმოქმედებს და არც ბოროტებას. იგი მეტისმეტად მოწყალეა იმისთვის, რომ თავის ხალხს სამსჯავროთი ეწვიოს. ამგვარად, „მშვიდობა და უსაფრთხოება“ არის ძახილი იმ კაცთაგან, რომლებიც აღარასოდეს აღიმაღლებენ თავიანთ ხმას საყვირივით, რათა ღვთის ხალხს მათი დანაშაულები უჩვენონ და იაკობის სახლს — მათი ცოდვები. ეს მუნჯი ძაღლები, რომელთაც ყეფა არ სურდათ, სწორედ ისინი არიან, ვინც შეურაცხყოფილი ღვთის სამართლიან შურისგებას იგრძნობენ. კაცები, ქალწულები და მცირეწლოვანი ბავშვები ყველანი ერთად იღუპებიან.“ მოწმობანი, ტომი 5, 211.

იმ დღეების შემდეგ მისმა ცოლმა ელისაბედმა მუცლად იღო და ხუთი თვე თავს მალავდა და ამბობდა: ასე მიყო მე უფალმა იმ დღეებში, როცა მომხედა, რათა ადამიანთა შორის ჩემი სირცხვილი მოეხსნა. ხოლო მეექვსე თვეში ანგელოზი გაბრიელი ღვთისაგან გაიგზავნა გალილეის ერთ ქალაქში, რომელსაც ნაზარეთი ერქვა. ლუკა 1:24–26.

და მარიამი აღდგა იმ დღეებში და სასწრაფოდ გაემართა მთიან მხარეში, იუდას ერთ ქალაქში; და შევიდა ზაქარიას სახლში და მიესალმა ელისაბედს. და მოხდა ისე, რომ, როცა ელისაბედმა გაიგონა მარიამის მისალმება, ჩვილმა იხტუნა მის საშოში; და ელისაბედი აღივსო სულიწმიდით. და ხმამაღალი ხმით წარმოთქვა და თქვა: კურთხეული ხარ შენ დედათა შორის და კურთხეულია ნაყოფი შენი საშოსი. და საიდან მაქვს მე ეს, რომ დედა ჩემი უფლისა მოვიდა ჩემთან? რადგან აჰა, როგორც კი შენი მისალმების ხმა მომესმა ყურებში, ჩვილმა სიხარულით იხტუნა ჩემს საშოში. და ნეტარია ის, ვინც ირწმუნა, რადგან აღსრულდება ის, რაც უფლისაგან ეუწყა მას. ლუკა 1:39–45.

„ანგელოზები გაიგზავნენ, რათა დახმარებოდნენ ზეციდან მოვლენილ ძლიერ ანგელოზს, და მე მოვისმინე ხმები, რომლებიც თითქოს ყველგან ისმოდა: „გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო, რათა არ გახდეთ მისი ცოდვების თანაზიარნი და არ მიიღოთ მისი წყლულები. რადგან მისმა ცოდვებმა ცამდე მიაღწია და ღმერთმა გაიხსენა მისი ურჯულოებანი.“ ეს უწყება თითქოს მესამე უწყების დამატება იყო, მასთან შეერთებული, როგორც შუაღამის ღაღადი შეუერთდა მეორე ანგელოზის უწყებას 1844 წელს. ღვთის დიდება განისვენებდა მომთმენ, მომლოდინე წმიდებზე, და ისინი უშიშრად აძლევდნენ უკანასკნელ საზეიმო გაფრთხილებას, აუწყებდნენ ბაბილონის დაცემას და მოუწოდებდნენ ღვთის ხალხს, გამოსულიყვნენ მისგან, რათა თავს დაღწეოდნენ მის საშინელ ხვედრს.“ Early Writings, 277.

მაგრამ მე მოვიქეცი ჩემი სახელის გულისათვის, რათა იგი არ შებღალულიყო წარმართთა წინაშე, რომელთა შორისაც ისინი იყვნენ, რომელთა თვალწინაც მე მათ გამოვეცხადე, როცა ეგვიპტის ქვეყნიდან გამოვიყვანე ისინი. ამიტომაც გამოვიყვანე ისინი ეგვიპტის ქვეყნიდან და მივიყვანე უდაბნოში. და მივეცი მათ ჩემი წესდებანი და ვუჩვენე ჩემი სამართალნი, რომელთაც თუ კაცი აღასრულებს, იცოცხლებს მათ მიერ.

ამასთანავე, მივეცი მათ ჩემი შაბათებიც, რათა ნიშანი ყოფილიყო ჩემსა და მათ შორის, რომ ეცნოთ, რომ მე ვარ უფალი, რომელიც მათ წმენდს. მაგრამ ისრაელის სახლმა მეამბოხა ჩემს წინააღმდეგ უდაბნოში: არ იარეს ჩემს წესებში და შეიძულეს ჩემი სამართალნი, რომელნიც, თუ კაცი აღასრულებს, მათით იცოცხლებს; და ჩემი შაბათები ძლიერ შებილწეს; მაშინ ვთქვი: გადავღვრი ჩემს რისხვას მათზე უდაბნოში, რათა მოვსპო ისინი. მაგრამ ვიმოქმედე ჩემი სახელის გულისთვის, რათა იგი არ შებილწულიყო ხალხთა წინაშე, რომელთა თვალწინაც გამოვიყვანე ისინი. კვლავაც აღვმართე ჩემი ხელი მათ მიმართ უდაბნოში, რომ არ შევიყვანდი მათ იმ ქვეყანაში, რომელიც მივეცი მათ, ქვეყანაში, სადაც მოედინება რძე და თაფლი, რომელიც არის დიდება ყველა ქვეყნისა; რადგან შეიძულეს ჩემი სამართალნი, არ იარეს ჩემს წესებში და შებილწეს ჩემი შაბათები; რადგან მათი გული მათ კერპებს მისდევდა. მაგრამ ჩემმა თვალმა დაინდო ისინი, რომ არ დამეღუპა, და არ მოვუღე მათ ბოლო უდაბნოში. და ვუთხარი მათ შვილებს უდაბნოში: ნუ ივლით თქვენი მამების წესებით, ნუ დაიცავთ მათ სამართალთ და ნუ წაიბილწავთ თავს მათი კერპებით. მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი; იარეთ ჩემს წესებში, დაიცავით ჩემი სამართალნი და აღასრულეთ ისინი; წმიდაჰყავით ჩემი შაბათები, და ისინი იქნებიან ნიშნად ჩემსა და თქვენს შორის, რათა იცოდეთ, რომ მე ვარ უფალი, თქვენი ღმერთი. ეზეკიელი 20:9–20.

მაშინ მოვიდნენ ჩემთან ისრაელის უხუცესთაგან ზოგნი და დასხდნენ ჩემს წინაშე. და იყო უფლის სიტყვა ჩემს მიმართ, რომელმაც თქვა: კაცის ძეო, ამ კაცებმა თავიანთ გულში აღმართეს თავიანთი კერპები და თავიანთი ურჯულოების საცდური თავიანთი სახის წინ დააყენეს; ნუთუ მე საერთოდ უნდა ვუპასუხო მათ შეკითხვაზე? ამიტომ ელაპარაკე მათ და უთხარი: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: ისრაელის სახლიდან ყოველი კაცი, რომელიც თავის გულში აღმართავს თავის კერპებს, და თავისი ურჯულოების საცდურს თავისი სახის წინ დააყენებს, და მივა წინასწარმეტყველთან — მე, უფალი, ვუპასუხებ მას, ვინც მოდის, მისი კერპების სიმრავლისამებრ; რათა შევიპყრო ისრაელის სახლი მათივე გულში, რადგან ყველანი განმიდგნენ თავიანთი კერპების გამო.

ამიტომ უთხარი ისრაელის სახლს: ასე ამბობს უფალი ღმერთი: მოინანიეთ და მიიქეცით თქვენი კერპებისაგან, და მოარიდეთ თქვენი სახეები ყველა თქვენს სისაძაგლეს. რადგან ისრაელის სახლიდან ყოველი, ან უცხოტომელი, რომელიც ხიზნად ცხოვრობს ისრაელში, თუ განმიდგება მე, თავის გულში აღმართავს თავის კერპებს, და თავისი ურჯულოების საცდურს დაიყენებს თავისი სახის წინ, და მივა წინასწარმეტყველთან, რათა მისგან ჩემს შესახებ იკითხოს, მე, უფალი, თავად ვუპასუხებ მას. და ჩემს სახეს მივაქცევ იმ კაცის წინააღმდეგ, და ვაქცევ მას ნიშნად და იგავად, და მოვკვეთ მას ჩემი ერის შუაგულიდან; და გაიგებთ, რომ მე ვარ უფალი. და თუ წინასწარმეტყველი შეცდება, როცა სიტყვას იტყვის, მე, უფალმა, შევაცდინე ის წინასწარმეტყველი, და გავიწვდები ჩემს ხელს მასზე, და მოვსპობ მას ჩემი ერის, ისრაელის, შუაგულიდან. და იტვირთავენ თავიანთი ურჯულოების სასჯელს: წინასწარმეტყველის სასჯელი ისეთივე იქნება, როგორიც მის მაძიებელის სასჯელი; რათა ისრაელის სახლი მეტად აღარ განუდგეს მე და აღარ შეიბილწოს მეტად ყველა თავისი დანაშაულით, არამედ იყვნენ ისინი ჩემი ერი, და მე ვიყო მათი ღმერთი, ამბობს უფალი ღმერთი. ეზეკიელი 14:1–11.

და მგზავრნი, რომელნიც ქვეყნის გავლით დადიან, როცა ვინმე იხილავს კაცის ძვალს, მაშინ მის გვერდით ნიშანს აღმართავს, ვიდრე დამმარხველნი მას ჰამონ-გოგის ველზე დამარხავდნენ. და ქალაქის სახელიც ჰამონა იქნება. ასე განწმენდენ ისინი ქვეყანას. ეზეკიელი 39:15, 16.

ამასთანავე, დავუდებ მათ მშვიდობის აღთქმას; ეს იქნება მათთან საუკუნო აღთქმა; და დავამკვიდრებ მათ, და გავამრავლებ მათ, და ჩემს საწმიდარს დავდებ მათ შორის უკუნისამდე. ჩემი სავანეც მათთან იქნება; და მე ვიქნები მათი ღმერთი, ხოლო ისინი იქნებიან ჩემი ერი. და წარმართნი შეიცნობენ, რომ მე, უფალი, ვწმიდავ ისრაელს, როცა ჩემი საწმიდარი მათ შორის იქნება უკუნისამდე. ეზეკიელი 37:26–28.