Peter was symbolically at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima and the ninth hour. According to Matthew and Mark, six days later, Peter, James and John were at the Mount of Transfiguration. Luke says eight days, between Panium and the Mount. From the gates of hell, at Caesarea Philippi to the death of the cross, with a stop along the way at the Mount of Transfiguration. Three steps from Panium to the Sunday law. Caesarea at the beginning, the Mount in the middle, and Caesarea at the end. Hell at the beginning, death at the end, with God’s glory in the middle. An alpha rebellion represented by the gates of hell and an omega rebellion represented by the death of the Son of God.
პეტრე სიმბოლურად კესარია ფილიპეში იყო მესამე საათზე, კესარია მარიტიმასკენ და მეცხრე საათისკენ მიმავალ გზაზე. მათესა და მარკოზის მიხედვით, ექვსი დღის შემდეგ პეტრე, იაკობი და იოანე ფერისცვალების მთაზე იყვნენ. ლუკა ამბობს რვა დღეს, პანიუმსა და მთას შორის. ჯოჯოხეთის ბჭეებიდან, კესარია ფილიპედან ჯვრის სიკვდილამდე, გზად ფერისცვალების მთაზე შეჩერებით. სამი ნაბიჯი პანიუმიდან კვირა კანონისკენ. კესარია დასაწყისში, მთა შუაში და კესარია დასასრულში. ჯოჯოხეთი დასაწყისში, სიკვდილი დასასრულში, ხოლო შუაში — ღვთის დიდება. ალფა ამბოხი, რომელიც წარმოდგენილია ჯოჯოხეთის ბჭეებით, და ომეგა ამბოხი, რომელიც წარმოდგენილია ღვთის ძის სიკვდილით.
Caesarea Philippi is the foundation, for it was there that Christ identified the Rock on which He would build His church. The Mount of Transfiguration is the second step, where the temple is finished and the capstone is placed. The third step of judgment at the cross followed after.
კესარია ფილიპე არის საფუძველი, რადგან სწორედ იქ მიუთითა ქრისტემ იმ კლდეზე, რომელზედაც ააშენებდა თავის ეკლესიას. ფერისცვალების მთა არის მეორე საფეხური, სადაც ტაძარი სრულდება და სათავე ქვა დაიდგმება. ამის შემდეგ მოჰყვა ჯვარზე აღსრულებული სამსჯავროს მესამე საფეხური.
And he said unto them, Verily I say unto you, That there be some of them that stand here, which shall not taste of death, till they have seen the kingdom of God come with power. And after six days Jesus taketh with him Peter, and James, and John, and leadeth them up into an high mountain apart by themselves: and he was transfigured before them. And his raiment became shining, exceeding white as snow; so as no fuller on earth can white them. And there appeared unto them Elias with Moses: and they were talking with Jesus.
და უთხრა მათ: ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ ზოგიერთნი აქ მდგომარეთაგან არ იგემებენ სიკვდილს, ვიდრე არ იხილავენ ღმრთის სასუფეველს, ძალით მოსულს. და ექვსი დღის შემდეგ იესომ თან წაიყვანა პეტრე, იაკობი და იოანე, და აიყვანა ისინი მაღალ მთაზე, ცალკე, მხოლოდ ისინი; და ფერი იცვალა მათ წინაშე. და მისი სამოსელი გახდა მბრწყინავი, მეტად სპეტაკი, ვითარცა თოვლი, ისე, როგორც მიწაზე ვერავითარი მრეცხავი ვერ გაასპეტაკებს. და გამოეცხადნენ მათ ელია მოსესთან ერთად; და ესაუბრებოდნენ იესოს.
And Peter answered and said to Jesus, Master, it is good for us to be here: and let us make three tabernacles; one for thee, and one for Moses, and one for Elias.
და პეტრემ მიუგო და უთხრა იესოს: მოძღვარო, კარგია, რომ ჩვენ აქ ვართ; და გავაკეთოთ სამი კარავი: ერთი შენთვის, ერთი მოსესთვის და ერთი ელიასთვის.
For he wist not what to say; for they were sore afraid. And there was a cloud that overshadowed them: and a voice came out of the cloud, saying, This is my beloved Son: hear him. And suddenly, when they had looked round about, they saw no man any more, save Jesus only with themselves. And as they came down from the mountain, he charged them that they should tell no man what things they had seen, till the Son of man were risen from the dead. And they kept that saying with themselves, questioning one with another what the rising from the dead should mean. Mark 9:1–10.
რადგან არ იცოდა, რა ეთქვა; ვინაიდან ძალზე შეშინებულნი იყვნენ. და იყო ღრუბელი, რომელმაც მათ ჩრდილი მოჰფინა; და ხმა გამოვიდა ღრუბლიდან, რომელმაც თქვა: ეს არის ძე ჩემი საყვარელი; მას უსმინეთ. და მყისვე, როცა მიმოიხედეს, აღარავინ იხილეს, იესოს გარდა, მხოლოდ თავიანთთან. და როცა მთიდან ჩამოდიოდნენ, უბრძანა მათ, არავისთვის ეთქვათ, რაც იხილეს, ვიდრე ძე კაცისა მკვდრეთით აღდგებოდა. და მათ ეს სიტყვა თავიანთში დაიცვეს, ერთმანეთს ეკითხებოდნენ, რას ნიშნავდა მკვდრეთით აღდგომა. მარკოზი 9:1–10.
At the mount, Peter proposes to erect a tabernacle for Moses, Christ and Elijah.
მთაზე პეტრე სთავაზობს, რომ მოსესთვის, ქრისტესთვის და ელიასთვის კარავი აღმართოს.
“Moses passed through death, but Michael came down and gave him life before his body had seen corruption. Satan tried to hold the body, claiming it as his; but Michael resurrected Moses and took him to heaven. Satan railed bitterly against God, denouncing Him as unjust in permitting his prey to be taken from him; but Christ did not rebuke His adversary, though it was through his temptation that the servant of God had fallen. He meekly referred him to His Father, saying, ‘The Lord rebuke thee.’
„მოსემ სიკვდილი გამოიარა, მაგრამ მიქაელი ჩამოვიდა და სიცოცხლე მისცა მას, ვიდრე მისი სხეული ხრწნილებას იხილავდა. სატანა ცდილობდა სხეული შეეკავებინა, როგორც თავისი, მასზე საკუთარი უფლების პრეტენზიას აცხადებდა; მაგრამ მიქაელმა აღადგინა მოსე და ზეცაში აიყვანა იგი. სატანა მწარედ გმობდა ღმერთს და ამხელდა მას, როგორც უსამართლოს, რადგან ნება დართო, რომ მისი ნადავლი წაერთმიათ მისგან; მაგრამ ქრისტემ არ შერისხა თავისი მოწინააღმდეგე, თუმცა სწორედ მისი ცდუნების გამო დაეცა ღვთის მსახური. მან მშვიდად მიუთითა იგი თავის მამაზე და თქვა: „უფალმა შეგრისხოს შენ.“
“Jesus had told His disciples that there were some standing with Him who should not taste of death till they should see the kingdom of God come with power. At the transfiguration this promise was fulfilled. The countenance of Jesus was there changed and shone like the sun. His raiment was white and glistening. Moses was present to represent those who will be raised from the dead at the second appearing of Jesus. And Elijah, who was translated without seeing death, represented those who will be changed to immortality at Christ’s second coming and will be translated to heaven without seeing death. The disciples beheld with astonishment and fear the excellent majesty of Jesus and the cloud that overshadowed them, and heard the voice of God in terrible majesty, saying, ‘This is My beloved Son; hear Him.’” Early Writings, 164.
იესომ თავის მოწაფეებს უთხრა, რომ მათ შორის, ვინც მასთან იდგა, იყვნენ ზოგნი, რომლებიც სიკვდილს არ იხილავდნენ, ვიდრე არ იხილავდნენ ღვთის სასუფეველს, ძალით მომავალს. ფერისცვალებისას ეს დაპირება აღსრულდა. იქ იესოს სახე შეიცვალა და მზესავით გაბრწყინდა. მისი სამოსელი თეთრი და მოელვარე იყო. მოსე იქ იმათ წარმოსადგენად იყო, რომლებიც იესოს მეორედ გამოჩენისას მკვდრეთით აღდგებიან. ხოლო ელია, რომელიც სიკვდილის უხილავად იქნა აყვანილი, წარმოსახავდა მათ, ვინც ქრისტეს მეორედ მოსვლისას უხრწნელებად შეიცვლებიან და სიკვდილის უხილავად ზეცად იქნებიან აყვანილნი. მოწაფეები განცვიფრებითა და შიშით შეჰყურებდნენ იესოს აღმატებულ დიდებას და ღრუბელს, რომელმაც მათ ზედ დააფარა, და მოისმინეს ღვთის ხმა საშინელ დიდებულებაში, რომელიც ამბობდა: „ეს არის ჩემი საყვარელი ძე; მას უსმინეთ.“ ადრეული წერილები, 164.
The Mount of Transfiguration identifies three tabernacles. The tabernacle of Moses at the beginning of ancient Israel, the tabernacle of Christ as represented by His incarnation and the tabernacle that is the one hundred and forty-four thousand as represented by Elijah. The one hundred and forty-four thousand are those who do not taste of death, until they see the Second Coming of Christ. The Mount is identifying the point where the seal is impressed upon the one hundred and forty-four thousand.
ფერისცვალების მთა განასახიერებს სამ კარავს: მოსეს კარავს ძველი ისრაელის დასაწყისში, ქრისტეს კარავს, როგორც მის ხორციელ განკაცებაში წარმოდგენილს, და იმ კარავს, რომელიც არის ას ორმოცდაოთხი ათასი, როგორც ელიათი წარმოდგენილი. ას ორმოცდაოთხი ათასნი არიან ისინი, ვინც სიკვდილს არ იგემებენ, ვიდრე ქრისტეს მეორედ მოსვლას იხილავენ. მთა მიუთითებს იმ წერტილზე, სადაც ბეჭედი აღიბეჭდება ას ორმოცდაოთხი ათასზე.
The tabernacle of the one hundred and forty-four thousand is raised up in the antitypical feast of Tabernacles. The Mount identifies those who do not taste death, and sets forth three witnesses that when they see the glory of God in the mount, it is the antitypical feast of Tabernacles.
ას ორმოცდაოთხი ათასის კარავი აღიმართება კარვობის დღესასწაულის ანტიტიპურ აღსრულებაში. მთა მიუთითებს მათზე, ვინც სიკვდილს არ იგემებს, და წარმოაჩენს სამ მოწმეს, რომ როდესაც ისინი მთაზე ხედავენ ღვთის დიდებას, ეს არის კარვობის დღესასწაულის ანტიტიპური აღსრულება.
They are raised up as the tabernacle of Elijah, that began to be reared up in 2023, when both Moses and Elijah were resurrected. First the foundation was laid, that is the only foundation that can be laid, and that foundation is Christ, the corner and foundation stone. Then the capstone is placed, which represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand as represented at the Mount of Transfiguration. At the Mount Peter, James and John represent those who actually do not taste of death. Peter later recorded that the kingdom of priests is those who have tasted that the Lord is good, and who were a spiritual house. They tasted life, so they do not taste death.
ისინი აღდგინებულნი არიან, როგორც ელიას კარავი, რომლის აღმართვაც 2023 წელს დაიწყო, როდესაც მოსეც და ელიაც აღდგნენ. პირველად დაიდო საფუძველი, ანუ ის ერთადერთი საფუძველი, რომელიც შეიძლება დაიდოს, და ეს საფუძველი არის ქრისტე, კუთხის და საძირკვლის ქვა. შემდეგ თავსართავი ქვა იდება, რაც აღნიშნავს ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვას, როგორც ეს ფერისცვალების მთაზე იყო წარმოჩენილი. იმ მთაზე პეტრე, იაკობი და იოანე წარმოადგენენ მათ, ვინც სინამდვილეში სიკვდილს არ იგემებს. პეტრემ მოგვიანებით დაწერა, რომ მღვდელთა სამეფო არიან ისინი, რომლებმაც იგემეს, რომ უფალი კეთილია, და რომლებიც სულიერი სახლი იყვნენ. მათ სიცოცხლე იგემეს, ამიტომ სიკვდილს არ იგემებენ.
If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. 1 Peter 2:3–6.
თუ მართლაც იგემეთ, რომ უფალი მადლიანია. ვისთანაც მოხვედით, როგორც ცოცხალ ქვასთან, ადამიანთაგან უარყოფილთან, ხოლო ღვთის მიერ რჩეულთან და პატივდებულთან, თქვენც, როგორც ცოცხალი ქვები, შენდებით სულიერ სახლად, წმიდა სამღვდელოებად, რათა შესწიროთ სულიერი მსხვერპლნი, იესო ქრისტეს მიერ ღვთისთვის სათნონი. ამიტომაც წერილში ნათქვამია: აჰა, ვდებ სიონში მთავარ კუთხის ქვას, რჩეულსა და პატივდებულს; და ვინც მას ირწმუნებს, არ შერცხვება. 1 პეტრე 2:3–6.
The word translated as “confounded” means “to be ashamed.” The remnant is represented by Peter, and their joy is contrasted with those who rejected the latter rain message. A key of the one hundred and forty-four thousand, for Peter was given the “keys” to the kingdom, is the “chief corner stone” that was laid in Sion. That stone is marvelous in the eyes of the righteous, and a stone of stumbling to the drunkards of Ephraim.
სიტყვა, რომელიც ითარგმნა როგორც „შერცხვენილი“, ნიშნავს „შერცხვეს“. ნაშთი წარმოდგენილია პეტრეთი, და მათი სიხარული დაპირისპირებულია იმათთან, რომლებმაც უარყვეს გვიანი წვიმის უწყება. ას ორმოცდაოთხი ათასის ერთ-ერთი გასაღები, რადგან პეტრეს მიეცა სასუფევლის „გასაღებები“, არის ის „უმთავრესი კუთხის ქვა“, რომელიც სიონში დაიდო. ეს ქვა საოცარია მართალთა თვალში, ხოლო ეფრემის მთვრალთათვის — საცდურის ქვა.
The stone which the builders refused is become the head stone of the corner. This is the Lord’s doing; it is marvellous in our eyes. Psalms 118:22, 23.
ქვა, რომელიც მშენებლებმა დაიწუნეს, კუთხის თავქვად იქცა. ეს უფლის ქმნილებაა; საკვირველია ჩვენს თვალში. ფსალმუნნი 118:22, 23.
Jesus commented on these verses in the conclusion of the parable of the vineyard.
იესომ ამ მუხლებზე კომენტარი გააკეთა ვენახის იგავის დასასრულს.
Jesus saith unto them, Did ye never read in the scriptures, The stone which the builders rejected, the same is become the head of the corner: this is the Lord’s doing, and it is marvellous in our eyes? Therefore say I unto you, The kingdom of God shall be taken from you, and given to a nation bringing forth the fruits thereof. And whosoever shall fall on this stone shall be broken: but on whomsoever it shall fall, it will grind him to powder. And when the chief priests and Pharisees had heard his parables, they perceived that he spake of them. But when they sought to lay hands on him, they feared the multitude, because they took him for a prophet. Matthew 21:42–46.
იესომ უთხრა მათ: განა არასოდეს წაგიკითხავთ წერილებში: „ქვა, რომელიც მშენებლებმა დაიწუნეს, სწორედ იგი გახდა კუთხის თავი; ეს უფლისაგან არის და საკვირველია ჩვენს თვალში“? ამიტომ გეუბნებით თქვენ: ღვთის სასუფეველი წაგერთმევათ და მიეცემა ერს, რომელიც მის ნაყოფს გამოიღებს. და ვინც ამ ქვაზე დაეცემა, დაიმსხვრევა; ხოლო ვისზედაც იგი დაეცემა, გააცამტვერებს მას. ხოლო როცა მღვდელმთავრებმა და ფარისევლებმა მოისმინეს მისი იგავები, მიხვდნენ, რომ მათზე ამბობდა. მაგრამ როცა მის შეპყრობას ცდილობდნენ, ხალხისა შეეშინდათ, რადგან იგი წინასწარმეტყველად მიაჩნდათ. მათე 21:42–46.
Whoever accepts the foundational message, shall be broken, for the Rock is Christ, and the work of the gospel is to humble the human into the dust.
ვისაც საფუძვლიანი უწყება შეიწყნარებს, დაიმტვრევა, რადგან კლდე ქრისტეა, და სახარების საქმე ის არის, რომ ადამიანი მტვრად დაამდაბლოს.
“What is justification by faith? It is the work of God in laying the glory of man in the dust, and doing for man that which it is not in his power to do for himself. When men see their own nothingness, they are prepared to be clothed with the righteousness of Christ. When they begin to praise and exalt God all the day long, then by beholding they are becoming changed into the same image. What is regeneration? It is revealing to man what is his own real nature, that in himself he is worthless.” Manuscript Releases, volume 20, 117.
„რა არის გამართლება რწმენით? ეს არის ღვთის საქმე — ადამიანის დიდების მტვრად ქცევა და ადამიანისთვის იმის გაკეთება, რის გაკეთებაც მას საკუთარი თავისთვის ძალუძს არა. როდესაც ადამიანები თავიანთ საკუთარ არარაობას ხედავენ, ისინი მზადდებიან, რომ ქრისტეს სიმართლით შეიმოსონ. როდესაც ისინი იწყებენ მთელი დღის განმავლობაში ღმერთის ქებასა და განდიდებას, მაშინ ხილვით გარდაიქმნებიან იმავე ხატებად. რა არის განახლება? ეს არის ადამიანისათვის იმის გამოცხადება, თუ როგორია მისი საკუთარი ნამდვილი ბუნება — რომ თავის თავში იგი უღირსია.“ Manuscript Releases, ტომი 20, 117.
Whoever rejects the foundation stone is destroyed, as was the case with ancient Israel in fulfillment of Jesus’ application of the parable of the vineyard. The Jews rejected Christ, they also rejected Moses, for if they had believed Moses, they would have also believed Christ. They rejected God’s law, teaching for doctrine the commandments of men. Christ, Moses and the Law are all symbols of foundations, and Christ is the only foundation that can be laid, but Christ as the foundation is represented with many symbols. Moses and the Law are both illustrations of this fact. Christ is the only foundation, but this only means that the other foundations in His prophetic Word are simply symbols of some aspect of His character.
ვისაც საძირკვლის ქვა უარყოფს, იგი იღუპება, როგორც ეს ძველი ისრაელის შემთხვევაში მოხდა იესოს მიერ ვენახის იგავის გამოყენების აღსრულებაში. იუდეველებმა უარყვეს ქრისტე; მათ ასევე უარყვეს მოსე, რადგან მოსესი რომ ერწმუნათ, ქრისტესაც ირწმუნებდნენ. მათ უარყვეს ღვთის რჯული და მოძღვრებად ასწავლიდნენ ადამიანთა მცნებებს. ქრისტე, მოსე და რჯული ყველანი საძირკვლის სიმბოლოებია, ხოლო ქრისტე არის ერთადერთი საძირკველი, რომელიც შეიძლება ჩაიყაროს; მაგრამ ქრისტე, როგორც საძირკველი, მრავალი სიმბოლოთია წარმოდგენილი. მოსე და რჯული ორივე ამ ჭეშმარიტების ილუსტრაციაა. ქრისტე არის ერთადერთი საძირკველი, მაგრამ ეს მხოლოდ იმას ნიშნავს, რომ მის წინასწარმეტყველურ სიტყვაში სხვა საძირკვლები უბრალოდ მისი ხასიათის რომელიმე მხარის სიმბოლოებია.
For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:11.
რადგან ვერავინ შეძლებს სხვა საფუძვლის დადებას, გარდა იმისა, რომელიც უკვე დადებულია, და ეს არის იესო ქრისტე. 1 კორინთელთა 3:11.
Jesus is the Word, and as such the rules within His Word represent Himself. This is why Sister White records that the Ten Commandments are a transcript of Christ’s character. He is the First and the Last, and when represented in this fashion it identifies that Christ always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. As the Word, He is also “Truth,” and truth is a prophetic framework. He is the Lion of the tribe of Judah when He seals and unseals His Word. He is also the corner stone that becomes the cap stone. The corner stone is simply an illustration of Him as the foundation, or the first letter of the Hebrew word “truth.” The cap stone is the crowning work on the temple, and when aligned with the framework of truth, the cap stone is twenty-two times more powerful than the corner stone. What is marvelous in the eyes of those who have tasted that the Lord is good, is how the principles of the framework of truth aligned with the corner and cap stone identifies one of the prophetic keys that were given to Peter.
იესო არის სიტყვა, და ამგვარად, მის სიტყვაში არსებული წესები თავად მას წარმოადგენენ. ამიტომაც წერს და უაიტი, რომ ათი მცნება ქრისტეს ხასიათის ანაბეჭდია. იგი არის პირველი და უკანასკნელი, და როდესაც ამგვარად არის წარმოდგენილი, ეს მიუთითებს, რომ ქრისტე ყოველთვის აჩვენებს საგნის დასასრულს საგნის დასაწყისთან ერთად. როგორც სიტყვა, იგი აგრეთვე არის „ჭეშმარიტება“, და ჭეშმარიტება არის წინასწარმეტყველური ჩარჩო. იგი არის იუდას ტომის ლომი, როდესაც ბეჭდავს და ხსნის თავის სიტყვას. იგი აგრეთვე არის კუთხის ქვა, რომელიც ხდება თავკიდური ქვა. კუთხის ქვა უბრალოდ წარმოადგენს მას, როგორც საფუძველს, ან ებრაული სიტყვის „ჭეშმარიტება“ პირველ ასოს. თავკიდური ქვა არის ტაძარზე დაგვირგვინების საქმე, და როდესაც იგი ჭეშმარიტების ჩარჩოსთან არის გასწორებული, თავკიდური ქვა ოცდაორჯერ უფრო ძლიერია, ვიდრე კუთხის ქვა. რაც საკვირველია მათ თვალში, ვისაც უგემია, რომ უფალი კეთილია, არის ის, თუ როგორ აჩვენებს ჭეშმარიტების ჩარჩოს პრინციპები, კუთხისა და თავკიდური ქვის თანხვედრაში, ერთ-ერთ წინასწარმეტყველურ გასაღებს, რომლებიც პეტრეს მიეცა.
The alpha first letter is one, but the omega last letter is twenty-two. Miller’s jewels shine as the sun, but when the dirt brush man assembled the jewels, they were ten times brighter. The recognition that the end of a prophetic line is the same, but more powerful than the beginning of a prophetic lines is “marvelous.” It is an element of Christ’s character; it is one of the keys given to Peter to bind the one hundred and forty-four thousand.
ალფა, პირველი ასო, ერთია, ხოლო ომეგა, უკანასკნელი ასო, ოცდაორია. მილერის ძვირფასი ქვები მზესავით ბრწყინავენ, მაგრამ როდესაც მტვრის ჯაგრისის მქონე კაცმა ეს ქვები შეკრიბა, ისინი ათჯერ მეტად გაბრწყინდნენ. იმის შეცნობა, რომ წინასწარმეტყველური ხაზის დასასრული იგივეა, მაგრამ უფრო ძლიერია, ვიდრე წინასწარმეტყველური ხაზების დასაწყისი, არის „საოცარი“. ეს ქრისტეს ხასიათის ერთ-ერთი ელემენტია; ეს არის ერთ-ერთი გასაღები, რომელიც პეტრეს მიეცა, რათა შებოჭოს ას ორმოცდაოთხი ათასი.
Peter’s “spiritual house” is the casket of William Miller’s dream and also Malachi’s storehouse of tithes and offerings. When the windows of heaven are opened; one class is cast out of the room, and the other class is cast into the casket and given the white linen uniforms of God’s triumphant church.
პეტრეს „სულიერი სახლი“ არის უილიამ მილერის სიზმრის კიდობანი და აგრეთვე მალაქიას მეათედებისა და შესაწირავების საცავი. როდესაც ცის სარკმელები გაიხსნება, ერთი ჯგუფი ოთახიდან გარეთ იქნება გადაგდებული, ხოლო მეორე ჯგუფი კიდობანში იქნება ჩაგდებული და მიეცემა ღვთის გამარჯვებული ეკლესიის თეთრი სელის სამოსელი.
“Solemnly and publicly the people of Judah had pledged themselves to obey the law of God. But when the influence of Ezra and Nehemiah was for a time withdrawn, there were many who departed from the Lord. Nehemiah had returned to Persia. During his absence from Jerusalem, evils crept in that threatened to pervert the nation. Idolaters not only gained a foothold in the city, but contaminated by their presence the very precincts of the temple. Through intermarriage, a friendship had been brought about between Eliashib the high priest and Tobiah the Ammonite, Israel’s bitter enemy. As a result of this unhallowed alliance, Eliashib had permitted Tobiah to occupy an apartment connected with the temple, which heretofore had been used as a storeroom for tithes and offerings of the people.
„იუდას ხალხმა საზეიმოდ და საჯაროდ აღუთქვა ღმერთის რჯულის მორჩილება. მაგრამ როდესაც ეზრასა და ნეემიას გავლენა ხნით ჩამოშორდა მათ, მრავალი განუდგა უფალს. ნეემია სპარსეთში დაბრუნდა. იერუსალიმიდან მისი არყოფნის დროს შემოიპარა ბოროტებანი, რომლებიც ერს გახრწნით ემუქრებოდა. კერპთაყვანისმცემლებმა არა მხოლოდ მოიკიდეს ფეხი ქალაქში, არამედ თავიანთი ყოფნით თვით ტაძრის წინაკარნიც კი შებილწეს. შერეული ქორწინების გზით მეგობრული კავშირი დამყარდა მღვდელმთავარ ელიაშიბსა და ამონელ ტობიას შორის, ისრაელის სასტიკ მტერს შორის. ამ უწმინდური კავშირის შედეგად ელიაშიბმა ტობიას ნება მისცა დაეკავებინა ტაძართან დაკავშირებული ერთ-ერთი სათავსი, რომელიც აქამდე ხალხის მეათედებისა და შესაწირავების შესანახად გამოიყენებოდა.“
“Because of the cruelty and treachery of the Ammonites and Moabites toward Israel, God had declared through Moses that they should be forever shut out from the congregation of His people. See Deuteronomy 23:3–6. In defiance of this word, the high priest had cast out the offerings stored in the chamber of God’s house, to make a place for this representative of a proscribed race. Greater contempt for God could not have been shown than to confer such a favor on this enemy of God and His truth.
„ამონელთა და მოაბელთა სისასტიკისა და მზაკვრობის გამო ისრაელის მიმართ, ღმერთმა მოსეს მეშვეობით გამოაცხადა, რომ ისინი სამუდამოდ უნდა ყოფილიყვნენ მისი ხალხის კრებულიდან გამორიცხულნი. იხილეთ მეორე რჯული 23:3–6. ამ სიტყვის შეურაცხმყოფელი უგულებელყოფით, მღვდელმთავარმა ღვთის სახლის სადგომში დაცული შესაწირავები გამოიტანა, რათა ადგილი გაემზადებინა აკრძალული მოდგმის ამ წარმომადგენლისთვის. ღმერთის მიმართ უფრო დიდი შეურაცხყოფა ვერ იქნებოდა გამოვლენილი, ვიდრე ის, რომ ასეთი წყალობა მინიჭებოდა ღვთისა და მისი ჭეშმარიტების ამ მტერს.“
“On returning from Persia, Nehemiah learned of the bold profanation and took prompt measures to expel the intruder. ‘It grieved me sore,’ he declares; ‘therefore I cast forth all the household stuff of Tobiah out of the chamber. Then I commanded, and they cleansed the chambers: and thither brought I again the vessels of the house of God, with the meat offering and the frankincense.’
„სპარსეთიდან დაბრუნებისას ნეემიამ შეიტყო ეს თავხედური შეურაცხყოფა სიწმინდისა და დაუყოვნებლივ მიიღო ზომები შემოჭრილის გასაძევებლად. „ძალიან დამამწუხრა ამან,“ აცხადებს იგი; „ამიტომ ტობიას მთელი საოჯახო ნივთები გარეთ გამოვყარე პალატიდან. შემდეგ ვბრძანე, და გაწმინდეს პალატები; და კვლავ იქვე დავაბრუნე ღვთის სახლის ჭურჭელი, ძღვენთან და საკმეველთან ერთად.“
“Not only had the temple been profaned, but the offerings had been misapplied. This had tended to discourage the liberalities of the people. They had lost their zeal and fervor, and were reluctant to pay their tithes. The treasuries of the Lord’s house were poorly supplied; many of the singers and others employed in the temple service, not receiving sufficient support, had left the work of God to labor elsewhere.
„ტაძარი არა მხოლოდ შეიბილწა, არამედ შესაწირავნიც არასწორად იქნა გამოყენებული. ამან ხალხის გულუხვობა დააქვეითა. მათ დაკარგეს თავიანთი მოშურნეობა და გულმხურვალება და თავშეკავებულნი იყვნენ მეათედების გადახდაში. უფლის სახლის საგანძურნი მწირად იყო მომარაგებული; მრავალი მგალობელი და ტაძრის მსახურებაში დასაქმებული სხვა პირებიც, საკმარისი მხარდაჭერის მიუღებლობის გამო, ღვთის საქმეს განერიდნენ და სხვაგან წავიდნენ სამუშაოდ.“
“Nehemiah set to work to correct these abuses. He gathered together those who had left the service of the Lord’s house, ‘and set them in their place.’ This inspired the people with confidence, and all Judah brought ‘the tithe of the corn and the new wine and the oil.’ Men who ‘were counted faithful’ were made ‘treasurers over the treasuries,’ ‘and their office was to distribute unto their brethren.’” Prophets and Kings, 669, 670.
„ნეემიამ შეუდგა საქმეს, რათა გამოესწორებინა ეს ბოროტად გამოყენებანი. მან შეკრიბა ისინი, რომელთაც მიეტოვებინათ უფლის სახლის მსახურება, „და დააყენა ისინი თავ-თავიანთ ადგილას.“ ამან შთააგონა ხალხს ნდობა, და მთელმა იუდამ მოიტანა „მარცვლეულის, ახალი ღვინისა და ზეთის მეათედი.“ კაცნი, რომლებიც „ერთგულად იყვნენ ჩათვლილნი,“ დაინიშნენ „საგანძურთა ზედამხედველებად,“ „და მათი მოვალეობა იყო თავიანთ ძმებზე განეწილებინათ.““ წინასწარმეტყველნი და მეფენი, 669, 670.
When Nehemiah “cast out Tobiah,” he was prefiguring Christ casting the money-changers out of the very same temple. It wasn’t simply the temple, but the very room in the temple where the tithes were stored. When Eliakim the Philadelphian replaced Shebna the Laodicean, Shebna was the treasurer that was cast into a far field.
როდესაც ნეემიამ „ტობია განდევნა“, იგი წინასწარ გამოსახავდა ქრისტეს მიერ იმავე ტაძრიდან მეკერმეთა განდევნას. ეს მხოლოდ ტაძარი კი არ იყო, არამედ ტაძრის სწორედ ის ოთახი, სადაც მეათედები ინახებოდა. როდესაც ფილადელფიელმა ელიაკიმმა შეცვალა ლაოდიკიელი შებნა, შებნა იყო ხაზინადარი, რომელიც შორეულ ველად იქნა გადაგდებული.
Thus saith the Lord God of hosts, Go, get thee unto this treasurer, even unto Shebna, which is over the house, and say, What hast thou here? and whom hast thou here, that thou hast hewed thee out a sepulchre here, as he that heweth him out a sepulchre on high, and that graveth an habitation for himself in a rock? Behold, the Lord will carry thee away with a mighty captivity, and will surely cover thee. He will surely violently turn and toss thee like a ball into a large country: there shalt thou die, and there the chariots of thy glory shall be the shame of thy lord’s house. And I will drive thee from thy station, and from thy state shall he pull thee down.
ასე ამბობს ცაბაოთ უფალი ღმერთი: წადი, მიდი ამ ხაზინადართან, შებნასთან, რომელიც სახლზეა დადგმული, და უთხარი: რა გაქვს აქ? და ვინ გყავს აქ, რომ აქ გამოგიკვეთავს შენთვის სამარხი, როგორც ის, ვინც მაღლობზე იკვეთს თავისთვის სამარხს და კლდეში იჭრის თავისთვის სამკვიდრებელს? აჰა, უფალი ძლიერად წაგიღებს ტყვედ და უეჭველად დაგფარავს. უეჭველად ძალით მოგატრიალებს და მოგისვრის, როგორც ბურთს, ვრცელ ქვეყანაში; იქ მოკვდები, და იქ იქნება შენი დიდების ეტლები შენი ბატონის სახლის სირცხვილი. და მე გადაგაგდებ შენი თანამდებობიდან, და შენი ხარისხიდან ჩამოგაგდებს იგი.
And it shall come to pass in that day, that I will call my servant Eliakim the son of Hilkiah: And I will clothe him with thy robe, and strengthen him with thy girdle, and I will commit thy government into his hand: and he shall be a father to the inhabitants of Jerusalem, and to the house of Judah. And the key of the house of David will I lay upon his shoulder; so he shall open, and none shall shut; and he shall shut, and none shall open.
და იქნება იმ დღეს, რომ მოვუხმობ ჩემს მსახურს, ელიაკიმს, ხილკიას ძეს: და შემოვმოსავ მას შენი სამოსლით, და განვამტკიცებ მას შენი სარტყლით, და შენს ხელისუფლებას მის ხელში ჩავაბარებ; და იგი იქნება მამა იერუსალიმის მკვიდრთათვის და იუდას სახლისათვის. და დავითის სახლის გასაღებს მის მხარზე დავდებ; გააღებს იგი, და ვერავინ დაკეტავს; დაკეტავს იგი, და ვერავინ გააღებს.
And I will fasten him as a nail in a sure place; and he shall be for a glorious throne to his father’s house. And they shall hang upon him all the glory of his father’s house, the offspring and the issue, all vessels of small quantity, from the vessels of cups, even to all the vessels of flagons. In that day, saith the Lord of hosts, shall the nail that is fastened in the sure place be removed, and be cut down, and fall; and the burden that was upon it shall be cut off: for the Lord hath spoken it. Isaiah 22:15–22.
და მე დავამაგრებ მას, ვითარცა ლურსმანს მტკიცე ადგილას; და იქნება იგი დიდების ტახტად თავისი მამის სახლისათვის. და ჩამოჰკიდებენ მასზე თავისი მამის სახლის მთელ დიდებას, შთამომავლობასა და ნაშიერს, ყოველგვარ მცირე ჭურჭელს, თასების ჭურჭლიდან ვიდრე დოქების ყოველგვარ ჭურჭლამდე. იმ დღეს, ამბობს ცაბაოთ უფალი, მოიხსნება ის ლურსმანი, რომელიც დამაგრებული იყო მტკიცე ადგილას, მოიკვეთება და დაეცემა; და ტვირთი, რომელიც მასზე იყო, მოიკვეთება; რადგან უფალმა თქვა ეს. ესაია 22:15–22.
In the day that Shebna the foolish Laodicean is cast out, Eliakim is given the government of the church triumphant. When Christ cleanses the temple of the one hundred and forty-four thousand, from the rubbish that has covered up the precious jewels, He identifies that He would “cover” those represented by Shebna. Before the windows of heaven were opened the jewels were covered with rubbish, and when the rubbish is cast out, the rubbish is then covered with shame. William Miller’s dream is identifying the sealing of the one hundred and forty-four thousand.
დღეს, როცა უგუნური ლაოდიკიელი შებნა განიდევნება, ელიაკიმს ეძლევა გამარჯვებული ეკლესიის მმართველობა. როდესაც ქრისტე ასუფთავებს ას ორმოცდაოთხი ათასის ტაძარს იმ ნაგვისაგან, რომელმაც დაფარა ძვირფასი სამკაულები, იგი მიუთითებს, რომ „დაფარავდა“ შებნით წარმოდგენილთ. ვიდრე ზეცის სარკმლები გაიხსნებოდა, სამკაულები ნაგვით იყო დაფარული, და როცა ნაგავი განიდევნება, მაშინ თვით ნაგავი სირცხვილით იფარება. უილიამ მილერის სიზმარი ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვას აღნიშნავს.
The casket, is Malachi’s storehouse, Peter’s spiritual house and the tabernacle of Elijah that Peter wished to build. The dirt brush man illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand when He casts the jewels into the box. Malachi identifies the test that proves that God’s people have truly returned unto Him.
კუბო არის მალაქიას საგანძური, პეტრეს სულიერი სახლი და ელიას კარავი, რომლის აშენებაც პეტრეს სურდა. მტვრის ჯაგრისიანი კაცი ასახავს ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვას, როცა იგი ძვირფას ქვებს ყუთში ყრის. მალაქია განსაზღვრავს იმ გამოცდას, რომელიც ამტკიცებს, რომ ღვთის ხალხი ჭეშმარიტად დაუბრუნდა მას.
Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him. Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.
მაშინ უფლის მოშიშნი ერთიმეორეს ელაპარაკებოდნენ; და უფალმა ყური უგდო და ისმინა, და მის წინაშე დაწერილ იქნა სამახსოვრო წიგნი მათთვის, რომელნიც უფალს მოშიშნი არიან და მის სახელზე ფიქრობენ. და ისინი ჩემი იქნებიან, ამბობს ცაბაოთ უფალი, იმ დღეს, როდესაც შევადგენ ჩემს საუნჯეს; და შევიწყალებ მათ, როგორც კაცი იწყალებს თავის ძეს, რომელიც მას ემსახურება. მაშინ კვლავ მოიქცევით და გაარჩევთ მართალსა და ბოროტს შორის, ღმერთის მსახურსა და იმას შორის, ვინც მას არ ემსახურება. მალაქია 3:16–18.
Return is a key word in the passage, for God calls on His people to return unto Him, but He also challenges those people to test Him, by returning tithes and offerings, and there is also a time when the righteous will “return,” and in so doing, they will “discern” between the wise and the foolish. Those who feared the Lord, and who thought upon His name are those that are to be the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
დაბრუნება ამ მონაკვეთში საკვანძო სიტყვაა, რადგან ღმერთი თავის ხალხს მოუწოდებს, რომ დაუბრუნდნენ მას; ამავე დროს, იგი ამ ხალხს უბრძანებს, გამოსცადონ იგი მეათედებისა და შესაწირავების დაბრუნებით; და არის ჟამიც, როდესაც მართალნი „დაბრუნდებიან“ და ამით „განარჩევენ“ ბრძენთა და უგუნურთა შორის. ისინი, რომელთაც ეშინოდათ უფლისა და მის სახელზე ფიქრობდნენ, სწორედ ისინი არიან, რომელთაც უნდა წარმოადგენდნენ ას ორმოცდაოთხი ათასის დროშას.
The fear of the Lord is the first test, so when verse sixteen says, “then” they that feared the Lord, it is pointing back into the prophetic narrative.
უფლის შიში პირველი გამოცდაა; ამიტომ, როდესაც მეთექვსმეტე მუხლი ამბობს: „მაშინ უფლის მოშიშნი“, იგი წინასწარმეტყველურ თხრობაში უკუქცევით მიუთითებს.
Your words have been stout against me, saith the Lord. Yet ye say, What have we spoken so much against thee? Ye have said, It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts? And now we call the proud happy; yea, they that work wickedness are set up; yea, they that tempt God are even delivered. Malachi 3:13–15.
„თქვენი სიტყვები გამკაცრდა ჩემს წინააღმდეგ,“ ამბობს უფალი. „მაგრამ თქვენ ამბობთ: რა გვითქვამს ჩვენ ასე მეტად შენს წინააღმდეგ? თქვენ თქვით: ამაოა ღმერთის მსახურება; და რა სარგებელია, რომ ვიცავდით მის განჩინებას და რომ დავდიოდით გლოვით ცაბაოთ უფლის წინაშე? ახლა კი ამპარტავნებს ბედნიერებად ვრაცხავთ; დიახ, ბოროტების მოქმედნი აღზევებულნი არიან; დიახ, ღმერთის გამომცდელნიც კი დახსნილნი არიან.“ მალაქია 3:13–15.
Malachi says, “and now we call the proud happy.” The drunkards of Ephraim are called the “crown of pride” and they are happy when they think Moses and Elijah, the two prophets that tormented them were dead. They were so happy, that they sent gifts to one another.
მალაქია ამბობს: „და ახლა ამაყებს ნეტარებად ვრაცხავთ“. ეფრემის ლოთებს „სიამაყის გვირგვინი“ ეწოდებათ, და ისინი ხარობენ, როდესაც ჰგონიათ, რომ მოსე და ელია — ის ორი წინასწარმეტყველი, რომლებიც მათ ტანჯავდნენ — მკვდარნი არიან. იმდენად გახარებულნი იყვნენ, რომ ერთმანეთს ძღვენსაც უგზავნიდნენ.
And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:8–10.
და მათი მკვდარი სხეულები იწვება დიდი ქალაქის ქუჩაზე, რომელსაც სულიერი მნიშვნელობით ჰქვია სოდომი და ეგვიპტე, სადაც ჩვენი უფალიც ჯვარს აცვეს. და ხალხთა და ტომთა და ენათა და წარმართთა შორის მყოფნი შეხედავენ მათ მკვდარ სხეულებს სამ დღესა და ნახევარს, და არ დაუშვებენ, რომ მათი მკვდარი სხეულები სამარხებში დაიდვას. და მიწაზე მცხოვრებნი გაიხარებენ მათ გამო, იმხიარულებენ და ძღვენს გაუგზავნიან ერთმანეთს, რადგან ეს ორი წინასწარმეტყველი ტანჯავდა მიწაზე მცხოვრებთ. გამოცხადება 11:8–10.
The proud are happy from July 18, 2020 on through 2023. On July 18, 2020 the message was “stout” against the “Lord.” On July 18, 2020 we did not recognize how terribly we had spoken against God and His Word. Disappointed we entered the tarrying time as represented by the lament of “It is vain to serve God: and what profit is it that we have kept his ordinance, and that we have walked mournfully before the Lord of hosts?” This is parallel to Jeremiah’s lament, when he illustrates the first disappointment.
ამაყნი ბედნიერნი არიან 2020 წლის 18 ივლისიდან 2023 წლის ჩათვლით. 2020 წლის 18 ივლისს უწყება „მკაცრი“ იყო „უფლის“ წინააღმდეგ. 2020 წლის 18 ივლისს ჩვენ ვერ შევიცანით, რამდენად საშინლად ვილაპარაკეთ ღმერთისა და მისი სიტყვის წინააღმდეგ. იმედგაცრუებულნი შევედით დაყოვნების ჟამში, როგორც ეს წარმოდგენილია ამ გოდებით: „ამაოა ღმრთის სამსახური; და რა სარგებელია, რომ დავიცავით მისი წესდება და მგლოვიარედ დავდიოდით ცაბაოთ უფლის წინაშე?“ ეს პარალელურია იერემიას გოდებისა, როდესაც იგი პირველ იმედგაცრუებას განასახიერებს.
I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Jeremiah 15:17, 18.
მე არ ვმჯდარვარ დამცინავთა საკრებულოში და არ მიხაროდა; მარტო ვიჯექი შენი ხელის გამო, რადგან აღვსილი მქონდა რისხვით. რატომ არის ჩემი ტკივილი მარადიული და ჩემი წყლული უკურნებელი, რომელიც არ ინებებს განკურნებას? ნუთუ შენ ჩემთვის მთლიანად მატყუარასავით იქნები და როგორც წყლები, რომელნიც შრება? იერემია 15:17, 18.
Our words were stout with the prediction of July 18, 2020, and we did not then know how badly we had rebelled. At the disappointment the tarrying time was underway, while one class mourned and the other class rejoiced. In that context Malachi states:
ჩვენი სიტყვები მტკიცე იყო 2020 წლის 18 ივლისის წინასწარმეტყველებით, და მაშინ არ ვიცოდით, რამდენად მძიმედ ვიყავით აჯანყებულნი. იმედგაცრუების დროს დაყოვნების ხანა უკვე მიმდინარეობდა, მაშინ როცა ერთი ჯგუფი გლოვობდა და მეორე ჯგუფი ხარობდა. ამ კონტექსტში მალაქია აცხადებს:
Then they that feared the Lord spake often one to another: and the Lord hearkened, and heard it, and a book of remembrance was written before him for them that feared the Lord, and that thought upon his name. And they shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels; and I will spare them, as a man spareth his own son that serveth him.
მაშინ უფლის მოშიშნი ერთმანეთთან ხშირად ლაპარაკობდნენ; და უფალმა ყური მიუგდო და მოისმინა ეს, და მის წინაშე დაიწერა სამახსოვრო წიგნი მათთვის, რომელნიც უფალს უშიშარებდნენ და მის სახელს გულისხმობდნენ. და ისინი ჩემნი იქნებიან, ამბობს ცაბაოთ უფალი, იმ დღეს, როდესაც შევკრებ ჩემს ძვირფას საუნჯეს; და შევიწყალებ მათ, როგორც კაცი იწყალებს თავის საკუთარ ძეს, რომელიც მას ემსახურება.
Then shall ye return, and discern between the righteous and the wicked, between him that serveth God and him that serveth him not. Malachi 3:16–18.
მაშინ დაბრუნდებით და გაარჩევთ მართალსა და ბოროტს შორის, იმას შორის, ვინც ღმერთს ემსახურება, და იმას შორის, ვინც მას არ ემსახურება. მალაქია 3:16–18.
In 2024, the foundational test represented as the fear of the Lord arrived. Two classes were manifested in that test, and the group that made up the two classes had been often talking to one another on regular zoom meetings, throughout the three and a half days. The Lord listened to their discussions. The class who feared the Lord thought upon His name; Palmoni, the Lion of the tribe of Judah, the Alpha and Omega, the Truth, the Word, the Wonderful Linguist, the corner and cap stone, the Lamb, the Heavenly High Priest, the Temple, the Rock. Those who made it into that book are to be jewels upon the crown representing the ensign of the kingdom of glory. When He makes up those jewels, then they return, and discern between the righteous and the wicked. When He casts the jewels into the casket, it is then discerned who is foolish and who is wise.
2024 წელს დადგა საფუძვლოვანი გამოცდა, რომელიც წარმოდგენილი იყო როგორც უფლის შიში. იმ გამოცდაში გამოვლინდა ორი კლასი, და ჯგუფი, რომელიც ამ ორ კლასს შეადგენდა, იმ სამნახევარი დღის განმავლობაში ხშირად ესაუბრებოდა ერთმანეთს რეგულარულ Zoom-შეხვედრებზე. უფალი უსმენდა მათ მსჯელობებს. კლასი, რომელსაც უფლის შიში ჰქონდა, ფიქრობდა მის სახელზე; პალმონი, იუდას ტომის ლომი, ალფა და ომეგა, ჭეშმარიტება, სიტყვა, საკვირველი ენათმეცნიერი, ქვაკუთხედი და თავქვა, კრავი, ზეციერი მღვდელმთავარი, ტაძარი, კლდე. ისინი, ვინც იმ წიგნში მოხვდნენ, უნდა იყვნენ ძვირფასი ქვები გვირგვინზე, რომელიც წარმოადგენს დიდების სამეფოს დროშას. როდესაც იგი შეკრებს იმ ძვირფას ქვებს, მაშინ ისინი დაბრუნდებიან და გაარჩევენ მართალსა და ბოროტს შორის. როდესაც იგი ჩაყრის ძვირფას ქვებს ზარდახშაში, მაშინ გარჩევადი გახდება, ვინ არის უგუნური და ვინ — ბრძენი.
Malachi records:
მალაქია აღნუსხავს:
Return unto me, and I will return unto you,
დამიბრუნდით, და მე თქვენდამი დავბრუნდები,
But ye said, Wherein shall we return?
მაგრამ თქვენ თქვით: რაში უნდა დავბრუნდეთ?
Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it.
მოიტანეთ მთელი მეათედი საგანძურში, რათა იყოს საზრდო ჩემს სახლში, და ახლა ამით გამომცადეთ, ამბობს ცაბაოთ უფალი, თუ არ გაგიღოთ ზეცის სარკმლები და გადმოგიღვაროთ კურთხევა იმდენი, რომ მის მისაღებად ადგილი აღარ გეყოთ.
The storehouse is the casket and the tithes are the wise virgins. The storehouse is God’s Word placed into a new framework of truth. The jewels that get cast into that casket are the truths associated with the message of the Midnight Cry. The tithes were kept in a specific room in the temple, as identified in Nehemiah’s cleansing. The casket and the storehouse, or Peter spiritual house represents God’s temple and the jewels represent human temples who are joined with Divinity in the secret place of the Most High. The human messengers cannot be separated from the Divine message. The jewels are both God’s messengers and they are also the message they proclaim. Inspiration often identifies the message and the messenger combined.
საცავი არის კიდობანი, ხოლო მეათედები — გონიერი ქალწულები. საცავი არის ღვთის სიტყვა, ახალ ჭეშმარიტების ჩარჩოში მოთავსებული. ის ძვირფასეულობანი, რომლებიც იმ კიდობანში იყრება, არის იმ ჭეშმარიტებანი, რომლებიც შუაღამის ღაღადის ცნობასთან არის დაკავშირებული. მეათედები ტაძარში განსაზღვრულ სენაკში ინახებოდა, როგორც ეს ნეემიას განწმედაშია მითითებული. კიდობანი და საცავი, ანუ პეტრეს სულიერი სახლი, წარმოადგენს ღვთის ტაძარს, ხოლო ძვირფასეულობანი წარმოადგენს ადამიანურ ტაძრებს, რომლებიც უზენაესის საიდუმლო სავანეში ღვთაებრივთან არიან შეერთებულნი. ადამიანური მაცნეები ვერ განეყოფიან ღვთაებრივ ცნობას. ძვირფასეულობანი ერთდროულად არიან ღვთის მაცნენიც და ის ცნობაც, რომელსაც ისინი ქადაგებენ. შთაგონება ხშირად ცნობასა და მაცნეს გაერთიანებულად წარმოაჩენს.
“God has called His church in this day, as He called ancient Israel, to stand as a light in the earth. By the mighty cleaver of truth, the messages of the first, second, and third angels, He has separated them from the churches and from the world to bring them into a sacred nearness to Himself. He has made them the depositaries of His law and has committed to them the great truths of prophecy for this time. Like the holy oracles committed to ancient Israel, these are a sacred trust to be communicated to the world. The three angels of Revelation 14 represent the people who accept the light of God’s messages and go forth as His agents to sound the warning throughout the length and breadth of the earth. Christ declares to His followers: ‘Ye are the light of the world.’ To every soul that accepts Jesus the cross of Calvary speaks: ‘Behold the worth of the soul: “Go ye into all the world, and preach the gospel to every creature.’” Nothing is to be permitted to hinder this work. It is the all-important work for time; it is to be far-reaching as eternity. The love that Jesus manifested for the souls of men in the sacrifice which He made for their redemption, will actuate all His followers.” Testimonies, volume 5, 455.
„ღმერთმა ამ დღეებში თავის ეკლესიას მოუწოდა, როგორც ოდესღაც მოუწოდა ძველ ისრაელს, რომ იდგეს დედამიწაზე სინათლედ. ჭეშმარიტების ძლევამოსილი გამყოფი იარაღით, პირველი, მეორე და მესამე ანგელოზის უწყებებით, მან ისინი გამოყო ეკლესიებისგან და წუთისოფლისგან, რათა თავისთან წმინდა სიახლოვეში მოეყვანა. მან ისინი თავისი რჯულის მცველებად დაადგინა და მათ მიანდო წინასწარმეტყველების დიადი ჭეშმარიტებანი ამ დროისათვის. როგორც ძველ ისრაელს მინდობილი წმინდა უწყებანი, ესენიც წმინდა საუნჯეა, რომელიც ქვეყნიერებას უნდა ეუწყოს. გამოცხადების 14-ე თავის სამი ანგელოზი წარმოადგენს ხალხს, რომლებიც იღებენ ღვთის უწყებათა ნათელს და მის წარმომადგენლებად გამოდიან, რათა გაფრთხილება გააჟღერონ დედამიწის მთელ სიგრძესა და სიგანეზე. ქრისტე უცხადებს თავის მიმდევრებს: ‘თქვენ ხართ სოფლის ნათელი.’ ყოველ სულს, რომელიც იესოს იღებს, გოლგოთის ჯვარი ეუბნება: ‘აჰა, სულის ფასი: “წადით ყოველ სოფელში და უქადაგეთ სახარება ყოველ ქმნილებას.”’ არაფერს უნდა მიეცეს ნება, რომ ამ საქმეს ხელი შეუშალოს. ეს არის დროისათვის ყოვლად უმნიშვნელოვანესი საქმე; მისი გავლენა მარადისობასავით შორს უნდა წვდეს. ის სიყვარული, რომელიც იესომ ადამიანთა სულების მიმართ გამოავლინა იმ მსხვერპლში, რომელიც მათი გამოსყიდვისათვის გაიღო, აღძრავს მის ყველა მიმდევარს.“ Testimonies, volume 5, 455.
We will begin to draw together these concepts in the next article.
მომდევნო სტატიაში დავიწყებთ ამ ცნებების ერთმანეთთან შეკავშირებას.
“During the last fifty years of my life, I have had precious opportunities to obtain an experience. I have had an experience in the first, second, and third angels’ messages. The angels are represented as flying in the midst of heaven, proclaiming to the world a message of warning, and having a direct bearing upon the people living in the last days of this earth’s history. No one hears the voice of these angels, for they are a symbol to represent the people of God who are working in harmony with the universe of heaven. Men and women, enlightened by the Spirit of God and sanctified through the truth, proclaim the three messages in their order.
„ჩემი ცხოვრების უკანასკნელი ორმოცდაათი წლის განმავლობაში მე მქონდა ძვირფასი შესაძლებლობები გამოცდილების მისაღებად. მე მქონდა გამოცდილება პირველი, მეორე და მესამე ანგელოზთა უწყებებში. ანგელოზები წარმოდგენილნი არიან, როგორც ცის შუაგულში მფრინავნი, რომლებიც სამყაროს აფრთხილებელ უწყებას აუწყებენ და უშუალო მიმართება აქვთ იმ ხალხთან, რომელიც ამ დედამიწის ისტორიის უკანასკნელ დღეებში ცხოვრობს. არავინ ისმენს ამ ანგელოზთა ხმას, რადგან ისინი სიმბოლოს წარმოადგენენ ღვთის ხალხისა, რომელიც ზეცის სამყაროსთან ჰარმონიაში მოქმედებს. კაცები და ქალები, ღვთის სულით განათლებულნი და ჭეშმარიტებით განწმედილნი, ამ სამ უწყებას მათი თანმიმდევრობის მიხედვით აცხადებენ.“
“I have acted a part in this solemn work. Nearly all my Christian experience is interwoven with it. There are those now living who have an experience similar to my own. They have recognized the truth unfolding for this time; they have kept in step with the great Leader, the Captain of the Lord’s host.
„მე ამ საზეიმო საქმეში ჩემი წილი შემისრულებია. თითქმის მთელი ჩემი ქრისტიანული გამოცდილება მასთან არის გადახლართული. ახლა ცოცხალთა შორის არიან ისეთნიც, რომელთაც ჩემს მსგავსად აქვთ გამოცდილება. მათ შეიცნეს ამ დროისთვის გაშლილი ჭეშმარიტება; ისინი დიდ წინამძღოლთან, უფლის ლაშქრის წინამძღოლთან, თანაშემწყობ ნაბიჯში დარჩნენ.“
“In the proclamation of the messages, every specification of prophecy has been fulfilled. Those who were privileged to act a part in proclaiming these messages have gained an experience which is of the highest value to them; and now when we are amid the perils of these last days, when voices will be heard on every side saying, ‘Here is Christ,’ ‘Here is truth’; while the burden of many is to unsettle the foundation of our faith which has led us from the churches and from the world to stand as a peculiar people in the world, like John our testimony will be borne:
„ამ უწყებათა გამოცხადებაში წინასწარმეტყველების ყოველი განსაზღვრული ნიშანი აღსრულდა. მათ, ვისაც ერგო პატივი, მონაწილეობა მიეღოთ ამ უწყებათა ქადაგებაში, შეიძინეს გამოცდილება, რომელიც მათთვის უმაღლესი ფასეულობისაა; და ახლა, როდესაც ჩვენ ამ უკანასკნელ დღეთა საფრთხეთა შორის ვიმყოფებით, როცა ყოველი მხრიდან გაისმება ხმები, რომლებიც იტყვიან: „აი, აქ არის ქრისტე“, „აი, აქ არის ჭეშმარიტება“; მაშინ, როცა მრავალთა მისწრაფებაა შეარყიონ ჩვენი რწმენის საფუძველი, რომელმაც ეკლესიებიდან და ქვეყნიდან გამოგვიყვანა, რათა სამყაროში განსაკუთრებულ ერად დავმდგარიყავით, იოანეს მსგავსად ჩვენი მოწმობა ასე იქნება ნათქვამი:“
“‘That which was from the beginning, which we have heard, which we have seen with our eyes, which we have looked upon, and our hands have handled, of the Word of life;… that which we have seen and heard declare we unto you, that ye also may have fellowship with us.’
„რაც იყო დასაბამიდან, რაც მოვისმინეთ, რაც ვიხილეთ ჩვენი თვალებით, რასაც დავაკვირდით და რასაც ჩვენი ხელები შეეხო სიცოცხლის სიტყვის შესახებ; ... რასაც ვიხილეთ და მოვისმინეთ, გაუწყებთ თქვენც, რათა თქვენც გქონდეთ თანაზიარება ჩვენთან.“
“I testify the things which I have seen, the things which I have heard, the things which my hands have handled of the Word of life. And this testimony I know to be of the Father and the Son. We have seen and do testify that the power of the Holy Ghost has accompanied the presentation of the truth, warning with pen and voice, and giving the messages in their order. To deny this work would be to deny the Holy Ghost, and would place us in that company who have departed from the faith, giving heed to seducing spirits.
„ვმოწმობ იმას, რაც ვიხილე, რაც მოვისმინე, რასაც ჩემი ხელები შეეხნენ სიცოცხლის სიტყვის შესახებ. და ეს მოწმობა ვიცი, რომ არის მამისა და ძისაგან. ჩვენ ვიხილეთ და ვმოწმობთ, რომ სულიწმიდის ძალა თან ახლდა ჭეშმარიტების წარდგენას, აფრთხილებდა კალმითა და ხმით და გადასცემდა უწყებებს მათი რიგის მიხედვით. ამ საქმის უარყოფა იქნებოდა სულიწმიდის უარყოფა და ჩაგვაყენებდა იმათ შორის, რომელნიც განუდგნენ რწმენას და უსმენენ მაცდურ სულებს.“
“The enemy will set everything in operation to uproot the confidence of the believers in the pillars of our faith in the messages of the past, which have placed us upon the elevated platform of eternal truth, and which have established and given character to the work. The Lord God of Israel has led out His people, unfolding to them truth of heavenly origin. His voice has been heard, and is still heard, saying, Go forward from strength to strength, from grace to grace, from glory to glory. The work is strengthening and broadening, for the Lord God of Israel is the defense of His people.
„მტერი ყველაფერს აამოქმედებს, რათა მორწმუნეთა ნდობა ამოძირკვოს ჩვენი რწმენის სვეტების მიმართ, წარსულის იმ უწყებებში, რომლებმაც დაგვაყენეს მარადიული ჭეშმარიტების ამაღლებულ ბაქანზე და რომლებმაც დააფუძნეს და ხასიათი მისცეს ამ საქმეს. უფალმა, ისრაელის ღმერთმა, წინ გაუძღვა თავის ხალხს და გამოუცხადა მათ ზეციური წარმოშობის ჭეშმარიტება. მისი ხმა ისმოდა და კვლავაც ისმის, რომ ამბობს: იარეთ წინ ძალიდან ძალამდე, მადლიდან მადლამდე, დიდებიდან დიდებამდე. საქმე მტკიცდება და ფართოვდება, რადგან უფალი, ისრაელის ღმერთი, თავისი ხალხის დამცველია.“
“Those who have a hold of the truth theoretically, with their fingertips as it were, who have not brought its principles into the inner sanctuary of the soul, but have kept the vital truth in the outer court, will see nothing sacred in the past history of this people which has made them what they are, and has established them as earnest, determined, missionary workers in the world.
„ვინც ჭეშმარიტებას მხოლოდ თეორიულად, თითქოსდა თითის წვერებით ეჭიდება, და მისი პრინციპები სულის შინაგან საწმიდარში არ შეუტანია, არამედ ეს ცოცხალი ჭეშმარიტება გარე ეზოში დაუტოვებია, ვერაფერს იხილავს წმიდას ამ ხალხის წარსულ ისტორიაში, რომელმაც ისინი იმად აქცია, რაც არიან, და დაადგინა ისინი ქვეყნად გულმოდგინე, მტკიცე, მისიონერულ მუშაკებად.
“The truth for this time is precious, but those whose hearts have not been broken by falling on the rock Christ Jesus, will not see and understand what is truth. They will accept that which pleases their ideas, and will begin to manufacture another foundation than that which is laid. They will flatter their own vanity and esteem, thinking that they are capable of removing the pillars of our faith, and replacing them with pillars they have devised.
„ამ დროისთვის ჭეშმარიტება ძვირფასია, მაგრამ ისინი, რომელთა გულებიც არ შემუსვრილა კლდეზე — ქრისტე იესოზე — დაცემით, ვერ დაინახავენ და ვერ შეიგნებენ, რა არის ჭეშმარიტება. ისინი მიიღებენ იმას, რაც მათი შეხედულებებისათვის საამოა, და დაიწყებენ სხვა საფუძვლის შექმნას იმის ნაცვლად, რომელიც უკვე დადებულია. ისინი მოეფერებიან საკუთარ ამაოებასა და თვითშეფასებას, და იფიქრებენ, თითქოს ძალუძთ ჩვენი რწმენის სვეტების მოცილება და მათი ჩანაცვლება იმ სვეტებით, რომლებიც თვითონვე შეიმუშავეს.“
“This will continue to be as long as time shall last. Anyone who has been a close student of the Bible will see and understand the solemn position of those who are living in the closing scenes of this earth’s history. They will feel their own inefficiency and weakness, and will make it their first business to have not merely a form of godliness, but a vital connection with God. They will not dare to rest until Christ is formed within, the hope of glory. Self will die; pride will be expelled from the soul, and they will have the meekness and gentleness of Christ.” Notebook Leaflets, 60, 61.
„ეს გაგრძელდება იმდენ ხანს, რამდენ ხანსაც დრო იარსებებს. ყოველი, ვინც ბიბლიის გულმოდგინე შემსწავლელი ყოფილა, დაინახავს და შეიგნებს ამ ქვეყნის ისტორიის დასასრულის სცენებში მცხოვრებთა საზეიმო მდგომარეობას. ისინი შეიგრძნობენ საკუთარ უძლურებასა და სისუსტეს და თავიანთ უპირველეს საქმედ მიიჩნევენ, რომ ჰქონდეთ არა მხოლოდ ღვთისმოსაობის გარეგნული სახე, არამედ ღმერთთან ცოცხალი კავშირი. ისინი ვერ გაბედავენ მოსვენებას, ვიდრე ქრისტე არ ჩამოყალიბდება მათში — დიდების სასოება. საკუთარი „მე“ მოკვდება; სიამაყე განიდევნება სულიდან, და მათ ექნებათ ქრისტეს სიმშვიდე და სიმდაბლე.“ Notebook Leaflets, 60, 61.