We have been forewarned that “old controversies” would be revived in the last days.
ჩვენ წინასწარ ვიყავით გაფრთხილებულნი, რომ „ძველი დაპირისპირებები“ უკანასკნელ დღეებში კვლავ აღდგებოდა.
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising.” Selected Messages, book 2, 109.
„ისტორიასა და წინასწარმეტყველებაში ღვთის სიტყვა ასახავს ჭეშმარიტებასა და ცდომილებას შორის ხანგრძლივად მიმდინარე ბრძოლას. ეს ბრძოლა ჯერაც გრძელდება. რაც უკვე ყოფილა, კვლავ განმეორდება. ძველი დავები კვლავ გაცოცხლდება, და ახალი თეორიები განუწყვეტლივ იჩენს თავს.“ Selected Messages, წიგნი 2, 109.
Invariably those old controversies were a satanic attempt to undermine the role of Modern Rome, for it is papal Rome of the last days who establishes the vision. There are several examples of this fact in the history of Adventism. The first was the controversy between the Protestants and the Millerites as represented upon the 1843 pioneer chart. The only reference on the sacred 1843 pioneer chart, which “was directed by the Lord and should not be altered,” that was not a direct reference to a prophetic truth of God’s word, was the representation of the controversy of the Millerites with the Protestants of that period. The Protestants identified the “robbers of thy people” of Daniel chapter eleven, verse fourteen as Antiochus Epiphanes, while the Millerites knew it was Rome.
უცვლელად, ის ძველი დაპირისპირებანი სატანური მცდელობა იყო, ძირი გამოეთხარა თანამედროვე რომის როლისათვის, რადგან სწორედ უკანასკნელი დღეების პაპის რომი ამყარებს ხილვას. ამ ფაქტის რამდენიმე მაგალითი არსებობს ადვენტიზმის ისტორიაში. პირველი იყო დაპირისპირება პროტესტანტებსა და მილერიტებს შორის, როგორც ეს წარმოდგენილი იყო 1843 წლის პიონერულ სქემაზე. წმინდა 1843 წლის პიონერულ სქემაზე ერთადერთი მითითება, რომელიც „უფლის მიერ იყო წარმართული და არ უნდა შეიცვალოს“, და რომელიც არ წარმოადგენდა ღვთის სიტყვის წინასწარმეტყველური ჭეშმარიტების პირდაპირ მითითებას, იყო იმ პერიოდის პროტესტანტებთან მილერიტების დაპირისპირების გამოსახვა. პროტესტანტები დანიელის მეთერთმეტე თავის მეთოთხმეტე მუხლში მოხსენიებულ „შენი ხალხის მძარცველებს“ ანტიოქე ეპიფანესად მიიჩნევდნენ, მაშინ როცა მილერიტებმა იცოდნენ, რომ ეს რომი იყო.
“164 Death of Antiochus Epiphanes, who of course, stood not up against the Prince of Princes, as he had been 164 yrs. dead before the Prince of Princes was born.” 1843 Pioneer Chart.
„164 ანტიოქე ეპიფანეს სიკვდილი, რომელიც, ცხადია, არ აღმდგარა მთავართა მთავრის წინააღმდეგ, რადგან იგი 164 წლით მკვდარი იყო მანამ, ვიდრე მთავართა მთავარი დაიბადებოდა.“ 1843 წლის პიონერული დიაგრამა.
Thereafter there was the controversy between James White and Uriah Smith over the correct identification of the “king of the north” in Daniel chapter eleven. James was correct in identifying the “king of the north” in the final verses of Daniel eleven as papal Rome, or as I call it modern Rome. Smith argued the “king of the north” of Daniel chapter eleven, verse thirty-six was atheistic France.
ამის შემდგომ წარმოიშვა დავა ჯეიმს უაიტსა და ურია სმითს შორის დანიელის მეთერთმეტე თავში მოხსენიებული „ჩრდილოეთის მეფის“ სწორი იდენტიფიკაციის თაობაზე. ჯეიმსი მართალი იყო, როდესაც დანიელის მეთერთმეტე თავის დასკვნით მუხლებში „ჩრდილოეთის მეფედ“ პაპის რომს განსაზღვრავდა, ანუ, როგორც მე ვუწოდებ, თანამედროვე რომს. სმითი ამტკიცებდა, რომ დანიელის მეთერთმეტე თავის ოცდამეექვსე მუხლში მოხსენიებული „ჩრდილოეთის მეფე“ ათეისტური საფრანგეთი იყო.
“VERSE 36. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvelous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished; for that that is determined shall be done.
მუხლი 36. და მეფე იმოქმედებს თავისი ნებით; აღიმაღლებს თავს და განადიდებს თავს ყოველ ღმერთზე მეტად, და საოცარ სიტყვებს იტყვის ღმერთთა ღმერთის წინააღმდეგ, და წარემართება, ვიდრე აღსრულდებოდეს რისხვა; რადგან რაც განჩინებულია, ის აღსრულდება.
“The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 292.
„აქ მოხსენიებული მეფე ვერ აღნიშნავს იმავე ძალას, რომელიც ბოლოს იყო ნახსენები, კერძოდ, პაპის ძალაუფლებას; ვინაიდან ეს განსაზღვრებანი არ იქნება მართებული, თუ იმ ძალაუფლებას მივუსადაგებთ.“ ურია სმიტი, Daniel and the Revelation, 292.
Smith inserted his own “private interpretation” when he stated, “The king here introduced cannot denote the same power which was last noticed; namely, the papal power; for the specifications will not hold good if applied to that power.” God’s Word never fails, and it is grammatically incorrect to use a human proposition to deny the clear grammatical structure of the passage. The verse says “and the king” which demands that the king being identified is the same king represented in the previous passage. There is no evidence of a new king, and Smith affirms the “same power which was last noticed” was the “papal power.” He acknowledges in his book that from verse thirty-one through verse thirty-five is the papal power, and with no grammatical evidence identifying a new king in verse thirty-six, he simply argues that the verses following verse thirty-five do not represent the prophetic characteristics of the papal power. He therefore inserts his opinion about France.
სმითმა თავისი საკუთარი „პირადი განმარტება“ შეიტანა, როდესაც განაცხადა: „აქ წარმოდგენილი მეფე ვერ აღნიშნავს იმავე ძალას, რომელიც ბოლოს იყო მოხსენიებული; კერძოდ, პაპის ძალაუფლებას; რადგან ეს კონკრეტული ნიშნები არ გამოდგება, თუ იმ ძალას მივუსადაგებთ.“ ღვთის სიტყვა არასოდეს ცდება, და გრამატიკულად არასწორია ადამიანისეული მოსაზრების გამოყენება ამ მონაკვეთის მკაფიო გრამატიკული წყობის უარსაყოფად. მუხლი ამბობს: „და მეფე“, რაც მოითხოვს, რომ იდენტიფიცირებული მეფე იყოს იგივე მეფე, რომელიც წინა მონაკვეთშია წარმოდგენილი. ახალი მეფის შესახებ არავითარი მტკიცებულება არ არსებობს, ხოლო სმითი ადასტურებს, რომ „იგივე ძალა, რომელიც ბოლოს იყო მოხსენიებული“, იყო „პაპის ძალაუფლება“. იგი თავის წიგნში აღიარებს, რომ ოცდამეთერთმეტე მუხლიდან ოცდამეთხუთმეტე მუხლამდე პაპის ძალაუფლებაა წარმოდგენილი, და რადგან ოცდამეთექვსმეტე მუხლში ახალი მეფის ამომცნობი არავითარი გრამატიკული მტკიცებულება არ არსებობს, იგი უბრალოდ ამტკიცებს, რომ ოცდამეთხუთმეტე მუხლის შემდეგ მომდევნო მუხლები პაპის ძალაუფლების წინასწარმეტყველურ ნიშნებს არ გამოხატავს. ამიტომ იგი საფრანგეთის შესახებ საკუთარ შეხედულებას ამატებს.
When Smith addresses verse forty, the faulty prophetic platform he has erected with his private interpretation forces him to identify a three way war, that by his conjectures identifies the king of the south as Egypt, who in the verse “pushes” against France, and Turkey he identifies as the king of the north who also comes against France. That added human interpretation builds a prophetic model that has Smith identifying a literal Armageddon, where Turkey marches to Jerusalem, marking the close of human probation as Michael stands up. Many books in Adventism’s history have been written correctly identifying the fallacy of such an application.
როცა სმიტი ორმოცე მუხლს ეხება, მის კერძო განმარტებაზე აგებული მცდარი წინასწარმეტყველური საფუძველი აიძულებს მას დაადგინოს სამმხრივი ომი, რომელიც, მისი ვარაუდების თანახმად, სამხრეთის მეფედ ეგვიპტეს ასახელებს, რომელიც ამ მუხლში საფრანგეთს „ებრძვის“, ხოლო ჩრდილოეთის მეფედ ის თურქეთს მიიჩნევს, რომელიც ასევე საფრანგეთის წინააღმდეგ გამოდის. ადამიანური ინტერპრეტაციის ეს დამატება აყალიბებს წინასწარმეტყველურ მოდელს, რომლის საფუძველზეც სმიტი პირდაპირ არმაგედონს ასახელებს, სადაც თურქეთი იერუსალიმისკენ მიემართება, რითაც აღნიშნავს ადამიანური გამოცდის დროის დასასრულს, როდესაც მიქაელი აღდგება. ადვენტიზმის ისტორიის განმავლობაში მრავალი წიგნი დაწერილა, რომლებშიც სწორად არის გამოვლენილი ამგვარი გამოყენების მცდარობა.
It is not the purpose of this article to address the fruits of Uriah Smith’s private interpretation, but simply to identify the controversy that ensued when he began to promote his private interpretation, for as James White opposed his fallacious view it became another line of controversy in Adventism where the correct identification of Rome was attacked by a false application.
ამ სტატიის მიზანი არ არის ურია სმიტის კერძო განმარტების ნაყოფების განხილვა, არამედ მხოლოდ იმ დავის წარმოჩენა, რომელიც მაშინ მოჰყვა, როცა მან თავისი კერძო განმარტების გავრცელება დაიწყო; რადგან, როდესაც ჯეიმს უაითი მის მცდარ შეხედულებას წინ აღუდგა, ეს ადვენტიზმში დავის კიდევ ერთ მიმართულებად იქცა, სადაც რომის სწორი იდენტიფიკაცია მცდარი გამოყენებით იქნა თავდასხმის ქვეშ დაყენებული.
There was also the long-drawn-out controversy over “the daily” in the book of Daniel, when Laodicean Adventism adopted the apostate Protestant view identifying “the daily” in the book of Daniel as Christ’s sanctuary ministry, in contradiction to the established foundational truth that “the daily” was a symbol of pagan Rome.
ასევე არსებობდა დანიელის წიგნში „მუდმივის“ შესახებ გაჭიანურებული დავა, როდესაც ლაოდიკიური ადვენტიზმი დაეთანხმა განდგომილ პროტესტანტულ შეხედულებას, რომელიც დანიელის წიგნში „მუდმივს“ ქრისტეს საწმიდარში მსახურებად განსაზღვრავდა, რაც ეწინააღმდეგებოდა უკვე დამკვიდრებულ ფუნდამენტურ ჭეშმარიტებას, რომ „მუდმივი“ წარმართული რომის სიმბოლო იყო.
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74.
„შემდეგ ვიხილე „მუდმიურთან“ დაკავშირებით (დანიელი 8:12), რომ სიტყვა „მსხვერპლი“ ადამიანის სიბრძნემ ჩასვა და იგი ტექსტს არ ეკუთვნის, და რომ უფალმა ამის შესახებ სწორი გაგება მისცა მათ, ვინც სამსჯავროს ჟამის შეძახილი გაახმოვანა. როცა ერთობა არსებობდა, 1844 წლამდე, თითქმის ყველა შეთანხმებული იყო „მუდმიურის“ სწორ გაგებაზე; ხოლო 1844 წლის შემდეგ შექმნილ არეულობაში სხვა შეხედულებები იქნა მიღებული, და მათ კვალდაკვალ წყვდიადი და არეულობა მოვიდა. 1844 წლის შემდეგ დრო აღარ ყოფილა გამოცდა, და იგი აღარასოდეს იქნება გამოცდა.“ Early Writings, 74.
At the time of the end, in 1989, when the last six verses of Daniel eleven were unsealed, the king of the north was then recognized to be papal Rome, just as James White previously identified in his controversy with Uriah Smith. White had applied the methodology of “line upon line” as he addressed Smith’s fallacy. White argued if the last power represented in Daniel two, and the last power represented in Daniel seven, and the last power represented in Daniel eight were all Rome, then upon three lines of witnesses the power who comes to his end in Daniel eleven is Rome, not Smith’s claim that it is Turkey.
აღსასრულის ჟამს, 1989 წელს, როდესაც დანიელის მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვსი მუხლი განიბეჭდა, ჩრდილოეთის მეფე მაშინ პაპის რომად იქნა ცნობილი, ზუსტად ისე, როგორც ჯეიმს უაითმა უწინ განსაზღვრა თავის დავაში ურია სმითთან. უაითმა გამოიყენა „სტრიქონი სტრიქონზე“ მეთოდოლოგია, როდესაც სმითის მცდარ მოსაზრებას პასუხობდა. უაითი ამტკიცებდა, რომ თუ დანიელის მეორე თავში წარმოდგენილი უკანასკნელი ძალა, დანიელის მეშვიდე თავში წარმოდგენილი უკანასკნელი ძალა და დანიელის მერვე თავში წარმოდგენილი უკანასკნელი ძალა—all Rome, მაშინ მოწმეთა სამი ხაზის საფუძველზე ის ძალა, რომელიც დანიელის მეთერთმეტე თავში თავის დასასრულს აღწევს, არის რომი და არა სმითის მტკიცება, რომ იგი თურქეთია.
The prophetic movement of the third angel which began in 1989, was confronted shortly after September 11, 2001 with a controversy over Joel chapter one. Within the first five verses, two witnesses, first of generations, then of insects identify a progressive destruction brought upon Adventism by Rome. The “drunkards” in prophecy according to Isaiah are the “scornful men which rule Jerusalem.” They awake in the fourth and final generation. The progressive destruction is a spiritual destruction for it is addressing Jerusalem of the last days, and from the rebellion of 1863 onward the Laodicean Seventh-day Adventists progressively imbibed in the doctrines of Rome.
მესამე ანგელოზის წინასწარმეტყველური მოძრაობა, რომელიც 1989 წელს დაიწყო, 2001 წლის 11 სექტემბრის შემდეგ მალევე, იოელის პირველი თავის შესახებ დავის წინაშე აღმოჩნდა. პირველ ხუთ მუხლში ორი მოწმე — პირველად თაობები, შემდეგ კი მწერები — ავლენენ თანდათანობით განადგურებას, რომელიც რომმა ადვენტიზმს მოუვლინა. წინასწარმეტყველებაში „მთვრალები“, ესაიას თანახმად, არიან „აბუჩად ამგდებარი კაცნი, რომელნიც იერუსალიმს განაგებენ“. ისინი იღვიძებენ მეოთხე და უკანასკნელ თაობაში. ეს თანდათანობითი განადგურება სულიერი განადგურებაა, ვინაიდან იგი უკანასკნელი დღეების იერუსალიმს მიმართავს, და 1863 წლის ამბოხებიდან მოყოლებული, ლაოდიკიელმა მეშვიდე დღის ადვენტისტებმა თანდათანობით შეითვისეს რომის მოძღვრებები.
The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpillar eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine, for it is cut off from your mouth. Joel 1:1–5.
უფლის სიტყვა, რომელიც მოვიდა იოელთან, ფეთუელის ძესთან. ისმინეთ ეს, მოხუცნო, და ყური უგდეთ, ქვეყნის ყოველო მკვიდრნო. თუ მომხდარა ეს თქვენს დღეებში, ან თქვენი მამების დღეებში? უამბეთ ამის შესახებ თქვენს შვილებს, და თქვენმა შვილებმა — თავიანთ შვილებს, ხოლო მათმა შვილებმა — სხვა თაობას. რაც პალმერვორმმა დატოვა, კალიამ შეჭამა; რაც კალიამ დატოვა, კანკერვორმმა შეჭამა; და რაც კანკერვორმმა დატოვა, მუხლუხომ შეჭამა. გამოიღვიძეთ, მთვრალნო, და იტირეთ; ივალალეთ, ღვინის ყოველო მსმელნო, ახალი ღვინის გამო, რადგან აღიკვეთა იგი თქვენი პირიდან. იოელი 1:1–5.
After the great buildings of New York City came down, it was understood that the latter rain then began to “sprinkle”, and that the controversy of Habakkuk chapter two, that was fulfilled in Millerite history, was once again under way. The controversy was over correct prophetic methodology.
მას შემდეგ, რაც ნიუ-იორკის ქალაქის დიდი შენობები დაეცა, გაიგეს, რომ იმ დროს გვიანმა წვიმამ „შესხურება“ დაიწყო, და რომ აბაკუმის წიგნის მეორე თავში აღწერილი დავა, რომელიც მილერიტულ ისტორიაში აღსრულდა, კვლავ დაიწყო. ეს დავა სწორ წინასწარმეტყველურ მეთოდოლოგიას შეეხებოდა.
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. And the Lord answered me, and said, Write the vision, and make it plain upon tables, that he may run that readeth it. For the vision is yet for an appointed time, but at the end it shall speak, and not lie: though it tarry, wait for it; because it will surely come, it will not tarry. Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Yea also, because he transgresseth by wine, he is a proud man, neither keepeth at home, who enlargeth his desire as hell, and is as death, and cannot be satisfied, but gathereth unto him all nations, and heapeth unto him all people. Habakkuk 2:1–5.
მე ვიდგები ჩემს სადარაჯოზე, და დავდგები გოდოლზე, და ვუყურებ, რათა ვიხილო, რას მეტყვის იგი მე, და რა უნდა ვუპასუხო, როცა მხილებული ვიქნები. და მიპასუხა უფალმა და მითხრა: დაწერე ხილვა და ცხადად აღბეჭდე დაფებზე, რათა მსწრაფლ ირბინოს მისმა მკითხველმა. რადგან ხილვა ჯერ კიდევ დანიშნული ჟამისთვის არის, მაგრამ ბოლოს ალაპარაკდება და არ იცრუებს; თუმცა დაყოვნდეს, დაელოდე მას, რადგან უეჭველად მოვა, არ დააგვიანდება. აჰა, მისი სული, რომელიც აღზევებულია, არ არის მართალი მასში; ხოლო მართალი იცოცხლებს თავისი რწმენით. დიახაც, რადგან ღვინით სცოდავს, იგი ქედმაღალი კაცია, და შინ არ ჩერდება; ჯოჯოხეთივით აფართოებს თავის სურვილს, და სიკვდილივით არის, და ვერ ძღება, არამედ იკრებს თავისთან ყველა ერს და თავს უყრის ყველა ხალხს. აბაკუმი 2:1–5.
The testing of Habakkuk two typified the testing of the movement of the one hundred and forty-four thousand which began when the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended on September 11, 2001. Then a controversy began between those who stood upon the foundations of Adventism represented upon the 1843 pioneer chart, and those who in Habakkuk transgress “by wine” and who were the “drunkards” of Joel who then “awoke,” only to have the “new wine” cut off from their “mouth.”
აბაკუმის მეორე თავის გამოცდა წინასწარმეტყველურად ასახავდა ას ორმოცდაოთხი ათასის მოძრაობის გამოცდას, რომელიც დაიწყო მაშინ, როდესაც გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ძლიერი ანგელოზი 2001 წლის 11 სექტემბერს ჩამოვიდა. მაშინ დაიწყო დავა მათ შორის, ვინც იდგა ადვენტიზმის საფუძვლებზე, რომლებიც წარმოდგენილი იყო 1843 წლის პიონერულ სქემაზე, და მათ შორის, ვინც აბაკუმში „ღვინით“ სცოდავს და რომლებიც იყვნენ იოელის „მთვრალნი“, რომელთაც შემდეგ „გაიღვიძეს“, მხოლოდ იმისთვის, რომ „ახალი ღვინო“ მათ „პირთაგან“ მოეკვეთათ.
The Hebrew word “reproved” in verse one means “argued with”. The argument given to the Millerite watchmen was represented upon the 1843 pioneer chart which was produced in May of 1842 in fulfillment of these verses. One class who lived by their faith was in controversy over the prophetic present truth message for that period, with another class who transgressed by wine. Those are Joel’s drunkards who awake to find the wine, a symbol of doctrine, is cut off from their mouths. They are Isaiah’s drunkards of Ephraim who rule Jerusalem and are unable to understand the book that is sealed.
პირველ მუხლში ებრაული სიტყვა, ნათარგმნი როგორც „შერისხული“, ნიშნავს „ეკამათა“. არგუმენტი, რომელიც მილერიტ მცველებს მიეცათ, წარმოდგენილი იყო 1843 წლის პიონერულ დიაგრამაზე, რომელიც 1842 წლის მაისში გამოიცა ამ მუხლების აღსრულებით. ერთი კლასი, რომელიც თავისი რწმენით ცხოვრობდა, დავაში იყო იმ პერიოდის წინასწარმეტყველური ახლანდელი ჭეშმარიტების უწყების შესახებ მეორე კლასთან, რომელიც ღვინით სცოდავდა. ესენი არიან იოელის მთვრალები, რომლებიც იღვიძებენ, რათა აღმოაჩინონ, რომ ღვინო, მოძღვრების სიმბოლო, მათ ბაგეთაგან არის მოკვეთილი. ესენი არიან ესაიას ეფრემის მთვრალები, რომლებიც იერუსალიმზე ბატონობენ და ვერ ძალუძთ დალუქული წიგნის გაგება.
Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet. . .. Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. . .. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Isaiah 28:1–3, 14; 29:9–12.
ვაი ამპარტავნების გვირგვინს, ეფრემის მთვრალებს, რომელთა დიდებული მშვენიერება ჭკნობადი ყვავილია, და რომელიც ღვინით ძლეულთა ნოყიერი ველების თავს ადგას! აჰა, უფალს ჰყავს ძლიერი და ძალმოსილი, რომელიც სეტყვის ქარბუქივით და დამღუპველი გრიგალივით, როგორც ადიდებულ ძლიერ წყალთა მოვარდნა, ხელით დაანარცხებს მიწაზე. ამპარტავნების გვირგვინი, ეფრემის მთვრალები, ფეხქვეშ გაითელებიან.... შეჩერდით და გაოცდით; იყვირეთ და ღაღადეთ: ისინი მთვრალნი არიან, მაგრამ არა ღვინით; ბარბაცებენ, მაგრამ არა თრობის სასმელით.... ამიტომ ისმინეთ უფლის სიტყვა, ჰოი დამცინავნო კაცნო, რომელნიც მართავთ ამ ხალხს, რომელიც იერუსალიმშია. რადგან უფალმა დაგასხათ თქვენ ღრმა ძილის სული და დახუჭა თქვენი თვალები; წინასწარმეტყველნი და თქვენი მთავარნი, მნახველნი, დაფარა მან. და ყოველი ხილვა თქვენთვის იქცა დაბეჭდილი წიგნის სიტყვებად, რომელსაც აწვდიან სწავლულს და ეუბნებიან: „წაიკითხე ეს, გთხოვ“; ხოლო იგი ამბობს: „არ შემიძლია, რადგან დაბეჭდილია“. და წიგნი მიეცემა უსწავლელს და ეუბნებიან: „წაიკითხე ეს, გთხოვ“; ხოლო იგი ამბობს: „უსწავლელი ვარ“. ესაია 28:1–3, 14; 29:9–12.
The argument of Habakkuk between the drunkards of Ephraim and those who walk by faith in God’s prophetic Word is specifically identified as the argument over correct versus incorrect methodology in Isaiah’s testimony, for Isaiah identifies that it is the methodology of “line upon line” that causes the drunkards to stumble and enter into a covenant of death.
ჰაბაკუკის მსჯელობა ეფრემის მთვრალებსა და მათ შორის, ვინც ღვთის წინასწარმეტყველურ სიტყვაში რწმენით დადის, განსაკუთრებულად განისაზღვრება, როგორც დავა ესაიას მოწმობაში მართებულისა და მცდარის მეთოდოლოგიის შესახებ; რადგან ესაია მიუთითებს, რომ სწორედ „სტრიქონი სტრიქონზე“ მეთოდოლოგია აყენებს მთვრალებს საცდურად, რის შედეგადაც ისინი წაბორძიკდებიან და სიკვდილის აღთქმაში შევლენ.
But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:7–15.
მაგრამ ისინიც შეცდნენ ღვინით, და მაგარი სასმელით გზას ასცდნენ; მღვდელი და წინასწარმეტყველი შეცდნენ მაგარი სასმელით, ღვინომ შთანთქა ისინი, მაგარი სასმელით გზას ასცდნენ; ხილვაში ცდებიან, სამართალში ბორძიკობენ. რადგან ყველა სუფრა სავსეა ნარწყევითა და სიბინძურით, ისე რომ სუფთა ადგილი აღარ არის. ვის ასწავლის იგი ცოდნას? და ვის გააგებინებს მოძღვრებას? განა მათ, ვინც რძეს არიან მოწყვეტილნი და ძუძუს მოცილებულნი? რადგან მცნება უნდა იყოს მცნებაზე, მცნება მცნებაზე; ხაზი ხაზზე, ხაზი ხაზზე; აქ ცოტაოდენი და იქ ცოტაოდენი: რადგან ბორძიკიანი ბაგეებით და უცხო ენით ელაპარაკება იგი ამ ხალხს. მათ, ვისაც უთხრა: ეს არის განსვენება, რომლითაც დაქანცულს შეგიძლიათ მოასვენოთ; და ეს არის განახლება; მაგრამ არ ისურვეს მოსმენა. ამიტომ უფლის სიტყვა მათთვის იყო: მცნება მცნებაზე, მცნება მცნებაზე; ხაზი ხაზზე, ხაზი ხაზზე; აქ ცოტაოდენი და იქ ცოტაოდენი; რათა წავიდნენ, ზურგით გადაცვივდნენ, შეიმუსრონ, მახეში გაებან და შეპყრობილ იქნენ. ამიტომ ისმინეთ უფლის სიტყვა, თქვენ, აბუჩად ამგდებნო კაცნო, რომელნიც მართავთ ამ ხალხს, რომელიც იერუსალიმშია. რადგან თქვით: ჩვენ სიკვდილთან აღთქმა დავდეთ და ჯოჯოხეთთან შეთანხმებაში ვართ; როცა გადამსკდარი მათრახი გადაივლის, ჩვენამდე ვერ მოაღწევს; რადგან სიცრუე ვყავით ჩვენს თავშესაფრად, და სიყალბის ქვეშ დავიმალეთ. ესაია 28:7–15.
Isaiah then identifies what God placed into the controversy of Habakkuk that would bring judgment upon the drunkards, and it was the foundation stone, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was the first time prophecy that Gabriel and the angels led William Miller to understand.
შემდეგ ესაია განსაზღვრავს, რა ჩადო ღმერთმა აბაკუმის დავაში, რაც მსჯავრს მოიტანდა მთვრალებზე; და ეს იყო საძირკვლის ქვა, ლევიანთა წიგნის ოცდამეექვსე თავის „შვიდგზის“, რომელიც იყო პირველი დროითი წინასწარმეტყველება, რომლის გაგებამდეც გაბრიელმა და ანგელოზებმა უილიამ მილერი მიიყვანეს.
Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:16–18.
ამიტომ, ასე ამბობს უფალი ღმერთი: აჰა, მე ვდებ სიონში საძირკვლად ქვას, გამოცდილ ქვას, ძვირფას ქვაკუთხედს, მტკიცე საფუძველს; ვისაც სწამს, არ აჩქარდება. სამართალსაც გავავლებ საზომი თოკით და სიმართლეს — შვეულით; სეტყვა წალეკავს სიცრუის თავშესაფარს და წყლები დაფარავს სამალავს. და თქვენი აღთქმა სიკვდილთან გაუქმდება, და თქვენი შეთანხმება ჯოჯოხეთთან ვერ დარჩება ძალაში; როცა გადმოივლის ყოვლისმომცველი სასჯელი, მაშინ მის მიერ შეითელებით. ესაია 28:16–18.
Shortly after the Lord led His people back to the old paths, beginning on September 11, 2001 there was a group who had been participating in the movement who determined that the four insects of Joel represented Islam of the third woe. When the methodology of “line upon line” had been opened up to God’s people in that final generation, a key prophetic rule was recognized. That rule is the triple application of prophecy, and the group that determined the four generations of Joel represented Islam of the third woe, incorrectly applied the rule of a triple application of prophecy to uphold their incorrect application.
უფალმა თავისი ხალხი ძველ ბილიკებზე დააბრუნა თუ არა, მალევე, 2001 წლის 11 სექტემბრიდან მოყოლებული, მოძრაობაში მონაწილე ერთმა ჯგუფმა დაასკვნა, რომ იოელის ოთხი მწერი მესამე ვაის ისლამს წარმოადგენდა. როდესაც „ხაზი ხაზზე“ მეთოდოლოგია ღმერთის ხალხს იმ საბოლოო თაობაში გაეხსნა, აღიარებულ იქნა ერთი უმნიშვნელოვანესი წინასწარმეტყველური წესი. ეს წესი არის წინასწარმეტყველების სამმაგი გამოყენება, და იმ ჯგუფმა, რომელმაც დაასკვნა, რომ იოელის ოთხი თაობა მესამე ვაის ისლამს წარმოადგენდა, არასწორად გამოიყენა წინასწარმეტყველების სამმაგი გამოყენების წესი, რათა თავისი მცდარი გამოყენება განემტკიცებინა.
Then in the 2014 time period Satan was allowed into this movement with the homosexual “woke” agenda out of Great Britain and Australia that based its attack upon a false interpretation of the history represented in Daniel chapter eleven verses one through fifteen. The pro-homosexual leaders who infiltrated and attacked this movement ultimately claimed that Adventism needed to apologize to the pope of Rome, for supposedly making false accusations against the antichrist, the pope of Rome. The purpose of this attack was to slay the movement, and primarily to produce confusion on the very passage (Daniel 11:1–15) where “the robbers of thy people” are identified.
შემდეგ, 2014 წლის პერიოდში, სატანას მიეცა ნება, ამ მოძრაობაში შემოსულიყო დიდი ბრიტანეთიდან და ავსტრალიიდან მომდინარე ჰომოსექსუალური „woke“ დღის წესრიგით, რომელმაც თავისი შეტევა დააფუძნა დანიელის მეთერთმეტე თავის პირველიდან მეთხუთმეტე მუხლამდე წარმოდგენილი ისტორიის ცრუ განმარტებაზე. პროჰომოსექსუალმა ლიდერებმა, რომლებმაც შეაღწიეს ამ მოძრაობაში და შეუტიეს მას, საბოლოოდ განაცხადეს, რომ ადვენტიზმს სჭირდებოდა ბოდიშის მოხდა რომის პაპის წინაშე, რადგან, მათი თქმით, თითქოს მან ცრუ ბრალდებები წაუყენა ანტიქრისტეს — რომის პაპს. ამ თავდასხმის მიზანი იყო ამ მოძრაობის მოკვლა და, უპირველესად, დაბნეულობის გამოწვევა სწორედ იმ მონაკვეთზე (დანიელი 11:1–15), სადაც იდენტიფიცირებულნი არიან „შენი ხალხის მძარცველნი“.
All these controversies were an attempt by Satan to confuse the symbol of papal Rome. There is nothing new under the sun, according to the wisest man who ever lived. Today the controversy is again based upon the identification of Rome, symbolized as “the robbers of thy people”. The new and private interpretation claims “the robbers of thy people” is the United States, and in doing so they are evidently unaware that this is the identical controversy as the very first controversy between the Millerites and Protestants, and the old saying attributed to sixteenth century author John Heywood that states, “There are none so blind as those who will not see.” Another variation of his phrase is “None so deaf as those who will not hear.” Most probably don’t know this phrase is attributed to Heywood, nor do they understand that the phrase of Heywood was derived from the Bible passages such as found in Jeremiah, Isaiah and quoted by Jesus in the New Testament.
ყველა ეს დავა სატანის მცდელობა იყო, დაებნია პაპური რომის სიმბოლო. არაფერია ახალი მზის ქვეშ, როგორც თქვა იმ უბრძენესმა კაცმა, ვინც კი ოდესმე უცხოვრია. დღეს დავა კვლავ რომის იდენტიფიკაციაზეა დაფუძნებული, რომელიც სიმბოლურად წარმოდგენილია როგორც „შენი ერის მძარცველები“. ახალი და კერძო განმარტება ამტკიცებს, რომ „შენი ერის მძარცველები“ არის ამერიკის შეერთებული შტატები, და ამით ისინი აშკარად ვერ აცნობიერებენ, რომ ეს არის ზუსტად იგივე დავა, რაც პირველი დავა მილერიტებსა და პროტესტანტებს შორის; ასევე ვერ იგებენ იმ ძველ გამონათქვამს, რომელიც მეთექვსმეტე საუკუნის ავტორს, ჯონ ჰეივუდს მიეწერება და ამბობს: „არიან ისეთნი, ვინც იმდენად ბრმანი არიან, რომ არ სურთ ხედვა.“ მისი ამ გამოთქმის სხვა ვარიანტია: „არიან ისეთნი, ვინც იმდენად ყრუნი არიან, რომ არ სურთ მოსმენა.“ უმეტესობამ, სავარაუდოდ, არც იცის, რომ ეს ფრაზა ჰეივუდს მიეწერება და არც ესმის, რომ ჰეივუდის ეს გამონათქვამი ბიბლიურ მუხლებიდან მომდინარეობს, როგორიც არის იერემიასა და ესაიაში, და რომლებიც იესომ ახალ აღთქმაში მოიყვანა.
Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not. Jeremiah 5:21.
ისმინეთ ეს ახლა, უგუნურო და გაუგებარო ხალხო, რომელთაც თვალები გაქვთ და ვერ ხედავთ, რომელთაც ყურები გაქვთ და არ ისმენთ. იერემია 5:21.
It is Daniel’s “wicked” and Matthew’s “foolish virgins” that do not understand the “increase of knowledge”. The increase of knowledge in 1989 was primarily the recognition that the last six verses of Daniel chapter eleven identify the final rise and fall of papal, or as I labeled it Modern Rome. The verses identify the United States, but only the relation of the United States to the papal power. The “wicked” and “foolish” are contrasted with the “wise”, and the wise of the last days do have understanding of the increase of knowledge in 1989. The foolish are those who have eyes, but do not see, and ears and do not hear.
დანიელის „უღვთონი“ და მათეს „უგუნური ქალწულები“ არიან ისინი, რომელნიც ვერ იგებენ „ცოდნის მომატებას“. ცოდნის მომატება 1989 წელს უპირველესად იყო იმის გაცნობიერება, რომ დანიელის მეთერთმეტე თავის ბოლო ექვსი მუხლი ასახავს პაპობის, ანუ, როგორც მე ვუწოდე, თანამედროვე რომის საბოლოო აღზევებასა და დაცემას. ეს მუხლები მიუთითებს შეერთებულ შტატებზე, თუმცა მხოლოდ შეერთებული შტატების პაპის ძალაუფლებასთან დამოკიდებულების კუთხით. „უღვთონი“ და „უგუნურნი“ დაპირისპირებულნი არიან „ბრძენთ“, და უკანასკნელი დღეების ბრძენთ ნამდვილად აქვთ გაგება 1989 წლის ცოდნის მომატებისა. უგუნურნი არიან ისინი, რომელთაც თვალები აქვთ, მაგრამ ვერ ხედავენ, და ყურები აქვთ, მაგრამ არ ესმით.
Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:8–10.
მეც მოვისმინე უფლის ხმა, რომელიც ამბობდა: „ვინ გავგზავნო, და ვინ წავა ჩვენთვის?“ მაშინ ვთქვი მე: „აჰა, აქა ვარ მე; მე გამგზავნე.“ და თქვა მან: „წადი და უთხარი ამ ხალხს: სმენით ისმინეთ, მაგრამ ნუ შეიგნებთ; ხილვით იხილეთ, მაგრამ ნუ მიხვდებით. გაასუქე გული ამ ხალხისა, დაუმძიმე მათ ყურები და დაუხუჭე თვალები, რათა არ იხილონ თავიანთი თვალებით, არ ისმინონ თავიანთი ყურებით, არ შეიგნონ თავიანთი გულით, არ მოიქცნენ და არ განიკურნონ.“ ესაია 6:8–10.
The people being addressed in Isaiah chapter six, are those who profess to be in the “present truth” message that arrived on September 11, 2001, for Isaiah six marks the passage as occurring when “the earth is full of the glory of the Lord”. The earth was lightened with God’s glory when the angel of Revelation eighteen descended when the great buildings of New York City were thrown down by a touch from God.
ესაიას მეექვსე თავში მიმართული ხალხი არიან ისინი, ვინც აცხადებს, რომ დგანან „აწმყო ჭეშმარიტების“ უწყებაში, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს მოვიდა, რადგან ესაიას მეექვსე თავი ამ მონაკვეთს აღნიშნავს, როგორც მოვლენილს იმ დროს, როდესაც „მთელი ქვეყანა სავსეა უფლის დიდებით“. ქვეყანა განათლდა ღვთის დიდებით, როდესაც გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ანგელოზი ჩამოვიდა, იმ დროს, როცა ნიუ-იორკის დიდი შენობები ღვთის შეხებით დაემხო.
In the year that king Uzziah died I saw also the Lord sitting upon a throne, high and lifted up, and his train filled the temple. Above it stood the seraphims: each one had six wings; with twain he covered his face, and with twain he covered his feet, and with twain he did fly. And one cried unto another, and said, Holy, holy, holy, is the Lord of hosts: the whole earth is full of his glory. And the posts of the door moved at the voice of him that cried, and the house was filled with smoke. Isaiah 6:1–4.
იმ წელს, როცა მეფე უზია მოკვდა, ვიხილე უფალი, ტახტზე მჯდომარე, მაღალი და აღმატებული, და მისი სამოსლის კალთა ტაძარს ავსებდა. მის ზემოთ იდგნენ სერაფიმები: თითოეულს ექვსი ფრთა ჰქონდა; ორით თავის სახეს იფარავდა, ორით თავის ფეხებს იფარავდა, და ორით დაფრინავდა. და ერთი მეორეს შეჰღაღადებდა და ამბობდა: წმიდა, წმიდა, წმიდა არს ცაბაოთ უფალი; მთელი ქვეყანა სავსეა მისი დიდებით. და კარის წირთხლები შეიძრნენ მღაღადებლის ხმაზე, და სახლი კვამლით აივსო. ესაია 6:1–4.
Sister White connects the angel’s proclamation with the event that marks when the angel of Revelation chapter eighteen fills the earth with his glory.
დის ვაითი ანგელოზის გამოცხადებას აკავშირებს იმ მოვლენასთან, რომელიც აღნიშნავს იმ დროს, როდესაც გამოცხადების მეთვრამეტე თავის ანგელოზი მთელ დედამიწას თავისი დიდებით ავსებს.
“When God was about to send Isaiah with a message to His people, He first permitted the prophet to look in vision into the holy of holies within the sanctuary. Suddenly the gate and the inner veil of the temple seemed to be uplifted or withdrawn, and he was permitted to gaze within, upon the holy of holies, where even the prophet’s feet might not enter. There rose before him a vision of Jehovah sitting upon a throne high and lifted up, while the train of His glory filled the temple. Around the throne were seraphim, as guards about the great King, and they reflected the glory that surrounded them. As their songs of praise resounded in deep notes of adoration, the pillars of the gate trembled, as if shaken by an earthquake. With lips unpolluted by sin, these angels poured forth the praises of God. ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts,’ they cried; ‘the whole earth is full of His glory.’ [See Isaiah 6:1–8.]
„როდესაც ღმერთი ესაიას თავისი ერისათვის შეტყობინებით გაგზავნას აპირებდა, მან წინასწარმეტყველს პირველად ნება მისცა, ხილვაში ეხილა საწმიდრის შიგნით არსებული წმიდათა წმიდა. უეცრად ტაძრის კარიბჭე და შიდა კრეტსაბმელი თითქოს აიწია ან გადაიწია, და მას ნება მიეცა, შიგნით შეეხედა, წმიდათა წმიდაში, სადაც თვით წინასწარმეტყველის ფეხსაც კი არ შეეძლო შესვლა. მის წინ აღიმართა ხილვა იეჰოვასი, ტახტზე მჯდომარისა, მაღლად და ამაღლებულად, მაშინ როცა მისი დიდების კალთა ავსებდა ტაძარს. ტახტის ირგვლივ სერაფიმნი იდგნენ, ვითარცა დიდი მეფის მცველნი, და მათ ირეკლავდნენ იმ დიდებას, რომელიც მათ გარს ერტყა. როდესაც მათი სადიდებელი გალობა თაყვანისცემის ღრმა ბგერებით გაისმოდა, კარიბჭის ბურჯები ირყეოდნენ, თითქოს მიწისძვრას შეერყია. ცოდვით შეუბილწავი ბაგეებით ეს ანგელოზები ღმერთის ქებას აღავლენდნენ. „წმიდა, წმიდა, წმიდაა ცაბაოთ უფალი“, — ღაღადებდნენ ისინი; „მთელი ქვეყანა სავსეა მისი დიდებით“. [იხ. ესაია 6:1–8.]
“The seraphim around the throne are so filled with reverential awe as they behold the glory of God, that they do not for an instant look upon themselves with admiration. Their praise is for the Lord of hosts. As they look into the future, when the whole earth shall be filled with His glory, the triumphant song is echoed from one to another in melodious chant, ‘Holy, holy, holy, is the Lord of hosts.’” Gospel Workers, 21.
„ტახტის ირგვლივ მყოფი სერაფიმები იმდენად არიან აღვსილნი მოკრძალებული მოწიწებით, როდესაც ღვთის დიდებას ჭვრეტენ, რომ ერთი წამითაც კი არ უყურებენ საკუთარ თავს აღტაცებით. მათი ქება მიმართულია ლაშქართა უფლისადმი. როდესაც ისინი მომავალს შესცქერიან, როცა მთელი დედამიწა აღივსება მისი დიდებით, გამარჯვების სიმღერა ერთისგან მეორეს გადაეცემა საამო საგალობელში: „წმიდა, წმიდა, წმიდაა ლაშქართა უფალი.““ Gospel Workers, 21.
Isaiah, representing God’s people during the sealing time that began on September 11, 2001, was given a message to carry to a people who had eyes, but did not choose to see, and ears, but did not choose to hear. Jesus, as Alpha and Omega, illustrates the end of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand with the beginning. At the end there will again be a messenger represented by Isaiah who carries a message to a people who choose not to see and hear. That message will produce the final purging of the one hundred and forty-four thousand. The message is the words of Truth, that are brought from God’s prophetic testimony. That prophetic testimony is the “vision” that is established by the power symbolized as “the robbers of thy people”.
ესაიას, რომელიც წარმოადგენდა ღვთის ხალხს ბეჭდვის ჟამის განმავლობაში, რომელიც დაიწყო 2001 წლის 11 სექტემბერს, მიეცა ცნობა, რათა მიეტანა ხალხისთვის, რომელთაც თვალები ჰქონდათ, მაგრამ არ აირჩიეს ეხილათ, და ყურები ჰქონდათ, მაგრამ არ აირჩიეს ესმინათ. იესო, როგორც ალფა და ომეგა, ასახავს ას ორმოცდაოთხი ათასის ბეჭდვის ჟამის დასასრულს დასაწყისთან ერთად. დასასრულს კვლავ იქნება ესაიათი წარმოდგენილი მაცნე, რომელსაც მიაქვს ცნობა ხალხისთვის, რომლებიც არჩევენ არ დაინახონ და არ მოისმინონ. ეს ცნობა წარმოშობს ას ორმოცდაოთხი ათასის საბოლოო განწმედას. ეს ცნობა არის ჭეშმარიტების სიტყვები, რომლებიც მოტანილია ღვთის წინასწარმეტყველური მოწმობიდან. ეს წინასწარმეტყველური მოწმობა არის „ხილვა“, რომელიც მტკიცდება ძალით, სიმბოლურად აღნიშნულით როგორც „შენი ხალხის მძარცველნი“.
In the next article we will take each of these controversies and lay them over each other in a line-upon-line fashion. The Millerite line, the Smith and White line, the “daily” line, the “king of the north” in 1989 line, the insects of Joel line and the current controversy. Six old controversies, which when viewed line-upon-line clearly uphold the truth of the first controversy which is represented upon the 1843 pioneer chart. That truth being that Rome is “the robbers of thy people”, who exalt themselves, and who fall, and establish the vision.
შემდეგ სტატიაში თითოეულ ამ დავას ავიღებთ და სტრიქონ-სტრიქონ დავადებთ ერთმანეთზე. მილერიტთა ხაზი, სმითისა და უაითის ხაზი, „მუდმივის“ ხაზი, 1989 წლის „ჩრდილოეთის მეფის“ ხაზი, იოელის მწერების ხაზი და მიმდინარე დავა. ექვსი ძველი დავა, რომლებიც, როდესაც სტრიქონ-სტრიქონ განიხილება, ნათლად ამტკიცებს პირველი დავის ჭეშმარიტებას, რომელიც 1843 წლის პიონერთა დიაგრამაზეა წარმოდგენილი. ეს ჭეშმარიტება ისაა, რომ რომი არის „შენი ხალხის მძარცველნი“, რომლებიც თავს აღიმაღლებენ, და დაეცემიან, და დაამტკიცებენ ხილვას.
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74.
„ვიხილე, რომ 1843 წლის დიაგრამა უფლის ხელით იყო წარმართული და რომ იგი არ უნდა შეცვლილიყო; რომ რიცხვები ისეთი იყო, როგორსაც იგი ისურვებდა; რომ მისი ხელი გადაფარებული იყო და ზოგიერთ რიცხვში შეცდომას მალავდა, რათა ვერავის დაენახა იგი, ვიდრე მისი ხელი არ იქნა მოცილებული.“ Early Writings, 74.
To reject the truths upon that chart is to simultaneously reject the authority of the Spirit of Prophecy, and the chart identifies that it is Rome, not the United States, who establishes “the vision”, which is the vision that Solomon instructs us that without that “vision”, God’s people will perish.
იმ სქემაზე წარმოდგენილი ჭეშმარიტებების უარყოფა ერთდროულად ნიშნავს წინასწარმეტყველების სულის ავტორიტეტის უარყოფასაც; და სქემა მიუთითებს, რომ „ხილვას“ ამყარებს რომი და არა შეერთებული შტატები — იმ ხილვას, რომლის შესახებაც სოლომონი გვასწავლის, რომ იმ „ხილვის“ გარეშე ღვთის ხალხი დაიღუპება.
“Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from the truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.
„სატანა არის... გამუდმებით თავს ახვევს ყალბს, რათა ადამიანებს ჭეშმარიტებიდან გადაახვევინოს. სატანის უკანასკნელი მოტყუება სწორედ ის იქნება, რომ ძალადაკარგულად აქციოს ღვთის სულის მოწმობა. „სადაც ხილვა არ არის, ერი იღუპება“ (იგავები 29:18). სატანა მოხერხებულად იმოქმედებს, სხვადასხვა გზითა და სხვადასხვა საშუალების მეშვეობით, რათა შეარყიოს ღვთის ნარჩომი ხალხის ნდობა ჭეშმარიტი მოწმობის მიმართ.“
“There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.
„მოწმობათა წინააღმდეგ აღიძვრება სიძულვილი, რომელიც სატანურია. სატანის მოქმედება იმაში იქნება, რომ შეარყიოს ეკლესიების რწმენა მათ მიმართ, და ამის მიზეზი ეს არის: სატანას არ ექნება ასე ნათლად გახსნილი გზა, რომ შემოიტანოს თავისი ცდუნებები და სულები შეკრას თავის სიცრუეებში, თუ ღვთის სულის გაფრთხილებებს, მხილებებსა და რჩევებს ყურს დაუგდებენ.“ Selected Messages, წიგნი 1, 48.
“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.
„იგი, ვინც ზედაპირის მიღმა ხედავს და ყოველი ადამიანის გულს კითხულობს, ამბობს მათზე, რომელთაც დიდი ნათელი ჰქონდათ: „ისინი არ არიან შეჭირვებულნი და შეძრწუნებულნი თავიანთი ზნეობრივი და სულიერი მდგომარეობის გამო.“ დიახ, მათ აირჩიეს თავიანთი გზები და მათ სულს სიამოვნება აქვს თავიანთ სისაძაგლეებში. მეც ავირჩევ მათ ცთომილებებს და მათ შიშებს მოვუვლენ; რადგან როცა ვუხმე, არავინ მიპასუხა; როცა ვლაპარაკობდი, არ ისმინეს; არამედ ბოროტებას სჩადიოდნენ ჩემს თვალწინ და ირჩევდნენ იმას, რაც მე არ მსიამოვნებდა.“ „ღმერთი მოუვლენს მათ ძლიერ საცდურს, რათა ირწმუნონ სიცრუე,“ რადგან „არ მიიღეს ჭეშმარიტების სიყვარული, რათა გადარჩენილიყვნენ,“ „არამედ სიამოვნება ჰქონდათ უსამართლობაში.“ ესაია 66:3, 4; 2 თესალონიკელთა 2:11, 10, 12.
“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.
„ზეციურმა მოძღვარმა იკითხა: ‘რა უფრო ძლიერი ცდუნება შეიძლება აცდუნებდეს გონებას, ვიდრე ის მოჩვენება, რომ შენ სწორ საფუძველზე აშენებ და რომ ღმერთი იღებს შენს საქმეებს, მაშინ როცა სინამდვილეში მრავალ საქმეს ამქვეყნიური პოლიტიკის მიხედვით აკეთებ და იეჰოვას წინააღმდეგ სცოდავ? ოჰ, ეს დიდი მოტყუებაა, მომხიბლავი ცდომილება, რომელიც იპყრობს გონებას, როდესაც ადამიანები, რომელთაც ოდესღაც ჭეშმარიტება იცოდნენ, ღვთისმოსაობის გარეგნობას მის სულსა და ძალაში ურევენ; როდესაც ჰგონიათ, რომ მდიდარნი არიან, გამდიდრებულნი სიკეთით და არაფერი სჭირდებათ, მაშინ როცა სინამდვილეში ყველაფერი სჭირდებათ.’“ მოწმობანი, ტომი 8, 249, 250.