ჩვენ განვიხილავთ ადვენტიზმის ისტორიის ფარგლებში ექვს ისტორიულ ხაზს, სადაც სადავო საკითხს რომის სიმბოლო წარმოადგენდა. ჩვენ ვიყენებთ გვიანი წვიმის მეთოდოლოგიას, რომელიც არის „ხაზი ხაზზე“, „აქ ცოტა“-დან და „იქ ცოტა“-დან. ჩვენ დავიწყეთ იმის დადგენით, რომ რომის სიმბოლოს შესახებ პირველი დავა ამჟამინდელ დავას ასახავს და, მაშასადამე, ხაზს უსვამს, რომ ახლა ვიმყოფებით უკანასკნელ დავაში მადლის ჟამის დახურვამდე.
რომის სიმბოლოს შესახებ ამ საბოლოო დავის სერიოზულობა აგრეთვე წარმოდგენილია დანიელის მეთერთმეტე თავის ათიდან თექვსმეტამდე მუხლებით, რომლებიც დანიელის მეთერთმეტე თავის მეორმოცე მუხლის დაფარულ ისტორიას განასახიერებს. მეორმოცე მუხლის ისტორია წინასწარმეტყველების შემსწავლელს მიჰყავს 1989 წლამდე და საბჭოთა კავშირის დაშლამდე, როგორც ეს წარმოდგენილია მეათე მუხლში. მომდევნო მუხლი, კერძოდ, ორმოცდამეერთე მუხლი, რომელიც შეერთებულ შტატებში მალე მოსალოდნელ კვირადღის კანონს განსაზღვრავს, ტიპოლოგიურად წარმოდგენილია მეთექვსმეტე მუხლით. შთაგონებამ აღნიშნა, რომ დალუქული იყო „დანიელის წიგნის ის ნაწილი, რომელიც უკანასკნელ დღეებს შეეხებოდა“.
1989 წლიდან კვირის კანონის დადგომამდე პერიოდი უკანასკნელი დღეების დალუქული ნაწილია და იგი ათიდან თექვსმეტამდე მუხლებშია ტიპოლოგიურად წარმოდგენილი. ამგვარად, ცოდნის გამრავლება არის ის, რაც მეშვიდე დღის ადვენტისტებისთვის მადლის დროის დახურვამდე მიჰყავს, რადგან შეერთებულ შტატებში ადვენტიზმის მადლის დრო კვირის კანონთან სრულდება. ათიდან თექვსმეტამდე მუხლებში ვპოულობთ მეთოთხმეტე მუხლს, რომელიც მიუთითებს, რომ სწორედ ღვთის ხალხის „მძარცველები“ ამყარებენ ხილვას.
ამიტომ, მილერიტული დავა, რომელიც წარმოდგენილია 1843 წლის პიონერულ სქემაზე, არის რომის პირველი დავა ადვენტიზმის ისტორიაში. ის ფაქტი, რომ სწორედ იგივე დავა კვლავ მოვიდა, აცნობებს ყველას, ვისაც დანახვა სურს, რომ იესო, როგორც ალფა და ომეგა, მუდამ ასახავს დასასრულს დასაწყისით. ახლანდელი დავა არის საბოლოო დავა, რომელიც განარჩევს ბრძენ და უგუნურ ქალწულებს.
განწმედილი წინასწარმეტყველური ლოგიკა გვასწავლის, რომ ას ორმოცდაოთხი ათასი მალე მოსალოდნელი კვირა დღის კანონის დროს მათი გამოცდის ვადის დახურვამდე სრულ ერთობას აღწევს. მალაქიას აღთქმის მაცნის განმწმედი ცეცხლი ახლა ლევიანებს ოქროსა და ვერცხლივით წმენდს. Dirt Brush Man ახლა თავისი კალოს სიმართლის სიტყვებით წმენდს.
„ვისი საცერი მის ხელშია, და იგი საფუძვლიანად გაწმენდს თავის კალოს და თავის ხორბალს ბეღელში შეკრებს.“ მათე 3:12. ეს იყო განწმენდის ერთ-ერთი ჟამი. ჭეშმარიტების სიტყვებით ბზე ხორბლისგან გამოეყოფოდა. რადგან ისინი მეტისმეტად ამპარტავანნი და თვითმართალნი იყვნენ მხილების მისაღებად, მეტისმეტად ქვეყნიერების მოყვარულნი კი—სიმდაბლის ცხოვრების მისაღებად, მრავალმა ზურგი აქცია იესოს. მრავალნი დღესაც იმავეს აკეთებენ. სულები დღესაც გამოიცდებიან, როგორც გამოიცადნენ ის მოწაფეები კაპერნაუმის სინაგოგაში. როდესაც ჭეშმარიტება გულს მიეწვდინება, ისინი ხედავენ, რომ მათი ცხოვრება ღვთის ნებას არ შეესაბამება. ისინი ხედავენ, რომ მათში სრული ცვლილებაა საჭირო; მაგრამ თვითუარყოფის საქმის აღებას არ არიან მზად. ამიტომაც მრისხანებენ, როცა მათი ცოდვები გამჟღავნდება. ისინი შეურაცხყოფილნი მიდიან, როგორც ის მოწაფეები წავიდნენ იესოსგან, დრტვინვით: „ეს მძიმე სიტყვაა; ვის ძალუძს მისი მოსმენა?“ The Desire of Ages, 392.
ის ფაქტი, რომ პირველი თექვსმეტი მუხლი დანიელის უკანასკნელი წინასწარმეტყველების დასაწყისია, და რომ ეს მუხლები თანხვედრაშია თავის უკანასკნელ ექვს მუხლთან, მიუთითებს იმაზე, რომ ალფა და ომეგა იყენებს დასაწყისის მუხლებს, რათა აღასრულოს გონიერთა და ბოროტთა საბოლოო გამიჯვნა, როგორც ეს წარმოდგენილია დანიელის მეთორმეტე თავში, რაც ახლა მიმდინარეობს.
დავის სერიოზული ბუნების მესამე მოწმე არის ის ფაქტი, რომ შთაგონება, დასა უაითის ნაწერების მეშვეობით, აშკარად ამყარებს 1843 წლის პიონერულ სქემას, რომელიც მეთოთხმეტე მუხლში რომის დავას წარმოადგენს. საწყისი დავა დასასრულის დავას წარმოადგენს, და მეთოთხმეტე მუხლში არსებული „შენი ხალხის მძარცველების“ მილერიტული გაგების შთაგონებული დამტკიცება ნიშნავს, რომ თუ ეს საფუძვლოვანი ჭეშმარიტება უარყოფილია, ამავე დროს უარყოფილია წინასწარმეტყველების სულის ავტორიტეტიც. იმ წინა ორ მოწმესთან თანხმობაში, რომლებიც ხაზს უსვამენ, რომ ეს დავა სწორედ მადლის ჟამის დახურვის წინ ხდება, უეჭველია ისიც, რომ უკანასკნელი, ანუ საბოლოო, მოტყუება მათთვის, ვინც ამტკიცებს, რომ წინასწარმეტყველების სულს იცავს, არის წინასწარმეტყველების სულის უარყოფა.
„სატანა არის... გამუდმებით თავს ახვევს ყალბს, რათა ჭეშმარიტებას დააშოროს. სატანის უკანასკნელი მოტყუება სწორედ ის იქნება, რომ ძალადაკარგულად აქციოს ღვთის სულის მოწმობა. „სადაც ხილვა არ არის, იქ ხალხი იღუპება“ (იგავები 29:18). სატანა მოხერხებულად იმოქმედებს, სხვადასხვა გზითა და სხვადასხვა საშუალებით, რათა შეარყიოს ღვთის ნაშთი ხალხის ნდობა ჭეშმარიტი მოწმობის მიმართ.“
„მოწმობების“ მიმართ აღიძვრება სიძულვილი, რომელიც სატანურია. სატანის მოქმედებანი მიმართული იქნება იმისკენ, რომ ეკლესიებს მათდამი რწმენა შეურყიოს, და ამის მიზეზი ეს არის: სატანას აღარ ექნება ასეთი აშკარა გზა თავისი ცდუნებების შემოსატანად და სულების თავის ცთომილებებში შესაკრავად, თუ ღვთის სულის გაფრთხილებებს, მხილებებსა და რჩევებს ყურად იღებენ.“ Selected Messages, წიგნი 1, 48.
ელენ უაიტის ნაწერების მეშვეობით გამოვლენილი „ღვთის სულის მოწმობის“ ავტორიტეტის გაუქმება, ანუ მისი უარყოფა, არის „სატანის უკანასკნელი, მეტისმეტად დიდი ცდუნება“. და უაიტმა დაწერა, რომ მას „ეჩვენა“, რომ „1843 წლის სქემა უფლის ხელით იყო წარმართული და არ უნდა შეცვლილიყო“. წინა მონაკვეთი უშუალოდ აკავშირებს წინასწარმეტყველების სულის ავტორიტეტის უარყოფას უკანასკნელი დღეების ხილვასთან, რადგან ყველა წინასწარმეტყველი ყველაზე უშუალოდ უკანასკნელ დღეებზე მეტყველებს. ამიტომ, როდესაც დანიელი მეთოთხმეტე მუხლში ამბობს, რომ „მძარცველები“ ამყარებენ ხილვას, ეს არის სოლომონის ხილვა იგავთა 29:18-ში, სადაც ნათქვამია, რომ ისინი, ვისაც ხილვა არა აქვთ, „იღუპებიან“, ხოლო სიტყვა „იღუპებიან“ ნიშნავს „გაშიშვლებულად ქცევას“.
ამიტომ „დაიღუპონ“ მიუთითებს იმაზე, რომ ისინი, ვინც უკანასკნელ დღეებში აღიარებენ, თითქოს იცავენ წინასწარმეტყველების სულს, მაგრამ უარყოფენ მასში წარმოდგენილ ავტორიტეტს, შიშვლდებიან და იღუპებიან; ეს კი ლაოდიკიელთა აღწერაა, რომელნიც არიან „უბადრუკნი, საცოდნენი, ღატაკნი, ბრმანი და შიშველნი“. მათ ეძლევათ რჩევა, იყიდონ „თეთრი სამოსი, რათა შეიმოსო და არ გამოცხადდეს შენი სიშიშვლის სირცხვილი“. თუ ისინი ამ რჩევას უარყოფენ, უფლის პირიდან ამოინთხევიან.
ამრიგად, ჩვენ ვპოულობთ კიდევ ერთ მოწმობას, რომ ეს სიშიშვლე ვლინდება სწორედ მადლის ვადის დახურვის წინ. მოახლოებული საკვირაო კანონის დროს ეს გაშიშვლებული სულები მიიღებენ მხეცის ნიშანს, როდესაც ისინი დამხობილნი იქნებიან, როგორც ეს წარმოდგენილია დანიელის მეთერთმეტე თავის ორმოცდამეერთე მუხლში. მათი დამხობის მიზეზი ის იქნება, რომ მათ უარყვეს წინასწარმეტყველების სულის ავტორიტეტი, რომელიც ამყარებს 1843 წლის პიონერთა სქემას, რომელიც წარმოადგენს ადვენტიზმის საფუძვლებს და მოიცავს „გასაღებს“, რომელიც ამტკიცებს ხილვას იმ იდენტიფიკაციით, რომ რომი არის ის ძალა, რომელიც მეთოთხმეტე მუხლში წარმოდგენილია როგორც „შენი ხალხის მძარცველნი“.
„ერთი რამ უდავოა: ის მეშვიდე დღის ადვენტისტები, რომლებიც სატანის დროშის ქვეშ დაიკავებენ თავიანთ ადგილს, უწინარეს ყოვლისა უარყოფენ თავიანთ რწმენას ღმერთის სულის მოწმობებში მოცემული გაფრთხილებებისა და მხილებების მიმართ.
მოწოდება უფრო დიდი მიძღვნისა და უფრო წმიდა მსახურებისაკენ გამოითქმის და კვლავაც გამოითქმება. ზოგიერთნი, რომელნიც ახლა სატანის შთაგონებებს ახმოვანებენ, გონს მოეგებიან. არიან ისეთნი, რომელთაც მნიშვნელოვანი სანდოობის თანამდებობანი უჭირავთ და ამ დროის ჭეშმარიტება არ ესმით. მათ ეს უწყება უნდა მიეცეთ. თუ ისინი მას მიიღებენ, ქრისტე შეიწყნარებს მათ და თავისთან თანამუშაკებად აქცევს. ხოლო თუ უარს იტყვიან ამ უწყების მოსმენაზე, თავიანთ ადგილს სიბნელის მთავრის შავი დროშის ქვეშ დაიკავებენ.
„მე დავალებული ვარ ვთქვა, რომ ამ დროისათვის ძვირფასი ჭეშმარიტება ადამიანის გონებისთვის სულ უფრო და უფრო ნათლად იხსნება. განსაკუთრებული აზრით, კაცებმა და ქალებმა ქრისტეს ხორცი უნდა ჭამონ და მისი სისხლი სვან. მოხდება გაგების განვითარება, რადგან ჭეშმარიტებას მუდმივი გაფართოების უნარი აქვს. ჭეშმარიტების ღვთაებრივი დამწყები უფრო ახლო და კიდევ უფრო ახლო ზიარებაში შევა მათთან, ვინც მის შესაცნობად წინ მიიწევს. როდესაც ღვთის ხალხი მის სიტყვას ზეცის პურად მიიღებს, გაიგებენ, რომ მისი გამოსვლანი განწესებულია, ვითარცა განთიადი. ისინი მიიღებენ სულიერ ძალას, როგორც სხეული იღებს ფიზიკურ ძალას, როცა საჭმელი იჭმევა.“ Spalding and Magan, 305, 306.
ჩვენს უკანასკნელ სტატიაში განვსაზღვრეთ, რომ ურია სმითი იყო 1863 წლის ამბოხის მთავარი დამცველი, რადგან სწორედ მან შემოიტანა ყალბი 1863 წლის სქემა. მის მიერ 1863 წელს შედგენილმა სქემამ ლევიანთა წიგნის ოცდამეექვსე თავის შვიდი ჟამი ლაოდიკიური ადვენტიზმის წინასწარმეტყველური უწყებიდან ამოიღო, რითაც აღინიშნა საფუძვლების თანდათანობითი დანგრევის დასაწყისი, და აგრეთვე იმ ყალბი ლაოდიკიური ადვენტისტური საფუძვლის შენების დასაწყისი, რომელიც ქვიშაზეა აგებული. მოგვიანებით, ადვენტისტურ ისტორიაში, ჩრდილოეთის მეფის შესახებ მისმა კერძო განმარტებამ მისი წინასწარმეტყველური მოდელის ნაყოფი გამოიღო, როდესაც ხალხმა ეკლესიიდან გაქცევა იწყო.
ერიდეთ ცრუ წინასწარმეტყველთ, რომელნიც მოდიან თქვენთან ცხვრის სამოსლით, ხოლო შინაგანად არიან მტაცებელი მგლები. მათი ნაყოფით იცნობთ მათ. ნუთუ ეკალს ყურძენს კრეფენ, ან კუროსთავს ლეღვს? ასევე ყოველი კეთილი ხე კეთილ ნაყოფს გამოიღებს, ხოლო ხრწნილი ხე ბოროტ ნაყოფს გამოიღებს. კეთილ ხეს არ შეუძლია ბოროტი ნაყოფის გამოღება, და არც ხრწნილ ხეს — კეთილი ნაყოფის. ყოველი ხე, რომელსაც კეთილი ნაყოფი არ გამოაქვს, მოიკვეთება და ცეცხლში ჩაიგდება. ამიტომ მათი ნაყოფით იცნობთ მათ. არა ყოველი, ვინც მეუბნება: უფალო, უფალო, შევა ცათა სასუფეველში, არამედ ის, ვინც ასრულებს ჩემი ზეციერი მამის ნებას. მრავალნი მეტყვიან მე იმ დღეს: უფალო, უფალო, განა შენი სახელით არ ვქადაგებდით? და შენი სახელით არ განვდევნიდით ეშმაკებს? და შენი სახელით არ ვიქმოდით მრავალ სასწაულს? მაშინ განვუცხადებ მათ: არასოდეს გიცნობდით თქვენ; განმეშორეთ მე, უკანონოების მოქმედნო. ამიტომ ყოველი, ვინც ისმენს ჩემს ამ სიტყვებს და ასრულებს მათ, დაემსგავსება ბრძენ კაცს, რომელმაც თავისი სახლი კლდეზე ააშენა: და მოვიდა წვიმა, და ადიდდნენ მდინარენი, და დაუბერეს ქარებმა, და ეკვეთნენ იმ სახლს; და იგი არ დაეცა, რადგან კლდეზე იყო დაფუძნებული. და ყოველი, ვინც ისმენს ჩემს ამ სიტყვებს და არ ასრულებს მათ, დაემსგავსება უგუნურ კაცს, რომელმაც თავისი სახლი ქვიშაზე ააშენა: და მოვიდა წვიმა, და ადიდდნენ მდინარენი, და დაუბერეს ქარებმა, და ეკვეთნენ იმ სახლს; და იგი დაეცა, და დიდი იყო მისი დაცემა. მათე 7:15–27.
ლაოდიკეელი მეშვიდე დღის ადვენტიზმის ხელმძღვანელობა გვერდით იქნა ჩამოვლილი 1989 წელს, ისევე უცილობლად, როგორც იუდეველთა ეკლესიის ხელმძღვანელობა იქნა გვერდით ჩავლილი ქრისტეს შობისას.
„კაცთ ეს არ იციან, მაგრამ ეს ამბავი ცას სიხარულით ავსებს. წმიდა არსებანი ნათლის სამყაროდან უფრო ღრმა და უფრო ნაზი ინტერესით მიიზიდებიან დედამიწისკენ. მთელი ქვეყნიერება მისი თანდასწრებით მეტად ნათელია. ბეთლემის ბორცვთა ზემოთ შეკრებილია ანგელოზთა უთვალავი სიმრავლე. ისინი ელიან ნიშანს, რათა ქვეყანას ეს სასიხარულო ამბავი გამოუცხადონ. ისრაელში წინამძღოლნი თავიანთი რწმუნებულების ერთგულნი რომ ყოფილიყვნენ, მათაც შეეძლოთ იესოს შობის უწყების სიხარულში წილი დაედოთ. მაგრამ ახლა ისინი გვერდით არიან ჩავლილნი.
ღმერთი აცხადებს: „წყალს მოვასხამ მწყურვალზე და ნაკადულებს — გამომშრალ მიწაზე.“ „მართალთათვის სიბნელეში ნათელი ამობრწყინდება.“ ესაია 44:3; ფსალმუნი 112:4. მათთვის, ვინც ნათელს ეძიებს და მას სიხარულით იღებს, ღვთის ტახტიდან გამომავალი ნათელი სხივები იბრწყინებს.“ ქრისტეს ცხოვრება, 47.
ქრისტეს ხაზში აღსასრულის დრო იყო მისი შობა, და სწორედ მაშინ გაიხსნა ის უწყება, რომელიც გამოსცდიდა იმ თაობას. 1989 წელი იყო აღსასრულის დრო იმ კანდიდატებისთვის, რომელნიც მოხმობილნი არიან იყვნენ ას ორმოცდაოთხი ათასთა შორის. ურია სმითის წინასწარმეტყველურმა მოდელმა უარყო ის ფუნდამენტური ჭეშმარიტებები, რომლებიც წარმოდგენილია 1843 წლის სქემაზე. ეს ჭეშმარიტებები იყო „კლდე“.
„გაფრთხილება მოვიდა: არ უნდა დაიშვას შემოსვლა არაფრისა, რაც შეარყევს იმ რწმენის საფუძველს, რომელზედაც ჩვენ ვაშენებდით მას შემდეგ, რაც უწყება მოვიდა 1842, 1843 და 1844 წლებში. მე ამ უწყებაში ვიყავი, და მას შემდეგ განუწყვეტლივ ვიდექი მსოფლიოს წინაშე, ერთგული იმ ნათლისა, რომელიც ღმერთმა მოგვცა. ჩვენ არ ვაპირებთ ფეხის აღებას იმ საფუძვლიდან, რომელზედაც ისინი დადგა, როცა დღითი დღე გულმოდგინე ლოცვით ვეძებდით უფალს და ნათელს ვეძიებდით. გგონიათ, რომ შევძლებდი უარი მეთქვა იმ ნათელზე, რომელიც ღმერთმა მომცა? იგი უნდა იყოს როგორც საუკუნეთა კლდე. იგი მიძღვებოდა მას შემდეგ, რაც მომეცა.“ Review and Herald, April 14, 1903.
2001 წლის 11 სექტემბერს უკანასკნელმა წვიმამ იწყო წკაპუნით ცვენა, როცა გათავისუფლდნენ მესამე ვაის ისლამის წარმომდგენი ქარები, ხოლო Patriot Act-მა აღნიშნა გარდამავალი ეტაპი ინგლისური სამართალიდან რომაულ სამართალზე, რითაც წინასწარმეტყველურად გამოაცხადა, რომ პაპის ძალაუფლების ნიაღვარმა იწყო დენა. დაიწყო ლაოდიკეელი ადვენტიზმის სახლის საბოლოო გამოცდის პროცესი, და „წვიმა გადმოვიდა, და მოვიდნენ ნიაღვრები, და ქარები ქროდნენ, და შეეჯახნენ იმ სახლს; და იგი დაეცა; და დიდი იყო მისი დაცემა“.
ცნობამ, რომელიც იმ დროს ძლიერმა ანგელოზმა გამოაცხადა, დაადასტურა, რომ ყველა ერს შესმული ჰქონდა ბაბილონის ღვინო, ხოლო პაპის რომისა და განდგომილი პროტესტანტიზმის ყალბი მეთოდოლოგია, რომელიც 1863 წლის ამბოხების შემდეგ თანდათანობით იქნა მიღებული, წარმოდგენილია ბაბილონის ღვინით (მოძღვრებით).
ამის შემდეგ ვიხილე სხვა ანგელოზი, ჩამომავალი ზეციდან, რომელსაც დიდი ძალაუფლება ჰქონდა; და დედამიწა განათდა მისი დიდებით. და შეჰღაღადა ძლიერი ხმით და თქვა: დაეცა, დაეცა ბაბილონი დიდი და გახდა ეშმაკთა სამყოფელი, ყოველი უწმინდური სულის საბუდარი და ყოველი უწმინდური და საძულველი ფრინველის გალია. რადგან ყველა ერმა შესვა მისი სიძვის რისხვის ღვინო, და დედამიწის მეფეებმა იმრუშეს მასთან, და დედამიწის ვაჭრები გამდიდრდნენ მისი განცხრომის სიუხვისაგან. გამოცხადება 18:1–3.
2020 წლის 18 ივლისის იმედგაცრუებისას ლაოდიკიური მეშვიდე დღის ადვენტისტური ეკლესიისათვის გამოცდის პროცესი დასრულდა, და დაიწყო იმათ გამოცდის პროცესი, რომლებიც ას ორმოცდაოთხი ათასის შორის ყოფნის კანდიდატები იყვნენ. როდესაც 2023 წლის ივლისში მიქაელმა ამ კანდიდატთა გაღვიძება დაიწყო, ადვენტიზმის იგავში ზეთად წარმოდგენილი უწყება კვლავ გაიხსნა. იქნება ეს 2001 წლის 11 სექტემბრის შემდგომი პერიოდი თუ 2023 წლის ივლისის შემდგომი, ადგილი ჰქონდა ზეთის გადმოღვრას, და უწყება, რომელიც 2023 წლის ივლისში გაიხსნა, სრული განვითარებით, იგავის შუაღამის ღაღადის უწყებაა.
იგი იწყება გამოცდის ჟამს, როგორც ბრძენ და უგუნურ ქალწულთათვის განკუთვნილი უწყება, მაგრამ შემდეგ ძლიერ ხმამაღალ ღაღადისეულ უწყებად განივრცობა. ეს უწყება ახლო მომავალში მოსალოდნელ კვირა დღის კანონს უკავშირდება, და როდესაც იგი მოვა, გამოცხადების მეთვრამეტე თავის მეორე ხმა ღვთის სხვა სამწყსოს ბაბილონიდან გამოიხმობს.
და მოვისმინე სხვა ხმა ზეციდან, რომელიც ამბობდა: გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო, რათა არ ეზიაროთ მის ცოდვებს და არ მიიღოთ მისი წყლულები. რადგან მისმა ცოდვებმა ზეცამდე მიაღწია, და ღმერთმა გაიხსენა მისი ურჯულოებანი. გამოცხადება 18:4, 5.
პირველი ხმის მიერ, პირველიდან მესამე მუხლამდე, გამოცხადდა გამოცდის დროის დადგომა, და მაშინ დაიწყო გვიანი წვიმის პკურება. მეორე ხმა მიუთითებს იმ გამოცდის დროის დასასრულს და აცხადებს ღვთის სხვა ფარის გამოცდის დროს, რომელიც ჯერ კიდევ ბაბილონშია.
„ამგვარად, სამყაროს გაფრთხილებისთვის განკუთვნილ უკანასკნელ საქმეში ეკლესიების მიმართ ორი განსხვავებული მოწოდება გაიცემა. მეორე ანგელოზის უწყება არის: „დაეცა, დაეცა ბაბილონი, ის დიდი ქალაქი, რადგან თავისი სიძვის რისხვის ღვინით დაათრო ყველა ერი.“ ხოლო მესამე ანგელოზის უწყების ძლიერი შეძახილისას ისმის ზეციდან ხმა, რომელიც ამბობს: „გამოდით მისგან, ჩემო ხალხო.““ Review and Herald, December 6, 1892.
სულიწმინდის გადმოღვრის დროს სრულდება პავლეს მიერ 2 თესალონიკელთა მიმართ წერილში მოხსენიებული ძლიერი ცდუნება. იქნება ეს ლაოდიკიელი მეშვიდე დღის ადვენტისტური ეკლესიის გამოცდა, რომელიც 2001 წლის 11 სექტემბერს დაიწყო, თუ იმ ქალწულთა გამოცდა, რომლებმაც 2020 წლის 18 ივლისის იმედგაცრუება განიცადეს, გამოცდა სულიწმინდის გადმოღვრის დროს ხდება. ეს გადმოღვრა წარმოადგენს საცდელ უწყებას.
„მთელი დედამიწის უფლის წინაშე მდგომ ცხებულთ ის მდგომარეობა აქვთ, რომელიც ოდესღაც სატანას ჰქონდა, როგორც მფარველ ქერუბიმს. მისი ტახტის ირგვლივ მდგომი წმიდა არსებების მეშვეობით უფალი დედამიწის მკვიდრთ მუდმივ კავშირს უნარჩუნებს. ოქროს ზეთი იმ მადლს აღნიშნავს, რომლითაც ღმერთი მორწმუნეთა სანთლებს ამარაგებს, რათა მათმა შუქმა არ ირხეოდეს და არ ჩაქრეს. ეს წმიდა ზეთი რომ არ იღვრებოდეს ზეციდან ღვთის სულის უწყებებით, ბოროტების ძალებს ადამიანებზე სრული ბატონობა ექნებოდათ.“
„ღმერთი შეურაცხიყოფა, როდესაც ჩვენ არ ვიღებთ იმ უწყებებს, რომელთაც იგი გვიგზავნის. ამგვარად უარვყოფთ იმ ოქროს ზეთს, რომელსაც იგი ჩვენს სულებში გადმოღვრის სურვილით, რათა იგი სიბნელეში მყოფთაც გადაეცეს. როდესაც გაისმება ძახილი: „აჰა, სიძე მოდის; გამოდით მის შესახვედრად,“ ისინი, რომელთაც წმიდა ზეთი არ მიუღიათ, რომელთაც ქრისტეს მადლი თავიანთ გულებში არ შეუნახავთ, უგუნურ ქალწულთა მსგავსად აღმოაჩენენ, რომ თავიანთი უფლის შესახვედრად მზად არ არიან. მათ არ მოეპოვებათ საკუთარ თავში ძალა, რომ ეს ზეთი მოიპოვონ, და მათი ცხოვრება დაინგრევა. მაგრამ თუ ღვთის წმიდა სულს ვითხოვთ, თუ მოსეს მსგავსად ვევედრებით: „მიჩვენე შენი დიდება,“ ღვთის სიყვარული ჩვენს გულებში გადმოიღვრება. ოქროს მილების მეშვეობით ოქროს ზეთი ჩვენამდე მოაღწევს. „არც ძალით და არც ძლიერებით, არამედ ჩემი სულით, ამბობს ცაბაოთ უფალი.“ სიმართლის მზის ნათელი სხივების მიღებით ღვთის შვილები ქვეყანაზე ნათლებად ბრწყინავენ.“ Review and Herald, July 20, 1897.
ას ორმოცდაოთხი ათასის დაბეჭდვის დრო დაიწყო 2001 წლის 11 სექტემბერს, და იგი წარმოადგენს გამოცდის ორ პერიოდს. პირველი არის ლაოდიკეის მეშვიდე დღის ადვენტისტური ეკლესიის საბოლოო გამოცდა, ხოლო მეორე — მათთვის, ვინც ათი ქალწულის იგავის საგნები არიან. რათა ვინმე იყოს ან გონიერი, ან უგუნური ქალწული, აუცილებელია, რომ ყველა ქალწულმა გაიაროს დაყოვნების დრო.
მილერიტთა ისტორიაში დაყოვნების დრო დაიწყო მეორე ანგელოზის მოსვლით, რაც მოხდა პირველი იმედგაცრუებისას. იმ მომენტში პროტესტანტები, რომლებიც იყვნენ ღვთის მიერ ყოფილი აღთქმის რჩეული ხალხი, გვერდით იქნენ გადადებულნი. 2020 წლის 18 ივლისს ყოფილი აღთქმის რჩეული ხალხი გვერდით იქნა გადადებული, და დაიწყო იმ გამოცდის პროცესის განმეორება, რომელიც მილერიტთა ისტორიაში დაყოვნების დროის განმავლობაში მოხდა. ამის შემდეგ მილერიტთა ისტორიაში განვითარდა შუაღამის ძახილის უწყება, როგორც იგი ამჟამადაც ვითარდება. როდესაც იგი სრულად მივიდა ექსეტერის ბანაკ-კრებაზე, გამოაშკარავდა, ვის ჰქონდა უწყება (ზეთი) და ვის — არა. ყოფილი აღთქმის რჩეული ხალხი ორივე ისტორიაში პირველია, ვინც უნდა გამოიცადოს და გვერდით იქნეს გადადებული.
„ახალ გულს მოგცემთ თქვენ და ახალ სულს ჩავდებ თქვენში.“ მთელი გულით მჯერა, რომ ღვთის სული წუთისოფლიდან იხსნება, და ისინი, რომელთაც დიდი ნათელი და შესაძლებლობანი ჰქონდათ და ისინი არ გამოიყენეს, პირველნი იქნებიან მიტოვებულნი. მათ ღვთის სული განიდევნეს. სატანის დღევანდელი მოქმედება გულებზე, ეკლესიებსა და ერებზე ზემოქმედებით, წინასწარმეტყველების ყოველ მკვლევარს უნდა აფხიზლებდეს. დასასრული ახლოს არის. აღდგნენ ჩვენი ეკლესიები. დაე, ღვთის მოქცევითი ძალა განცდილ იქნეს ცალკეული წევრების გულებში, და მაშინ ვიხილავთ ღვთის სულის ღრმა მოძრაობას. მხოლოდ ცოდვის მიტევება არ არის იესოს სიკვდილის ერთადერთი შედეგი. მან უსასრულო მსხვერპლი გაიღო არა მხოლოდ იმისათვის, რომ ცოდვა წარიხოცოს, არამედ იმისათვისაც, რომ ადამიანური ბუნება აღდგეს, კვლავ დამშვენდეს, ნანგრევებიდან თავიდან აშენდეს და ღვთის თანდასწრებისთვის შესაფერისი გახდეს.“ Selected Messages, წიგნი 3, 154.
რომელიმე საცდელ პერიოდში, ისინი, ვინც უარყვეს გახსნილი ბეჭდით გამოცხადებული უწყება, იღებენ პავლეს ძლიერ საცდურს.
„საშინელებაა, როდესაც მსუბუქად ეპყრობიან იმ ჭეშმარიტებას, რომელმაც ჩვენი გონება დაარწმუნა და ჩვენს გულს შეეხო. ჩვენ დაუსჯელად ვერ უარვყოფთ იმ გაფრთხილებებს, რომელთაც ღმერთი მოწყალებით გვიგზავნის. ნოეს დღეებში ზეციდან გაეგზავნა ქვეყნიერებას უწყება, და ადამიანთა ხსნა დამოკიდებული იყო იმაზე, როგორ მოექცეოდნენ ისინი ამ უწყებას. რადგან მათ გაფრთხილება უარყვეს, ღვთის სული წარიხოცა ცოდვილი მოდგმისგან, და ისინი წარღვნის წყლებში დაიღუპნენ. აბრაამის დროს მოწყალებამ შეწყვიტა ვედრება სოდომის დამნაშავე მცხოვრებთათვის, და ლოტის, მისი ცოლისა და ორი ასულის გარდა, ყველა ზეციდან მოვლენილმა ცეცხლმა შთანთქა. ასევე იყო ქრისტეს დღეებში. ღვთის ძემ იმ თაობის ურწმუნო იუდეველებს განუცხადა: ‘აჰა, გრჩებათ თქვენი სახლი ოხრად.’ უკანასკნელ დღეებს გადმოხედვისას, იგივე უსასრულო ძალა აცხადებს მათ შესახებ, რომელთაც „არ მიიღეს ჭეშმარიტების სიყვარული, რათა ხსნილიყვნენ“: „ამიტომ მოუვლენს მათ ღმერთი მოქმედებას სიცრუისას, რათა ირწმუნონ სიცრუე; რათა განისაჯონ ყველანი, რომელთაც არ ირწმუნეს ჭეშმარიტება, არამედ უსამართლობა შეიყვარეს.“ როდესაც ისინი უარყოფენ მისი სიტყვის სწავლებებს, ღმერთი წარიხოცავს თავის სულს და ტოვებს მათ იმ ცდუნებებში, რომლებიც უყვართ.“ Early Writings, 46.
ჩვენ ამ შესწავლას შემდეგ სტატიაში გავაგრძელებთ.