In the final generation of a people that are being passed by, certain prophetic characteristics are identified. They are then a generation of vipers, for they have formed the character of Satan. They are a generation of adulterers, for they have formed unsanctified connections with the enemies of God. They have reached a point where they see, but cannot understand, they hear, but cannot perceive, for they are unconverted, which is represented as their hearts growing fat. Moses first addressed this very phenomenon.
Қасынан өтіп бара жатқан бір халықтың соңғы ұрпағында белгілі бір пайғамбарлық сипаттар айқындалады. Сонда олар улы жыландардың ұрпағы болады, өйткені олар Шайтанның мінезін қалыптастырған. Олар неке адалдығын бұзушылардың ұрпағы болады, өйткені олар Құдайдың жауларымен киелендірілмеген байланыстар орнатқан. Олар сондай дәрежеге жеткен: көреді, бірақ түсіне алмайды; естиді, бірақ ұғына алмайды, өйткені олар қайтарылмаған, мұны олардың жүректерінің май басуы бейнелейді. Мұса дәл осы құбылысқа алғаш рет тоқталған.
And Moses called unto all Israel, and said unto them, Ye have seen all that the Lord did before your eyes in the land of Egypt unto Pharaoh, and unto all his servants, and unto all his land; The great temptations which thine eyes have seen, the signs, and those great miracles: Yet the Lord hath not given you an heart to perceive, and eyes to see, and ears to hear, unto this day. Deuteronomy 29:2–4.
Мұса бүкіл Исраилді шақырып алып, оларға былай деді: сендер Мысыр жерінде Жаратқан Иенің перғауынға, оның барлық қызметшілеріне және бүкіл еліне көз алдарыңда не істегенінің бәрін көрдіңдер; өз көздерің көрген ұлы сынақтарды, белгілер мен сол зор кереметтерді көрдіңдер. Алайда Жаратқан Ие осы күнге дейін сендерге ұғынатын жүрек, көретін көз, еститін құлақ берген жоқ. Второзаконие 29:2–4.
In the first mention of the Laodicean phenomenon of seeing and hearing, that which God’s people are unable to see is the signs and wonders of their foundational history. Jeremiah identifies the phenomenon as an attribute of the “foolish virgins,” in the last days, and as a representation of the foolish virgins’ refusal to accept the three angels’ messages, that begins with the first angel’s announcement to fear the Creator God. Because of this rebellion they do not receive the latter rain.
Лаодикеялық көру және есту құбылысы алғаш рет аталғанда, Құдай халқы көре алмайтын нәрсе — өздерінің іргетастық тарихының белгілері мен кереметтері. Еремия бұл құбылысты соңғы күндердегі «ақымақ қыздардың» бір сипаты ретінде анықтайды және оны Жаратушы Құдайдан қорқуға шақыратын бірінші періштенің жариялауынан басталатын үш періштенің хабарларын қабылдаудан ақымақ қыздардың бас тартуының көрінісі ретінде көрсетеді. Осы бүлігі себепті олар кеш жауынды қабылдамайды.
Declare this in the house of Jacob, and publish it in Judah, saying, Hear now this, O foolish people, and without understanding; which have eyes, and see not; which have ears, and hear not: Fear ye not me? saith the Lord: will ye not tremble at my presence, which have placed the sand for the bound of the sea by a perpetual decree, that it cannot pass it: and though the waves thereof toss themselves, yet can they not prevail; though they roar, yet can they not pass over it? But this people hath a revolting and a rebellious heart; they are revolted and gone. Neither say they in their heart, Let us now fear the Lord our God, that giveth rain, both the former and the latter, in his season: he reserveth unto us the appointed weeks of the harvest. Your iniquities have turned away these things, and your sins have withholden good things from you. Jeremiah 5:20–25.
Мұны Жақыптың үйінде жариялап, Яһудада паш етіңдер де, былай деңдер: «Енді мынаны тыңдаңдар, ей, ақылсыз әрі түсініксіз халық: көздерің бар, бірақ көрмейсіңдер; құлақтарың бар, бірақ естімейсіңдер. Менен қорықпайсыңдар ма? — дейді Жаратқан Ие. — Теңізге мәңгілік жарлықпен шекара етіп құмды белгілеп, одан аса алмайтындай етіп қойған Менің алдымда қалтырамайсыңдар ма? Оның толқындары тулағанмен, жеңе алмайды; шулағанмен, одан асып өте алмайды. Бірақ бұл халықтың жүрегі қасарысқан да бүлікшіл; олар тайып кетіп, өз жолымен кетті. Олар жүректерінде: “Келіңдер, енді өз Құдайымыз — Жаратқан Иеден қорқайық; Ол жаңбырды да — ерте жаңбыр мен кеш жаңбырды — өз мезгілінде береді; егін орағына белгіленген апталарды біз үшін сақтайды”,— деп айтпайды. Сендердің заңсыздықтарың осы игіліктерді кері бұрды, ал күнәларың сендерден игілікті ұстап қалды». Еремия 5:20–25.
Ezekiel identifies those who manifest the characteristics represented by seeing and not understanding as a rebellious house. They are a rebellious house who will not see the history of their foundations, who are foolish virgins, that are unconverted because they refuse the first angel’s message, which is to refuse them all, for if you do not accept the first angel’s message, you cannot accept the second nor the third. In this condition the latter rain is withheld from these virgins during the time of the latter rain. After Jesus addressed this characteristic in His narrative, He then proceeded to present the parable of the sower.
Езекиел көріп тұрып түсінбеу арқылы бейнеленген сипаттарды танытатындарды бүлікшіл үй деп айқындайды. Олар — өз негіздерінің тарихын көрмейтін, алғашқы періштенің хабарын қабылдаудан бас тартқандықтан тәубеге келмеген ақымақ қыздардан тұратын бүлікшіл үй; ал бұл — олардың бәрінен бас тарту деген сөз, өйткені егер сен алғашқы періштенің хабарын қабылдамасаң, екіншісін де, үшіншісін де қабылдай алмайсың. Осындай жағдайда соңғы жаңбыр уақытының өзінде-ақ соңғы жаңбыр осы қыздардан ұсталып қалады. Иса Өз баяндауында осы сипатқа тоқталғаннан кейін, содан соң дән себуші туралы астарлы әңгімені келтірді.
But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Hear ye therefore the parable of the sower. When any one heareth the word of the kingdom, and understandeth it not, then cometh the wicked one, and catcheth away that which was sown in his heart. This is he which received seed by the way side. But he that received the seed into stony places, the same is he that heareth the word, and anon with joy receiveth it; Yet hath he not root in himself, but dureth for a while: for when tribulation or persecution ariseth because of the word, by and by he is offended. He also that received seed among the thorns is he that heareth the word; and the care of this world, and the deceitfulness of riches, choke the word, and he becometh unfruitful. But he that received seed into the good ground is he that heareth the word, and understandeth it; which also beareth fruit, and bringeth forth, some an hundredfold, some sixty, some thirty. Another parable put he forth unto them, saying, The kingdom of heaven is likened unto a man which sowed good seed in his field: But while men slept, his enemy came and sowed tares among the wheat, and went his way. But when the blade was sprung up, and brought forth fruit, then appeared the tares also. So the servants of the householder came and said unto him, Sir, didst not thou sow good seed in thy field? from whence then hath it tares? He said unto them, An enemy hath done this. The servants said unto him, Wilt thou then that we go and gather them up? But he said, Nay; lest while ye gather up the tares, ye root up also the wheat with them. Let both grow together until the harvest: and in the time of harvest I will say to the reapers, Gather ye together first the tares, and bind them in bundles to burn them: but gather the wheat into my barn. Matthew 13:16–30.
Бірақ көздерің бақытты, өйткені олар көреді; құлақтарың да бақытты, өйткені олар естиді. Расында, сендерге айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар сендердің көріп тұрғандарыңды көруді қалады, бірақ көрмеді; сендердің естіп тұрғандарыңды естуді қалады, бірақ естімеді. Ендеше, тұқым себуші туралы астарлы әңгімені тыңдаңдар. Біреу патшалық туралы сөзді естіп, оны түсінбесе, зұлым келіп, оның жүрегіне себілгенді тартып әкетеді. Жол жиегіне түскен тұқымды қабылдаған — осы. Ал тастақты жерге түскен тұқымды қабылдаған — сөзді естіп, оны бірден қуанышпен қабылдайтын адам; бірақ оның өз ішінде тамыры жоқ, сондықтан ол аз ғана уақытқа шыдайды: сөз үшін қасірет немесе қудалау туған кезде, ол дереу сүрінеді. Тікенектер арасына түскен тұқымды қабылдаған да — сөзді еститін адам; бірақ осы дүниенің қамы мен байлықтың алдамшылығы сөзді тұншықтырып, ол жеміссіз болып қалады. Ал жақсы жерге түскен тұқымды қабылдаған — сөзді естіп, оны түсінетін адам; ол да жеміс береді: бірі жүз есе, бірі алпыс есе, бірі отыз есе өнім әкеледі. Ол оларға тағы бір астарлы әңгімені айтып берді: Көктегі Патшалық өз егістігіне жақсы тұқым сепкен бір адамға ұқсайды. Бірақ адамдар ұйықтап жатқанда, оның жауы келіп, бидай арасына арамшөп сеуіп, кетіп қалды. Сабақ өсіп шығып, дән берген кезде, арамшөп те көрінді. Сонда үй иесінің қызметшілері келіп, оған: Мырза, сен егістігіңе жақсы тұқым сеппеп пе едің? Ендеше, ондағы арамшөп қайдан шықты? — деді. Ол оларға: Мұны жау істеді, — деді. Қызметшілер оған: Онда барып, оларды жинап тастауымызды қалайсың ба? — деді. Бірақ ол: Жоқ, арамшөпті жұлып жатқанда, онымен бірге бидайды да тамырымен жұлып алуларың мүмкін. Ораққа дейін екеуі де бірге өсе берсін; ал орақ уақытында орақшыларға: Әуелі арамшөпті жинап, өртеу үшін бау-бау етіп байлаңдар; ал бидайды қамбама жинаңдар, — деймін, — деді. Матай 13:16–30.
The foolish are the tares, and the wise are the wheat. In the parable of the ten virgins the possession of oil is what manifests the distinction between the two classes, and with the wheat and tares its based upon whether the seed, which is the word, is understood. The first mention of a class that will not see and therefore understand by Moses, places the message that is to be understood as the signs and wonders of the foundational history. The last prophetic reference to the elements of the blindness of the rebellious house by Ellen White identifies that the eyes that were blessed to see what all the righteous men wished to see was the history of the Millerite movement.
Ақымақтар — арамшөп, ал даналар — бидай. Он қыз туралы астарлы әңгімеде екі топтың арасындағы айырмашылықты айқындайтын нәрсе — майға ие болу; ал бидай мен арамшөпке қатысты бұл айырмашылық тұқымның, яғни сөздің, түсінілу-түсінілмеуіне негізделеді. Мұса арқылы көреді, демек түсінеді, деп емес, көрмейтін, сондықтан түсінбейтін бір топ туралы алғаш рет айтылған жерде, түсінілуге тиіс хабар іргетастық тарихтың белгілері мен ғажайыптары ретінде беріледі. Ал бүлікшіл үйдің соқырлығының құрамдас белгілеріне қатысты Еллен Уайттың соңғы пайғамбарлық сілтемесі барлық әділ адамдар көруді аңсаған нәрсені көруге игілік берілген көздер Миллер қозғалысының тарихын көргенін айқындайды.
“All the messages given from 1840–1844 are to be made forcible now, for there are many people who have lost their bearings. The messages are to go to all the churches.
1840–1844 жылдары берілген барлық хабарлар қазір де күшті түрде жариялануға тиіс, өйткені бағдарынан айырылған адамдар көп. Бұл хабарлар барлық шіркеулерге жетуге тиіс.
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.” Manuscript Releases, volume 21, 436, 437.
«Мәсіх былай деді: “Көздерің бақытты, өйткені олар көреді; құлақтарың бақытты, өйткені олар естиді. Сендерге шындығын айтамын: көптеген пайғамбарлар мен әділ адамдар сендердің көріп тұрғандарыңды көруді қалады, бірақ көрмеді; әрі сендердің естіп тұрғандарыңды естуді қалады, бірақ естімеді” [Matthew 13:16, 17]. 1843 және 1844 жылдары көрінген нәрселерді көрген көздер бақытты». Manuscript Releases, volume 21, 436, 437.
Jesus always illustrates the end with the beginning, and the first reference to those who have eyes, but do not see or understand, and the last reference identify that the foundational history of the rebellious house is what is not seen, and is therefore rejected, and thus prevents the foolish from recognizing the latter rain. The history of 1840–1844 was typified by the deliverance of ancient Israel from Egyptian bondage. Ancient Israel’s failure to pass the initial testing process brought them to Kadesh, where they accepted the false report of the ten spies and selected a new captain to lead them back to Egypt. Forty years later they were brought back to Kadesh, and Moses failed by striking the Rock a second time.
Иса әрдайым ақырын басталуымен бейнелейді, ал көзі бар, бірақ көрмейтін не түсінбейтіндер туралы алғашқы сілтеме мен соңғы сілтеме бүлікшіл үйдің іргетастық тарихы көрінбей қалатын нәрсе екенін, сондықтан оның теріске шығарылатынын, сөйтіп сол арқылы ақылсыздардың соңғы жаңбырды танып-білуіне кедергі жасалатынын айқындайды. 1840–1844 жылдардағы тарих ежелгі Исраилдің Мысыр құлдығынан құтқарылуымен бейнеленді. Ежелгі Исраилдің бастапқы сыналу үдерісінен өте алмай қалуы оларды Қадешке алып келді; сол жерде олар он тыңшының жалған хабарына сеніп, өздерін Мысырға қайта бастап апаратын жаңа басшыны таңдады. Қырық жылдан кейін олар қайтадан Қадешке әкелінді, сонда Мұса Жартасты екінші рет ұрып, сүрінді.
Though Moses failed, Joshua still proceeded to lead them into the Promised Land. The last test at Kadesh had a serious rebellion associated with it, for Jesus always illustrates the end with the beginning, and the rebellion of the ten spies at Kadesh in the beginning of the forty years, and at the ending of the forty years also illustrates a great rebellion at Kadesh. Yet in spite of the rebellion of Moses at Kadesh, the vision of entering into the Promised Land was no longer delayed.
Мұса сәтсіздікке ұшырағанымен, Ешуа бәрібір оларды Уәде етілген жерге бастап кіруге кірісті. Қадештегі соңғы сынақ ауыр бүлікпен байланысты болды, өйткені Иса әрдайым ақырын бастауымен көрсетеді; сол сияқты, қырық жылдың басындағы Қадеште он жансыздың бүлігі де, қырық жылдың соңындағы Қадеш те ұлы бір бүлікті бейнелейді. Алайда Қадештегі Мұсаның бүлігіне қарамастан, Уәде етілген жерге кіру туралы аян енді бұдан былай кейінге қалдырылмады.
In the rebellion of 1863, that led to the increased rebellion of 1888, that led to the increased rebellion of 1919, which culminated in the rebellion of 1957, Jesus brought Laodicean Adventism back to Kadesh. He brought them back to the history where the third angel arrived and began a testing process that ultimately manifested the rebellion of 1863, and the banishment of wandering in the wilderness of Laodicea. The third angel entered into the ending history of Laodicean Adventism on September 11, 2001 when the mighty angel of Revelation eighteen, which is the third angel, came down. He then announced that Babylon was fallen, as typified by the casting down of Nimrod’s tower, when the towers of New York City were brought down.
1863 жылғы бүлікте, ол 1888 жылғы күшейген бүлікке алып барды, ол 1919 жылғы одан әрі күшейген бүлікке алып барды, ал бұл 1957 жылғы бүлікпен шегіне жетті, Иса лаодикеялық адвентизмді Қадешке қайта алып келді. Ол оларды үшінші періште келіп, ақырында 1863 жылғы бүлікті және Лаодикея шөліндегі қаңғып жүрудің аластатылуын айқын көрсеткен сынақ үдерісі басталған тарихқа қайта алып келді. Үшінші періште лаодикеялық адвентизмнің ақырғы тарихына 2001 жылғы 11 қыркүйекте, яғни Аян кітабының он сегізінші тарауындағы құдіретті періште — үшінші періште — көктен түскен кезде, енді. Содан кейін ол Бабылдың құлағанын жариялады; бұл Нимрод мұнарасының құлатылуымен бейнеленгендей, Нью-Йорк қаласының мұнаралары құлатылған кезде жүзеге асты.
“The third angel’s message will not be comprehended, the light which will lighten the earth with its glory will be called a false light, by those who refuse to walk in its advancing glory.” Review and Herald, May 27, 1890.
«Үшінші періштенің хабарын түсінбейді, әрі оның ұлылығымен жерді нұрландыратын жарықты, оның ілгерілеп бара жатқан салтанатында жүруден бас тартатындар жалған жарық деп атайды». Review and Herald, 1890 жылғы 27 мамыр.
As with ancient Israel, so too with modern Israel. The generation that witnesses September 11, 2001 is the last generation. Jesus said in Luke chapter twenty-one that “this generation,” and He identified that generation as those living when the heavens and earth shall pass away, which occurs at the Second Coming. That generation who live to witness Christ’s return will have recognized a sign that proves to them that they are the final generation. They will know and understand that they are those living when the “effect of every vision” is no longer “prolonged.”
Ежелгі Исраилмен қалай болса, қазіргі Исраилмен де солай. 2001 жылғы 11 қыркүйекке куә болған ұрпақ — соңғы ұрпақ. Иса Лұқа жазған Ізгі хабардың жиырма бірінші тарауында: «осы ұрпақ» деді, әрі Ол сол ұрпақты көк пен жердің өтіп кетуі кезінде өмір сүріп жатқан адамдар деп айқындады, ал бұл Екінші Келу кезінде болады. Мәсіхтің қайта оралуына куә болуға дейін өмір сүретін сол ұрпақ өздерінің соңғы ұрпақ екендіктерін дәлелдейтін бір белгіні таныған болады. Олар «әрбір аянның әсері» енді «ұзартылмайтын» кезде өмір сүріп жатқан өздері екенін білетін де, түсінетін де болады.
As Jesus was leaving the temple with the disciples they asked Him to explain what He had meant by His description of the destruction of the temple. That conversation was representing the conversation which His disciples have during the final generation. The disciples wished to understand what He meant when He has repeatedly taught that the Laodicean Adventist church is to be swept away at the soon-coming Sunday law, as the worshippers therein are spewed out of His mouth, and are no longer those who speak for Him.
Иса шәкірттерімен бірге ғибадатханадан шығып бара жатқанда, олар Одан ғибадатхананың қирауын суреттеп айтқан сөздерінің нені білдіретінін түсіндіріп беруін сұрады. Сол әңгіме Оның шәкірттері ақырғы ұрпақ кезінде жүргізетін әңгімені бейнелейтін еді. Шәкірттер Оның Лаодикеялық Адвентист шіркеуі жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде сыпырылып тасталатынын, өйткені ондағы табынушылар Оның аузынан шығарылып тасталып, енді Ол үшін сөйлейтіндер болмайтынын қайта-қайта үйреткенде, нені меңзегенін түсінгісі келді.
In answering the disciples Jesus described the destruction of Jerusalem and the history that followed, all the way through to the end of the world. After laying out the historical overview up to verse nineteen, He then addresses the destruction of Jerusalem, a destruction which could have occurred at the cross, but that in God’s mercy and longsuffering was postponed for about forty years. At the end of the forty years there would be a remnant that would escape the destruction, but only if they recognized the sign that He then gave.
Шәкірттерге жауап бере отырып, Иса Иерусалимнің күйретілуін және содан кейінгі тарихты, тіпті дүниенің ақырына дейін, сипаттап берді. Он тоғызыншы аятқа дейінгі тарихи шолуды баяндап болған соң, Ол Иерусалимнің күйретілуіне назар аударады; бұл күйреу айқышта-ақ жүзеге асуы мүмкін еді, бірақ Құдайдың рақымы мен шыдамдылығының арқасында шамамен қырық жылға кейінге қалдырылды. Сол қырық жылдың соңында күйреуден аман қалатын бір қалдық болар еді, бірақ олар мұны тек Оның сол кезде берген белгісін таныған жағдайда ғана бастан кешіре алар еді.
In the beginning of ancient Israel there was a forty-year period, which started with a judgment upon the rebellion of the ten spies that was deferred for forty years, due to the intercession of Moses. At the end of ancient Israel there was a judgment upon the rebellion of the cross that was deferred for forty years, due to the intercession of Christ’s longsuffering and mercy. In both histories there was a remnant that escaped. Jesus always illustrates the end of a thing with the beginning of a thing.
Ежелгі Исраилдің басталуында қырық жылдық кезең болды; ол Мұсаның шапағатының арқасында қырық жылға кейінге қалдырылған он жансыздың бүлігіне шығарылған үкіммен басталды. Ежелгі Исраилдің соңында айқышқа қарсы бүлікке шығарылған үкім болды; ол Мәсіхтің шыдамдылығы мен мейірімінің арқасында қырық жылға кейінге қалдырылды. Екі тарихта да аман қалған бір қалдық болды. Иса әрдайым бір нәрсенің соңын оның басталуымен бейнелейді.
Jesus addressed the sign associated with the destruction of Jerusalem and identified it as “the days of vengeance.”
Иса Иерусалимнің қирауымен байланысты белгіні сөз етіп, оны «кек алу күндері» деп атады.
And when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. Luke 21:20–22.
Ал Иерусалимнің әскерлермен қоршалғанын көрген кезде, оның қаңырап бос қалуының таяп қалғанын біліңдер. Сонда Яһудеядағы жұрт тауларға қашсын; қала ішіндегілер одан шығып кетсін; ал ауылдық жерлердегілер оған кірмесін. Өйткені бұлар — кек алу күндері, осылайша жазылғандардың бәрі орындалмақ. Лұқа 21:20–22.
The “day of vengeance” is the seven last plagues, and for this reason Sister White aligns the destruction of Jerusalem with God’s executive judgment in the last days.
«Кек алу күні» — соңғы жеті пәле, сондықтан осы себеппен Уайт әпке Иерусалимнің жойылуын Құдайдың соңғы күндердегі атқарушы сотымен байланыстырады.
Come near, ye nations, to hear; and hearken, ye people: let the earth hear, and all that is therein; the world, and all things that come forth of it. For the indignation of the Lord is upon all nations, and his fury upon all their armies: he hath utterly destroyed them, he hath delivered them to the slaughter. Their slain also shall be cast out, and their stink shall come up out of their carcases, and the mountains shall be melted with their blood. And all the host of heaven shall be dissolved, and the heavens shall be rolled together as a scroll: and all their host shall fall down, as the leaf falleth off from the vine, and as a falling fig from the fig tree. For my sword shall be bathed in heaven: behold, it shall come down upon Idumea, and upon the people of my curse, to judgment. The sword of the Lord is filled with blood, it is made fat with fatness, and with the blood of lambs and goats, with the fat of the kidneys of rams: for the Lord hath a sacrifice in Bozrah, and a great slaughter in the land of Idumea. And the unicorns shall come down with them, and the bullocks with the bulls; and their land shall be soaked with blood, and their dust made fat with fatness. For it is the day of the Lord’s vengeance, and the year of recompenses for the controversy of Zion. Isaiah 34:1–8.
Жақындаңдар, ей, халықтар, тыңдау үшін; құлақ салыңдар, ей, жұрттар: жер және ондағының бәрі, дүние және одан шығатынның бәрі тыңдасын. Өйткені Жаратқан Иенің қаһары барлық халықтарға қарсы, әрі Оның ашуы олардың барлық әскерлеріне қарсы; Ол оларды мүлде жойып жіберді, оларды қырғынға тапсырды. Олардың өлтірілгендері де сыртқа лақтырылып тасталады, олардың өлекселерінен сасық иіс көтеріледі, ал таулар олардың қанынан еріп кетеді. Көк аспанның бүкіл әскері де ыдырап кетеді, аспандар шиыршықталған кітаптай оралады; әрі олардың бүкіл әскері жүзім сабағынан түскен жапырақтай, інжір ағашынан түскен інжірдей құлап түседі. Өйткені Менің семсерім көкте қанға малынады; міне, ол үкім шығару үшін Идумеяға, Менің қарғысым түскен халыққа түседі. Жаратқан Иенің семсері қанға толы, ол майға, қозылар мен ешкілердің қанына, қошқарлардың бүйрек майына тояттады; өйткені Жаратқан Иенің Бозрада құрбандығы, Идумея жерінде ұлы қырғыны бар. Сонда олармен бірге тағы мүйізділер де, бұқалармен бірге тайыншалар да құлайды; олардың жері қанға малынады, ал топырағы майға қанығады. Өйткені бұл — Жаратқан Иенің кек алу күні, Сион дауы үшін қайтарым жылы. Ишая 34:1–8.
Jesus gave His first public presentation at Nazareth, announcing Himself as the Messiah. That presentation was prophetically governed by the rule of first mention. The reading He selected identified that His work included announcing the “day of the Lord’s vengeance.” Which according to Isaiah is also “the year of recompenses for the controversy of Zion.”
Иса Назарада Өзінің Мәсіх екенін жариялап, алғашқы жария түрде таныстырылуын жасады. Сол таныстырылу пайғамбарлық тұрғыдан алғаш рет аталу қағидасымен айқындалды. Оның таңдаған оқуы Оның қызметіне «Жаратқан Иенің кек алу күнін» жариялау да кіретінін көрсетті. Ал бұл, Ишаяның айтуынша, сондай-ақ «Сион дауы үшін өтемдер жылы» болып табылады.
It was at Nazareth that Christ began His public ministry and announced Himself as the Messiah. It was then that those who heard His words, but did not perceive, attempted to kill Him by casting him off a mountain. The beginning of His ministry was marked by the people of His home town attempting to kill Him, and the ending of His ministry His people did kill Him. His ministry was to identify Himself as the Messiah, which He became when He was anointed at His baptism. At His baptism a divine symbol descended to endorse the fulfillment of the prediction of the coming Messiah. On August 11, 1840 a divine symbol descended to endorse the prediction of the testing message of that history. And on September 11, 2001 a divine symbol came down to endorse the predicted message of that history, which is the message of the latter rain.
Дәл Назаретте Мәсіх Өзінің жария қызметін бастап, Өзін Мәсіх ретінде жария етті. Дәл сол кезде Оның сөздерін естігенімен, бірақ ұқпағандар, Оны таудан лақтырып жіберу арқылы өлтіруге әрекеттенді. Оның қызметінің басталуы туған қаласының адамдарының Оны өлтіруге әрекеттенуімен белгіленді, ал қызметінің соңы — өз халқының Оны шынында да өлтіруімен аяқталды. Оның қызметі Өзін Мәсіх ретінде танытудан тұрды; Ол шомылдыру рәсімінен өткен кезінде майланған кезде Мәсіх болды. Оның шомылдыру рәсімінде келе жатқан Мәсіх туралы алдын ала айтылған пайғамбарлықтың орындалуын растау үшін көктен құдайлық рәміз түсті. 1840 жылдың 11 тамызында сол тарихтағы сыналатын хабар туралы алдын ала айтылған пайғамбарлықты растау үшін құдайлық рәміз түсті. Ал 2001 жылдың 11 қыркүйегінде сол тарихқа қатысты алдын ала айтылған хабарды, яғни кеш жауын туралы хабарды, растау үшін құдайлық рәміз төмен түсті.
“After laboring two days with the Samaritans, Jesus left them to continue his journey to Galilee. He made no tarry at Nazareth, where he had spent his youth and early manhood. His reception in the synagogue there, when he announced himself as the Anointed One, was so unfavorable that he decided to seek more fruitful fields, to preach to ears that would listen, and to hearts that would receive his message. He declared to his disciples that a prophet hath no honor in his own country. This saying sets forth that natural reluctance which many people have to acknowledge any wonderfully admirable development in one who has unostentatiously lived in their midst, and whom they have intimately known from childhood. At the same time, these same persons might become wildly excited over the pretensions of a stranger and an adventurer.” The Spirit of Prophecy, volume 2, 151.
«Самариялықтармен екі күн бойы еңбек еткеннен кейін, Иса Ғалилеяға сапарын жалғастыру үшін олардан кетті. Ол жастық шағы мен ержеткен кезеңінің алғашқы жылдарын өткізген Назаретте аялдамады. Өзін Майланған Жан ретінде жариялаған кезде, сол жердегі мәжілісханадағы қабылдауы соншалық қолайсыз болғандықтан, Ол неғұрлым жемісті алқаптарды іздеуді, тыңдайтын құлақтарға және Оның хабарын қабылдайтын жүректерге уағыздауды ұйғарды. Ол шәкірттеріне пайғамбардың өз елінде құрметке ие болмайтынын мәлімдеді. Бұл сөз көптеген адамдардың өз араларында көзге түспей өмір сүрген және олар бала кезінен жақыннан таныған біреудің бойындағы ғажайыптай таңданарлық өсіп-жетілуді мойындауға деген табиғи құлықсыздығын көрсетеді. Сонымен қатар, осы адамдардың өздері бөтен біреудің және оқиғашылдың даңғой талаптарына бола қатты елігіп кетуі мүмкін». The Spirit of Prophecy, volume 2, 151.
In Luke chapter twenty-one, Christ identifies the one hundred and forty-four thousand, the final generation that does not die. He does so by presenting the history that began with His last visit to what had formerly been His father’s house, but then had become the Jew’s house. In the narrative of the history which Jesus began to present He reached the point where Jerusalem, and the temple the disciples wanted to know about, was to be destroyed (70 AD). He identified the destruction as the days of vengeance, which was part of His opening announcement of His ministry. The “days of vengeance” represented not only the destruction of Jerusalem in the year 70, but also the time of God’s wrath as represented in the seven last plagues.
Лұқа жазған Ізгі хабардың жиырма бірінші тарауында Мәсіх өлмейтін соңғы ұрпақ — жүз қырық төрт мыңды анықтап көрсетеді. Ол мұны бұрын Өз Әкесінің үйі болған, бірақ кейін яһудилердің үйіне айналған орынға жасаған соңғы сапарынан басталған тарихты баяндау арқылы жүзеге асырады. Иса баяндауды бастаған осы тарих желісінде Ол Иерусалимнің, сондай-ақ шәкірттер білгісі келген ғибадатхананың қирайтын кезеңіне (б.з. 70 ж.) дейін жетті. Ол бұл қирауды Өз қызметін бастағандағы кіріспе жариялауына да кірген кек алу күндері деп атады. «Кек алу күндері» тек 70 жылы Иерусалимнің қирауын ғана емес, сонымен бірге соңғы жеті пәле арқылы бейнеленген Құдай қаһарының уақытын да білдірді.
For this is the day of the Lord God of hosts, a day of vengeance, that he may avenge him of his adversaries: and the sword shall devour, and it shall be satiate and made drunk with their blood: for the Lord God of hosts hath a sacrifice in the north country by the river Euphrates. Jeremiah 46:10.
Өйткені бұл — Әскерлер Иесі Жаратушы Иенің күні, кек алу күні, Өз қарсыластарынан өш алу күні; қылыш жалмап, тояды, олардың қанына мас болады; өйткені Әскерлер Иесі Жаратушы Иенің солтүстік елінде, Евфрат өзенінің бойында құрбандығы бар. Еремия 46:10.
The “day of vengeance” upon Babylon, represented by the “sacrifice in the north country by the river Euphrates,” begins at the soon-coming Sunday law.
Евфрат өзенінің бойындағы солтүстік өлкедегі «құрбандық» арқылы бейнеленген Бабылға түсетін «кек алу күні» жуық арада келетін жексенбілік заңнан басталады.
Because of the wrath of the Lord it shall not be inhabited, but it shall be wholly desolate: every one that goeth by Babylon shall be astonished, and hiss at all her plagues. Put yourselves in array against Babylon round about: all ye that bend the bow, shoot at her, spare no arrows: for she hath sinned against the Lord. Shout against her round about: she hath given her hand: her foundations are fallen, her walls are thrown down: for it is the vengeance of the Lord: take vengeance upon her; as she hath done, do unto her. Cut off the sower from Babylon, and him that handleth the sickle in the time of harvest: for fear of the oppressing sword they shall turn everyone to his people, and they shall flee everyone to his own land. Israel is a scattered sheep; the lions have driven him away: first the king of Assyria hath devoured him; and last this Nebuchadnezzar king of Babylon hath broken his bones. Therefore thus saith the Lord of hosts, the God of Israel; Behold, I will punish the king of Babylon and his land, as I have punished the king of Assyria. And I will bring Israel again to his habitation, and he shall feed on Carmel and Bashan, and his soul shall be satisfied upon mount Ephraim and Gilead. In those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none; and the sins of Judah, and they shall not be found: for I will pardon them whom I reserve. Go up against the land of Merathaim, even against it, and against the inhabitants of Pekod: waste and utterly destroy after them, saith the Lord, and do according to all that I have commanded thee. A sound of battle is in the land, and of great destruction. How is the hammer of the whole earth cut asunder and broken! how is Babylon become a desolation among the nations! I have laid a snare for thee, and thou art also taken, O Babylon, and thou wast not aware: thou art found, and also caught, because thou hast striven against the Lord. The Lord hath opened his armoury, and hath brought forth the weapons of his indignation: for this is the work of the Lord God of hosts in the land of the Chaldeans. Come against her from the utmost border, open her storehouses: cast her up as heaps, and destroy her utterly: let nothing of her be left. Slay all her bullocks; let them go down to the slaughter: woe unto them! for their day is come, the time of their visitation. The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her: for she hath been proud against the Lord, against the Holy One of Israel. Jeremiah 50:13–29.
Жаратқан Иенің қаһары себепті ол енді қоныстанылмайды, түгелдей қаңырап бос қалады; Бабылдың жанынан өткен әркім қайран қалып, оның барлық жазаларына ысқырып мазақ етеді. Бабылға қарсы айнала сап құрыңдар; садақ тартатындардың бәрі, оған ата беріңдер, жебелеріңді аямаңдар; өйткені ол Жаратқан Иеге қарсы күнә жасады. Оған қарсы жан-жақтан айғай салыңдар: ол қолын берді; іргетастары құлады, қабырғалары қиратылды; өйткені бұл — Жаратқан Иенің кегі; одан кек қайтарыңдар; оның істегенін өзіне де істеңдер. Бабылдан тұқым себушіні де, орақ уақытында орақ ұстаушыны да жойыңдар; езуші семсерден қорыққандықтан, әркім өз халқына қарай бұрылады, әркім өз жеріне қашады. Исраил — бытырап кеткен қой; оны арыстандар қуып таратты: әуелі Ассур патшасы оны жалмады, ал соңында осы Бабыл патшасы Набуходоносор оның сүйектерін сындырды. Сондықтан Әскерлердің Иесі, Исраилдің Құдайы, былай дейді: Міне, Мен Ассур патшасын қалай жазаласам, Бабыл патшасы мен оның жерін де солай жазалаймын. Ал Исраилді қайтадан өз қонысына әкелемін, сонда ол Кармелде және Башанда жайылады, ал жаны Ефрем тауы мен Ғиладта тояды. Сол күндері және сол уақытта, — дейді Жаратқан Ие, — Исраилдің заңсыздығы ізделеді, бірақ табылмайды; Яһуданың күнәлары да ізделеді, бірақ табылмайды; өйткені Мен Өзім сақтап қалатындарды кешіремін. Мератайым жеріне қарсы шық, оған қарсы, сондай-ақ Пекод тұрғындарына қарсы шық; олардың соңынан шауып, ойрандап, түп-тамырымен құртып жібер, — дейді Жаратқан Ие, — саған бұйырғанымның бәрін орында. Жерде соғыс даусы, ұлы күйреудің үні естіледі. Бүкіл жердің балғасы қалайша шабылып, сындырылды! Бабыл халықтардың арасында қалайша қаңыраған қирауға айналды! Мен саған тұзақ құрдым, сен де соған түстің, ей, Бабыл, бірақ өзің оны аңғармадың; сен табылдың да ұсталып қалдың, өйткені Жаратқан Иеге қарсы тайталастың. Жаратқан Ие Өзінің қару-жарақ қоймасын ашып, ашуының қаруларын шығарды; өйткені халдейлер еліндегі бұл іс — Әскерлердің Иесі Жаратушы Тәңір Иенің ісі. Оған шеткі шекарадан қарсы келіңдер, оның қамбаларын ашыңдар; оны үйінді-үйінді етіп төгіңдер де, түп-тамырымен жойыңдар; одан ештеңе қалмасын. Оның барлық бұқаларын өлтіріңдер; олар бауыздалуға түссін; олардың халі қасірет! өйткені олардың күні келді, жазаланатын уақыты жетті. Сионда біздің Құдайымыз Жаратқан Иенің кегін, Оның ғибадатханасы үшін алған кегін жариялау үшін, Бабыл жерінен қашып шығып, аман қалғандардың даусы естіледі. Мергендерді Бабылға қарсы жинаңдар: садақ тартатындардың бәрі, оны айнала қоныстаныңдар; одан ешкім құтылып кетпесін; оған істеген ісіне қарай қайырыңдар; оның істегенінің бәріне сай өзіне де істеңдер; өйткені ол Жаратқан Иеге, Исраилдің Киелісіне қарсы тәкаппарланды. Еремия 50:13–29.
The destruction of Jerusalem in the year 70 AD represents the executive judgment of the whore of Babylon, that begins at the soon-coming Sunday law in the United States. Jesus knew that He was identifying the year 70 AD as the soon-coming Sunday law, for He is the author of His Word, and He is the Word. It is important to recognize the setting of the prophecy that Jesus sets forth in Luke chapter twenty-one, in order to understand what the sign is that identifies that the last generation has arrived.
Иерусалимнің б.з. 70 жылы қирауы Америка Құрама Штаттарында жуық арада шығатын жексенбілік заңнан басталатын Бабыл жезөкшесіне шығарылатын атқарушы сот үкімін бейнелейді. Иса б.з. 70 жылды жуық арада шығатын жексенбілік заң ретінде атап көрсетіп тұрғанын білді, өйткені Ол — Өз Сөзінің Авторы, әрі Өзі — Сөз. Соңғы ұрпақтың келгенін айқындайтын белгінің не екенін түсіну үшін, Исаның Лұқа кітабының жиырма бірінші тарауында баяндайтын пайғамбарлықтың мәнмәтінін тану маңызды.
We will continue this study in the next article.
Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
“The coming of Christ will take place in the darkest period of this earth’s history. The days of Noah and of Lot picture the condition of the world just before the coming of the Son of man. The Scriptures, pointing forward to this time, declare that Satan will work with all power and ‘with all deceivableness of unrighteousness.’ 2 Thessalonians 2:9, 10. His working is plainly revealed by the rapidly increasing darkness, the multitudinous errors, heresies, and delusions of these last days. Not only is Satan leading the world captive, but his deceptions are leavening the professed churches of our Lord Jesus Christ. The great apostasy will develop into darkness deep as midnight. To God’s people it will be a night of trial, a night of weeping, a night of persecution for the truth’s sake. But out of that night of darkness God’s light will shine.
«Мәсіхтің келуі осы жер тарихындағы ең қараңғы кезеңде жүзеге асады. Нұхтың және Луттың күндері Адам Ұлының келуінің дәл алдындағы дүниенің күйін бейнелейді. Сол уақытқа нұсқайтын Жазбалар Шайтанның бар күш-қуатымен және “әділетсіздіктің барлық алдауымен” әрекет ететінін жариялайды. 2 Салониқалықтарға 2:9, 10. Оның әрекеті осы соңғы күндердегі тез қоюланып келе жатқан түнектен, сан алуан адасулардан, бидғаттардан және алданулардан айқын көрінеді. Шайтан дүниені ғана тұтқында ұстап отырған жоқ, оның алдаулары Иеміз Иса Мәсіхтің атын ұстанамыз деп мәлімдейтін қауымдардың арасына да ашытқыдай тарап барады. Ұлы безіну түн ортасындай қалың түнекке ұласады. Құдай халқы үшін бұл сынақ түні, жылау түні, шындық үшін қудалану түні болады. Бірақ сол қараңғылық түнінен Құдайдың нұры жарқырап шығады.»
“He causes ‘the light to shine out of darkness.’ 2 Corinthians 4:6. When ‘the earth was without form, and void; and darkness was upon the face of the deep,’ ‘the Spirit of God moved upon the face of the waters. And God said, Let there be light: and there was light.’ Genesis 1:2, 3. So in the night of spiritual darkness, God’s word goes forth, ‘Let there be light.’ To His people He says, ‘Arise, shine; for thy light is come, and the glory of the Lord is risen upon thee.’ Isaiah 60:1.
Ол «қараңғылықтан нұр жарқырататын» Құдай. 2 Қорынттықтарға 4:6. «Жер пішінсіз әрі бос болып, тұңғиықтың бетін қараңғылық басып тұрған» кезде, «Құдайдың Рухы сулардың бетінде қалықтап жүрді. Сонда Құдай: Жарық болсын, — деді; және жарық болды». Жаратылыс 1:2, 3. Сол сияқты рухани қараңғылық түнінде Құдайдың сөзі алға шығып: «Жарық болсын», — дейді. Ол Өз халқына: «Орныңнан тұр, нұрлан; өйткені сенің жарығың келді, әрі Жаратқан Иенің даңқы сенің үстіңнен туды», — дейді. Ишая 60:1.
“‘Behold,’ says the Scripture, ‘the darkness shall cover the earth, and gross darkness the people: but the Lord shall arise upon thee, and His glory shall be seen upon thee.’ Verse 2. Christ, the outshining of the Father’s glory, came to the world as its light. He came to represent God to men, and of Him it is written that He was anointed ‘with the Holy Ghost and with power,’ and ‘went about doing good.’ Acts 10:38. In the synagogue at Nazareth He said, ‘The Spirit of the Lord is upon Me, because He hath anointed Me to preach the gospel to the poor; He hath sent Me to heal the brokenhearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.’ Luke 4:18, 19. This was the work He commissioned His disciples to do. ‘Ye are the light of the world,’ He said. ‘Let your light so shine before men, that they may see your good works, and glorify your Father which is in heaven.’ Matthew 5:14, 16.” Prophets and Kings, 217, 218.
«Міне»,— дейді Жазба, — «жер бетін қараңғылық, ал халықтарды қалың түнек жабады; бірақ Жаратқан Ие сенің үстіңнен туып, Оның салтанаты сенің үстіңнен көрінеді». 2-аят. Әкенің салтанатының нұрын шашушы Мәсіх дүниеге оның жарығы болып келді. Ол адамдарға Құдайды таныту үшін келді, әрі Ол туралы: «Қасиетті Рухпен және құдіретпен майланған», және «игілік жасап жүрді»,— деп жазылған. Елшілердің істері 10:38. Назареттегі мәжілісханада Ол былай деді: «Жаратқан Иенің Рухы Менің үстімде, өйткені Ол Мені кедейлерге ізгі хабарды уағыздау үшін майлады; жүректері жаралыларды сауықтыруға, тұтқындарға азаттықты жариялауға, соқырларға көздерінің ашылуын хабарлауға, езілгендерді бостандыққа шығаруға, Жаратқан Иенің қолайлы жылын уағыздауға Мені жіберді». Лұқа 4:18, 19. Бұл — Ол Өз шәкірттеріне орындауды тапсырған іс еді. «Сендер — дүниенің жарығысыңдар»,— деді Ол. «Жақсы істеріңді көріп, көктегі Әкелеріңді мадақтасын деп, нұрларың адамдардың алдында солай жарқырай берсін». Матай 5:14, 16». Пайғамбарлар мен патшалар, 217, 218.