We were considering Jeremiah chapter fifty in the previous article, and in the passage the judgment upon Babylon, that begins at the soon coming Sunday law in the United States and ends with the wrath of God. The executive judgment is the day of the Lord’s vengeance that was represented by the destruction of Jerusalem in the year 70 AD. The destruction of Jerusalem accomplished by Rome in 70 AD, had been typified by the destruction of Jerusalem carried out by Nebuchadnezzar. Together they provided two witnesses of the Executive Judgment of the whore of Tyre, who is also the whore of Revelation chapter seventeen.
Алдыңғы мақалада біз Еремия кітабының елуінші тарауын қарастырған едік; сол үзіндіде Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заңнан басталып, Құдайдың қаһарымен аяқталатын Бабылға шығарылған үкім баяндалады. Атқарушы үкім — Иеміздің кек алу күні, ол б.з. 70 жылы Иерусалимнің қирауымен бейнеленген еді. Римнің б.з. 70 жылы жүзеге асырған Иерусалимнің қирауы Набуходоносор іске асырған Иерусалимнің қирауымен алдын ала бейнеленген болатын. Екеуі бірігіп, Тирдің жезөкшесі болып табылатын, әрі Аян кітабының он жетінші тарауындағы жезөкше де болып табылатын сол әйелге шығарылған Атқарушы Үкімнің екі куәгерін ұсынды.
Jeremiah informs us that when the Lord’s vengeance is accomplished upon modern Babylon, beginning with the soon-coming Sunday law, that “In those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none; and the sins of Judah, and they shall not be found: for I will pardon them whom I reserve.” In those days, the sealing of the one hundred and forty-four thousand will have already been accomplished.
Еремия бізге былай деп хабарлайды: Жаратқан Иенің кегі қазіргі Бабылға, таяу арада келетін жексенбілік заңнан басталып, жүзеге асқанда, «Сол күндері және сол уақытта,— дейді Жаратқан Ие,— Исраилдің заңсыздығы ізделеді, бірақ табылмайды; Яһуданың күнәлары ізделеді, бірақ табылмайды; өйткені Мен Өзім сақтап қалғандарды кешіремін». Сол күндері жүз қырық төрт мыңның мөрленуі әлдеқашан жүзеге асқан болады.
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 216.
«Уа, бауырластар, дайындықтың ұлы ісінде не істеп жүрсіңдер? Дүниемен бірігіп жатқандар дүниелік қалыпты қабылдап, аңның таңбасына дайындалып жатыр. Ал өзіне сенбейтін, Құдайдың алдында кішірейіп, ақиқатқа мойынсұну арқылы жандарын тазартып жүргендер көктегі қалыпты қабылдап, маңдайларында Құдайдың мөрін алуға дайындалып жатыр. Жарлық шыққанда және таңба басылғанда, олардың мінезі мәңгілік бойы таза да дақсыз болып қалады». Testimonies, 5-том, 216.
The executive judgment begins with the second voice of Revelation chapter eighteen, who calls men and women to flee from Babylon, and Jeremiah says, “their day is come, the time of their visitation. The voice of them that flee and escape out of the land of Babylon, to declare in Zion the vengeance of the Lord our God, the vengeance of his temple. Call together the archers against Babylon: all ye that bend the bow, camp against it round about; let none thereof escape: recompense her according to her work; according to all that she hath done, do unto her.” Her judgment is accomplished by the “archers.” The first reference to an archer in the Scriptures is concerning Ishmael.
Атқарушы үкім Аян кітабының он сегізінші тарауындағы екінші дауыстан басталады; ол ерлер мен әйелдерді Бабылдан қашуға шақырады, ал Еремия былай дейді: «олардың күні келді, оларды жазалау уақыты жетті. Бабыл жерінен қашып құтылғандардың дауысы Сионда Жаратқан Иеміз Құдайымыздың кегін, Оның ғибадатханасының кегін жариялау үшін естіледі. Мергендерді Бабылға қарсы жинаңдар: садақты тартатындардың бәрі оны айнала қоныстансын; одан ешкім қашып құтылмасын: оның ісіне қарай қарымтасын қайтарыңдар; ол не істесе, соның бәріне сай оған істеңдер». Оның үкімі «мергендер» арқылы жүзеге асырылады. Жазбалардағы мерген туралы алғашқы сілтеме Ысмайылға қатысты.
And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:17–20.
Сонда Құдай баланың дауысын естіді; Құдайдың періштесі көктен Ажарды шақырып, оған былай деді: «Саған не болды, Ажар? Қорықпа, өйткені Құдай баланың жатқан жеріндегі дауысын естіді. Тұр, баланы көтеріп ал да, оны қолыңмен ұста; өйткені Мен одан ұлы бір халық шығарамын». Сонда Құдай оның көзін ашты, ол суы бар құдықты көрді; ол барып, меске су толтырып, балаға ішкізді. Құдай баламен бірге болды; ол өсіп, шөл далада тұрды, әрі садақшы болды. Жаратылыс 21:17–20.
The “hour of the great earthquake” in Revelation eleven identifies the beginning of the executive judgment upon the whore of Rome, that begins at the soon-coming Sunday law in the United States. In the “hour” “the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.” The third woe, is the seventh trumpet. It is the archers of Islam that are employed to bring His judgment upon those who enforce the mark of papal authority (Sunday worship), and persecute those who uphold the mark of God’s authority (Sabbath worship).
Аян кітабының он бірінші тарауындағы «ұлы жер сілкінісінің сағаты» Америка Құрама Штаттарында таяп келе жатқан жексенбілік заңнан басталатын Рим жезөкшесіне қарсы атқарушылық соттың басталуын айқындайды. Сол «сағатта» «үшінші қасірет тез келеді. Жетінші періште керней тартты». Үшінші қасірет — жетінші керней. Папалық биліктің таңбасын (жексенбілік құлшылықты) мәжбүрлеп енгізіп, Құдай билігінің таңбасын (сенбілік құлшылықты) ұстанушыларды қудалайтындардың үстіне Оның сотын түсіру үшін қолданылатындар — Исламның садақшылары.
In Luke chapter twenty-one Jesus in answering the disciple’s questions about the destruction of Jerusalem and the temple, provides an historical narrative that also represents the history of the last days. He references the “days of vengeance,” which was an essential prophetic attribute of His ministry as the Messiah, which He identified in His opening announcement of His ministry by reading from the prophet Isaiah to the church in Nazareth. The announcement at Nazareth, and the passage from Isaiah represented not only His ministry, but the message of His disciples, and more specifically the work and ministry of the movement of the one hundred and forty-four thousand.
Лұқа жазған Ізгі хабардың жиырма бірінші тарауында Иса шәкірттердің Иерусалим мен ғибадатхананың қирауы туралы қойған сұрақтарына жауап бере отырып, соңғы күндердің тарихын да бейнелейтін тарихи баяндауды ұсынады. Ол “кек алу күндеріне” сілтеме жасайды; бұл Оның Мәсіх ретіндегі қызметінің маңызды пайғамбарлық сипаты еді, әрі Ол қызметін бастағандағы алғашқы жариялауында, Назареттегі қауымда Ишая пайғамбардан оқып берген кезде, соны айқындаған болатын. Назареттегі сол жариялау да, Ишаядан алынған сол үзінді де тек Оның қызметін ғана емес, сондай-ақ Оның шәкірттерінің хабарын, әрі нақтырақ айтқанда, жүз қырық төрт мыңдық қозғалыстың еңбегі мен қызметін де бейнеледі.
The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. For I the Lord love judgment, I hate robbery for burnt offering; and I will direct their work in truth, and I will make an everlasting covenant with them. And their seed shall be known among the Gentiles, and their offspring among the people: all that see them shall acknowledge them, that they are the seed which the Lord hath blessed. I will greatly rejoice in the Lord, my soul shall be joyful in my God; for he hath clothed me with the garments of salvation, he hath covered me with the robe of righteousness, as a bridegroom decketh himself with ornaments, and as a bride adorneth herself with her jewels. For as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations. Isaiah 61:1–11.
Жаратушы Ие Жаратқан Иенің Рухы менің үстімде; өйткені Жаратқан Ие мені момындарға ізгі хабар жариялауға майлады; Ол мені жаралы жүректілерді таңуға, тұтқындарға азаттықты, кісенделгендерге зынданның ашылуын жариялауға жіберді; Жаратқан Иенің рақым жылы мен Құдайымыздың кек алу күнін жариялауға; барлық қайғырғандарды жұбатуға; Сионда қайғырғандарға тағайындап, оларға күлдің орнына көрік, қайғының орнына қуаныш майын, жүдеу рухтың орнына мадақ киімін беруге; сонда олар Жаратқан Ие дәріптелуі үшін әділдіктің ағаштары, Жаратқан Иенің отырғызған көшеті деп аталатын болады. Олар ежелгі қираған орындарды қайта тұрғызады, бұрынғы күйреген жерлерді қалпына келтіреді, және көп ұрпақтардың қаңырап қалған қалаларын жөндейді. Бөгде жұрт адамдары келіп, сендердің отарларыңды бағады, ал жат елдің ұлдары сендердің жер жыртушыларың әрі жүзімшілерің болады. Ал сендер Жаратқан Иенің Діни қызметкерлері деп аталасыңдар; сендерді Құдайымыздың қызметшілері деп атайды; сендер басқа халықтардың байлығын жейсіңдер, және олардың даңқымен мақтанасыңдар. Сендердің масқараларыңның орнына екі есе үлес болады; қорлықтың орнына олар өз үлестеріне қуанады; сондықтан өз жерінде олар екі есе үлеске ие болады; мәңгілік қуаныш оларға тиесілі болады. Өйткені Мен, Жаратқан Ие, әділ сотты сүйемін, өртелетін құрбандық үшін жасалған тонауды жек көремін; және олардың істерін шындықпен бағыттаймын, әрі олармен мәңгілік келісім жасаймын. Олардың ұрпағы басқа халықтардың арасында мәлім болады, және олардың әулеті елдердің арасында белгілі болады: оларды көргендердің бәрі олардың Жаратқан Ие жарылқаған ұрпақ екенін мойындайды. Мен Жаратқан Иеде қатты қуанамын, жаным Құдайымда шаттанады; өйткені Ол маған құтқарылу киімдерін кигізді, мені әділдік шапанымен жапты, күйеу жігіт әшекейлерімен сәнденгендей, әрі қалыңдық өз зергерлік бұйымдарымен безенгендей. Өйткені жер өз бүршігін шығарғандай, және бақ өзіне егілгендерді өсіріп шығарғандай, солай Жаратушы Ие Құдай барлық халықтардың алдында әділдік пен мадақты өсіріп шығарады. Ишая 61:1–11.
The one hundred and forty-four thousand who are sealed in Ezekiel chapter nine, are those who are mourning over the sins in the church and in the world. “The acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God,” is when those who mourn in Zion are comforted, and become “trees of righteousness” in order to “glorify the Lord.” They glorify the Lord, for “in those days, and in that time, saith the Lord, the iniquity of Israel shall be sought for, and there shall be none.” Those who mourn are those who have been sealed and they are those who “shall build the old wastes,” who “shall raise up the former desolations, and” who “shall repair the waste cities, the desolations of many generations.” They shall “be named the Priests of the Lord,” and men shall call them “the Ministers of our God.”
Езекиелдің тоғызыншы тарауында мөрленген жүз қырық төрт мың — қауымдағы да, дүниедегі де күнәлар үшін қайғырып жүргендер. «Жаратқан Иенің рақым жылы және Құдайымыздың кек алу күні» — Сионда қайғыратындар жұбатылатын, әрі Жаратқан Иені «даңқтау» үшін «әділдіктің ағаштарына» айналатын кез. Олар Жаратқан Иені даңқтайды, өйткені «сол күндері және сол уақытта, — дейді Жаратқан Ие, — Исраилдің заңсыздығы ізделеді, бірақ ол табылмайды». Қайғыратындар — мөрленгендер; әрі солар «ежелгі қираған орындарды қайта тұрғызатындар», «бұрынғы қаңыраған жерлерді қалпына келтіретіндер» және «көп ұрпақтардың қаңырап бос қалған қалаларын жөндейтіндер». Олар «Жаратқан Иенің діни қызметкерлері» деп аталатын болады, ал адамдар оларды «Құдайымыздың қызметшілері» деп атайды.
The righteousness of the one hundred and forty-four thousand is to “spring forth before all nations,” when they are lifted up as an ensign in the hour of the great earthquake. Their righteousness is caused progressively, for it is “as the earth bringeth forth her bud, and as the garden causeth the things that are sown in it to spring forth; so the Lord God will cause righteousness and praise to spring forth.” The sealing of the one hundred and forty-four thousand began at the arrival of the latter rain on September 1, 2001. It is then that the buds of earth were brought forth. Isaiah identifies when the buds spring forth.
Ұлы жер сілкінісі сағатында олар ту ретінде көтерілген кезде, жүз қырық төрт мыңның әділдігі «барлық халықтардың алдында бүр жарып шығуға» тиіс. Олардың әділдігі біртіндеп туындатылады, өйткені «жер өз бүрін қалай шығарса, және бақша өзіне егілгенді қалай өсіріп шығарса, Жаратушы Тәңір Ие де әділдік пен мадақты солай бүр жарып шығартады». Жүз қырық төрт мыңның мөрленуі 2001 жылғы 1 қыркүйекте кеш жаңбырдың келуімен басталды. Дәл сол кезде жердің бүрлері шығарылды. Ишая бүрлердің қашан бүр жарып шығатынын айқындайды.
In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.
Өлшеммен, ол өркен жайғанда, Сен онымен тартысасың; шығыс желі соққан күні Ол өзінің қатты желін тежейді. Сондықтан Жақыптың заңсыздығы осы арқылы тазартылады; әрі оның күнәсін алып тастаудың барлық жемісі — ол құрбандық үстелінің барлық тастарын уатылып кеткен бор тастары сияқты еткен кезде, тоғайлар мен мүсіндер енді тұрмайды. Ишая 27:8, 9.
In “the day of the east wind” which is His “rough wind” that “He stayeth,” the “shooting forth” of the buds will begin when the rain is “measured.” “Stayeth” means restrained. When the four winds are restrained by the four angels of Revelation chapter seven, the sealing of the one hundred and forty-four thousand begins. At that time the latter rain begins to “sprinkle” in moderation, for the word “measure” in the verse means moderation. At the beginning of the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand the latter rain is measured, and at the end of the period it is without measure.
Оның «қатал желі» болып табылатын әрі «тоқтататын» «шығыс желінің күні» кезінде, жаңбыр «өлшенгенде», бүршіктердің «өсіп шығуы» басталады. «Тоқтатады» деген сөз тежелген дегенді білдіреді. Аян кітабының жетінші тарауындағы төрт періште төрт желді тежеген кезде, жүз қырық төрт мыңның мөрленуі басталады. Сол уақытта кеш жауын қалыпты мөлшерде «себелей» бастайды, өйткені аяттағы «өлшем» деген сөз қалыптылықты білдіреді. Жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңінің басында кеш жауын өлшенген болады, ал кезеңнің соңында ол өлшеусіз болады.
“The great outpouring of the Spirit of God, which lightens the whole earth with his glory, will not come until we have an enlightened people, that know by experience what it means to be laborers together with God. When we have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure; but this will not be while the largest portion of the church are not laborers together with God. God cannot pour out his Spirit when selfishness and self-indulgence are so manifest; when a spirit prevails that, if put into words, would express that answer of Cain,—‘Am I my brother’s keeper?’ If the truth for this time, if the signs that are thickening on every hand, that testify that the end of all things is at hand, are not-sufficient to arouse the sleeping energy of those who profess to know the truth, then darkness proportionate to the light which has been shining will overtake these souls. There is not the semblance of an excuse for their indifference that they will be able to present to God in the great day of final reckoning. There will be no reason to offer as to why they did not live and walk and work in the light of the sacred truth of the word of God, and thus reveal to a sin-darkened world, through their conduct, their sympathy, and their zeal, that the power and reality of the gospel could not be controverted.” Review and Herald, July 21, 1896.
«Бүкіл жерді Өзінің салтанатымен нұрландыратын Құдай Рухының ұлы төгілуі, біз Құдаймен бірге қызмет етуші болу дегеннің нені білдіретінін тәжірибе жүзінде білетін, нұрланған халыққа айналмайынша, келмейді. Біз Мәсіхтің қызметіне толық, шын жүректен бағышталған кезде, Құдай бұл шындықты Өз Рухын өлшеусіз төгу арқылы мойындайды; бірақ шіркеудің басым бөлігі Құдаймен бірге қызмет етушілер болмай тұрған шақта, бұл жүзеге аспайды. Өзімшілдік пен нәпсіқұмарлық соншалықты айқын көрініп тұрған кезде, Құдай Өз Рухын төге алмайды; сондай-ақ егер сөзбен айтылса, Қабылдың: “Мен бауырымның сақшысымын ба?” — деген жауабын білдіретін рух үстемдік етіп тұрған кезде де төге алмайды. Егер осы уақытқа арналған ақиқат, егер жан-жағымызда барған сайын қоюлана түсіп, барлық нәрсенің ақыры таяп қалғанына куәлік ететін белгілер, ақиқатты білеміз деп мойындайтындардың ұйқыдағы күш-қуатын оятуға жеткіліксіз болса, онда жарқырап тұрған нұрға сай келетін қараңғылық осы жандарды басып қалады. Соңғы есеп айырысудың ұлы күнінде олар Құдайға өздерінің немқұрайлылығын ақтайтын титтей де сылтау келтіре алмайды. Неге олар Құдай сөзінің қасиетті ақиқатының нұрында өмір сүріп, жүріп-тұрмай, еңбек етпегені туралы және сол арқылы күнә қараңғылатқан дүниеге өздерінің мінез-құлқы, жанашырлығы мен құлшынысы арқылы Ізгі хабардың күші мен шындығына қарсы шығу мүмкін еместігін паш етпегені туралы ұсынар ешбір дәлелі болмайды». Review and Herald, July 21, 1896.
The testing period of the latter rain and sealing of the one hundred and forty-four thousand begins with the measuring of the outpouring of the Holy Spirit for the wheat and tares have reached the time of the harvest. The rain brings both classes to maturity, then at the end of the testing period the wheat and tares are separated, and the wheat will then “know by experience what it means to be laborers together with God” They will then “have entire, whole-hearted consecration to the service of Christ, God will recognize the fact by an outpouring of his Spirit without measure.”
Соңғы жаңбырдың және жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің сыналу кезеңі Киелі Рухтың төгілуін өлшеуден басталады, өйткені бидай мен арамшөп орақ уақытына жетті. Жаңбыр екі топты да кемеліне келтіреді, содан кейін сыналу кезеңінің соңында бидай мен арамшөп ажыратылады, ал бидай сонда ғана «Құдаймен бірге еңбек етушілер болу нені білдіретінін тәжірибе жүзінде білетін болады». Сонда олар «Мәсіхтің қызметіне толық, тұтас жүректен бағышталуға» ие болады, ал Құдай бұл шындықты Өз Рухын өлшеусіз төгу арқылы мойындайтын болады.
The “day of the rough east wind” arrived on September 11, 2001, and Habakkuk’s debate over the counterfeit peace and safety message of the latter rain message, as opposed to the message identifying the day of God’s vengeance, began. At that point the plants, both wheat and tares began to bud and bring forth the fruit they would manifest at the judgment of the soon-coming Sunday law.
«Қатал шығыс желі соққан күн» 2001 жылғы 11 қыркүйекте жетті, әрі соңғы жауын хабарының жалған «бейбітшілік пен қауіпсіздік» хабары мен Құдайдың кек алу күнін айқындайтын хабардың арасындағы Хабақұқтың таласы басталды. Сол сәтте өсімдіктер — бидай да, арамшөп те — бүршік жарып, жуық арада келетін жексенбілік заңның сотында паш ететін жемісін бере бастады.
“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
«Тағы да, бұл астарлы әңгімелер үкімнен кейін ешқандай сынақ мерзімі болмайтынын үйретеді. Ізгі хабар ісі аяқталған кезде, бірден жақсылар мен жамандардың арасындағы бөліну болады, әрі әрбір топтың тағдыры мәңгілікке бекітіледі». Christ’s Object Lessons, 123.
One class bows to the sun in Ezekiel chapter eight, and the other receives the seal of God in Ezekiel chapter nine. In Luke chapter twenty-one, Christ is identifying the one hundred and forty-four thousand, and He sets forth a sign that marks the final generation of earth’s history. He identified the sign that Christians must recognize in order to flee the destruction of Jerusalem.
Бір топ Езекиел кітабының сегізінші тарауында күнге тағзым етеді, ал екіншісі Езекиел кітабының тоғызыншы тарауында Құдайдың мөрін қабылдайды. Лұқа кітабының жиырма бірінші тарауында Мәсіх жүз қырық төрт мыңды айқындап көрсетеді әрі жер тарихының соңғы ұрпағын белгілейтін нышанды алға тартады. Ол мәсіхшілер Иерусалимнің қирауынан қашып құтылу үшін тануға тиіс болған белгіні анықтап көрсетті.
And when ye shall see Jerusalem compassed with armies, then know that the desolation thereof is nigh. Then let them which are in Judaea flee to the mountains; and let them which are in the midst of it depart out; and let not them that are in the countries enter thereinto. For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. Luke 21:20–22.
Ал сендер Иерусалимнің әскерлермен қоршауға алынғанын көргенде, оның қаңырап бос қалуының жақын екенін біліңдер. Сонда Яһудеядағы жүргендер тауларға қашсын; оның ортасындағылар шығып кетсін; ал елді мекендердегілер оған кірмесін. Өйткені бұлар — кек алу күндері, жазылғандардың бәрі орындалуы үшін. Лұқа 21:20–22.
Jesus identified, “line upon line,” more prophetic characteristics of the sign, for His words are recorded not only by Luke, but also by Matthew and Mark.
Иса “жол-жолымен” белгінің көбірек пайғамбарлық сипаттарын айқындап көрсетті, өйткені Оның сөздері тек Лұқа арқылы ғана емес, Матай мен Марқа арқылы да жазылып қалдырылған.
And this gospel of the kingdom shall be preached in all the world for a witness unto all nations; and then shall the end come. When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place, (whoso readeth, let him understand:) Then let them which be in Judaea flee into the mountains. Matthew 24:14–16.
Патшалық туралы осы Ізгі хабар бүкіл дүниеде барлық халықтарға куәлік ретінде уағыздалатын болады; содан кейін ақырзаман келеді. Сондықтан сендер Даниял пайғамбар айтқан қаңыратып кеткен жиіркенішті нәрсенің қасиетті орында тұрғанын көрген кезде, (оқушы ұқсын:) онда Яһудеядағылар тауларға қашсын. Матай 24:14–16.
And the gospel must first be published among all nations. But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Now the brother shall betray the brother to death, and the father the son; and children shall rise up against their parents, and shall cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that shall endure unto the end, the same shall be saved. But when ye shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, standing where it ought not, (let him that readeth understand,) then let them that be in Judaea flee to the mountains. Mark 13:10–14.
Ізгі хабар әуелі барлық халықтарға жария етілуі тиіс. Ал сендерді алып кетіп, тапсырып берген кезде, не айтамыз деп алдын ала уайымдамаңдар, әрі алдын ала ойластырып қоймаңдар; қайта, сол сағатта сендерге не берілсе, соны айтыңдар; өйткені сөйлейтін өздерің емес, Киелі Рух. Енді бауыр бауырын өлімге тапсырады, әке баласын; ал балалар ата-аналарына қарсы шығып, оларды өлтіруге себеп болады. Менің атым үшін барлық адам сендерді жек көретін болады; бірақ ақырына дейін табандылық еткен сол құтылады. Ал қаңыратып бос қалдыратын жиіркеніштіліктің, Даниял пайғамбар айтқандай, тұрмауға тиіс жерде тұрғанын көрген кездеріңде, (оқып отырған адам ұқсын,) онда Яһудеядағылар тауларға қашсын. Марк 13:10–14.
Before the seven last plagues, which is the final and perfect fulfillment of the “days of vengeance,” is accomplished upon two classes the gospel of the kingdom must be preached and published among all nations. The gospel message is given to the nations at the soon-coming Sunday law in the United States, when the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign. The “days of vengeance” represents the period of the Executive Judgment of the whore of Babylon, which begins with the Sunday law in the United States and ends when Michael stands up and human probation closes, and the wrath of God is poured out in the seven last plagues.
«Кек алу күндерінің» ақырғы әрі кемел орындалуы болып табылатын соңғы жеті оба екі топтың үстіне келіп жетпестен бұрын, Патшалық туралы Ізгі хабар барлық халықтардың арасында уағыздалып, жариялануы тиіс. Ізгі хабардың хабары халықтарға Америка Құрама Штаттарында жуық арада қабылданатын жексенбілік заң кезінде, жүз қырық төрт мың ту іспетті көтерілгенде беріледі. «Кек алу күндері» Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңнан басталып, Михаил орнынан тұрып, адамзатқа берілген сынақ мерзімі аяқталып, Құдайдың қаһары соңғы жеті обада төгілгенде аяқталатын, Бабыл жезөкшесінің Атқарушы Соты кезеңін білдіреді.
The period of time is the “hour” which Mark identifies, and the “hour” of the “great earthquake,” and the “hour” the ten kings agree to give their seventh kingdom unto the papacy. When the last soul has accepted the gospel that is published to all nations, probation closes, and God’s wrath is poured out without mercy. That period begins with the gospel being proclaimed to all nations as the ensign is lifted up, and ends when the last person responds to the gospel message proclaimed and preached and published by the ensign. That period of time is the “days of vengeance.”
Уақыт кезеңі — Марк айқындайтын «сағат», әрі «ұлы жер сілкінісінің» «сағаты», сондай-ақ он патшаның өздерінің жетінші патшалығын папалыққа беруге келісетін «сағаты». Соңғы жан барлық халықтарға жарияланған Ізгі хабарды қабылдаған кезде, сынақ мерзімі жабылады да, Құдайдың қаһары рақымсыз төгіледі. Сол кезең ту көтеріліп, Ізгі хабардың барлық халықтарға жариялануымен басталып, ту арқылы жария етіліп, уағыздалып, басылып таратылған Ізгі хабарға соңғы адамның үн қатуымен аяқталады. Сол уақыт кезеңі — «кек алу күндері».
In Luke, chapter twenty-one, Jesus is pinpointing that history, for He is identifying the final generation, that will not die before His second coming. He identifies a sign, which is represented as the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. The sign is when the abomination of desolation stands in the “holy place,” and when it is “standing where it ought not,” which is also when Jerusalem is “compassed with armies.”
Лұқа Інжілінің жиырма бірінші тарауында Иса тарихтағы дәл сол кезеңді нұсқап тұр, өйткені Ол Өзінің екінші келуіне дейін өлмейтін соңғы ұрпақты айқындап береді. Ол бір белгіні көрсетеді; бұл белгі Данияр пайғамбар айтқан қаңыратып кетіретін жиіркеніш ретінде бейнеленген. Сол белгі — қаңыратып кетіретін жиіркеніштің «қасиетті орында» тұруы, оның «тұруға тиісті емес жерде» «тұрған» кезі, сондай-ақ Иерусалимнің «әскерлермен қоршалған» шағы.
When Jerusalem was compassed by armies in the year 66 by Cestius, the Christians in Jerusalem fled the city, and Sister White identifies that not one Christian died during the destruction that ultimately ended in the year 70. Cestius initiated a siege, and then withdrew for apparently unknown reasons, and the Christians in the city fled in agreement with the warning associated with the sign. In the year 70 Titus completed the destruction by once again instituting a siege. The siege of Cestius was the beginning of what is called the First Jewish-Roman War, and the siege and destruction accomplished by Titus was the end of the First Jewish-Roman War.
Иерусалим б.з. 66 жылы Цестийдің әскерлері тарапынан қоршауға алынғанда, Иерусалимдегі мәсіхшілер қаладан қашып кетті, әрі Уайт ханым ақырында б.з. 70 жылы аяқталған сол қирау кезінде бірде-бір мәсіхшінің қаза таппағанын көрсетеді. Цестий қоршауды бастады, бірақ сырттай белгісіз себептермен кейін шегінді, ал қаладағы мәсіхшілер сол белгімен байланысты ескертуге сәйкес қашып шықты. Б.з. 70 жылы Тит қайтадан қоршау орнатып, қирауды толық аяқтады. Цестийдің қоршауы «Бірінші еврей-рим соғысы» деп аталатын соғыстың басталуы болды, ал Тит жүзеге асырған қоршау мен қирау Бірінші еврей-рим соғысының соңы болды.
The entire history lasted three and a half years, began and ended with a siege, and the beginning contained a sign for God’s people. That history was identified as the days of God’s vengeance by Christ, which was a specific element that He was to identify in His ministry. Those days represent the executive judgment upon the whore of Rome that begins at the soon-coming Sunday law, and ends when human probation closes. At the beginning of the executive judgment of the whore of Babylon, the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign, which is a sign. When God’s other flock see the sign, they are to flee out of Babylon, whose destruction was typified by the destruction of Jerusalem.
Бүкіл бұл тарих үш жарым жылға созылды, қоршаумен басталып, қоршаумен аяқталды, әрі оның басында Құдай халқы үшін бір белгі болды. Бұл тарихты Мәсіх Құдайдың кек алу күндері деп таныды; бұл Ол Өз қызметінде айқындауға тиіс болған айрықша бір құрамдас бөлік еді. Сол күндер жуықта келетін жексенбілік заңнан басталып, адамзаттың сынақ мерзімі аяқталғанда бітетін Римнің жезөкшесіне қарсы атқарушы сотты бейнелейді. Ұлы Бабылдың жезөкшесіне қарсы атқарушы соттың басында жүз қырық төрт мың белгі ретінде, яғни нышан ретінде, көтеріліп қойылады. Құдайдың өзге отары сол белгіні көргенде, қирауы Иерусалимнің қирауымен бейнеленген Бабылдан қашып шығуға тиіс.
We will continue to consider Luke chapter twenty-one in the next article.
Келесі мақалада Лұқа жазған Ізгі хабардың жиырма бірінші тарауын қарастыруды жалғастырамыз.