The last vision of Daniel consists of the last three chapters. The first of those chapters, as with the last of those three chapters identifies the experience of Daniel, and the middle chapter identifies the prophetic history that addresses the final rise and fall of the counterfeit king of the north. The first chapter is as the last, and the middle chapter represents the rebellion of the counterfeit king of the north. Daniel’s last vision, the vision of the Hiddekel River, bears the signature of Alpha and Omega, who is the Truth. As we begin to address Daniel’s last vision, we will start with verse one.
Даниялдың соңғы аяны соңғы үш тараудан тұрады. Сол тараулардың алғашқысы, сондай-ақ сол үшеуінің соңғысы Даниялдың басынан өткен тәжірибесін көрсетеді, ал ортаңғы тарау жалған солтүстік патшасының ақырғы көтерілуі мен құлауын қамтитын пайғамбарлық тарихты көрсетеді. Алғашқы тарау соңғы тарау іспетті, ал ортаңғы тарау жалған солтүстік патшасының бүлігін бейнелейді. Даниялдың соңғы аяны — Хиддекел өзені туралы аян — Шындық болып табылатын Альфа мен Омеганың мөрін алып жүреді. Енді Даниялдың соңғы аянын қарастыра бастағанда, біз бірінші аяттан бастаймыз.
In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.
Парсы патшасы Кирдің үшінші жылы Белтешазар деп аталған Даниялға бір хабар ашылды; ол хабар ақиқат еді, бірақ белгіленген мерзімі ұзақ болатын; сонда ол хабарды түсінді әрі көріністі ұқты. Даниял 10:1.
There are several truths wrapped up in this verse. The first is Daniel’s name of “Belteshazzar”.
Бұл аяттың өзіне бірнеше ақиқат сыйып тұр. Соның біріншісі — Даниялдың «Белтешаццар» деген есімі.
Unto whom the prince of the eunuchs gave names: for he gave unto Daniel the name of Belteshazzar; and to Hananiah, of Shadrach; and to Mishael, of Meshach; and to Azariah, of Abednego. Daniel 1:7.
Сонда нөкербасылардың әміршісі оларға аттар қойды: Даниялға Белтешазар деген ат қойды; Хананияға — Шадрах; Мишаелге — Мешах; Азарияға — Абеднего. Даниял 1:7.
Daniel was given the name “Belteshazzar” in chapter one, and he is never identified as “Belteshazzar” again until his last vision is introduced. Belteshazzar is therefore his name in his first and last testimony. The change of a name in prophecy represents a symbol of the covenant relation between God and His people. When the Lord entered into covenant with Abram and Sarai, He changed their names to Abraham and Sarah. He changed Jacob’s name to Israel, and He promises to give His last day covenant people a new name.
Даниялға бірінші тарауда «Белтешаццар» деген ат берілді, әрі оның соңғы аяны таныстырылғанға дейін ол қайтадан ешқашан «Белтешаццар» деп аталмайды. Сондықтан Белтешаццар — оның алғашқы және соңғы куәлігіндегі аты. Пайғамбарлықтағы аттың өзгеруі Құдай мен Өз халқының арасындағы келісімдік қатынастың нышанын білдіреді. Жаратқан Ие Абрам мен Сараймен келісімге кіргенде, олардың аттарын Ыбырайым мен Сара деп өзгертті. Ол Жақыптың атын Исраил деп өзгертті, әрі ақырғы күндердегі Өзінің келісім халқының жаңа ат алатынын уәде етеді.
For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until the righteousness thereof go forth as brightness, and the salvation thereof as a lamp that burneth. And the Gentiles shall see thy righteousness, and all kings thy glory: and thou shalt be called by a new name, which the mouth of the Lord shall name. Isaiah 61:1, 2.
Сион үшін мен үнсіз қалмаймын, Иерусалим үшін тыншымаймын, оның әділдігі жарықтай жарқырап шыққанша, ал оның құтқарылуы жанып тұрған шырақтай болғанша. Сонда басқа ұлттар сенің әділдігіңді, барлық патшалар сенің ұлылығыңды көреді; және сен Жаратқан Иенің аузы атайтын жаңа атпен аталатын боласың. Ишая 61:1, 2.
To the Philadelphians, who are the one hundred and forty-four thousand of the last days, He also makes this promise.
Соңғы күндердің жүз қырық төрт мыңын құрайтын Филадельфиядағы қауымға да Ол осы уәдені береді.
Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.
Жеңіп шыққанды Мен Өз Құдайымның ғибадатханасында бағана етемін, және ол бұдан былай сыртқа шықпайды; әрі оның үстіне Мен Өз Құдайымның есімін, және Өз Құдайымның қаласының — көктен, Менің Құдайымнан түсіп келетін жаңа Иерусалимнің — атын жазамын; және оның үстіне Өзімнің жаңа атымды жазамын. Құлағы бар адам Рухтың қауымдарға не айтып тұрғанын естісін. Аян 3:12, 13.
The prophets illustrate God’s people of the last days, and unlike Abraham, Sarah and Israel the precise meaning of Belteshazzar is unknown. The name God gives to His last day people to represent His covenant relationship is an unknown name until the time when He gives them the name. The name Belteshazzar is identifying Daniel as God’s covenant people of Philadelphia in the last days, but the actual name is hidden until the sealing, for the name is written upon their foreheads, which is also where the seal is written.
Пайғамбарлар соңғы күндердегі Құдай халқын бейнелейді, әрі Ибраһим, Сара және Исраилден өзгеше, Белтешазар есімінің нақты мағынасы белгісіз. Құдай Өзінің ақырғы күндердегі халқына Өзімен жасасқан келісімдік қатынасты білдіру үшін беретін есім — Ол оларға сол есімді берген уақытқа дейін белгісіз есім. Белтешазар есімі Даниялды соңғы күндердегі Филадельфиядағы Құдайдың келісім халқы ретінде айқындайды, бірақ шын есім мөр басылғанға дейін жасырын, өйткені сол есім олардың маңдайларына жазылған, ал мөр де дәл сол жерге жазылады.
And I looked, and, lo, a Lamb stood on the mount Sion, and with him an hundred forty and four thousand, having his Father’s name written in their foreheads. Revelation 14:1.
Сосын мен қарап едім, міне, Сион тауында Тоқты тұр екен, әрі Оның жанында әкелерінің аты маңдайларына жазылған жүз қырық төрт мың адам бар екен. Аян 14:1.
Daniel is called Belteshazzar in chapter one and then in chapter ten, thus identifying himself as a symbol of the movement of the first angel, and the movement of the third angel, for chapter one, represents the first angel’s message, as previously identified in detail in earlier articles. Chapter ten therefore represents the movement of the third angel, and the covenant people of the last days. The verse then identifies Belteshazzar as a symbol of those who understand the increase of knowledge that was unsealed in the reform movement that began in 1989. This is represented by the emphasis upon what Daniel (Belteshazzar) knew.
Даниял бірінші тарауда және содан кейін оныншы тарауда Белтешазар деп аталады; осылайша ол өзін бірінші періштенің қозғалысының да, үшінші періштенің қозғалысының да нышаны ретінде танытады, өйткені бірінші тарау, бұған дейінгі мақалаларда егжей-тегжейлі көрсетілгендей, бірінші періштенің хабарын білдіреді. Сондықтан оныншы тарау үшінші періштенің қозғалысын және соңғы күндердегі өсиет халқына қатыстыны бейнелейді. Осылайша бұл аят Белтешазарды 1989 жылы басталған реформалық қозғалыста мөрі ашылған білімнің артуын түсінетіндердің нышаны ретінде көрсетеді. Бұл Даниялдың (Белтешазардың) не білгеніне қойылған екпін арқылы бейнеленеді.
Daniel is identified as knowing the “thing” which “was revealed unto Daniel,” “and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision.” Daniel understood the “thing,” and also “the vision.” The Hebrew word “dabar,” is translated as “thing” in the verse, and it means “word.” Prophetically the “word” represents both the vision of the “seven times,” but also it represents Christ, who is the Word. Both the “seven times,” and Christ are the Rock which the builders rejected, and Daniel represents a people who understand both elements of the symbolism of the Word.
Даниялға «ашылған» «сөзді» білетін адам ретінде сипаттама беріледі; әрі «ол сөз шын еді, бірақ белгіленген уақыт ұзақ еді; ол сол сөзді түсінді және аянды ұқты». Даниял «сөзді» де, сондай-ақ «аянды» да түсінді. Аятта «нәрсе» деп аударылған еврей сөзі — «dabar», ал оның мағынасы — «сөз». Пайғамбарлық тұрғыдан алғанда, бұл «сөз» бір жағынан «жеті уақыт» аянын білдіреді, ал екінші жағынан, Ол — Сөз болып табылатын Мәсіхті де білдіреді. «Жеті уақыт» та, Мәсіх те — құрылысшылар қабылдамай тастаған Құз; ал Даниял Сөздің рәміздігінің осы екі қырын да түсінетін халықты бейнелейді.
In Daniel chapter nine, verse twenty-three we find one of the most important verses connected with the time prophecies of the twenty-three hundred years and twenty-five hundred and twenty years, which are represented by the question of Daniel chapter eight, verse thirteen, and the answer in verse fourteen. The question asks, “How long shall be the “chazon” vision identifying the trampling down of the sanctuary and host that was accomplished by paganism and then papalism?” The trampling down took twenty-five hundred and twenty years, in fulfillment of Leviticus twenty-six’s “seven times.”
Даниял кітабының тоғызыншы тарауының жиырма үшінші аятында біз жиырма үш жүз жыл және екі мың бес жүз жиырма жыл уақыттық пайғамбарлықтарымен байланысты ең маңызды аяттардың бірін табамыз; бұлар Даниял кітабының сегізінші тарауының он үшінші аятындағы сұрақпен және он төртінші аяттағы жауаппен бейнеленген. Сұрақ былай дейді: «Пұтқа табынушылық, содан кейін папалық арқылы жүзеге асырылған киелі орын мен әскердің тапталуын айқындайтын “chazon” аяны қанша уақытқа созылады?» Бұл тапталу Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыттың» орындалуы ретінде екі мың бес жүз жиырма жылға созылды.
The answer to verse thirteen’s question was unto twenty-three hundred years, then shall the sanctuary that has been trampled down, be cleansed, and the “mareh” vision of twenty-three hundred years ties the two time prophecies together, and in verse twenty-three of Daniel nine, Gabriel is leading Daniel to understand the relation of the two visions.
Он үшінші аяттағы сұрақтың жауабы: екі мың үш жүз жылға дейін, содан кейін тапталған киелі орын тазарады; әрі екі мың үш жүз жылға қатысты «mareh» көрінісі осы екі уақыт пайғамбарлығын өзара байланыстырады, ал Даниял тоғызыншы тараудың жиырма үшінші аятында Ғабриел Даниялды осы екі көріністің арақатынасын түсінуге бастап келеді.
At the beginning of thy supplications the commandment came forth, and I am come to shew thee; for thou art greatly beloved: therefore understand the matter, and consider the vision. Daniel 9:23.
Өтініштеріңнің басында-ақ әмір шықты, мен саған оны білдіру үшін келдім; өйткені сен аса сүйіктісің; сондықтан осы сөзді ұғып, аянды түсін. Даниял 9:23.
The word translated both as “understand,” “consider” in the verse is the Hebrew word “biyn,” and it means “to mentally separate”. Gabriel informs Daniel to make a mental separation between “the matter” and “the vision.” The “vision” in the verse is the Hebrew word “mareh,” and it is the vision of the twenty-three hundred years that concluded on October 22, 1844. The Hebrew word translated as “matter,” is the same word translated as “thing,” in verse one of chapter ten. It is the Hebrew word “dabar,” and it represents the vision of the twenty-five hundred and twenty years that also concluded on October 22, 1844.
Аятта «understand» және «consider» деп аударылған сөз — еврейше «biyn» сөзі, оның мағынасы — «ойша бөліп ажырату». Ғабриел Даниялға «мәселе» мен «аянның» арасын ойша ажыратуды хабарлайды. Аяттағы «аян» — еврейше «mareh» сөзі, және ол 1844 жылдың 22 қазанында аяқталған екі мың үш жүз жылдық аян. «Мәселе» деп аударылған еврей сөзі — оныншы тараудың бірінші аятында «thing» деп аударылған сол сөздің өзі. Бұл — еврейше «dabar» сөзі, және ол да 1844 жылдың 22 қазанында аяқталған екі мың бес жүз жиырма жылдық аянды білдіреді.
In verse one of chapter ten, God’s covenant people of the last days are represented by Belteshazzar, and they have understood the increase of knowledge that arrived at the time of the end in 1989, that allowed them to understand the connection of the two visions, which the Millerites of the movement of the first angel only partially understood. In the verse, the vision represented as the “thing” is identified as the longest of the two prophecies, because coupled in between the two references in the verse to the “thing,” Daniel identifies the time appointed to the “thing” (the dabar) was “long”, in relation to the vision (mareh).
Оныншы тараудың бірінші аятында соңғы күндердегі Құдайдың келісім халқы Белташазар арқылы бейнеленген, әрі олар 1989 жылы, ақырзаман уақытында келген білімнің артуын түсінді; сол білім оларға екі көріністің өзара байланысын ұғынуға мүмкіндік берді, ал мұны бірінші періштенің қозғалысындағы миллериттер тек ішінара ғана түсінген еді. Аятта «нәрсе» ретінде бейнеленген көрініс осы екі пайғамбарлықтың ұзағырағы екені айқындалады, өйткені аяттағы «нәрсеге» қатысты екі сілтеменің арасында Даниел «нәрсеге» (dabar) белгіленген уақыттың көрініске (mareh) қатысты «ұзақ» болғанын көрсетеді.
In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.
Парсы патшасы Кирдің патшалығының үшінші жылында есімі Белтешазар деп аталған Даниялға бір аян ашылды; және ол аян шын еді, бірақ белгіленген уақыт ұзақ еді; ол сол аянды түсінді әрі көріністің мәнін ұқты. Даниял 10:1.
The subtle truth that the “seven times,” is the longest time prophecy which the Millerites proclaimed, is denied by Laodicean Adventism, based upon a passage that they wrest to their own destruction. By rejecting the “seven times,” in the rebellion of 1863, they do not see the relation of the two prophecies, and can only, or will only, see the next passage as identifying the twenty-three hundred years.
«Жеті уақыттың» Миллериттер жариялаған ең ұзақ уақыттық пайғамбарлық екендігі туралы нәзік ақиқат Лаодикиялық Адвентизм тарапынан, өздерінің құрдымға кетуі үшін бұрмалап қолданатын бір үзіндіге сүйене отырып, жоққа шығарылады. 1863 жылғы бүлікте «жеті уақытты» теріске шығару арқылы олар екі пайғамбарлықтың өзара байланысын көрмейді және келесі үзіндіні тек екі мың үш жүз жылды анықтайтын ретінде ғана көре алады немесе көргісі ғана келеді.
“The experience of the disciples who preached the ‘gospel of the kingdom’ at the first advent of Christ, had its counterpart in the experience of those who proclaimed the message of His second advent. As the disciples went out preaching, ‘The time is fulfilled, the kingdom of God is at hand,’ so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire, that the judgment was at hand, and the everlasting kingdom was to be ushered in. The preaching of the disciples in regard to time was based on the seventy weeks of Daniel 9. The message given by Miller and his associates announced the termination of the 2300 days of Daniel 8:14, of which the seventy weeks form a part. The preaching of each was based upon the fulfillment of a different portion of the same great prophetic period.” The Great Controversy, 351.
Мәсіхтің алғашқы келуінде «Патшалық туралы Ізгі хабарды» уағыздаған шәкірттердің бастан кешкендері, Оның екінші келуі туралы хабарды жариялағандардың бастан кешкендерімен сәйкес болды. Шәкірттер: «Уақыт толды, Құдай Патшалығы жақындап қалды», — деп уағыздап шыққанындай, Миллер мен оның серіктері де Киелі кітапта көрсетілген ең ұзақ әрі соңғы пайғамбарлық кезеңнің аяқталуға таяғанын, соттың жақын қалғанын және мәңгілік Патшалықтың орнатылуға тиіс екенін жариялады. Шәкірттердің уақытқа қатысты уағызы Даниял 9-тараудағы жетпіс аптаға негізделді. Ал Миллер мен оның серіктеріне берілген хабар Даниял 8:14-тегі 2300 күннің аяқталатынын жариялады; жетпіс апта сол кезеңнің бір бөлігін құрайды. Екеуінің де уағызы сол бір ұлы пайғамбарлық кезеңнің әртүрлі бөлігінің орындалуына негізделді». Ұлы күрес, 351-бет.
Don’t miss the inherent logic of this last passage. Laodicean Adventism does not teach the world that the Millerites thought the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary, for they, and any who wish to look at the historical record, know that the Millerites believed the sanctuary to be cleansed was the earth. The passage Laodicean Adventism wrests to their own destruction is “so Miller and his associates proclaimed that the longest and last prophetic period brought to view in the Bible was about to expire”, which they insist is the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, verse fourteen.
Осы соңғы үзіндінің өзіне тән логикасын назардан тыс қалдырмаңыз. Лаодикеялық Адвентизм дүниеге миллериттер тазартылуға тиісті киелі орын көктегі киелі орын деп санағанын үйретпейді, өйткені олар да, сондай-ақ тарихи жазбаларды қарауды қалайтын кез келген адам да, миллериттердің тазартылуға тиісті киелі орын жер деп сенгенін біледі. Лаодикеялық Адвентизм өздерінің жойылуына қарай бұрмалап қолданатын үзінді: «осылайша Миллер мен оның серіктестері Киелі кітапта назарға ұсынылған ең ұзақ әрі соңғы пайғамбарлық кезеңнің аяқталуға жақын қалғанын жариялады», ал олар мұның Даниял кітабының сегізінші тарауы, он төртінші аятындағы екі мың үш жүз жыл екенін табандап алға тартады.
Adventism’s own history books identify that the three hundred Millerite preachers ALL used the 1843 pioneer chart in their presentations, and it is crystal clear on the chart, in the rest of the historical testimony, that the “seven times,” (twenty-five hundred and twenty years), was the prophecy they identified as the “longest and last prophetic period,” which was “about to expire.” Due to their rebellion of 1863, when they rejected the foundation stone of the “seven times,” they now blindly insist that Sister White is re-writing established history in the passage from The Great Controversy.
Адвентизмнің өз тарих кітаптарының өзі үш жүз миллерит уағызшысының БӘРІ де өз баяндамаларында 1843 жылғы пионерлік кестені қолданғанын айқындайды, әрі кестенің өзінде де, тарихи куәліктің өзге бөліктерінде де «жеті мезгілдің» (екі мың бес жүз жиырма жыл) олар «ең ұзақ әрі соңғы пайғамбарлық кезең» деп таныған, «аяқталуға таяған» пайғамбарлық болғаны айдан анық көрсетілген. 1863 жылғы бүліктерінің салдарынан, олар «жеті мезгілдің» іргетас тасын теріске шығарған кезде, енді олар The Great Controversy кітабындағы үзіндіде Уайт ханым қалыптасқан тарихты қайта жазып жатыр деп соқыр түрде табандап отыр.
In verse one of Daniel chapter ten, Belteshazzar represents God’s people of the last days, and they understand both the question and answer of Daniel chapter eight, verses thirteen and fourteen, that Sister White identifies as the foundation and central pillar of the Advent faith. The portrayal that Daniel represents in the verse, he is marking a distinction between God’s covenant people of the last days, and Laodicean Adventism, for they are those who understand the increase of knowledge in 1989.
Даниял кітабының оныншы тарауының бірінші аятында Белтешазар соңғы күндердегі Құдай халқын бейнелейді, әрі олар Адвенттік сенімнің іргетасы мен негізгі тірегі деп Уайт ханым айқындаған Даниял кітабының сегізінші тарауының он үшінші және он төртінші аяттарындағы сұрақты да, жауапты да түсінеді. Аятта Даниял білдіретін бейнелеу арқылы ол соңғы күндердегі Құдайдың келісім халқы мен Лаодикеялық адвентизмнің арасындағы айырмашылықты көрсетіп отыр, өйткені олар 1989 жылғы білімнің артуын түсінетіндер.
In the third year of Cyrus king of Persia a thing was revealed unto Daniel, whose name was called Belteshazzar; and the thing was true, but the time appointed was long: and he understood the thing, and had understanding of the vision. Daniel 10:1.
Парсы патшасы Кирдің үшінші жылында Белтешазар деп аталған Даниялға бір нәрсе аян болды; және бұл нәрсе ақиқат еді, бірақ белгіленген мерзім ұзақ еді; әрі ол сол нәрсені түсінді, және аянды ұқты. Даниял 10:1.
Verse one is the beginning of the vision given by the Hiddekel River that ends in chapter twelve. It is there where we find the unsealing of the book of Daniel at the time of the end, so the representation of Daniel understanding both the “thing” and the “vision,” is connected with those who understand, and who are identified as the “wise,” in contrast with those who do not understand, and are identified as “wicked.” In verse ten of chapter twelve, the distinction between the two classes is represented.
Бірінші аят — он екінші тарауда аяқталатын Хиддекел өзенінің жағасында берілген аянның басталуы. Дәл сол жерде біз ақырзаман уақытында Даниял кітабының мөрінің ашылуын көреміз; сондықтан Даниялдың әрі «нәрсені», әрі «аянды» түсінуінің бейнеленуі түсінетіндермен байланысты, ал олар «даналар» деп айқындалады; бұған қарама-қарсы, түсінбейтіндер «зұлымдар» деп айқындалады. Он екінші тараудың оныншы аятында осы екі топтың арасындағы айырмашылық бейнеленген.
Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.
Көптер тазартылып, ағартылып, сыналады; ал зұлымдар зұлымдық істей береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді; ал даналар түсінеді. Даниял 12:10.
The “wise” understand, and the wicked don’t understand, and the word translated as “understand” is the same word we identified in verse twenty-three of chapter nine. It is the Hebrew word “biyn,” which means to mentally separate. The wicked do not understand the increase of knowledge, for they are unwilling to make the mental separation of the two visions that are the truths which Belteshazzar is identified as understanding in verse one, when he is identified as Belteshazzar instead of Daniel. In verse one he is identified as God’s last day covenant people, and he is identified as those who understand the two visions, that God’s people are to make a mental distinction between. Jesus illustrates the end of a thing with the beginning of a thing, and in chapter twelve, the wise are those who understand the prophecy of twenty-three hundred years, and its direct relationship to “the longest and last” time prophecy, which is the twenty-five hundred and twenty years.
«Даналар» түсінеді, ал зұлымдар түсінбейді, әрі «түсіну» деп аударылған сөз тоғызыншы тараудың жиырма үшінші аятында біз айқындаған сол сөздің өзі. Бұл — еврейдің «biyn» сөзі, мағынасы — ойда ажырату. Зұлымдар білімнің көбеюін түсінбейді, өйткені олар бірінші аятта Белтешазар Даниялдың орнына Белтешазар деп аталған кезде, Белтешазар түсінетін ретінде көрсетілген екі аянның — ақиқаттардың — арасын ойда ажыратуға құлықсыз. Бірінші аятта ол Құдайдың ақырғы күндердегі келісім халқы ретінде көрсетіледі, әрі ол Құдай халқы ойда айырып тануға тиіс екі аянды түсінетіндер ретінде көрсетіледі. Иса бір нәрсенің ақырын оның басталуымен бейнелейді, ал он екінші тарауда даналар — екі мың үш жүз жылдық пайғамбарлықты және оның «ең ұзақ әрі соңғы» уақыт пайғамбарлығымен, яғни екі мың бес жүз жиырма жылмен, тікелей байланысын түсінетіндер.
We will continue our study of Daniel’s last vision in the next article.
Келесі мақалада Даниялдың соңғы аяны туралы зерттеуімізді жалғастырамыз.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.
Менің халқым білімнің жоқтығынан жойылуда; сен білімді теріске шығарғандықтан, Мен де сені теріске шығарамын, сонда сен Маған діни қызметкер болмайсың; сен өз Құдайыңның заңын ұмытқандықтан, Мен де сенің балаларыңды ұмытамын. Ошия 4:6.
Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:5–10.
Сендер де тірі тастар іспетті рухани үй болып құрылып жатырсыңдар, Иса Мәсіх арқылы Құдайға ұнамды рухани құрбандықтар ұсыну үшін қасиетті діни қызметкерлер болдыңдар. Сондықтан да Жазбада былай делінген: «Міне, Мен Сионда таңдаулы, қымбатты басты бұрыш тасын қалап отырмын; Оған сенген адам ұятқа қалмайды». Ендеше, сенушілер үшін Ол қымбатты; ал мойынсұнбайтындар үшін: «Құрылысшылар жарамсыз деп тастаған тас бұрыштың бас тасы болды», сондай-ақ «сүрінетін тас және кедергі жартасы» болды; олар сөзге мойынсұнбағандықтан сүрінеді, осыған да тағайындалған еді. Ал сендер таңдаулы ұрпақсыңдар, патшалық діни қызметкерсіңдер, қасиетті халықсыңдар, Құдайдың меншігіндегі елсіңдер; бұл — сендерді қараңғылықтан Өзінің ғажайып нұрына шақырған Тұлғаның мадақтарын жариялау үшін: сендер бұрын халық емес едіңдер, ал қазір Құдайдың халқасыңдар; бұрын рақым көрмеген едіңдер, ал енді рақымға ие болдыңдар. 1 Петір 2:5–10.
And account that the longsuffering of our Lord is salvation; even as our beloved brother Paul also according to the wisdom given unto him hath written unto you; As also in all his epistles, speaking in them of these things; in which are some things hard to be understood, which they that are unlearned and unstable wrest, as they do also the other scriptures, unto their own destruction. Ye therefore, beloved, seeing ye know these things before, beware lest ye also, being led away with the error of the wicked, fall from your own stedfastness. 2 Peter 3:15–17.
Иеміз Өзінің шыдамдылығын құтқарылу деп біліңдер; сүйікті бауырымыз Пауыл да өзіне берілген даналыққа сай сендерге осылай жазған. Ол барлық хаттарында да осы нәрселер туралы айтады; солардың ішінде түсінуге қиын кейбір жайттар бар, оларды надан әрі тұрақсыз адамдар, өзге Жазбаларды да бұрмалайтындай, өздерінің опат болуларына қарай бұрмалайды. Сондықтан, сүйіктілерім, мұны алдын ала білгендіктен, сақ болыңдар: зұлымдардың азғындықтағы адасуына еріп кетіп, өздеріңнің берік тұруларыңнан айырылып қалмаңдар. 2 Петір 3:15–17.
Of these things put them in remembrance, charging them before the Lord that they strive not about words to no profit, but to the subverting of the hearers. Study to show thyself approved unto God, a workman that needeth not to be ashamed, rightly dividing the word of truth. But shun profane and vain babblings: for they will increase unto more ungodliness. 2 Timothy 2:14–16.
Осылар туралы олардың естеріне салып отыр, Иеміздің алдында оларға сөз таластырып, одан еш пайда таппауын, қайта тыңдаушыларды бұзуға апармауын қатаң ескерт. Өзіңді Құдай алдында мақұлданған, ұялуға мұқтаж емес, ақиқат сөзін тура бөлетін қызметкер ретінде көрсетуге тырыс. Ал қасиетсіз әрі бос сөздерден аулақ бол; өйткені олар барған сайын құдайсыздықты көбейтеді. 2 Тімотеге 2:14–16.