In chapter ten Daniel is touched three times, and those three touches correspond to the three times Daniel personally experiences the “mareh,” vision. The first and last appearances were of Gabriel, the messenger of the Revelation of Jesus Christ. Gabriel is the one who takes the message from Christ, that was given Him by the Father, and delivers it to the prophet, who is to send it to the churches.
Оныншы тарауда Даниелге үш рет қол тиеді, және сол үш жанасу Даниелдің «мареһ» — аянды — жеке өзі үш рет бастан кешіруіне сәйкес келеді. Бірінші және соңғы рет көрінген тұлға — Иса Мәсіхтің Аян кітабының хабаршысы Ғабриел еді. Әке Оған берген Мәсіхтің хабарын алып, оны шіркеулерге жіберуге тиіс пайғамбарға жеткізетін — сол Ғабриел.
But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Daniel 10:21.
Бірақ мен саған ақиқат Жазбасында белгіленгенді көрсетемін; және осы істерде маған жақтасатын ешкім жоқ, тек сендердің әміршілерің Михаил ғана. Даниял 10:21.
Gabriel knows he is a created being, and this is why he straightly informed John not to worship him in the book of Revelation.
Жәбірейіл өзінің жаратылған жаратылыс екенін біледі, сондықтан да Аян кітабында Жоханға өзіне табынбауды тіке ескерткен.
And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:10.
Мен оған тағзым ету үшін оның аяғына жығылдым. Бірақ ол маған: «Олай етпе: мен сенің және Иса туралы куәлігі бар бауырластарыңның бірге қызметшісімін; Құдайға табын, өйткені Иса туралы куәлік — пайғамбарлық рухы»,— деді. Аян 19:10.
The student of prophecy is therefore to understand that the reason Gabriel identifies that there is none above him in connection with what “is noted in the scripture of truth,” has a specific prophetic purpose. When he identifies the fact that only Christ understands the scriptures better than himself, he identifies Christ as “Michael your prince.” But Michael is not only a prince, he is the archangel.
Сондықтан пайғамбарлықты зерттеуші Жәбірейілдің «ақиқат жазуында жазылғандармен» байланысты өзінен жоғары ешкімнің жоқ екенін неліктен атап көрсететінін түсінуге тиіс: мұның айрықша пайғамбарлық мақсаты бар. Ол Мәсіхтен басқа Өзінен гөрі Жазбаларды жақсырақ түсінетін ешкім жоқ екенін білдіргенде, Мәсіхті «сендердің әміршілерің Михаил» деп айқындайды. Бірақ Михаил тек әмірші ғана емес, ол бас періште.
Yet Michael the archangel, when contending with the devil he disputed about the body of Moses, durst not bring against him a railing accusation, but said, The Lord rebuke thee. Jude 7.
Бірақ бас періште Михаил Мұсаның денесі туралы шайтанмен таласып, онымен айтысқанда, оған қарсы балағаттаушы айып тағуға батылы бармай, тек: «Ием сені тыйсын»,— деді. Яһуда 7.
All three touches are therefore angelic touches, and the three times Daniel experiences the “mareh,” vision it is angelic. The third time Daniel is touched it is to be strengthened, for previously, at the second touch he lost his strength.
Сондықтан осы үш жанасудың бәрі де періштелік жанасулар, әрі Даниялдың «марех» — аянды үш рет бастан кешіруінің бәрі де періштелік сипатта. Даниялға үшінші рет жанасылғанда, бұл оның күш-қуаттандырылуы үшін болды, өйткені бұған дейін, екінші жанасу кезінде, ол өз күшінен айырылған еді.
Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. Daniel 10:18–20.
Сонда адамға ұқсас біреу қайтадан келіп, маған қолын тигізді де, мені нығайтты. Ол: «Уа, аса сүйікті адам, қорықпа; саған амандық болсын. Күшті бол, иә, күшті бол»,— деді. Ол менімен сөйлеген кезде, мен нығайдым да: «Тақсыр, сөйлей беріңіз, өйткені сіз мені нығайттыңыз»,— дедім. Сонда ол: «Менің саған не үшін келгенімді білесің бе? Енді мен Парсы патшалысының әміршісімен соғысу үшін қайта ораламын; ал мен кеткенде, міне, Грекия әміршісі келеді»,— деді. Даниял 10:18–20.
Gabriel reminds Daniel that he had “come to make” Daniel “understand what shall befall thy people in the latter days,” when he asked Daniel if he “knowest thou wherefore I come unto thee?” In agreement with what he had taught Daniel of the latter days, Gabriel then states that he would then “return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come.” He then begins the prophetic narrative of chapter eleven, that describes what befalls the one hundred and forty-four thousand in the latter days. That prophetic narrative is placed in the context of the battle with “the prince of Persia” and “the prince of Grecia”.
Жәбірейіл Даниялға: «Менің саған не үшін келгенімді білесің бе?» — деп сұраған кезде, ол өзіне «соңғы күндерде сенің халқыңның басына не түсетінін» Даниялға «түсіндіру үшін келгенін» еске салады. Соңғы күндер туралы Даниялға үйреткенімен үйлесе отырып, Жәбірейіл содан кейін: «Енді мен Парсы патшасымен соғысуға қайта ораламын; ал мен шыққан соң, міне, Грекия патшасы келеді», — дейді. Содан кейін ол он бірінші тараудағы пайғамбарлық баяндауды бастайды; онда соңғы күндерде жүз қырық төрт мыңның басына не түсетіні суреттеледі. Сол пайғамбарлық баяндау «Парсы патшасымен» және «Грекия патшасымен» болатын шайқас аясында берілген.
The actual history between Cyrus the Great and Alexander the Great was over two hundred years. But in the great earthquake of Revelation chapter eleven, the final movements are rapid ones, and as soon as the sixth kingdom is conquered by the counterfeit king of the north, the seventh kingdom, the ten kings, represented by Greece, immediately agree to give their kingdom unto the beast.
Ұлы Кир мен Ұлы Ескендірдің арасындағы нақты тарих екі жүз жылдан астам уақытты қамтыды. Бірақ Аян кітабының он бірінші тарауындағы ұлы жер сілкінісінде соңғы қозғалыстар шапшаң түрде өтеді, әрі алтыншы патшалықты солтүстіктің жалған патшасы жаулап алған бойда, Грекия арқылы бейнеленген жетінші патшалық — он патша — дереу өз патшалығын аңға беруге келіседі.
At one level the “mareh” vision is employed seven times in Daniel chapter ten. We have considered four of those seven times, and identified that the first reference is Daniel identifying that before the third year of Cyrus Daniel understood the vision. In the next three references the three touches at each vision identify the experience of Daniel as he awakens from the mourning of the twenty-one days. His awakening of revival is structured upon the three-step process of the everlasting gospel, and the three steps are represented by angel’s, though step number two is Michael the archangel, who is He who raised Moses out of death, and translated him into heaven.
Белгілі бір деңгейде «mareh» аяны Даниял кітабының оныншы тарауында жеті рет қолданылады. Біз сол жетеудің төртеуін қарастырдық және алғашқы сілтеме — Кирдің үшінші жылына дейін Даниялдың аянды түсінгенін Даниялдың өзі айқындайтынын анықтадық. Келесі үш сілтемеде әрбір аяндағы үш рет жанасу Даниялдың жиырма бір күндік қайғыдан оянған кездегі тәжірибесін айқындайды. Оның тірілу оянуы мәңгілік Ізгі хабардың үш сатылы үдерісі бойынша құрылған, ал бұл үш саты періштелер арқылы бейнеленеді, бірақ екінші саты — бас періште Михаил; Ол — Мұсаны өлімнен тұрғызған әрі оны көкке ауыстырған Тұлға.
The other three times the word “vision” is located in chapter ten, is not the “mareh,” it is the “marah.” “Marah” is the feminine of “mareh.” It means a vision, and causatively a “mirror” or “looking-glass”. The key to its definition is that it is “causative.” It is the vision of “the appearance”, but it is different in its gender, thus identifying a different prophetic message. As its definition the “mirror” implies that those who see the vision, see some type of reflection. This is the element of the word that is “causative.” The definition of a causative word in the context of “marah,” is profound.
«Аян» деген сөздің оныншы тарауда кездесетін өзге үш реті «mareh» емес, «marah» болып табылады. «Marah» — «mareh» сөзінің әйел текті түрі. Ол аянды, ал себептік мағынада «айна» немесе «қарайтын айна» дегенді білдіреді. Оның анықтамасының кілті — оның «себептік» сипатында. Бұл — «кейіптің» аяны, бірақ жыныстық тегі жағынан өзгеше, сондықтан өзге бір пайғамбарлық хабарды айқындайды. Өз анықтамасы бойынша «айна» аянды көретіндердің қандай да бір бейнеленісті көретінін меңзейді. Сөздің «себептік» болып табылатын қыры — осы. «Marah» мәнмәтінінде себептік сөздің анықтамасы терең мағыналы.
The term “causative” relates to the concept of causation or the action of causing something to happen. In linguistics, specifically in verb morphology, the causative form is a grammatical construction that indicates that the subject of a verb is causing another person or thing to perform the action described by the verb. For example, in English, the verb “to read” becomes causative when we say “to make someone read.” Here, the subject is causing another person to perform the action of reading.
«Каузатив» термині себептілік ұғымына немесе бір нәрсенің жүзеге асуына себеп болу әрекетіне қатысты. Тіл білімінде, нақтырақ айтқанда етістік морфологиясында, каузатив тұлға — етістіктің бастауышы басқа бір адамды не затты сол етістікпен сипатталған әрекетті істеуге мәжбүр ететінін немесе соған себеп болатынын білдіретін грамматикалық құрылым. Мысалы, ағылшын тілінде “to read” етістігі “to make someone read” деп айтылғанда каузатив мәнге ие болады. Мұнда бастауыш басқа бір адамға оқу әрекетін орындатуға себеп болып тұр.
The causative form indicates that the subject is responsible for bringing about the action described by the verb. “Causative” refers to the manner in which an action or event is caused to occur. The three times Daniel uses the Hebrew word “marah,” the vision that is looked upon causes the beholder to be changed into the image he is beholding.
Себептік етіс бастауыштың етістікпен сипатталған іс-әрекетті жүзеге асыруға себепші екенін білдіреді. «Себептік» дегеніміз — іс-әрекеттің немесе оқиғаның қалайша жүзеге асырылатынын, яғни оның болуына не себеп болатынын білдіретін мән. Даниял еврейдің «marah» сөзін қолданған үш жағдайда да, назар салынған аян оны көріп тұрған адамды өзі қарап тұрған бейнеге өзгертіп жібереді.
And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance (mareh) of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision (marah): for the men that were with me saw not the vision (marah); but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision (marah), and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:4–9.
Бірінші айдың жиырма төртінші күні мен ұлы өзеннің, яғни Хиддекелдің, жағасында едім; сонда мен көзімді көтеріп қарадым, міне, зығыр киім киген, беліне Уфаздың саф алтыны буылған бір адам тұр екен. Оның денесі де берилл тасындай, жүзі найзағайдың көрінісіндей (mareh), көздері от шамдарындай, қолдары мен аяқтары жалтыратылған жездің түсіндей, ал сөздерінің үні қалың жұрттың даусындай еді. Осы аянды (marah) мен, Даниял, жалғыз өзім көрдім; менімен бірге болған адамдар аянды (marah) көрген жоқ, бірақ олардың үстіне қатты діріл түсті, сондықтан олар тығылып қалу үшін қашып кетті. Сондықтан мен жалғыз қалдым да, осы ұлы аянды (marah) көрдім, әрі менде ешбір күш қалған жоқ; өйткені менің өң-түсім бұзылып, азғындауға айналды, және менде күш қалмады. Дегенмен мен Оның сөздерінің үнін естідім; ал Оның сөздерінің үнін естіген кезде, мен жүзіммен жерге қарап, терең ұйқыға кеттім. Даниял 10:4–9.
At the end of the twenty-one days of mourning, which in the last days align with the three and a half days the two witnesses are dead in the street, Daniel was suddenly caused to see the appearance of Christ, and His appearance is “as the appearance (mareh) of lightning.” That event, at the end of the three and a half days of Revelation chapter eleven, produces a separation, for “the men that were with” Daniel were caused to “[see] not the vision (marah); but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore” Daniel “was left alone,” but “the men that were with me [were caused to see] not the vision (marah); but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves”.
Жиырма бір күндік аза тұтудың соңында, соңғы күндерде бұл екі куәгердің көшеде өлі жатқан үш жарым күніне сәйкес келеді, Даниялға кенеттен Мәсіхтің көрінісін көру нәсіп етілді, әрі Оның көрінісі «найзағайдың көрінісіндей (mareh)». Аян кітабының он бірінші тарауындағы үш жарым күннің соңындағы сол оқиға бөлінуді туғызады, өйткені «Даниялмен бірге болған адамдарға аянды (marah) [көру] нәсіп етілмеді; бірақ оларды қатты діріл билеп, олар тығылу үшін қашып кетті. Сондықтан» Даниял «жалғыз қалды», ал «менімен бірге болған адамдарға аянды (marah) [көру] нәсіп етілмеді; бірақ оларды қатты діріл билеп, олар тығылу үшін қашып кетті».
The vision that Daniel saw while he was alone was the feminine, causative vision that transformed Daniel into the image of the vision. The transformation was accomplished by Daniel’s human strength being removed, and his comeliness being turned into corruption.
Даниял жалғыз қалған кезінде көрген аян — Даниялды сол аянның бейнесіне айналдырған әйелдік, себепші аян еді. Бұл өзгеріс Даниялдың адами күш-қуатының одан алынып тасталуы және оның көркемдігінің азғындыққа айналдырылуы арқылы жүзеге асты.
“The very flesh in which the soul tabernacles and through which it works is the Lord’s. We have no right to neglect any part of the living machinery. Every portion of the living organism is the Lord’s. The knowledge of our own physical organism should teach us that every member is to do God’s service, as an instrument of righteousness.
Жан мекендейтін әрі сол арқылы әрекет ететін тәннің өзі де — Иеміздікі. Бізде тірі тетіктің ешбір бөлігін елеусіз қалдыруға хақымыз жоқ. Тірі ағзаның әрбір бөлігі Иеміздікі. Өзіміздің тәндік ағзамыз туралы білім бізге әрбір мүше әділдіктің құралы ретінде Құдайға қызмет етуге тиіс екенін үйретуге тиіс.
“None but God can subdue the pride of man’s heart. We cannot save ourselves. We cannot regenerate ourselves. In the heavenly courts there will be no song sung, To me that loved myself, and washed myself, redeemed myself, unto me be glory and honor, blessing and praise. But this is the keynote of the song that is sung by many here in this world. They do not know what it means to be meek and lowly in heart; and they do not mean to know this, if they can avoid it. The whole gospel is comprised in learning of Christ, His meekness and lowliness.
«Адам жүрегінің тәкаппарлығын Құдайдан басқа ешкім де бағындыра алмайды. Біз өзімізді өзіміз құтқара алмаймыз. Біз өзімізді өзіміз қайта жаңарта алмаймыз. Көктегі сарайларда: Өзін сүйген, өзін жуған, өзін құтқарған маған даңқ пен құрмет, бата мен мадақ болсын, — деген ән айтылмайды. Алайда осы дүниеде көпшілік айтып жүрген әннің негізгі әуені — осы. Олар жүректе момын әрі кішіпейіл болудың нені білдіретінін білмейді; әрі егер одан жалтара алса, мұны білгісі де келмейді. Бүкіл Ізгі хабар Мәсіхтен, Оның момындығы мен кішіпейілдігінен үйренуден тұрады.»
“What is justification by faith? It is the work of God in laying the glory of man in the dust, and doing for man that which it is not in his power to do for himself.” Testimonies to Ministers, 456.
«Сенім арқылы ақталу деген не? Бұл — Құдайдың адам даңқын топыраққа таптап, адамның өзі өз күшімен істей алмайтынды адам үшін істеуі». Testimonies to Ministers, 456.
The experience of justification by faith is the work of God in laying the glory of man in the dust. The vision the men that were with Daniel were caused to flee from was the “causative” feminine vision of Christ’s appearance, and immediately after Daniel’s self-righteousness was laid in the dust, the three angelic touches were applied that ultimately empowered Daniel to carry the message.
Сенім арқылы ақталуды бастан кешіру — адамның даңқын топыраққа түсірудегі Құдайдың ісі. Даниялмен бірге болған адамдарды қашуға мәжбүр еткен аян — Мәсіхтің көрініс табуының «себептеуші» әйел текті аяны еді, ал Даниялдың өзін-өзі ақтауы топыраққа түсірілгеннен кейін бірден, ақырында Даниялға хабарды алып жүруге күш берген үш періштелік жанасу қолданылды.
In 1888, the mighty angel descended with the message of justification by faith, as presented by Elders Jones and Waggoner. That very same angel again descended on September 11, 2001, with the very same message of justification by faith. That marked the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. At the ending of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, the message at the beginning is repeated, for Jesus always illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing.
1888 жылы құдіретті періште ақталудың сенім арқылы болатындығы жөніндегі хабармен, Жонс пен Ваггонер ақсақалдары ұсынған күйінде, төмен түсті. Дәл сол періште 2001 жылғы 11 қыркүйекте де дәл сол ақталудың сенім арқылы болатындығы жөніндегі хабармен тағы да төмен түсті. Бұл жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің басталуын белгіледі. Жүз қырық төрт мыңның мөрленуі аяқталар кезде, бастаудағы хабар қайталанады, өйткені Иса әрқашан бір істің ақырын оның басталуымен бейнелейді.
On August 11, 1840 that very same angel descended and began the three-steps that were accomplished from 1840 to 1844. Those three steps began with the empowerment of the first angel on August 11, 1840, the arrival of the second angel on April 19, 1844, and the arrival of the third angel on October 22, 1844. That history prefigured the descent of the first of three angels on September 11, 2001, which was followed by the second angel at the disappointment of July 18, 2020, and that concludes with the arrival of the third angel at the soon coming Sunday law.
1840 жылғы 11 тамызда дәл сол періште төмен түсіп, 1840 жылдан 1844 жылға дейін жүзеге асқан үш қадамды бастады. Сол үш қадам 1840 жылғы 11 тамызда бірінші періштенің күш-қуат алуымен, 1844 жылғы 19 сәуірде екінші періштенің келуімен және 1844 жылғы 22 қазанда үшінші періштенің келуімен басталды. Сол тарих 2001 жылғы 11 қыркүйекте үш періштенің біріншісінің төмен түсуін алдын ала бейнеледі, содан кейін 2020 жылғы 18 шілдедегі үміттің ақталмауында екінші періште келді, ал бұл жуық арада келетін жексенбілік заң кезіндегі үшінші періштенің келуімен аяқталады.
At the end of that history, when Michael descends to resurrect Moses and Elijah after the three and a half days of death in the streets, as represented in Revelation chapter eleven, and as also represented by Daniel’s twenty-one days of mourning, Christ again descends. He first presents the vision of His glory, the vision which lays the glory of man in the dust, and produces a separation. Once Daniel is in the dust, and after Daniel has become changed by beholding the “causative” feminine vision, he is touched by Gabriel the first time, and placed upon his trembling feet.
Сол тарихтың соңында, Аян кітабының он бірінші тарауында бейнеленгендей, әрі Даниялдың жиырма бір күндік қайғысымен де ишараланғандай, Михаил көшелерде жатқан үш жарым күндік өлімнен кейін Мұса мен Ілиясты қайта тірілту үшін түскен кезде, Мәсіх тағы да төмен түседі. Әуелі Ол Өз даңқының көрінісін, адам даңқын топыраққа түсіріп, ажыратылу туғызатын аянды ұсынады. Даниял топыраққа түскен соң және «себепші» әйелдік аянға қарап өзгергеннен кейін, Жәбірейіл оған алғаш рет тиіп, оны дірілдеген аяқтарының үстіне тұрғызады.
Then Michael the archangel descends to “resurrect Moses” and touches Daniel the second time, leaving him powerless for being overwhelmed with the reality that he was actually speaking to his Lord. Then Gabriel comes and touches him the third time, and strengthens him for the work of being the ensign in the soon-coming Sunday law. The three touches are symbols of the three angels of Revelation fourteen, though they occur in a single day.
Сонда бас періште Михаил «Мұсаны қайта тірілту» үшін түсіп келіп, Даниялға екінші рет тиеді де, оның өз Иесімен шын мәнінде сөйлесіп тұрған ақиқатынан есеңгіреп, дәрменсіз күйде қалдырады. Содан кейін Жәбірейіл келіп, оған үшінші рет тиеді де, оны жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде белгі болу қызметі үшін нығайтады. Бұл үш рет тию бір күннің ішінде болғанымен, Аян кітабының он төртінші тарауындағы үш періштенің нышандары болып табылады.
The experience of the first angel includes the appearance of Christ as lightning, the “causative” vision that separates, and the first touch that raises Daniel out of the dust of his human glory. The first angel possesses all three steps included in the first, for it represents the first message. It is not an accident that the first touch is recorded in verses NINE to ELEVEN.
Бірінші періштенің тәжірибесіне Мәсіхтің найзағайдай көрінуі, ажырататын «себептік» аян және Даниялды оның адами даңқының топырағынан көтеретін алғашқы жанасу кіреді. Бірінші періште алғашқысының ішіне кіретін осы үш қадамның бәріне ие, өйткені ол бірінші хабарды бейнелейді. Алғашқы жанасудың ТОҒЫЗЫНШЫДАН ОН БІРІНШІ аяттарға дейін жазылғаны кездейсоқ емес.
Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. And, behold, an hand touched me, which set me upon my knees and upon the palms of my hands. And he said unto me, O Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Daniel 10:9–11.
Сонда мен оның сөздерінің үнін естідім; ал оның сөздерінің үнін естігенімде, жүзіммен жерге қарап, терең ұйқыға баттым. Міне, бір қол маған тиіп, мені тізерлеп және қолымның алақандарына сүйенген күйімде көтерді. Сонда ол маған былай деді: «Уа, Даниял, аса сүйікті жан, саған айтып тұрған сөздерімді түсін де, тік тұр; өйткені мен қазір саған жіберілдім». Ол осы сөзді маған айтқан кезде, мен дірілдеп орнымнан тұрдым. Даниял 10:9–11.
The experience of the second touch, which was administered by Christ Himself, changes Daniel from being unable to speak, to being able to speak with his Lord. In the second touch, Daniel has no breath, so he is here represented at the point of Ezekiel’s first message in chapter thirty-seven.
Мәсіхтің Өзі жүзеге асырған екінші жанасудың тәжірибесі Даниялды сөйлей алмайтын күйден өз Иесімен сөйлесе алатын күйге өзгертеді. Екінші жанасуда Даниялда дем жоқ; сондықтан ол мұнда Езекиелдің отыз жетінші тараудағы алғашқы хабарының тұсында бейнеленген.
And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips: then I opened my mouth, and spake, and said unto him that stood before me, O my lord, by the vision my sorrows are turned upon me, and I have retained no strength. For how can the servant of this my lord talk with this my lord? for as for me, straightway there remained no strength in me, neither is there breath left in me. Daniel 10:15–17.
Ол маған сондай сөздерді айтқан кезде, мен жүзімді жерге қаратып, тілсіз болып қалдым. Міне, адам ұлдарының кейпіне ұқсас біреу еріндеріме қолын тигізді; сонда мен аузымды ашып, сөйлеп, алдымда тұрғанға: «Уа, ием, осы аян себепті қайғыларым үстіме түсті, әрі менде ешқандай күш қалған жоқ. Өйткені осы иемнің қызметшісі осы иеммен қалай сөйлесе алмақ? Себебі маған келсек, сол сәтте-ақ бойымда ешқандай күш қалмады, тіпті менде дем де қалған жоқ»,— дедім. Даниял 10:15–17.
In the second message of Ezekiel, a message from the four winds is to be breathed upon the bones, that they might live and stand up as a mighty army. The empowerment of that army is represented by the third touch.
Езекиелдің екінші хабарында олар тіріліп, зор әскер болып аяқтарына тұруы үшін сүйектерге төрт желден келген хабар үрленуге тиіс. Сол әскердің күш-қуатқа ие болуы үшінші жанасумен бейнеленген.
Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Then said he, Knowest thou wherefore I come unto thee? and now will I return to fight with the prince of Persia: and when I am gone forth, lo, the prince of Grecia shall come. But I will show thee that which is noted in the scripture of truth: and there is none that holdeth with me in these things, but Michael your prince. Also I in the first year of Darius the Mede, even I, stood to confirm and to strengthen him. And now will I show thee the truth. Behold, there shall stand up yet three kings in Persia; and the fourth shall be far richer than they all: and by his strength through his riches he shall stir up all against the realm of Grecia. Daniel 10:18–11:2.
Сонда адамға ұқсас кейіптегі біреу қайта келіп, маған қолын тигізді де, мені қуаттандырды. Ол: «Уа, аса сүйікті адам, қорықпа! Саған тыныштық болсын; күшті бол, иә, күшті бол»,— деді. Ол менімен сөйлеген кезде, мен қуаттанып: «Тақсыр, сөйлей беріңіз; өйткені мені қуаттандырдыңыз»,— дедім. Сонда ол: «Неге саған келгенімді білесің бе? Енді мен Парсы әміршісімен соғысу үшін қайта ораламын; ал мен кеткенде, міне, Грекия әміршісі келеді. Бірақ мен саған ақиқат жазбасында белгіленгенді көрсетемін; және осы істерде маған жәрдемдесетін сендердің әміршілерің Михаилдан басқа ешкім жоқ. Мен де Мидиялық Дарийдің бірінші жылында оған тірек болып, оны нығайту үшін тұрдым. Енді мен саған ақиқатты көрсетемін. Міне, Парсыда тағы үш патша көтеріледі; ал төртіншісі олардың бәрінен әлдеқайда бай болады; және өз байлығы арқылы күшейіп, ол бәрін Грекия патшалығына қарсы көтереді». Даниял 10:18–11:2.
The message that brings the two witnesses to life in Ezekiel chapter thirty-seven is the message of Islam of the third woe, but line upon line, the message that Gabriel identifies in the illustration of Michael raising Moses up and taking him up into heaven as an ensign, is the message of the final president of the United States. It is the message of the sixth president (the Republican horn) who was slain in 2020, as had been the true Protestant horn. In Daniel’s narrative the resurrection from the days of mourning for the true Protestant horn, led into the identification of the resurrection of the Republican horn.
Езекиелдің отыз жетінші тарауындағы екі куәгерді тірілтетін хабар — үшінші қасіреттің Ислам хабары; бірақ жолма-жол алғанда, Михаилдың Мұсаны көтеріп, оны көкке белгі ретінде алып шыққанын бейнелейтін көріністе Ғабриел айқындап көрсететін хабар — Америка Құрама Штаттарының соңғы президентінің хабары. Бұл — 2020 жылы өлтірілген алтыншы президенттің (республикалық мүйіздің) хабары, дәл сол сияқты шынайы протестанттық мүйіз де өлтірілген еді. Даниялдың баяндауында шынайы протестанттық мүйіз үшін аза тұту күндерінен кейінгі қайта тірілу республикалық мүйіздің қайта тірілуінің анықталуына алып келді.
Seven times in Daniel chapter ten, the word “vision” or “appearance” is employed. Those seven references are identified by the same Hebrew word, with the exception that three of those times the word is in the feminine tense and the other four it is in the masculine tense. Seven being the number of perfection, and the three-four combination that equals seven is a primary characteristic of the book of Revelation where the last three of the seven churches, and the last three of the seven seals, and the last three of the seven trumpets are specifically distinguished from the first four.
Даниял кітабының оныншы тарауында «аян» немесе «көрініс» деген сөз жеті рет қолданылады. Сол жеті сілтеменің бәрі бірдей еврей сөзімен белгіленген, тек айырмашылығы — олардың үшеуінде бұл сөз әйел текте, ал қалған төртеуінде ер текте берілген. Жеті саны кемелдіктің саны болғандықтан, әрі жетіге тең болатын үш пен төрттің үйлесімі Аян кітабының негізгі ерекшеліктерінің бірі болғандықтан, онда жеті қауымның соңғы үшеуі, жеті мөрдің соңғы үшеуі және жеті кернейдің соңғы үшеуі алғашқы төртеуінен арнайы түрде ажыратылып көрсетіледі.
The books of Daniel and Revelation are the same book, and in this sense Daniel and John are the same last day symbol. The vision of Christ in chapter ten, is the vision of Christ in Revelation chapter one.
Даниял мен Аян кітаптары — бір кітап, әрі осы мағынада Даниял мен Жохан соңғы күндердің бірдей рәмізі болып табылады. Оныншы тараудағы Мәсіх туралы көрініс — Аян кітабының бірінші тарауындағы Мәсіх туралы көрініс.
In Revelation chapter one, John hears a voice behind him and turns to see the one who is speaking.
Аян кітабының бірінші тарауында Жохан өз артынан шыққан бір дауысты естіп, сөйлеп тұрған Кімді көру үшін бұрылды.
I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. Revelation 1:10, 11.
Жаратқан Иенің күнінде мен Рухта болдым, сонда артымнан кернейдей зор дауысты естідім. Ол былай деді: «Мен — Альфа мен Омега, Біріншісі де Соңғысы да. Не көрсең, соны кітапқа жаз да, оны Азиядағы жеті қауымға жібер: Ефеске, Смирнаға, Пергамға, Тиатираға, Сардиске, Филадельфияға және Лаодикияға». Аян 1:10, 11.
Whether it is the three touches in Daniel chapter ten, or the same vision in chapter one of Revelation, or the two messages of Ezekiel in chapter thirty-seven, or Isaiah being touched with a live coal from off the altar, the experience is identifying the empowering of the final warning message, and that message begins at the resurrection of the two witnesses in July of 2023. Daniel, John, Ezekiel and Isaiah all represent a messenger that hears the “voice” from the “old paths” behind him, which asks, “whom shall I send?” When that messenger responds, “here am I, send me,” he is strengthened and raises his voice, as one who is crying in the wilderness. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”
Мейлі, бұл Даниял кітабының оныншы тарауындағы үш рет жанасу болсын, не Аян кітабының бірінші тарауындағы сол аян болсын, не Езекиелдің отыз жетінші тараудағы екі хабары болсын, не Ишаяның құрбандық үстелінен алынған шоқпен жанастырылуы болсын, бұл тәжірибе соңғы ескерту хабарының құдіреттендірілуін айқындайды, ал сол хабар 2023 жылдың шілдесінде екі куәгердің қайта тірілуінен басталады. Даниял, Жохан, Езекиел және Ишая — бәрі де өз артынан «ескі жолдардан» шыққан «дауысты» еститін хабаршыны бейнелейді; сол дауыс: «Кімді жіберейін?» — деп сұрайды. Сол хабаршы: «Міне, мен мұндамын, мені жібере гөр», — деп жауап бергенде, ол нығайтылып, айдалада жар салушы іспетті өз дауысын көтереді. «Құлағы бар адам шіркеулерге Рухтың не айтып тұрғанын естісін».
We will continue this study in our next article.
Бұл зерттеуді келесі мақаламызда жалғастырамыз.
“Upon the occasion just described, the angel Gabriel imparted to Daniel all the instruction which he was then able to receive. A few years afterward, however, the prophet desired to learn more of subjects not yet fully explained, and again set himself to seek light and wisdom from God. ‘In those days I Daniel was mourning three full weeks. I ate no pleasant bread, neither came flesh nor wine in my mouth, neither did I anoint myself at all…. Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz. His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude’ (Daniel 10:2–6).
«Жаңа ғана сипатталған жағдайда Жәбірейіл періште Даниялға сол кезде оның қабылдай алатын барлық тәлімін жеткізді. Алайда бірнеше жылдан кейін пайғамбар әлі толық түсіндірілмеген мәселелер туралы көбірек білуді қалап, тағы да Құдайдан нұр мен даналық іздеуге ден қойды. “Сол күндері мен, Даниял, толық үш апта бойы қайғырдым. Тәбетті тағам жегенім жоқ, аузыма ет те, шарап та алғаным жоқ, сондай-ақ өзімді мүлде майлағаным жоқ…. Сонда көзімді көтеріп қарадым, міне, зығыр киім киген, белін Ұфаздың таза алтынымен буынған бір адам. Оның тәні зүбәржаттай еді, жүзі найзағайдың көрінісіндей, көздері от шырақтарындай, қолдары мен аяқтары жалтыратылған жездей, ал сөздерінің үні қалың көпшіліктің үні сияқты еді” (Daniel 10:2–6).»
“This description is similar to that given by John when Christ was revealed to him upon the Isle of Patmos. No less a personage than the Son of God appeared to Daniel. Our Lord comes with another heavenly messenger to teach Daniel what would take place in the latter days.
«Бұл сипаттама Жоханға Патмос аралында Мәсіх ашылған кезде берілген сипаттамаға ұқсас. Даниялға Құдай Ұлының Өзі көрінді. Соңғы күндері не болатынын Даниялға үйрету үшін Иеміз тағы бір көктегі хабаршымен бірге келеді.
“The great truths revealed by the world’s Redeemer are for those who search for truth as for hid treasures. Daniel was an aged man. His life had been passed amid the fascinations of a heathen court, his mind cumbered with the affairs of a great empire. Yet he turns aside from all these to afflict his soul before God, and seek a knowledge of the purposes of the Most High. And in response to his supplications, light from the heavenly courts was communicated for those who should live in the latter days. With what earnestness, then, should we seek God, that He may open our understanding to comprehend the truths brought to us from heaven.
«Дүниенің Құтқарушысы ашып берген ұлы ақиқаттар ақиқатты жасырын қазынаны іздегендей іздейтіндерге арналған. Даниял қартайған адам еді. Оның өмірі пұтқа табынушы сарайдың арбаулары арасында өтті, санасы ұлы бір империяның істерімен ауырлады. Алайда ол осының бәрінен бойын аулақ салып, Құдайдың алдында жанын күйзелтіп, Ең Жоғарының ниеттерін тануға ұмтылды. Ал оның жалбарынуларына жауап ретінде көктегі сарайлардан ақырғы күндерде өмір сүретіндер үшін нұр берілді. Ендеше, көктен бізге жеткізілген ақиқаттарды түсіну үшін Ол біздің ұғымымызды ашсын деп, біз Құдайды қандай зор ықыласпен іздеуіміз керек».
“‘I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves…. And there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength’ (verses 7, 8). All who are truly sanctified will have a similar experience. The clearer their views of the greatness, glory, and perfection of Christ, the more vividly will they see their own weakness and imperfection. They will have no disposition to claim a sinless character; that which has appeared right and comely in themselves will, in contrast with Christ’s purity and glory, appear only as unworthy and corruptible. It is when men are separated from God, when they have very indistinct views of Christ, that they say, ‘I am sinless; I am sanctified.’
«Мен, Даниял, аянды жалғыз өзім көрдім; менімен бірге болған адамдар аянды көрген жоқ; бірақ оларға қатты діріл түсіп, өздерін жасыру үшін қашып кетті…. Менде күш қалмады: өйткені менің көркім өзімде бұзылуға айналды, әрі менде күш сақталмады» (7, 8-тармақтар). Шынайы түрде киелі етілгендердің бәрі де осыған ұқсас тәжірибеден өтеді. Олар Мәсіхтің ұлылығы, даңқы және кемелдігі туралы неғұрлым айқынырақ түсінікке ие болған сайын, өз әлсіздігі мен кемшілігін де соғұрлым анық көреді. Олар өздерін күнәсіз сипатқа иеміз деп мәлімдеуге ешбір бейім болмайды; өздерінде дұрыс әрі көркем болып көрінген нәрсе, Мәсіхтің тазалығы мен даңқымен салыстырғанда, тек лайықсыз әрі бұзылғыш болып көрінеді. Адамдар Құдайдан ажыраған кезде, Мәсіх туралы түсініктері өте көмескі болған кезде ғана: «Мен күнәсізбін; мен киелі етілгенмін»,— дейді.
“Gabriel now appeared to the prophet, and thus addressed him: ‘Oh Daniel, a man greatly beloved, understand the words that I speak unto thee, and stand upright: for unto thee am I now sent. And when he had spoken this word unto me, I stood trembling. Then said he unto me, Fear not, Daniel: for from the first day that thou didst set thine heart to understand, and to chasten thyself before thy God, thy words were heard, and I am come for thy words’ (verses 11, 12).
«Сонда Жәбірейіл пайғамбарға көрініп, оған былай деді: “Уа, Даниял, аса сүйікті жан, саған айтатын сөздерімді ұқ және тік тұр; өйткені мен қазір саған жіберілдім”. Ол маған осы сөзді айтқан кезде, мен қалтырап тік тұрдым. Сонда ол маған былай деді: “Қорықпа, Даниял; өйткені сен түсінуге жүрегіңді қойған және Құдайыңның алдында өзіңді кішірейткен алғашқы күннен бастап, сөздерің естілді, мен сенің сөздерің үшін келдім”» (11, 12-аяттар).
“What great honor is shown to Daniel by the Majesty of heaven! He comforts His trembling servant and assures him that his prayer has been heard in heaven. In answer to that fervent petition the angel Gabriel was sent to affect the heart of the Persian king. The monarch had resisted the impressions of the Spirit of God during the three weeks while Daniel was fasting and praying, but heaven’s Prince, the Archangel, Michael, was sent to turn the heart of the stubborn king to take some decided action to answer the prayer of Daniel.
“Көктегі Ұлылық Даниялға қандай зор құрмет көрсетеді! Ол дірілдеген қызметшісін жұбатып, оның дұғасының көкте естілгеніне сендіреді. Сол жалынды өтінішке жауап ретінде парсы патшасының жүрегіне ықпал ету үшін Жәбірейіл періште жіберілді. Даниял ораза ұстап, дұға еткен сол үш апта бойы әмірші Құдай Рухының әсеріне қарсыласты, бірақ көктің Әміршісі, бас періште Михаил, қасарысқан патшаның жүрегін бұрып, Даниялдың дұғасына жауап боларлықтай бір шешімді әрекет жасауға жетелеу үшін жіберілді.
“‘And when he had spoken such words unto me, I set my face toward the ground, and I became dumb. And, behold, one like the similitude of the sons of men touched my lips…. And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my Lord speak; for thou hast strengthened me’ (verses 15–19). So great was the divine glory revealed to Daniel that he could not endure the sight. Then the messenger of heaven veiled the brightness of his presence and appeared to the prophet as ‘one like the similitude of the sons of men’ (verse 16). By his divine power he strengthened this man of integrity and of faith, to hear the message sent to him from God.
«Ол маған сондай сөздерді айтқан кезде, мен жүзімді жерге қаратып, тілден қалдым. Сонда, міне, адам ұлдарының бейнесіне ұқсас біреу ернімді тиді…. Сосын: “Уа, аса сүйікті адам, қорықпа; саған амандық болсын; берік бол, иә, берік бол”,—деді. Ол маған сөйлеген кезде, мен күш алып: “Тақсыр Ием сөйлей берсін, өйткені Сен маған күш бердің”,—дедім» (15–19-аяттар). Даниялға ашылған Құдайлық ұлылық соншалық зор еді, ол бұл көрініске төзе алмады. Сонда көктен келген хабаршы Өз қатысуының жарқылын бүркеп, пайғамбарға «адам ұлдарының бейнесіне ұқсас біреу» (16-аят) ретінде көрінді. Өзінің Құдайлық құдіретімен ол адалдық пен сенімнің адамы болған осы кісіні Құдайдан өзіне жіберілген хабарды естуге нығайтты.
“Daniel was a devoted servant of the Most High. His long life was filled up with noble deeds of service for his Master. His purity of character and unwavering fidelity are equaled only by his humility of heart and his contrition before God. We repeat, The life of Daniel is an inspired illustration of true sanctification.” Sanctified Life, 49–52.
«Даниял Ең Жоғарғының адал қызметшісі болды. Оның ұзақ ғұмыры өз Иесіне атқарған игі қызметтің асыл істерімен толықты. Оның мінезінің тазалығы мен таймайтын адалдығына тек жүрегінің кішіпейілдігі мен Құдай алдындағы өкініші ғана тең келе алады. Қайталап айтамыз: Даниялдың өмірі — шынайы қасиеттелудің рухтандырылған көрінісі». Sanctified Life, 49–52.