Verse ten, of chapter eleven of Daniel, pulls together the internal and external message with the word “fortress.” The connection that it makes with Isaiah’s sixty-five year prophecy, identifies the “fortress” of the external prophecy as Russia, and the internal “fortress” of the temple which Christ raises during the same history. The external fortress, which is in verse thirty-one is identified as the “sanctuary of strength,” represents an earthly king or kingdom. The internal fortress, or the internal sanctuary of strength, is the temple which the Messenger of the Covenant raises in forty-six years.
Даниялдың он бірінші тарауының оныншы аяты «қамал» деген сөз арқылы ішкі және сыртқы хабарды өзара тоғыстырады. Оның Ишаяның алпыс бес жылдық пайғамбарлығымен орнататын байланысы сыртқы пайғамбарлықтағы «қамалды» Ресей деп, сондай-ақ сол тарих кезеңінде Мәсіх көтеретін ғибадатхананың ішкі «қамалын» айқындайды. Отыз бірінші аяттағы сыртқы қамал — «күштің киелі орны» деп анықталған — жердегі патшаны не патшалықты білдіреді. Ал ішкі қамал, яғни күштің ішкі киелі орны, — Келісімнің Хабаршысы қырық алты жылда көтеретін ғибадатхана.
In the Most Holy Place of that temple (the citadel), God is seated in heavenly places.
Сол ғибадатхананың (қамалдың) Ең Қасиетті Орынында Құдай көктегі мекендерде таққа отыр.
In the book of Daniel two Hebrew words are both translated as “sanctuary.” One is “miqdash,” and the other is “qodesh.” “Miqdash” can represent a pagan sanctuary, or God’s sanctuary, or even a stronghold. “Qodesh,” is only used to represent God’s sanctuary in the Bible. The “sanctuary” (miqdash) of strength (fortress), in verse thirty-one of Daniel chapter eleven, is translated as the “sanctuary of strength”, and the Hebrew word translated as sanctuary there is “miqdash” which represents the City of Rome, which is the symbol of Roman strength in the history of both pagan and papal Rome. Daniel employed the two Hebrew words in a very careful manner. In the verses which are the central pillar of Adventism, we find the word “sanctuary”.
Даниял кітабында «ғибадатхана» деп аударылған екі еврей сөзі бар. Бірі — «миқдаш», екіншісі — «қодеш». «Миқдаш» пұтқа табынушы ғибадатхананы да, Құдайдың ғибадатханасын да, тіпті бекіністі де білдіре алады. Ал «қодеш» Киелі кітапта тек Құдайдың ғибадатханасын білдіру үшін ғана қолданылады. Даниял кітабының он бірінші тарауының отыз бірінші аятындағы күштің (бекіністің) «ғибадатханасы» (миқдаш) «күштің ғибадатханасы» деп аударылады, ал ол жерде «ғибадатхана» деп аударылған еврей сөзі — «миқдаш»; бұл пұтқа табынушы да, папалық та Рим тарихындағы римдік күштің нышаны болып табылатын Рим қаласын білдіреді. Даниял осы екі еврей сөзін өте мұқият қолданған. Адвентизмнің орталық тірегі болып табылатын аяттарда біз «ғибадатхана» деген сөзді табамыз.
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:13, 14.
Сонда мен бір әулиенің сөйлеп тұрғанын естідім; және әлгі сөйлеген белгілі әулиеге басқа бір әулие былай деді: «Күн сайынғы құрбандыққа, қаңыратып кетіретін заңсыздыққа қатысты, әрі киелі орынды да, әскерді де аяқ асты етілуге беретін осы аян қашанға дейін созылады?» Сонда ол маған: «Екі мың үш жүз күнге дейін; содан кейін киелі орын тазартылады»,— деді. Даниял 8:13, 14.
The Hebrew word translated as “the sanctuary,” in both verses is “qodesh,” and is only used to represent God’s sanctuary. In verse eleven, identifying pagan Rome, and specifically the Pantheon temple in the City of Rome, we find the word “sanctuary”, but in that verse it is the Hebrew word “miqdash.”
Екі аятта да «қасиетті орын» деп аударылған еврей сөзі — «qodesh», және ол тек Құдайдың қасиетті орнын білдіру үшін ғана қолданылады. Он бірінші аятта пұтқа табынушы Римді, нақтырақ айтқанда Рим қаласындағы Пантеон ғибадатханасын айқындағанда, «қасиетті орын» деген сөз кездеседі, бірақ ол аятта бұл еврейше «miqdash» сөзі болып табылады.
Yea, he magnified himself even to the prince of the host, and by him the daily sacrifice was taken away, and the place of his sanctuary was cast down. Daniel 8:11.
Иә, ол өзін әскердің Князіне дейін көтерді; Оның тарапынан күнделікті құрбандық жойылып, Оның қасиетті орны құлатылды. Даниял 8:11.
The “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven is the Hebrew word “miqdash,” and it appears in connection with the Hebrew word that is translated as “fortress” in verses seven and ten in chapter eleven. In verse seven the king of the south went right into the city of Rome and took the king of the north captive, for he entered into his fortress, but in verse ten, the king of the north only goes up “to” the “fortress,” for he stopped at the borderline of his kingdom and Egypt. It is at the borderline of Raphia that the next verse was to address. The “sanctuary of strength” in verse thirty-one is the “miqdash,” of the “fortress”.
Даниялдың он бірінші тарауының отыз бірінші аятындағы «күштің киелі орны» — еврейше «миқдаш» сөзі, және ол он бірінші тараудағы жетінші және оныншы аяттарда «бекініс» деп аударылған еврей сөзімен байланысты түрде кездеседі. Жетінші аятта оңтүстіктің патшасы Рим қаласының ішіне дейін кіріп, солтүстіктің патшасын тұтқынға алды, өйткені ол оның бекінісіне кірді; ал оныншы аятта солтүстіктің патшасы тек «бекініске» қарай ғана көтеріледі, өйткені ол өз патшалығы мен Мысырдың шекарасында тоқтады. Келесі аятта сөз болатын жайт нақ осы Рафия шекарасы еді. Отыз бірінші аяттағы «күштің киелі орны» — «бекіністің» «миқдашы».
The battle of the borderline in Raphia typifies the battle of the borderline in the Ukraine. That prophetic history is recognized by understanding that the “head” is the kingdom or the king, it is the fortress of his strength, but the prophecy is addressing an internal and an external truth. The “sanctuary of strength” for the external line is represented by the “miqdash” sanctuary, and the sanctuary of strength for the internal line is represented by the “qodesh” sanctuary.
Рафиядағы шекара үшін болған шайқас Украинадағы шекара үшін болатын шайқастың бейнесін көрсетеді. Бұл пайғамбарлық тарих «бас» патшалықты немесе патшаны білдіретінін түсіну арқылы танылады; ол — оның күшінің қамалы, бірақ пайғамбарлық ішкі де, сыртқы да шындыққа үн қатады. Сыртқы желі үшін «күштің киелі орны» «миқдаш» киелі орнымен бейнеленеді, ал ішкі желі үшін күштің киелі орны «қодеш» киелі орнымен бейнеленеді.
1844 to 1863 represents a line of prophetic history which illustrates the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The twenty-five hundred and twenty years of scattering against the northern kingdom ended in 1798, and the same twenty-five hundred and twenty year line against the southern kingdom ended in 1844. Those two lines represent the lower nature of mankind and the higher nature of mankind. The lower nature, which is represented by the northern kingdom, is the body, and the higher nature is the head. The head is the capital of the kingdom, and it is the king. For this illustration Christ chose Judah, the southern kingdom, to place His name, and the capital city is Jerusalem. Jerusalem is where the true sanctuary of strength is located, and in that sanctuary there is a throne room for the king, who is the head.
1844 жылдан 1863 жылға дейінгі кезең бір жүз қырық төрт мыңның мөрленуін бейнелейтін пайғамбарлық тарих желісін білдіреді. Солтүстік патшалыққа қарсы бытыраудың екі мың бес жүз жиырма жылы 1798 жылы аяқталды, ал оңтүстік патшалыққа қарсы дәл сол екі мың бес жүз жиырма жылдық желі 1844 жылы аяқталды. Бұл екі желі адамзаттың төменгі табиғатын және жоғары табиғатын білдіреді. Солтүстік патшалықпен бейнеленетін төменгі табиғат — тән, ал жоғары табиғат — бас. Бас — патшалықтың астанасы, әрі ол — патшаның өзі. Осы көрнекі бейне үшін Мәсіх Өз есімін орналастыруға Яһуданы, яғни оңтүстік патшалықты, таңдады, ал астана қала — Иерусалим. Иерусалим — күштің шынайы киелі орны орналасқан жер, әрі сол киелі орында патшаға арналған тақ залы бар, ал патша — бас.
The “seven times” of Leviticus twenty-six was the final sealing truth in 1856, that was intended to empower an ensign to finish the work. From 1844 to 1863, Christ intended to combine His Divinity with humanity for eternity, but humanity rebelled.
«Леуіліктер» кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті мезгіл» 1856 жылғы соңғы мөрлеуші ақиқат болды; ол істі аяқтау үшін бір туды күшейтуге арналды. 1844 жылдан 1863 жылға дейін Мәсіх Өзінің Құдайлығын адамзатпен мәңгілікке біріктіруді ниет етті, бірақ адамзат бүлік шығарды.
He was unable to transform man’s lower nature at that time, for that takes place at His second coming. He will then transform man’s higher nature into His image, by combining mankind’s head, with Divinity’s head. The head was the capital of the kingdom. The head was the king, and when Christ performs the transformation of Divinity uniting with humanity, He combines the head of both humanity and Divinity in the sanctuary at Jerusalem in the Most Holy Place, where Christ is seated with His Father.
Ол сол уақытта адамның төменгі болмысын өзгерте алмады, өйткені бұл Оның екінші келуінде жүзеге асады. Сонда Ол адамзаттың басын Құдайлықтың басымен біріктіру арқылы адамның жоғары болмысын Өз бейнесіне айналдырады. Бас патшалықтың астанасы еді. Бас патша еді; ал Мәсіх Құдайлықтың адамзатпен бірігуі ретіндегі өзгерісті жүзеге асырғанда, Ол Иерусалимдегі киелі орында, аса қасиетті орында, Мәсіх Өз Әкесімен бірге отырған жерде, адамзаттың да, Құдайлықтың да басын біріктіреді.
To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:21, 22.
Жеңіп шыққанға Мен Өз тағымда Өзіммен бірге отыруға рұқсат етемін, Мен де жеңіп шығып, Әкемнің тағында Онымен бірге отырғаным сияқты. Құлағы бар әркім Рухтың шіркеулерге не айтып тұрғанын естісін. Аян 3:21, 22.
Christ promises that those (Laodiceans), who overcome as He overcame (and become Philadelphians), will be seated with Him, in the heavenly places.
Мәсіх Өзі қалай жеңген болса, солай жеңетіндерге (Лаодикиялықтарға) (және Филадельфиялықтарға айналатындарға) көктегі орындарда Өзімен бірге отыруды уәде етеді.
Which he wrought in Christ, when he raised him from the dead, and set him at his own right hand in the heavenly places, … And hath raised us up together, and made us sit together in heavenly places in Christ Jesus. Ephesians 1:20, 2:6.
Ол мұны Мәсіхте жүзеге асырды: Оны өлімнен қайта тірілтіп, көктегі орындарда Өзінің оң жағына отырғызды, … әрі бізді де бірге тірілтіп, Мәсіх Исада көктегі орындарда бірге отырғызды. Ефестіктерге 1:20; 2:6.
The joining of Ezekiel’s two sticks (humanity with Divinity) is accomplished in God’s sanctuary of strength (qodesh), at the very time that the fortress of strength (miqdash) is identified as the prophetic key that connects both the internal and external lines of the prophecy which Gabriel came to make Daniel understand concerning what was to befall God’s people during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. Christ desired to accomplish this work in the Millerite history, but the work was thwarted by the rebellion of 1863, but the history of 1844 to 1863 still remains as a line which illustrates that attempted work.
Езекиелдің екі таяғының біріктірілуі (адамзаттың Құдайлықпен бірігуі) Құдайдың күш-қуат қасиетті орнында (qodesh) жүзеге асады; дәл сол уақытта күш-қуат қамалы (miqdash) жүз қырық төрт мыңның мөрлену кезеңінде Құдай халқының басына келуге тиіс нәрселер туралы Даниялға түсіндіруге келген Ғабриел пайғамбарлықтың ішкі де, сыртқы да желілерін байланыстыратын пайғамбарлық кілт ретінде айқындалады. Мәсіх бұл істі Миллериттер тарихында жүзеге асырғысы келді, бірақ 1863 жылғы бүлік бұл іске тосқауыл болды; дегенмен 1844-тен 1863 жылға дейінгі тарих сол әрекет етілген істі бейнелейтін желі ретінде әлі де сақталып тұр.
Verse ten of Daniel chapter eleven, contains the key to understanding the internal and external message of verses eleven through fifteen, which arrived into our prophetic history in 2014. Verse ten identifies 1989, which is the time of the end in the reform movement of the one hundred and forty-four thousand, but it also contains the key that allows 2014 to be recognized as a waymark in the history of the sealing.
Даниял кітабының он бірінші тарауының оныншы аяты 2014 жылы біздің пайғамбарлық тарихымызға енген он бірінші аяттан он бесінші аятқа дейінгі аяттардың ішкі және сыртқы хабарын түсінудің кілтін қамтиды. Оныншы аят 1989 жылды — жүз қырық төрт мыңның реформалық қозғалысындағы ақырзаман уақытын — айқындайды, бірақ сонымен қатар ол 2014 жылдың мөрлеу тарихындағы жолайрық белгісі ретінде танылуына мүмкіндік беретін кілтті де қамтиды.
On October 22, 1844, the Messenger of the Covenant suddenly came to the temple He had erected. That waymark typifies September 11, 2001 when the third angel arrived again, and the seventh trumpet again began to sound. Then the history of 1840 to 1844 was also to be repeated, because the angel that descended on August 11, 1840 was no less a personage than Jesus Christ, and His work was to lighten the earth with His glory.
1844 жылғы 22 қазанда Келісімнің Хабаршысы Өзі тұрғызған ғибадатханаға кенеттен келді. Бұл межелік белгі 2001 жылғы 11 қыркүйекті бейнелейді, сол кезде үшінші періште қайтадан келді, әрі жетінші керней қайтадан үн қата бастады. Сонда 1840 жылдан 1844 жылға дейінгі тарих та қайталануға тиіс еді, өйткені 1840 жылғы 11 тамызда төмен түскен періште Иса Мәсіхтің Өзі болатын, әрі Оның ісі жерді Өз даңқымен нұрландыру еді.
1840 to 1844 also represents from September 11, 2001 to the soon coming Sunday law, as does 1844 to 1863, represents September 11, 2001 to the soon coming Sunday law. Sister White aligns the history of 1844 with the history of the cross, and the cross represents a division of two histories of three and a half years, which both align with one another. The cross establishes that the preceding history beginning in 1840 and ending in 1844, and the following history unto 1863 are two parallel histories, which both represent the sealing period.
1840 жылдан 1844 жылға дейінгі кезең, 1844 жылдан 1863 жылға дейінгі кезеңнің 2001 жылғы 11 қыркүйектен жуық арада келетін жексенбілік заңға дейінгі уақытты бейнелейтіні сияқты, 2001 жылғы 11 қыркүйектен жуық арада келетін жексенбілік заңға дейінгі уақытты да бейнелейді. Уайт қарындас 1844 жылдың тарихын айқыштың тарихымен сәйкестендіреді, ал айқыш өзара бір-біріне сәйкес келетін үш жарым жылдан тұратын екі тарихтың арасындағы бөліністі бейнелейді. Айқыш 1840 жылы басталып, 1844 жылы аяқталатын алдыңғы тарих пен 1863 жылға дейін созылатын кейінгі тарихтың бір-біріне параллель екі тарих екенін және екеуі де мөрлеу кезеңін бейнелейтінін айқындайды.
The first line from 1840 to 1844 represents the victory of Philadelphian Adventists, the other line from 1844 to 1863 represents the failure of Laodicean Adventists. Both classes are represented in Daniel chapter ten, for Daniel, representing the victorious wise virgins during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, saw the vision, but those who were with him fled from the vision.
1840 жылдан 1844 жылға дейінгі бірінші сызық Филадельфиялық адвентистердің жеңісін білдіреді, ал 1844 жылдан 1863 жылға дейінгі екінші сызық Лаодикиялық адвентистердің сәтсіздігін білдіреді. Екі топ та Даниял кітабының оныншы тарауында бейнеленген, өйткені жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты кезінде жеңімпаз дана қыздарды білдіретін Даниял аянды көрді, ал онымен бірге болғандар аяннан қашып кетті.
And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel; Then I lifted up mine eyes, and looked, and behold a certain man clothed in linen, whose loins were girded with fine gold of Uphaz: His body also was like the beryl, and his face as the appearance of lightning, and his eyes as lamps of fire, and his arms and his feet like in colour to polished brass, and the voice of his words like the voice of a multitude. And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:4–7.
Ал бірінші айдың жиырма төртінші күні мен ұлы өзеннің, яғни Хиддекелдің, жағасында тұр едім; сонда мен көзімді көтеріп қарадым, міне, зығыр киім киген бір адам тұр екен, оның белі Уфаздың саф алтынымен буылған еді. Оның тәні зүбәржаттай, жүзі найзағайдың көрінісіндей, көздері от шамдарындай, қолдары мен аяқтары жалтыратылған жездей жарқырап тұрды, ал сөздерінің дауысы қалың жұрттың даусындай еді. Осы аянды жалғыз өзім, Даниял, көрдім; өйткені менімен бірге болған адамдар аянды көрген жоқ. Бірақ оларға қатты діріл түсіп, олар тығылу үшін қашып кетті. Даниял 10:4–7.
In Daniel chapter seven, after Daniel had seen the vision of the beasts of prey, Gabriel came to explain the vision.
Даниял кітабының жетінші тарауында, Даниял жыртқыш аңдар туралы аянды көргеннен кейін, Жәбірейіл келіп, сол аянды түсіндірді.
I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. Daniel 7:15, 16.
Мен, Даниял, тәнімнің ішінде рухыммен қайғырдым, әрі басымдағы аяндар мені абыржытты. Сонда жанымда тұрғандардың біріне жақындап барып, осының бәрінің ақиқатын сұрадым. Ол маған айтып берді де, осы нәрселердің мағынасын ұқтырды. Даниял 7:15, 16.
In Daniel chapter eight, after Daniel had seen the vision of the sanctuary beasts, Gabriel came to explain the vision.
Даниял кітабының сегізінші тарауында, Даниял киелі үйге қатысты аңдар туралы аянды көргеннен кейін, Ғабриел келіп, сол аянды түсіндірді.
And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.
Маған, дәл өзіме — Даниялға — аян көріп, оның мәнін түсінуге ұмтылғанымда, міне, алдымда адам кейпіндегі біреу тұрды. Сонда мен Ұлайдың жағалары арасынан шыққан адам даусын естідім; ол дауыстап: «Ғабриел, осы адамға аянды ұқтыр», — деді. Даниял 8:15, 16.
In Daniel chapter nine, after Daniel had understanding of the number of years identified by Jeremiah and represented in the writings of Moses as both a curse and God’s oath, Gabriel came to explain the vision.
Даниял кітабының тоғызыншы тарауында, Даниял Еремия арқылы көрсетілген жылдар санының мәнін және Мұсаның жазбаларында қарғыс әрі Құдайдың анты ретінде бейнеленгенін түсінгеннен кейін, Ғабриел аянды түсіндіру үшін келді.
And whiles I was speaking, and praying, and confessing my sin and the sin of my people Israel, and presenting my supplication before the Lord my God for the holy mountain of my God; Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:20–22.
Мен сөйлеп, сиынып, өз күнәм мен халқым Исраилдің күнәсін мойындап, Құдайымның киелі тауы үшін Құдайым Жаратқан Иенің алдында жалбарынуымды ұсынып тұрғанымда; иә, мен сиынып сөйлеп тұрғанымда, әуелгі көріністе көргенім — Жәбірейіл деген әлгі адам — шапшаң ұшып келіп, кешкі тарту ұсынылатын шақта маған тиді. Сонда ол маған түсіндіріп, менімен сөйлесті де: «Уа, Даниял, саған даналық пен түсінік беру үшін мен енді келдім»,— деді. Даниял 9:20–22.
Therefore, upon three witnesses, all from the book of Daniel, when Gabriel says to Daniel in chapter ten, that he is come to make Daniel understand what shall befall God’s people in the last days, Gabriel is interpreting the feminine “marah,” causative vision that Daniel saw and the other class fled from.
Сондықтан Даниял кітабының өзінен алынған үш куәлікке сүйенсек, Ғабриел оныншы тарауда Даниялға соңғы күндерде Құдай халқының басына не түсетінін ұғындыру үшін келгенін айтқанда, ол Даниял көрген, ал өзге топ қашып кеткен себептеуші аянды — әйел текті «marah»-ты — түсіндіріп тұр.
Now I am come to make thee understand what shall befall thy people in the latter days: for yet the vision is for many days. Daniel 10:14.
Енді мен саған соңғы күндерде сенің халқыңның басына не түсетінін ұғындыру үшін келдім; өйткені бұл аян әлі талай күндерге арналған. Даниял 10:14.
The vision Daniel had seen that produced a separation of believers, was the vision of Christ’s appearance, the vision of the twenty-three hundred years, but it was the feminine expression of that vision. It was the understanding of the vision of Christ’s sudden appearance as the Messenger of the Covenant that changed Daniel (and those represented by Daniel), into the image of Christ. That which “befalls God’s people in the latter days” is represented by the history of the Millerites from 1840 to 1844, and also by the Millerites from 1844 to 1863. One class flees from the vision in rebellion, and the other class follows Christ by faith into the Most Holy Place, to be seated with Him in heavenly places.
Даниял көрген әрі сенушілердің бөлінуіне себеп болған аян — Мәсіхтің келуі туралы аян, екі мың үш жүз жыл туралы аян еді, бірақ ол сол аянның әйелдік көрінісі болатын. Даниялды (және Даниял арқылы бейнеленгендерді) Мәсіхтің бейнесіне өзгерткен нәрсе — Келісімнің Хабаршысы ретінде Мәсіхтің кенеттен келуі туралы аянды түсіну еді. «Соңғы күндерде Құдай халқының басына түсетін нәрсе» 1840 жылдан 1844 жылға дейінгі Миллериттердің тарихы арқылы, сондай-ақ 1844 жылдан 1863 жылға дейінгі Миллериттер арқылы бейнеленген. Бір топ аяннан бүлікпен қашады, ал екінші топ Мәсіхтің соңынан сенім арқылы Ең Қасиетті Орынға еріп барып, көктегі орындарда Онымен бірге отырады.
Yet when Gabriel interprets the vision where God’s last-day people are changed into the image of Christ, he sets forth the external history of the world. Daniel’s vision of Christ was interpreted by Gabriel as the external history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the history of September 11, 2001, in Gabriel’s interpretation, is reached, the history that is emphasized as preceding the Sunday law of verse sixteen, is only recognized with the key of understanding represented as the “fortress” in verse ten. On September 11, 2001 the effect of every vision began to unfold as wheels within wheels.
Алайда Жәбірейіл Құдайдың ақырзамандық халқы Мәсіхтің бейнесіне өзгертілетін аянды түсіндірген кезде, ол дүниенің сыртқы тарихын баяндайды. Даниялдың Мәсіх туралы аяны Жәбірейіл тарапынан жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытының сыртқы тарихы ретінде түсіндірілді. Жәбірейілдің түсіндірмесіндегі 2001 жылғы 11 қыркүйек тарихына жеткенде, он алтыншы аяттағы жексенбілік заңның алдында тұрғаны деп ерекше көрсетілген тарих тек оныншы аяттағы «қамал» ретінде бейнеленген түсіну кілті арқылы ғана танылады. 2001 жылғы 11 қыркүйекте әрбір аянның ықпалы доңғалақ ішіндегі доңғалақтар сияқты ашыла бастады.
And the word of the Lord came unto me, saying, Son of man, what is that proverb that ye have in the land of Israel, saying, The days are prolonged, and every vision faileth? Tell them therefore, Thus saith the Lord God; I will make this proverb to cease, and they shall no more use it as a proverb in Israel; but say unto them, The days are at hand, and the effect of every vision. For there shall be no more any vain vision nor flattering divination within the house of Israel. For I am the Lord: I will speak, and the word that I shall speak shall come to pass; it shall be no more prolonged: for in your days, O rebellious house, will I say the word, and will perform it, saith the Lord God. Again the word of the Lord came to me, saying, Son of man, behold, they of the house of Israel say, The vision that he seeth is for many days to come, and he prophesieth of the times that are far off. Therefore say unto them, Thus saith the Lord God; There shall none of my words be prolonged any more, but the word which I have spoken shall be done, saith the Lord God. Ezekiel 12:21–28.
Сонда Жаратқан Иенің сөзі маған келіп, былай деді: «Адам ұлы, сендерде Исраил жерінде: “Күндер созылып барады, әрі әрбір аян жүзеге аспай қалады”, — деген қандай мақал бар? Сондықтан оларға айт: Тәңір Ие былай дейді: Мен бұл мақалдың күшін жоямын, енді оны Исраилде мақал етіп қолданбайтын болады. Қайта оларға былай де: “Күндер таяп қалды, әрі әрбір аянның орындалуы да.” Өйткені Исраил үйінің арасында енді жалған аян да, жарамсақ сәуегейлік те болмайды. Себебі Мен — Жаратқан Иемін: Мен сөйлеймін, әрі Мен айтатын сөз орындалады; ол енді кешеуілдемейді. Өйткені, ей, бүлікшіл үй, сендердің күндеріңде Мен сөзді айтамын да, оны орындаймын, — дейді Тәңір Ие». Тағы да Жаратқан Иенің сөзі маған келіп, былай деді: «Адам ұлы, міне, Исраил үйі: “Ол көріп тұрған аян көп күндерден кейінгі уақытқа қатысты, әрі ол тым алыс заман туралы пайғамбарлық етеді”, — дейді. Сондықтан оларға айт: Тәңір Ие былай дейді: Менің сөздерімнің ешбірі енді кешеуілдемейді, қайта Мен айтқан сөз жүзеге асады, — дейді Тәңір Ие». Езекиел 12:21–28.
Of all the prophetic wheels that are spinning within other prophetic wheels in that history, there is one wheel that inspiration has informed the students of prophecy of the last days is the wheel by which their eternal destiny will be decided. Line upon line, that wheel must also be the vision which Daniel saw that changed him into the image of Christ, for that is the vision identifying what befalls God’s people in the last days.
Сол тарихтағы өзге пайғамбарлық доңғалақтардың ішінде айналып тұрған барлық пайғамбарлық доңғалақтардың арасынан, шабыт соңғы күндердің пайғамбарлықтарын зерттеушілерге олардың мәңгілік тағдыры шешілетін доңғалақтың дәл сол екендігін білдірді. Өсиет үстіне өсиет, сол доңғалақ Даниялдың Мәсіхтің бейнесіне өзгеруіне себеп болған көрініс те болуы тиіс, өйткені бұл — соңғы күндерде Құдай халқының басына не түсетінін айқындайтын көрініс.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided. Your position is such a jumble of inconsistencies that but few will be deceived.
«Жаратқан Ие маған аңның мүсіні сынақ мерзімі жабылардан бұрын қалыптасатынын анық көрсетті; өйткені бұл Құдай халқы үшін олардың мәңгілік тағдыры шешілетін ұлы сынақ болмақ. Сенің ұстанымың соншалықты қайшылықтардың шатасқан жиынтығы болғандықтан, соған аз ғана адам алданады. »
“In Revelation 13 this subject is plainly presented; [Revelation 13:11–17, quoted].
“Аян 13-та бұл тақырып анық түрде баяндалған; [Аян 13:11–17, келтірілген].”
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
«Бұл — Құдай халқы мөрленбестен бұрын бастан өткеруі тиіс сынақ. Оның заңын сақтау және жалған сенбіні қабылдаудан бас тарту арқылы Құдайға адалдығын дәлелдегендердің бәрі Жаратушы Ие Құдай Ехобаның туының астына жиналып, тірі Құдайдың мөрін алады. Ал көктен шыққан ақиқатты тәрк етіп, жексенбілік сенбіні қабылдайтындар аңның таңбасын алады.» Manuscript Releases, volume 15, 15.
The test that is identified as the image of the beast test is twofold. It is the test that demands that the student of prophecy recognize the development of the image of the beast, which is the combination of church and state in the United States in advance of the Sunday law. It is also the test that produces either the image of the beast or the image of Christ within those represented by Daniel or those who fled. The separation is based upon whether those virgins “see this great vision,” as did Daniel, or whether they flee from the vision. The key to seeing the great vision is represented by the word “fortress.”
Аңның мүсінінің сынағы деп айқындалатын сынақ екі жақты. Бұл — пайғамбарлықты зерттеушіден Жексенбілік заңнан бұрын Америка Құрама Штаттарында шіркеу мен мемлекеттің бірігуі болып табылатын аңның мүсінінің қалыптасуын тануды талап ететін сынақ. Сонымен бірге бұл — Даниялмен бейнеленгендерде немесе қашып кеткендерде не аңның мүсінін, не Мәсіхтің бейнесін туғызатын сынақ. Бөліну сол қыздардың Даниял сияқты «осы ұлы көріністі көре ме», әлде көріністен қаша ма, соған негізделеді. Ұлы көріністі көрудің кілті «қамал» сөзі арқылы бейнеленген.
We will continue this study in the next article.
Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
“The mighty angel who instructed John was no less a personage than Jesus Christ. Setting His right foot on the sea, and His left upon the dry land, shows the part which He is acting in the closing scenes of the great controversy with Satan. This position denotes His supreme power and authority over the whole earth. The controversy had waxed stronger and more determined from age to age, and will continue to do so, to the concluding scenes when the masterly working of the powers of darkness shall reach their height. Satan, united with evil men, will deceive the whole world and the churches who receive not the love of the truth. But the mighty angel demands attention. He cries with a loud voice. He is to show the power and authority of His voice to those who have united with Satan to oppose the truth.
Жоханды үйреткен құдіретті періште Иса Мәсіхтің Өзінен кем тұлға емес еді. Өзінің оң аяғын теңізге, ал сол аяғын құрғақ жерге қоюы Оның Шайтанмен болатын ұлы айқастың соңғы көріністерінде атқарып жатқан рөлін көрсетеді. Бұл ұстаным Оның бүкіл жер беті үстіндегі жоғарғы құдіреті мен билігін білдіреді. Дау-тартыс ғасырдан ғасырға күшейіп, барған сайын табанды сипат ала түсті, әрі қараңғылық күштерінің асқан айлакерлікпен істейтін әрекеті шегіне жететін қорытынды көріністерге дейін солай жалғаса бермек. Шайтан, зұлым адамдармен бірігіп, ақиқатты сүюді қабылдамаған бүкіл дүниені және шіркеулерді алдайды. Бірақ құдіретті періште назар аударуды талап етеді. Ол қатты дауыспен айқайлайды. Ол ақиқатқа қарсы тұру үшін Шайтанмен біріккендерге Өз даусының құдіреті мен билігін көрсетуге тиіс.
“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order. Daniel shall stand in his lot at the end of the days. John sees the little book unsealed. Then Daniel’s prophecies have their proper place in the first, second, and third angels’ messages to be given to the world. The unsealing of the little book was the message in relation to time.
«Осы жеті күркіреу өз дауыстарын шығарғаннан кейін, Жоханға Даниялға кішкентай кітап жөнінде берілген бұйрық тәрізді мына өсиет беріледі: “Жеті күркіреу айтқан нәрселерді мөрлеп қой”. Бұлар өз ретімен ашылатын болашақ оқиғаларға қатысты. Даниял күндердің соңында өз үлесінде тұрады. Жохан кішкентай кітаптың мөрі ашылғанын көреді. Сонда Даниялдың пайғамбарлықтары дүниеге жеткізілуге тиісті бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларында өзіне тиісті орнын алады. Кішкентай кітаптың мөрінің ашылуы уақытқа қатысты хабар болды.»
“The books of Daniel and the Revelation are one. One is a prophecy, the other a revelation; one a book sealed, the other a book opened. John heard the mysteries which the thunders uttered, but he was commanded not to write them.
«Даниял мен Аян кітаптары — біртұтас. Бірі — пайғамбарлық, екіншісі — аян; бірі — мөрленген кітап, екіншісі — ашылған кітап. Жохан күн күркіреулер айтқан құпияларды естіді, бірақ оларға оны жазбау бұйырылды.»
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“Жеті күркіректе білдірілген, Жоханға берілген ерекше нұр — бірінші және екінші періштелердің хабарлары аясында жүзеге асатын оқиғалардың бейнеленуі еді.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.