In Daniel chapter ten, Gabriel is accomplishing the work of presenting the complete interpretation of the book of Daniel to God’s last day people. Daniel represents God’s last day people, who, in the book of Revelation, are the one hundred and forty-four thousand. As such, the one hundred and forty-four thousand awaken to recognize they have been scattered, as represented by Daniel in chapter nine. They also awaken to the understanding that the great test by which their eternal destiny is decided is the image of the beast test, which takes place before they are sealed, and before probation closes at the Sunday law in the United States. They are mourning the disappointment that confronted them on July 18, 2020, and in that condition, they are given a view of Christ in the Most Holy Place, as represented by Isaiah in chapter six.
Даниял кітабының оныншы тарауында Жәбірейіл Даниял кітабының толық түсіндірмесін Құдайдың ақырғы күндердегі халқына жеткізу ісін атқарып жатыр. Даниял Құдайдың ақырғы күндердегі халқын бейнелейді; Аян кітабында олар — жүз қырық төрт мың. Сондықтан жүз қырық төрт мың тоғызыншы тарауда Даниял арқылы бейнеленгендей, өздерінің шашырап кеткенін ұғыну үшін оянады. Сондай-ақ олар өздерінің мәңгілік тағдырын шешетін ұлы сынақ — аңның мүсініне қатысты сынақ екенін, оның өздері мөрленбестен бұрын және Америка Құрама Штаттарында жексенбілік заң кезінде сынақ мерзімі жабылмастан бұрын болатынын түсінуге оянады. Олар 2020 жылғы 18 шілдеде өздерін бетпе-бет әкелген түңілуді жоқтап жүр, әрі сол күйінде оларға алтыншы тарауда Ишая арқылы бейнеленгендей, Ең Киелі Орындағы Мәсіхтің көрінісі беріледі.
That vision, as represented by both Daniel and Isaiah allows them to see their corrupted condition before the Lord of glory, and both are humbled into the dust. Isaiah then hears the question asking who God would send to His people, and Isaiah volunteers, but he is first purified.
Даниял мен Ишая арқылы бейнеленген сол аян оларға ұлылық Иесінің алдында өздерінің бұзылған күйін көруге мүмкіндік береді, әрі екеуі де топыраққа дейін төмендетіледі. Содан кейін Ишая Құдайдың Өз халқына кімді жіберетіні туралы қойылған сұрақты естиді, және Ишая өз еркімен баратынын білдіреді, бірақ әуелі тазартылып шығады.
Then said I, Woe is me! for I am undone; because I am a man of unclean lips, and I dwell in the midst of a people of unclean lips: for mine eyes have seen the King, the Lord of hosts. Then flew one of the seraphims unto me, having a live coal in his hand, which he had taken with the tongs from off the altar: And he laid it upon my mouth, and said, Lo, this hath touched thy lips; and thine iniquity is taken away, and thy sin purged. Also I heard the voice of the Lord, saying, Whom shall I send, and who will go for us? Then said I, Here am I; send me. Isaiah 6:5–8.
Сонда мен: «Қасірет маған! Мен құрыдым; өйткені мен арам ерінді адаммын, әрі арам ерінді халықтың арасында тұрамын; себебі менің көздерім Патшаны, Әскерлер Жаратқан Иені көрді», — дедім. Сонда серафимдердің бірі маған ұшып келді; оның қолында құрбандық үстелінен қысқашпен алып келген жанып тұрған шоқ бар еді. Ол оны аузыма тигізіп: «Міне, бұл еріндеріңе тиді; енді сенің заңсыздығың алынып тасталды, күнәң тазарды», — деді. Сондай-ақ мен Жаратқан Иенің: «Кімді жіберейін, Біз үшін кім барады?» — деген дауысын естідім. Сонда мен: «Міне, мен осындамын; мені жібере гөр», — дедім. Ишая 6:5–8.
Isaiah was purified with a coal from off the altar, and Daniel was purified by beholding the looking glass causative vision, that causes the beholder to change into the image he beholds. Isaiah is told to take the message to a people who hearing do not hear, and seeing do not see.
Ишая пайғамбар құрбандық үстелінен алынған шоқпен тазартылды, ал Даниял қараушыны өзі көріп тұрған бейнеге өзгертуге себеп болатын айна тәрізді себепші аянды көру арқылы тазартылды. Ишаяға естіп тұрып естімейтін, көріп тұрып көрмейтін халыққа осы хабарды жеткізу бұйырылды.
And he said, Go, and tell this people, Hear ye indeed, but understand not; and see ye indeed, but perceive not. Make the heart of this people fat, and make their ears heavy, and shut their eyes; lest they see with their eyes, and hear with their ears, and understand with their heart, and convert, and be healed. Isaiah 6:9, 10.
Сонда Ол былай деді: «Бар да, осы халыққа айт: “Шынында еститін боласыңдар, бірақ ұқпайсыңдар; шынында көретін боласыңдар, бірақ аңғармайсыңдар”. Осы халықтың жүрегін семірт, құлақтарын мүкіс қыл, көздерін жұм; әйтпесе олар көздерімен көріп, құлақтарымен естіп, жүректерімен ұғып, теріс жолдан қайтып, сауығып кетер». Ишая 6:9, 10.
Isaiah wishes to know how long he must interact with the people who understand and perceive not, so he asks the question of, “how long?”
Ишая өздері түсінбейтін әрі ұғынбайтын халықпен қанша уақытқа дейін қарым-қатынаста болуы керектігін білгісі келеді, сондықтан ол: «Қашанға дейін?» — деген сұрақ қояды.
Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. Isaiah 6:11, 12.
Сонда мен: «Ием, қашанға дейін?» — дедім. Ол: «Қалалар қаңырап, тұрғынсыз қалғанға дейін, үйлер адамсыз қалғанға дейін, ел мүлде қаңырап бос қалғанға дейін, Жаратқан Ие адамдарды алысқа алып кеткенге дейін, әрі елдің ортасында зор қаңырау орнағанға дейін», — деп жауап берді. Ишая 6:11, 12.
The land that is the subject of Bible prophecy in the last days is the United States, who is “utterly desolated,” when national ruin is brought about by the national apostasy of the Sunday law. Verse forty-one of Daniel eleven, has been typified by verse sixteen of the same chapter. In verse forty-one the “great forsaking in the midst of the land” is identified as “many” being overthrown. Isaiah’s message, which was referred to by Jesus, when He addressed the quibbling Jews in His history among men, identifies that when a former covenant people are being passed by, they then have ears and eyes that do not understand or perceive. Isaiah’s message represents the final call to Laodicean Adventism, which ends at the Sunday law, where Laodicean Adventism is spewed out of the mouth of the Lord.
Киелі кітап пайғамбарлығында соңғы күндерде сөз болатын жер — ұлттық күйреуі жексенбілік заңның салдарынан болған ұлттық діннен безушілік арқылы келетін, «мүлде қаңырап бос қалған» Америка Құрама Штаттары. Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырық бірінші аят сол тараудағы он алтыншы аят арқылы алдын ала бейнеленген. Қырық бірінші аятта «жердің ортасындағы зор тастап кету» «көптің» құлатылуы ретінде айқындалады. Иса адамдар арасындағы қызметі барысында міншіл яһудилерге сөйлеген кезде сілтеме жасаған Ишаяның хабары мынаны айқындайды: бұрынғы келісім халқы назардан тыс қалдырылып өтіп кеткен кезде, олардың түсінбейтін әрі ұқпайтын құлақтары мен көздері болады. Ишаяның хабары Лаодикеялық Адвентизмге арналған ақырғы шақыруды білдіреді; ол жексенбілік заңда аяқталады, сол жерде Лаодикеялық Адвентизм Иеміздің аузынан құсырылады.
He shall enter also into the glorious land, and many countries shall be overthrown: but these shall escape out of his hand, even Edom, and Moab, and the chief of the children of Ammon. Daniel 11:41.
Ол сондай-ақ көркем елге де кіреді, әрі көптеген елдер құлайды; бірақ мыналар оның қолынан құтылады: Едом, Моаб және Аммон ұлдарының таңдаулылары. Даниял 11:41.
Isaiah and Daniel are given the responsibility to present the final call to Laodicea, and at Daniel’s third touch in chapter ten he is strengthened for the task.
Ишая мен Даниялға Лаодикияға соңғы шақыруды жеткізу міндеті жүктелген, ал Даниял оныншы тараудағы үшінші жанасуда осы міндет үшін нығайтылды.
Then there came again and touched me one like the appearance of a man, and he strengthened me, And said, O man greatly beloved, fear not: peace be unto thee, be strong, yea, be strong. And when he had spoken unto me, I was strengthened, and said, Let my lord speak; for thou hast strengthened me. Daniel 10:18, 19.
Сонда адамға ұқсас кейіптегі біреу қайта келіп, маған қолын тигізді де, мені нығайтты. Ол: «Уа, аса сүйікті адам, қорықпа; саған амандық болсын; мықты бол, иә, мықты бол»,— деді. Ол маған сөйлеп болғанда, мен қуаттанып: «Тақсыр, сөйлей беріңіз; өйткені сіз мені нығайттыңыз»,— дедім. Даниял 10:18, 19.
Daniel was strengthened to give the message that he came to understand when Michael descended in chapter ten. Isaiah was informed that he would need to give the message until the Sunday law. At the Sunday law a remnant would be established.
Михаил оныншы тарауда төмен түскен кезде, Даниял өзіне ұғындырылған хабарды жеткізу үшін нығайтылды. Ишаяға жексенбілік заңға дейін осы хабарды жеткізуі қажет болатыны білдірілді. Жексенбілік заң кезінде қалдық қауым орнатылатын еді.
Then said I, Lord, how long? And he answered, Until the cities be wasted without inhabitant, and the houses without man, and the land be utterly desolate, And the Lord have removed men far away, and there be a great forsaking in the midst of the land. But yet in it shall be a tenth, and it shall return, and shall be eaten: as a teil tree, and as an oak, whose substance is in them, when they cast their leaves: so the holy seed shall be the substance thereof. Isaiah 6:11–13.
Сонда мен: «Ием, қашанға дейін?» — дедім. Ол былай деп жауап берді: «Қалалар тұрғынсыз қаңырап бос қалғанша, үйлерде адам қалмағанша, жер мүлде қаңырап иен болғанша, Жаратқан Ие адамдарды алысқа көшіріп жібергенше, әрі елдің ортасында зор қаңырау орнағанша». Бірақ онда әлі де оннан бір бөлік қалады; ол қайтадан тоздырылады. Алайда теребинт ағашы мен емен секілді, жапырақтарын түсіргенде де, өз діңі оларда қалатыны тәрізді, сол сияқты киелі ұрпақ оның өзегі болады. Ишая 6:11–13.
When there would be “a great forsaking in the midst of the land” (at the Sunday law), there would be manifested a “tenth,” whose “substance” is “the holy seed.” The root of the Hebrew word translated as “tenth,” is “tithe.” The Lord will have a “tithe” that have “returned,” at the Sunday law.
Жексенбілік заң кезінде «жердің ортасында ұлы тастап кету» болатын шақта, «ондық» көрінетін болады; оның «мәні» — «қасиетті ұрпақ». «Ондық» деп аударылған еврей сөзінің түбірі — «ондық». Жексенбілік заң кезінде Жаратқан Ие «қайтып келген» бір «ондыққа» ие болады.
And all the tithe of the land, whether of the seed of the land, or of the fruit of the tree, is the Lord’s: it is holy unto the Lord. And if a man will at all redeem ought of his tithes, he shall add thereto the fifth part thereof. And concerning the tithe of the herd, or of the flock, even of whatsoever passeth under the rod, the tenth shall be holy unto the Lord. Leviticus 27:30–32.
Жердің барлық ондығы — мейлі ол жердің тұқымынан болсын, не ағаштың жемісінен болсын — Жаратқан Иеге тиесілі; ол Жаратқан Ие үшін киелі. Егер біреу өз ондығының бір бөлігін қайтарып алғысы келсе, оған оның бестен бір бөлігін үстемелеп қоссын. Ал ірі қараның не ұсақ малдың ондығына келсек, таяқ астынан өткеннің бәрінің оныншысы Жаратқан Ие үшін киелі болсын. Леуіліктер 27:30–32.
The “tenth” that “returns” are holy unto the Lord, and they are the Lord’s portion.
«Қайтып оралатын» «оныншы бөлік» Жаратқан Иеге қасиетті, әрі ол — Жаратқан Иенің үлесі.
For the Lord’s portion is his people; Jacob is the lot of his inheritance. Deuteronomy 32:9.
Өйткені Жаратқан Иенің үлесі — Өз халқы; Жақып — Оның мұрасының еншісі. Заңды қайталау 32:9.
Those who have returned before the Sunday law, are those represented by Jeremiah who have suffered the first disappointment, to whom the Lord had promised that if they would return, they would be the Lord’s mouth, or His spokesmen.
Жексенбілік заң қабылданғанға дейін қайта оралғандар — алғашқы түңілуге ұшыраған Еремия бейнелейтіндер; Жаратқан Ие оларға, егер олар қайта оралса, Өзінің аузы, яғни Өзінің хабаршылары болатынын уәде еткен еді.
Thy words were found, and I did eat them; and thy word was unto me the joy and rejoicing of mine heart: for I am called by thy name, O Lord God of hosts. I sat not in the assembly of the mockers, nor rejoiced; I sat alone because of thy hand: for thou hast filled me with indignation. Why is my pain perpetual, and my wound incurable, which refuseth to be healed? wilt thou be altogether unto me as a liar, and as waters that fail? Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. And I will make thee unto this people a fenced brazen wall: and they shall fight against thee, but they shall not prevail against thee: for I am with thee to save thee and to deliver thee, saith the Lord. And I will deliver thee out of the hand of the wicked, and I will redeem thee out of the hand of the terrible. Jeremiah 15:16–21.
Сенің сөздерің табылды, мен оларды жедім; Сенің сөзің мен үшін жүрегімнің қуанышы әрі шаттығы болды; өйткені мен Сенің атыңмен аталамын, Уа, Әскерлердің Құдайы Жаратқан Ие. Мен келемеждеушілердің мәжілісінде отырмадым, қуанбадым да; Сенің қолыңның әсерінен мен жалғыз отырдым, өйткені Сен мені қаһарға толтырдың. Неліктен менің қайғым толассыз, ал жарам жазылудан бас тартып, ем қонбайтын болды? Сен мен үшін мүлде жалғаншыдай, тартылып қалатын сулардай болмақсың ба? Сондықтан Жаратқан Ие былай дейді: Егер сен қайтсаң, Мен сені қайтадан әкелемін, сонда сен Менің алдымда тұратын боласың; егер сен құндыны құнсыздан ажыратсаң, Менің аузымдай боласың; олар саған қайтып келсін, бірақ сен оларға қайтып барма. Мен сені осы халық үшін қоршалған қола қабырға етемін; олар саған қарсы соғысады, бірақ сені жеңе алмайды; өйткені Мен сені құтқару және аман алып қалу үшін сенімен біргемін, — дейді Жаратқан Ие. Мен сені зұлымдардың қолынан құтқарамын, қаһарлылардың қолынан азат етемін. Еремия 15:16–21.
The remnant or tenth that returns in Isaiah’s testimony were to be eaten, for they were given God’s message, and His Word was to be eaten. They were those who would be God’s mouth, and in so doing they would present God’s Word that was to be eaten by those seeking salvation. Jeremiah did not sit in the “assembly of mockers,” for, as with Daniel, when he saw the vision the “assembly of mockers” fled. Jeremiah had thought God lied to him, for God’s hand had allowed the first disappointment of April 19, 1844 in Millerite history, and July 18, 2020 in the last days. The promise for Jeremiah was that if he would “return,” and in Isaiah’s passage, the “tenth” “returns.”
Ишаяның куәлігіндегі қайтып оралған қалдық, яғни оннан бірі, жеулі болуға тиіс еді, өйткені оларға Құдайдың хабары берілді, әрі Оның Сөзі желінуге тиіс болатын. Олар Құдайдың аузы болатындар еді, әрі солай ете отырып, құтқарылуды іздегендер жеуге тиіс болған Құдай Сөзін ұсынатын еді. Еремия “мазақтаушылардың жиналысында” отырмады, өйткені Даниялға қатысты болғанындай, ол аянды көрген кезде “мазақтаушылардың жиналысы” қашып кетті. Еремия Құдай өзін алдады деп ойлаған еді, өйткені Құдайдың қолы Миллериттер тарихындағы 1844 жылдың 19 сәуіріндегі алғашқы түңілуді де, соңғы күндердегі 2020 жылдың 18 шілдесін де жіберді. Еремияға берілген уәде мынау еді: егер ол “қайтып оралса”, ал Ишаяның үзіндісінде “оннан бірі” “қайтып оралады”.
If Jeremiah “returns,” he is part of Isaiah’s “tenth,” which is holy, and is the Lord’s portion, whose “substance,” is in them. The Hebrew word “substance” means a pillar, and to be made into a “pillar,” is the promise given to the Philadelphians.
Егер Еремия “қайтып келсе,” ол Ишаяның киелі “онының” бір бөлігі болады және Иеміздің үлесіне жатады; Оның “мәні” солардың ішінде. Еврей тіліндегі “мән” сөзі тірек бағананы білдіреді, ал “бағанаға” айналдыру — филадельфиялықтарға берілген уәде.
Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.
Жеңіп шыққанды Мен Құдайымның ғибадатханасында тірек қыламын, және ол енді ешқашан сыртқа шықпайды; әрі Мен оның үстіне Құдайымның атын, Құдайымның қаласының атын, яғни Құдайымнан көктен түсіп келетін жаңа Иерусалимнің атын, және Өзімнің жаңа атымды жазамын. Құлағы бар адам Рухтың қауымдарға не айтып тұрғанын тыңдасын. Аян 3:12, 13.
The “pillar,” that is their “substance,” represents the combination of Divinity and humanity, for Christ is the “pillar” that supports the temple.
«Бағана», яғни олардың «мәні», Құдайлық пен адамдықтың қосылысын білдіреді, өйткені Мәсіх ғибадатхананы тіреп тұрған «бағана» болып табылады.
“While in this state of despondency I had a dream that made a deep impression upon my mind. I dreamed of seeing a temple, to which many persons were flocking. Only those who took refuge in that temple would be saved when time should close. All who remained outside would be forever lost. The multitudes without who were going about their various ways, derided and ridiculed those who were entering the temple, and told them that this plan of safety was a cunning deception, that in fact there was no danger whatever to avoid. They even laid hold of some to prevent them from hastening within the walls.
«Осындай торығу күйінде жүргенімде, санама терең әсер қалдырған бір түс көрдім. Түсімде көп адамдар ағылып бара жатқан бір ғибадатхананы көрдім. Уақыт тәмамдалғанда, сол ғибадатханада пана тапқандар ғана аман қалатын еді. Сыртта қалғандардың бәрі мәңгілікке құритын еді. Сыртта қалып, әркім өз жолымен жүріп жүрген қалың жұрт ғибадатханаға кіріп бара жатқандарды келемеждеп, мазақтап, оларға бұл құтқарылу жоспары айлакерлікпен жасалған алдау, ал шын мәнінде сақтанарлық ешқандай қауіп жоқ деп айтты. Тіпті олардың кейбірін қабырғалардың ішіне асыға еніп кетуіне бөгет болу үшін ұстап та алды.
“Fearing to be ridiculed, I thought best to wait until the multitude dispersed, or until I could enter unobserved by them. But the numbers increased instead of diminishing, and fearful of being too late, I hastily left my home and pressed through the crowd. In my anxiety to reach the temple I did not notice or care for the throng that surrounded me. On entering the building, I saw that the vast temple was supported by one immense pillar, and to this was tied a lamb all mangled and bleeding. We who were present seemed to know that this lamb had been torn and bruised on our account. All who entered the temple must come before it and confess their sins.
«Мазаққа ұшырап қалудан қорқып, көпшілік тарап кеткенше, не болмаса олардың көзіне түспей кіре алатын сәт туғанша күте тұрғаным жөн деп ойладым. Бірақ олардың саны азаярдың орнына көбейе түсті, ал тым кешігіп қаламын ба деп қауіптеніп, мен үйімнен асығыс шығып, қалың топтың арасын жарып өттім. Ғибадатханаға жетуге деген алаңдаушылығым сонша, мені қоршап тұрған жұртты не байқаған жоқпын, не оған мән бермедім. Ғимаратқа кіргенімде, ұлан-ғайыр ғибадатхананың бір алып тірекке сүйеніп тұрғанын көрдім, ал соған әбден жараланып, қаны сорғалаған бір тоқты байланып қойылыпты. Сол жерде болған біздер бұл тоқтының біздің кесірімізден тілініп, жаншылғанын білетін сияқтандық. Ғибадатханаға кіргендердің бәрі оның алдына келіп, өз күнәларын мойындауға тиіс еді.
“Just before the lamb were elevated seats, upon which sat a company looking very happy. The light of heaven seemed to shine upon their faces, and they praised God and sang songs of glad thanksgiving that seemed like the music of the angels. These were they who had come before the lamb, confessed their sins, received pardon, and were now waiting in glad expectation of some joyful event.
Тоқтының дәл алдында биіктетілген орындықтар бар еді, олардың үстінде өте қуанышты көрінген бір топ отырды. Көктегі нұр олардың жүздеріне төгілгендей болып көрінді, ал олар Құдайды мадақтап, періштелердің әуеніндей естілген шаттыққа толы алғыс жырларын айтты. Бұлар Тоқтының алдына келіп, өз күнәларын мойындап, кешірім алған, енді болса қандай да бір қуанышты оқиғаны қуанышты үмітпен күтіп отырғандар еді.
“Even after I had entered the building, a fear came over me, and a sense of shame that I must humble myself before these people. But I seemed compelled to move forward, and was slowly making my way around the pillar in order to face the lamb, when a trumpet sounded, the temple shook, shouts of triumph arose from the assembled saints, an awful brightness illuminated the building, then all was intense darkness. The happy people had all disappeared with the brightness, and I was left alone in the silent horror of night. I awoke in agony of mind and could hardly convince myself that I had been dreaming. It seemed to me that my doom was fixed, that the Spirit of the Lord had left me, never to return.” Testimonies, volume 1, 27.
«Ғимаратқа кіргеннен кейін де мені қорқыныш билеп, осы адамдардың алдында өзімді төмендетуім керек деген ұят сезімі келді. Бірақ мен алға қарай жүруге мәжбүр болғандай көріндім де, қозының жүзіне қарау үшін бағананы айнала баяу жылжып келе жатқанымда, керней үні естілді, ғибадатхана сілкінді, жиналған әулиелерден жеңіс айқайы көтерілді, қорқынышты жарқырау ғимаратты нұрға бөледі, содан кейін бәрін қалың қараңғылық басты. Бақытты адамдардың бәрі әлгі жарқыраумен бірге ғайып болды, ал мен түннің үнсіз үрейінде жалғыз қалдым. Мен жан қасіретімен ояндым да, мұның түс болғанына өзімді әрең иландырдым. Маған өз үкімім бекітілгендей, Жаратқан Иенің Рухы менен біржола кетіп, енді ешқашан қайтып келмейтіндей болып көрінді». Testimonies, volume 1, 27.
The “substance,” that is within the tenth that returns is the “pillar” who supports the temple. Daniel saw the causative vision of the Lamb that was hung upon the pillar, and the Lamb was the “pillar”. When Daniel saw that great vision, he was changed into the image of the pillar, and Isaiah’s tenth, likewise have the “substance” (the pillar), within them, and that substance is to be “eaten”, by all who would enter the temple. Those who enter the temple, and eat the substance, are God’s other flock who respond to the message of the ensign that is lifted up at the Sunday law, when there is a great forsaking in the land. The “holy seed,” that is Isaiah’s substance, is the Lamb that was slain from the foundation of the world.
Қайтып оралатын оныншы бөліктің ішіндегі «мән», яғни ғибадатхананы ұстап тұрған «тірек». Даниел тірекке ілінген Тоқтының себепші көрінісін көрді, әрі Тоқтының Өзі сол «тірек» еді. Даниел сол ұлы көріністі көргенде, ол тіректің бейнесіне өзгертілді; сол сияқты, Ишаяның оныншы бөлігінің де өз ішінде «мәні» (тірегі) бар, және ғибадатханаға кіретіндердің бәрі сол мәнді «жеуге» тиіс. Ғибадатханаға кіріп, сол мәнді жейтіндер — жер бетінде үлкен тастап кетушілік болған кезде, жексенбілік заң уақытында көтерілетін тудың хабарына үн қататын Құдайдың басқа отары. «Қасиетті ұрық», яғни Ишаяның мәні, дүниенің іргесі қаланғаннан бері бауыздалған Тоқты.
The tenth who return will be delivered out of the hand of the wicked, when at the Sunday law the separation of Philadelphia and Laodicea is fixed for eternity, and many are then overthrown. Those overthrown are identified as the wicked who do not understand. They will also be delivered out of the hand of the terrible, for they will not receive the mark of the beast.
Қайтып оралғандардың оныншысы жексенбілік заң кезінде, Филадельфия мен Лаодикияның арасы мәңгілікке ажыратылып, көптеген адамдар сол кезде құлатылғанда, зұлымдардың қолынан құтқарылады. Құлатылғандар түсінбейтін зұлымдар ретінде айқындалады. Сондай-ақ олар қорқыныштылардың қолынан да құтқарылады, өйткені олар аңның таңбасын қабылдамайды.
Thus saith the Lord God; I will also make the multitude of Egypt to cease by the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon. He and his people with him, the terrible of the nations, shall be brought to destroy the land: and they shall draw their swords against Egypt, and fill the land with the slain. And I will make the rivers dry, and sell the land into the hand of the wicked: and I will make the land waste, and all that is therein, by the hand of strangers: I the Lord have spoken it. Isaiah 30:10–12.
Құдай Ие былай дейді: Мен Мысырдың қалың көпшілігін де Бабыл патшасы Набуходоносордың қолымен жоямын. Ол және онымен бірге оның халқы, халықтардың ішіндегі қорқыныштылары, елді құрту үшін әкелінеді; олар Мысырға қарсы қылыштарын суырып, жерді өлтірілгендерге толтырады. Мен өзендерді құрғатамын, және елді зұлымдардың қолына сатамын; жат жұрттықтардың қолымен елді де, оның ішіндегі бар нәрсені де қаңыратып тастаймын: мұны айтқан Мен — Жаратқан Иемін. Ишая 30:10–12.
The “terrible of nations” is the proxy army of the king of the north. The ensign that is lifted up at the Sunday law are delivered out of the hand of the foolish, or wicked virgins, and are also delivered out of the hand of the terrible of nations. The issue that we are addressing here is that Isaiah, and Daniel, and Jeremiah, and Ezekiel, and John are all used to represent the resurrection and empowerment of the one hundred and forty-four thousand who return from the disappointment of July 18, 2020. In Daniel’s final vision, the vision given by the river Hiddekel, Daniel is made to understand both the internal and external visions of God’s prophetic Word, and he is strengthened to present that message.
«Халықтардың қорқыныштысы» — солтүстіктің патшасының өкіл әскері. Жексенбілік заң кезінде көтерілетін ту ақымақ, немесе зұлым қыздардың қолынан құтқарылады, әрі халықтардың қорқыныштысының қолынан да құтқарылады. Біз мұнда қарастырып отырған мәселе мынау: Ишая, Даниял, Еремия, Езекиел және Жохан — барлығы да 2020 жылғы 18 шілдедегі түңілуден қайта оралатын жүз қырық төрт мыңның қайта тірілуі мен күшейтілуін бейнелеу үшін қолданылған. Даниялдың соңғы аянында, Хиддекел өзенінің бойында берілген аянында, Даниялға Құдайдың пайғамбарлық Сөзінің ішкі де, сыртқы да аяндарын түсіну беріліп, сол хабарды ұсынуы үшін ол нығайтылды.
The message of the internal and external is brought together with the prophetic definition of the head, or “fortress,” in verse ten, which identifies the Ukraine war that is currently being carried out by Putin. That key of identifying the head, has an internal and external application, and the beginning of that war marks the period when both heads become a subject of prophecy. The fortress or head as Russia identifies the second proxy war, that leads to the third proxy war, which marks the beginning of World War III, as typified by the battle of Panium in verse fifteen.
Ішкі және сыртқы туралы хабар оныншы аяттағы бастың, немесе «қамалдың», пайғамбарлық анықтамасымен біріктіріледі; бұл анықтама қазіргі уақытта Путин жүргізіп жатқан Украинадағы соғысты айқындайды. Басты айқындаудың сол кілті ішкі де, сыртқы да қолданысқа ие, ал сол соғыстың басталуы екі бастың да пайғамбарлықтың нысанына айналатын кезеңін белгілейді. Қамал немесе бас ретіндегі Ресей екінші жанама соғысты айқындайды; ол үшінші жанама соғысқа алып барады, ал ол, он бесінші аяттағы Паний шайқасымен бейнеленгендей, Үшінші дүниежүзілік соғыстың басталуын белгілейді.
Verse sixteen is the Sunday law, and therefore from 2014, when the Ukrainian war commenced, as represented in verses eleven and twelve, until the Sunday law the final work involved with the sealing of God’s people is accomplished. Gabriel’s interpretation in Daniel chapter eleven, represents the message that sanctifies, or seals God’s people. To miss that fact is to miss everything. The prophecy that is unsealed, which in the book of Revelation is called the Revelation of Jesus Christ, and which the book of Revelation identifies as being unsealed just before the close of probation, is a specific passage from the book of Daniel.
Он алтыншы аят — жексенбілік заң, сондықтан он бірінші және он екінші аяттарда бейнеленгендей, 2014 жылы Украинадағы соғыс басталған уақыттан жексенбілік заңға дейін Құдай халқының мөрленуімен байланысты соңғы іс жүзеге асырылады. Даниял кітабының он бірінші тарауындағы Жәбірейілдің түсіндірмесі Құдай халқын қасиеттейтін, яғни мөрлейтін хабарды білдіреді. Осы шындықты көзден таса ету — бәрін де көзден таса ету деген сөз. Аян кітабында Иса Мәсіхтің аяны деп аталатын және Аян кітабы сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында ашылатынын көрсететін сол ашылған пайғамбарлық — Даниял кітабынан алынған нақты бір үзінді.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.
Сонда ол маған былай деді: «Осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлеп қойма, өйткені уақыт таяп қалды. Әділетсіз әділетсіздігін әлі де істей берсін; арамдалған арамдала берсін; ал әділ әділдігін әлі де істей берсін; қасиетті қасиетті бола берсін». Аян 22:10, 11.
In the last days, there is a specific time when the final prophecy is unsealed, for the verse says “the time is at hand.” That very expression located in the final chapter of Revelation is found also in the first chapter.
Соңғы күндері соңғы пайғамбарлықтың мөрі ашылатын белгілі бір уақыт бар, өйткені аятта: «уақыт жақын», — делінген. Аян кітабының соңғы тарауында кездесетін дәл осы сөз тіркесі бірінші тарауда да бар.
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.
Иса Мәсіхтің аяны: Құдай оны Өзіне берді, Өзінің құлдарына жуық арада болатын нәрселерді көрсету үшін; әрі Ол мұны Өз періштесін жіберіп, құлы Жоханға белгілер арқылы білдірді. Ол Құдай сөзін де, Иса Мәсіхтің куәлігін де, әрі өзінің көргендерінің бәрін де куәландырды. Осы пайғамбарлықтың сөздерін оқитын адам бақытты, және оны еститіндер мен онда жазылғандарды сақтайтындар да бақытты; өйткені уақыт жақын. Аян 1:1–3.
Two hundred and twenty, and therefore twenty-two, are symbols of the combination of Divinity with humanity, and the final work of the third angel, which is the sealing of the one hundred and forty-four thousand, is accomplished within the prophetic context of the parable of the ten virgins. The wise virgins of the last days suffered their first disappointment on July 18, 2020, and they were scattered as dead bones in the street of Revelation chapter eleven, until July of 2023, twenty-two years after the sealing process began in 2001. The “time was then at hand,” and the Lord then raised up a “voice in the wilderness” who had received the message from Gabriel, who had received it from Christ, who had received it from the Father.
Екі жүз жиырма, демек жиырма екі, Құдайлықтың адамзатпен қосылуының нышандары болып табылады, ал үшінші періштенің ақырғы ісі, яғни жүз қырық төрт мыңды мөрлеу, он қыз туралы астарлы әңгіменің пайғамбарлық контексі аясында жүзеге асады. Соңғы күндердегі дана қыздар өздерінің алғашқы түңілуін 2020 жылғы 18 шілдеде бастан кешірді, және олар 2001 жылы мөрлеу үдерісі басталғаннан кейінгі жиырма екі жылдан соң, 2023 жылдың шілдесіне дейін, Аян кітабының он бірінші тарауындағы көшеде жатқан өлі сүйектердей шашырап жатты. Сол кезде “уақыт таяп қалған еді”, содан кейін Жаратқан Ие Гавриилден, ал Гавриил Мәсіхтен, ал Мәсіх Әкеден алған хабарды қабылдаған “айдаладағы дауысты” көтерді.
The voice then began to send the message to the churches, and it has been sent in the electronic fashion where it can be read and or heard, currently in over sixty languages. The portion of prophecy that was unsealed, that is that message is found in the book of Daniel.
Сонда әлгі дауыс қауымдарға жолданатын хабарды жібере бастады, әрі ол қазір алпыс тілден астам тілде оқылып және не тыңдалып тұратындай электрондық тәсілмен жіберілді. Аян ашылған пайғамбарлықтың бөлігі, яғни сол хабар, Даниял кітабында табылады.
“The book that was sealed is not the Revelation, but that portion of the prophecy of Daniel relating to the last days. The angel commanded, ‘But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end.’ Daniel 12:4.” Acts of the Apostles, 585.
«Мөрленген кітап — Аян кітабы емес, қайта Даниял пайғамбарлықтарының соңғы күндерге қатысты бөлігі. Періште: “Ал сен, уа, Даниял, осы сөздерді жап та, ақырзаман уақытына дейін кітапты мөрлеп қой”,— деп бұйырды. Даниял 12:4». Елшілердің істері, 585.
The “portion of the prophecy of Daniel relating to the last days,” is verse forty. It is not simply verse forty, it is the portion of verse forty that is represented after the time of the end in 1989, and before the Sunday law of verse forty-one. The history of verse forty that has no mention within the verse itself is the portion of prophecy relating to the last days that was sealed up, and that since July, 2023 has been being unsealed for those who choose to see and hear.
Даниялдың пайғамбарлығындағы «соңғы күндерге қатысты бөлік» — қырқыншы аят. Бұл жай ғана қырқыншы аят емес; бұл 1989 жылғы ақырзаман уақытынан кейін және қырық бірінші аяттағы жексенбілік заңнан бұрын бейнеленген қырқыншы аяттың бөлігі. Қырықыншы аяттың өз ішінде ешқандай еске алу жоқ тарихы — соңғы күндерге қатысты мөрленіп қойылған пайғамбарлық бөлік, әрі 2023 жылдың шілде айынан бері көруді және естуді таңдағандар үшін мөрі ашылып келеді.
Verse forty records nothing of the history that follows the collapse of the Soviet Union in 1989, until the Sunday law of verse forty-one, but it does provide the prophetic platform that other lines of prophecy are to be placed upon. Those who are unwilling to see and hear that the methodology of line upon line is the latter rain methodology do not have the ability to see the hidden history of verse forty, and that is the history that is the Revelation of Jesus Christ, which Gabriel came to interpret for John and Daniel.
Қырықыншы аят 1989 жылы Кеңес Одағының күйреуінен кейін, қырық бірінші аяттағы жексенбілік заңға дейінгі кейінгі тарихтан ештеңе жазбайды, бірақ ол басқа пайғамбарлық желілер орналастырылуға тиіс болатын пайғамбарлық негізді ұсынады. «Жол үстіне жол» әдістемесінің кейінгі жаңбырдың әдістемесі екенін көруге де, естуге де ықылассыз болғандардың қырықыншы аяттың жасырын тарихын көруге қабілеті жоқ, ал сол тарих — Жәбірейіл Жохан мен Даниялға түсіндіріп беру үшін келген Иса Мәсіхтің Аян-ашуы.
We will continue this study in the next article.
Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
“At Berea Paul again commenced his work by going into the synagogue of the Jews to preach the gospel of Christ. He says of them, ‘These were more noble than those in Thessalonica, in that they received the word with all readiness of mind, and searched the Scriptures daily, whether those things were so. Therefore many of them believed; also of honorable women which were Greeks, and of men, not a few.’
«Пауыл Берияда да өз қызметін яһудилердің мәжілісханасына барып, Мәсіх туралы Ізгі хабарды уағыздаудан қайта бастады. Ол олар туралы былай дейді: “Бұлар Салоникадағылардан гөрі парасаттырақ еді, өйткені олар сөзді бар ынтамен қабылдап, мұның солай екендігін білу үшін Жазбаларды күн сайын зерттеп отырды. Сондықтан олардың көпшілігі сенді; сондай-ақ абыройлы грек әйелдерінен және ерлерден де аз емесі сенді”».
“In the presentation of the truth, those who honestly desire to be right will be awakened to a diligent searching of the Scriptures. This will produce results similar to those that attended the labors of the apostles in Berea. But those who preach the truth in these days meet many who are the opposite of the Bereans. They cannot controvert the doctrine presented to them, yet they manifest the utmost reluctance to investigate the evidence offered in its favor, and assume that even if it is the truth it is a matter of little consequence whether or not they accept it as such. They think that their old faith and customs are good enough for them. But the Lord, who sent out his ambassadors with a message to the world, will hold the people responsible for the manner in which they treat the words of his servants. God will judge all according to the light which has been presented to them, whether it is plain to them or not. It is their duty to investigate as did the Bereans. The Lord says through the prophet Hosea: ‘My people are destroyed for lack of knowledge; because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee.’
«Ақиқатты ұсынғанда, шын ниетпен дұрыс болуды қалайтындар Жазбаларды ыждағаттылықпен зерттеуге оянады. Бұл Бериядағы елшілердің еңбегіне ілескен нәтижелерге ұқсас нәтижелер береді. Бірақ осы күндері ақиқатты уағыздайтындар Бериялықтарға мүлде қарама-қарсы көптеген адамдарды кездестіреді. Оларға ұсынылған ілімді олар теріске шығара алмайды, бірақ соның пайдасына келтірілген дәлелдерді зерттеуге аса зор құлықсыздық танытады және тіпті егер бұл ақиқаттың өзі болса да, оны солай қабылдауы не қабылдамауының айтарлықтай маңызы жоқ деп санайды. Олар өздерінің ескі сенімі мен әдет-ғұрыптары өздеріне әбден жеткілікті деп ойлайды. Бірақ Өз елшілерін әлемге арналған хабармен жіберген Жаратқан Ие, адамдарды Өз қызметшілерінің сөздеріне қалай қарағандары үшін жауапты етеді. Құдай баршаны өздеріне ұсынылған нұрға қарай соттайды, ол нұр оларға айқын болсын не болмасын. Бериялықтар секілді зерттеу — олардың парызы. Жаратқан Ие Ошия пайғамбар арқылы былай дейді: “Халқым білімнің жоқтығынан құрып барады; сен білімді қабылдамай тастағаның үшін, Мен де сені қабылдамай тастаймын.”»
“The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice, and they were willing to investigate and receive the truths preached by the apostles. If the people of our time would follow the example of the noble Bereans, in searching the Scriptures daily, and in comparing the messages brought to them with what is there recorded, there would be thousands loyal to God’s law where there is one today. But many who profess to love God have no desire to change from error to truth, and they cling to the pleasing fables of the last days. Error blinds the mind and leads from God; but truth gives light to the mind, and life to the soul.” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.
“Береялықтардың ой-санасы теріс ұғыммен тарылмаған еді, әрі олар елшілер уағыздаған ақиқаттарды зерттеп, қабылдауға дайын болды. Егер біздің заманымыздың адамдары күн сайын Жазбаларды зерттеуде және өздеріне жеткізілген хабарларды онда жазылғандармен салыстыруда сол игі Береялықтардың үлгісін ұстанса, бүгін біреу ғана бар жерде Құдай заңына адал мыңдаған жан болар еді. Бірақ Құдайды сүйеміз деп мойындайтындардың көбі қателіктен ақиқатқа ауысуды қаламайды, сондықтан олар соңғы күндердің көңілге жағымды аңыздарына жабысып қалады. Қателік ақыл-ойды соқыр етеді де, Құдайдан алыстатады; ал ақиқат санаға нұр беріп, жанға өмір сыйлайды.” Пауылдың өмірінен очерктер, 87, 88.