Within Daniel chapter eleven, there are several lines of prophecy that all align with the last six verses of the chapter. The portion that aligns with the history of verse forty from the time of the end in 1989, until the Sunday law of verse forty-one, is the portion of the prophecy that was sealed until the last days. It is Daniel’s complement of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before probation closes. Verse two introduces Trump, the last Republican president, the last President, the President that is the eighth that is of the seven, and he is the richest president that began to stir up the globalists when he announced his candidacy in 2015. Verse ten identifies 1989, and verses eleven and twelve identify the Ukrainian War that began in 2014, with Putin’s victory and following demise.
Даниял кітабының он бірінші тарауының аясында осы тараудың соңғы алты аятына түгел сәйкес келетін бірнеше пайғамбарлық желілер бар. Ақырзаман уақыты болып табылатын 1989 жылдан бастап қырық бірінші аяттағы жексенбілік заңға дейінгі, қырықыншы аяттың тарихымен сәйкес келетін бөлік — соңғы күндерге дейін мөрленіп тұрған пайғамбарлықтың сол бөлігі. Бұл — сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында мөрі ашылатын Иса Мәсіхтің Аянына Даниялдың толықтыруы. Екінші аят Трампты таныстырады: ол — соңғы республикалық президент, соңғы Президент, жетінің ішінен шыққан сегізінші президент, әрі 2015 жылы өз кандидатурасын жариялаған кезде жаһанданушыларды дүр сілкіндіре бастаған ең бай президент. Оныншы аят 1989 жылды көрсетеді, ал он бірінші және он екінші аяттар Путиннің жеңісі мен кейінгі күйреуімен бірге 2014 жылы басталған Украин соғысын көрсетеді.
Verses thirteen through fifteen, describe the third of the three battles of verse forty, beginning with the collapse of the Soviet Union in 1989, then the Ukrainian War, followed by the Battle of Panium, which represents the external struggle of apostate Protestantism in the United States against the globalists of the world.
Он үшінші тармақтан он бесінші тармаққа дейін қырықыншы тармақтағы үш шайқастың үшіншісі сипатталады: ол 1989 жылы Кеңес Одағының күйреуінен басталып, содан кейін Украина соғысымен жалғасады, әрі әлемдік жаһанданушыларға қарсы Америка Құрама Штаттарындағы жолдан тайған протестантизмнің сыртқы күресін бейнелейтін Паниум шайқасымен түйінделеді.
Apostate Protestantism prevails, and establishes the hierarchical relationship of the threefold union that is implemented at the soon coming Sunday law. The beast is Catholicism, and she is the head of the three powers, represented as Jezebel and a multitude of other symbols. She is the whore that reigns over and rides the beast.
Безген протестантизм үстемдік алып, таяуда шығатын жексенбілік заңда іске асырылатын үштік одақтың иерархиялық қатынасын орнықтырады. Аң — католицизм, әрі ол Езавел және басқа да көптеген рәміздер арқылы бейнеленген осы үш биліктің басы болып табылады. Ол — аңның үстінен билік жүргізіп, оның үстіне мінген жезөкше.
The false prophet is the United States, represented by her husband Ahab, who is the head of the tenfold kingdom of the dragon. The Battle of Panium in 200 BC, typifies the external struggle between globalism and apostate Protestantism. The internal struggle is represented by the revolt in 167 BC, followed by the rededication of the temple as commemorated by Hanukkah in 164 BC, that was then followed by a period from 161 BC to 158 BC, that typifies where the United States erects an image of Catholicism’s union of church and state, as represented by the “league”.
Жалған пайғамбар — айдаһардың он қырлы патшалығының басы болып табылатын күйеуі Ахаб арқылы бейнеленген Америка Құрама Штаттары. Б.з.д. 200 жылғы Паниум шайқасы жаһанданушылық пен жолдан тайған протестантизм арасындағы сыртқы күрестің нышаны болып табылады. Ішкі күрес б.з.д. 167 жылғы көтеріліс арқылы бейнеленеді; одан кейін б.з.д. 164 жылы Ханука арқылы еске алынатын ғибадатхананың қайта бағышталуы болды, ал соның артынша б.з.д. 161 жылдан б.з.д. 158 жылға дейінгі кезең келді; бұл кезең Америка Құрама Штаттарының «одақ» арқылы бейнеленген католицизмнің шіркеу мен мемлекеттің бірлігіне қатысты бейнесін тұрғызатын уақытын нышандайды.
In verse thirteen, Uriah Smith informs us that fourteen years after the Battle of Raphia, Ptolemy dies through “intemperance and debauchery, and was succeeded by his son, Ptolemy Epiphanes, a child then four or five years old. Antiochus, during the same time, having suppressed rebellion in his kingdom, and reduced and settled the eastern parts in their obedience, was at leisure for any enterprise when young Epiphanes came to the throne of Egypt.” After Putin’s short-lived victory is over, Trump will be ready to deal with the new infant king of Egypt. Before he does so, he will have “suppressed a rebellion” within the United States.
Он үшінші аятта Урия Смит бізге Рафия шайқасынан он төрт жыл өткен соң Птоломейдің “ішімдікке салыну мен азғындықтың” салдарынан қаза болғанын және оның орнына сол кезде төрт не бес жастағы ұлы — Птоломей Епифанның отырғанын хабарлайды. “Антиох болса, сол уақыттың ішінде өз патшалығындағы бүлікті басып, шығыс аймақтарды бағындырып, оларды мойынсұнуға келтіріп, орнықтырғандықтан, жас Епифан Мысыр тағына келген кезде кез келген жорыққа кірісуге ерікті еді.” Путиннің қысқа мерзімді жеңісі аяқталғаннан кейін, Трамп Мысырдың жаңа сәби патшасымен айналысуға дайын болады. Бұған дейін ол Америка Құрама Штаттарының ішінде болған “бір бүлікті басып тастаған” болады.
When Trump is elected, he will implement laws that have been typified by the Alien and Sedition Acts of 1798, along with suspending “habeas corpus,” as did the first Republican president in response to a Civil War. His actions have also been typified by the actions of president Grant when he dealt with the Ku Klux Klan, and F. D. Roosevelt when he imprisoned the Japanese and others in World War Two, and George Bush the last’s Patriot Act.
Трамп сайланған кезде, ол 1798 жылғы Шетелдіктер мен бүлікшіл сөздер туралы заңдармен бейнеленген заңдарды жүзеге асырады, сондай-ақ Азаматтық соғысқа жауап ретінде алғашқы республикалық президент жасағандай, “habeas corpus”-ты тоқтата тұрады. Оның іс-әрекеттері сондай-ақ президент Гранттың Ку-клукс-кланмен айналысқан кездегі іс-әрекеттерімен, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жапондар мен басқаларды түрмеге қамаған Ф. Д. Рузвельттің іс-әрекеттерімен және кіші Джордж Буштың Patriot Act заңымен де бейнеленген.
He, as with Seleucus, will suppress the rebellion in the United States, and then turn his eyes toward the “child king” of Egypt. In so doing, he will form an alliance with Philip of Macedon, for Smith records, “At the same time, Philip, king of Macedon, entered into a league with Antiochus to divide the dominions of Ptolemy between them, each proposing to take the parts which lay nearest and most convenient to him. Here was a rising up against the king of the south sufficient to fulfil the prophecy, and the very events, beyond doubt, which the prophecy intended.”
Ол, Селевк сияқты, Америка Құрама Штаттарындағы бүлікті басып-жаншып, содан кейін назарын Мысырдың «бала патшасына» аударады. Осылай ете отырып, ол Македониялық Філіппен одақ құрады, өйткені Смит былай деп жазады: «Сол уақытта Македония патшасы Філіп те Антиохпен Птолемейдің иеліктерін өзара бөлісу үшін келісімге кірісті; олардың әрқайсысы өзіне ең жақын әрі ең қолайлы жатқан бөліктерді алуды көздеді. Міне, оңтүстіктің патшасына қарсы көтеріліс пайғамбарлықтың орындалуына жеткілікті болды, әрі, сөзсіз, пайғамбарлық меңзеген оқиғалардың дәл өзі де осы еді».
Trump will form a firm alliance with the nations of NATO (the United Nations), to address Russia, and the complexities of resolving the fallout of the collapse of Putin. At that time, according to verse fourteen, and Smith’s commentary, “a new power is introduced.” The papacy will intercede to protect Russia and its satellites from the authority of NATO and the United States, or as Smith’s commentary cites, “Rome spoke; and Syria and Macedonia soon found a change coming over the aspect of their dream. The Romans interfered in behalf of the young king of Egypt, determined that he should be protected from the ruin devised by Antiochus and Philip. This was BC 200, and was one of the first important interferences of the Romans in the affairs of Syria and Egypt.”
Трамп НАТО халықтарымен (Біріккен Ұлттар Ұйымымен) Ресей мәселесін және Путиннің күйреуінің салдарын реттеудің күрделіліктерін шешу үшін берік одақ құрады. Сол кезде, он төртінші аятқа және Смиттің түсіндірмесіне сәйкес, «жаңа күш енгізіледі». Папалық Ресей мен оның серіктерін НАТО мен Америка Құрама Штаттарының билігінен қорғау үшін араша түседі, немесе Смиттің түсіндірмесінде келтірілгендей: «Рим сөйледі; және көп ұзамай Сирия мен Македония өз түсінің көрінісіне өзгеріс еніп келе жатқанын аңғарды. Римдіктер Мысырдың жас патшасының пайдасына араласып, оның Антиох пен Філіп ойластырған күйреуден қорғалуы тиіс деп шешті. Бұл б.з.д. 200 жыл еді және Римдіктердің Сирия мен Мысыр істеріне жасаған алғашқы маңызды араласуларының бірі болды.»
Rome, the whore of Tyre, then begins to sing her songs and commit fornication with the kings of the earth, in advance of those kings coming into full obedience to her, just two verses later. At that same time, the Battle of Panium occurred. The year 200 BC identifies the whore of Tyre beginning to sing, and she does so in regard to protecting Russia, who the United States and the United Nations have just agreed to divide up for their mutual benefit. The whore prevails over them both, but the “battle” of Panium then takes place and the United States prevails over the United Nations.
Содан кейін Тирдің жезөкшесі — Рим — жер патшаларымен зинақорлық жасап, өз әндерін айта бастайды; бұл сол патшалардың оған толық мойынсұнуына дейін, небәрі екі аят бұрын орын алады. Дәл сол уақытта Паниум шайқасы болды. Б.з.д. 200 жыл Тирдің жезөкшесінің ән айта бастауын білдіреді, әрі ол мұны Америка Құрама Штаттары мен Біріккен Ұлттар Ұйымы өзара пайдасы үшін енді ғана бөліске салуға келіскен Ресейді қорғауға қатысты жасайды. Жезөкше олардың екеуін де жеңіп шығады, бірақ содан кейін Паниум «шайқасы» болып, Америка Құрама Штаттары Біріккен Ұлттар Ұйымын жеңеді.
Symbolically, thirty-three years later the revolt of Modein begins in the United States. Symbolically, three years later after that, the rededication of so-called Protestantism and a Constitutional Republic is established as represented by Hanukkah. Symbolically, three years after that, the period represented by the league of the Jews with Rome begins.
Рәміздік тұрғыдан алғанда, отыз үш жылдан кейін Модеин көтерілісі Америка Құрама Штаттарында басталады. Рәміздік тұрғыдан алғанда, одан үш жыл өткен соң, Ханукка арқылы бейнеленгендей, протестантизм деп аталатын ағым мен Конституциялық Республика қайта бағышталып, орнықтырылады. Рәміздік тұрғыдан алғанда, одан кейінгі үш жылдан соң яһудилердің Риммен одағы арқылы бейнеленген кезең басталады.
The final movements will be rapid ones, so the history represented by forty-eight years in the verses is describing a series of rapid events that prophecy has specifically identified as beginning at the time of the end in 1989, followed by the second battle of verses eleven and twelve in 2014, followed by 2015, when Trump announced his candidacy for president, and thus began his prophetic work of stirring up globalism. Once Trump begins the work of suppressing the Civil War that is already under way, he will attempt an alliance with the United Nations (NATO—Philip of Macedon), and Rome will begin to sing. The attempted alliance becomes the struggle for supremacy between the two forces that is represented by the Battle of Panium.
Соңғы қозғалыстар шапшаң болмақ, сондықтан аяттарда қырық сегіз жыл арқылы бейнеленген тарих — пайғамбарлықта 1989 жылы, яғни ақырзаман уақытында басталатыны нақты айқындалған жедел оқиғалар тізбегін сипаттайды; одан кейін он бірінші және он екінші аяттардағы екінші шайқас 2014 жылы келеді; содан соң 2015 жыл келеді, сол жылы Трамп президенттікке өз кандидатурасын жариялап, осылайша жаһандануды қоздыру жөніндегі өзінің пайғамбарлық қызметін бастады. Трамп әлдеқашан жүріп жатқан Азаматтық соғысты басып-жаншу ісін бастаған кезде, ол Біріккен Ұлттар Ұйымымен (НАТО — македониялық Филип) одақ құруға әрекеттенеді, ал Рим ән сала бастайды. Бұл әрекет етілген одақ Паниум шайқасы арқылы бейнеленген екі күштің арасындағы үстемдік үшін күреске айналады.
Panium then is the waymark of verse thirteen, where the final rapid movements that precede the Sunday law begin. All the prophets spoke more of the end of the world, than the time in which they lived, and Jesus was of course the greatest of all prophets. Just before the cross, which typifies the Sunday law, that is represented by verse sixteen, Jesus took a trip with His disciples to Panium. His time there, and the lessons He set forth there, align with the soon coming Battle of Panium. Throughout history Panium has had several names, and at the time of Christ the name for Panium was Caesarea Philippi.
Сонымен, Паниум — он үшінші аяттағы белгі, онда Жексенбілік заңның алдындағы соңғы шапшаң қозғалыстар басталады. Барлық пайғамбарлар өздері өмір сүрген уақыттан гөрі дүниенің ақыры туралы көбірек айтты, ал Иса, әрине, барлық пайғамбарлардың ішіндегі ең Ұлысы болды. Айқыштың алдында, яғни он алтыншы аятпен бейнеленетін Жексенбілік заңның тура алдында, Иса шәкірттерімен бірге Паниумға сапар шекті. Оның сондағы уақыты және сол жерде ұсынған тағылымдары жуық арада болатын Паниум шайқасымен сәйкес келеді. Тарих бойы Паниумның бірнеше атауы болған, ал Мәсіхтің кезінде Паниумның атауы Қайсария Філіпи еді.
“Jesus and His disciples had now come into one of the towns about Caesarea Philippi. They were beyond the limits of Galilee, in a region where idolatry prevailed. Here the disciples were withdrawn from the controlling influence of Judaism, and brought into closer contact with the heathen worship. Around them were represented forms of superstition that existed in all parts of the world. Jesus desired that a view of these things might lead them to feel their responsibility to the heathen. During His stay in this region, He endeavored to withdraw from teaching the people, and to devote Himself more fully to His disciples.
«Енді Иса мен Оның шәкірттері Кесария Філіппі маңындағы қалалардың біріне келген еді. Олар Ғалилеяның шегінен тыс, пұтқа табынушылық үстемдік еткен өңірде болатын. Мұнда шәкірттер яһудиліктің билеуші ықпалынан алшақтатылып, пұтқа табынушылардың ғибадатымен неғұрлым жақын байланысқа түсірілді. Олардың айналасында дүниенің барлық бөліктерінде бар болған ырымшылдық түрлері көрініс тапқан еді. Иса осы нәрселерге көз жүгірту олардың бойында пұтқа табынушылар алдындағы өз жауапкершілігін сезінуге жетелесе екен деп қалады. Осы өңірде болған кезінде, Ол халыққа ілім үйретуден бойын аулақ салып, Өзін неғұрлым толық шәкірттеріне арнауға тырысты.
“He was about to tell them of the suffering that awaited Him. But first He went away alone, and prayed that their hearts might be prepared to receive His words. Upon joining them, He did not at once communicate that which He desired to impart. Before doing this, He gave them an opportunity of confessing their faith in Him that they might be strengthened for the coming trial. He asked, ‘Whom do men say that I the Son of man am?’
«Ол Өзiн күтіп тұрған азап туралы оларға айтпақ болды. Бірақ алдымен оңаша кетіп, олардың жүректері Өз сөздерін қабылдауға дайындалуы үшін дұға етті. Оларға қайта қосылғанда, жеткізгісі келген нәрсені бірден айта қойған жоқ. Мұны істерден бұрын, алда келе жатқан сынаққа нығаюлары үшін, Ол оларға Өзiне деген сенімдерін мойындауға мүмкіндік берді. Ол: “Адам Ұлы Мен туралы жұрт не дейді?” — деп сұрады.»
“Sadly the disciples were forced to acknowledge that Israel had failed to recognize their Messiah. Some indeed, when they saw His miracles, had declared Him to be the Son of David. The multitudes that had been fed at Bethsaida had desired to proclaim Him king of Israel. Many were ready to accept Him as a prophet; but they did not believe Him to be the Messiah.
Өкінішке қарай, шәкірттер Исраилдің өздерінің Мәсіхін тани алмағанын мойындауға мәжбүр болды. Расында, кейбіреулер Оның кереметтерін көргенде, Оны Дәуіттің Ұлы деп жариялаған еді. Бетсайдада тойдырылған қалың жұрт Оны Исраилдің патшасы етіп жариялауды қалаған болатын. Көптеген адамдар Оны пайғамбар ретінде қабылдауға дайын еді; бірақ олар Оның Мәсіх екеніне сенбеді.
“Jesus now put a second question, relating to the disciples themselves: ‘But whom say ye that I am?’ Peter answered, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’
Иса енді шәкірттердің өздеріне қатысты екінші бір сұрақ қойды: «Ал сендер Мені кім дейсіңдер?» Петір: «Сен тірі Құдайдың Ұлы, Мәсіхсің», — деп жауап берді.
“From the first, Peter had believed Jesus to be the Messiah. Many others who had been convicted by the preaching of John the Baptist, and had accepted Christ, began to doubt as to John’s mission when he was imprisoned and put to death; and they now doubted that Jesus was the Messiah, for whom they had looked so long. Many of the disciples who had ardently expected Jesus to take His place on David’s throne left Him when they perceived that He had no such intention. But Peter and his companions turned not from their allegiance. The vacillating course of those who praised yesterday and condemned today did not destroy the faith of the true follower of the Saviour. Peter declared, ‘Thou art the Christ, the Son of the living God.’ He waited not for kingly honors to crown his Lord, but accepted Him in His humiliation.
«Ең әуелден-ақ Петір Исаның Мәсіх екеніне сенген еді. Шомылдыру рәсімін жасаушы Жоханның уағызынан әшкереленіп, Мәсіхті қабылдаған көптеген басқа адамдар Жохан түрмеге қамалып, өлімге кесілген кезде, оның миссиясына күмәндана бастады; енді олар соншалық ұзақ күткен Иса Мәсіхтің Өзі екеніне де күмәнданды. Исаның Дәуіттің тағына отырып, Өз орнын алады деп жалынды түрде күткен шәкірттердің көбі Оның ондай ниеті жоқ екенін аңғарған кезде Оны тастап кетті. Бірақ Петір мен оның серіктері өз адалдықтарынан тайған жоқ. Кеше мадақтап, бүгін айыптайтындардың тұрақсыз жолы Құтқарушының шынайы ізбасарының сенімін күйреткен жоқ. Петір: “Сен — Мәсіхсің, тірі Құдайдың Ұлысың”,— деп жариялады. Ол өз Иесінің басына патшалық құрмет тәжінің киілуін күтпеді, қайта Оны қорлану күйінде қабылдады.»
“Peter had expressed the faith of the twelve. Yet the disciples were still far from understanding Christ’s mission. The opposition and misrepresentation of the priests and rulers, while it could not turn them away from Christ, still caused them great perplexity. They did not see their way clearly. The influence of their early training, the teaching of the rabbis, the power of tradition, still intercepted their view of truth. From time to time precious rays of light from Jesus shone upon them, yet often they were like men groping among shadows. But on this day, before they were brought face to face with the great trial of their faith, the Holy Spirit rested upon them in power. For a little time their eyes were turned away from ‘the things which are seen,’ to behold ‘the things which are not seen.’ 2 Corinthians 4:18. Beneath the guise of humanity they discerned the glory of the Son of God.
«Петір он екінің сенімін білдірген еді. Алайда шәкірттер әлі де Мәсіхтің миссиясын түсінуден алыс болатын. Діни қызметкерлер мен басшылардың қарсылығы мен бұрмалап көрсетуі оларды Мәсіхтен теріс бұра алмағанымен, бәрібір оларды қатты абыржытты. Олар өз жолын анық көрмеді. Ерте алған тәлімдерінің ықпалы, раввиндердің үйретуі, дәстүрдің күші — мұның бәрі ақиқатты көрулеріне әлі де бөгет болды. Кей-кейде Иса тарапынан түскен қымбат нұр сәулелері олардың үстіне жарқырайтын, бірақ олар көбіне көлеңкелер арасында сипалап жүрген адамдардай еді. Алайда осы күні, сенімдерінің ұлы сын-сағатымен бетпе-бет келтірілмей тұрып, Киелі Рух оларға құдіретпен қонды. Аз ғана уақытқа олардың көздері “көрінетін нәрселерден” теріс бұрылып, “көрінбейтін нәрселерді” көруге ауды. 2 Қорынттықтарға 4:18. Олар адами болмыстың бүркенішінің астынан Құдай Ұлының ұлылығын таныды.»
“Jesus answered Peter, saying, ‘Blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but My Father which is in heaven.’
Иса Петірге былай деп жауап берді: «Бақыттысың сен, Шимон Бар-Жона; өйткені мұны саған тән мен қан ашқан жоқ, бірақ көктегі Менің Әкем ашты».
“The truth which Peter had confessed is the foundation of the believer’s faith. It is that which Christ Himself has declared to be eternal life. But the possession of this knowledge was no ground for self-glorification. Through no wisdom or goodness of his own had it been revealed to Peter. Never can humanity, of itself, attain to a knowledge of the divine. ‘It is as high as heaven; what canst thou do? deeper than hell; what canst thou know?’ Job 11:8. Only the spirit of adoption can reveal to us the deep things of God, which ‘eye hath not seen, nor ear heard, neither have entered into the heart of man.’ ‘God hath revealed them unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the deep things of God.’ 1 Corinthians 2:9, 10. ‘The secret of the Lord is with them that fear Him;’ and the fact that Peter discerned the glory of Christ was an evidence that he had been ‘taught of God.’ Psalm 25:14; John 6:45. Ah, indeed, ‘blessed art thou, Simon Bar-jona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee.’
«Петір мойындаған ақиқат — сенушінің сенімінің іргетасы. Бұл — Мәсіхтің Өзі мәңгілік өмір деп жариялаған нәрсе. Бірақ осы білімге ие болу өзін-өзі мадақтауға ешбір негіз болған жоқ. Ол Петірге өз даналығының не ізгілігінің арқасында ашылған жоқ. Адамзат өздігінен ешқашан Құдайлықты тану біліміне жете алмайды. “Ол көктен де биік; сен не істей аласың? Тозақтан да терең; сен не біле аласың?” Аюп 11:8. Бізге Құдайдың терең сырларын тек бала етіп асырап алу рухы ғана аша алады; оларды “көз көрмеген, құлақ естімеген, адам жүрегіне кіріп те шықпаған.” “Ал Құдай мұны бізге Өз Рухы арқылы ашты; өйткені Рух бәрін, тіпті Құдайдың терең сырларын да зерттейді.” 1 Қорынттықтарға 2:9, 10. “Жаратқан Иенің сыры Одан қорқатындармен бірге;” ал Петірдің Мәсіхтің ұлылығын танып-білуі оның “Құдайдан тәлім алғанының” дәлелі еді. Забур 25:14; Жохан 6:45. Иә, расында, “Сен бақыттысың, Шимон Бар-Жона, өйткені мұны саған адам баласы емес, көктегі Әкем ашты.”»
“Jesus continued: ‘I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build My church; and the gates of hell shall not prevail against it.’ The word Peter signifies a stone,—a rolling stone. Peter was not the rock upon which the church was founded. The gates of hell did prevail against him when he denied his Lord with cursing and swearing. The church was built upon One against whom the gates of hell could not prevail.
Иса сөзін жалғастырып: «Саған тағы айтамын: сен — Петірсің, және осы жартастың үстіне Мен Өз шіркеуімді құрамын; әрі тозақ қақпалары оған қарсы тұра алмайды»,— деді. Петір сөзі тас дегенді білдіреді,—домалайтын тас. Шіркеудің іргесі қаланған жартас Петір болған жоқ. Ол қарғап-сілеп, ант ішіп, өз Иесінен бас тартқан кезде, тозақ қақпалары оған қарсы үстем болды. Шіркеу тозақ қақпалары қарсы тұра алмайтын Біреудің үстіне құрылды.
“Centuries before the Saviour’s advent Moses had pointed to the Rock of Israel’s salvation. The psalmist had sung of ‘the Rock of my strength.’ Isaiah had written, ‘Thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious cornerstone, a sure foundation.’ Deuteronomy 32:4; Psalm 62:7; Isaiah 28:16. Peter himself, writing by inspiration, applies this prophecy to Jesus. He says, ‘If ye have tasted that the Lord is gracious: unto whom coming, a living stone, rejected indeed of men, but with God elect, precious, ye also, as living stones, are built up a spiritual house.’ 1 Peter 2:3–5, R. V.
“Құтқарушының келуінен сан ғасырлар бұрын Мұса Исраилдің құтқарылуының Жартасына нұсқаған еді. Забур жыршысы: ‘менің күш-қуатымның Жартасы’ деп жырлаған. Ишая: ‘Құдіретті Жаратушы Ие былай дейді: міне, Мен Сионға іргетас үшін бір тас, сыналған тас, қымбат бағалы бұрыштық тас, берік іргетас қоямын’, — деп жазған. Заңды қайталау 32:4; Забур 62:7; Ишая 28:16. Петірдің өзі де, Киелі Рухтың жетелеуімен жаза отырып, бұл пайғамбарлықты Исаға қолданады. Ол былай дейді: ‘Егер сендер Иеміздің рақымды екенін татқан болсаңдар, адамдар расында қабылдамай тастағанымен, Құдай алдында таңдап алынған, қымбат тірі Тасқа келіңдер; сендер де тірі тастар ретінде рухани үй болып қаланасыңдар’. 1 Петір 2:3–5, R. V.”
“‘Other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ.’ 1 Corinthians 3:11. ‘Upon this rock,’ said Jesus, ‘I will build My church.’ In the presence of God, and all the heavenly intelligences, in the presence of the unseen army of hell, Christ founded His church upon the living Rock. That Rock is Himself,—His own body, for us broken and bruised. Against the church built upon this foundation, the gates of hell shall not prevail.
«Ешкім де қаланған негізден басқа негіз қоя алмайды, ал ол — Иса Мәсіх». 1 Қорынттықтарға 3:11. «Осы жартастың үстіне, — деді Иса, — Мен Өз шіркеуімді құрамын». Құдайдың және көктегі барлық саналы рухани болмыстардың алдында, көзге көрінбейтін тозақ жасағының алдында, Мәсіх Өз шіркеуін тірі Жартастың үстіне қалады. Сол Жартас — Өзі, яғни біз үшін сындырылып, жаншылған Өз тәні. Осы негіздің үстіне салынған шіркеуге тозақ қақпалары үстем бола алмайды.
“How feeble the church appeared when Christ spoke these words! There was only a handful of believers, against whom all the power of demons and evil men would be directed; yet the followers of Christ were not to fear. Built upon the Rock of their strength, they could not be overthrown.
Мәсіх осы сөздерді айтқанда, шіркеу қандай әлсіз болып көрінді! Бар-жоғы бір уыс қана сенушілер бар еді, соларға қарсы жындардың және зұлым адамдардың бүкіл күші бағытталмақ еді; соған қарамастан, Мәсіхтің ізбасарлары қорықпауы тиіс болатын. Өз күштерінің Жартасына негізделгендіктен, оларды құлату мүмкін емес еді.
“For six thousand years, faith has builded upon Christ. For six thousand years the floods and tempests of satanic wrath have beaten upon the Rock of our salvation; but it stands unmoved.
«Алты мың жыл бойы сенім Мәсіхтің үстіне құрылып келеді. Алты мың жыл бойы шайтандық қаһардың тасқындары мен дауылдары біздің құтқарылуымыздың Жартасына соғылып келді; бірақ Ол міз бақпай, берік тұр.»
“Peter had expressed the truth which is the foundation of the church’s faith, and Jesus now honored him as the representative of the whole body of believers. He said, ‘I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven.’
«Петір қауымның сенімінің іргетасы болып табылатын шындықты білдірген еді, ал Иса енді оны сенушілердің бүкіл қауымының өкілі ретінде құрметтеді. Ол былай деді: “Мен саған көктегі Патшалықтың кілттерін беремін; жерде нені байласаң, көкте де сол байланып қалады; және жерде нені босатсаң, көкте де сол босатылып қалады.”»
“‘The keys of the kingdom of heaven’ are the words of Christ. All the words of Holy Scripture are His, and are here included. These words have power to open and to shut heaven. They declare the conditions upon which men are received or rejected. Thus the work of those who preach God’s word is a savor of life unto life or of death unto death. Theirs is a mission weighted with eternal results.
“‘Көк Патшалығының кілттері’ — Мәсіхтің сөздері. Киелі Жазбаның барлық сөздері — Оның сөздері, әрі мұнда солардың бәрі қамтылған. Бұл сөздердің көкті ашуға да, жабуға да құдіреті бар. Олар адамдардың қандай шарттармен қабыл етілетінін не қабылданбайтынын жариялайды. Осылайша Құдай сөзін уағыздайтындардың қызметі біреулер үшін өмірден өмірге бастайтын хош иіс, ал өзгелер үшін өлімнен өлімге бастайтын иіс болып табылады. Оларға мәңгілік нәтижелер салмағы артылған миссия тапсырылған.
“The Saviour did not commit the work of the gospel to Peter individually. At a later time, repeating the words that were spoken to Peter, He applied them directly to the church. And the same in substance was spoken also to the twelve as representatives of the body of believers. If Jesus had delegated any special authority to one of the disciples above the others, we should not find them so often contending as to who should be the greatest. They would have submitted to the wish of their Master, and honored the one whom He had chosen.
«Құтқарушы Ізгі хабар ісін Петірдің өзіне ғана тапсырған жоқ. Кейінірек Ол Петірге айтылған сөздерді қайталап, оларды тікелей қауымға қолданды. Ал мазмұны жағынан дәл сол нәрсе де сенушілер қауымының өкілдері ретінде он екіге айтылды. Егер Иса шәкірттердің біріне басқалардан жоғары қандай да бір ерекше билік берген болса, олардың кімнің ең ұлы болуы керектігі туралы соншалық жиі таласқанын көрмес едік. Олар Ұстазының еркіне мойынсұнып, Оның таңдағанын құрметтер еді.»
“Instead of appointing one to be their head, Christ said to the disciples, ‘Be not ye called Rabbi;’ ‘neither be ye called masters: for one is your Master, even Christ.’ Matthew 23:8, 10.
«Өздеріне басшы етіп біреуді тағайындаудың орнына, Мәсіх шәкірттеріне: “Сендерге равви деп аталмаңдар”; “және ұстаздар деп те аталмаңдар, өйткені сендердің Ұстаздарың біреу-ақ, Ол — Мәсіх”,— деді.» Матай 23:8, 10.
“‘The head of every man is Christ.’ God, who put all things under the Saviour’s feet, ‘gave Him to be the head over all things to the church, which is His body, the fullness of Him that filleth all in all.’ 1 Corinthians 11:3; Ephesians 1:22, 23. The church is built upon Christ as its foundation; it is to obey Christ as its head. It is not to depend upon man, or be controlled by man. Many claim that a position of trust in the church gives them authority to dictate what other men shall believe and what they shall do. This claim God does not sanction. The Saviour declares, ‘All ye are brethren.’ All are exposed to temptation, and are liable to error. Upon no finite being can we depend for guidance. The Rock of faith is the living presence of Christ in the church. Upon this the weakest may depend, and those who think themselves the strongest will prove to be the weakest, unless they make Christ their efficiency. ‘Cursed be the man that trusteth in man, and maketh flesh his arm.’ The Lord ‘is the Rock, His work is perfect.’ ‘Blessed are all they that put their trust in Him.’ Jeremiah 17:5; Deuteronomy 32:4; Psalm 2:12.
«Әр еркектің басы — Мәсіх». Құтқарушының аяқ астына бәрін бағындырған Құдай «барлық нәрсені шіркеу үшін Оның аяқ астына салып, Оны барлығының үстінен шіркеуге Бас етіп берді; шіркеу — Оның денесі, бәрін бәрімен толтырушының толықтығы». 1 Қорынттықтарға 11:3; Ефестіктерге 1:22, 23. Шіркеу өз іргетасы ретінде Мәсіхтің үстіне қаланған; ол өз Басы ретінде Мәсіхке мойынсұнуға тиіс. Ол адамға тәуелді болмауға да, адам тарапынан басқарылмауға да тиіс. Көптеген адамдар шіркеудегі сеніп тапсырылған қызмет орны өздеріне өзге адамдардың неге сенуі және не істеуі керектігін әмірлеп айтуға өкілет береді деп мәлімдейді. Құдай мұндай талапты құптамайды. Құтқарушы: «Сендердің бәрің бауырлассыңдар»,— дейді. Бәрі де азғыруға ұшырайды және қателесуге бейім. Жетекшілік үшін біз ешбір шектеулі жан иесіне сүйене алмаймыз. Сенімнің Жартасы — шіркеудегі Мәсіхтің тірі қатысуы. Ең әлсіздер де соған сене алады, ал өздерін ең күшті санайтындар Мәсіхті өз күш-қуаты етпесе, ең әлсіз болып шығатын болады. «Адамға сенетін, өз қаруы етіп тәнді таңдайтын адам қарғыс атсын». Жаратқан Ие «Жартас, Оның ісі кемел». «Оған пана тұтқандардың бәрі бақытты». Еремия 17:5; Заңды қайталау 32:4; Забур 2:12.
“After Peter’s confession, Jesus charged the disciples to tell no man that He was the Christ. This charge was given because of the determined opposition of the scribes and Pharisees. More than this, the people, and even the disciples, had so false a conception of the Messiah that a public announcement of Him would give them no true idea of His character or His work. But day by day He was revealing Himself to them as the Saviour, and thus He desired to give them a true conception of Him as the Messiah.
«Петірдің мойындауынан кейін Иса шәкірттеріне Өзінің Мәсіх екенін ешкімге айтпауды бұйырды. Бұл бұйрық дін мұғалімдері мен парызшылдардың табанды қарсылығы себепті берілді. Бұдан да артық, халықтың, тіпті шәкірттердің де, Мәсіх туралы түсінігі соншалықты жалған еді, сондықтан Ол туралы жұртқа жария түрде хабарлау оларға Оның мінезі мен қызметі жайында ешқандай шынайы ұғым бермес еді. Бірақ Ол күн сайын Өзін оларға Құтқарушы ретінде ашып көрсетіп жатты, сөйтіп, Өзінің Мәсіх ретіндегі болмысы туралы оларға шынайы ұғым беруді қалады.»
“The disciples still expected Christ to reign as a temporal prince. Although He had so long concealed His design, they believed that He would not always remain in poverty and obscurity; the time was near when He would establish His kingdom. That the hatred of the priests and rabbis would never be overcome, that Christ would be rejected by His own nation, condemned as a deceiver, and crucified as a malefactor,—such a thought the disciples had never entertained. But the hour of the power of darkness was drawing on, and Jesus must open to His disciples the conflict before them. He was sad as He anticipated the trial.” The Desire of Ages, 411-415.
«Шәкірттер Мәсіхтің әлі де жердегі әмірші ретінде патшалық құратынын күтті. Ол Өз ниетін соншалық ұзақ уақыт бойы жасырып келгенімен, олар Оның әрдайым кедейлік пен көзге түспеушілікте қала бермейтініне сенді; Оның Патшалығын орнататын уақыты таяп қалған еді. Дін қызметкерлері мен раввиндердің өшпенділігі ешқашан жеңілмейтіні, Мәсіхтің Өз халқы тарапынан қабылданбайтыны, алдамшы ретінде айыпталып, қылмыскер ретінде айқышқа шегеленетіні,— мұндай ой шәкірттердің санасына ешқашан кіріп шықпаған еді. Бірақ қараңғылық билігінің сағаты жақындап келе жатты, сондықтан Иса шәкірттеріне өздерінің алдында тұрған күресті ашып көрсетуге тиіс болды. Ол алда тұрған сынақты алдын ала көріп, қайғырды». The Desire of Ages, 411-415.
Verse sixteen of Daniel eleven, represents the soon coming Sunday law in the United States. Just before the hour of that “earthquake” the candidates who are seeking to be among the one hundred and forty-four thousand are awakened from their sleep. What awakens them is a prophetic message. At that point two classes are manifested, and as illustrated in the parable of the ten virgins, one class has oil in the vessels, the other class does not. Verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, not only represent the prophetic history that precedes the Sunday law, they represent the “message”, which, in the context of the parable of the ten virgins, is the “oil,” that the wise will have in order to receive the seal of God and be lifted up as an ensign at the hour of the great earthquake. These articles have now reached the climax of all the articles, for the message that is represented within these verses, is the golden oil that is poured down through the two golden pipes.
Даниял кітабының он бірінші тарауының он алтыншы аяты Америка Құрама Штаттарында жуық арада келетін жексенбілік заңды бейнелейді. Сол «жер сілкінісінің» сағатының дәл алдында жүз қырық төрт мыңның қатарында болуға ұмтылып жүрген үміткерлер ұйқыларынан оянады. Оларды оятатын нәрсе — пайғамбарлық хабар. Сол сәтте екі топ айқындалады, әрі он қыз туралы астарлы әңгімеде көрсетілгендей, бір топтың құтыларында май бар, ал екінші топта жоқ. Даниял кітабының он бірінші тарауындағы он үшінші мен он бесінші аяттар жексенбілік заңның алдындағы пайғамбарлық тарихты ғана емес, сондай-ақ он қыз туралы астарлы әңгіменің мәнмәтінінде даналардың Құдайдың мөрін алып, ұлы жер сілкінісі сағатында белгі ретінде көтерілулері үшін өздерінде болатын «май», яғни «хабарды» да бейнелейді. Бұл мақалалар енді барлық мақалалардың шарықтау шегіне жетті, өйткені осы аяттардың ішінде бейнеленген хабар — екі алтын түтік арқылы төмен қарай құйылатын алтын май.
We will continue this study in the next article.
Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
“Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’
«Ақиқатты мойындайтындар Шайтанға қызмет етіп жүргенше, оның тозақтық көлеңкесі олардың Құдай мен көк жайлы көзқарасын бөгеп тастайды. Олар алғашқы сүйіспеншілігін жоғалтқандардай болады. Олар мәңгілік ақиқаттарды көре алмайды. Құдай біз үшін дайындаған нәрсе Зәкәрия кітабының 3 және 4-тарауларында, сондай-ақ 4:12–14 аяттарында бейнеленген: “Мен тағы да тіл қатып, оған: Өздерінен алтын майды екі алтын түтік арқылы ағызып тұрған мына екі зәйтүн бұтағы не? — дедім. Ол маған жауап беріп: Бұлардың не екенін білмейсің бе? — деді. Мен: Жоқ, тақсыр, — дедім. Сонда ол: Бұлар — бүкіл жердің Иесінің алдында тұратын майланған екі тұлға, — деді.”»
“The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
“Иеміз игіліктерге толы. Онда ешбір мүмкіндік кем емес. Айналамызға қараңғы көлеңкелердің үйірілуі — біздің сеніміміздің аздығынан, жерлікке бой алдыруымыздан, арзан сөзімізден, әңгімемізде көрініс табатын сенбеушілігімізден. Мәсіх сөзінде де, мінезінде де түгелдей сүйкімді, он мыңның ішіндегі Ең Ардақты Тұлға ретінде ашылып көрсетілмейді. Жан бос әуреге көтерілумен қанағаттанғанда, Иеміздің Рухы ол үшін аз іс атқара алады. Біздің таяз көрегендігіміз көлеңкені көреді, бірақ одан арғы даңқты көре алмайды. Періштелер бүкіл жер жүзіне лап қойып, өз жолында қирау мен өлім алып жүруге ұмтылған, босанып кетпек болған қаһарлы ат ретінде бейнеленген төрт желді ұстап тұр.”
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
«Мәңгілік дүниенің дәл шегінде тұрып, ұйықтап жатпақпыз ба? Біз селқос, суық әрі өлі күйде болмақпыз ба? О, Құдайдың рухы мен тынысы Өз халқына үрленіп, олар аяқтарына тұрып, тірі болса екен. Біз жолдың тар, ал қақпаның қысаң екенін көруіміз керек. Бірақ біз сол қысаң қақпадан өткенде, оның кеңдігіне шек болмайды». Manuscript Releases, 20-том, 217.
“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
«Бүкіл жердің Иесінің қасында тұрған майланғандар бір кезде жабушы керуб ретінде Шайтанға берілген орынды иеленеді. Өзінің тағын қоршаған киелі жаратылыстар арқылы Ие жер тұрғындарымен үздіксіз байланыс жасап тұрады. Алтын май Құдайдың сенушілердің шамдарын жыпылықтап сөніп қалмауы үшін қамтамасыз етіп отыратын рақымын білдіреді. Егер осы киелі май көктен Құдай Рухының хабарлары арқылы төгілмегенде, зұлымдық күштері адамдарды толық билеп алар еді.
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.
«Құдай бізге жіберетін хабарламаларын қабылдамайтын болсақ, Оған құрмет көрсетілмейді. Осылайша біз Ол жан-дүниемізге құйып, қараңғылықтағыларға жеткізілсін дейтін алтын майды қабылдамаймыз. “Міне, Күйеу жігіт келе жатыр; Оны қарсы алуға шығыңдар” деген шақыру келгенде, киелі майды қабылдамаған, жүректерінде Мәсіхтің рақымын қастерлеп сақтамағандар, ақымақ қыздар сияқты, өздерінің Иелерін қарсы алуға дайын емес екендерін көреді. Оларда майды алуға қажетті күш өздерінде болмайды, әрі олардың өмірі күйрейді. Бірақ егер Құдайдың Киелі Рухы сұралса, егер біз Мұса сияқты: “Маған Өз даңқыңды көрсет”,— деп жалынсақ, онда Құдайдың сүйіспеншілігі жүректерімізге молынан төгіледі. Алтын құбырлар арқылы алтын май бізге жеткізіледі. “Әскермен де емес, күшпен де емес, Менің Рухыммен, — дейді Әскерлер Иесі Жаратқан Ие”. Әділдік Күнінің жарқын сәулелерін қабылдау арқылы Құдайдың балалары дүниеде шамдардай жарқырайды». Review and Herald, July 20, 1897.