Sister White identified that when the great buildings of New York City were thrown down, Revelation chapter eighteen, verses one through three, would be fulfilled.
Уайт ханым Нью-Йорк қаласының зәулім ғимараттары құлатылған кезде, Аян кітабының он сегізінші тарауының бірден үшке дейінгі аяттары орындалатынын көрсетті.
And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.
Осыдан кейін мен көктен түсіп келе жатқан, зор билікке ие басқа бір періштені көрдім; және жер оның даңқымен нұрланды. Ол зор дауыспен қатты айқайлап: «Ұлы Бабыл құлады, құлады, әрі жындардың тұрағына, әрбір арам рухтың мекеніне және әрбір арам да жеккөрінішті құстың қапасына айналды. Өйткені барлық халықтар оның азғындығының қаһар шарабынан ішті; жердің патшалары онымен азғындық жасады, ал жердің саудагерлері оның сән-салтанатының молдығы арқылы байып кетті»,— деді. Аян 18:1–3.
By September 11, 2001, the “kings” of the earth had already committed fornication with the Roman church. After World War Two, President Harry S. Truman, for the first time, in 1951, appointed an ambassador to the Vatican. His attempt to form a political relationship with the papacy was flatly rejected by the Congress of the United States, but not so when decades later President Ronald Reagan, in 1984, appointed an ambassador to the Vatican. By 2001, all nations had committed fornication with the Vatican through establishing a diplomatic relationship with the whore of Tyre.
2001 жылдың 11 қыркүйегіне қарай жердің «патшалары» Рим шіркеуімен әлдеқашан азғындық жасаған еді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Президент Гарри С. Трумэн 1951 жылы алғаш рет Ватиканға елші тағайындады. Оның папалықпен саяси қатынас орнату әрекетін Америка Құрама Штаттарының Конгресі үзілді-кесілді кері қайтарды, бірақ ондаған жылдар өткен соң, 1984 жылы Президент Рональд Рейган Ватиканға елші тағайындағанда, олай болмады. 2001 жылға қарай барлық халықтар Тирдің жезөкшесімен дипломатиялық қатынас орнату арқылы Ватиканмен азғындық жасаған еді.
By September 11, 2001, all “nations,” had drunk the wine of the wrath of her fornication. The wine of Babylon represents all the various falsehoods that are presented by the papacy, but the one special variety of wine that is identified in these verses is the wine of the wrath of her fornication. The wrath of the papacy is her persecution of those she disagrees with. She accomplishes her persecution by employing the power of the state to do her dirty work. The wine of her wrath, is her special bottle of error that represents the action of employing the state against those that she deems a heretic.
2001 жылғы 11 қыркүйекке қарай барлық «ұлттар» оның азғындығының қаһар шарабын ішіп қойған еді. Бабылдың шарабы папалық ұсынатын сан алуан жалғандықтардың бәрін білдіреді, алайда осы аяттарда айрықша аталып көрсетілген шарап түрі — оның азғындығының қаһар шарабы. Папалықтың қаһары — өзімен келіспейтіндерді қудалауы. Ол бұл қудалауын лас ісін атқару үшін мемлекеттің билігін пайдалану арқылы жүзеге асырады. Оның қаһарының шарабы — өзі еретик деп санайтындарға қарсы мемлекетті қолдану әрекетін білдіретін, адасудың өзіне тән ерекше құтысы.
In the period of time from August 11, 1840 through to October 22, 1844, Millerite Adventism, who had been called out of the Dark Ages, and who was separated from the Protestant churches that then became the daughters of Rome, then became the true Protestant horn upon the newly arrived earth beast. Peter identifies the characteristics of those newly chosen people of God as a nation.
1840 жылғы 11 тамыздан 1844 жылғы 22 қазанға дейінгі уақыт аралығында Қараңғы ғасырлардан шақырылып шығарылған және сол кезде Римнің қыздарына айналған протестанттық шіркеулерден бөлінген Миллершіл адвентизм жаңадан пайда болған жер аңындағы шынайы протестанттық мүйізге айналды. Петір Құдайдың жаңадан таңдап алған сол халқының, бір ұлт ретіндегі, сипаттарын айқындайды.
But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.
Бірақ сендер таңдап алынған ұрпақсыңдар, патшалық діни қызметкерлерсіңдер, қасиетті халықсыңдар, Құдайдың меншікті елісіңдер; мұның бәрі сендерді қараңғылықтан Өзінің ғажайып нұрына шақырғанның мадақтарын жария ету үшін. Бір кезде халық болмаған едіңдер, ал енді Құдайдың халқысыңдар; бір кезде рақымға ие болмаған едіңдер, ал енді рақымға ие болдыңдар. 1 Петір 2:9, 10.
By September 11, 2001, the Seventh-day Adventist church had already, and often employed the political structure of the government of the United States to attack those it deemed as heretical. Well before 2001, the Adventists had already imbibed in the special wine of Babylon that represents the employment of state power to attack those who it deemed as heretics.
2001 жылғы 11 қыркүйекке қарай Жетінші күн адвентистері шіркеуі өздері адасушы деп санағандарға қарсы шабуыл жасау үшін Америка Құрама Штаттары үкіметінің саяси құрылымын әлдеқашан қабылдап, оны талай рет қолданған еді. 2001 жылдан көп бұрын-ақ адвентистер өздері адасушы деп санағандарға қарсы шабуыл жасау үшін мемлекеттік билікті пайдалануды бейнелейтін Бабылдың ерекше шарабын әлдеқашан ішіп қойған еді.
Ephraim is a symbol of the rebellion of Jeroboam and the northern kingdom of Israel, and Isaiah begins chapter twenty-eight, by addressing the Seventh-day Adventist church as the drunkards of Ephraim.
Ефрем — Еробоғамның бүлігінің және Исраилдің солтүстік патшалығының рәмізі, әрі Ишая жиырма сегізінші тарауды Жетінші күн адвентистері шіркеуіне Ефремнің маскүнемдері деп қарата бастайды.
Woe to the crown of pride, to the drunkards of Ephraim, whose glorious beauty is a fading flower, which are on the head of the fat valleys of them that are overcome with wine! Behold, the Lord hath a mighty and strong one, which as a tempest of hail and a destroying storm, as a flood of mighty waters overflowing, shall cast down to the earth with the hand. The crown of pride, the drunkards of Ephraim, shall be trodden under feet: And the glorious beauty, which is on the head of the fat valley, shall be a fading flower, and as the hasty fruit before the summer; which when he that looketh upon it seeth, while it is yet in his hand he eateth it up. In that day shall the Lord of hosts be for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of his people, And for a spirit of judgment to him that sitteth in judgment, and for strength to them that turn the battle to the gate. But they also have erred through wine, and through strong drink are out of the way; the priest and the prophet have erred through strong drink, they are swallowed up of wine, they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean. Isaiah 28:1–8.
Ефремнің маскүнемдерінің тәкаппарлық тәжіне қасірет! Олардың даңқты көркі — шараптан еңсесі түскендердің құнарлы аңғарларының басындағы солып бара жатқан гүл сияқты! Міне, Жаратқан Иеде құдіретті де күшті біреу бар; ол бұршақтың дауылындай, ойран салатын құйын сияқты, арнасынан асқан алып сулардың тасқынындай, бәрін қолымен жерге құлатады. Тәкаппарлық тәжі — Ефремнің маскүнемдері — аяқ астында тапталады. Ал құнарлы аңғардың басындағы даңқты көрік солып бара жатқан гүлдей, жаз келмей тұрып пісетін ерте жемістей болады; оны көрген адам, ол әлі қолында тұрғанның өзінде-ақ, жұтып қояды. Сол күні Әскерлер Иесі Жаратқан Ие Өз халқының қалдығы үшін ұлылық тәжі, сұлулықтың диадемасы болады, әрі үкім айтуға отырғанға әділдік рухы, ал шайқасты қақпаға дейін қайтаратындарға күш болады. Бірақ бұлар да шараптан адасты, күшті ішімдіктен жолдан тайды; діни қызметкер де, пайғамбар да күшті ішімдіктен адасты, олар шарапқа жұтылды, күшті ішімдіктен жолдан тайды; олар көріністе қателеседі, үкімде сүрінеді. Өйткені барлық дастархандар құсық пен ласқа толы, таза жер қалмады. Ишая 28:1–8.
The third Woe arrived on September 11, 2001, and it arrived upon the “crown,” representing leadership of the “drunkards of Ephraim.” It did not attack the headquarters of the church in Maryland with an airplane full of fuel, but it marked their inability to recognize that the arrival of Islam of the third Woe was the beginning of the latter rain message of the third angel. The beginning of the very message and work that they profess to have been raised up to proclaim. They are identified as not only the crown, which represents leadership, but as the “crown of pride,” thus identifying one of the two classes of worshippers that was and is produced in the debate of Habakkuk chapter two. On September 11, 2001, Habakkuk’s watchmen took their posts at the battle at the gate.
Үшінші қасірет 2001 жылғы 11 қыркүйекте келді, әрі ол «Ефремнің маскүнемдерінің» басшылығын бейнелейтін «тәжге» келіп түсті. Ол Мэрилендтегі шіркеудің штаб-пәтеріне отынға толы ұшақпен шабуыл жасаған жоқ, бірақ ол үшінші қасіреттегі Исламның келуі үшінші періштенің кейінгі жаңбыр хабарының басталуы болғанын танып білуге олардың қабілетсіздігін әшкереледі. Дәл өздері жариялау үшін көтерілгенбіз деп мойындайтын сол хабар мен істің басталуы. Олар тек басшылықты бейнелейтін тәж ретінде ғана емес, сонымен бірге «мақтаныш тәжі» ретінде де сипатталады; осылайша Хабаккук кітабының екінші тарауындағы тартыста пайда болған әрі пайда болып келе жатқан табынушылардың екі тобының бірін айқындайды. 2001 жылғы 11 қыркүйекте Хабаккуктың қарауылшылары қақпа түбіндегі шайқаста өз орындарын иеленді.
The gates of Jerusalem are where the interaction of the people of Jerusalem was carried out. The battle at the gates is representing the “debate” of the previous chapter of Isaiah that began on the day of the east wind (the day of Islam). The two classes of Habakkuk’s worshippers in the passage are represented by two crowns. The drunkards of Ephraim, who have already at that point employed the power of the state to win their arguments against those they had deemed as heretics are contrasted with the crown of the Lord of hosts. When Christ is represented as the Lord of hosts, it is symbolic of His work as the leader of His army. The battle at the gate is the warfare represented by the debate over true and false theology.
Иерусалимнің қақпалары — Иерусалим халқының өзара қарым-қатынасы жүзеге асырылған орын. Қақпадағы шайқас шығыс желі күні басталған (Ислам күні) Ишаяның алдыңғы тарауындағы «айтысты» бейнелейді. Үзіндідегі Хабаққұқтың табынушыларының екі тобы екі тәж арқылы бейнеленген. Ефремнің маскүнемдері, сол сәтке дейін өздері еретиктер деп санағандарға қарсы өз дәлелдерін жеңу үшін мемлекеттің билік күшін қолданып қойғандар, Әскерлер Иесінің тәжімен қарама-қарсы қойылады. Мәсіх Әскерлер Иесі ретінде бейнеленгенде, бұл Оның Өз әскерінің Көсемі ретіндегі қызметін нышандайды. Қақпадағы шайқас — шынайы және жалған теология жөніндегі айтыспен бейнеленген рухани соғыс.
It is not simply the General Conference leadership that is represented as the drunkards of Ephraim, but also the priests (the pastoral ministry), and the prophets (the theologians and educators) are out of the way, through strong drink. As Isaiah says in the opening verses of his prophecy, it is the entire church.
Ефремнің маскүнемдері ретінде тек Бас конференцияның басшылығы ғана бейнеленіп отырған жоқ, сонымен бірге күшті ішімдіктің кесірінен абыздар да (пасторлық қызмет), пайғамбарлар да (теологтар мен тәлімгерлер) жолдан тайған. Ишая өз пайғамбарлығының кіріспе аяттарында айтқанындай, бұл — бүкіл қауым.
The vision of Isaiah the son of Amoz, which he saw concerning Judah and Jerusalem in the days of Uzziah, Jotham, Ahaz, and Hezekiah, kings of Judah. Hear, O heavens, and give ear, O earth: for the Lord hath spoken, I have nourished and brought up children, and they have rebelled against me. The ox knoweth his owner, and the ass his master’s crib: but Israel doth not know, my people doth not consider. Ah sinful nation, a people laden with iniquity, a seed of evildoers, children that are corrupters: they have forsaken the Lord, they have provoked the Holy One of Israel unto anger, they are gone away backward. Why should ye be stricken anymore? ye will revolt more and more: the whole head is sick, and the whole heart faint. Isaiah 1:1–5.
Яһуда патшалары Ұзиях, Жотам, Ахаз және Езекияның күндерінде Амос ұлы Ишаяның Яһуда мен Иерусалим туралы көрген аяны. Тыңдаңдар, ей, көктер, құлақ салыңдар, ей, жер; өйткені Жаратқан Ие сөйледі: «Мен балаларды өсіріп, тәрбиелеп жеткіздім, ал олар Маған қарсы шықты. Өгіз өз иесін біледі, есек те қожайынының астауын таниды; бірақ Исраил білмейді, Менің халқым түсінбейді». Қайғы, күнәға батқан халық, заңсыздық жүгіне толы ел, зұлымдық істеушілердің ұрпағы, бұзақылық жасаушы балалар! Олар Жаратқан Иені тастап кетті, Исраилдің Киесін ашуландырды, теріс айналып кетті. Неге сендерді тағы да ұру керек? Сендер бүлікті одан әрі үдете бересіңдер: бүкіл бас ауру, бүкіл жүрек әлсіреген. Ишая 1:1–5.
The sinful nation is sick, and has passed the time where any remedy can be provided that would change her heart and mind. Isaiah identifies the drunkards are out of the way, and the way is identified by Jeremiah as the “old paths.” On September 11, 2001, the latter rain began to fall, and Jeremiah identifies that it is when we walk in the old paths, which is the “way” that the drunkards are out of, that we find the rest of the latter rain.
Күнәкар халық дертке шалдыққан, әрі оның жүрегі мен ойын өзгертердей қандай да бір ем қолдануға болатын уақыттан өтіп кетті. Ишая маскүнемдердің жолдан тайғанын көрсетеді, ал сол жолды Еремия «ежелгі соқпақтар» деп атайды. 2001 жылғы 11 қыркүйекте кешкі жаңбыр жауа бастады, әрі Еремия біз ежелгі соқпақтармен жүргенде, яғни маскүнемдер ауытқып кеткен сол «жолмен» жүргенде, кешкі жаңбырдың тыныштығын табатынымызды көрсетеді.
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.
Жаратқан Ие былай дейді: Жолдардың торабында тұрып, қараңдар да, ежелгі соқпақтарды сұраңдар, игі жол қайда екенін біліп, сонымен жүріңдер, сонда жандарыңа тыныштық табасыңдар. Бірақ олар: «Онымен жүрмейміз»,— деді. Сондай-ақ сендердің үсттеріңнен күзетшілер қойдым да: «Керней үнін тыңдаңдар»,— дедім. Бірақ олар: «Тыңдамаймыз»,— деді. Сондықтан, ey халықтар, тыңдаңдар; ey қауым, олардың арасында не бар екенін біліңдер. Тыңда, ey жер: міне, Мен бұл халықтың басына қасірет түсіремін, бұл — олардың өз ойларының жемісі; өйткені олар Менің сөздеріме де, Менің заңымыма да құлақ аспады, қайта оны теріске шығарды. Еремия 6:16–19.
The drunkards of Ephraim are out of the way on September 11, 2001, and have turned “away backward,” in 1863, when they initiated the process of rejecting the “old paths.” It is in the “old paths,” that the rest and refreshing of the latter rain is to be found, and that rain began at the very time that the “Woe,” was pronounced upon them. The third “Woe” of Islam was unrecognizable to the crown of the pride of Ephraim, for they had progressively rejected the foundational truths that identify the role of Islam in prophecy. Jeremiah identifies that at that time the Lord raised up watchmen, which are Habakkuk’s watchmen, and they proclaimed to the drunkards of Ephraim in the battle at the gates that they needed to hearken to the sound of the trumpet. The third “Woe” that arrived on September 11, 2001, was the seventh Trumpet.
Ефремнің маскүнемдері 2001 жылғы 11 қыркүйекте жолдан тайып кетті және 1863 жылы «ескі жолдарды» қабылдамай тастау үдерісін бастаған кезде «кері бұрылып, шегінді». Дәл сол «ескі жолдарда» кейінгі жаңбырдың тыныштығы мен сергітуі табылады, әрі сол жаңбыр олардың үстінен «Қасірет» жарияланған дәл мезетте басталды. Исламның үшінші «Қасіреті» Ефремнің тәкаппарлық тәжіне танылмайтын болды, өйткені олар пайғамбарлықтағы Исламның рөлін айқындайтын іргетастық ақиқаттарды біртіндеп жоққа шығарды. Еремия сол уақытта Жаратқан Иенің күзетшілерді көтергенін көрсетеді; бұлар — Хабаккуктың күзетшілері, және олар қақпалар түбіндегі шайқаста Ефремнің маскүнемдеріне кернейдің үніне құлақ асулары керектігін жариялады. 2001 жылғы 11 қыркүйекте жеткен үшінші «Қасірет» жетінші Керней болды.
Isaiah identifies that “they are out of the way through strong drink; they err in vision, they stumble in judgment. For all tables are full of vomit and filthiness, so that there is no place clean.” The counterfeit table, that was introduced in 1863, which removed the “seven times,” and required a explanatory handout to accompany it, represents the counterfeit of the two sacred tables of Habakkuk, but the counterfeit “tables” the drunkards have employed are full of vomit, and they err in vision. The watchmen of Habakkuk and Jeremiah were told that in the debate of methodology, they were to write the “vision,” upon “tables,” but the drunkard’s counterfeit tables present an erroneous vision.
Ишаях былай деп айқындайды: «Олар мас қылатын ішімдіктің кесірінен жолдан тайды; олар аянда жаңылады, үкімде сүрінеді. Өйткені барлық дастарқандар құсық пен ласқа толы, таза орын қалмаған». 1863 жылы енгізілген, «жеті уақытты» алып тастаған және соған қоса түсіндірме парақшаны бірге беруді талап еткен жалған дастарқан Хабакуктың екі қасиетті дастарқанының жалған көшірмесін білдіреді; бірақ маскүнемдер қолданған жалған «дастарқандар» құсыққа толы, және олар аянда жаңылады. Хабакук пен Еремияның күзетшілеріне әдіснама жөніндегі айтыста «аянды» «дастарқандарға» жазу бұйырылған еді, бірақ маскүнемнің жалған дастарқандары қате аянды ұсынады.
Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
Аян жоқ жерде халық азады; ал заңды сақтайтын адам бақытты. Нақыл сөздер 29:18.
The drunkards of Ephraim have rejected God’s law, but the context of the “debate,” of the battle of the gate, is God’s prophetic law, as represented by the methodology established in the movement of the first and third angels. With Isaiah’s setting in place in the first eight verses of chapter twenty-eight, he then identifies the methodology that is the latter rain, and specifically identifies the drunkards as the “scornful men, that rule” “in Jerusalem.”
Ефремнің маскүнемдері Құдайдың заңын қабылдамай тастады, бірақ «таластың», қақпа түбіндегі шайқастың мәнмәтіні — бірінші және үшінші періштелер қозғалысында орнықтырылған әдіснама арқылы бейнеленетін Құдайдың пайғамбарлық заңы. Ишая жиырма сегізінші тараудың алғашқы сегіз аятында осы жағдайды белгілеп болған соң, кейін ол кейінгі жаңбыр болып табылатын әдіснаманы айқындайды және маскүнемдерді, атап айтқанда, «Иерусалимде» «билік жүргізетін» «мазақтаушы адамдар» деп нақты көрсетеді.
Whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine? them that are weaned from the milk, and drawn from the breasts. For precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little: For with stammering lips and another tongue will he speak to this people. To whom he said, This is the rest wherewith ye may cause the weary to rest; and this is the refreshing: yet they would not hear. But the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken. Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves: Therefore thus saith the Lord God, Behold, I lay in Zion for a foundation a stone, a tried stone, a precious corner stone, a sure foundation: he that believeth shall not make haste. Judgment also will I lay to the line, and righteousness to the plummet: and the hail shall sweep away the refuge of lies, and the waters shall overflow the hiding place. And your covenant with death shall be disannulled, and your agreement with hell shall not stand; when the overflowing scourge shall pass through, then ye shall be trodden down by it. Isaiah 28:9–18.
Ол білімді кімді үйретпек? Ілімді кімге ұқтырмақ? Сүттен айырылғандарға ма, емшектен шыққандарға ма? Өйткені өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аз, онда аз. Себебі Ол осы халыққа мүдіреген еріндермен және бөтен тілмен сөйлейтін болады. Оларға Ол: «Міне, шаршағанды тынықтыра алатын тынығу осы; міне, сергіту осы»,— деген еді; бірақ олар тыңдағысы келмеді. Сондықтан Жаратқан Иенің сөзі олар үшін өсиет үстіне өсиет, өсиет үстіне өсиет; жол үстіне жол, жол үстіне жол; мұнда аз, онда аз болды; сол арқылы олар жүріп барып, шалқасынан құлап, күйреп, тұзаққа түсіп, қолға түсуі үшін. Сондықтан, Иерусалимдегі осы халыққа үстемдік ететін мысқылшыл адамдар, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Өйткені сендер: «Біз өліммен келісім жасадық, әрі о дүниемен уағдаластық; топанша келген апат өткенде, ол бізге жетпейді; өйткені біз өтірікті панамыз еттік, жалғандықтың астына жасырындық»,— дедіңдер. Сондықтан Әлем Иесі Жаратушы Тәңір былай дейді: «Міне, Мен Сионға негіз етіп бір тасты, сыналған тасты, қымбат бағалы бұрыштағы тасты, берік іргетасты қалап жатырмын; сенетін адам абыржымайды. Сондай-ақ Мен сотты өлшеуіш жіпке, әділдікті тіктеуішке айналдырамын; бұршақ өтіріктің панасын ұшырып әкетеді, ал сулар жасырынатын орынды басып кетеді. Сонда сендердің өліммен жасаған келісімдерің күшін жояды, о дүниемен жасаған уағдаластықтарың тұрмайды; топанша келген апат өткенде, сендер соның табанына тапталасыңдар». Ишая 28:9–18.
The “debate” is here defined in terms of “whom shall he teach knowledge? and whom shall he make to understand doctrine?” The “whom” is addressing the potential students, but the subject is about understanding doctrine, which is knowledge. When the book of Daniel is unsealed, there is an increase of knowledge, representing an increased understanding of the truths of God’s Word. The word “doctrine” means a set of beliefs, principles, teachings, or rules that form a particular system of thought or a body of knowledge. To understand biblical “doctrines” it necessitates a biblical methodology to form the body of knowledge.
Мұндағы «талас» мынадай тұрғыдан айқындалады: «ол білімді кімге үйретпек? және ілімді кімге ұғындырмақ?» «Кімге» деген сөз әлеуетті шәкірттерге бағытталған, бірақ мәселенің өзегі — білім болып табылатын ілімді түсінуде. Даниял кітабының мөрі ашылған кезде білім артады; бұл Құдай Сөзінің шындықтарын түсінудің артуын білдіреді. «Ілім» сөзі белгілі бір ой жүйесін немесе білім жиынтығын құрайтын сенімдер, қағидалар, тәлімдер не ережелер жиынтығын білдіреді. Киелі кітаптағы «ілімдерді» түсіну үшін сол білім жиынтығын қалыптастыратын киелі кітаптық әдіснама қажет.
The methodology is identified as “precept must be upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little.” The methodology that identified September 11, 2001 as the arrival of the third “Woe” is premised upon bringing the prophetic line of the first “Woe” together with the prophetic line of the second “Woe”, which provides two witnesses of the line of the third “Woe”. That methodology is the test of the “debate” that produces two classes of worshippers, for “the word of the Lord was unto them precept upon precept, precept upon precept; line upon line, line upon line; here a little, and there a little; that they might go, and fall backward, and be broken, and snared, and taken.”
Әдіснама: «өсиетке үстемеленген өсиет, өсиетке үстемеленген өсиет; жолға үстемеленген жол, жолға үстемеленген жол; мұнда аздап, онда аздап» деп айқындалады. 2001 жылғы 11 қыркүйекті үшінші «Қасіреттің» келуі ретінде айқындаған әдіснама бірінші «Қасіреттің» пайғамбарлық желісін екінші «Қасіреттің» пайғамбарлық желісімен біріктіру қағидасына негізделген; бұл үшінші «Қасірет» желісінің екі куәлігін береді. Сол әдіснама екі түрлі табынушылар тобын тудыратын «таластың» сынағы болып табылады, өйткені «Жаратқан Иенің сөзі оларға өсиетке үстемеленген өсиет, өсиетке үстемеленген өсиет; жолға үстемеленген жол, жолға үстемеленген жол; мұнда аздап, онда аздап болды; олар барып, шалқасынан құлап, күйретіліп, тұзаққа түсіп, ұсталып қалуы үшін».
The five stumbling’s of the scornful men that rule Jerusalem, represents the five foolish virgins. The methodology is clearly a test, for the drunkards of Ephraim rejected Jeremiah’s old paths, refused to hearken to the watchmen’s trumpet warning, produced counterfeit tables, and made a covenant with death; at the very same time that those that wore the crown of the Lord of hosts in the battle of the gate were making a covenant of life.
Иерусалимді билейтін келемеждеуші адамдардың бес сүрінуі бес ақымақ қызды білдіреді. Әдістеме айқын түрде сынақ болып табылады, өйткені Ефремнің маскүнемдері Еремияның ежелгі жолдарын қабылдамай тастады, күзетшілердің керней ескертуіне құлақ асудан бас тартты, жалған дастарқандар жасады және өліммен келісім жасасты; дәл сол уақытта қақпа түбіндегі шайқаста Әскерлер Иесінің тәжін кигендер өмірмен келісім жасап жатты.
On September 11, 2001, the latter rain, which is the rest and the refreshing, began to fall, and the sealing of the one hundred and forty-four thousand began. It began a debate over the methodology of the drunkards of Ephraim, and the methodology represented by the Elijah messenger. “Many” will fall with the drunkards, but the few that will be chosen are those that wait upon the Lord.
2001 жылғы 11 қыркүйекте тыныштық пен сергіту болып табылатын соңғы жаңбыр жауа бастады, әрі жүз қырық төрт мыңды мөрлеу басталды. Бұл Ефремнің маскүнемдерінің әдіснамасы мен Ілияс хабаршысы танытқан әдіснама жөніндегі пікірталасты бастады. «Көптегендер» маскүнемдермен бірге құлайды, бірақ таңдалатын азшылық — Жаратқан Иені күтетіндер.
For the Lord spake thus to me with a strong hand, and instructed me that I should not walk in the way of this people, saying, Say ye not, A confederacy, to all them to whom this people shall say, A confederacy; neither fear ye their fear, nor be afraid. Sanctify the Lord of hosts himself; and let him be your fear, and let him be your dread. And he shall be for a sanctuary; but for a stone of stumbling and for a rock of offence to both the houses of Israel, for a gin and for a snare to the inhabitants of Jerusalem. And many among them shall stumble, and fall, and be broken, and be snared, and be taken. Bind up the testimony, seal the law among my disciples. And I will wait upon the Lord, that hideth his face from the house of Jacob, and I will look for him. Isaiah 8:8–17.
Өйткені Жаратқан Ие маған құдіретті қолымен сөйлеп, осы халықтың жолымен жүрмеуімді үйретіп, былай деді: «Бұл халық кімдерге: “Одақ!” десе, сендер де солардың бәріне: “Одақ!” демеңдер; олардың қорқатын нәрсесінен қорықпаңдар, шошымаңдар. Әскерлер Иесі Жаратқан Иені Өзің қасиетті деп біліңдер; қорқатындарың да, үрейленетіндерің де Сол болсын. Сонда Ол киелі орын болады; бірақ Исраилдің екі үйі үшін сүріну тасы және мүдіру жартасы, Иерусалим тұрғындары үшін тұзақ және қақпан болады. Олардың арасынан көп адам сүрініп, құлап, күйреп, тұзаққа түсіп, ұсталады. Куәлікті түйіп қой, тәлімді менің шәкірттерімнің арасында мөрлеп қой. Ал мен Жақып әулетінен жүзін жасырған Жаратқан Иені күтемін, Оған үміт артамын». Ишая 8:8–17.
Most certainly Isaiah agrees with his own words, so the many that fall in chapter twenty-eight, are the same who fall in chapter eight. In chapter eight we find that their fall occurs in the sealing time, which began on September 11, 2001. The warning of chapter eight is to not walk in the “way” of this people, for they are those who refused to walk in Jeremiah’s way of the old paths, where the latter rain message is located. Those that fall in chapter eight, are those who trust in the confederacy representing the special wine of Babylon, that represents a confederacy of church and state for the purpose of opposing those deemed as heretics. What causes them to stumble in chapter eight, is the stone of stumbling, representing the very first rejection of foundational truth in 1863, the “seven times” of Leviticus twenty-six, which was rejected by the “builders” in 1863. In that rejection they returned to apostate Protestant methodology to reject the message given by angels to William Miller.
Ишая, сөзсіз, өзінің өз сөздерімен келіседі; сондықтан жиырма сегізінші тарауда құлайтын көпшілік — сегізінші тарауда құлайтындардың өздері. Сегізінші тарауда біз олардың құлауы 2001 жылғы 11 қыркүйекте басталған мөрлеу уақытында болатынын көреміз. Сегізінші тараудың ескертуі — осы халықтың «жолымен» жүрмеу; өйткені бұлар Еремиядағы ескі соқпақтардың жолымен жүруден бас тартқандар, ал сол жерде кейінгі жаңбырдың хабары орналасқан. Сегізінші тарауда құлайтындар — Бабылдың ерекше шарабын білдіретін одақтастыққа сенім артатындар; бұл өздерін еретиктер деп санағандарға қарсы тұру мақсатындағы шіркеу мен мемлекеттің одағын бейнелейді. Сегізінші тарауда олардың сүрінуіне себеп болатын нәрсе — сүріндіргіш тас; ол 1863 жылы іргетастық шындықтың ең алғашқы қабылданбауын, яғни Леуіліктер жиырма алтыдағы «жеті уақытты» білдіреді, оны 1863 жылы «құрылысшылар» қабылдамай тастаған еді. Сол қабылдамау арқылы олар Уильям Миллерге періштелер арқылы берілген хабарды теріске шығару үшін жолдан тайған протестанттық әдіснамаға қайта оралды.
In chapter twenty-eight, the rejection of the stone produces the judgment of the overflowing scourge, which is the biblical symbol of the mark of the beast that begins at the Sunday law in the United States, and then floods the entire world. At the Sunday law the covenant that the Adventist church has made with “death” and “hell” shall be swept away. In sweeping away the drunkards of Ephraim’s covenant with death, their “refuge of lies” will be removed. The “refuge of lies,” is represented by the apostle Paul as the lie that brings strong delusion, and the strong delusion that is poured upon the scornful men that rule Jerusalem is in response to their hatred of truth.
Жиырма сегізінші тарауда тасты қабылдамау тасқын тәрізді жазаның үкімін тудырады; бұл — Америка Құрама Штаттарындағы жексенбілік заңнан басталып, кейін бүкіл әлемді жайлайтын аңның таңбасының киелі кітаптық нышаны. Жексенбілік заң кезінде Адвентист шіркеуінің «өліммен» және «тозақпен» жасаған келісімі жойылып кетеді. Ефремнің маскүнемдерінің өліммен жасаған келісімі сыпырылып тасталғанда, олардың «өтірік панасы» да жойылады. «Өтірік панасын» елші Пауыл күшті адасушылыққа алып келетін өтірік ретінде бейнелейді, ал Иерусалимді билейтін мазақтаушы адамдардың үстіне төгілетін сол күшті адасушылық олардың ақиқатты жек көруіне жауап ретінде келеді.
Even him, whose coming is after the working of Satan with all power and signs and lying wonders, And with all deceivableness of unrighteousness in them that perish; because they received not the love of the truth, that they might be saved. And for this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: That they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness. But we are bound to give thanks alway to God for you, brethren beloved of the Lord, because God hath from the beginning chosen you to salvation through sanctification of the Spirit and belief of the truth: Whereunto he called you by our gospel, to the obtaining of the glory of our Lord Jesus Christ. Therefore, brethren, stand fast, and hold the traditions which ye have been taught, whether by word, or our epistle. 2 Thessalonians 2:9–15.
Оның келуі Шайтанның әрекетіне сай, әртүрлі күш-қуатпен, белгілермен және жалған кереметтермен, сондай-ақ құрып бара жатқандардың арасында әділетсіздіктің барша алдамшылығымен болады; өйткені олар ақиқатқа деген сүйіспеншілікті қабылдамады, сондықтан құтқарылмады. Осы себепті Құдай оларға жалғанға сенулері үшін күшті адасуды жібереді: осылайша ақиқатқа сенбеген, қайта әділетсіздіктен ләззат алғандардың бәрі айыпталатын болады. Ал біз, Иеміз сүйген бауырластар, сендер үшін әрдайым Құдайға алғыс айтуға тиіспіз, өйткені Құдай сендерді әуел бастан Рухтың қасиеттеуі мен ақиқатқа сену арқылы құтқарылуға таңдады. Ол сендерді біздің Ізгі хабарымыз арқылы Иеміз Иса Мәсіхтің ұлылығына ие болуға шақырды. Сондықтан, бауырластар, берік тұрыңдар да, мейлі сөз арқылы, мейлі біздің хатымыз арқылы үйретілген дәстүрлерді берік ұстаныңдар. 2 Салониқалықтарға 2:9–15.
The “refuge of lies,” which produced the “strong delusion,” ultimately brings the punishment of the soon-coming Sunday law. The apostle Paul identifies the class who do not love the truth, and a class that are sanctified by the truth, thus referencing the two classes in the debate of Habakkuk chapter two. In chapter twenty-nine, Isaiah begins by doubling the word Ariel, which is another name for Jerusalem.
«Өтіріктің панасы», яғни «күшті адасуды» туғызған нәрсе, ақыр соңында жуық арада келетін жексенбілік заңның жазасын алып келеді. Елші Пауыл шындықты сүймейтін топты және шындық арқылы қасиеттелетін топты айқындайды; осылайша ол Хабаққұқ кітабының екінші тарауындағы таластағы екі топқа сілтеме жасайды. Жиырма тоғызыншы тарауда Ишая кітабы Иерусалимнің өзге атауы болып табылатын Ариел сөзін екі рет қайталаудан бастайды.
Woe to Ariel, to Ariel, the city where David dwelt! add ye year to year; let them kill sacrifices. Isaiah 29:1.
Қасірет саған, Ариел, Ариел, Дәуіт тұрған қала! Жыл үстіне жыл қоса беріңдер; құрбандықтарды шала берсін. Ишая 29:1.
The symbolic doubling of “Ariel” (the city of Jerusalem ), is once again condemned by a “woe.” The killing of sacrifices from “year to year” represents the progressive rebellion that began in 1863. The following verses outline the judgment that will take place upon the Seventh-day Adventist church in the period of the Sunday law crisis. In verse nine a “wonder” is identified, that emphasizes the debate of methodology, while also identifying the rebellious condition of Adventism as an element of the message of the Midnight Cry, which is also associated with the second angel as represented by the doubling of “Ariel” in the first verse.
«Ариелдің» (Иерусалим қаласының) рәміздік түрде қосарланып айтылуы тағы да «қайғы» арқылы айыпталады. «Жылдан жылға» құрбандықтардың шалынып келуі 1863 жылы басталған үдемелі бүлікті білдіреді. Келесі аяттар Жексенбілік заң дағдарысы кезеңінде Жетінші күн адвентистері шіркеуінің үстіне келетін сотты сипаттайды. Тоғызыншы аятта «ғажайып» айқындалады; ол әдіснама жөніндегі таласты баса көрсетумен қатар, адвентизмнің бүлікшіл күйін Түн ортасындағы айқай хабарындағы бір құрамдас бөлік ретінде де танытады; бұл хабар, сондай-ақ, бірінші аяттағы «Ариелдің» қосарлануы арқылы бейнеленген екінші періштемен байланысты.
Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Isaiah 29:9–14.
Таңырқап тұрыңдар да, қайран қалыңдар; айқайлаңдар да, айқай салыңдар: олар шараптан емес, мас; олар күшті ішімдіктен емес, теңселеді. Өйткені Жаратқан Ие сендердің үстілеріңе терең ұйқы рухын төкті, көздеріңді жұмды; пайғамбарларды да, басқарушыларыңды да, көріпкелдерді де Ол қаптады. Сонда осының бәріне қатысты аян сендер үшін мөрленген кітаптың сөздері сияқты болды; оны білімді біреуге беріп: «Мұны оқышы, өтінемін»,— десе, ол: «Оқи алмаймын, өйткені ол мөрленген»,— дейді. Ал кітап білімсіз адамға беріліп: «Мұны оқышы, өтінемін»,— десе, ол: «Мен білімсізбін»,— дейді. Сондықтан Жаратқан Ие былай деді: «Бұл халық Маған аузымен жақындап, еріндерімен Мені құрметтейді, бірақ жүрегін Менен алшақтатты, әрі олардың Менен қорқуы адам өсиеті бойынша үйретілген. Сондықтан, міне, Мен осы халықтың арасында тағы да ғажайып іс істеймін, расында, ғажайып іс пен таңғаларлық керемет істеймін; өйткені олардың даналарының даналығы жойылады, ал парасаттыларының түсінігі жасырын болады». Ишая 29:9–14.
In the “debate” that was recorded in chapter twenty-seven, and represents the argument of true methodology versus false methodology, the drunkenness of the scornful men that rule Jerusalem is identified as a blindness that prevents the leadership of Adventism from understanding the book that is sealed. The books of Daniel and Revelation are the same book, and the portion of the book that is unsealed just before probation closes is the Revelation of Jesus Christ. It includes the enigma of the “eighth being of the seven”. It is represented by the “secret” Daniel was given to understand in chapter two. It is the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the message of Islam of the third “Woe”, and the message of the “Midnight Cry”.
Жиырма жетінші тарауда жазылып, шынайы әдістеме мен жалған әдістеменің тартысын бейнелейтін «айтыста» Иерусалимді билеп-төстейтін мазақшыл адамдардың мас болуы Адвентизм басшылығының мөрленген кітапты түсінуіне кедергі келтіретін соқырлық ретінде айқындалады. Даниял мен Аян кітаптары — бір кітап, ал сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында мөрі ашылатын кітаптың бөлігі — Иса Мәсіхтің Аяны. Ол «жетінің сегізіншісі» деген жұмбақты қамтиды. Ол Даниялға екінші тарауда түсіну үшін берілген «құпиямен» бейнеленген. Ол Жеті Күркіреудің «жасырын тарихы». Ол үшінші «Қасіреттің» Ислам жөніндегі хабары және «Түн ортасындағы айқайдың» хабары.
The single book of Daniel and Revelation is given to those that have been represented by the Sanhedrin in the time of Christ, who symbolize a system of leadership that professes to uphold and defend God’s truth, but ultimately participates in the crucifixion of the Truth. The system typified by the Sanhedrin, is the scornful men that rule Jerusalem. They are given the book that is sealed, and their distinguished, and educated and scholarly response as to what the book means is that they cannot read it, for it is sealed. Then the flock that has been trained to follow only those that are set apart as leaders, are given the same book, and their response is they will only understand it, if the scornful men that rule Jerusalem, the Sanhedrin of the last days, tell them what it means.
Даниял мен Аянның біртұтас кітабы Мәсіхтің заманындағы Синедрион арқылы бейнеленгендерге берілген; олар Құдайдың ақиқатын қолдап, қорғауды мойнына алған басшылық жүйесін бейнелейді, бірақ ақырында Ақиқаттың айқышқа шегеленуіне өздері қатысады. Синедрион арқылы нышандалған сол жүйе — Иерусалимді билейтін мазақшыл адамдар. Оларға мөрленген кітап беріледі, ал бұл кітаптың мәні туралы олардың айрықша, білімді әрі ғалымдық жауабы: оны оқи алмаймыз, өйткені ол мөрленген. Содан кейін тек басшы етіп бөлініп қойылғандардың соңынан еруге үйретілген отарға сол кітап беріледі, ал олардың жауабы мынадай: біз оны Иерусалимді билейтін мазақшыл адамдар — ақырғы күндердің Синедрионы — оның нені білдіретінін бізге айтқанда ғана түсінеміз.
The methodology that was given to William Miller, and then to Future for America, is a waymark of prophetic history. It is a waymark that identifies a life and death testing question. Without the correct methodology the message of the latter rain is “as the words of a book that is sealed.” Without the message of the latter rain, the experience produced by the message is impossible to obtain. That methodology is the process of bringing prophetic line upon prophetic line, from here in the Bible, and there in the Bible. The debate over methodology began when the first message was empowered, in both the beginning and ending histories of the last days.
Уильям Миллерге, содан кейін Future for America ұйымына берілген әдіснама — пайғамбарлық тарихтағы межелік белгі. Ол өмір мен өлімге қатысты сынақтық мәселені айқындайтын межелік белгі болып табылады. Дұрыс әдіснама болмаса, кеш жаңбыр туралы хабар «мөрленген кітаптың сөздеріндей» болады. Кеш жаңбырдың хабары болмаса, сол хабар тудыратын тәжірибеге қол жеткізу мүмкін емес. Бұл әдіснама — пайғамбарлық желіні пайғамбарлық желінің үстіне, Киелі кітаптың бір жерінен және Киелі кітаптың өзге бір жерінен алып келу үдерісі. Әдіснамаға қатысты тартыс алғашқы хабарға күш берілген кезде, соңғы күндердің басталу және аяқталу тарихтарының екеуінде де, басталды.
In the beginning history of the Millerite movement the debate began on August 11, 1840, and was repeated at the end of that history in the period of time when the Philadelphian Millerite movement transitioned to the Laodicean Millerite movement. The debate began again in the history of the Laodicean movement of the third angel on September 11, 2001, and it is repeated at the end of that movement when the Laodicean movement of the third angel transitions to the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. In the beginning test of the Millerites, and the ending test of the Millerites, the test was represented by the methodology of the Elijah messenger. Jesus, as the Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning.
Миллершілер қозғалысының бастапқы тарихында пікірталас 1840 жылдың 11 тамызында басталды және сол тарихтың соңында, филадельфиялық Миллершілер қозғалысы лаодикеялық Миллершілер қозғалысына ауысқан уақыт кезеңінде, қайтадан қайталанды. Пікірталас үшінші періштенің лаодикеялық қозғалысының тарихында 2001 жылдың 11 қыркүйегінде қайтадан басталды және ол сол қозғалыстың соңында, үшінші періштенің лаодикеялық қозғалысы жүз қырық төрт мыңның филадельфиялық қозғалысына ауысқанда, қайтадан қайталанады. Миллершілердің бастапқы сынағында да, Миллершілердің соңғы сынағында да, сынақ Ілияс хабаршысының әдіснамасы арқылы бейнеленді. Иса, Альфа мен Омега ретінде, әрдайым соңын бастауымен көрсетеді.
The methodology of bringing line upon line is what we will now employ as we take up our consideration of Daniel chapters four and five in the next article.
Келесі мақалада Даниял кітабының төртінші және бесінші тарауларын қарастыруға кіріскенімізде, «жол үстіне жол» әкелу әдісін енді қолданатын боламыз.
“No one has a true message fixing the time when Christ is to come or not to come. Be assured that God gives no one authority to say that Christ delays His coming five years, ten years, or twenty years. ‘Be ye also ready: for in such an hour as ye think not the Son of man cometh’ (Matthew 24:44). This is our message, the very message that the three angels flying in the midst of heaven are proclaiming. The work to be done now is that of sounding this last message of mercy to a fallen world. A new life is coming from heaven and taking possession of all God’s people. But divisions will come in the church. Two parties will be developed. The wheat and tares grow up together for the harvest.
«Мәсіхтің қашан келетінін не келмейтінін белгілейтін шынайы хабар ешкімде жоқ. Құдай ешкімге де Мәсіх Өз келуін бес жылға, он жылға немесе жиырма жылға кешіктіреді деп айтуға өкілеттік бермейтініне нық сенімді болыңдар. “Сондықтан сендер де дайын болыңдар; өйткені Адам Ұлы өздерің ойламаған сағатта келеді” (Matthew 24:44). Міне, біздің хабарымыз осы, көктің ортасында ұшып бара жатқан үш періште жариялап жүрген дәл сол хабар. Қазір атқарылуға тиіс іс — құлаған дүниеге осы соңғы мейірім хабарын жариялау. Көктен жаңа өмір келіп, Құдай халқының бәрін билеп алуда. Бірақ қауым ішінде жікке бөліну пайда болады. Екі топ айқындалады. Бидай мен арамшөп ораққа дейін бірге өседі.»
“The work will grow deeper and become more earnest to the very close of time. And all who are laborers together with God will contend most earnestly for the faith once delivered to the saints. They will not be turned from the present message, which is already lightening the earth with its glory. Nothing is worth contending for but the glory of God. The only rock that will stand is the Rock of Ages. The truth as it is in Jesus is the refuge in these days of error….
«Іс уақыттың ең соңына дейін тереңдей түсіп, бұрынғыдан да жігерлі бола бермек. Құдаймен бірге еңбек етушілердің бәрі қасиеттілерге біржола табыс етілген сенім үшін барынша табанды түрде күресетін болады. Олар қазірдің өзінде өз даңқымен жерді нұрландырып жатқан осы қазіргі хабардан теріс бұрылмайды. Құдайдың даңқынан басқа таласуға тұрарлық ешнәрсе жоқ. Мәңгілік Жартас қана мызғымай тұрады. Исадағы шындық — осы адасушылық күндерінде пана….»
“Prophecy has been fulfilling, line upon line. The more firmly we stand under the banner of the third angel’s message, the more clearly shall we understand the prophecy of Daniel; for the Revelation is the supplement of Daniel. The more fully we accept the light presented by the Holy Spirit through the consecrated servants of God, the deeper and surer, even as the eternal throne, will appear the truths of ancient prophecy; we shall be assured that men of God spake as they were moved upon by the Holy Ghost. Men must themselves be under the influence of the Holy Spirit in order to understand the Spirit’s utterances through the prophets. These messages were given, not for those that uttered the prophecies, but for us who are living amid the scenes of their fulfillment.
«Пайғамбарлық жолма-жол орындалып келді. Үшінші періштенің хабарының туы астында неғұрлым берік тұрсақ, Даниялдың пайғамбарлығын соғұрлым айқынырақ түсінетін боламыз; өйткені Аян — Даниялдың толықтырушысы. Қасиетті Рух Құдайдың бағышталған қызметшілері арқылы ұсынған нұрды неғұрлым толық қабылдасақ, ежелгі пайғамбарлықтың ақиқаттары соғұрлым терең де нық, тіпті мәңгілік тақ секілді мызғымас болып көрінеді; біз Құдайдың адамдары Қасиетті Рухтың жетелеуімен сөйлегеніне кәміл сенімді боламыз. Пайғамбарлар арқылы Рухтың айтқандарын түсіну үшін адамдардың өздері де Қасиетті Рухтың ықпалы астында болуы тиіс. Бұл хабарлар пайғамбарлықтарды айтқандар үшін емес, олардың орындалу көріністерінің ортасында өмір сүріп жатқан біздер үшін берілді.»
“I would not feel that I could present these things, if the Lord had not given me this work to do. There are others besides yourself, and more than one or two, who like you think they have new light, and are all ready to present it to the people. But it would be pleasing to God for them to accept the light already given and walk in it, and base their faith upon the Scriptures, which sustain the positions held by the people of God for many years. The everlasting gospel is to be proclaimed by human agents. We are to sound the messages of the angels which are represented as flying in the midst of heaven, with the last warning to a fallen world. If we are not called upon to prophesy, we are called to believe the prophecies, and to cooperate with God in giving light to other minds. This we are trying to do.” Selected Messages, book 2, 113, 114.
«Егер Жаратқан Ие маған осы істі атқаруды тапсырмаған болса, мен бұл нәрселерді ұсына аламын деп сезінбес едім. Сізден өзге де, біреу не екеу ғана емес, сіз сияқты өздерінде жаңа нұр бар деп ойлайтындар және оны халыққа ұсынуға әбден дайын тұрғандар бар. Бірақ оларға Құдайдың алдында ұнамды болатыны — әлдеқашан берілген нұрды қабылдап, соның ішінде жүруі және өз сенімдерін Құдай халқы көптеген жылдар бойы ұстанып келген ұстанымдарды қуаттайтын Жазбаларға негіздеуі. Мәңгілік Ізгі хабар адамдық өкілдер арқылы жариялануға тиіс. Біз көктің ортасында ұшып бара жатқан ретінде бейнеленген періштелердің хабарларын, құлаған әлемге арналған соңғы ескертумен бірге, жария етуге тиіспіз. Егер біз пайғамбарлық етуге шақырылмаған болсақ, пайғамбарлықтарға сенуге және басқа ақыл-ойларға нұр беруде Құдаймен ынтымақтасуға шақырылдық. Біз міне осыны істеуге тырысып жүрміз». Selected Messages, book 2, 113, 114.