The symbol of Nebuchadnezzar in chapter four is amazing. His “seven times,” typified the periods of time that paganism (the daily), and papalism (the transgression of desolation), trampled down the sanctuary and host.
Төртінші тараудағы Набуходоносордың нышаны таңғаларлық. Оның «жеті уақыты» пұтқа табынушылықтың (күнделікті), және папалықтың (қиратып-жоятын заңсыздықтың) қасиетті орын мен әскерді таптап-жаншыған уақыт кезеңдерін бейнеледі.
Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.
Сонда мен бір қасиетті жанның сөйлеп тұрғанын естідім; және әлгі сөйлеген белгілі бір қасиетті жанға басқа бір қасиетті жан былай деді: «Күнделікті құрбандық туралы және қаңыратып тастайтын заңсыздық туралы аян қашанға дейін созылады, сөйтіп киелі орынды да, әскерді де тапталуға бере ме?» Даниял 8:13.
The trampling down of “both the sanctuary and the host,” noted in verse thirteen, represents the “seven times” that was the last of two of God’s indignations; and Nebuchadnezzar’s “seven times” is representing the “seven times” that was the first of God’s indignations, but both are represented as the same line prophetically.
Он үшінші аятта айтылған «қасиетті орынды да, әскерді де таптау» Құдайдың екі қаһарының соңғысы болған «жеті уақытты» білдіреді; ал Набуходоносордың «жеті уақыты» Құдайдың қаһарларының алғашқысы болған «жеті уақытты» білдіреді, бірақ пайғамбарлық тұрғыдан екеуі де бір сызық ретінде бейнеленген.
And I will stretch over Jerusalem the line of Samaria, and the plummet of the house of Ahab: and I will wipe Jerusalem as a man wipeth a dish, wiping it, and turning it upside down. 2 Kings 21:13.
Мен Иерусалимнің үстіне Самарияның өлшеу жібін, Ахаб әулетінің тіктеуішін тартамын; және Иерусалимді адам табақты сүрткендей сүртемін: оны сүртіп, төңкеріп тастаймын. Патшалықтар 4-жазба 21:13.
Daniel chapter eight, and verse thirteen, is addressing the second line of God’s indignations, as brought upon the southern kingdom of Judah, beginning in 677 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times,” represents the line of God’s first indignation, as brought upon the northern kingdom of Israel, beginning in 723 BC. Nebuchadnezzar’s “seven times” represents twelve hundred and sixty years that paganism trampled down the sanctuary and host, followed by the twelve hundred and sixty years that papalism trampled down the sanctuary and host.
Даниял кітабының сегізінші тарауының он үшінші аяты б.з.д. 677 жылдан бастап Яһуданың оңтүстік патшалығына жіберілген Құдайдың қаһарларының екінші желісіне қатысты. Набуходоносордың «жеті мезгілі» б.з.д. 723 жылдан бастап Исраилдің солтүстік патшалығына жіберілген Құдайдың бірінші қаһарының желісін білдіреді. Набуходоносордың «жеті мезгілі» пұтқа табынушылықтың қасиетті орынды және қалың жұртты таптаған бір мың екі жүз алпыс жылын, содан кейін папалықтың қасиетті орынды және қалың жұртты таптаған бір мың екі жүз алпыс жылын білдіреді.
Papalism is simply paganism covered with the profession of Christianity. “Baptized paganism” as it were. There is nothing that represents Christ or Christianity in Catholicism. The world learned that fact in the history of the Dark Ages, but since 1798, the world has forgotten. The papacy has the same heart as paganism. The religion and the rites of the religions are identical. Nebuchadnezzar’s judgment of “seven times,” consisted of him being given the heart of a beast. The beast’s heart he was given was the heart that represented the religion of paganism, whether it was outright paganism or cloaked paganism in the form of Catholicism. Sister White identifies that the dragon in Revelation twelve is Satan, but in a secondary sense it is pagan Rome.
Папалық — бұл жай ғана христиандықты ұстану жамылғысымен бүркелген пұтқа табынушылық. Былайша айтқанда, «шоқындырылған пұтқа табынушылық». Католицизмде Мәсіхті не христиандықты бейнелейтін еш нәрсе жоқ. Бұл шындықты дүние Қараңғы ғасырлар тарихынан білді, бірақ 1798 жылдан бері дүние оны ұмытты. Папалықтың жүрегі пұтқа табынушылықтың жүрегімен бірдей. Діні де, сол діндердің салт-жоралғылары да бірдей. Набуходоносорға қатысты «жеті уақыт» үкімі оған аңның жүрегінің берілуінен тұрды. Оған берілген аңның жүрегі — ашық пұтқа табынушылық болсын, не католицизм түріндегі бүркенген пұтқа табынушылық болсын, пұтқа табынушылық дінін бейнелейтін жүрек еді. Уайт ханым Аян кітабының он екінші тарауындағы айдаһардың Шайтан екенін, бірақ екінші мағынада оның пұтқа табынушы Рим екенін анық көрсетеді.
“Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.
«Осылайша айдаһар, ең алдымен, Шайтанды білдірсе де, екінші мағынада ол пұтқа табынушы Римнің нышаны болып табылады». Ұлы күрес, 439.
The beast that Nebuchadnezzar represented for “seven times,” was the beast of the dragon for twelve hundred and sixty days, and then the beast of Catholicism for another twelve hundred and sixty days. At the end of those days Nebuchadnezzar is a symbol of the United States, which is ultimately the false prophet. Prophetically Nebuchadnezzar represented the dragon, the beast and the false prophet which are the three-fold powers that make up spiritual Babylon, and who lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar represents literal Babylon, and in so doing he was employed as a symbol of all three of the powers that make up spiritual Babylon of the last days.
«Жеті уақыт» бойы Набуходоносор бейнелеген аң он екі жүз алпыс күн бойы айдаһардың аңы болды, содан кейін тағы он екі жүз алпыс күн бойы католицизмнің аңы болды. Сол күндердің соңында Набуходоносор, түптің түбінде жалған пайғамбар болып табылатын, Америка Құрама Штаттарының нышаны болып табылады. Пайғамбарлық тұрғыдан Набуходоносор айдаһарды, аңды және жалған пайғамбарды бейнеледі; бұлар — рухани Бабылдың құрамын құрайтын және дүниені Армагеддонға бастайтын үштаған күштер. Набуходоносор сөзбе-сөз Бабылды бейнелейді, әрі сол арқылы ол соңғы күндердің рухани Бабылын құрайтын осы үш күштің барлығына да нышан ретінде қолданылды.
In order to recognize the symbolism just identified it is important to first locate Nebuchadnezzar in 1798, when his kingdom is restored at the end of the “seven times.” We will establish this waymark in Daniel chapter four, before we begin to proceed through the chapter in a more systematic fashion.
Жаңа ғана айқындалған рәмізді тану үшін, ең әуелі Набуходоносорды 1798 жылы, «жеті уақыттың» соңында оның патшалығы қалпына келтірілген сәтте, орналастыру маңызды. Біз осы жолбелгіні Даниял кітабының төртінші тарауында анықтап аламыз, содан кейін тарауды неғұрлым жүйелі түрде қарастыруға кірісеміз.
At the “time of the end” in 1798, the book of Daniel was unsealed, and the book then fulfilled its purpose of presenting an increasing light that would test, purify and produce two classes of worshippers. The unsealing of the book of Daniel marks the beginning of the three-step testing process that is based upon the truths revealed at that time.
1798 жылы «ақырзаман уақытында» Даниял кітабының мөрі ашылды, сөйтіп бұл кітап барған сайын арта түсетін нұрды ұсынып, сол арқылы сынап, тазалап, құлшылық етушілердің екі санатын қалыптастырудағы өз мақсатын орындады. Даниял кітабының мөрінің ашылуы сол кезде ашылған ақиқаттарға негізделген үш сатылы сынақ үдерісінің басталуын білдіреді.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
Сонда ол: «Жолыңмен жүр, Даниял; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабылып, мөрленген. Көптеген адамдар тазартылады, ағартылады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық істей береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, ал даналар түсінеді»,— деді. Даниял 12:9, 10.
The prophetic purpose of the unsealing of the book that consists of the book of Daniel and the book of Revelation, is to test the generation that is alive during the history that the book is unsealed. In Daniel twelve, there are three time prophecies that are identified. The first is the twelve hundred and sixty years that the power of the holy people was to be scattered.
Даниял кітабы мен Аян кітабынан тұратын кітаптың мөрінің ашылуының пайғамбарлық мақсаты — сол кітаптың мөрі ашылған тарих кезеңінде өмір сүріп жатқан ұрпақты сынау. Даниял кітабының он екінші тарауында үш уақыттық пайғамбарлық айқындалып көрсетілген. Біріншісі — қасиетті халықтың күш-қуаты бытыратылатын мың екі жүз алпыс жыл.
But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. Then I Daniel looked, and, behold, there stood other two, the one on this side of the bank of the river, and the other on that side of the bank of the river. And one said to the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, How long shall it be to the end of these wonders? And I heard the man clothed in linen, which was upon the waters of the river, when he held up his right hand and his left hand unto heaven, and sware by him that liveth for ever that it shall be for a time, times, and an half; and when he shall have accomplished to scatter the power of the holy people, all these things shall be finished. Daniel 12:4–7.
Ал сен, уа, Даниял, осы сөздерді жап та, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрлеп қой: көп адам әрі-бері жүгіріп жүрер, білім де артар. Сонда мен, Даниял, қарадым, міне, өзен жағасының бір бетінде бірі, ал өзен жағасының арғы бетінде екіншісі тұрған тағы екі кісіні көрдім. Сонда біреуі өзен суларының үстінде тұрған, зығыр киім киген кісіге: «Бұл ғажайыптардың ақырына дейін қанша уақыт бар?» — деді. Мен өзен суларының үстінде тұрған, зығыр киім киген кісінің оң қолы мен сол қолын көкке көтеріп, мәңгі тірі Тірінің атымен ант еткенін естідім: бұл бір уақытқа, екі уақытқа және жарты уақытқа созылады; ал ол киелі халықтың күшін бытыратып жіберуді аяқтағанда, осының бәрі де тәмам болады. Даниял 12:4–7.
The other two prophetic periods in chapter twelve are twelve hundred and ninety days and thirteen hundred and thirty-five days.
Он екінші тараудағы басқа екі пайғамбарлық мерзім — бір мың екі жүз тоқсан күн және бір мың үш жүз отыз бес күн.
And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. Daniel 12:8–12.
Мен естідім, бірақ түсінбедім; сонда мен: «Уа, тақсырым, мұның соңы не болмақ?» — дедім. Ал ол былай деді: «Өз жолыңмен жүр, Даниял; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабық әрі мөрленген. Көптеген адамдар тазартылады, ағартылады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық жасай береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, ал даналар түсінеді. Күнделікті құрбандық тоқтатылып, қаңыратып тастайтын жиіркенішті нәрсе орнатылған уақыттан бастап бір мың екі жүз тоқсан күн болады. Күтіп, бір мың үш жүз отыз бес күнге жеткен адам бақытты». Даниял 12:8–12.
In the verses the “time of the end,” is twice referenced and defined as the point when the words of Daniel would be unsealed. The words that are the subject of being unsealed at the “time of the end” are the three prophetic periods of twelve hundred and sixty (time, times, and a half), twelve hundred and ninety, and thirteen hundred and thirty-five. Two of the three periods are defined as “days.” Two of the three ended in 1798, and the third ended at the very end of 1843. It is at the very end of 1843, for the verse states, “blessed is he that waiteth, and cometh to…”
Аяттарда «ақырзаман уақыты» екі рет аталып, Даниялдың сөздері ашылатын мезет ретінде анықталады. «Ақырзаман уақытында» ашылатын нәрсе ретінде қарастырылатын сөздер — мың екі жүз алпыс (бір уақыт, екі уақыт және жарты уақыт), мың екі жүз тоқсан және мың үш жүз отыз бес деген үш пайғамбарлық кезең. Үш кезеңнің екеуі «күндер» деп анықталады. Үшеуінің екеуі 1798 жылы аяқталды, ал үшіншісі 1843 жылдың дәл соңында аяқталды. Бұл — 1843 жылдың нақ ең соңы, өйткені аятта: «күтетін және ... жететін адам бақытты» делінген…
The word “cometh,” means touches. Blessed therefore is he who waits, and also touches the first day of 1844. The tarrying time of the parable of the ten virgins began at the first disappointment in Millerite history, and that disappointment arrived on the very last day of 1843, and the very last day of 1843, touches the very first day of 1844. The blessing of waiting began when the tarrying time began at the first disappointment.
«Келеді» деген сөз «тиеді» дегенді білдіреді. Сондықтан 1844 жылдың бірінші күніне дейін күтіп, сол күнге де тиетін адам бақытты. Он қыз туралы астарлы әңгіменің кідіру уақыты Миллершілер тарихындағы алғашқы түңілуден басталды, ал сол түңілу 1843 жылдың ең соңғы күнінде келді, әрі 1843 жылдың ең соңғы күні 1844 жылдың ең бірінші күніне тиеді. Күтіп тұрудың берекесі кідіру уақыты алғашқы түңілумен басталған кезде басталды.
There is a great deal more to address in these verses, but the point we are considering here is the prophetic role of Daniel. The purpose of the book of Daniel, which Daniel represents in the passage, is to produce a three-step testing process when the book is unsealed. Daniel was told to go his way until the time of the end when the book was to be unsealed. The conclusion of the chapter emphasizes what will happen when the time of the end arrives.
Бұл аяттарда қарастырылуға тиіс нәрсе бұдан әлдеқайда көп, бірақ біз мұнда назар аударып отырған мәселе — Даниялдың пайғамбарлық рөлі. Үзіндіде Даниял бейнелейтін Даниял кітабының мақсаты — кітаптың мөрі ашылған кезде сынақтың үш сатылы үдерісін тудыру. Даниялға кітаптың мөрі ашылуға тиіс болатын ақырзаман уақытына дейін өз жолымен жүруі бұйырылды. Тараудың қорытындысы ақырзаман уақыты келгенде не болатынын ерекше атап көрсетеді.
But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:13.
Ал сен өз жолыңмен ақырына дейін бара бер; өйткені сен тынығасың, әрі күндердің ақырында өз үлесіңде тұрасың. Даниял 12:13.
The book of Daniel was to stand in its lot at the end of the prophetic days of Daniel.
Даниялдың кітабы Даниялдың пайғамбарлық күндерінің соңында өз үлесінде тұруы тиіс еді.
“When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.
«Құдай адамға атқаратын ерекше бір істі тапсырғанда, ол Даниял сияқты өз үлесі мен орнында тұруы керек, Құдайдың шақыруына жауап беруге әзір, Оның мақсатын орындауға дайын болуы керек». Manuscript Releases, 6-том, 108.
At the time of the end in 1798, Daniel stood in his lot, which is expressed in verse thirteen as “at the end of the days.” The end of Nebuchadnezzar’s banishment of “seven times” identifies 1798, for it concluded at “the end of the days.”
1798 жылғы ақыр заман кезінде Даниял өз үлесіне тұрды; бұл он үшінші аятта «күндердің соңында» деп білдірілген. Набуходоносордың «жеті уақыт» қуғындалуының соңы 1798 жылды айқындайды, өйткені ол «күндердің соңында» аяқталды.
And at the end of the days I Nebuchadnezzar lifted up mine eyes unto heaven, and mine understanding returned unto me, and I blessed the most High, and I praised and honoured him that liveth for ever, whose dominion is an everlasting dominion, and his kingdom is from generation to generation: And all the inhabitants of the earth are reputed as nothing: and he doeth according to his will in the army of heaven, and among the inhabitants of the earth: and none can stay his hand, or say unto him, What doest thou? At the same time my reason returned unto me; and for the glory of my kingdom, mine honour and brightness returned unto me; and my counsellors and my lords sought unto me; and I was established in my kingdom, and excellent majesty was added unto me. Now I Nebuchadnezzar praise and extol and honour the King of heaven, all whose works are truth, and his ways judgment: and those that walk in pride he is able to abase. Daniel 4:34–37.
Сол күндердің соңында мен, Набуходоносор, көзімді көкке көтердім, сонда ақыл-санам өзіме қайта оралды; мен аса Жоғарыны мадақтадым, мәңгі тірі Тұлғаны дәріптеп, құрметтедім; өйткені Оның билігі — мәңгілік билік, әрі Оның патшалығы ұрпақтан ұрпаққа жалғасады. Жердің барлық тұрғындары түкке тұрғысыз болып есептеледі; Ол көктегі әскер арасында да, жер тұрғындарының арасында да Өз еркіне сай әрекет етеді; әрі Оның қолын ешкім тоқтата алмайды, не Оған: «Не істеп жатырсың?» — деп айта алмайды. Сол сәтте ақыл-санам өзіме қайта оралды; патшалығымның даңқы үшін абыройым мен салтанатым өзіме қайта келді; кеңесшілерім мен ұлықтарым мені іздеп келді; мен патшалығымда қайта орнықтым, әрі маған асқан ұлылық қосылды. Енді мен, Набуходоносор, көктің Патшасын мадақтаймын, ұлықтаймын және құрметтеймін; Оның барлық істері — ақиқат, жолдары — әділ үкім; әрі тәкаппарлықпен жүретіндерді Ол төмен түсіре алады. Даниял 4:34–37.
The expression “end of the days” represents the time of the end in 1798. Nebuchadnezzar was then established in his kingdom, which was no longer the history of the beasts of paganism and papalism. At that point, Nebuchadnezzar represented a fully converted man, and in so doing represented the earth beast of Bible prophecy that began to reign in 1798, and it began as a lamb, though it was destined to eventually speak as a dragon. He represents the earth beast that would reign for seventy symbolic years in fulfillment of Isaiah twenty-three, just as his literal kingdom reigned for seventy literal years. The symbolism is “air tight.”
«Соңғы күндер» деген тіркес 1798 жылғы ақырзаман уақытын білдіреді. Сол кезде Набуходоносор өз патшалығында орнықтырылды; бұл енді пұтқа табынушылық пен папалықтың аңдарының тарихы емес еді. Сол тұста Набуходоносор толықтай тәубеге келген адамды бейнеледі, әрі сол арқылы 1798 жылы билік жүргізе бастаған Киелі кітап пайғамбарлығындағы жер аңын бейнеледі; ол қозыдай болып басталды, бірақ ақырында айдаһарша сөйлеуге тағдырланған еді. Ол Ишаяның жиырма үшінші тарауының орындалуында жетпіс рәміздік жыл бойы билік жүргізетін жер аңын бейнелейді, дәл сол сияқты оның нақты патшалығы жетпіс нақты жыл бойы билік жүргізді. Бұл рәміздік сәйкестік мүлтіксіз.
Nebuchadnezzar represents a prophetic link between the three powers represented in Revelation chapters twelve and thirteen. There they are identified as the dragon, the sea beast and the earth beast. In Revelation sixteen they are identified as the three powers that lead the world to Armageddon. Nebuchadnezzar’s “seven times,” ties together all three of those beasts, for literal Babylon illustrates spiritual Babylon, and the same line of prophecy that is located in the book of Daniel is taken up in the book of Revelation, for the two books bring each other to perfection.
Набуходоносор Аян кітабының он екінші және он үшінші тарауларында бейнеленген үш биліктің арасындағы пайғамбарлық байланысты білдіреді. Онда олар айдаһар, теңізден шыққан аң және жерден шыққан аң ретінде айқындалады. Аян кітабының он алтыншы тарауында олар дүниені Армагеддонға бастап баратын үш билік ретінде айқындалады. Набуходоносордың «жеті мезгілі» сол үш аңның бәрін өзара байланыстырады, өйткені тура мағынадағы Бабыл рухани Бабылды бейнелейді, ал Даниял кітабында берілген сол бір пайғамбарлық желі Аян кітабында жалғасын табады, өйткені бұл екі кітап бірін-бірі кемелдікке жеткізеді.
Nebuchadnezzar represents 1798 as a prophetic link between the dragon, the beast and the false prophet. 1798 was “the time of the end” for the message of the first angel and the Millerite history. William Miller was led to place all of his prophetic structure upon his recognition of the dragon of paganism and the beast of Catholicism, but he did not see the United States as the earth beast and false prophet. He could see the history prior to “the time of the end” in 1798, but the future was yet future. At “the time of the end” in 1989, all three powers would then be recognized.
Набуходоносор айдаһар, аң және жалған пайғамбар арасындағы пайғамбарлық байланыстың 1798 жылын бейнелейді. 1798 жыл бірінші періштенің хабарламасы мен Миллериттер тарихы үшін «ақырзаман уақыты» болды. Уильям Миллер өзінің бүкіл пайғамбарлық құрылымын пұтқа табынушылықтың айдаһарын және католицизмнің аңын танып-білуіне негіздеуге жетектелді, бірақ ол Құрама Штаттарды жерден шыққан аң әрі жалған пайғамбар ретінде көрмеді. Ол 1798 жылғы «ақырзаман уақытына» дейінгі тарихты көре алды, бірақ болашақ әлі де болашақ еді. 1989 жылғы «ақырзаман уақытында» сол кезде осы үш биліктің бәрі де танылатын еді.
The unsealing of the prophetic recognition of the dragon and beast in 1798, is represented by the Ulai River of chapters seven, eight and nine. The unsealing of the prophetic recognition of the dragon, beast and false prophet in 1989, is represented by the Hiddekel River of chapters ten, eleven and twelve. Nebuchadnezzar represents the movement of the first angel that arrived in 1798, and he typifies Belshazzar who represents the movement of the third angel that arrived in 1989. For this reason, Nebuchadnezzar’s second dream, in chapter four, represents the message of the first angel.
1798 жылы айдаһар мен аңға қатысты пайғамбарлық танудың мөрінің ашылуы жетінші, сегізінші және тоғызыншы тараулардағы Ұлай өзені арқылы бейнеленген. 1989 жылы айдаһар, аң және жалған пайғамбарға қатысты пайғамбарлық танудың мөрінің ашылуы оныншы, он бірінші және он екінші тараулардағы Хиддекел өзені арқылы бейнеленген. Набуходоносор 1798 жылы келген бірінші періштенің қозғалысын білдіреді, әрі ол 1989 жылы келген үшінші періштенің қозғалысын білдіретін Белшазардың бейнесі болып табылады. Осы себептен төртінші тараудағы Набуходоносордың екінші түсі бірінші періштенің хабарын бейнелейді.
Nebuchadnezzar’s “seven times” concluded at “the time of the end” in 1798, with the arrival of the warning message of judgment to come. At the “end of the days,” he is a converted man, thus representing the Republican horn of the earth beast, when it was lamblike. He simultaneously represents the Philadelphian Protestant horn of the earth beast.
Набуходоносордың «жеті заманы» 1798 жылы, яғни келешек үкім туралы ескерту хабарының келуімен, «ақыр заманында» аяқталды. «Сол күндердің соңында» ол тәубеге келген адам болды; осылайша ол жердегі аңның қозыға ұқсас болған кезеңіндегі республикалық мүйізін бейнелейді. Сонымен қатар ол жердегі аңның Филадельфиялық протестанттық мүйізін де бейнелейді.
As the first king of Babylon, he typifies Belshazzar the last king of Babylon. His judgment was typified by the judgment of Nimrod, and in turn typified the judgment of Belshazzar. His judgment represented the opening of the investigative judgment on October 22, 1844.
Бабылдың алғашқы патшасы ретінде ол Бабылдың соңғы патшасы Белшазардың бейнесі болып табылады. Оның үкімі Нимродтың үкімі арқылы бейнеленді, ал өз кезегінде Белшазардың үкімін бейнеледі. Оның үкімі 1844 жылғы 22 қазанда тергеу үкімінің ашылуын білдірді.
Nebuchadnezzar the king, unto all people, nations, and languages, that dwell in all the earth; Peace be multiplied unto you. I thought it good to show the signs and wonders that the high God hath wrought toward me. How great are his signs! and how mighty are his wonders! his kingdom is an everlasting kingdom, and his dominion is from generation to generation. I Nebuchadnezzar was at rest in mine house, and flourishing in my palace: I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Daniel 4:1–5.
Набуходоносор патша, бүкіл жер жүзінде тұратын барлық халықтарға, ұлттарға және тілдерге: сендерге тыныштық молынан болсын. Маған Ең Жоғарғы Құдай жасаған белгілер мен ғажайыптарды жариялауды мен игі деп санадым. Оның белгілері неткен ұлы! Оның ғажайыптары неткен құдіретті! Оның патшалығы — мәңгілік патшалық, әрі Оның үстемдігі ұрпақтан-ұрпаққа жалғасады. Мен, Набуходоносор, өз үйімде тыныштықта болып, сарайымда гүлденіп тұрған едім. Сонда мені қорқынышқа салған бір түс көрдім, ал төсегім үстіндегі ойларым мен басымдағы аяндар мені мазалады. Даниял 4:1–5.
The dream made Nebuchadnezzar afraid, and the symbolism of the dream represents the everlasting gospel of the first angel, which commands men to “fear God.”
Түс Набуходоносорды қорқынышқа салды, ал түстің рәміздік мәні адамдарға «Құдайдан қорқуды» бұйыратын бірінші періштенің мәңгілік Ізгі хабарын бейнелейді.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.
Содан кейін мен көктің ортасымен ұшып бара жатқан басқа бір періштені көрдім; оның жер бетінде тұрушыларға, әрі әрбір ұлтқа, руға, тілге және халыққа уағыздау үшін мәңгілік Ізгі хабары бар еді. Ол қатты дауыспен былай деді: «Құдайдан қорқыңдар және Оған ұлылық беріңдер; өйткені Оның үкімінің сағаты жетті. Көк пен жерді, теңіз бен су бастау көздерін Жаратқанға табыныңдар». Аян 14:6, 7.
The everlasting gospel is a three-step message, the first step, as represented in the first angel, is to fear God, the second step is to give him glory and the third is represented by the hour of his judgment. “Glory” represents character, and the second “go to” in the story of Nimrod’s rebellion is where the character of the city and the tower was investigated. It was an investigative judgment. The combination of church and state is the image of the beast, and Nimrod’s second step was in manifesting the image of the beast, but the second step of the everlasting gospel produces a glorification of God’s character, not Nimrod’s.
Мәңгілік Ізгі хабар — үш қадамнан тұратын хабар: бірінші қадам, бірінші періштеде бейнеленгендей, Құдайдан қорқу; екінші қадам — Оған мадақ беру; ал үшінші қадам Оның үкімінің сағатымен бейнеленеді. «Мадақ» мінез-құлықты білдіреді, ал Нимродтың бүлігі туралы әңгімедегі екінші «барайық» — қаланың және мұнараның сипаты тергелген жер. Бұл тергеу соты болды. Шіркеу мен мемлекеттің одағы — аңның бейнесі, ал Нимродтың екінші қадамы аңның бейнесін танытуда болды, бірақ мәңгілік Ізгі хабардың екінші қадамы Нимродтың емес, Құдай мінез-құлқының ұлықталуын тудырады.
Nebuchadnezzar’s fear is a symbol of the first test, just as was Daniel’s choice to not eat Babylon’s diet, for Daniel feared God. The first angel arrived in history in 1798, and was thereafter empowered on August 11, 1840. Nebuchadnezzar’s dream locates the arrival of the first message at the time of the end in 1798.
Набуходоносордың қорқынышы — Даниялдың Бабылдың асын жемеймін деген таңдауы сияқты, бірінші сынақтың нышаны, өйткені Даниял Құдайдан қорықты. Тарихта бірінші періште 1798 жылы келді, содан кейін 1840 жылғы 11 тамызда оған күш берілді. Набуходоносордың түсі бірінші хабардың келуін ақырзаман уақытында, 1798 жылы, көрсетеді.
I saw a dream which made me afraid, and the thoughts upon my bed and the visions of my head troubled me. Therefore made I a decree to bring in all the wise men of Babylon before me, that they might make known unto me the interpretation of the dream. Then came in the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers: and I told the dream before them; but they did not make known unto me the interpretation thereof. But at the last Daniel came in before me, whose name was Belteshazzar, according to the name of my god, and in whom is the spirit of the holy gods: and before him I told the dream, saying, O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Daniel 4:5–9.
Мені қорқынышқа салған бір түс көрдім; төсегімде жатқандағы ойларым мен басымдағы аяндар мені мазалады. Сондықтан мен Бабылдың барлық данышпандарын алдыма әкелу туралы жарлық бердім, олар маған сол түстің жоруын білдірсін деп. Сонда сиқыршылар, жұлдызшылар, халдейлер және балгерлер келді; мен оларға түсімді айттым, бірақ олар маған оның жоруын білдіре алмады. Ақырында, атым құдайымның атына сай Белтешазар деп аталған, әрі ішінде киелі тәңірлердің рухы бар Даниял алдыма кірді; мен оған түсімді айтып былай дедім: «Уа, Белтешазар, сиқыршылардың бастығы, сенде киелі тәңірлердің рухы бар екенін және ешбір құпияның саған қиындық келтірмейтінін білетіндіктен, көрген түсімнің аяндарын және оның жоруын маған айтып бер». Даниял 4:5–9.
The arrival of the first message at the time of the end in 1798, that is represented by Nebuchadnezzar’s fear, marks the point when the book of Daniel was to be unsealed.
1798 жылы, яғни Набуходоносордың қорқынышы арқылы бейнеленген, ақыр заман кезінде бірінші хабардың келуі Даниял кітабының мөрі ашылуға тиіс болған сәтті білдіреді.
But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased. … And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:4, 9, 10.
Ал сен, ей, Даниял, осы сөздерді жауып қой да, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрлеп қой: көп адам ары-бері жүгіріп, білім артады. … Сонда ол: «Өз жөніңмен бара бер, Даниял, өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабулы әрі мөрлі»,— деді. Көптеген адамдар тазарады, ағарады және сыналады; ал зұлымдар зұлымдық жасай береді; зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді, ал даналар түсінеді. Даниял 12:4, 9, 10.
When the book of Daniel was unsealed at “the time of the end”, men were called to come and investigate the increase of knowledge, and that call eventually produced two classes of worshippers. One class could not understand and the other class could. The wise men of Babylon, represented as “the magicians, the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers” could not understand, but Daniel understood. The Babylonian “wise men” could not understand, and therefore represent the wicked. Daniel represented the wise.
Даниял кітабы «ақыр заманның» кезінде ашылғанда, адамдар білімнің артуын келіп зерттеуге шақырылды, және сол шақыру ақырында ғибадат етушілердің екі тобын тудырды. Бір топ түсіне алмады, ал екінші топ түсіне алды. «Сиқыршылар, жұлдызшылар, халдейлер және балгерлер» ретінде бейнеленген Бабылдың даналары түсіне алмады, бірақ Даниял түсінді. Бабылдың «даналары» түсіне алмады, сондықтан олар зұлымдарды бейнелейді. Даниял данышпандарды бейнеледі.
We will continue Daniel chapter four in the next article.
Біз Даниял кітабының төртінші тарауын келесі мақалада жалғастырамыз.
“Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.
«Құдайдың ісіне адал емес адамдарда принцип жетіспейді; олардың ниеттері барлық жағдайда да дұрысын таңдауға жетелейтін сипатқа ие емес. Құдайдың қызметшілері қай уақытта да өздерінің Жұмыс Берушісінің көз алдында тұрғандарын сезінулері тиіс. Белшазардың қасиетті нәрсені қорлаған тойын бақылаған Сол Тұлға біздің барлық мекемелерімізде де, саудагердің есеп бөлмесінде де, жеке шеберханада да бар; әрі қансыз қол, Құдайға тіл тигізген патшаға шығарылған үрейлі үкімді жазып қалдырғаны сияқты, сендердің немқұрайлылықтарыңды да дәл солай сөзсіз тіркеп жатыр. Белшазарға шығарылған айыптау отты сөздермен жазылды: “Сен таразыға тартылдың, және кем болып табылдың”; ал егер Құдай берген міндеттеріңді орындамай қалсаңдар, сендерге шығарылатын айыптау да дәл сондай болады». Messages to Young People, 229.