Nebuchadnezzar’s second dream marks the “time of the end,” when two classes of worshippers are called to come and investigate the “increase of knowledge” that was unsealed in 1798. Daniel is then also identified as Belteshazzar, thus identifying him as God’s covenant people, for a change of name prophetically marks a covenant relation. Nebuchadnezzar acknowledged that Daniel had the presence of the Holy Spirit, and based upon his past experience with Daniel, he thought that “no secret” would trouble Daniel, but the secret of this dream did trouble Daniel.

Набуходоносордың екінші түсі 1798 жылы мөрі ашылған «білімнің артуын» зерттеп келуге ғибадат етушілердің екі тобы шақырылатын «ақырзаман уақытын» белгілейді. Сонда Даниял тағы да Белтешазар деп аталады, осылайша ол Құдайдың келісім халқы ретінде айқындалады, өйткені есімнің өзгеруі пайғамбарлық тұрғыдан келісімдік қатынасты білдіреді. Набуходоносор Даниялда Киелі Рухтың бары бар екенін мойындады, әрі Даниялмен болған бұрынғы тәжірибесіне сүйеніп, «ешбір құпия» Даниялды қиналдырмайды деп ойлады, бірақ осы түстің құпиясы Даниялды қиналдырды.

O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Thus were the visions of mine head in my bed; I saw, and behold, a tree in the midst of the earth, and the height thereof was great. The tree grew, and was strong, and the height thereof reached unto heaven, and the sight thereof to the end of all the earth: The leaves thereof were fair, and the fruit thereof much, and in it was meat for all: the beasts of the field had shadow under it, and the fowls of the heaven dwelt in the boughs thereof, and all flesh was fed of it. I saw in the visions of my head upon my bed, and, behold, a watcher and an holy one came down from heaven; He cried aloud, and said thus, Hew down the tree, and cut off his branches, shake off his leaves, and scatter his fruit: let the beasts get away from under it, and the fowls from his branches: Nevertheless leave the stump of his roots in the earth, even with a band of iron and brass, in the tender grass of the field; and let it be wet with the dew of heaven, and let his portion be with the beasts in the grass of the earth: Let his heart be changed from man’s, and let a beast’s heart be given unto him: and let seven times pass over him. This matter is by the decree of the watchers, and the demand by the word of the holy ones: to the intent that the living may know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will, and setteth up over it the basest of men. This dream I king Nebuchadnezzar have seen. Now thou, O Belteshazzar, declare the interpretation thereof, forasmuch as all the wise men of my kingdom are not able to make known unto me the interpretation: but thou art able; for the spirit of the holy gods is in thee. Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:9–19.

Уа, сиқыршылардың басшысы Белтешазар, сенде қасиетті тәңірлердің рухы бар екенін және саған ешбір құпия ауырлық келтірмейтінін білгендіктен, көрген түсімнің аяндарын және оның жоруын маған айт. Төсегімде жатқанда басымдағы аяндар осындай еді: мен көрдім, міне, жердің ортасында бір ағаш тұр екен, биіктігі зор еді. Ағаш өсіп, қуаттанды, биіктігі көкке жетті, ал оның көрінісі бүкіл жердің шетіне дейін жетті. Жапырақтары көркем, жемісі мол еді, онда бәріне азық бар еді; дала аңдары оның көлеңкесінде паналады, аспан құстары оның бұтақтарында мекендеді, және барлық тән иесі одан қоректенді. Төсегімде жатқанда басымдағы аяндарды көріп отыр едім, міне, көктен бір қырағы күзетші, қасиетті біреу түсіп келді. Ол қатты дауыстап былай деді: “Ағашты шабыңдар да құлатыңдар, бұтақтарын кесіп тастаңдар, жапырақтарын сілкіп түсіріңдер, жемісін шашып жіберіңдер; аңдар оның астынан кетсін, құстар оның бұтақтарынан ұшып кетсін. Бірақ тамырының түбірін жерде қалдырыңдар, тіпті оны даладағы нәзік шөптің арасында темір және жез шынжырмен құрсаулаңдар; ол көктің шығына малшынсын, оның үлесі жердің шөбіндегі аңдармен бірге болсын. Оның жүрегі адамдікінен өзгертілсін де, оған аңның жүрегі берілсін; оның үстінен жеті мерзім өтсін. Бұл іс — қырағы күзетшілердің жарлығы бойынша, және бұл талап — қасиеттілердің сөзі бойынша, тірілер Ең Жоғарының адамзат патшалығына билік ететінін, оны Өзі қалаған адамға беретінін және оның үстіне адамдардың ең төменін қоятынын білулері үшін”. Мен, Набуходоносор патша, осы түсті көрдім. Енді сен, уа, Белтешазар, оның жоруын айт, өйткені патшалығымдағы барлық дана адамдар маған оның жоруын білдіре алмайды; ал сен айта аласың, себебі сенде қасиетті тәңірлердің рухы бар. Сонда аты Белтешазар деп аталған Даниял бір сағаттай есеңгіреп қалды, және ойлары оны мазалады. Патша сөз алып: “Белтешазар, түс те, оның жоруы да сені мазаламасын”,— деді. Белтешазар жауап беріп: “Ием, бұл түс сені жек көретіндерге болғай, ал оның жоруы жауларыңа болғай”,— деді. Даниял 4:9–19.

Daniel is “troubled” with the dream and interpretation, for he can understand how Nebuchadnezzar might be offended by the interpretation, but once Nebuchadnezzar encourages him to speak, Daniel provides Nebuchadnezzar with a warning of judgment to come. The warning of judgment to come, is symbolic of the warning of the first angel that arrived at the time of the end, in 1798.

Даниял түс пен оның жорамалына байланысты «абыржиды», өйткені ол жорамалы Набуходоносорға қалайша ауыр тиюі мүмкін екенін түсінеді; бірақ Набуходоносор оны сөйлеуге жігерлендірген соң, Даниял Набуходоносорға келешекте келетін сот туралы ескерту жеткізеді. Келешекте келетін сот туралы бұл ескерту 1798 жылы, ақырзаман уақытында келген бірінші періштенің ескертуінің рәмізі болып табылады.

Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.

Сонда есімі Белтесазар деп аталатын Даниел бір сағаттай қайран қалып, ойлары оны мазалады. Патша сөз алып: «Белтесазар, бұл түс те, оның жоруы да сені қорқытпасын»,— деді. Белтесазар жауап беріп: «Тақсыр ием, бұл түс сізді жек көретіндерге, ал оның жоруы жауларыңызға арналғай еді»,— деді. Даниял 4:19.

Daniel was “astonied for one hour.” The “hour” is one of five times that the word “hour,” occurs in the book of Daniel, and it is found nowhere else in the Old Testament. Here it represents the period of time that Daniel, representing the “wise” that understand the increase of knowledge, prepare to give the warning of the first angel, which announces the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. Daniel’s interpretation of the dream includes, not only the announcement of a coming judgment, but also a call for Nebuchadnezzar to cease from sin, representing the everlasting gospel of the first angel. The “hour” would be prophetically located at the time of the end, in 1798, when the first angel arrived into history. The first angel arrived into history in 1798, at the conclusion of the “seven times” of God’s vengeance brought against the northern kingdom, beginning in 723 BC.

Даниял «бір сағат бойы қайран қалып тұрды». «Сағат» сөзі Даниял кітабында бес рет кездеседі, әрі Ескі Өсиеттің басқа еш жерінде ұшыраспайды. Мұнда ол білімнің көбеюін түсінетін «данышпандарды» бейнелейтін Даниялдың 1844 жылғы 22 қазанда тергеу сотының ашылғанын жариялайтын бірінші періштенің ескертуін беруге дайындалатын уақыт кезеңін білдіреді. Даниялдың түсті жоруы тек келер соттың жариялануын ғана емес, сонымен бірге Набуходоносорға күнәдан тыйылуға шақыруды да қамтиды, бұл бірінші періштенің мәңгілік Ізгі хабарын бейнелейді. «Сағат» пайғамбарлық тұрғыдан ақырзаман уақытына, яғни 1798 жылға, бірінші періште тарих сахнасына келген кезге, орналастырылар еді. Бірінші періште тарих сахнасына б.з.д. 723 жылы басталып, солтүстік патшалыққа қарсы түсірілген Құдайдың кегінің «жеті уақытының» аяқталуында, 1798 жылы келді.

For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. But woe unto them that are with child, and to them that give suck, in those days! for there shall be great distress in the land, and wrath upon this people. And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:22–24.

Өйткені бұлар — жазылғандардың бәрі орындалуы үшін келетін кек алу күндері. Бірақ сол күндері құрсақ көтергендер мен бала емізіп жүргендердің халі неткен қайғылы! Себебі ел ішінде ұлы қасірет, ал осы халықтың үстіне қаһар төгілмек. Олар семсер жүзінен құлап, барлық халықтардың арасына тұтқын болып айдалып кетеді; әрі басқа ұлттарға арналған мерзімдер толғанға дейін Иерусалим олардың табанында тапталмақ. Лұқа 21:22–24.

Nebuchadnezzar was to live with the heart of a beast for the period of God’s vengeance, that was brought upon the northern kingdom of Israel, for Nebuchadnezzar was the king of the north. Luke identifies that same period as “times” (“times of the Gentiles”), in the plural, when he marks the ending point of the trampling down of Jerusalem.

Набуходоносор Құдайдың Исраилдің солтүстік патшалығына түсірген кегінің мерзімі бойы хайуанның жүрегімен өмір сүруге тиіс еді, өйткені Набуходоносор солтүстіктің патшасы болатын. Лұқа Иерусалимнің тапталуының аяқталу нүктесін белгілегенде, сол мерзімді көпше түрде «уақыттар» («басқа ұлттардың уақыттары») деп атайды.

And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.

Олар семсердің жүзінен құлап, барлық ұлттардың арасына тұтқын болып айдалып әкетіледі; әрі Иерусалим басқа ұлттар тарапынан олардың замандары толғанға дейін тапталады. Лұқа 21:24.

In the book of Revelation, the times of the Gentiles trampling down the sanctuary and host was simply identified as twelve hundred and sixty years, for it was simply emphasizing the period of papal persecution.

Аян кітабында басқа ұлттардың қасиетті орынды және оның әскерін таптаған замандары жай ғана бір мың екі жүз алпыс жыл деп көрсетілген, өйткені онда тек папалық қудалау кезеңіне баса назар аударылған еді.

But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.

Бірақ ғибадатхананың сыртындағы ауланы есепке алма, оны өлшеме; өйткені ол басқа ұлттарға берілген; олар киелі қаланы қырық екі ай бойы таптайды. Ал Мен Өзімнің екі куәгеріме күш беремін, сонда олар аза киімін киіп, бір мың екі жүз алпыс күн бойы пайғамбарлық етеді. Аян 11:2, 3.

The warning message given by Daniel to Nebuchadnezzar, represents the warning of judgment to come. The arrival of that warning message is symbolically located in 1798, which is when the first angel arrived to warn of the approaching investigative judgment. The predicted judgment upon Nebuchadnezzar occurred in the second use of the word “hour” in chapter four.

Даниялдың Набуходоносорға берген ескерту хабары келер үкімнің ескертуін бейнелейді. Бұл ескерту хабарының келуі символдық түрде 1798 жылға орналастырылады, өйткені дәл сол кезде бірінші періште жақындап келе жатқан тергеу соты туралы ескерту үшін келді. Набуходоносорға қатысты алдын ала айтылған үкім төртінші тараудағы “сағат” сөзінің екінші рет қолданылуында жүзеге асты.

All this came upon the king Nebuchadnezzar. At the end of twelve months he walked in the palace of the kingdom of Babylon. The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? While the word was in the king’s mouth, there fell a voice from heaven, saying, O king Nebuchadnezzar, to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee. And they shall drive thee from men, and thy dwelling shall be with the beasts of the field: they shall make thee to eat grass as oxen, and seven times shall pass over thee, until thou know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will. The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:28–33.

Осының бәрі Набуходоносор патшаның басына келді. Он екі айдың соңында ол Бабыл патшалығының сарайында серуендеп жүрді. Патша сөйлеп: «Бұл менің құдіретімнің күшімен патшалық ордасы ретінде салып, өз ұлылығымның даңқы үшін тұрғызған ұлы Бабыл емес пе?» — деді. Патшаның аузында осы сөз әлі тұрғанда, көктен бір дауыс түсіп: «Уа, Набуходоносор патша, саған айтылып тұр: патшалық сенен алынды. Сені адамдар арасынан қуады, тұрағың дала аңдарымен бірге болады; саған өгіздер сияқты шөп жегізеді, әрі сенің үстіңнен жеті мерзім өтеді, ақырында сен Ең Жоғарғының адамзат патшалығының үстінен билік жүргізетінін және оны кімге қаласа, соған беретінін ұғасың», — деді. Сол сағатта бұл сөз Набуходоносордың үстінен орындалды: ол адамдар арасынан қуылды, өгіздер сияқты шөп жеді, оның тәні көктің шық суына малшынған еді, ақыры шашы бүркіттің қауырсынындай болып өсті, тырнақтары құстардың тырнағындай болды. Даниял 4:28–33.

The judgment that had been predicted came in the very “hour” that Nebuchadnezzar lifted up his heart to pride. The investigative judgment that had been predicted, came when the “hour” of God’s investigative judgment commenced.

Алдын ала алдын ала айтылған үкім Набуходоносор өз жүрегін тәкаппарлыққа көтерген дәл сол «сағатта» келді. Алдын ала айтылған тергеуші сот Құдайдың тергеуші сотының «сағаты» басталған кезде келді.

The “hour” of God’s judgment on October 22, 1844, had produced two classes of worshippers, represented as the “wise” and the “wicked” in Daniel chapter twelve, and who were also represented as “wise” or “foolish” in the parable of the ten virgins, and who were also represented as those who were justified by faith in Habakkuk chapter two, who were contrasted with those that manifested the same character as had Nebuchadnezzar in the “hour” his judgment came.

1844 жылғы 22 қазандағы Құдай сотының «сағаты» Даниял кітабының он екінші тарауында «данышпан» және «зұлым» деп бейнеленген, сондай-ақ он қыз туралы астарлы әңгімеде «данышпан» не «ақылсыз» деп көрсетілген, әрі Хабаққұқ кітабының екінші тарауында сенім арқылы ақталғандар ретінде сипатталған екі топ табынушыларды тудырды; бұлар, өз кезегінде, сотының «сағаты» келгенде Набуходоносор көрсеткен мінез-құлықтың дәл сондай сипатын танытқандарға қарсы қойылды.

Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

Міне, менменсіген оның жаны өз ішінде түзу емес; ал әділ өз сенімімен өмір сүреді. Хабаққұқ 2:4.

The two classes in each of the three lines were manifested when the “hour” of his judgment arrived on October 22, 1844, which is what Nebuchadnezzar’s “hour” of judgment represents. 1798 was the conclusion of the “first” indignation of “seven times,” when the papacy ceased to prosper, for she was delivered a deadly wound.

Үш желінің әрқайсысындағы екі топ Оның сотының «сағаты» 1844 жылдың 22 қазанында жеткен кезде айқын көрінді; Набуходоносордың сот «сағаты» соны бейнелейді. 1798 жыл «жеті уақыттың» «бірінші» қаһарының аяқталуы болды, сол кезде папалық үстемдік өркендеуін тоқтатты, өйткені оған өлімші жарақат салынды.

And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

Патша өз еркі бойынша әрекет етеді; ол өзін жоғары көтеріп, өзін әрбір құдайдан да ұлықтайды, құдайлардың Құдайына қарсы сұмдық сөздер айтады және қаһар аяқталғанша табысқа жетеді; өйткені белгіленген нәрсе орындалады. Даниял 11:36.

1844, was the end of the “last” indignation:

1844 жыл — «соңғы» қаһардың соңы болды:

And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:19.

Сонда ол: «Міне, қаһардың соңғы кезінде не болатынын саған білдіремін; өйткені ақырзаман белгіленген уақытта болады»,— деді. Даниял 8:19.

The first use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1798; which was the end of the “first” of God’s indignation of “seven times” against the northern kingdom of Israel; the arrival of the first angel’s message at the time of the end; and the end of Nebuchadnezzar’s “seven times” at the “end of the days.”

Даниял кітабының төртінші тарауындағы “сағат” сөзінің алғашқы қолданылуы 1798 жылды білдіреді; бұл — Құдайдың Исраилдің солтүстік патшалығына қарсы “жеті уақыт” бойғы қаһарының “алғашқысының” соңы; ақырзаман уақытында бірінші періштенің хабарының келуі; әрі күндердің “соңында” Набуходоносордың “жеті уақытының” аяқталуы.

The second use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1844; which was the end of the “last” indignation of “seven times,” against the southern kingdom of Judah. It was also the arrival of the investigative judgment, and Nebuchadnezzar’s personal judgment.

Даниял кітабының төртінші тарауындағы «сағат» сөзінің екінші қолданылуы 1844 жылды білдіреді; бұл Яһуданың оңтүстік патшалығына қарсы «жеті уақыттың» «соңғы» қаһарының аяқталуы еді. Бұл сондай-ақ тергеуші соттың және Набуходоносордың жеке сотының келуі болды.

Chapter one identifies the history of the three-step testing process, and marks the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840. Chapter four represents the arrival of the first angel’s message at the time of the end in 1798, and is to be laid over chapter one. Chapter four emphasizes the message of the first angel and its warning of approaching judgment, and marks October 22, 1844, and the arrival of the third angel’s message.

Бірінші тарау үш сатылы сыналу үдерісінің тарихын айқындайды және 1840 жылғы 11 тамызда бірінші періштенің хабарының құдіретпен күшеюін белгілейді. Төртінші тарау 1798 жылы ақырзаман уақытында бірінші періштенің хабарының келуін бейнелейді және оны бірінші тараудың үстіне қабаттастыра қарастыру керек. Төртінші тарау бірінші періштенің хабарына және оның жақындап келе жатқан сот туралы ескертуіне ерекше назар аударады, сондай-ақ 1844 жылғы 22 қазанды және үшінші періштенің хабарының келуін белгілейді.

Together they represent the beginning of not only Adventism, but also of the United States. Chapters one through three also address the history at the end of Adventism, and the end of the United States. Chapter five, and the testimony of Belshazzar also aligns with those first three chapters.

Олар бірге тек Адвентизмнің ғана емес, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының да бастауын бейнелейді. Біріншіден үшінші тарауға дейінгі бөлімдер Адвентизмнің соңындағы тарихқа, сондай-ақ Америка Құрама Штаттарының ақырына да қатысты. Бесінші тарау мен Белшазардың куәлігі де сол алғашқы үш тарауға сәйкес келеді.

Chapter one, aligned with chapter four, represent the movement of the first angel, and the history when the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1798. The message that was then unsealed is symbolized with the vision of the Ulai River, that represents the increase of knowledge contained within chapters seven, eight and nine of Daniel.

Бірінші тарау, төртінші тараумен үйлесе отырып, бірінші періштенің қозғалысын және 1798 жылы ақырзаман уақытында Даниял кітабының мөрі ашылған кездегі тарихты бейнелейді. Сол кезде мөрі ашылған хабар Улай өзені туралы аянмен нышандалады; бұл аян Даниялдың жетінші, сегізінші және тоғызыншы тарауларында қамтылған білімнің артуын білдіреді.

In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.

Белшазар патшаның билігінің үшінші жылында маған, маған — Даниялға, әуелде маған көрінгеннен кейін тағы бір аян көрінді. Мен аянда көрдім; және көргенімде, Елам аймағындағы Шушан сарайында екенімді байқадым; мен аянда тағы көрдім, әрі Ұлай өзенінің жағасында тұр екенмін. Даниял 8:1, 2.

Chapters one through three, aligned with chapter five; represent the movement of the third angel, and the history when the book of Daniel was unsealed in 1989. The message that was unsealed then is symbolized with the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge contained within chapters ten, eleven and twelve.

Бірінші тараудан үшінші тарауға дейінгі тараулар, бесінші тараумен үйлесіп, үшінші періштенің қозғалысын және Даниял кітабының 1989 жылы ашылған кездегі тарихын бейнелейді. Сол кезде ашылған хабар Хиддекел өзені туралы аянмен рәмізделген; ол оныншы, он бірінші және он екінші тараулардың ішіндегі білімнің артуын білдіреді.

And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.

Бірінші айдың жиырма төртінші күні мен ұлы өзеннің, яғни Хиддекелдің, жағасында едім. Даниял 10:4.

We will continue our consideration of the line of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.

Біз келесі мақалада Набуходоносор мен Белшазардың желісін қарастыруды жалғастырамыз.

“There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.

«Құдай Сөзін әлдеқайда жақынырақ зерттеудің қажеттілігі бар. Әсіресе, Даниял мен Аян кітабына біздің ісіміздің тарихында бұрын-соңды болмағандай назар аударылуға тиіс. Біз кейбір бағыттарда римдік билік пен папалық жөнінде азырақ айтуымыз мүмкін, бірақ Құдай Рухының шабыттандыруымен пайғамбарлар мен елшілердің не жазғанына назар аудартуға тиіспіз. Киелі Рух, пайғамбарлықты беруде де, әрі онда бейнеленген оқиғаларда да, бәрін адамдық қызметкер көзден тасада қалып, Мәсіхте жасырылсын, ал көктің Ие Құдайы мен Оның заңы ұлықталсын дегенді үйрететіндей етіп реттеген.»

“Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.

«Даниял кітабын оқыңдар. Онда бейнеленген патшалықтардың тарихын тармақтап, әрбір жайт бойынша еске түсіріңдер. Мемлекет қайраткерлерін, кеңестерді, қуатты әскерлерді көріңдер де, Құдайдың адам баласының тәкаппарлығын қалай төмендетіп, адами даңқты топыраққа қалай түсіргенін байқаңдар. Ұлы деп тек Құдай ғана көрсетілген. Пайғамбардың аянында Ол бір құдіретті билеушіні құлатып, екіншісін көтеріп тұрғаны көрінеді. Ол бүкіл ғаламның Әміршісі ретінде, Өзінің мәңгілік Патшалығын орнатуға таяу тұрған Тақ Иесі ретінде ашылады, яғни Көне Күнді, тірі Құдай, бүкіл даналықтың Бастауы, қазіргі заманның Билеушісі, болашақты Аян етуші ретінде. Адамның жанын бос нәрсеге көтергенінде, оның қандай кедей, қандай әлсіз, қандай қысқа ғұмырлы, қандай қателескіш, қандай кінәлі екенін оқып, ұғыныңдар.»

“The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].

Киелі Рух Ишая арқылы біздің назарымызды басты назар аударатын нысан ретінде Құдайға, тірі Құдайға — Мәсіхте ашылған Құдайға — бұрады. «Өйткені бізге бір Бала туды, бізге бір Ұл берілді; билік Оның иығында болады; Оның аты Ғажайып, Кеңесші, Құдіретті Құдай, Мәңгілік Әке, Тыныштық Әміршісі деп аталады» [Ишая 9:6].

“The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.

Даниялдың тікелей Құдайдан алған нұры әсіресе осы соңғы күндер үшін берілді. Оның Шинардың ұлы өзендері — Ұлай мен Хиддекелдің жағасында көрген аяндары қазір орындалу үстінде, әрі алдын ала айтылған барлық оқиғалар жуырда жүзеге асатын болады.

“Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given. The Israelites were in captivity, their temple had been destroyed, their temple service suspended. Their religion had centered in the ceremonies of the sacrificial system. They had made the outward forms all-important, while they had lost the spirit of true worship. Their services were corrupted with the traditions and practices of heathenism, and in the performance of the sacrificial rites they did not look beyond the shadow to the substance. They did not discern Christ, the true offering for the sins of men. The Lord wrought to bring the people into captivity, and to suspend the services in the temple, in order that the outward ceremonies might not become the sum total of their religion. Their principles and practices must be purged from heathenism. The ritual service ceased in order that heart service might be revived. The outward glory was removed that the spiritual might be revealed.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

«Даниялдың пайғамбарлықтары берілген кездегі яһуди халқының жағдайын қарастырыңдар. Исраил ұрпақтары тұтқында еді, олардың ғибадатханасы қиратылған, ал ғибадатханадағы қызметі тоқтатылған болатын. Олардың діні құрбандық жүйесінің рәсімдеріне шоғырланған еді. Олар шынайы ғибадат рухын жоғалта отырып, сыртқы нысандарды бәрінен маңызды етіп жіберген еді. Олардың құлшылық қызметтері пұтқа табынушылықтың дәстүрлері мен әдет-ғұрыптарымен былғанған болатын, әрі құрбандық рәсімдерін атқару барысында олар көлеңкеден арғы мәнге көз салмады. Олар адамдардың күнәлары үшін ұсынылған шынайы Құрбан — Мәсіхті танымады. Жаратқан Ие халықты тұтқындыққа түсіру және ғибадатханадағы қызметтерді тоқтату арқылы әрекет етті, мұның мақсаты — сыртқы рәсімдер олардың дінінің барша мазмұнына айналып кетпеуі еді. Олардың қағидалары мен іс-тәжірибелері пұтқа табынушылықтан тазартылуға тиіс болды. Жүрек қызметі қайта жандануы үшін рәсімдік қызмет тоқтатылды. Рухани нәрсе ашылуы үшін сыртқы салтанат алыстатылды». Manuscript Releases, 16-том, 333, 334.