Даниял кітабы — Сексен алтыншы саны

Біз ақырғы уақытта мөрі ашылған кезде білімнің артуы нені рәміздік түрде білдіретінін тереңірек түсіну үшін, бірінші және үшінші періштелердің қозғалыстары арасындағы параллельді қарастырып отырмыз. Біз оның ақиқаттың күшеюін білдіретінін көрсетуге тырысудамыз; бұл күшею түптің түбінде Түн ортасындағы айқайдың хабары болып табылатын кейінгі жаңбырмен шегіне жетеді. Рәміз ретінде «білімнің артуы» Даниял кітабынан алынған, әрі сонда ол сынақтан өткізіп, табынушылардың екі тобын қалыптастыратын пайғамбарлық білім ретінде айқындалады.

1989 жылы ақыр соңында табынушылардың екі тобын айқын көрсететін «білімнің артуы» мөрінен шешілді. Бұл екі топ кейінгі жаңбыр туралы хабарға қалай қарайтынының мәнмәтінінде бейнеленген. Зұлымдар кейінгі жаңбырды танып-білмейді де, қабылдамайды да, ал даналар оны танып, қабылдайды. Сондықтан зұлымдар кейінгі жаңбырдың қашан жауа бастағанын көрмейді, ал ол 2001 жылғы 11 қыркүйекте халықтар қаһарланған кезде жауа бастады. Біз Езекиелдің сегізінші және тоғызыншы тарауларында, сондай-ақ Ишаяның жиырма сегізінші тарауында бейнеленген Лаодикеялық Адвентизмнің басшылығына назар аударып келеміз. Ишаяда «мазақшыл адамдар» өтірікті өздеріне «пана» етіп, «жалғанның астына» «жасырынды».

Соңғы күндердегі ежелгі Иерусалимнің адамдары «үстіне үстіне жол, үстіне үстіне жол» әдіснамасымен бейнеленетін «тыныштық пен сергітуді» сынағынан өте алмай қалады; бұл әдіснама данышпандарға Миллершілер тарихындағы кеш жаңбырдың тарихи көрінісі арқылы соңғы күндердегі кеш жаңбырды тануға мүмкіндік береді. Ишая осы үзіндіде ерекше атап көрсететін «мазақ етуші адамдардың» пайғамбарлық сипаты — олардың өздерін жасырып, панасына айналдырған өтірік пен жалғандық. Сондықтан кеш жаңбыр туралы хабардың сынағына (олар құлақ асқысы келмеген тыныштық пен сергітуге) қатысты ежелгі Иерусалимнің адамдары өтірікті қабылдаған.

Кейінгі жаңбыр туралы хабар Хабаққұқ кітабының екінші тарауында бейнеленгендей, бір даумен бірге келеді; сол жерде күзетші Құдайдан өз тарихындағы «дауда» не деп жауап беруі керектігін сұрайды, өйткені екінші тараудың бірінші аятындағы «әшкереленген» деген сөздің мағынасы — «дауласты» дегенді білдіреді.

Кейінгі жаңбыр жөніндегі пікірталас кезінде даналар Миллердің асыл тастары арқылы бейнеленген шындықтарды ұсынады; сол шындықтар сондай-ақ Миллериттер танып-білген, орнықтырған және ұсынған іргелі ақиқаттар болып табылады. Бұл шындықтар Мәңгілік Жартас — Мәсіх ретінде бейнеленген.

Ежелгі ерлер Ишая пайғамбар «өтірік» әрі жалғандық ретінде бейнелейтін жалған соңғы жауын туралы хабарды ұсынады. Езекиел кітабының сегізінші тарауында Иерусалимнің ежелгі ерлерінің күнге табынып тұрған уақытын айқындайтын тарих берілген; келесі тарауда олар Құдайдың мөрін қабылдайтындармен қарама-қарсы қойылады. Үшінші жиіркеніштілік (ұрпақ) «Таммуз үшін жылау» арқылы бейнеленгендей, жалған соңғы жауын туралы хабарды білдіреді. 1919 жылы басталған Адвентизмнің үшінші ұрпағында W. W. Prescott 1919 жылғы Інжіл конференциясында көпшілік алдында ұсынған жалған Ізгі хабармен байланысты бір «өтірік» енгізілді. Сол «өтірік» — үшінші ұрпақтың ерекше бір тақырыбы, әрі «өтірік» — «Таммуз үшін жылау» арқылы бейнеленген жалған соңғы жауын туралы хабардың жалған іргетасы.

Пайғамбарлықтағы «өтірікті» дәл айқындауға уақыт бөлу маңызды, өйткені Лаодикиялық Адвентизмнің 1989 жылғы білімнің артуын көре алмауының басты себебі — сол «өтірік». «Өтірік» дегеніміз — Даниял кітабындағы «күнделікті» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметін білдіреді деген тұжырым. «Күнделіктіні» пайғамбарлық тұрғыдан Мәсіхтің киелі үйдегі қызметі ретінде қолдану — жалған әрі қате пайғамбарлық қолданылу; алайда «өтірік» тек «күнделіктінің» пайғамбарлық нышан ретіндегі осы жалған сәйкестендірілуін ғана білдірмейді, ол сондай-ақ Уайт апай осы жалған қолданылумен келіскен деген «өтірікті» де қамтиды, содан кейін сол жалғандықты пайдаланып, қате қолданылуды орныққан шындық ретінде бекітеді.

Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аятының дұрыс түсінігі отызыншыдан отыз алтыншы аяттарға дейінгі аяттар арқылы бейнеленген, ал Уайт ханым Даниял кітабының он бірінші тарауының толық орындалуын айқындағанда, отызыншыдан отыз алтыншы аяттарға дейін «суреттелгендерге ұқсас көріністер» «қайталанады» деп мәлімдейді.

«күнделіктінің» жалған анықтамасын қолдану жалған тарихи құрылымды тудырады. Даниял кітабының он бірінші тарауының отызыншыдан отыз алтыншы аяттарына дейін бейнеленген тарихқа «күнделіктінің» алынып тасталуы да кіреді. «Күнделікті» не миллериттік қолданылу, не Прескотт пен Даниэллстің қолданылуы болып табылады. Қай қолданылу таңдалуына қарай, екі түрлі тарихи құрылым пайда болады.

Аян бойынша, осы аятта бейнеленген пайғамбарлық тарих — оған отызыншы аят және отыз екінші аяттан отыз алтыншы аятқа дейінгі аяттар да кіретін — Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырықыншы аяттан қырық бесінші аятқа дейін қайтадан қайталануға тиіс.

«Күнделікті» дегенді біз табатын аят — отыз бірінші аят.

Аяттағы «қарулар» «оның жағында» көтеріледі. «Қарулар» — өздері «көтерілетін» тұлға сияқты бір билік. Аятта «оның жағында тұратын» — сол «қарулар», әрі «күш-қуаттың киелі орнын арамдайтын» да — сол «қарулар», «күнделіктіні алып тастайтын» да — сол «қарулар», сондай-ақ «қаңыратып жіберетін жиіркенішті орнататын» да — сол «қарулар». Аян кітабының он үшінші тарауында айдаһар, яғни пұтқа табынушы Рим, папалыққа үш нәрсе береді.

Барысқа ұқсас аңды Уайт қарындас папалық деп айқындайды, ал он екінші тарауда Уайт қарындас айдаһардың әрі Шайтан, әрі пұтқа табынушы Рим екенін де айқындайды.

Аян кітабының он үшінші тарауының екінші аятында пұтқа табынушы Рим өзінің әскери күшін, өзінің «қару-жарағын», 496 жылы франктердің патшасы Хлодвигтен (Франция) бастап, папалыққа берді. Пұтқа табынушы Рим 330 жылы папалық Римге өз билік тағын берді, сол кезде император Константин Рим қаласын босатып, империялық Римнің астанасын Константинополь қаласына көшірді. Пұтқа табынушы Рим 533 жылы азаматтық билікті папалыққа берді, сол кезде Юстиниан папалықты барлық шіркеулердің басшысы әрі еретиктердің түзетушісі деп таныған жарлық шығарды.

Отыз бірінші аяттағы «тұратын қарулар» — 496 жылы Хлодвигтен бастап папалықты қолдауға тұрған пұтқа табынушы Римнің әскери күштері. Осы ісі үшін папалық Францияны «Католик шіркеуінің тұңғышы», ал кейде «Католик шіркеуінің ең үлкен қызы» деп атайды. Отыз бірінші аятта, Константин 321 жылы жексенбілік заң қабылдап, содан кейін 330 жылы астананы Рим қаласынан Константинополь қаласына көшіргеннен кейін, бұрын жеңілмес болып көрінген империя күйрей бастады, өйткені Аян кітабының сегізінші тарауындағы алғашқы төрт Кернейдің күштері Рим империясына қарсы үздіксіз соғыс жүргізе бастады. Варварлар мен Генсерик жүзеге асырған шабуылдардың нысанасы 330 жылға дейін Рим империясы үшін «күш-қуаттың киелі орны» болып келген Рим қаласына бағытталды. 330 жылдан бастап әрі қарай басып кірген варварлық соғыстар «күш-қуаттың киелі орнын былғауға» тиіс болды, сол уақытқа дейін пұтқа табынушы Римнің «қарулары» 496 жылдан бастап папалық үшін тұруға тиіс еді.

Пұтқа табынушы Рим папалық билікке әскери күшті, азаматтық билікті және Рим қаласындағы тақты беру арқылы үш нәрсе беріп қана қоймай, сонымен бірге папалық Рим үшін үш мүйізді де алып тастады.

Даниял кітабының жетінші тарауында «түбімен жұлынып тасталуға» тиіс болған үш мүйіз папалықтың билікке көтерілуіне қарсы тұрған үш басты күшті бейнеледі. Сол үш мүйіздің соңғысы 538 жылы готтар Рим қаласынан қуылып шығарылғанда жойылды. Олар қаладан пұтқа табынушы Римнің «қарулары» арқылы қуылып шығарылды, өйткені сол «қарулар» 538 жылы папалықты (қиратып-жоятын жиіркенішті) сол кезде белгілі болған дүниенің тағының үстіне отырғызуға тиіс еді.

Даниялдың он бірінші тарауының отыз бірінші аяты «қолдардың» (пұтқа табынушы Римнің) жүзеге асыратын төрт ісін көрсетеді. Олар 496 жылы істегеніндей, папалықты қолдау үшін «көтерілуге» тиіс еді. Олар шамамен екі ғасыр бойы Рим қаласына қарсы жүргізілген әскери күрестер арқылы бейнеленгендей, «күштің киелі орнын» арамдауға тиіс еді. Олар 538 жылы папалықты жердің тағына «орналастыруға» тиіс еді, сондай-ақ «күнделіктіні алып тастауға» да тиіс еді.

Аяттағы «алып тастау» деп аударылған еврей сөзі (sur) «жою», «алып тастау» дегенді білдіреді. 508 жылға қарай Рим империясында болған, папалықтың билікке көтерілуіне кедергі жасауға әрекет етіп келген пұтқа табынушылық тарапынан көрсетілген қарсылық толық бағындырылды немесе жойылды.

«Күнделіктіні» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметі деп анықтау — жалған қолданылу; алайда жалған қолданылуды ақиқат ретінде айқындаған Лаодикиялық Адвентистік тарихта шын мәнінде жүзеге асқан іс, Адвентизмнің үшінші ұрпағында іске асқан белгілі бір «өтірікке» негізделген еді. Уайт қарындастың Даниел он бірдің соңғы орындалуында отызыншыдан отыз алтыншы аяттарға дейінгі тарих қайталанады деген нұсқауы Иерусалимді билейтін «мазақшыл адамдардың» отыз бірінші аятқа Пайғамбарлық Рухын бір мезгілде теріске шығармайынша ешқандай түсіндірме беруін мүмкін емес етті.

«Мазақ етуші адамдар» папалық месса енгізілуі арқылы Мәсіхтің киелі үйдегі қызметінің шынайы түсінігін папалық жойып жіберді деп үйретеді; ал бұл месса — Мәсіхтің көктегі киелі үйдегі ісінің жалған көшірмесі. Егер «күнделікті» сөзінің нақты мағынасы осы болса, онда отыз бірінші аятта көтерілген «қарулы күштер» папалық болар еді, өйткені аяттың грамматикалық құрылысы «қарулы күштердің» «күнделіктіні» алып тастайтын билік екенін талап етеді.

Өздерінің ертегіге толы жорамалын қолдап тұру үшін, олар папалықтың (қару-жарақтың) Мәсіхтің көктегі киелі үйін арамдағанын алға тартады. “Күш-қуаттың киелі үйі (miqdash)” деп аударылған еврей сөзі не пұтқа табынушылықтағы киелі орынды, не Құдайдың киелі үйін білдіреді. Егер Даниял Құдайдың киелі үйінің папалық тарапынан арамдалатынын жеткізгісі келген болса, ол тек Құдайдың киелі үйін ғана білдіре алатын “qodesh” деген еврей сөзін қолданар еді. Ендеше, Киелі кітапта немесе Пайғамбарлық Рухында көктегі киелі үйдің папалық тарапынан бір кезде арамдалғаны не арамдалатыны қай жерде жазылған?

Әрине, мәсіхшілердің күнәлары көктегі қасиетті орынның кітаптарына тіркеледі, бірақ бұл бейнелеу Құдайдың қасиетті орны арамдалды дегенді білдірмейді. Қасиетті орынды тазарту қасиетті орында орналасқан жазба кітаптарды тазартуды білдірді. Сонымен қатар, папалық билік ешқашан мәсіхшілік болмаған, сондықтан ол тергеу сотының кітаптарына ешқашан енгізілген емес. Папалыққа қатысты айқындалған жалғыз сот — Құдайдың қаһарының атқарушы соты.

«Қарулар» сондай-ақ «қаңыратып, ойран қылатын жиіркенішті нәрсені орнатуы» тиіс еді; бұл қай билік болмақ? Папалық қандай билікті орнатты? Ал дәл отыз бірінші аяттың ең басында папалық қай биліктің жағында тұрды?

Лаодикеялық адвентизмдегі мөрленген кітапты оқи алмайтындары айқындалған адамдардың қолына өздерінің мәңгілік өмірін тапсырған надан жандар құлақ қышуын басатын сондай бұрмаланған киелі кітаптық қолданылумен көңілденуі мүмкін, бірақ өз қателігін қорғау үшін өздері айқындауға тиіс тарихты алып, оны Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аятымен сәйкестендіруге тырысу одан да сорақы.

Даниял 11-тараудың қырқыншы аятында Оңтүстіктің патшасы ретінде бейнеленгені көрсетіле алатын Кеңес Одағының күйреуіне алып келген тарихта, Рональд Рейган Киелі кітап пайғамбарлығындағы антихристпен құпия одақ құрған кезде, Америка Құрама Штаттарының әскери күші папалықты қолдап көтерілді. Осылай ету арқылы, 508 жылы пұтқа табынушылықтың қарсылығының жойылуымен алдын ала бейнеленгендей, папалықтың өрлеуіне қарсы кез келген протестанттық қарсылықтың Америка Құрама Штаттарында басылғанын білдірді. Бұл үзіндіде Солтүстіктің патшасы (папалық) әуелі 1989 жылы Кеңес Одағын жайпап өтті, әрі мұны Америка Құрама Штаттарының әскери күшін бейнелейтін «арбалармен» және «атты әскермен», сондай-ақ «кемелермен» бейнеленген Америка Құрама Штаттарының экономикалық күшімен серіктестікте жүзеге асырды.

Америка Құрама Штаттары папалықты қолдауға көтерілген «қарулар» болды. Пұтқа табынушылықтың қарсылығы 508 жылға қарай басылғаны сияқты, протестантизм де аластатылды. Қырық бірінші аятта Америка Құрама Штаттары папалық тарапынан жаулап алынады, әрі Америка Құрама Штаттарының «күш-қуат киелі орны» болып табылатын Америка Құрама Штаттарының Конституциясы төңкеріледі; өйткені Америка Құрама Штаттары Солтүстік патшаны (папалықты) жер тағының үстіне отырғызады, мұны 538 жылы пұтқа табынушы Рим жасағандай. Егер сіз осы веб-сайттағы мақалаларды оқып отырсаңыз, онда The Time of the End журналын жүктеп алып, Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятының неғұрлым толық баяндалуын оқи аласыз; алайда біз қазір жай ғана «күнделіктінің» Мәсіхтің киелі орындағы қызметі ретінде сәйкестендірілуі осы нышанның жалған қолданылуы екенін көрсетіп отырмыз. Біз мұны бұл жалған қолданудың Лаодикеялық Адвентизмге әдейі айтылған өтірік арқылы енгізілгенін көрсету үшін істеп отырмыз.

Келесі мақалада біз пайғамбарлық өтірікті қарастыруды жалғастырамыз.