We are dealing with the parallel between the movements of the first and third angels, in order to better understand what the increase of knowledge represents symbolically when it is unsealed at the time of the end. We are attempting to demonstrate that it represents an escalation of truth that ultimately climaxes as the latter rain, which is the message of the Midnight Cry. As a symbol, the “increase of knowledge” is derived from the book of Daniel, and it is there identified as the prophetic knowledge that tests and produces two classes of worshippers.
Біз ақырғы уақытта мөрі ашылған кезде білімнің артуы нені рәміздік түрде білдіретінін тереңірек түсіну үшін, бірінші және үшінші періштелердің қозғалыстары арасындағы параллельді қарастырып отырмыз. Біз оның ақиқаттың күшеюін білдіретінін көрсетуге тырысудамыз; бұл күшею түптің түбінде Түн ортасындағы айқайдың хабары болып табылатын кейінгі жаңбырмен шегіне жетеді. Рәміз ретінде «білімнің артуы» Даниял кітабынан алынған, әрі сонда ол сынақтан өткізіп, табынушылардың екі тобын қалыптастыратын пайғамбарлық білім ретінде айқындалады.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
Сонда ол былай деді: «Өз жолыңмен жүр, Даниял; өйткені бұл сөздер ақырзаман уақытына дейін жабулы әрі мөрленген болады. Көптеген адамдар тазартылып, ағартылып, сыналатын болады; ал зұлымдар зұлымдық жасай береді; әрі зұлымдардың ешқайсысы түсінбейді; бірақ даналар түсінеді». Даниял 12:9, 10.
In 1989 an “increase of knowledge” was unsealed that will ultimately demonstrate two classes of worshippers. Those two classes are illustrated in the context of how they relate to the message of the latter rain. The wicked do not recognize or receive the latter rain, and the wise do. The wicked therefore do not see when the latter rain begins to fall, and it began to fall when the nations were angered on September 11, 2001. We have been addressing the leadership of Laodicean Adventism as represented in Ezekiel chapters eight and nine, and also in Isaiah chapter twenty-eight. In Isaiah the “scornful men” “made lies” their “refuge” and “hid” themselves “under falsehood.”
1989 жылы ақыр соңында табынушылардың екі тобын айқын көрсететін «білімнің артуы» мөрінен шешілді. Бұл екі топ кейінгі жаңбыр туралы хабарға қалай қарайтынының мәнмәтінінде бейнеленген. Зұлымдар кейінгі жаңбырды танып-білмейді де, қабылдамайды да, ал даналар оны танып, қабылдайды. Сондықтан зұлымдар кейінгі жаңбырдың қашан жауа бастағанын көрмейді, ал ол 2001 жылғы 11 қыркүйекте халықтар қаһарланған кезде жауа бастады. Біз Езекиелдің сегізінші және тоғызыншы тарауларында, сондай-ақ Ишаяның жиырма сегізінші тарауында бейнеленген Лаодикеялық Адвентизмнің басшылығына назар аударып келеміз. Ишаяда «мазақшыл адамдар» өтірікті өздеріне «пана» етіп, «жалғанның астына» «жасырынды».
Wherefore hear the word of the Lord, ye scornful men, that rule this people which is in Jerusalem. Because ye have said, We have made a covenant with death, and with hell are we at agreement; when the overflowing scourge shall pass through, it shall not come unto us: for we have made lies our refuge, and under falsehood have we hid ourselves. Isaiah 28:14, 15.
Сондықтан, Иерусалимде тұрған осы халықты билеп-төстеп жүрген мазақшыл адамдар, Жаратқан Иенің сөзін тыңдаңдар. Өйткені сендер: «Біз өліммен келісім жасадық, әрі о дүниемен уағдаластық; тасыған апат жанап өткенде, ол бізге жетпейді; өйткені біз өтірікті панамыз еттік, жалғанның астына жасырындық»,— дедіңдер. Ишая 28:14, 15.
The ancient men of Jerusalem of the last days fail the test of “the rest and refreshing” that is represented by the methodology of “line upon line,” which allows the wise to recognize the latter rain of the last days, through the historical illustration of the latter rain in the Millerite history. The prophetic characteristic of “the scornful men” that Isaiah emphasizes in the passage, is the lies and falsehood that they hid under and made their refuge. Therefore, in connection with the test of the latter rain message (the rest and refreshing that they would not hear), the ancient men of Jerusalem have accepted a lie.
Соңғы күндердегі ежелгі Иерусалимнің адамдары «үстіне үстіне жол, үстіне үстіне жол» әдіснамасымен бейнеленетін «тыныштық пен сергітуді» сынағынан өте алмай қалады; бұл әдіснама данышпандарға Миллершілер тарихындағы кеш жаңбырдың тарихи көрінісі арқылы соңғы күндердегі кеш жаңбырды тануға мүмкіндік береді. Ишая осы үзіндіде ерекше атап көрсететін «мазақ етуші адамдардың» пайғамбарлық сипаты — олардың өздерін жасырып, панасына айналдырған өтірік пен жалғандық. Сондықтан кеш жаңбыр туралы хабардың сынағына (олар құлақ асқысы келмеген тыныштық пен сергітуге) қатысты ежелгі Иерусалимнің адамдары өтірікті қабылдаған.
The latter rain message arrives with a debate, as represented in Habakkuk chapter two, when the watchman there asks God what he should answer in the “debate” of his history, for the word “reproved” in verse one of chapter two means “argued with”.
Кейінгі жаңбыр туралы хабар Хабаққұқ кітабының екінші тарауында бейнеленгендей, бір даумен бірге келеді; сол жерде күзетші Құдайдан өз тарихындағы «дауда» не деп жауап беруі керектігін сұрайды, өйткені екінші тараудың бірінші аятындағы «әшкереленген» деген сөздің мағынасы — «дауласты» дегенді білдіреді.
I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.
Мен күзет орнымда тұрамын, мұнараның үстіне шығып орнығамын да, Оның маған не айтарын және әшкереленгенімде не деп жауап берерімді көру үшін қадағалап тұрамын. Аввакум 2:1.
The wise during the debate of the latter rain, present the truths represented as Miller’s jewels, which are also the foundational truths identified, established and presented by the Millerites. Those truths are represented as Christ, the Rock of Ages.
Кейінгі жаңбыр жөніндегі пікірталас кезінде даналар Миллердің асыл тастары арқылы бейнеленген шындықтарды ұсынады; сол шындықтар сондай-ақ Миллериттер танып-білген, орнықтырған және ұсынған іргелі ақиқаттар болып табылады. Бұл шындықтар Мәңгілік Жартас — Мәсіх ретінде бейнеленген.
“Let those who stand as God’s watchmen on the walls of Zion be men who can see the dangers before the people,—men who can distinguish between truth and error, righteousness and unrighteousness.
«Құдайдың Сион қабырғаларындағы күзетшілері болып тұрғандар халықтың алдындағы қауіп-қатерлерді алдын ала көре алатын адамдар болсын,—ақиқат пен жалғанды, әділдік пен әділетсіздікті айыра білетін адамдар болсын.
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
«Ескерту келді: 1842, 1843 және 1844 жылдардағы хабар келген уақыттан бері біз салып келе жатқан сенімнің іргетасын шайқалтатын ешнәрсенің енуіне жол берілмеуі тиіс. Мен осы хабардың ішінде болдым, әрі содан бері Құдайдың бізге берген нұрына адал болып, дүниенің алдында тұрып келемін. Біз күн сайын Жаратқан Иені шынайы дұғамен іздеп, нұр сұраған кезде аяқтарымыз қойылған тұғырдан аяқтарымызды алмақ емеспіз. Құдай маған берген нұрдан мен бас тарта алады деп ойлайсыз ба? Ол Мәңгілік Жартас іспетті болуы тиіс. Ол маған берілген кезден бастап мені жетелеп келеді». Review and Herald, April 14, 1903.
The ancient men present a false latter rain message that is represented by Isaiah as a “lie” and a falsehood. In Ezekiel chapter eight, the history that identifies when the ancient men of Jerusalem are bowing to the sun, and are contrasted with those who receive the seal of God in the next chapter. The third abomination (generation), represents a false latter rain message, as represented by the “weeping for Tammuz.” In the third generation of Adventism, which began in 1919, a “lie” was introduced in connection with the false gospel publicly presented by W. W. Prescott at the 1919 Bible Conference. That “lie” is a specific subject of the third generation, and the “lie” is the false foundation of the false latter rain message, represented by the “weeping for Tammuz.”
Ежелгі ерлер Ишая пайғамбар «өтірік» әрі жалғандық ретінде бейнелейтін жалған соңғы жауын туралы хабарды ұсынады. Езекиел кітабының сегізінші тарауында Иерусалимнің ежелгі ерлерінің күнге табынып тұрған уақытын айқындайтын тарих берілген; келесі тарауда олар Құдайдың мөрін қабылдайтындармен қарама-қарсы қойылады. Үшінші жиіркеніштілік (ұрпақ) «Таммуз үшін жылау» арқылы бейнеленгендей, жалған соңғы жауын туралы хабарды білдіреді. 1919 жылы басталған Адвентизмнің үшінші ұрпағында W. W. Prescott 1919 жылғы Інжіл конференциясында көпшілік алдында ұсынған жалған Ізгі хабармен байланысты бір «өтірік» енгізілді. Сол «өтірік» — үшінші ұрпақтың ерекше бір тақырыбы, әрі «өтірік» — «Таммуз үшін жылау» арқылы бейнеленген жалған соңғы жауын туралы хабардың жалған іргетасы.
It is important to spend time pinpointing the “lie” in prophecy, for the “lie” is the major reason Laodicean Adventism cannot see the increase of knowledge in 1989. The “lie” is that “the daily” in the book of Daniel represents Christ’s sanctuary ministry. Applying “the daily” prophetically as Christ’s sanctuary ministry is a false and incorrect prophetic application, but the “lie” is not simply identifying the false identification of “the daily” as a prophetic symbol, it also represents a “lie” that claims that Sister White agreed with the false application, and then using that falsehood to then establish the incorrect application as established truth.
Пайғамбарлықтағы «өтірікті» дәл айқындауға уақыт бөлу маңызды, өйткені Лаодикиялық Адвентизмнің 1989 жылғы білімнің артуын көре алмауының басты себебі — сол «өтірік». «Өтірік» дегеніміз — Даниял кітабындағы «күнделікті» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметін білдіреді деген тұжырым. «Күнделіктіні» пайғамбарлық тұрғыдан Мәсіхтің киелі үйдегі қызметі ретінде қолдану — жалған әрі қате пайғамбарлық қолданылу; алайда «өтірік» тек «күнделіктінің» пайғамбарлық нышан ретіндегі осы жалған сәйкестендірілуін ғана білдірмейді, ол сондай-ақ Уайт апай осы жалған қолданылумен келіскен деген «өтірікті» де қамтиды, содан кейін сол жалғандықты пайдаланып, қате қолданылуды орныққан шындық ретінде бекітеді.
The correct understanding of the last six verses of Daniel eleven, have been typified by verses thirty to thirty-six, and when Sister White identifies the complete fulfillment of Daniel chapter eleven, she states that “scenes similar to those described” in verses thirty to thirty-six “will be repeated.”
Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аятының дұрыс түсінігі отызыншыдан отыз алтыншы аяттарға дейінгі аяттар арқылы бейнеленген, ал Уайт ханым Даниял кітабының он бірінші тарауының толық орындалуын айқындағанда, отызыншыдан отыз алтыншы аяттарға дейін «суреттелгендерге ұқсас көріністер» «қайталанады» деп мәлімдейді.
Employing the false definition of “the daily,” produces a false historical structure. The history represented in Daniel chapter eleven, verses thirty to thirty-six, includes the taking away of “the daily.” “The daily” is either the Millerite application, or application of Prescott and Daniells. Depending on which application is chosen, two different historical structures will be produced.
«күнделіктінің» жалған анықтамасын қолдану жалған тарихи құрылымды тудырады. Даниял кітабының он бірінші тарауының отызыншыдан отыз алтыншы аяттарына дейін бейнеленген тарихқа «күнделіктінің» алынып тасталуы да кіреді. «Күнделікті» не миллериттік қолданылу, не Прескотт пен Даниэллстің қолданылуы болып табылады. Қай қолданылу таңдалуына қарай, екі түрлі тарихи құрылым пайда болады.
And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.
Оның жағында қарулы күштер тұрады, және олар күш-қуат киелі орнын арамдайды, әрі күнделікті құрбандықты алып тастайды, және олар қаңыратып-жексен ететін жиіркенішті нәрсені орнатады. Даниял 11:31.
According to inspiration the prophetic history represented in this verse, and including verse thirty, and verses thirty-two through thirty-six is to be repeated in verses forty through forty-five of Daniel eleven.
Аян бойынша, осы аятта бейнеленген пайғамбарлық тарих — оған отызыншы аят және отыз екінші аяттан отыз алтыншы аятқа дейінгі аяттар да кіретін — Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырықыншы аяттан қырық бесінші аятқа дейін қайтадан қайталануға тиіс.
“The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]
«Даниялдың он бірінші тарауындағы пайғамбарлық өзінің толық орындалуына дерлік жетті. Осы пайғамбарлықтың орындалуы ретінде жүзеге асқан тарихтың көп бөлігі қайталанатын болады. Отызыншы аятта: “қапаланатын” бір күш туралы айтылған, [Даниял 11:30–36 келтірілген.]
“Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.
«Осы сөздерде сипатталғанға ұқсас көріністер орын алады». Manuscript Releases, number 13, 394.
The verse where we find “the daily,” is verse thirty-one.
«Күнделікті» дегенді біз табатын аят — отыз бірінші аят.
And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. Daniel 11:31.
Оның жағында қарулы күштер тұрады, олар күш-қуаттың киелі орнын арамдайды, күнделікті құрбандықты алып тастайды, әрі қаңыратып тастайтын жиіркенішті нәрсені орнатады. Даниял 11:31.
The “arms” in the verse stand up on “his part.” The “arms” are a power, as is the one they “stand up” for. It is the “arms” in the verse that “stand on his part,” and the “arms” that “pollute the sanctuary of strength,” and the “arms” “take away the daily” and it is also the “arms” that “place the abomination that maketh desolate.” In Revelation chapter thirteen, the dragon, which is pagan Rome provides three things for the papacy.
Аяттағы «қарулар» «оның жағында» көтеріледі. «Қарулар» — өздері «көтерілетін» тұлға сияқты бір билік. Аятта «оның жағында тұратын» — сол «қарулар», әрі «күш-қуаттың киелі орнын арамдайтын» да — сол «қарулар», «күнделіктіні алып тастайтын» да — сол «қарулар», сондай-ақ «қаңыратып жіберетін жиіркенішті орнататын» да — сол «қарулар». Аян кітабының он үшінші тарауында айдаһар, яғни пұтқа табынушы Рим, папалыққа үш нәрсе береді.
And the beast which I saw was like unto a leopard, and his feet were as the feet of a bear, and his mouth as the mouth of a lion: and the dragon gave him his power, and his seat, and great authority. Revelation 13:2.
Мен көрген аң қабыланға ұқсас еді, оның аяқтары аюдың аяқтарындай, ал аузы арыстанның аузындай еді; әрі айдаһар оған өз күшін, өз тағын және зор билігін берді. Аян 13:2.
The leopard-like beast is identified by Sister White as the papacy, and in chapter twelve Sister White identifies that the dragon is both Satan, and also pagan Rome.
Барысқа ұқсас аңды Уайт қарындас папалық деп айқындайды, ал он екінші тарауда Уайт қарындас айдаһардың әрі Шайтан, әрі пұтқа табынушы Рим екенін де айқындайды.
“Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.
«Осылайша айдаһар, ең алдымен, Шайтанды бейнелесе де, екінші мағынада ол пұтқа табынушы Римнің символы болып табылады». Ұлы күрес, 439.
In verse two, of Revelation chapter thirteen, pagan Rome gave its military power, its “arms”, unto the papacy, beginning with Clovis king of the Franks (France), in the year 496. Pagan Rome gave papal Rome its seat of authority in the year 330, when the emperor Constantine vacated the city of Rome and moved the capitol of imperial Rome to the city of Constantinople. Pagan Rome gave the civil authority to the papacy in the year 533, when Justinian issued a decree identifying the papacy as the head of all the churches, and the corrector of heretics.
Аян кітабының он үшінші тарауының екінші аятында пұтқа табынушы Рим өзінің әскери күшін, өзінің «қару-жарағын», 496 жылы франктердің патшасы Хлодвигтен (Франция) бастап, папалыққа берді. Пұтқа табынушы Рим 330 жылы папалық Римге өз билік тағын берді, сол кезде император Константин Рим қаласын босатып, империялық Римнің астанасын Константинополь қаласына көшірді. Пұтқа табынушы Рим 533 жылы азаматтық билікті папалыққа берді, сол кезде Юстиниан папалықты барлық шіркеулердің басшысы әрі еретиктердің түзетушісі деп таныған жарлық шығарды.
In verse thirty-one the “arms” that stand up, are the military forces of pagan Rome, that stood up for the papacy beginning with Clovis in the year 496. For this act the papacy identifies France as the “first born of the Catholic church,” and sometimes as “the eldest daughter of the Catholic church.” In verse thirty-one, after Constantine passed a Sunday law in the year 321, and then moved the capital from the city of Rome unto the city of Constantinople in the year 330, the formerly invincible empire began to crumble, as the first four Trumpet powers of Revelation chapter eight began an ongoing warfare against the Roman empire. The focus of the attacks carried out by the Barbarians and Genseric were directed against the city of Rome, which before the year 330, had been the “sanctuary of strength” for the Roman empire. From the year 330 and onward invading barbarian warfare was to “pollute the sanctuary of strength,” until the “arms” of pagan Rome were to stand up for the papacy, beginning in the year 496.
Отыз бірінші аяттағы «тұратын қарулар» — 496 жылы Хлодвигтен бастап папалықты қолдауға тұрған пұтқа табынушы Римнің әскери күштері. Осы ісі үшін папалық Францияны «Католик шіркеуінің тұңғышы», ал кейде «Католик шіркеуінің ең үлкен қызы» деп атайды. Отыз бірінші аятта, Константин 321 жылы жексенбілік заң қабылдап, содан кейін 330 жылы астананы Рим қаласынан Константинополь қаласына көшіргеннен кейін, бұрын жеңілмес болып көрінген империя күйрей бастады, өйткені Аян кітабының сегізінші тарауындағы алғашқы төрт Кернейдің күштері Рим империясына қарсы үздіксіз соғыс жүргізе бастады. Варварлар мен Генсерик жүзеге асырған шабуылдардың нысанасы 330 жылға дейін Рим империясы үшін «күш-қуаттың киелі орны» болып келген Рим қаласына бағытталды. 330 жылдан бастап әрі қарай басып кірген варварлық соғыстар «күш-қуаттың киелі орнын былғауға» тиіс болды, сол уақытқа дейін пұтқа табынушы Римнің «қарулары» 496 жылдан бастап папалық үшін тұруға тиіс еді.
Not only did pagan Rome provide three things for the papal power, by giving it the military power, the civil authority and the seat of the city of Rome, but it also removed three horns for papal Rome.
Пұтқа табынушы Рим папалық билікке әскери күшті, азаматтық билікті және Рим қаласындағы тақты беру арқылы үш нәрсе беріп қана қоймай, сонымен бірге папалық Рим үшін үш мүйізді де алып тастады.
I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.
Мен мүйіздерге назар салдым, міне, олардың арасынан тағы бір шағын мүйіз көтеріліп шықты; оның алдында әуелгі мүйіздердің үшеуі түп-тамырымен жұлынып тасталды. Міне, бұл мүйізде адам көзіндей көздер және зор сөздер сөйлейтін ауыз бар еді. Даниял 7:8.
The three horns that were to be “plucked up” in Daniel chapter seven, represented three primary powers that were resisting the rise of the papacy to power. The last of those three horns was removed when the Goths were driven from the city of Rome in the year 538. They were driven out of the city by the “arms” of pagan Rome, for those “arms” were to place the papacy (the abomination of desolation), on the throne of the then-known world in the year 538.
Даниял кітабының жетінші тарауында «түбімен жұлынып тасталуға» тиіс болған үш мүйіз папалықтың билікке көтерілуіне қарсы тұрған үш басты күшті бейнеледі. Сол үш мүйіздің соңғысы 538 жылы готтар Рим қаласынан қуылып шығарылғанда жойылды. Олар қаладан пұтқа табынушы Римнің «қарулары» арқылы қуылып шығарылды, өйткені сол «қарулар» 538 жылы папалықты (қиратып-жоятын жиіркенішті) сол кезде белгілі болған дүниенің тағының үстіне отырғызуға тиіс еді.
Verse thirty-one of Daniel eleven, identifies four things the “arms” (pagan Rome), were going to do. They were to “stand up” for the papacy, as they did in the year 496. They were to pollute the “sanctuary of strength” as represented by the military struggles that were carried out upon the city of Rome for roughly two centuries. They were to “place” the papacy on the throne of the earth in the year 538, and they were also to “take away the daily.”
Даниялдың он бірінші тарауының отыз бірінші аяты «қолдардың» (пұтқа табынушы Римнің) жүзеге асыратын төрт ісін көрсетеді. Олар 496 жылы істегеніндей, папалықты қолдау үшін «көтерілуге» тиіс еді. Олар шамамен екі ғасыр бойы Рим қаласына қарсы жүргізілген әскери күрестер арқылы бейнеленгендей, «күштің киелі орнын» арамдауға тиіс еді. Олар 538 жылы папалықты жердің тағына «орналастыруға» тиіс еді, сондай-ақ «күнделіктіні алып тастауға» да тиіс еді.
The Hebrew word translated as “take away” in the verse (sur), means “to remove”. By the year 508, the resistance from paganism that existed in the Roman empire, that had been working to prevent the rise of the papacy to power, had been fully brought into subjection or eliminated.
Аяттағы «алып тастау» деп аударылған еврей сөзі (sur) «жою», «алып тастау» дегенді білдіреді. 508 жылға қарай Рим империясында болған, папалықтың билікке көтерілуіне кедергі жасауға әрекет етіп келген пұтқа табынушылық тарапынан көрсетілген қарсылық толық бағындырылды немесе жойылды.
To identify “the daily,” as Christ’s sanctuary ministry is a false application, but the actual work that was accomplished in Laodicean Adventist history that identified the false application as the truth, was based upon a specific “lie” that was accomplished in the third generation of Adventism. Sister White’s direction that the history of verses thirty to thirty-six will be repeated in the final fulfillment of Daniel eleven, made it impossible for “the scornful men” that rule Jerusalem to place an interpretation upon verse thirty-one without simultaneously rejecting the Spirit of Prophecy.
«Күнделіктіні» Мәсіхтің киелі үйдегі қызметі деп анықтау — жалған қолданылу; алайда жалған қолданылуды ақиқат ретінде айқындаған Лаодикиялық Адвентистік тарихта шын мәнінде жүзеге асқан іс, Адвентизмнің үшінші ұрпағында іске асқан белгілі бір «өтірікке» негізделген еді. Уайт қарындастың Даниел он бірдің соңғы орындалуында отызыншыдан отыз алтыншы аяттарға дейінгі тарих қайталанады деген нұсқауы Иерусалимді билейтін «мазақшыл адамдардың» отыз бірінші аятқа Пайғамбарлық Рухын бір мезгілде теріске шығармайынша ешқандай түсіндірме беруін мүмкін емес етті.
The “scornful men” teach that the papacy took away the true understanding of Christ’s sanctuary ministry, by the introduction of the papal mass, which is a counterfeit of Christ’s work in the heavenly sanctuary. If this were the actual meaning of “the daily,” then the “arms” that stood up in verse thirty-one would be the papacy, for the grammatical structure of the verse demands that the “arms” are the power that takes away “the daily.”
«Мазақ етуші адамдар» папалық месса енгізілуі арқылы Мәсіхтің киелі үйдегі қызметінің шынайы түсінігін папалық жойып жіберді деп үйретеді; ал бұл месса — Мәсіхтің көктегі киелі үйдегі ісінің жалған көшірмесі. Егер «күнделікті» сөзінің нақты мағынасы осы болса, онда отыз бірінші аятта көтерілген «қарулы күштер» папалық болар еді, өйткені аяттың грамматикалық құрылысы «қарулы күштердің» «күнделіктіні» алып тастайтын билік екенін талап етеді.
In order to uphold their dish of fables, they argue that the papacy (arms) polluted Christ’s heavenly sanctuary. The Hebrew word translated as “sanctuary (miqdash) of strength” is either a pagan sanctuary or God’s sanctuary. If Daniel wanted to convey that God’s sanctuary was to be polluted by the papacy, he would have employed the Hebrew word “qodesh”, which can only represent God’s sanctuary. So where is it recorded in the Bible or the Spirit of Prophecy that the heavenly sanctuary ever was or ever will be, polluted by the papacy?
Өздерінің ертегіге толы жорамалын қолдап тұру үшін, олар папалықтың (қару-жарақтың) Мәсіхтің көктегі киелі үйін арамдағанын алға тартады. “Күш-қуаттың киелі үйі (miqdash)” деп аударылған еврей сөзі не пұтқа табынушылықтағы киелі орынды, не Құдайдың киелі үйін білдіреді. Егер Даниял Құдайдың киелі үйінің папалық тарапынан арамдалатынын жеткізгісі келген болса, ол тек Құдайдың киелі үйін ғана білдіре алатын “qodesh” деген еврей сөзін қолданар еді. Ендеше, Киелі кітапта немесе Пайғамбарлық Рухында көктегі киелі үйдің папалық тарапынан бір кезде арамдалғаны не арамдалатыны қай жерде жазылған?
Certainly, the sins of Christians are registered in the books of the heavenly sanctuary, but that representation does not mean God’s sanctuary was polluted. The cleansing of the sanctuary represented the cleansing of the record books that are located in the sanctuary. Furthermore, the papal power has never been Christian, so it has never been entered into the books of the investigative judgment. The only judgment identified for the papacy is the executive judgment of God’s wrath.
Әрине, мәсіхшілердің күнәлары көктегі қасиетті орынның кітаптарына тіркеледі, бірақ бұл бейнелеу Құдайдың қасиетті орны арамдалды дегенді білдірмейді. Қасиетті орынды тазарту қасиетті орында орналасқан жазба кітаптарды тазартуды білдірді. Сонымен қатар, папалық билік ешқашан мәсіхшілік болмаған, сондықтан ол тергеу сотының кітаптарына ешқашан енгізілген емес. Папалыққа қатысты айқындалған жалғыз сот — Құдайдың қаһарының атқарушы соты.
The “arms” also were to “place the abomination that maketh desolate,” which would be what power? What power did the papacy place? And what power is it, in the very opening of verse thirty-one that the papacy stood up for?
«Қарулар» сондай-ақ «қаңыратып, ойран қылатын жиіркенішті нәрсені орнатуы» тиіс еді; бұл қай билік болмақ? Папалық қандай билікті орнатты? Ал дәл отыз бірінші аяттың ең басында папалық қай биліктің жағында тұрды?
The unlearned in Laodicean Adventism who have placed their eternal life into the hands of men who have been identified as being unable to read the book that is sealed, may be comfortable having their itching ears soothed with that type of corrupted biblical application, but it is even more absurd to try and take the history they must identify to uphold their error, and align it with the last six verses of Daniel eleven.
Лаодикеялық адвентизмдегі мөрленген кітапты оқи алмайтындары айқындалған адамдардың қолына өздерінің мәңгілік өмірін тапсырған надан жандар құлақ қышуын басатын сондай бұрмаланған киелі кітаптық қолданылумен көңілденуі мүмкін, бірақ өз қателігін қорғау үшін өздері айқындауға тиіс тарихты алып, оны Даниялдың он бірінші тарауының соңғы алты аятымен сәйкестендіруге тырысу одан да сорақы.
In the history leading up to the collapse of the Soviet Union, which can be shown to be represented as the King of the South in verse forty of Daniel eleven, the military strength of the United States stood up for the papacy, as Ronald Reagan formed a secret alliance with the antichrist of Bible prophecy. In so doing, it signaled that any Protestant resistance to the rise of the papacy had been subdued in the United States, as typified by the removal of the resistance of paganism in the year 508. The King of the North (the papacy) in the passage first swept away the Soviet Union in 1989, and did so in partnership with “chariots” and “horseman,” representing the military strength of the United States, and also with the economic strength of the United States as represented by the “ships.”
Даниял 11-тараудың қырқыншы аятында Оңтүстіктің патшасы ретінде бейнеленгені көрсетіле алатын Кеңес Одағының күйреуіне алып келген тарихта, Рональд Рейган Киелі кітап пайғамбарлығындағы антихристпен құпия одақ құрған кезде, Америка Құрама Штаттарының әскери күші папалықты қолдап көтерілді. Осылай ету арқылы, 508 жылы пұтқа табынушылықтың қарсылығының жойылуымен алдын ала бейнеленгендей, папалықтың өрлеуіне қарсы кез келген протестанттық қарсылықтың Америка Құрама Штаттарында басылғанын білдірді. Бұл үзіндіде Солтүстіктің патшасы (папалық) әуелі 1989 жылы Кеңес Одағын жайпап өтті, әрі мұны Америка Құрама Штаттарының әскери күшін бейнелейтін «арбалармен» және «атты әскермен», сондай-ақ «кемелермен» бейнеленген Америка Құрама Штаттарының экономикалық күшімен серіктестікте жүзеге асырды.
The United States was the “arms” that stood up for the papacy. Protestantism was taken away, just as the resistance of paganism was subdued by the year 508. In verse forty-one the United States will be conquered by the papacy, and the Constitution of the United States, which is the “sanctuary of strength” of the United States will be overturned as the United States places the King of the North (the papacy), upon the throne of the earth, as did pagan Rome in 538. If you are reading the articles on this website, then you can download The Time of the End magazine, and read a more thorough presentation of the last six verses of Daniel eleven, but we are now simply identifying that the identification of “the daily,” as Christ’s sanctuary ministry is a false application of the symbol. We are doing this in order to show that the false application was brought upon Laodicean Adventism by a purposeful lie.
Америка Құрама Штаттары папалықты қолдауға көтерілген «қарулар» болды. Пұтқа табынушылықтың қарсылығы 508 жылға қарай басылғаны сияқты, протестантизм де аластатылды. Қырық бірінші аятта Америка Құрама Штаттары папалық тарапынан жаулап алынады, әрі Америка Құрама Штаттарының «күш-қуат киелі орны» болып табылатын Америка Құрама Штаттарының Конституциясы төңкеріледі; өйткені Америка Құрама Штаттары Солтүстік патшаны (папалықты) жер тағының үстіне отырғызады, мұны 538 жылы пұтқа табынушы Рим жасағандай. Егер сіз осы веб-сайттағы мақалаларды оқып отырсаңыз, онда The Time of the End журналын жүктеп алып, Даниял кітабының он бірінші тарауының соңғы алты аятының неғұрлым толық баяндалуын оқи аласыз; алайда біз қазір жай ғана «күнделіктінің» Мәсіхтің киелі орындағы қызметі ретінде сәйкестендірілуі осы нышанның жалған қолданылуы екенін көрсетіп отырмыз. Біз мұны бұл жалған қолданудың Лаодикеялық Адвентизмге әдейі айтылған өтірік арқылы енгізілгенін көрсету үшін істеп отырмыз.
We will continue to consider the prophetic lie in the next article.
Келесі мақалада біз пайғамбарлық өтірікті қарастыруды жалғастырамыз.
“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated.
«Бізде жоғалтатын уақыт жоқ. Алдымызда ауыр кезеңдер тұр. Дүние соғыс рухымен толқуда. Жақын арада пайғамбарлықтарда айтылған ауыр оқиғалар жүзеге асады. Даниял кітабының он бірінші тарауындағы пайғамбарлық өзінің толық орындалуына дерлік жетті. Осы пайғамбарлықтың орындалуы ретінде жүзеге асқан тарихтың көп бөлігі қайталанатын болады. »
“In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.
«Отызыншы аятта: “Ол қайғырып, кері қайтады да, қасиетті келісімге қарсы қаһарланады; солай істейді: ол тағы қайтып келіп, қасиетті келісімнен безгендермен тіл табысады. Оның жағында қарулы күштер тұрады, олар күш-қуаттың киелі орнын арамдайды, күнделікті құрбандықты алып тастайды, әрі қаңыратып-жоятын жиіркенішті орнатады. Келісімге қарсы зұлымдық істейтіндерді ол жағымпаздықпен аздырады; бірақ өз Құдайын білетін халық берік болып, ерлік істер жасайды. Халық ішіндегі түсінігі барлар көптерді үйретеді; бірақ олар көп күндер бойы қылыштан, оттан, тұтқындықтан және талаудан құлайды. Олар құлаған кезде, азғана жәрдеммен жәрдем алады; бірақ көпшілік оларға жағымпаздықпен қосылады. Түсінігі барлардың кейбірі оларды сынау, тазарту және ағарту үшін, ақырзаман уақытына дейін құлайды; өйткені бұл әлі белгіленген уақытқа дейін. Патша өз еркіне қарай әрекет етеді; ол өзін әрбір құдайдан жоғары көтеріп, ұлықтайды және құдайлардың Құдайына қарсы сұмдық сөздер айтады; әрі қаһардың мерзімі толғанша табысты болады; өйткені белгіленген нәрсе орындалады”,— деп айтылады». Даниял 11:30–36.
“Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:
«Осы сөздерде сипатталғандарға ұқсас көріністер жүзеге асады. Құдайдан қорқу дегенді білмейтін адамдардың санасын Шайтанның тез арада билеп бара жатқанының айғақтарын көріп отырмыз. Барлығы да осы кітаптың пайғамбарлықтарын оқып, ұғынсын, өйткені біз қазір айтылған қасірет заманына еніп барамыз:
“‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.
“‘Сол уақытта сенің халқыңның ұлдары үшін тұратын ұлы әмірші Михаил көтеріледі; әрі сондай бір қасірет заманы болады, халық пайда болғаннан бері сол уақытқа дейін ондай болмаған. Сол уақытта сенің халқың — кітапта жазылғандардың әрқайсысы — құтқарылады. Жер топырағында ұйықтап жатқан көп адам оянады: біреулері мәңгілік өмірге, ал біреулері масқара мен мәңгілік жиренішке. Данагөй болғандар аспан кеңістігінің жарқырауындай жарқырайды, әрі көпті әділдікке бұрғандар мәңгілік әрі мәңгілік жұлдыздардай болады. Ал сен, ей, Даниял, осы сөздерді жасыр да, кітапты ақырзаман уақытына дейін мөрле: көп адам ары-бері жүгіріп жүреді, әрі білім артады’. Даниял 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.