The “last days” represent the announcement of the opening of judgment in the movement of the first angel, and in the movement of the third angel, the close of judgment is announced. In the “last days” God’s people were, and are raised up to announce the judgment of God, but in order to be a messenger of God’s judgment, you must understand the judgment. A primary characteristic of Laodicean Adventism, both the learned class and the unlearned class, is that they do not know the judgment of God. All the prophets are more specifically addressing the last days, than the days in which they lived.
«Соңғы күндер» бірінші періштенің қозғалысында соттың ашылуы туралы хабарды білдіреді, ал үшінші періштенің қозғалысында соттың жабылуы жарияланады. «Соңғы күндерде» Құдай халқы Құдайдың сотын жариялау үшін көтерілді және көтерілуде, бірақ Құдай сотының хабаршысы болу үшін, сен сотты түсінуің керек. Лаодикиялық адвентизмнің, білімді топтың да, білімсіз топтың да, басты сипаты — олардың Құдайдың сотын білмейтіндігі. Барлық пайғамбарлар өздері өмір сүрген күндерден гөрі, неғұрлым нақ «соңғы күндерге» үн қатады.
“Each of the ancient prophets spoke less for their own time than for ours, so that their prophesying is in force for us. ‘Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come.’ 1 Corinthians 10:11.” Selected Messages, book 3, 338.
«Ежелгі пайғамбарлардың әрқайсысы өз дәуірі үшін сөйлегеннен гөрі біздің заманымыз үшін көбірек сөйледі, сондықтан олардың пайғамбарлық етуі біз үшін күшінде. “Енді осының бәрі оларға өнеге ретінде болды; әрі дүниенің ақырғы кезеңдері жеткен бізге ескерту үшін жазылды”. 1 Қорынттықтарға 10:11». Selected Messages, 3-кітап, 338.
All the prophets agree with one another, so their prophecies are all presenting the same illustration, and that illustration is of the last days, which are the days of judgment.
Барлық пайғамбарлар бір-бірімен үндеседі, сондықтан олардың пайғамбарлықтарының бәрі бірдей көріністі бейнелейді, ал сол көрініс — үкім күндері болып табылатын соңғы күндер туралы.
And the spirits of the prophets are subject to the prophets. For God is not the author of confusion, but of peace, as in all churches of the saints. 1 Corinthians 14:32, 33.
Пайғамбарлардың рухтары пайғамбарларға бағынады. Өйткені Құдай — тәртіпсіздіктің емес, тыныштықтың Құдайы, әулиелердің барлық қауымдарындағыдай. 1 Қорынттықтарға 14:32, 33.
Jerusalem in Ezekiel’s vision that begins in chapter eight, is God’s church, which is the Laodicean Seventh-day Adventist church in the last days. Chapters eight and nine of Ezekiel, identify two classes of worshippers in the conclusion of the judgment of the house of God. One class is represented with the twenty-five ancient men bowing to the sun, but those who sigh and cry for the abominations done in the church and land, receive the seal of God. In chapter eleven, Ezekiel’s vision continues the illustration of the punishment of the twenty-five men that bow to the sun.
Езекиелдің сегізінші тараудан басталатын аянындағы Иерусалим — Құдайдың қауымы, яғни соңғы күндердегі Лаодикеялық Жетінші күн адвентистер шіркеуі. Езекиелдің сегізінші және тоғызыншы тараулары Құдай үйіне шығарылатын соттың қорытындысында құлшылық етушілердің екі тобын айқындайды. Бір топ күнге тағзым еткен жиырма бес ақсақалмен бейнеленеді, ал шіркеуде және елде жасалып жатқан жиіркенішті істер үшін күрсініп, зарлайтындар Құдайдың мөрін алады. Он бірінші тарауда Езекиелдің аяны күнге тағзым ететін жиырма бес адамның жазалануының бейнесін одан әрі жалғастырады.
Moreover the spirit lifted me up, and brought me unto the east gate of the Lord’s house, which looketh eastward: and behold at the door of the gate five and twenty men; among whom I saw Jaazaniah the son of Azur, and Pelatiah the son of Benaiah, princes of the people. Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city: Which say, It is not near; let us build houses: this city is the caldron, and we be the flesh. Therefore prophesy against them, prophesy, O son of man. And the Spirit of the Lord fell upon me, and said unto me, Speak; Thus saith the Lord; Thus have ye said, O house of Israel: for I know the things that come into your mind, every one of them. Ye have multiplied your slain in this city, and ye have filled the streets thereof with the slain. Therefore thus saith the Lord God; Your slain whom ye have laid in the midst of it, they are the flesh, and this city is the caldron: but I will bring you forth out of the midst of it. Ye have feared the sword; and I will bring a sword upon you, saith the Lord God. And I will bring you out of the midst thereof, and deliver you into the hands of strangers, and will execute judgments among you. Ezekiel 11:1–9.
Сонда рух мені көтеріп, Жаратқан Иенің шығысқа қараған үйінің шығыс қақпасына алып барды; міне, қақпаның есігінің алдында жиырма бес адам тұр екен. Солардың арасында мен халық әмірлері Азур ұлы Жаазанияны және Беная ұлы Пелатияны көрдім. Сонда Ол маған былай деді: «Адам ұлы, міне, осы адамдар осы қалада зұлымдық ойластырып, арам кеңес береді. Олар: “Уақыты жақын емес; үйлер салайық; бұл қала — қазан, ал біз — етпіз”, — дейді. Сондықтан оларға қарсы пайғамбарлық айт, пайғамбарлық ет, ей, адам ұлы». Сонда Жаратқан Иенің Рухы менің үстіме түсті де, маған былай деді: «Сөйле! Жаратқан Ие былай дейді: “Уа, Исраил үйі, сендер осылай дедіңдер; әрі әрқайсыңның ойларыңда не туатынын Мен білемін. Сендер осы қалада өлтірілгендерді көбейттіңдер, оның көшелерін өлгендерге толтырдыңдар. Сондықтан Тәңір Ие былай дейді: сендердің оның ортасына жайғастырған өлгендерің — сол ет, ал бұл қала — қазан; бірақ Мен сендерді оның ортасынан алып шығамын. Сендер семсерден қорықтыңдар, ал Мен бастарыңа семсер түсіремін, — дейді Тәңір Ие. — Мен сендерді оның ортасынан шығарып, жат жұрттықтардың қолына тапсырамын және араларыңда үкімдерімді жүзеге асырамын”». Езекиел 11:1–9.
Jerusalem is identified as the “caldron,” and the people in Jerusalem are “the flesh” that is being cooked in the caldron, which is a pot. The judgment of the wicked that is accomplished by the angels with the destroying weapons in their hands, in the time of the sealing of the one hundred and forty-four thousand (for Sister White says the sealing of Ezekiel chapter nine is the same as the sealing of Revelation chapter seven), includes the truth that the wicked are removed from Jerusalem. At the soon-coming Sunday law, spiritual Jerusalem will be cleansed and lifted up as an ensign above all the mountains.
Иерусалим «қазан» ретінде айқындалады, ал Иерусалимдегі халық — қазанның ішінде пісіріліп жатқан «ет». Қолдарында қырып-жоятын қарулары бар періштелер жүзеге асыратын зұлымдарға арналған сот, жүз қырық төрт мыңның мөрленуі кезінде (өйткені Уайт қарындас Езекиел кітабының тоғызыншы тарауындағы мөрлеу Аян кітабының жетінші тарауындағы мөрлеумен бірдей екенін айтады), зұлымдардың Иерусалимнен аластатылатыны туралы ақиқатты да қамтиды. Жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде рухани Иерусалим тазартылып, барлық таулардың үстінен ту іспетті көтерілетін болады.
And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.
Соңғы күндерде Жаратқан Иенің үйі тұрған тау таулардың ең биігіне орнығып, қыраттардан жоғары көтеріледі; сонда барлық халықтар соған қарай ағылады. Көптеген жұрттар барып: «Келіңдер, Жаратқан Иенің тауына, Жақыптың Құдайының үйіне көтерілейік; Ол бізге Өз жолдарын үйретеді, біз Оның соқпақтарымен жүреміз»,— дейді. Өйткені заң Сионнан шығады, ал Жаратқан Иенің сөзі Иерусалимнен тарайды. Ишая 2:2, 3.
The cleansing which is accomplished for Jerusalem at the Sunday law, is the removal of Laodicean Adventists, where only Philadelphian Adventists remain. The legal corporate structure is then finished, for the United States government is the controlling entity in the legal arrangement that was made in 1863, and when the government of the United States enforces Sunday observance upon the land, the corporate structure of the Seventh-day Adventist church is either legally dissolved, or perhaps its name is legally changed to something of the order of the Sunday Adventist church.
Жексенбілік заң кезінде Иерусалим үшін жүзеге асырылатын тазару — Лаодикеялық адвентистердің аластатылуы, соның нәтижесінде тек Филадельфиялық адвентистер ғана қалады. Сол кезде заңды корпоративтік құрылым өз мәресіне жетеді, өйткені 1863 жылы жасалған құқықтық тәртіптегі бақылаушы субъект — Америка Құрама Штаттарының үкіметі; әрі Америка Құрама Штаттарының үкіметі елге жексенбіні сақтау міндетін күштеп енгізгенде, Жетінші күн адвентистері шіркеуінің корпоративтік құрылымы не заң жүзінде таратылып жіберіледі, не, бәлкім, оның атауы заңды түрде Жексенбілік адвентистер шіркеуі тәрізді бір нәрсеге өзгертіледі.
When the wicked in Jerusalem are removed from the caldron, by the destroying angels, the Laodicean Adventist church ends, and the Philadelphian movement becomes spiritual Jerusalem that is lifted up as an ensign. Micah addresses the ancient men, that Isaiah calls the scornful men that call light darkness and darkness light, and through a question, identifies that the ancient men should have known “judgment.” They should have known the time of their visitation.
Иерусалимдегі зұлымдар жоюшы періштелер арқылы қазаннан шығарылып тасталған кезде, Лаодикеялық Адвентист шіркеуі аяқталады, ал Филадельфиялық қозғалыс ту ретінде көтерілетін рухани Иерусалимге айналады. Миха ежелгі адамдарға сөйлейді; Ишая оларды жарықты қараңғылық, ал қараңғылықты жарық дейтін келемеждеуші адамдар деп атайды; әрі бір сұрақ арқылы ежелгі адамдардың “сотты” білуге тиіс болғанын көрсетеді. Олар өздеріне назар салынған уақытты білуге тиіс еді.
And I said, Hear, I pray you, O heads of Jacob, and ye princes of the house of Israel; Is it not for you to know judgment? Who hate the good, and love the evil; who pluck off their skin from off them, and their flesh from off their bones; Who also eat the flesh of my people, and flay their skin from off them; and they break their bones, and chop them in pieces, as for the pot, and as flesh within the caldron. Micah 3:1–3.
Сонда мен былай дедім: «Тыңдаңдаршы, уа, Жақыптың бастықтары, әрі Исраил үйінің әміршілері; сотты білулерің сендерге тиісті емес пе? Сендер игілікті жек көріп, зұлымдықты сүйесіңдер; олардың терісін сыпырып алып, сүйектерінен етін айырасыңдар; сондай-ақ халқымның етін жеп, терісін сыпырып тастайсыңдар; сүйектерін сындырып, қазанға салғандай бөлшектейсіңдер, қазан ішіндегі еттей турайсыңдар». Миха 3:1–3.
God intended, and still intends that His last day people “know judgment,” and judgment is not a singular concept. It is a progressive history, possessing several elements and specific waymarks. It is a prophetic period that began in 1798, and continues until the end of the millennium. It is both investigative and executive. It is accomplished upon every man who has ever lived upon planet earth, and also upon the angels that were expelled from heaven. The periods of judgment are an essential understanding, for God’s faithful in the last days, for the answer to Micah’s question is, “yes, Israel is to understand the judgment.”
Құдай Өзінің ақырғы күндердегі халқының «сотты білулерін» қалады, әрі әлі де қалайды, ал сот — бір ғана дара ұғым емес. Ол — бірнеше құрамдас бөліктері мен айқын межелері бар, кезең-кезеңімен өрбитін тарих. Ол — 1798 жылы басталып, мыңжылдықтың соңына дейін жалғасатын пайғамбарлық кезең. Ол әрі тергеуші, әрі үкімді жүзеге асырушы сипатқа ие. Ол жер планетасында өмір сүрген әрбір адамға, сондай-ақ көктен қуылған періштелерге де қатысты жүзеге асырылады. Сот кезеңдері — соңғы күндердегі Құдайдың адалдары үшін аса маңызды түсінік, өйткені Миханың сұрағына берілетін жауап: «иә, Исраил сотты түсінуге тиіс».
Jeremiah identifies that the ancient men of Jerusalem in the last days represent the culmination of a “perpetual backsliding,” as represented by the four generations of escalating rebellion, symbolized by Ezekiel chapter eight’s four escalating abominations. Jeremiah identifies that the ancient men are wrapped up in spiritualism, for they “worship” “the sun, the moon, and all the host of heaven.” He identifies they are to “fall, and not rise,” for “they have rejected the word of the Lord.” With these characteristics Jeremiah identifies that the “people know not the judgment of the Lord.”
Еремия соңғы күндердегі Иерусалимнің ежелгі ақсақалдары Езекиелдің сегізінші тарауындағы күшейе түсетін төрт жиіркеніштілікпен бейнеленген, өрши түсетін бүліктің төрт ұрпағы арқылы көрсетілген «мәңгілік тайқудың» шегіне жеткен көрінісі екенін айқындайды. Еремия ежелгі ақсақалдардың спиритизмге шырмалғанын көрсетеді, өйткені олар «күнге, айға және аспанның бүкіл әскеріне» «табынады». Ол олардың «құлап, қайта тұрмайтынын» айқындайды, өйткені «олар Жаратқан Иенің сөзін қабылдамай тастады». Осы сипаттар арқылы Еремия «халық Жаратқан Иенің сотын білмейді» екенін айқындайды.
At that time, saith the Lord, they shall bring out the bones of the kings of Judah, and the bones of his princes, and the bones of the priests, and the bones of the prophets, and the bones of the inhabitants of Jerusalem, out of their graves: And they shall spread them before the sun, and the moon, and all the host of heaven, whom they have loved, and whom they have served, and after whom they have walked, and whom they have sought, and whom they have worshipped: they shall not be gathered, nor be buried; they shall be for dung upon the face of the earth. And death shall be chosen rather than life by all the residue of them that remain of this evil family, which remain in all the places whither I have driven them, saith the Lord of hosts. Moreover thou shalt say unto them, Thus saith the Lord; Shall they fall, and not arise? shall he turn away, and not return? Why then is this people of Jerusalem slidden back by a perpetual backsliding? they hold fast deceit, they refuse to return. I hearkened and heard, but they spake not aright: no man repented him of his wickedness, saying, What have I done? every one turned to his course, as the horse rusheth into the battle. Yea, the stork in the heaven knoweth her appointed times; and the turtle and the crane and the swallow observe the time of their coming; but my people know not the judgment of the Lord. How do ye say, We are wise, and the law of the Lord is with us? Lo, certainly in vain made he it; the pen of the scribes is in vain. The wise men are ashamed, they are dismayed and taken: lo, they have rejected the word of the Lord; and what wisdom is in them? Jeremiah 8:1–9.
Сол уақытта, — дейді Жаратқан Ие, — Яһуда патшаларының сүйектерін, оның әміршілерінің сүйектерін, діни қызметкерлердің сүйектерін, пайғамбарлардың сүйектерін және Иерусалим тұрғындарының сүйектерін қабірлерінен шығарады. Оларды өздері сүйген, өздері қызмет еткен, соңынан ерген, өздері іздеген және табынған күннің, айдың және бүкіл көк әскерінің алдында жайып тастайды. Олар жиналмайды да, жерленбейді де; жердің бетінде тезек болады. Осы зұлым әулеттің аман қалғандарының, Мен қуып жіберген барлық жерлерде қалғандарының бәрі үшін өмірден гөрі өлім артық таңдалады, — дейді Әскерлердің Жаратқан Иесі. Оларға тағы былай де: Жаратқан Ие былай дейді: Құлаған адам қайта тұрмай ма? Теріс бұрылған адам қайта оралмай ма? Ендеше Иерусалимнің бұл халқы неге мәңгілік тайқумен кері шегінді? Олар алдауға берік жабысады, қайтуға бас тартады. Мен құлақ салып тыңдадым, бірақ олар дұрыс сөйлемеді; ешкім өз зұлымдығына өкініп: «Мен не істедім?» — демеді. Әрқайсысы шайқасқа лап қойған аттай өз жолына бұрылды. Тіпті көктегі дегелек те өз мерзімдерін біледі; көгершін, тырна және қарлығаш та өз келетін уақытын сақтайды; ал Менің халқым Жаратқан Иенің үкімін білмейді. «Біз данамыз, және Жаратқан Иенің заңы бізде», — деп қалай айтасыңдар? Міне, расында, ол босқа жасалды; хатшылардың қаламы бекерге еңбек етті. Даналар ұятқа қалды, үрейленді және ұсталды; міне, олар Жаратқан Иенің сөзін қабылдамай тастады; енді оларда қандай даналық бар? Еремия 8:1–9.
In chapter five, Jeremiah identifies those who know not the Lord’s judgment are “foolish.”
Бесінші тарауда Еремия Жаратқан Иенің үкімін білмейтіндерді «ақымақ» деп атайды.
Run ye to and fro through the streets of Jerusalem, and see now, and know, and seek in the broad places thereof, if ye can find a man, if there be any that executeth judgment, that seeketh the truth; and I will pardon it. And though they say, The Lord liveth; surely they swear falsely. O Lord, are not thine eyes upon the truth? thou hast stricken them, but they have not grieved; thou hast consumed them, but they have refused to receive correction: they have made their faces harder than a rock; they have refused to return. Therefore I said, Surely these are poor; they are foolish: for they know not the way of the Lord, nor the judgment of their God. Jeremiah 5:1–4.
Иерусалимнің көшелерін аралап шығыңдар, енді қараңдар, біліңдер, оның кең алаңдарынан іздеңдер: егер әділдік орнататын, ақиқатты іздейтін бір адам таба алсаңдар, Мен оны кешірер едім. Олар: «Тірі Жаратқан Ие»,— десе де, шынында жалған ант етеді. Уа, Жаратқан Ие, Сенің көздерің ақиқатқа емес пе? Сен оларды соқтың, бірақ олар қайғырмады; оларды жойдың, бірақ олар түзетуді қабылдаудан бас тартты; олар өз жүздерін тастан да қатты етті; олар қайтудан бас тартты. Сондықтан мен: «Әрине, бұлар кедейлер; олар ақымақ; өйткені олар Жаратқан Иенің жолын да, өз Құдайының әділ үкімін де білмейді»,— дедім. Еремия 5:1–4.
In the last days Laodicean Adventism, those who are represented as the foolish virgins of the parable of the ten virgins, which Sister White identifies represents the “experience of the Adventist people,” “know not the way of the Lord, nor the judgment of their God.” In the next chapter Jeremiah identifies that “the way” of the Lord is the “old paths,” but the foolish Laodicean Adventists refuse to walk therein, or to hearken to the sound of the trumpet. The “trumpet” is a symbol of judgment, which of course, the foolish Laodicean Adventists do not know.
Соңғы күндердегі Лаодикеялық адвентизмде, Уайт қарындас «адвентист халқының тәжірибесін» білдіреді деп айқындайтын он қыз туралы астарлы әңгімедегі ақымақ қыздар ретінде бейнеленгендер «Жаратқан Иенің жолын да, өз Құдайларының сотын да білмейді». Келесі тарауда Еремия Жаратқан Иенің «жолы» «ежелгі соқпақтар» екенін анық көрсетеді, бірақ ақымақ лаодикеялық адвентистер ол жолмен жүруден де, кернейдің үніне құлақ асудан да бас тартады. «Керней» — соттың нышаны, ал, әрине, ақымақ лаодикеялық адвентистер оны білмейді.
Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Therefore hear, ye nations, and know, O congregation, what is among them. Hear, O earth: behold, I will bring evil upon this people, even the fruit of their thoughts, because they have not hearkened unto my words, nor to my law, but rejected it. Jeremiah 6:16–19.
Жаратқан Ие былай дейді: Жолдардың бойына тұрып, қараңдар; ежелгі соқпақтарды сұраңдар, игі жолдың қайда екенін анықтаңдар да, сол жолмен жүріңдер, сонда жандарыңа тыныштық табасыңдар. Бірақ олар: «Онымен жүрмейміз»,— деді. Сондай-ақ Мен сендердің үстілеріңе күзетшілер қойып: «Кернейдің үнін тыңдаңдар»,— дедім. Бірақ олар: «Тыңдамаймыз»,— деді. Сондықтан тыңдаңдар, ей, халықтар, және біл, ей, қауым, олардың арасында не бар екенін. Тыңда, ей, жер: міне, Мен осы халықтың басына қасірет түсіремін, бұл — олардың ойларының жемісі, өйткені олар Менің сөздерімді тыңдамады, сондай-ақ Менің заңымды да қабылдамай, оны теріске қақты. Еремия 6:16–19.
The “evil” that is brought upon the “congregation” that refused to “hearken to the sound of the trumpet,” and “walk” in “the old paths,” where the “rest” of the latter rain would be found, occurs when the “congregation” “rejects His law” at the soon coming Sunday law.
Жуық арада келетін жексенбілік заң кезінде «Оның заңын» «теріске шығарған» «қауымның» басына, «кернейдің даусына» «құлақ асудан» және кейінгі жаңбырдың «тыныштығы» табылатын «ескі жолдармен» «жүруден» бас тартқан сол «қауымға» әкелінетін «зұлымдық» келеді.
The triple application of Elijah identifies the work of a messenger and movement in the time of the executive judgment, which begins at the soon-coming Sunday law. Closely related to the triple application of Elijah is the triple application of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant. The triple application of the messenger that prepares the way is identifying a work by a messenger and movement in the time of the investigative judgment. The messenger who prepares the way, and Elijah are closely related triple applications, as is the triple application of Rome with the triple application of Babylon’s fall, but they possess important distinctions that are associated with the judgment of God.
Ілиястың үш мәртелік қолданылуы жуық арада келетін жексенбілік заңнан басталатын атқарушы сот уақыты ішіндегі бір хабаршының және қозғалыстың қызметін айқындайды. Ілиястың үш мәртелік қолданылуымен тығыз байланысты — Келісімнің Хабаршысы үшін жол дайындайтын хабаршының үш мәртелік қолданылуы. Жол дайындайтын хабаршының үш мәртелік қолданылуы тергеуші сот уақыты ішіндегі бір хабаршының және қозғалыстың қызметін айқындап көрсетеді. Жол дайындайтын хабаршы мен Ілияс — өзара тығыз байланысты үш мәртелік қолданылулар; дәл сол сияқты Римнің үш мәртелік қолданылуы да Бабылдың құлауының үш мәртелік қолданылуымен тығыз байланысты, бірақ олардың Құдайдың сотымен байланысты маңызды айырмашылықтары бар.
The triple applications of Elijah and the triple application of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant are associated with two distinct works of judgment which are accomplished by God, through His chosen messenger and the movement that joins to the message of the messenger. Those two works are associated with two distinct periods of judgment, although there is overlap between the symbols.
Ілиястың үш мәрте қолданылуы және Келісімнің Хабаршысы үшін жол дайындайтын хабаршының үш мәрте қолданылуы Құдайдың Өзі таңдаған хабаршысы және сол хабаршының хабарламасына қосылатын қозғалыс арқылы жүзеге асырылатын үкімнің екі бөлек ісімен байланысты. Бұл екі іс үкімнің екі бөлек кезеңімен байланысты, дегенмен рәміздердің арасында қабаттасу бар.
The work of the third and final Elijah is in relation to the executive judgment of the threefold union of modern Babylon, and the work of the messenger who prepares the way, is in relation to the investigative judgment and cleansing of God’s people. Malachi chapter three, is introduced with the last verse of chapter two.
Үшінші әрі соңғы Ілиястың ісі қазіргі Бабылдың үштік одағына шығарылатын атқарушы үкімге қатысты, ал жолды дайындайтын хабаршының ісі Құдай халқының тергеу үкімі мен тазаруына қатысты. Малахи кітабының үшінші тарауы екінші тараудың соңғы аятымен басталады.
Ye have wearied the Lord with your words. Yet ye say, Wherein have we wearied him? When ye say, Everyone that doeth evil is good in the sight of the Lord, and he delighteth in them; or, Where is the God of judgment? Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 2:17–3:4.
Сендер Жаратқан Иені сөздеріңмен қажыттыңдар. Сонда да сендер: «Біз Оны немен қажыттық?» — дейсіңдер. «Жамандық істейтін әркім Жаратқан Иенің алдында игі, әрі Ол соларға разы», — дегендеріңде, яки: «Соттаушы Құдай қайда?» — дегендеріңде. Міне, Мен Өз хабаршымды жіберемін, ол Менің алдымда жол дайындайды; сонда өздерің іздеп жүрген Ие кенеттен Өз ғибадатханасына келеді, яғни өздерің сүйсінетін Келісімнің Хабаршысы; міне, Ол келеді, — дейді Әскербасы Жаратқан Ие. Бірақ Оның келетін күнін кім көтере алады? Ол көрінгенде кім тұра алады? Өйткені Ол тазартушының оты сияқты, әрі кір жуушының сілтісі сияқты. Ол күмісті тазартушы әрі арылтушы іспетті отырып, Левидің ұлдарын тазартады, оларды алтын мен күмістей арылтады, сонда олар Жаратқан Иеге әділдікпен тарту ұсынатын болады. Сонда Яһуда мен Иерусалимнің тартуы Жаратқан Иеге ежелгі күндердегідей, бұрынғы жылдардағыдай жағымды болады. Малахи 2:17–3:4.
In the last days, according to the testimony of Malachi, God is wearied by Laodicean Adventism who cling to the rebellion of 1888. The rebellion of 1888, was typified by the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, and the doctrinal argument of Korah’s rebellion was whether those who do evil, are still righteous in the sight of the Lord.
Соңғы күндері, Малахи куәлігіне сәйкес, Құдай 1888 жылғы бүлікке жабысып алған Лаодикеялық адвентизмнен қалжыраған. 1888 жылғы бүлік Қорах, Датан және Абирам бүлігі арқылы алдын ала бейнеленген болатын, ал Қорах бүлігінің доктриналық дауы мынау еді: зұлымдық істейтіндер Жаратқан Иенің алдында әлі де әділ болып қала ма?
Now Korah, the son of Izhar, the son of Kohath, the son of Levi, and Dathan and Abiram, the sons of Eliab, and On, the son of Peleth, sons of Reuben, took men: And they rose up before Moses, with certain of the children of Israel, two hundred and fifty princes of the assembly, famous in the congregation, men of renown: And they gathered themselves together against Moses and against Aaron, and said unto them, Ye take too much upon you, seeing all the congregation are holy, every one of them, and the Lord is among them: wherefore then lift ye up yourselves above the congregation of the Lord? Numbers 16:1–3.
Ал Левидің ұлы Қааттың ұлы Ицһардың ұлы Қорах, сондай-ақ Рубен ұлдарынан Елиабтың ұлдары Дафан мен Абирам және Пелеттің ұлы Он адамдарды ертіп алды. Олар Мұсаға қарсы көтерілді, олармен бірге Исраил ұлдарының кейбіреулері, қауымның екі жүз елу әміршісі, қауымға белгілі, атақты адамдар болды. Олар Мұса мен Һаронға қарсы жиналып, оларға былай деді: «Сендер өздеріңе тым көп алып отырсыңдар! Өйткені бүкіл қауым — олардың әрқайсысы да — киелі, әрі Жаратқан Ие олардың арасында. Ендеше неге сендер өздеріңді Жаратқан Иенің қауымынан жоғары қоясыңдар?» Руларды санау 16:1–3.
In the last days, God is wearied by Laodicean Adventism who cling to the rebellion of 1957, which is simply the manifestation of the rebellion of 1888, placed into an official statement. The book, Questions on Doctrine enshrined the rebellion of 1888, which was a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, according to the testimony of the angel who instructed Sister White that she must stay at the conference of 1888, in order to record the repetition of history of Korah’s rebellion. Two-hundred and fifty men of renown gathered together with Korah, Dathan and Abiram, against Moses, God’s representative in the rebellion.
Соңғы күндері Құдай 1957 жылғы бүлікке жабысып алған лаодикиялық адвентизмнен қажыды; бұл — ресми мәлімдеме түріне енгізілген 1888 жылғы бүліктің жай ғана көрінісі. *Questions on Doctrine* кітабы 1888 жылғы бүлікті заңдастырып бекітті; ал ол, 1888 жылғы конференцияда болуға тиіс екенін Уайт қарындасқа ескерткен періштенің куәлігіне сәйкес, Қорах, Датан және Абирам бүлігінің қайталануы еді, сондықтан ол Қорах бүлігінің тарихының қайталануын жазып алуы керек болатын. Бүлік үстінде Құдайдың өкілі Мұсаға қарсы Қорах, Датан және Абираммен бірге атақты екі жүз елу адам жиналды.
The twenty-five men that bow to the sun in Ezekiel chapter eight, represent a tithe, or a tenth of the two hundred and fifty men that offered incense in the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which typified the leaders of the rebellion of 1888, whose doctrinal rebellion was formalized in 1957, with the publishing of the book Questions on Doctrine.
Езекиел кітабының сегізінші тарауында күнге тағзым ететін жиырма бес адам Қорах, Датан және Абирамның бүлігінде хош иісті зат түтеткен екі жүз елу адамның оннан бір бөлігін, яғни ондығын, білдіреді; олар 1888 жылғы бүліктің басшыларын бейнелеген еді, ал олардың ілімдік бүлігі 1957 жылы Questions on Doctrine кітабының жарық көруімен ресми түрде бекітілді.
The rebellion of Korah, Dathan and Abiram rejected the “judgment” which God had rendered, pronouncing them to wander in the wilderness for forty years. Laodicean Adventism began to wander in the wilderness of Laodicea in 1863, after they rejected the Laodicean message which was presented in 1856, that produced the judgment of wandering in the wilderness for many more years, due to their lack of faith. In the rebellion of 1888, they were still unwilling to accept the Laodicean message which was brought by Elders Jones and Waggoner.
Қорах, Датан және Абирамның бүлігі Құдайдың олар туралы шығарған «үкімін» — оларды қырық жыл бойы шөл далада қаңғып жүруге кескен үкімін — қабылдамай тастады. Лаодикиялық адвентизм 1863 жылы, 1856 жылы ұсынылған Лаодикияға арналған хабарды қабылдамай тастағаннан кейін, Лаодикия шөлінде қаңғып жүруді бастады; сенімдерінің жоқтығы салдарынан бұл хабар тағы да көп жылдар бойы шөлде қаңғып жүру үкімін туғызды. 1888 жылғы бүлік кезінде де олар ақсақалдар Джонс пен Ваггонер жеткізген Лаодикияға арналған хабарды әлі де қабылдауға ықылассыз болды.
Those who rebelled in 1888, not only rejected the spiritual authority of Elders Jones and Waggoner, but the authority of the prophetess Ellen White and the authority of the Holy Spirit too, for they acted out the idea that the whole congregation was equally holy.
1888 жылы қарсы шыққандар ақсақалдар Джоунс пен Уаггонердің рухани билігін ғана емес, сонымен бірге Елен Уайт пайғамбар әйелдің билігін әрі Киелі Рухтың билігін де қабылдамай тастады, өйткені олар бүкіл қауым бірдей киелі деген ұғымға сай әрекет етті.
In 1863, they had returned to eat with the lying prophet of Bethel, and in doing so they ultimately accepted the definition of salvation that was represented by the rebellion of Korah, and then officially enshrined the false doctrine in the book, Questions on Doctrine. That doctrine is a false definition of “justification by faith.”
1863 жылы олар Бетелдің өтірікші пайғамбарымен бірге ас ішуге қайта оралды, әрі осылай істеу арқылы ақырында Қорахтың бүлігімен бейнеленген құтқарылудың анықтамасын қабылдады, содан кейін сол жалған ілімді Questions on Doctrine кітабында ресми түрде бекітті. Бұл ілім — «сенім арқылы ақталудың» жалған анықтамасы.
The rebellion of 1863 was the beginning of the rejection of Miller’s jewels that were reflected upon Habakkuk’s two tables. In Habakkuk chapter two, the “debate” of verse one ultimately produces two classes of worshippers who are manifested over their disagreement of the message that tarried.
1863 жылғы бүлік Хабаққұқтың екі кестесінде бейнеленген Миллердің асыл қазыналарын теріске шығарудың бастауы болды. Хабаққұқ кітабының екінші тарауында бірінші аяттағы «айтыс» ақыр соңында кідірген хабар жөніндегі келіспеушіліктері арқылы айқындалатын табынушылардың екі тобын туындатады.
Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.
Міне, тәкаппарланған оның жаны өз ішінде түзу емес; ал әділ өз сенімімен өмір сүреді. Аввакум 2:4.
The “faith” of the “just” in the “debate” of Habakkuk chapter two, was based upon the “vision” that had been plainly written upon tables. In the rebellion of 1863, the first step to remove what was written on the tables was accomplished by those who no longer possessed the faith of the “just.” The rebellion of 1863, represented the first seed of the rebellion that would ultimately enshrine a false definition of the doctrine of justification by faith in 1957.
Хабаққұқ кітабының екінші тарауындағы «айтыстағы» «әділдің» «сенімі» тақталарға анық жазылған «көрініске» негізделген еді. 1863 жылғы бүлікте тақталарға жазылғанды алып тастаудың алғашқы қадамы «әділдің» сеніміне енді ие болмағандар арқылы жүзеге асырылды. 1863 жылғы бүлік ақырында 1957 жылы сенім арқылы ақталу ілімінің жалған анықтамасын орнықтыратын бүліктің алғашқы тұқымын білдірді.
We will continue this study in the next article.
Бұл зерттеуді келесі мақалада жалғастырамыз.
“The Lord in His great mercy sent a most precious message to His people through Elders Waggoner and Jones. This message was to bring more prominently before the world the uplifted Saviour, the sacrifice for the sins of the whole world. It presented justification through faith in the Surety; it invited the people to receive the righteousness of Christ, which is made manifest in obedience to all the commandments of God. Many had lost sight of Jesus. They needed to have their eyes directed to His divine person, His merits, and His changeless love for the human family. All power is given into His hands, that He may dispense rich gifts unto men, imparting the priceless gift of His own righteousness to the helpless human agent. This is the message that God commanded to be given to the world. It is the third angel’s message, which is to be proclaimed with a loud voice, and attended with the outpouring of His Spirit in a large measure.” Testimonies to Ministers, 91.
«Иеміз Өзінің ұлы рақымымен халқына ағайындылар Уаггонер мен Джоунс арқылы аса қымбат хабар жіберді. Бұл хабар әлемнің алдына биікке көтерілген Құтқарушыны, бүкіл дүниенің күнәлары үшін шалынған құрбанды неғұрлым айқынырақ алып келуге тиіс еді. Ол Кепілгер арқылы сеніммен ақталуды паш етті; ол адамдарды Құдайдың барлық өсиеттеріне мойынсұнуда айқындалатын Мәсіхтің әділдігін қабылдауға шақырды. Көптеген адамдар Исаны назардан тыс қалдырған еді. Олардың көздері Оның құдайлық тұлғасына, Оның еңбегіне және адамзат әулетіне деген өзгермейтін сүйіспеншілігіне бағытталуы қажет болды. Барлық билік адамдарға мол сыйлар үлестіруі үшін Оның қолына берілген, сөйтіп дәрменсіз адам баласына Өзінің әділдігінің баға жетпес сыйын дарытсын деп. Бұл — Құдайдың әлемге жеткізуді бұйырған хабары. Бұл — қатты дауыспен жариялануға және Оның Рухының мол төгілуімен қатар жүруге тиіс үшінші періштенің хабары». Testimonies to Ministers, 91.
“The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.
«Осы уақытқа арналған ақиқат, үшінші періштенің хабары, біз ұлы соңғы сынаққа жақындаған сайын барған сайын күшейе түсетін құдіретпен, қатты дауыспен жария етілуге тиіс». The 1888 Materials, 1710.
“The time of test is just upon us, for the loud cry of the third angel has already begun in the revelation of the righteousness of Christ, the sin-pardoning Redeemer. This is the beginning of the light of the angel whose glory shall fill the whole earth.” Selected Messages, book 1, 362.
«Сынақ уақыты дәл алдымызға келіп тұр, өйткені үшінші періштенің қатты дауысы күнәні кешіруші Құтқарушы — Мәсіхтің әділдігінің ашылуында әлдеқашан басталып кетті. Бұл — даңқы бүкіл жер жүзін толтыратын періштенің нұрының басталуы». Selected Messages, book 1, 362.
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
«Кейінгі жаңбыр Құдай халқының үстіне төгілуге тиіс. Көктен құдіретті бір періште түсуге тиіс, сонда бүкіл жер оның даңқымен нұрланатын болады». Review and Herald, April 21, 1891.