Қырықыншы аяттың жасырын тарихы - Отыз бірінші сан

«Пұтқа табынушылық пен христиандықтың арасындағы осы ымырашылдық пайғамбарлықта Құдайға қарсы тұрып, өзін Одан жоғары көтеретін деп алдын ала айтылған “күнә адамының” қалыптасуына алып келді. Жалған діннің сол алып жүйесі — Шайтан құдіретінің жауһары, оның өз еркіне сай жерді билеу үшін таққа отыруға ұмтылыстарының ескерткіші». Ұлы күрес, 50.

«Сөзді түсінуде шатасатындар, жалған мәсіхтің мәнін көре алмайтындар, сөзсіз өздерін жалған мәсіхтің жағына қояды. Қазір біз үшін дүниемен сіңісіп кететін уақыт емес». Kress Collection, 105.

Екеуі келісімге келмейінше, бірге жүре ала ма? Амос 3:3.

«Қазіргі уақытта Америка Құрама Штаттарында шіркеудің мекемелері мен ғұрыптарына мемлекеттің қолдауын қамтамасыз ету үшін жүріп жатқан қозғалыстарда протестанттар папашылардың ізінен ілесіп келеді. Тіпті одан да асып, олар Папалықтың Ескі Дүниеде жоғалтқан үстемдігін протестанттық Америкада қайтадан иеленуіне есік ашып отыр». Ұлы күрес, 573-бет.

Ал сен, Езра, қолыңдағы Құдайыңның даналығы бойынша өзеннің арғы жағындағы бүкіл халыққа, яғни Құдайыңның заңдарын білетіндердің бәріне үкім жүргізетін әміршілер мен билерді тағайында; ал білмейтіндерді үйретіңдер. Ал кімде-кім Құдайыңның заңын және патшаның заңын орындамаса, оған тез арада жаза қолданылсын: өлім болсын, не жер аудару, не мал-мүлкін тәркілеу, не түрмеге қамау болсын. Езра 7:25, 26.

Сонда Ол Ыбырамға былай деді: «Шүбәсіз біл, сенің ұрпағың өздерінікі емес жерде келімсек болады, және соларға құлдық етеді; әрі оларды төрт жүз жыл бойы қинайды. Ал олар құлдық ететін сол халықты Мен соттаймын; содан кейін олар мол дүние-мүлікпен шығады». Жаратылыс 15:13, 14.

Ал егер осы жылдар ішінде азат етілмесе, онда мерейтой жылында өзі де, өзімен бірге балалары да босап шығады. Өйткені Исраил ұлдары Маған қызметшілер; олар — Мысыр жерінен Өзім алып шыққан Менің қызметшілерім. Мен — Құдайларың Жаратқан Иемін. Леуіліктер 25:54, 55.

Мысырдың жас патшасының тәрбиесі Рим сенаты тарапынан М. Эмилий Лепидке тапсырылды, ал ол өз кезегінде сол сарайдың қарт әрі тәжірибелі қызметкері Аристоменді оның қамқоршысы етіп тағайындады. Оның алғашқы ісі одақтасқан екі патша — Филип пен Антиох тарапынан төнген басып кіру қаупіне қарсы шара қолдану болды.

Осы мақсатпен ол Мысырлықтардың қызметінде жүрген, Этолияның атақты қолбасшысы Скопасты қосымша әскер жинау үшін өзінің отанына жіберді. Әскер жасақтап алған соң, ол Палестина мен Келе-Сирияға аттанды (Антиох Кіші Азияда Атталмен соғысып жатқан еді) және бүкіл Яһудеяны Мысырдың билігіне бағындырды.

«Осылайша істер біздің алдымыздағы аяттың орындалуына лайық күйге келтірілді. Өйткені Антиох Римдіктердің әмірімен Атталға қарсы соғысын тоқтатып, Палестина мен Көле-Сирияны мысырлықтардың қолынан қайтарып алу үшін жедел шаралар қолданды. Оған қарсы тұру үшін Скопа жіберілді. Иорданның бастау көздеріне таяу жерде екі әскер бетпе-бет кездесті. [Panium] Скопа жеңіліп, Сидонға дейін қуылды да, сол жерде қатаң қоршауға алынды. Қоршауды бұзу үшін Мысырдың ең қабілетті үш қолбасшысы өздерінің таңдаулы күштерімен жіберілді, бірақ ешбір нәтиже шықпады. Ақырында Скопа ашаршылықтың жүдеу әрі қолға ілінбес елесі кейпінде өзіне шамасы келмейтін жаумен бетпе-бет келіп, тек өмірін сақтап қалу ғана болатын масқара шарттармен берілуге мәжбүр болды; содан кейін оған да, оның он мың адамына да тоналып, жалаңаш күйде кетуге рұқсат етілді. Міне, солтүстіктің патшасының ең берік қорғалған қалаларды басып алуы осы еді; өйткені Сидон өзінің орналасуы жағынан да, қорғаныстары жағынан да сол дәуірдің ең мықты қалаларының бірі болатын. Міне, оңтүстіктің қару-күшінің қарсы тұра алмағаны да, сондай-ақ оңтүстіктің патшасы таңдаған халықтың да дәрменсіздігі осы еді; атап айтқанда, Скопа мен оның этолиялық жасақтары». Daniel and the Revelation, 257, 258.

«Ұлттың “сөйлеуі” — оның заң шығарушы және сот биліктерінің іс-әрекеті». Ұлы күрес, 442.

«Жексенбіні міндеттеп орындатуға бағытталған осы қозғалысқа қатысып жүргендердің өздерінің арасында да, осы әрекеттің соңынан қандай салдарлар еріп келетінін көрмей, соған соқыр болғандар көп. Олар өздерінің діни бостандыққа тікелей соққы беріп жатқанын көрмейді. Киелі кітаптағы сенбі күнінің талаптарын және жексенбі институты сүйеніп тұрған жалған іргетасты ешқашан түсінбегендер көп. Діни заңнаманы қолдайтын қандай да бір қозғалыс шын мәнінде сан ғасырлар бойы ар-ождан бостандығына табанды түрде қарсы соғыс жүргізіп келген папалыққа жасалған ымыра болып табылады. Жексенбіні сақтау, христиандық мекеме деп аталатын ұғым ретінде, өз тіршілігі үшін “заңсыздық құпиясына” қарыздар; ал оны мәжбүрлеп орындату Римшілдіктің нағыз іргетасы болып табылатын қағидаларды іс жүзінде мойындау болады. Біздің еліміз өз үкіметінің қағидаларын осылайша тәрк етіп, жексенбілік заң қабылдаған кезде, протестантизм осы әрекетінде папалықпен қол ұстасады; бұл, шын мәнінде, қайтадан белсенді озбырлыққа ұмтылып шығу мүмкіндігін ұзақ уақыттан бері аңдып келген зорлықшыл өктемдікке жан бітіруден өзге еш нәрсе болмайды». Testimonies, volume 5, 711.

«Осы күнге табынуды міндеттейтін жарлық бүкіл әлемге таралуға тиіс. Белгілі бір шектеулі дәрежеде ол әлдеқашан-ақ тарала бастады. Бірқатар жерлерде азаматтық билік айдаһардың үнімен сөйлеп жатыр, дәл сол сияқты кезінде пұтқа табынушы патша еврей тұтқындарына сөйлеген еді». Signs of the Times, May 6, 1897.