Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

Даниял кітабының он бірінші тарауының он алтыншы және жиырма екінші аяттарының екеуі де жуық арада келетін жексенбілік заңмен сәйкес келеді. Оныншы аяттың 1989 жылғы орындалуы, б.з.д. 217 жылы он бірінші аяттың орындалуы болып табылатын Рафия шайқасы арқылы бейнеленгендей, 2014 жылғы Украинадағы соғысқа алып келді. Он бірінші аяттан он алтыншы аятқа дейінгі аралық — сондай-ақ он бірінші аяттан жиырма екінші аятқа дейінгі аралық; сондықтан қырықыншы аяттың жасырын тарихы, он бірінші аяттан он алтыншы аятқа дейінгі аяттарда бейнеленгендей, сондай-ақ он бірінші аяттан жиырма екінші аятқа дейінгі тарих ретінде де бейнеленеді. Қырықыншы аяттың жасырын тарихы он бірінші аяттан жиырма екінші аятқа дейінгі аяттар арқылы бейнеленеді.

Chapters Eleven through Twenty-two

Он бірден жиырма екіге дейінгі тараулар

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

Сол жасырын тарих сондай-ақ Жаратылыс, Матай, Аян және «Ғасырлар Тілегі» кітаптарының он бірден жиырма екіге дейінгі тарауларында да бейнеленген. «Он бірден жиырма екіге дейінгі» тараулардың сол төрт куәгері жасырын тарихпен сәйкес келеді, өйткені жасырын тарих Даниялдың он бірінші тарауындағы он бірден жиырма екіге дейінгі аяттар болып табылады. Төрт куәгердің өзегі әрдайым келісімнің белгісін айқындайды: Жаратылыстың он бірінші тарауында Нимрод арқылы бейнеленген өлім келісімінен басталып, Аянның он жетінші тарауындағы Римнің жезөкшесімен аяқталады.

Seventeen

Он жеті

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

Матайды қоспағанда, төрт куәгердің бәрі он жетінші тарауды өздері бейнелейтін кезеңнің орта нүктесі ретінде айқындайды. Он жеті саны, сондай-ақ, б.з.д. 457, 64 және 1776 жылдары басталған екі жүз елу жылдық үш пайғамбарлықта үш рет кездеседі. Сол желілердің екеуі (біріншісі мен соңғысы) орта нүктені көрсетеді: б.з.д. 457 жылғы бірінші желі б.з.д. 207 жылы аяқталды, ал 1776 жылғы соңғы желі 2026 жылы аяқталады. Б.з.д. 207 жыл Рафия мен Паниум шайқастарының арасында болды, ал 2026 жыл — Америка Құрама Штаттарының соңғы президентінің өкілеттік мерзімінің орта шені.

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

Үш екі жүз елу жылдық желінің аясында Птоломей он жеті жыл билік етті. Неронның желісінде 313 пен 330 жылдың арасында он жеті жыл бар, сондай-ақ б.з.д. 217 жылғы Рафия шайқасы мен б.з.д. 200 жылғы Паниум шайқасының арасында да он жеті жыл болды. Он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі төрт куәгердің үшеуі өздерінің дәл ортасын он жетінші тараулар ретінде белгілейді. Сондықтан қырқыншы аяттың жасырын тарихы сол тараудың он бірінші аятынан жиырма екінші аятына дейінгі бөлікте бейнеленген, әрі он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі төрт куәгер дәл сол аяттармен үйлеседі. Үш 250 жылдық пайғамбарлықтың әрқайсысының орындалуы дәл сол бір тарихпен үйлеседі. Орта тұсы межелік белгі ретінде айрықша көрсетіледі, әрі ол әсіресе Құдай халқының келісімі мен мөрінің нышаны ретінде айқындалған.

Daniel Twelve

Даниял он екіінші тарау

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

Даниял кітабының он екінші тарауындағы жетінші, он бірінші және он екінші аяттар жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің соңғы кезеңін айқындайды. Жетінші аят 2023 жылғы 31 желтоқсанды, ал он екінші аят 2020 жылғы 18 шілдені көрсетеді. 2020 жылғы 18 шілдеде басталып, 2023 жылғы 31 желтоқсанда аяқталған жетінші аяттағы шашырау Даниялдың он екінші тарауында орналасқан пайғамбарлық уақытқа қатысты үш аяттың альфасы мен омегасында бейнеленген болатын. 1 290 жыл туралы ортаңғы аят 1989 жылдан жуық арада келетін жексенбілік заңға дейінгі тарихты 30 деп, содан кейін адамзат сынақ мерзімінің жабылуына дейін 1 260 деп айқындайды. Бұл отыз жыл жүз қырық төрт мыңның діни қызметкерлігінің жасын білдіреді, ал 1260 жыл Аян кітабының он үшінші тарауындағы нышандық қырық екі айдың бейнесі болып табылады.

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Paul's dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

Отыздан кейінгі мың екі жүз алпыс жыл туралы қосарлы пайғамбарлық — Ыбырайым мен Пауылдың төрт жүз және төрт жүз отыз жыл туралы қосарлы келісім пайғамбарлығының нышаны. Даниял кітабының он екінші тарауындағы уақытқа қатысты үш аяттың орта тұсы он үшінші әріптің бүлігін бейнелейді, сонымен қатар бір жүз қырық төрт мыңның келісімін және мөрленуін айрықша атап көрсетеді. Бұл үш аят сондай-ақ жасырын тарихпен де сәйкеседі және орта тұстың келісімнің нышаны екеніне берілген екпінге тағы бір куәлік қосады.

Spring and Fall

Көктем және Күз

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ's work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

Осы жолдардың барлығымен бірге біз Леуіліктер кітабының жиырма үшінші тарауында орналасқан көктемгі және күзгі мейрамдардың үш куәлігін айқыштың тарихындағы Елуінші күн мейрамы кезеңімен сәйкестендіріп, біріктіруіміз керек. Онда тарау жиырма үшінші, бұл — Мәсіхтің күнәні өтейтін ісінің нышаны. Тарау қырық төрт аяттан тұрады, бұл рәміздік түрде 1844 жылдың 22 қазанын білдіреді. 22 қазан қазан айындағы 22 күнді білдіреді, бірінші күннен басталып, жиырма екінші күнмен аяқталады, осылайша еврей әліпбиінің куәліктерін иеленеді. Қазан — оныншы ай болғандықтан, оны жиырма екінші күнге көбейткенде 220 болады.

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

Еврей күнтізбесінде жетінші айдың оныншы күні Татуластыру күні болды, ал жетіні онға көбейткенде жетпіс шығады, бұл сынақ уақытының нышаны. Екі мың үш жүз жыл 1844 жылы үшінші періште келген кезде аяқталды, бұл сол кезеңді бастаған үшінші жарлық арқылы алдын ала бейнеленген еді. Екі мың үш жүз күннің басында ежелгі тура мағынадағы Исраилге сынақ уақыты ретінде жетпіс апта белгіленіп берілді, ал сол күндердің соңында қазіргі рухани Исраил үшін сынақ мерзімі жетінші айдың оныншы күні арқылы бейнеленді, бұл жетпіске тең. 1844 жылғы 22 қазан жуық арада келетін жексенбілік заңды бейнелейді, әрі дәл сол жерде сынақ уақытының рәміздік жетпіс жылы Жетінші күн адвентизмі үшін аяқталады, яһудилер үшін Степан таспен ұрып өлтірілген кезде аяқталғаны сияқты.

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

1844 жылы екі періште келген кезеңді білдіреді: екіншісі — алғашқы түңілу кезінде, ал үшіншісі — ұлы түңілу кезінде. «44» Даниял кітабының он бірінші тарауындағы қырық төртінші аятта бейнеленген шығыс пен солтүстіктен келетін хабарлар арқылы көрсетілген екі еселік хабарды білдіреді. Леуіліктер кітабының жиырма үшінші тарауы көктемгі және күзгі киелі мейрамдарды бөліп көрсететін қырық төрт аяттан тұрады. Сол қырық төрт аят екі еселік хабарды білдіреді. Екі маусымның әрқайсысы жиырма екі аятпен бейнеленген, сондықтан көктемгі де, күзгі де мейрамдар еврей күнтізбесінің жиырма екі әрпін білдіреді. Жиырма екі аяттан тұратын сол екі куәгер Алғашқы өнім мейрамы маусымымен бірге біріктірілгенде, олар үш қадамнан тұратын бір құрылымды қалыптастырады.

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

Бірінші кезеңдік белгі үш бөліктен тұрып, оның соңынан бес күн ереді; дәл солай, үш кезеңдік белгінің соңғысы да сондай. Ортаңғы кезеңдік белгі — Мәсіхтің салтанат құрған қауымда қызмет ету үшін діни қызметкер ретінде майланатындармен бетпе-бет жүргізетін отыз күндік тәлімі. Леуіліктер жиырма үшінші тарау қырықыншы аяттың жасырын тарихымен сәйкеседі.

Midpoints

Орта нүктелер

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

Жаратылыс кітабының он бірінші тарауынан жиырма екінші тарауына дейінгі желісінің орта нүктесі — он жетінші тарау; дәл осы жерде Ыбырайыммен жасалған үш сатылы келісімнің екінші сатысы және сүндеттелу белгісі бекітілді. Он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейін орналасқан барлық аяттардың нақ ортасы — Жаратылыс 17:22:

But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

Бірақ Мен Өз келісімімді келесі жылы дәл осы мезгілде Сара саған туатын Ысқақпен бекітемін». Содан кейін Ол онымен сөйлесуін тоқтатты, және Құдай Ыбырайымның қасынан жоғары көтерілді. Жаратылыс 17:22.

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

Құдай Ыбырайымға бірінші аятта сөйлей бастады да, жиырма екінші аятта әңгімесін аяқтады; сондықтан сүндеттелу туралы бүкіл келісім сұхбаты еврей әліпбиінің жиырма екі әрпінің пайғамбарлық мәнмәтініне орналастырылды, ал сол жиырма екі аяттың тақырыбы сегізінші күні орындалуға тиіс болған сүндеттеу рәсімі еді. Жаратылыс кітабының осы үзіндісінің орталығы, яки орта шені, Ыбырайымның сүндеттелу келісімі арқылы бейнеленген жүз қырық төрт мыңмен Құдайдың келісімдік қарым-қатынасы болып табылады. Жаратылыс кітабының он бірден жиырма екіге дейінгі тараулар тізбегінің орта шені — он жетінші тарау, ал сол тараудың абсолютті орта шені — жиырма екінші аят; дәл сол жерде Құдай Ыбырайыммен жасаған келісім туралы әңгімесін тоқтатады, сөйтіп орта шенді еврей әліпбиінің жиырма екі әрпі мәнмәтініне орналастырады. Ол жиырма екі аяттың орта шені, әрине, он бірінші аят.

And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

Сүндеттеріңнің тәнін сүндеттеңдер; бұл Мен мен сендердің араларыңдағы келісімнің белгісі болады. Жаратылыс 17:11.

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

Киелі кітаптағы он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі төрт үзіндінің орта нүктелері орта нүктедегі ойды толық жеткізу үшін үш аятты қамтиды.

This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

«Міне, Менің сендермен және сенен кейінгі ұрпағыңмен арадағы сақтайтын келісімім осы: араларыңдағы әрбір еркек бала сүндеттелсін. Сендер тәндеріңдегі күпектеріңді сүндеттеңдер; бұл Мен мен сендердің араларыңдағы келісімнің белгісі болады. Ұрпақтарыңның барлық буындарында араларыңдағы сегіз күндік әрбір еркек бала, мейлі үйде туған болсын, мейлі сенің ұрпағыңнан емес бөгде біреуден ақшаға сатып алынған болсын, сүндеттелсін». Жаратылыс 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

Белгі — бір туды білдіретін нышан. Бұл үзінді ту туралы, ал ол — жүз қырық төрт мың. Ер бала сегіз күндігінде сүндеттелуге тиіс еді; Нұхтың келісімі де кемедегі сегіз жанмен байланысты болғаны сияқты, осылайша сегіз саны Нұхтық келісімді Ыбырайымдық келісіммен байланыстыру үшін қолданылған. Олар Филадельфиялықтар болуға тиіс, өйткені олар сүндеттелуге тиіс, ал Пауыл мұны тәннің айқышқа шегеленуінің нышаны деп айқындайды. Тән айқышқа шегеленгенде, Мәсіхтің Құдайлығы іште болады, ал сол үйлесім — ту; өйткені Уайт қарындас айтқандай: «Мәсіхтің мінезі Оның балаларында кемел түрде қайта жаңғыртылған кезде, Ол олар үшін қайта оралады».

“Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

«Адам табиғаты азғындалған, сондықтан киелі Құдайдың әділ үкімімен айыпталған. Бірақ тәубеге келген күнәкар үшін жол ашылған: Құдайдың жалғыз Ұлының татуластыру құрбандығына сенім арқылы ол күнәларының кешірімін қабылдай алады, ақтала алады, көктегі әулетке бала болып қабылданады және Құдай Патшалығының мұрагері болады. Мінездің өзгеруі Киелі Рухтың әрекеті арқылы жүзеге асады; Ол адамға әсер етіп, оның мұны қалуына және соған келісім беруіне сәйкес, оның бойына жаңа табиғат дарытады. Құдайдың бейнесі жанға қайта қалпына келтіріледі, әрі адам күн сайын рақым арқылы нығайтылып, жаңартылып, әділдік пен шынайы киелілікте Мәсіхтің мінезін барған сайын кемелірек бейнелеуге қабілетті етіледі.»

“The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

«Ақылсыз қыздар ретінде бейнеленгендерге аса қажет май — сыртқа жағылатын нәрсе емес. Олар шындықты жанның киелі орнына енгізуі керек, сонда ол тазартып, жетілдіріп, қасиеттесін. Оларға қажет нәрсе — теория емес; белгісіз, бір-бірінен үзік ілімдер емес, Мәсіхке тоғысатын мәңгілік мүдделерді қамтитын тірі ақиқаттар болып табылатын Киелі кітаптың қасиетті ілімдері. Құдайлық ақиқаттың толық жүйесі Ондa. Жанның Мәсіхке деген сенім арқылы құтқарылуы — ақиқаттың негізі мен тірегі. Мәсіхке шынайы сенім ететіндер мұны мінез-құлықтарының киелілігімен, Құдай заңының талаптарына мойынсұнуымен айқын көрсетеді. Олар Исаның ішіндегі ақиқат көкке жетіп, мәңгілікті түгел қамтитынын ұғынады. Олар мәсіхшінің мінезі Мәсіхтің мінезін бейнелеуі және рақым мен ақиқатқа толы болуы тиіс екенін түсінеді. Оларға ешқашан сөнбейтін жарықты қолдап тұратын рақымның майы беріледі. Сенушінің жүрегіндегі Киелі Рух оны Мәсіхте кемел етеді. Еркек не әйел адамның толқытатын жағдайлардың ықпалында болғанда терең сезім көрсетуі оның мәсіхші екендігінің айқын дәлелі емес. Мәсіхке ұқсас адам жанының түкпірінде терең, берік, табанды бір негізге ие болады, сонымен бірге ол өзінің әлсіздігін сезінеді, Ібілістің алдауына түсіп, адаспайды да, өзіне сенуге итермеленбейді. Ол Құдай сөзін біледі және тек қолын Иса Мәсіхтің қолына салып, Одан нық ұстап тұрған кезде ғана қауіпсіз екенін біледі.

“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

«Мінез-құлық дағдарыс арқылы ашылады. Түн ортасында салмақты үнмен: “Міне, күйеу жігіт келе жатыр; оны қарсы алуға шығыңдар”,— деп жарияланған кезде, ұйықтап жатқан қыздар ұйқыларынан оянды, сонда бұл оқиғаға кімнің алдын ала дайындалғаны көрінді. Екі жақ та аңдаусыз қалды, бірақ біреуі төтенше жағдайға дайын еді, ал екіншісі даярлықсыз болып шықты. Мінез-құлық мән-жайлар арқылы ашылады. Төтенше жағдайлар мінездің шынайы болмысын айқын көрсетеді. Кенеттен әрі күтпеген бір апат, қаза, не дағдарыс, күтпеген бір ауру немесе азап, жанды өліммен бетпе-бет келтіретін қандай да бір нәрсе — осылар мінездің шынайы ішкі мәнін ашып береді. Сонда Құдай сөзінің уәделеріне шынайы сенімнің бар-жоғы аян болады. Сонда жанның рақыммен демеліп-демелмейтіні, шаммен бірге ыдыста майдың бар-жоғы да аян болады.»

“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

«Сынақ кезеңдері бәрінің басына келеді. Құдайдың сынауы мен тексеруі астында біз өзімізді қалай ұстаймыз? Шамдарымыз сөне ме? әлде оларды әлі де жанып тұрған күйде сақтаймыз ба? Рақым мен шындыққа толы Өзімен байланысымыз арқылы біз әрбір төтенше жағдайға дайынбыз ба? Бес дана қыз бес ақылсыз қызға өз мінез-құлқын бере алмады. Мінез-құлықты әрқайсымыз жеке өзіміз қалыптастыруымыз керек. Оны басқаға көшіру мүмкін емес, тіпті соған ие болған адам құрбандық жасауға даяр болса да. Мейірім әлі де аялдап тұрған шақта, бір-біріміз үшін істей алатын нәрсеміз көп. Біз Мәсіхтің мінез-құлқын таныта аламыз. Адасқандарға адал ескертулер бере аламыз. Барлық шыдамдылықпен және іліммен әшкерелеп, тыйым салып, киелі Жазбаның ілімдерін жүрекке жеткізе аламыз. Шын жүректен жанашырлық көрсете аламыз. Бір-бірімізбен бірге де, бір-біріміз үшін де дұға ете аламыз. Сақтықпен өмір сүре отырып, қасиетті сөз саптауымызды сақтай отырып, мәсіхшінің қандай болуы керектігіне үлгі көрсете аламыз; бірақ ешбір адам басқаға өзінің мінез-құлқының болмысын бере алмайды. Қауым болып емес, жеке тұлғалар ретінде құтқарылатынымызды тиісті түрде ескерейік. Біз өзіміз қалыптастырған мінез-құлыққа қарай сотталамыз. Жанды мәңгілікке дайындауды елемеу және Құдаймен татуласуды өлім төсегіне дейін кейінге қалдыру — аса қауіпті. Мәңгілік тағдырымызды біз күнделікті өмірдегі іс-әрекеттерімізбен, танытатын рухымызбен айқындаймыз. Аз нәрседе адал болған, көп нәрседе де адал. Егер біз Мәсіхті өзімізге үлгі етіп алсақ, егер Оның Өз өмірінде бізге көрсеткен өнегесі бойынша жүріп, еңбек еткен болсақ, тәжірибемізде басымызға келетін салтанатты тосын жайттарды қарсы алуға қабілетті болып, шын жүректен: “Менің еркім емес, Сенің еркің орындалсын”,— деп айта аламыз».

“It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

«Біз өмір сүріп жатқан сыналу уақыты — сынақ мерзімінің өзінде — біз құтқарылудың шарттарын сабырмен ой елегінен өткізіп, Құдай сөзінде белгіленген талаптарға сай өмір сүруіміз керек. Әрбір міндетті орындау үшін біз өзімізді сағат сайын, күн сайын ұқыпты тәртіппен тәрбиелеп, машықтандыруымыз керек. Біз Құдайды және Оның жібергені Иса Мәсіхті тануымыз керек. Әрбір сынақта: “Ол Менің күшімді ұстансын, сонда Менімен татуласар; иә, Менімен татуласар”,— дегеннің Өзінен күш-қуат алуға біздің құқымыз бар. Жаратқан Ие бізге Киелі Рухты беруге ата-аналардың өз балаларына нан беруге дайын болғанынан да зор ықыласты екенін айтады. Ендеше, шамдарымызбен бірге сауыттарымызда рақымның майы болсын, сонда күйеу жігітті қарсы алуға шығуға дайын болмаған, ақылсыз қыздар ретінде бейнеленгендердің қатарынан табылмайық». Review and Herald, September 17, 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Ыбырайымның сүндеттелуімен және кемедегі сегіз жанмен бейнеленген жүз қырық төрт мыңның туы — астарлы әңгімедегі данагөй қыздар; олар таяп келе жатқан дағдарыста Мәсіхтің мінез-құлқын кемел түрде бейнелейді. Уайт ханымның осы үзіндіні Ишаядан дәйексөз келтірумен аяқтауы әбден орынды, өйткені бұл — жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақытына тікелей қатысты үзінді.

In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

Сол күні ол туралы былай деп жырлаңдар: Қып-қызыл шарап беретін жүзімдік. Мен, Жаратқан Ие, оны қорғаймын; оны әр сәт сайын суғарып тұрамын; ешкім оған зиян келтірмесін деп, оны күні-түні күзетемін. Менде қаһар жоқ; шайқаста Маған қарсы тікенек пен ошағанды кім қояр еді? Мен олардың арасынан өтіп, бәрін бірге өртеп жіберер едім. Немесе ол Менің күшімнен ұстасын, сонда Менімен татуласар; иә, ол Менімен татуласар. Ол Жақыптан тарайтындарды тамырландырмақ; Исраил гүлдеп, бүршік атып, жер жүзінің бетін жеміспен толтырмақ. Ол оны өзін ұрғандарды ұрғанындай ұрды ма? Немесе ол өзін өлтіргендер өлтірілгендей қырылды ма? Шамамен, ол өсіп шыққанда, Сен онымен тартысарсың; шығыс желі соққан күні Ол өзінің қатал желін тежейді. Сондықтан осы арқылы Жақыптың заңсыздығы тазартылар; және оның күнәсін кетірудің барлық жемісі мынау: ол құрбандық үстелінің барлық тастарын уатылып сындырылған бор тастары сияқты еткенде, ағаш тәңірлер мен мүсіндер енді тұрмайтын болады. Алайда бекіністі қала қаңырап бос қалады, мекен тасталып, шөл даладай иен қалады: сонда бұзау сонда жайылады, сонда жатып алып, оның бұтақтарын жеп қояды. Оның бұтақтары қурағанда, олар сынып түседі; әйелдер келіп, оларды отқа жағады; өйткені бұл — түсінігі жоқ халық; сондықтан оларды Жаратқан оларға рақым етпейді, әрі оларды жаратқан оларға ілтипат көрсетпейді. Ишая 27:2–11.

The “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

«Шығыс желі күні», яғни Жақыптың заңсыздығы тазартылып жатқан, ал «түсінігі жоқ халықтың» басқа тобы жиналып, өртеліп жатқан уақыт — жүз қырық төрт мыңның мөрлену уақыты. Сол кезеңде Мәсіхпен татуласуды қалайтын адам мұны істей алады, бірақ ақырғы қимылдар шапшаң болады.

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

Қызметке кіріскен кезде діни қызметкерлер отыз жаста болуға тиіс еді, ал бір жүз қырық төрт мың — соңғы күндері Құдаймен жасалған келісімді жаңартатын Петір айтқан патшалықтың діни қызметкерлері.

Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

Сендер де тірі тастар іспетті рухани үй, қасиетті діни қызметкерлер қауымы болып құрылып жатырсыңдар; Иса Мәсіх арқылы Құдайға ұнамды рухани құрбандықтар ұсыну үшін. 1 Петір 1:5.

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

Діни қызметкерлер сегіз күндік майлану рәсімінде қызмет етуге даярланды; сондықтан сегіз саны келісім сандығының ішінде тұрған майланған діни қызметті білдіретін нышан болып табылады.

Aaron’s Rod

Һаронның таяғы

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

Жүз қырық төрт мыңның майланған діни қызметі Келісім сандығының ішінде гүл ашқан Һаронның таяғы арқылы бейнеленген. Һаронның таяғы гүл ашқанда, бұл Һарон мен Исраил руларының гүл ашпаған өзге таяқтарының арасындағы айырмашылықты көрсетті. Киелі Жазбаларда өсімдіктердің бүршік атуына себеп болатын — жаңбыр.

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

Барлық пайғамбарлар ақырғы күндерге үн қатады; сондықтан Һаронның діни қызметке қатысты таяғы Кармилдегі Ілияспен және 1844 жылғы Миллериттермен үйлесетін жағдайда жүз қырық төрт мыңның майлануын бейнелейді. Бұл кейінгі жауынның шынайы және жалған хабарларының арасында айқын айырмашылық жасалатын сәтке қатысты. Сол айырмашылықты Жоел “жаңа шараптың” бір топтан кесіліп тасталатынын көрсету арқылы білдіреді. Ауыздарынан жаңа шарап кесіліп тасталатын сол топ — Ишаядағы Ефремнің маскүнемдері. Олар сондай-ақ Алғашқы өнім мейрамында шәкірттерді мас деп айыптағандар және 1863 жылғы бүлікшілер болған өз әкелерінің жолын қуған 1888 жылғы бүлікшілер. Осы пайғамбарлық желілердің бәрі Уайт ханым дүниенің Адвентизмнің Нэшвиллдің от шарлары туралы шамамен жүз жиырма бес жыл бойы біліп, ештеңе айтпағанын ұғынатын кезде болатын желімен сәйкестендіретін желімен үйлеседі.

8, Eighty and 81

8, Сексен және 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

Отыз саны мен сегіз саны — құдайилық пен адамгершіліктің қосылысын бейнелейтін соңғы күндердің туы болып табылатын жүз қырық төрт мыңның діни қызметінің рәміздері. Сегіз саны — қасиетті орында хош иісті зат түтетуге әрекеттенген Ұзия патшаға бас діни қызметкермен бірге қарсы тұрған сексен қайсар діни қызметкердің саны болып табылатын сексен санының оннан бірі. Сексен бір саны салтанат құрған шіркеудің діни қызметі мәнмәтінінде құдайилықтың адамгершілікпен қосылуын білдіреді. Ұзияның бүлігі туралы тарих Рафия шайқасынан кейін бірден болған Птоломейдің бүлігімен сәйкес келетін дағдарыстың дәл өзінде сексен бірге қатысты сол діни қызметпен байланысады. Барлық пайғамбарлар соңғы күндерді айқындайды, сондықтан сексен адам діни қызметкері мен бір Құдайлық Бас Діни Қызметкерден тұратын салтанат құрған шіркеудің діни қызметі болып табылатын, құдайилықтың адамгершілікпен қосылған діни қызметі, Украина соғысы басталған 2014 жылы басталған тарихта айқындалады.

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

Жаратылыс кітабының он екі тараудан тұратын желісінің ортаңғы тарауы — он жетінші тарау. Он екі тараулық желінің ортаңғы аяты — жиырма екінші аят. Жиырма екінші аят бірінші аятта басталған Құдай мен Ыбырайым арасындағы әңгіменің айқын аяқталуын белгілейді; сол арқылы жиырма екінші аят еврей әліпбиінің жиырма екі әрпінің таңбасын алып жүрген пайғамбарлық желінің соңы екенін айқындайды. Жиырма екі аяттан тұратын желінің ортаңғы аяты — он бірінші аят; ал ол, өз кезегінде, жүз қырық төрт мыңның белгісін айқындайтын үш аяттың ортасы болып табылады. Сондықтан он бірінші аят — үш бөлек аяттың ортасы, әрі он бірінші аят жиырма екі аяттың ғана емес, өзі қамтылған сол үш аяттың да негізгі ақиқатын жеткізеді; сол арқылы он бірінші және жиырма екінші аяттар негізгі ойдың басталуы мен аяқталуын айқындайды. Осылайша, он жетінші тараудағы он бірінші аяттан жиырма екінші аятқа дейінгі бөлік — он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі тараулардың негізгі тақырыбы.

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

Матай кітабының он бірден жиырма екіге дейінгі тарауларының ортасы — он алтыншы тарау.

Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

Сонда Ол шәкірттеріне Өзінің Иса Мәсіх екенін ешкімге айтпауға қатаң бұйырды. Матай 16:20.

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

Жаратылыс кітабының орта тұсындағыдай, жиырмасыншы аят Мәсіх пен шәкірттері Қайсария Філіпиге келген кезде он үшінші аятта басталған белгілі бір әңгіменің аяқталғанын білдіреді.

When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

Иса Қайсария Філіпі маңына келгенде, шәкірттерінен: «Адамдар Мені, Адам Ұлын, кім дейді?» — деп сұрады. Сонда олар: «Біреулері Сені Шомылдырушы Жохан дейді; кейбіреулері Ілияс; ал өзгелері Еремия немесе пайғамбарлардың бірі дейді», — десті. Ол оларға: «Ал сендер Мені кім дейсіңдер?» — деді. Сонда Шимон Петір жауап беріп: «Сен — Мәсіхсің, тірі Құдайдың Ұлысың», — деді. Иса оған жауап беріп: «Сен бақыттысың, Шимон Бар-Жона, өйткені мұны саған тән мен қан ашқан жоқ, бірақ көктегі Менің Әкем ашты. Мен де саған айтамын: сен — Петірсің, және осы жартастың үстіне Мен Өз қауымымды құрамын; әрі о дүние қақпалары оны жеңе алмайды. Саған көк Патшалығының кілттерін беремін; сен жерде не байласаң, көкте де байлаулы болады; және жерде не шешсең, көкте де шешулі болады», — деді. Сонан соң Ол шәкірттеріне Өзінің Иса Мәсіх екенін ешкімге айтпауды қатаң бұйырды. Матай 16:13–20.

Raphia and Panium

Рафия және Паниум

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

Матайдың ортаңғы бөлімі айрықша бір әңгіме мен тақырыпты ғана білдіріп қоймайды, сонымен қатар Жаратылыс куәлігінің келісімдік символикасы Рафия шайқасымен сәйкес келетіні сияқты, Матайдағы әңгіме Паний болып табылатын Кесария Филиппиде өтеді. Даниял 11-тараудың он бесінші аятындағы Паний — Матайдың он екі тараудан тұратын желісінің ортаңғы нүктесі, ал Даниял 11-тараудың он бірінші аятындағы Рафия — Жаратылыстың он екі тараудан тұратын желісінің ортаңғы нүктесі.

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

Б.з.д. 457 жылы басталған 250 жыл б.з.д. 207 жылы аяқталды; бұл — он бірінші аяттағы Рафия мен он бесінші аяттағы Панийдің арасындағы орта нүкте, әрі дәл осы жерде Ыбырайымның сүндеттелу белгісі мен Петірдің Мәсіхті мойындауы тоғысады. Матай кітабының желісінде Петір Мәсіхті, Құдайдың Ұлын, Оның шомылдыру рәсімінде танығаны туралы куәлік етеді.

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

Симон «естуші» дегенді, ал Баржона «көгершіннің ұлы» дегенді білдіреді. Симон — Киелі Рух көгершін бейнесінде түскен кезде, Мәсіхтің шомылдыру рәсімінің хабарын естіген жан еді. Мәсіхтің шомылдыру рәсімі Аян кітабының оныншы тарауындағы құдіретті періште түскен 1840 жылғы 11 тамызды бейнеледі. Сол періште 11 қыркүйекте де түсті. Петір 11 қыркүйекті жүз қырық төрт мыңның ұрпағына арналған сынау хабары ретінде танитындарды бейнелейді.

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

Петір желі үстіне желі әдіснамасын қолданатындарды бейнелейді. Ол көгершіннің «ұлы», сондықтан ұл ретінде ол соңғы ұрпақты рәміздік түрде бейнелейді. Петір — соңғы ұрпақтың рәмізі, әрі оның есімінің рәміздік сандық мәні арқылы ол жүз қырық төрт мыңды бейнелейді. Петір пайғамбарлық желіде Мәсіх көрінген кезде күш-қуат берілуі туралы хабарды еститін соңғы ұрпақты бейнелейді. Петір Мәсіхтің шомылдыру рәсімімен байланысты хабарды таныды, сондықтан Петір Исаны майланған Тұлға — еврей тілінде Мессия, ал грек тілінде Христос — ретінде тани алды. Петір 9/11-де төмен түскен Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің 1840 жылғы 11 тамызда да төмен түскенін түсінетіндерді бейнелейді. Петір 9/11-ді тек екі не үш желінің куәлігімен ғана орнығатын жол белгісі ретінде түсінетіндерді бейнелейді.

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

Петірдің мойындауы — 9/11 үшінші қасіреттің келуін айқындайды, ал бұл соңғы ұрпақ үшін сынақ хабары болып табылады. Дәл сол мойындауда есім өзгереді. Ыбырайым Рафияда, ал Петір айқыштың дәл алдында Паниумда тұр. Паниум мен айқыштың арасында Петір Өзгеру тауына барады. Өз ұрпағы үшін сынақ хабарын мойындаған кезде, Паниумда Симонның есімі Петір болып өзгереді. Жүз қырық төрт мың үшін сол сынақ хабары — 9/11-де пайғамбарлық тарихта келген үшінші қасіреттің Исламы.

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

Адвентизмнің сыналуының басталуы 9/11-де басталды, ал Адвентизмнің сыналуының соңында үшінші қасіреттің Ислам жөніндегі хабары Симонның есімі қашан және қай жерде өзгертілетінін айқындайды. Әуелдегі 9/11 хабары арқылы бейнеленген, Петірдің ақырында түсінетін хабары — Нэшвиллдің от шарлары туралы түзетілген хабар. Сол жерде кернейлер мейрамы тудың көтерілуімен және Татуласу күнінің жабық есігімен қатар келеді.

We will continue these things in the next article.

Келесі мақалада осы мәселелерді жалғастырамыз.