Жоил кітабы және Лаодикиялық Жетінші күн адвентистер шіркеуі — Жиырма үшінші бөлім

Жиырма екінші мақалада мен былай деп жаздым: «Содан кейін он бірінші тарауда таңдап алынған халықтың шежіресі Шемнен Ыбырамға дейінгі он есім арқылы бейнеленеді. Он бірінші тарау — Бабыл мұнарасының оқиғасы, сонымен бірге Ыбырайым арқылы бейнеленген таңдап алынған халықтың шежіресі де. Он бірінші тарау Құдаймен үш құрамды келісімге кіруге тиіс болған таңдап алынған халықты таныстырады. Үшінші әрі соңғы қадам жиырма екінші тараудағы Ысқақтың құрбан етілуі болды. “Он бір” тарау — альфа бастау, ал “жиырма екі” тарау — омега аяқталу. Есімдердің мағынасында Құдайдың дауысын есту үшін талап етілетін сенім, Оның Сөзінің нөмірленуінде Оның дауысын есту үшін талап етілетін сенімнен еш айырмашылығы жоқ».

Он бірінші тарауда Қабылдың келісімі мен Әбілдің келісімі ұсынылады. Біз жылдар бойы Бабыл мұнарасының пайғамбарлық сипаттамалары жалған келісімді бейнелейтінін қайта-қайта көрсетіп келдік. Топан судан кейін, топан суға дейін Едем қақпасының алдында ғибадат етуден кейін, дәуірлердің ауысуы болып, топан судан соң ғибадат құрбандық үстелінде атқарылуға тиіс болды. Құрбандық үстеліне қатысты Киелі кітапта нақты талаптар болған. Ол табиғи тастан қалануы керек еді, тасқа адам қолымен шабу не қашау жүргізілмеуге тиіс еді. Ол тас үстіне тас болып, ешқандай лайсыз қалануға тиіс еді.

Мұнараның мақсаты Нимродтың сыбайластарына ат шығару еді, ал бұл мінез-құлықты білдіреді. Мұнарадан біз адамның өзін-өзі құтқаруға ұмтылып, өзін көктің тәңірлері дәрежесіне көтеріп жатқанын көреміз. Мұнара — өзін-өзі құтқара аламыз деп ойлайтын және өзін жоғары көтеру керек деп санайтын шіркеудің нышаны; дәл солай Забур 83-тегі он патша да Киелі кітап пайғамбарлығының зұлым одағында папалық басты көтереді, ал бұл жексенбілік заң кезінде жүзеге асады.

Әлем Нұхтың топан суымен енді ғана жойылған еді, ал Құдайдың топан суына дейінгі дүниеге сынақ мерзімінің жабылуын белгілеуінің себебі — адамның ойларының әрдайым жамандыққа бейім болып кеткені еді. Киелі кітап бірлік туралы әртүрлі түрде айтады, соның бірі — «көзбе-көз көру». Екі адам келісімде болмай, бірге жүре ала ма?

Құдай Нимрод патшалығына шығарылған үкім кезінде тілдерді шатастырғанында, бұл шатастыруға дейін олардың бәрі бірлікте болғанын, демек, олардың бәрі бірдей мінез-құлыққа ие болғанын көрсетеді; ал сол мінез-құлық адамдық істерге негізделген дін еді — дәл сол тарауда Ыбырайым арқылы бейнеленгендерден өзгеше. Шем Нимродтың заманында адал жан болды. Тарихшылар Жаратқан Иенің алдында құдіретті бүлікші болған Нимродты өлтірген адам ретінде Шемді нұсқайды. Тарихшының жорамалдарынсыз-ақ бұл тұжырым өз күшінде қалады, өйткені Шем — қан тегін Нұхтан тарататын, келісім адамы; Нұх — қан тегін Сетке жеткізетін, тағы бір келісім адамы; ал Сет — келісім тарихына өз ағасы Әбілді алмастыру үшін енген, тағы бір келісім адамы; Әбіл болса Адамның тікелей ұрпағы болған тағы бір келісім адамы еді.

Жаратылыстың он бірінші тарауы — өмір туралы келісім мен өлім туралы келісім аясындағы Мәсіх пен Шайтан арасындағы ұлы тартыс. Нимрод Жаратқан Иенің алдында ұлы аңшыны бейнелейді, өйткені ол өзіне көптеген табынушылары бар шіркеуді білдіреді. Ыбырам, Шем арқылы, өзіне аз ғана табынушылары бар шіркеуді білдіреді. Нимрод мұнарасын салып жатқан кезде, Шем келісімнің адамы еді, бірақ он бірінші тараудағы екі келісім Шем мен Нимрод арқылы емес, Нимрод пен Ыбырайым арқылы бейнеленген. Пауыл бұл пайғамбарлық қағиданы анық көрсетеді.

Мелхиседек тақырыбында қазіргі ақиқатқа қатысты мол мазмұн бар, бірақ мен тек Пауылдың тікелей түрде өсиет адамдарының пайғамбарлық сипаттары туралы үйрететінін ғана атап көрсетіп отырмын; мұнымен мен шабыттандырылған куәліктегі, Киелі жазбадағы куәлігі Құдайдың адамзатпен жасаған өсиетінің пайғамбарлық желісіндегі бір межені айқындайтын ерлер мен әйелдерді меңзеп отырмын. Пауыл Синайда леуілік діни қызмет орнықтырылғанға дейін өмір сүрген, демек леуілік діни қызмет пайда болғаннан төрт жүз жылдан астам бұрын өмір сүрген Мелхиседектің Леуіден ондық қабылдағанын тікелей үйретеді. Леуілік діни қызметке кіру үшін, сен Леуіден қаны арқылы тарағаныңды дәлелдей алатын леуілік болуың керек еді. Мелхиседек өзінің тегінің Леуі әулетінен екенін көрсете алмас еді, өйткені Леуи әлі дүниеге келмеген болатын.

Құдайдың Адам мен Хауа анамен жасаған келісімін бейнелейтін пайғамбарлық желісі, шын мәнінде, екі келісімнен тұрады. Біріншісі — қарапайым сынақпен бекітілген өмір келісімі еді. Құлаудан және сәтсіз өткен сынақтан кейінгі келесі келісім киім беру үшін қозының қанын қамтыды. Одан кейін Құдайдың адамзатпен жасаған келісімі келді; ол кемпірқосақпен, Нұхпен және құрбандық үстелі алдындағы ғибадатпен бейнеленді. Содан соң Жаратылыс кітабының он бірінші тарауында еврейлер деп аталатын таңдап алынған халықпен Құдайдың келісімі басталды. Осы оқиғалардың әрқайсысында Киелі кітап кейіпкерлері — келісім адамдары не әйелдері.

Жаратылыс кітабының он бірінші тарауында таңдап алынған халықпен жасалған өмір келісімінің басталуы баяндалады; әрі ол дәл Нимрод кірпіш пен лаймен бейнеленген өлім келісімін орнатқан жерде баяндалады, ал бұлар құрбандық үстелі арқылы бейнеленген қашалмаған тастар мен лайдың жоқтығына жасалған жалған еліктеу еді. Уайт ханым бізге құрбандық үстелі Мәсіхті бейнелейтінін хабарлайды; демек, жалған дін болып табылатын Нимродтың діні жалған Мәсіхті бейнелейді.

Басқа ақиқаттардың қатарында, Жаратылыс кітабының он бірінші тарауынан пайғамбарлық тұрғыдан туындайтын сабақтардың бірі — оның пайғамбарлық желінің басталуын бейнелеуі. Нұхтың топан суы пайғамбарлық бөлінуді белгілейді. Нұх кемеден шыққанда, ғибадат етудің жаңа тәсілі болуға тиіс еді, ал ғибадат ету тәсілі әрдайым Қабыл мен Әбілдің тарихында көрсетілгендей, ғибадат етушілердің екі тобын туындатады. Жаратылыс кітабының он бірінші тарауы — жаңа дүние, оның бастапқы тарихы Құдайдың соңғы күндегі келісім халқы жексенбілік заң дағдарысы кезінде он бірінші сағаттағы жұмыскерлерді Бабылдан шақырып шығарғанда, аяқталу тарихының іргетастық оқиғасына айналады. Нымрод — жексенбілік заң дағдарысы кезіндегі күнә адамы, ал Шем, яғни Ыбырайым — дәл сол дағдарыстағы Құдай адамы. Жаратылыс кітабының он бірінші тарауындағы шашырау мен тілдердің шатасуы Нұх кемеден шыққаннан көп ұзамай басталды. Он бірінші тараудың тақырыбы — екі келісім, ал бұл оқиға өз қорытындысына Ыбырайымдық келісімнің үшінші қадамы жиырма екінші тарауда баяндалған кезде жетеді.

Он бірінші тарау — жиырма екінші тарауда омега тарихына жететін Ыбырайым желісінің альфа тарихы. Нимродтың Бабылы туралы бастау хикаясы да, Ысқақты құрбандыққа ұсыну туралы аяқталу хикаясы да адамзатқа шығарылатын ақырғы сотты бейнелейді. Бұл желі Нимродтың мұнарасынан басталып, Ысқақты құрбандыққа ұсынуға дейін созылады, әрі осы желі бір-біріне қарама-қарсы екі құрбандықта шегіне жетеді. Нимродтың құрбандығы Құдайдың атқарушы үкімін қабылдайды, ал Ыбырайымның үкімі Құдайдың батасын қабылдайды. Нимрод — он бірінші тараудың альфасы, ал Ыбырайым — жиырма екінші тараудың омегасы. Еврей әліпбиіне сәйкес, кем дегенде жиырма екі есе, омега әрдайым ұлырақ болады, әрі тілдерді шатастырып, халықтарды жер жүзіне бытыратып жіберуде көрінген күш айқыштың құдіретінен әлдеқайда асып түсті. Нимродтың мұнарасы 11-қыркүйектегі Қос Мұнараны бейнелейді, ал Ысқақты құрбандыққа ұсыну жексенбілік заңды бейнелейді.

Таңдалған халықпен жасалған келісімнің желісі он бір санының нышанынан басталып, жиырма екі санының нышанымен аяқталады. Бұл желі Нимродтың альфа тарихындағы, сондай-ақ Ыбырайымның омега тарихындағы сынақ мерзімінің жабылуымен аяқталады. Нимрод пен Ыбырайымның дәл осы тарихының өзі Киелі кітаптың бірінші кітабында баяндалған және ол Нұхтың топан суының жуырдағы жойқын қасіретінен кейін қалған сынықтарды жинастыру аясына орналастырылған. Киелі кітаптың бірінші кітабында екі келісімнің көрнекі бейнесі он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі желідегі сынақ мерзімінің жабылуын көрсететін екі куәгерді ұсынады.

Нимрод — әлі де әділетсіз әрі арам, ал Ыбырайым — Жаратылыс 11–22-тараулардың альфасында қалай айқындалса, Аян 22:11-дегі омегада да әлі де әділ әрі киелі. Сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында, 10-аятта осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерді мөрлемеу туралы жарлық беріледі. Сынақ мерзімі жабылардың дәл алдында, келесі аяттың өзінде, Аян кітабында мөрі ашылуға тиісті бір пайғамбарлық болуы керек. Он бірінші аяттан кейінгі екі аятта Мәсіх сол пайғамбарлықтың мөрін ашатын кілтті береді.

Жиырма екінші тарау — бүкіл Киелі кітаптың омега тарауы әрі Аян кітабындағы мөрленіп жабылған пайғамбарлықты ашудың кілті; ол — Мәсіх Аян кітабының бірінші тарауында барлық өзге қағидалардың үстінен айқындап көрсеткен принцип. Бірінші тарау — еврей әліпбиінің алғашқы әрпі, ал жиырма екінші тарау — соңғысы. Бірінші тараудың тоғызыншыдан он бірінші аяттарына дейін Жохан өзін таныстырады да, Мәсіхті Альфа мен Омега деп айқындайды.

Он бірінші аятта Жохан Патмос аралында, бірақ он екінші аятта ол артына бұрылады, содан бастап ол көктегі қасиетті орында болады. Осылайша, 9/11-аяттарда біз Жоханның куәлігін көреміз; ол Исаны Альфа және Омега деп айқындайды, ал Иса мұны 8-аятта Өзі туралы бұған дейін-ақ айтқан болатын:

Сегізінші аятта Жохан Мәсіхтің Өзі туралы айтқан сөздерін жазып отыр. Тоғызыншыдан он бірінші аяттарға дейін Жохан өзі туралы айтып отыр. Бұл алғашқы он бір аяттың ішінде Мәсіхті Альфа және Омега деп танытатын екі куәгерді білдіреді. Тоғызыншыдан он бірінші аяттарға дейінгі аралық өз алдына жеке бір ой бірлігін құрайды. Бүкіл тараумен байланыста болғанымен, осы аяттарда Жохан өзі туралы айтып отыр, ал төртіншідан сегізінші аяттарға дейін Жохан Құдайболмысы атынан Оның қауымдарына сөйлеп тұр. Төртінші аят сегізінші аятта аяқталатын бір ой бірлігін бастайды. Мұны Мәсіхтің «болған, бар және келмекші» деген бастапқы сипаттарының төртінші аятта айқындалып, содан кейін сегізінші аятта қайтадан көрсетілуінен тануға болады.

Бірінші тараудың алғашқы үш аяты сынақ мерзімі аяқталардан сәл бұрын мөрі ашылатын Иса Мәсіхтің аянын ұсынады, өйткені үшінші аятта: «уақыт жақын»,— делінген. «Уақыт жақын» деген сөздер жиырма екінші тараудың оныншы аятындағы: «осы кітаптағы пайғамбарлық сөздерін мөрлеме, өйткені уақыт жақын»,— деген тұжырыммен дәлме-дәл бірдей. Мөрі ашылатын пайғамбарлық — Иса Мәсіхтің аяны.

Төртінші аят мөрдің ашылуын бастайды, әрі төртінші аят Жоханның: «Мен, Жохан», — деген куәлігімен басталады; содан кейін сегізінші аятта Мәсіх Өзін Өзі таныстырады. Осы бес аяттың біріншісінде — адамдық куәлік, ал соңында — Құдайлық куәлік беріледі. Төртінші аят Көктегі Әкені «бар болған, болып тұрған және келетін» Тұлға ретінде айқындайды. Сегізінші аят Мәсіхті «бар болған, болып тұрған және келетін» Тұлға ретінде айқындайды.

Иса Мәсіхтің Аянын ашудың кілті — альфа мен омега қағидасы. Алғашқы әрі Соңғы ретінде Мәсіх өткенде болғаны және болашақта болатыны сияқты, қазір де бар. Иса да, Әке де болған, бар және келуге тиіс Құдай екендігі — Мәсіхтің Альфа мен Омега ретіндегі тағы бір көрінісі. Ол — Альфа мен Омега, Алғашқы мен Соңғы, Басы мен Соңы; әрі Ол бастауда болды және аяқталуда да болады. Кесария Филиппідегі қауымға берілген Патшалықтың «кілттері» — Ишая 22:22-де Елиякімнің иығына қойылған «кілттің» өзі. Аян кітабының альфасы — бірінші тарау, ал омегасы — жиырма екінші тарау, сондықтан біз Аянның тарауларынан бүкіл еврей әліпбиін табамыз. Он үшінші тарау Америка Құрама Штаттарының, содан кейін дүниенің бүлігін бейнелейді. Бірінші тарау Мәсіхті Альфа мен Омега ретінде көрсетеді, ал жиырма екінші тарау сол ақиқатты айқындайды, бірақ бірінші тарауда айтылған ашылумен байланыстыра отырып. Бірінші, он үшінші және жиырма екінші тараулар бірігіп «ақиқат» сөзін құрайтын үш еврей әрпін бейнелейді.

Матайдың жиырма үшінші тарауында Иса парызшылдар мен саддукейлерге қарсы сегіз қасірет жариялайды. Жиырма екінші тараудың соңғы аятында Мәсіхтің даукес яһудилермен болған сұхбаты Дәуіттің жұмбағымен аяқталды; бұл жұмбақ альфа мен омега қағидасын түсінген жағдайда ғана шешіле алады.

Жиырма екінші тараудың қорытындысы келісім тарихындағы бір белесті айқындайды. Еремия да осы ақиқат желісіне назар аударады:

Еремияға ежелгі Исраил үшін дұға етпеу бұйырылды, өйткені олар қайтып келмес шекке жеткен еді; жиырма екінші тараудың соңындағы даукес яһудилер де дәл сондай күйге түскен болатын. Мұса (келісім адамы) таңдаулы келісім халқын жойып жіберу жөніндегі Құдайдың шешімімен бетпе-бет келгенде, дұғамен ара түсті. Жетінші тарауда Еремияға сол бір келісім халқы үшін дұға етпеу айтылды. Шилоның пайғамбарлық тарихы бір аятта білдірілгендей, күнәсі құтқарылмас шекке жеткенде, Құдайдың таңдаулы келісім халқын теріске қағатынының айғақ үстіне айғақ болып келетін дәлелі ретінде айқындалады.

Келісім тарихында Құдайдың Өзінің келісімдік қарым-қатынасын тоқтататын нүктесі — белгілі бір айрықша межелік белгі. Оныншы сынақ ретінде Ешуа мен Қалебтің хабарын теріске шығару — соның тағы бір мысалы. Бірнеше тараудан кейін Еремияға да осы халық үшін дұға етпеу бұйырылады.

Жетінші тарауда Шилоахтың рәміздігі арқылы бейнеленген жексенбілік заң кезінде лаодикеялықтарды ауызынан шығарып тастау баяндалады және Ол жуық болашақта не «істейтінін» айқындайды.

Он бірінші тарауда дұға етпеу туралы берілген бұйрық — жексенбілік заңнан кейін келетін қиыншылық уақытына тап болғанда лаодикиялықтарды билеп алатын қорқынышқа қатысты. Олардың бастан кешіретін қорқынышы келісімді қабылдамай тастағандарының тарихы аясында көрсетілген.

Жүз қырық төрт мыңның қатарында болуға үміткерлердің қайта тірілуі Аян 11:11-де көрсетілген; әрі олардың түпкілікті жиналуы Ишая 11:11-де көрсетілген; ал айдаһардың, аңның және жалған пайғамбардың сыртқы шебі Даниял 11:11-де көрсетілген; Жексенбі заңы бойынша арамшөптерге шығарылатын үкім Езекиел 11:11-де көрсетілген, ал ақымақ қыздардың басына түсетін жаза мен үрей Еремия 11:11-де көрсетілген.

Осы халық үшін дұға етпеу туралы бұйрық — Матайдың жиырма екінші тарауының соңғы аяттарындағы жолбелгі, ал жиырма үшінші тарау Адвентизмге қарсы сегіз қайғыны айқындайды. Жиырма үшінші тарау не 1844 жылғы 22 қазан, не жексенбілік заң болып табылады. Осы екі жолбелгінің екеуі де неке оқиғасының орындалуы, ал неке — қалыңдық пен күйеудің бір тән болып қосылуы. Некенің толық жүзеге асуы татуласуды, яғни “біртұтастануды” білдіреді. Адам Құдайдың бейнесі бойынша жаратылды, әрі Ол еркек пен әйелді жаратты. Олардың ұрпағы еркектен келген жиырма үш хромосомамен және әйелден келген жиырма үш хромосомамен бейнеленеді. Екеуінің қырық алты хромосомасы бірге ғибадатхананы құрайды. Әрбір жеке адам — ғибадатхана, өйткені сендер Жаратқан Иенің ғибадатханасы екендеріңді білмейсіңдер ме?

Екеуі бір болғандағы неке тұтастығы — қырық алтыдан тұратын бір ғибадатхананы құрау үшін, жиырма үштен тұратын екі ғибадатхананың бірігуі. Мәсіх — ғибадатхананы тұрғызатын Сол, әрі Ол Өз шіркеуін Өзінің еркек ғибадатханасымен қосылуға тиіс әйел ғибадатхана ретінде тұрғызады. Бұл байланыс — адамдық ғибадатхана Құдай ғибадатханасының Ең Киелі Орнында Құдайлықпен біріккен кезде жүзеге асады. «Жиырма үш» — жүз қырық төрт мыңның мөрленуінің нышаны, ал сол іс жиырма үш жүз жылдық пайғамбарлықтың соңында басталды. Матай жиырма үш — Лаодикеялық Жетінші күн адвентистеріне қарсы айтылған үкім, олар жүз қырық төрт мыңның жалған баламасы болып табылады.

Жүз қырық төрт мың — жетеудің ішінен шыққан сегізіншісі; олар — сегізінші күні қайта тірілетіндер, Нұхтың кемесіндегі сегіз жан; олар — Сеттің сегіз ұрпағы, әрі олардың маңдайларындағы мөр сегізінші күні жасалатын сүндеттелу арқылы бейнеленген. Олар — сегізінші күні қызметке арналып майланатын діни қызметкерлер, ал жиырма үшінші тарауда Адвентизмге қарсы айтылған сегіз қасірет — жалған сегізге қарсы жарияланған үкім.

Ақымақ қыздарға айтылған қасірет үкімі жиырма екінші тараудың соңғы аятындағы Құдай халқының мөрленуінен кейін келеді. Жиырма екінші тарау Жаратылыс кітабының жиырма екінші тарауымен сәйкеседі, өйткені Ескі Өсиеттің алғашқы кітабы Жаңа Өсиеттің алғашқы кітабының бейнесін береді. Он екі тарауды құрайтын, Матайдың он бірінші тарауынан жиырма екінші тарауына дейін созылатын пайғамбарлық желінің дәл ортасында сол он екі тараудың алтыншысы — он алтыншы тарау орналасқан; сол жерде Симон Бар-Жонаның есімі Петір болып өзгертілді.

Матайдың он бірінші тарауынан жиырма екінші тарауына дейін 459 аят бар. Ортадағы аят — он алтыншы тараудың он жетінші аяты, бірақ бұл аятты он сегізінші және он тоғызыншы аяттардан бөліп қарауға болмайды, өйткені олар бір тұтас тұжырым болып табылады.

Он бірінші тараудан жиырма екінші тарауға дейінгі тараулардың дәл орталығы — христиандық үшін іргелі өсиет мәлімдемесі. Сол мәлімдемеде Симонның есімі Петір болып өзгертіледі; егер ағылшын әліпбиіндегі әр әріптің сандық орнын қолдансаңыз, мәселен, “a” — бір, ал “z” — жиырма алты болса, онда “p” — 16, “e” — 5, “t” — 20, келесі “e” — 5, ал “r” — 18 екені анықталады. 16 X 5 X 20 X 5 X 18-ді көбейткенде, 144,000 шығады, ал Петірдің есімінің өзгеруіне, яғни өсиеттік қарым-қатынастың нышанына, сілтеме 16-тараудың 18-аятында табылады; әрі Петір есімінің алғашқы әрпі — 16 саны, ал соңғы әрпі — 18 саны. Мұның бәрі он бірдің нышанынан басталып, жиырма екінің нышанымен аяқталатын он екі тараудың ортасында орналасқан.

Бұл желі Жаратылыс кітабының он бірінші тарауынан жиырма екінші тарауына дейін де кездеседі, және сол желіде 305 аят бар, бұл он жетінші тарау мен он бірінші аятты сол желінің орталығы ретінде айқындайды. Ескі Өсиеттің бірінші кітабының осы он екі тараудан тұратын желісі Ыбырайыммен жасалған келісімді айқындайды және Жаңа Өсиеттің бірінші кітабының сол тарауларында омега желісімен түйісетін альфа желісін бейнелейді. Матайдағы омега желісінің орталығы жексенбілік заң кезінде көтерілетін келісімнің белгісі болып табылатын жүз қырық төрт мыңның келісімдік қарым-қатынасының ең биік нүктесі болып табылады. Жаратылыстағы осы желінің орталық аяты тек орталық аяттың өзін ғана емес, сонымен бірге Ыбырайыммен жасалған үш бөлікті келісімнің екінші, яғни ортаңғы қадамын, сондай-ақ дәл сондай маңызды түрде келісімнің белгісін де айқындайды.

Бұл мәселелерді келесі мақалада жалғастырамыз.