Жоел кітабы және Лаодикиялық Жетінші күн адвентистері шіркеуі — Жиырма тоғызыншы саны

Матай кітабындағы бесінші мессиандық пайғамбарлық — түңілу мен өлімнің межелік белгісі. 2020 жылғы 18 шілдеде Нэшвиллдің жойылуы туралы жалған болжам Ілияс пен Мұсаны өлтірді.

Мұса мен Ілияс Содом мен Мысырдың көшелерінде өлтіріледі. Ескі Өсиеттің соңғы мәлімдемесі Жаратқан Иенің ұлы әрі қорқынышты күні келмес бұрын Ілиястың келетінін айқындайды. Сол қорқынышты күн Даниялдың он екінші тарауында Михаил орнынан тұрған кезде басталады да, Аянның жиырма екінші тарауында «әділ болған да, әділетсіз болған да» мәңгілікке сол күйінде қалатыны жарияланады.

Ілияс сынақ мерзімі жабылардың алдында келуі тиіс, әрі ол Уахи кітабының он бірінші тарауында, дәл сынақ мерзімі жабылардың алдында өлтіріліп, қайта тіріледі. Ол қайта тіріліп, өз хабарын сынақ мерзімі жабылғанға дейін жеткізеді; содан кейін әділдер мен зұлымдардың тағы бір қайта тірілуі болады.

Сол ерекше қайта тірілуден кейін Мәсіхтің Екінші келуі болады; сол кезде әділ өлгендер қайта тіріліп, содан соң қасиеттілер жоғалғандарды соттайтын мың жыл басталады. Мың жылдың соңында тағы бір қайта тірілу және Мәсіхтің үшінші келуі болады. Пайғамбарлық қайта тірілулердің желісі папалық аңның қайта тірілуін де қамтиды, бірақ бұл қайта тірілулердің әрқайсысы Құдайдың пайғамбарлық Сөзіндегі дербес тақырып болып табылады. 2020 жылғы 18 шілдеде жүз қырық төрт мыңдықтың лаодикеялық қозғалысы 1844 жылдан кейінгі уақытқа қолданулар жасауға тыйым салатын Мәсіхтің бұйрығына қарсы шығып, рухани өзін-өзі өлтірді.

Сонда Рамада — яғни тәкаппарлық пен өзін-өзі дәріптеуді білдіретін жерде — бір дауыс естілді. Жақсы жолаушы дегенді білдіретін Рақил, Мұса мен Ілиястың жоқтығына бола жоқтап отыр, әрі бұдан да маңыздысы — олар жұбатыла алмайды. Оларда ешбір жұбаныш жоқ, ал Киелі Рух — Жұбатушы; Ол шөлдегі дауыс 2023 жылдың шілдесінде басталған кезде жіберілетін еді.

Бұл оқиғалар рақым мерзімі жабылардың дәл алдында болады, әрі Аян кітабына сәйкес, рақым мерзімі жабылардың дәл алдында Иса Мәсіхтің Аянының мөрі ашылады. Сол мөрдің ашылуы Мұса мен Ілиясты қайта тірілтеді; олар сондай-ақ өз балалары үшін жылап, жоқтау айтып, жұбатуға көнбеген ізгі жолаушы Рахил де болып табылады. Сол балалар қайта тірілген кезде, оның жоқтауы қуанышқа айналады.

Мұса мен Ілияс Содом мен Мысырдың көшелерінде өлі жатты, әрі Мәсіхке қатысты болғаны сияқты, жүз қырық төрт мың да 2023 жылдың шілдесінде жиналу басталған кезде Мысырдан шақырылып шығарылар еді.

Мысыр көшесінде өлі жатқан шақта, шөлден шыққан көктегі үн Езекиелдің өлі сүйектер аңғарын өмірге шақырады. Сол үн 2023 жылдың шілде айында естіле бастады.

Құдай Өз Ұлын Мысырдан шақырып алды, сондай-ақ Ол Мұсаны да Мысырдан шақырып алған, өйткені Мұса — альфа, ал Иса — омега ретінде, Мұса мен Тоқтының әнін айтатын жүз қырық төрт мыңның тәжірибесін бейнелейді. Сол әннің құрамына Мысырдан шығуға деген шақыру да кіреді. Езекиелде екі қадам бейнеленген, олар Адамның жаратылуындағы екі қадам арқылы алдын ала көрсетілген болатын. Әуелі тән қалыптастырылады, содан кейін оған өмір тынысы үрленеді де, сонда ол тірі болады. Аянның он бірінші тарауында алғашқы қадам — өлтірілгендердің ішіне Құдай Рухының енуі, содан кейін олар аяқтарына тұрды. Олар тұрған кезде, олар — Құдайдың әскері. Он бірінші тарауда Рухты жеткізетін нәрсе Езекиелдің бірінші пайғамбарлығы арқылы бейнеленген. Айдаладағы дауыс — Киелі Рухпен қатар жүретін пайғамбарлық хабар.

Матай кітабында Жаратылыс кітабындағы жүз қырық төрт мыңмен жасалған келісімді білдіретін екі куәгерді ұсынатын он екі тарауға омега болатын он екі тарау бар. Сол ерлер мен әйелдер Құдайлықтың өз адамдықтарымен біріктірілген қарым-қатынасында мәңгілікке мөрленген. Олар он бірінші сағаттағы жұмысшылар үшін белгіге айналады.

Жүз қырық төрт мыңның көкке шақырылатын жалауы, Аян кітабының он бірінші тарауында, олар әуелі Мысырдан шақырылып шығарылады, өйткені өлтірілген орындары — сол. Айдаладағы бір дауыс оларды Мысырдан шақырып шығарады, сонда олар он бірінші сағаттағы жұмысшылар үшін белгі болсын. Олардың 2024 жылғы қайта тірілуі де, қай бейнелеу танылып отырғанына қарай, туу ретінде де, ояну ретінде де көрсетілген. Туу тұрғысынан алғанда, олар он қыз туралы астарлы әңгімені орындайтындар, әрі осы мағынада олардың тууы — пәк қыздан туу, және белгі — солар.

Мұса мен Мәсіхтің тарихында белгілер болғаны сияқты, Миллершілдер тарихында да белгілер болды. Соңғы күндері Лаодикиялық адвентизм белгі іздейтін болады, ал олардың жалғыз белгісі — Жүністің белгісі. Сондай-ақ 2024 жылы қайта тірілетіндер үшін де бір белгі бар. Олардың белгісі — Леуіліктер кітабының жиырма алтыншы тарауындағы «жеті уақыт».

Қашып құтылғандар сондай-ақ Исраилдің қуылғандары ретінде бейнеленген, әрі оларды өздерін жек көрген бауырластары қуып шығарды. Бауырластары оларды қуып шығарды, өйткені Мұсаның «жеті реті» арқылы бейнеленген сенбілік шындықты теріске шығара алмады.

Жаратқан Ие қалдықты 2023 жылдың шілде айында жинай бастады, ал қалдық — Исраилдің «қуғындалғандары». 2023 жылдың шілде айында Ол Өзінің қуғындалғандарын жинау үшін қолын екінші рет созды. Ол 1849 жылы қолын екінші рет созды, бұл 1856 жылғы Мұсаның жеті есе омега нұрының алдында болды. Альфа нұр Миллердің алғашқы пайғамбарлық жаңалығы — Мұсаның жеті есесі арқылы бейнеленді.

Қуылғандар белгі ретінде жоғары көтерілген кезде, олар сонда он бірінші сағаттың жұмысшыларын жинайды; олар «Құдайдың мөріне ие болғандар мен жалған тынығу күнін ұстайтындардың арасындағы айырмашылықты» «көру арқылы ғана ескертіле» алады. Он бірінші сағаттың жұмысшылары үшін белгі — қуылғандар, ал қуылғандардың ӨЗ белгісі — «осы жылы өзінен-өзі өскен нәрселерді, екінші жылы да содан шыққанды жеу; ал үшінші жылы тұқым сеуіп, орып, жүзімдіктер отырғызып, соның жемісін жеу» деген жұмбақ.

Бұл үзіндінің жұмбағы — оның Леуіліктер кітабының жиырма бесінші және жиырма алтыншы тарауларындағы «жеті мезгілді» білдіретіндігінде. Жердің тынығу сенбісі — уәде етілген жер үшін жетінші жылғы тынығуды сақтау не қабылдамай тастаудың не игілігін, не қарғысын айқындайтын келісімнің құрамдас бөлігі. Жүз қырық төрт мыңның белгісі — жердің жетінші жылғы сенбісі арқылы бейнеленетін келісімнің үш еселі уәдесінің құрамдас бөлігі. «Жеті мезгілдің» іргелі ақиқаты жаңа жүрек пен жаңа сананы, сондай-ақ жаңа тәнді және онда өмір сүретін жерді уәде ететін келісімнің үш құрамдас бөлігінің бірін айқындайды.

Жетінші күнгі сенбі — Құдай мен Оның халқының арасындағы белгі, бірақ сол жетінші күнгі сенбі ежелгі Исраилге жүктелген келісімдік жауапкершілікті де бейнелейді. Олар Он өсиеттің сақтаушылары, аманаттап тапсырылған иелері болуға тиіс еді. Уайт ханым ежелгі Исраилмен сәйкестікте 1844 жылғы қазіргі Исраилге тек Он өсиет қана емес, сондай-ақ Құдайдың пайғамбарлық Сөзі де аманат етіп тапсырылғанын анық айтады.

Он өсиет жетінші күндік сенбінің белгісімен бейнеленеді, ал пайғамбарлық заңдар жетінші жылдың сенбісімен бейнеленеді. Лаодикеялық Жетінші күн адвентизмі кемеден секіріп түсіп, күнге табына бастағанда, қатты ұятқа қалады, бірақ олардың әуелі қабылдамай тастаған сенбі туралы өсиеті — Мұсаның «жеті реті».

Уәде етілген жерді иемдену үшін Құдайдың халқы тек жетінші күнгі сенбіні ғана емес, жеті жылдық сенбіні де түсініп, берік ұстануға тиіс. Лаодикеялық адвентизм бұл киелі кітаптық ақиқатты теріске шығара алмайды, бірақ оны өтірікпен бүркемелейді. Міне, болашақта ту болатындарды қуып шығаруға дейін жеткізетін олардың өшпенділігінің түбірі осы.

Эллен Уайттың алғашқы аяны өздерін жек көрген бауырластары оларды қауымнан шығарып тастағаннан кейін, бес әйел (бес дана қызды білдіретін) жиналған кезде берілді. Олар Екінші Келу туралы ілім үшін жек көрілді, осылайша соңғы күндердегі аластатылғандарды бейнеледі.

«Атақ үшін ғана» («тек аты ғана бар» дегенді білдіретін) «адвентистер Яһуда сияқты бізді католиктерге сатып кетер еді». Олар мұны «сенбі күні үшін» аластатылғандарды «жек көргендіктен» істеді. Атақ үшін ғана адвентистер жетінші күнгі сенбіні ұстанамыз деп мойындайды, сондықтан мұнда меңзелген сенбі осы бола алмайды. Олар аластатылғандарды жек көреді, өйткені олар Уильям Миллер тұлғасындағы Ілиястың альфа-түсінігі болған Мұсаның жеті мезгіл жөніндегі іргелі ақиқатын теріске шығара алмайтындарын біледі.

Яһуда — саддукейлер мен парызшылдардан құралған Жоғарғы кеңестің нышаны емес; Яһуда он екі шәкірттің бірі еді. Ол Мәсіх Алғашқы өнім мейрамында некелеспек болған келісімдегі қалыңдықтың бір мүшесі еді. Аластатылғандарға қарсы жасалған сатқындық Яһудадан, яғни Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері қауымынан шығады. Олар көптеген нышандар арқылы бейнеленген, мысалы, Малахи үште Келісімнің Хабаршысы теріске шығаратын леуіліктер сияқты. Сол тазарту кезінде леуіліктер бөлініп шығады, әрі адал болсын, опасыз болсын, олардың саны — 25. Леуіліктер бұрынғы жылдардағыдай тарту ретінде жоғары көтерілердің алдында алдын ала тазартудан өткізіледі.

Леуіліктер — құрбандық, өйткені олар ұлы Құрбандық болып табылатын Мәсіхтің мінез-құлқын кемел түрде бейнелейді. Сол жиырма бес леуілік құрбандық ретінде жоғары көтерілген кезде, Езекиел 8-тағы жиырма бес жалған леуілік күнге тағзым етіп жатады.

Яһуда зұлым леуілікті ғана білдірмейді, сонымен бірге ол Яһуданың отыз күміс теңгесімен бейнеленгендей, отыз жыл бойы даярланған зұлым діни қызметкерді де білдіреді.

Яһуданың лақтырып тастаған отыз күміс ақшасы Малахи үшінші тараудағы Келісімнің Елшісінің қожырды (жалған күмісті) лақтырып тастауын (тазартуын) бейнелейді. Ол зұлым діни қызметкерлер Қорах, Датан мен Абырамның бүлігі және 1888 жылғы бүлікшілер арқылы бейнеленді. Зұлым діни қызметкерлерді Құрама Штаттар — жердегі аң — аузын ашқанда, жер жұтып қояды. Содан кейін жексенбілік заңнан басталатын кеш жауынның толық төгілуі кезінде от олардың ізбасарларын құртады.

Мәсіхтің күндеріндегі белгі ретіндегі пәк қыздан туу соңғы күндердегі дана қыздардың белгісін бейнелейді. Сол кезеңде Синедрион — Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері шіркеуі — бір белгі іздейтін болады, бірақ Лаодикеяға берілген жалғыз белгіні көре алмайды. Ұлы көпшілікке, он бірінші сағаттың жұмысшыларына арналған белгі — жексенбілік заңның сынақ кезеңінде ерлер мен әйелдердің жетінші күнгі сенбіні сақтап жүргенін көру. Бұрынғы келісім халқы мен араларындағы тартыстағы қалдықтың белгісі — жетінші жылдың сенбісі; ол Хабақұқтың екі қасиетті кестесінің де орталық тірегі ретінде анықталған адвентизмнің іргетастарын бейнелейді. Лаодикеялық адвентизмге берілген белгі — Мәсіх пен Петір арасындағы сұхбатта қозғалған Жүніс пайғамбардың белгісі.

Синедрион үшін белгі — Жүністің белгісі; демек, Адвентизм де Жүністің белгісі болып табылады. Шимон Бар-Жүніс бұл үзіндіге келісім адамының символы ретінде енгізіледі, өйткені оның есімі өзгертілгелі тұр. Келісім кезінде Ыбырамның есімі өзгертілді. Саулдың есімі Пауыл болып өзгертілді. Жақыптың есімі Исраил болып өзгертілді. Осы үш куә Киелі кітаптағы кейіпкердің есімі өзгерген кезде, оның келісім адамы екенін білдіретінін, сондықтан ол соңғы келісім халқының, яғни жүз қырық төрт мыңның бейнесі болып табылатынын дәлелдейді. Осы үш куә сондай-ақ келісім адамының есімі есімі өзгертілген адамның өзімен байланысты пайғамбарлық символизмді білдіретінін де көрсетеді. Саул «таңдалған» дегенді білдіреді, өйткені ол Ізгі хабарды басқа ұлттарға жеткізу үшін таңдалған еді. Оның есімі Пауыл болып өзгертілді, бұл «кіші» дегенді білдіреді, өйткені ол Құдайдың қауымын қудалағандықтан, өз көзіне елшілердің ең кішісі болып көрінді. Алаяқ Жақыптың есімі де, тәжірибесі де Исраил білдіретіндей жеңімпазға айналып өзгертілді. Петірдің есімі Шимон еді, мағынасы — естуші; ал Бар-Жүніс — Жүністің ұлы дегенді білдіреді.

Петір Жүністің соңғы ұрпағын бейнелейді, өйткені ол Жүністің ұлы еді. Жүніс «көгершін» дегенді білдіреді, ал Шимон — көгершіннің хабарын естіген адам; сондықтан Шимон Бар-Жүніс Иса шомылдыру рәсімінен өтіп, Иса Мәсіх болған кезде, Киелі Рух көгершін бейнесінде түскен сәтте, Исаның майлануы туралы хабарды естіген еді. Жүністің хабары — Исаның шомылдыру рәсімінде құдіретпен майланғанын бейнелеген көгершіннің хабары болды. Жүністің хабары Жүністің киттің құрсағында үш күн болуы арқылы бейнеленді. Сол үш күн — Мәсіхтің шомылдыру рәсімімен және Жүністің киттің құрсағында болған уақытымен алдын ала бейнеленген Құтқарылу мейрамынан алғашқы өнімдер мейрамына дейінгі үш күн.

Жүністің белгісі — Мәсіхтің шомылдыру рәсімінен өткен сәттегі майлануының белгісі, ол Аян кітабының он сегізінші тарауындағы періштенің 11 қыркүйекте төмен түсуін бейнелейді. 11 қыркүйек Жүністің үш күнімен бейнеленген үш сатылы сынақ үдерісін бастады. Сол үш саты Миллериттер тарихында да көрсетілген. 1840 жылғы 11 тамыз бірінші періштенің сынағын, 1844 жылғы 19 сәуір екінші періштенің сынағын, ал 1844 жылғы 22 қазан үшінші сынақты белгіледі. Сол үш саты 11 қыркүйекті, 2020 жылғы 18 шілдені және жексенбілік заңды білдіреді.

Жексенбілік заң кезінде Жүніс балықтың аузынан түкіріліп шығарылады; дәл сол жерде Мәсіх Лаодикеяны Өз аузынан түкіріп шығарады, дәл сол жерде Балағамның есегі аузын ашып сөйлейді, дәл сол жерде Шомылдыру рәсімін жасаушы Жақияның әкесі Зәкәрия сөйлейді, әрі дәл сол жерде Америка Құрама Штаттары айдаһар сияқты сөйлейді. Содан кейін Жүніс 2024 жылы Мұса мен Ілияспен бірге қайта тірілгендердің нышаны ретінде әлемге соңғы ескертуді жариялайды. Сол жандар Содом мен Мысырдың көшелерінде өлді, содан соң Езекиелдің құдіретті әскері ретінде қайта тіріледі. Қайта тірілген сәттерінде олар Жүністің белгісіне айналады, өйткені ол Ниневиге соңғы хабарды жеткізу үшін өліп, қайта тірілгендерді бейнелейді. Киттің ішінде болған Жүніс, арыстандар апанындағы Даниял, қайнап тұрған май құйылған қазандағы Жохан — нышандық өлім мен қайта тірілуді бастан кешірген жүз қырық төрт мыңды бейнелейді. 9/11-дегі майлану, Езекиелдің құдіретті әскерінің қайта тірілуіне дейін, Мәсіхтің Өзінің қайта тірілуіне дейінгі шомылдыру рәсімін бейнелейді.

Тәждік ғажайып — Лазардың қайта тірілуі болды.

Мәсіх Лазарды қайта тірілтпестен бұрын кідірді, ал Лазар тек «тәждік ғажайып» қана емес, сондай-ақ Құдай ісінің «мөрі» де болды. Осы үзіндіде Жүністің белгісі — азғын әрі зұлым ұрпаққа берілетін жалғыз белгі. Мөр басу үдерісінің уақытының айрықша нақты екендігін көру маңызды. Біз қарастырып отырған, Петірдің есімі өзгертілетін үзіндіде, сол сәттен бастап Иса Өзінің өлімге тапсырылуға тиіс екенін аша бастағаны хабарланады; дегенмен Матай соңғы аятта былай деп жазады: «Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ.» Содан кейін, дәл келесі аятта ол былай деп жазады: «From that time forth began Jesus to shew unto his disciples, how that he must go unto Jerusalem, and suffer many things of the elders and chief priests and scribes, and be killed, and be raised again the third day.»

Үзінді Иса адамдардың Өзін кім деп санайтынын сұрауынан басталады, содан кейін Ол шәкірттерінен Өзінің кім екені туралы олардың не ойлайтынын сұраған жалғаспалы сұрақ қойды.

Петір жауап бергенде, Исаның Мәсіх әрі тірі Құдайдың Ұлы екенін айқындайды. «Christ» сөзі — еврей тіліндегі «Messiah» сөзінің грекше баламасы. Иса Өзінің кім екені туралы мәселе көтеріп, шәкірттерін Өзінің Мәсіх екендігіне алып келеді, бірақ сол мезетте-ақ оларға мұны ешкімге айтпау керектігін білдіреді. Сол уақыттан бастап, Ол Матайдың соңғы үш тарауындағы жиырма үш межені орындайтынын үйрете бастады, алайда Мәсіхке қатысты шындықтардың қадам-қадамымен ашылуы қажеттілік болды.

Келесі мақалада осы Мәсіхшілік межелік белгілерді жалғастырамыз.