Leviticus twenty-three presents the spring and the fall feasts, and the representation of the feasts is divinely profound in the structure, and in the perfect alignment of the beginning and ending structures, within the overall structure. The spring feasts and fall feasts align with one another. The chapter bears witness of Palmoni, the wonderful numberer over and over again. The chapter soundly and marvelously connects with the latter-day message of the one hundred and forty-four thousand.
Леуіліктер кітабының жиырма үшінші тарауында көктемгі және күзгі мейрамдар баяндалады, ал мейрамдардың бейнеленуі құрылымында Құдайлық тереңдікке ие; сондай-ақ жалпы құрылымның аясында бастау және аяқталу құрылымдарының кемел сәйкестігі де сонда көрінеді. Көктемгі мейрамдар мен күзгі мейрамдар бір-бірімен үйлеседі. Бұл тарау қайта-қайта Пальмонидің, яғни ғажайып Санаушының, куәлігін береді. Бұл тарау соңғы күндердегі жүз қырық төрт мың туралы хабармен берік те ғажап түрде байланысады.
The number “23” represents the atonement, which is the combination of Divinity and humanity. The name Leviticus represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, for all the prophets speak of the latter days, and the priests of the latter days are those who Peter identifies as a holy priesthood. Peter’s holy priesthood is the wise who understand the increase of knowledge that produces the message of the Midnight Cry. The foolish, or wicked as Daniel identifies them, reject the increase of knowledge, and Hosea informs us that for this reason they are rejected as priests.
«23» саны Құдайлық пен адамзаттың қосылуы болып табылатын татуластыруды білдіреді. «Леуіліктер» атауы жүз қырық төрт мыңның діни қызметін білдіреді, өйткені барлық пайғамбарлар ақырғы күндер туралы айтады, ал ақырғы күндердің діни қызметкерлері — Петір қасиетті діни қызмет деп айқындайтындар. Петір айтқан қасиетті діни қызмет — Түн ортасындағы айқай хабарын туғызатын білімнің артуын түсінетін данышпандар. Ал Даниял оларды атағанындай, ақымақтар немесе зұлымдар білімнің артуын қабылдамайды, және Ошия бізге осы себептен олардың діни қызметкер ретінде қабылданбайтынын хабарлайды.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. Hosea 4:6, 7.
Менің халқым білімнің жоқтығынан құрып барады; сен білімді тәрк еткендіктен, Мен де сені тәрк етемін, сонда сен Маған діни қызметкер болмайсың; өз Құдайыңның заңын ұмытқаның үшін, Мен де сенің балаларыңды ұмытамын. Олар көбейген сайын, Маған қарсы соншалық күнә жасады; сондықтан олардың даңқын масқаралыққа айналдырамын. Ошия 4:6, 7.
The drunkards of Ephraim, who Isaiah also calls the “crown of glory” have their glory turned into “shame.” Hosea specifically identifies that those who reject the increase of knowledge of the latter days are the Laodicean Seventh-day Adventist church, for he recorded, “My people.” His people will be rejected as priests, and it happens in the final and fourth generation, for He is to forget their children, and children represent the last generation.
Ишая сондай-ақ «даңқ тәжi» деп атайтын Ефремнің маскүнемдерінің даңқы «ұятқа» айналады. Ошия кейінгі күндердегі білімнің артуын қабылдамайтындардың Лаодикеялық Жетінші күн адвентистері қауымы екенін нақты көрсетеді, өйткені ол: «Менің халқым», — деп жазған. Оның халқы діни қызметкерлер ретінде қабылданбайды, әрі бұл соңғы, яғни төртінші ұрпақта болады, өйткені Ол олардың балаларын ұмытуға тиіс, ал балалар соңғы ұрпақты білдіреді.
At—one—ment
Татуласу
The title of “Leviticus 23,” means “the atonement of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.” This truth can be deduced with simply the name of the book in connection with the chapter number. The atonement, which Leviticus twenty-three addresses means “at-one-ment,” and is identifying the combination of Divinity and humanity. That combination is represented with a multitude of symbols in God’s Word, one of which is that the human temple is to be combined with the Divine temple.
«Леуіліктер 23» деген атау «жүз қырық төрт мыңның діни қызметкерлігінің татуластырылуы» дегенді білдіреді. Бұл ақиқатты кітаптың атауын тарау нөмірімен байланыстыру арқылы-ақ қорытындылауға болады. Леуіліктердің жиырма үшінші тарауы сөз ететін татуластырылу «біртұтастану» дегенді білдіреді және Құдайлық пен адамшылықтың қосылуын айқындайды. Бұл қосылу Құдай Сөзінде көптеген рәміздер арқылы бейнеленген, солардың бірі — адамдық ғибадатхананың Құдайлық ғибадатханамен біріктірілуге тиіс екендігі.
The human temple has a framework of “23” male and “23” female chromosomes. Peter identifies that the priesthood of the one hundred and forty-four thousand are a “spiritual house.” Those chromosomes join together as does a man and woman, and what God has joined together, let no man put asunder. The marriage is another symbol of the at-one-ment. Leviticus “23” means the combination of the temple of the Heavenly High Priest, with the temple of the priests who are the one hundred and forty-four thousand.
Адам ғибадатханасының құрылымы еркектік «23» және әйелдік «23» хромосомадан тұрады. Петір жүз қырық төрт мыңнан тұратын діни қызметтің «рухани үй» екенін айқындайды. Сол хромосомалар еркек пен әйелдің қосылғанындай бірігеді, әрі Құдай қосқанды адам айырмасын. Неке — татуластырылудың тағы бір нышаны. Леуіліктер «23» Көктегі Ұлы Бас Діни қызметкердің ғибадатханасы мен жүз қырық төрт мың болатын діни қызметкерлердің ғибадатханасының қосылуын білдіреді.
Twenty-two Verses
Жиырма екі аят
The spring feasts in Leviticus twenty-three are represented in the first twenty-two verses of the chapter, and the fall feasts are represented in the last twenty-two verses of the chapter. The last verse is verse forty-four, a symbol of 1844, when the antitypical Day of Atonement began on the tenth day of the seventh month, in fulfillment of Leviticus twenty-three. Chapter twenty-three is divided into two periods of twenty-two verses, both twenty-two verse periods are logically connected by being feasts, but also logically separated by Christ’s courtyard and holy place ministry, represented by the springtime and His Most Holy Place ministry represented by the fall.
Леуіліктер кітабының жиырма үшінші тарауындағы көктемгі мейрамдар тараудың алғашқы жиырма екі аятында бейнеленген, ал күзгі мейрамдар тараудың соңғы жиырма екі аятында бейнеленген. Соңғы аят — қырық төртінші аят, бұл 1844 жылдың нышаны, сол кезде Леуіліктер жиырма үшіншінің орындалуы ретінде жетінші айдың оныншы күні түпнұсқаға сәйкес Күнәні өтеу күні басталды. Жиырма үшінші тарау жиырма екі аяттан тұратын екі кезеңге бөлінген; осы екі жиырма екі аяттық кезеңнің екеуі де мейрамдар болуы арқылы қисынды түрде өзара байланысқан, бірақ сонымен бірге көктем мезгілімен бейнеленген Мәсіхтің аула мен Қасиетті орын қызметі және күз мезгілімен бейнеленген Оның Ең Қасиетті орын қызметі арқылы қисынды түрде ажыратылған.
22
22
Both the spring and fall feasts are represented by twenty-two verses, and the verses align with the witness of the Hebrew alphabet, which consists of “22” letters. “22” is a tithe of “220,” which is a symbol of the combination of Divinity and humanity. “220” represents the starting of both the 2,520 years of the scattering of Judah, and the 2,300 years until the Day of Atonement. The starting point of the 2,520 was 677 BC and the starting point for the 2,300 was 457 BC, thus identifying two hundred and twenty years as the link between the prophecy of the trampling down of God’s host and the prophecy of the trampling down of God’s sanctuary. Both those prophecies ended at the antitypical Day of Atonements’ arrival on October 22, 1844.
Көктемгі де, күзгі де мейрамдар жиырма екі аятпен бейнеленген, әрі бұл аяттар «22» әріптен тұратын еврей әліпбиінің куәлігімен сәйкес келеді. «22» саны — «220»-ның оннан бірі, ал «220» Құдайлық пен адамзаттың бірлігінің нышаны болып табылады. «220» Яһуданың бытыратылып таралуының 2 520 жылының да, сондай-ақ Тазару күніне дейінгі 2 300 жылдың да басталуын білдіреді. 2 520 жылдың басталу нүктесі б.з.д. 677 жыл, ал 2 300 жылдың басталу нүктесі б.з.д. 457 жыл болды; осылайша екі жүз жиырма жыл Құдайдың әскерінің тапталуы туралы пайғамбарлық пен Құдайдың киелі үйінің тапталуы туралы пайғамбарлықтың арасындағы байланысты айқындайды. Бұл екі пайғамбарлықтың да соңы 1844 жылғы 22 қазанда антитиптік Тазару күнінің келуімен аяқталды.
On that date, the work of Christ in combining the human temple with the Divine temple began, and at that time, both Habakkuk 2:20 and John 2:20 were fulfilled. Habakkuk identified the Divine was then in the Most Holy Place, and John recorded that the Millerite temple that was to enter by faith into that Most Holy Place had completed the forty-six-year period, that marked the erection of the Millerite human temple from 1798 unto 1844. The history of “46” years, consisting of “23” and “23” is represented by the work of William Miller who first began to present the message of that history in 1831, “220” years after the publication of the King James Bible. The Divine Word published in 1611, was combined with a human messenger “220” years later in 1831. Both the spring and fall feasts are represented by “22” verses.
Сол күні Мәсіхтің адамдық ғибадатхананы Құдайлық ғибадатханамен біріктіру ісі басталды, әрі сол уақытта Хабаққұқ 2:20 мен Жохан 2:20 екеуі де орындалды. Хабаққұқ Құдайлықтың сол кезде Ең Қасиетті Орынның ішінде болғанын көрсетті, ал Жохан сенім арқылы сол Ең Қасиетті Орынға кіруге тиісті болған миллериттік ғибадатхананың 1798 жылдан 1844 жылға дейін созылған, миллериттік адамдық ғибадатхананың тұрғызылуын белгілеген қырық алты жылдық кезеңді аяқтағанын жазып қалдырды. «23» және «23»-тен тұратын «46» жылдың тарихы осы тарихтың хабарын алғаш рет 1831 жылы жариялай бастаған Уильям Миллердің қызметі арқылы бейнеленеді; бұл King James Bible басылып шыққаннан кейінгі «220» жыл еді. 1611 жылы жарияланған Құдайлық Сөз «220» жылдан кейін, 1831 жылы, адамдық бір хабаршымен біріктірілді. Көктемгі де, күзгі де мейрамдардың екеуі де «22» аятпен бейнеленген.
Twenty-two verses of two lines of the same subject demands that prophetically the first twenty-two verses are to be laid over the top of the next twenty-two verses. In aligning the two lines in this fashion you are joining the work of the courtyard and holy place, represented in the spring feasts with the work of Christ in the Most Holy Place. At this prophetic level it represents the joining of two temples, which illustrates Christ’s work of at-one-ment.
Бір тақырыптағы екі жолдан тұратын жиырма екі аят пайғамбарлық тұрғыдан алғашқы жиырма екі аятты келесі жиырма екі аяттың үстіне қабаттастыруды талап етеді. Осылайша екі жолды өзара сәйкестендіру арқылы көктемгі мейрамдарда бейнеленген аула мен Қасиетті орынның қызметін Мәсіхтің Ең Қасиетті Орындағы қызметімен біріктіресіз. Осы пайғамбарлық деңгейде бұл екі ғибадатхананың бірігуін білдіреді, ал бұл Мәсіхтің татуластыру ісін көрсетеді.
When verses one through twenty-two are aligned with verse twenty-three through forty-four, a prophetic line is established that is witnessed to by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, and by the symbolism represented by the number “22” and also by the symbolism represented by the feasts in accompaniment with those feasts fulfillment in sacred history.
Бірінші аяттан жиырма екінші аятқа дейінгі аяттар жиырма үшінші аяттан қырық төртінші аятқа дейінгі аяттармен сәйкестендірілгенде, иврит әліпбиінің жиырма екі әрпімен, сондай-ақ «22» саны білдіретін нышандық мәнмен және сол мейрамдардың қасиетті тарихтағы орындалуымен қабаттаса көрінетін мейрамдар білдіретін нышандық мәнмен куәландырылатын пайғамбарлық желі белгіленеді.
The beginning of the spring feasts first identifies the seventh-day Sabbath and the ending of the fall feasts identifies the seventh-year Sabbath. Christ, as Alpha and Omega placed the Sabbath at the beginning and ending of the two witnesses of “22” in the line of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.
Көктемгі мейрамдардың басталуы әуелі жетінші күнгі сенбіні айқындайды, ал күзгі мейрамдардың аяқталуы жетінші жылдық сенбіні айқындайды. Мәсіх, Альфа мен Омега ретінде, жүз қырық төрт мыңның діни қызметкерлерлік желісіндегі “22” екі куәгерінің басына да, соңына да сенбіні орналастырды.
The seventh-day Sabbath was the special light at the beginning of the antitypical Day of Atonement in 1844, and the light of the seventh-year Sabbath is the light at the end. The seventh-day Sabbath was also the first holy convocation of Leviticus “23,” as is the seventh-year Sabbath the last holy convocation in the chapter. Sabbath is the alpha and omega of the priest’s line in chapter “23.” The first, and seventh-day Sabbath is the alpha of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, and the last, and seventh-year Sabbath is the omega of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.
1844 жылы айыпты өтеудің антитиптік Күнінің басында жетінші күндік сенбі ерекше жарық болды, ал жетінші жылдың сенбісінің жарығы — соңындағы жарық. Жетінші күндік сенбі сондай-ақ Леуіліктер «23»-тегі алғашқы қасиетті жиналыс болды, сол сияқты жетінші жылдың сенбісі де осы тараудағы соңғы қасиетті жиналыс болып табылады. Сенбі — «23»-тараудағы діни қызметкер желісінің альфасы мен омегасы. Бірінші, яғни жетінші күндік сенбі — жүз қырық төрт мыңның діни қызметінің альфасы, ал соңғы, яғни жетінші жылдың сенбісі — жүз қырық төрт мыңның діни қызметінің омегасы.
“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.
«Құдаймен қарым-қатынаста болатындар Әділдік Күнінің нұрымен жүреді. Олар Құтқарушысын Құдай алдында өз жолын бұрмалау арқылы масқараламайды. Көктегі нұр олардың үстіне төгіледі. Жер тарихының ақырына жақындаған сайын, олардың Мәсіх туралы және Оған қатысты пайғамбарлықтар туралы білімі қатты арта түседі. Олар Құдайдың алдында шексіз қымбат; өйткені олар Оның Ұлымен бірлікте. Олар үшін Құдай сөзі теңдессіз сұлулық пен сүйкімділікке ие. Олар оның маңызын көреді. Ақиқат оларға ашылады. Тәнге ену туралы ілім жұмсақ нұрға бөленеді. Олар Киелі жазбаның барлық құпияларды ашатын және барлық қиындықтарды шешетін кілт екенін көреді. Нұрды қабылдауға және нұрда жүруге ықылассыз болғандар тақуалық құпиясын түсіне алмайды, ал айқышты алып, Исаның соңынан еруден тайынбағандар Құдайдың нұрында нұр көреді». The Southern Watchman, April 4, 1905.
Here, “near the close of this earth’s history,” at the end of the antitypical Day of Atonement, the “doctrine of the incarnation” is invested with a “soft” radiance as was the doctrine of the seventh-day Sabbath at the beginning of the antitypical Day of Atonement.
Мұнда, «осы жер тарихының аяқ шенінде», бейнелік Күнәдан тазару күнінің соңында, «тәнге ену туралы ілім» бейнелік Күнәдан тазару күнінің басында жетінші күнгі демалыс күні туралы ілім қандай «жұмсақ» нұрға бөленсе, сондай нұрға бөленеді.
“Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.
«Иса сандықтың қақпағын көтерді, сонда мен Он өсиет жазылған тас тақталарды көрдім. Он өсиеттің дәл ортасында тұрған төртінші өсиетті көргенімде, қайран қалдым; оны айнала жұмсақ нұр шеңберленіп тұрды. Періште былай деді: “Ол — аспан мен жерді және ондағының бәрін жаратқан тірі Құдайды айқындайтын он өсиеттің ішіндегі жалғызы. Жердің іргетастары қаланғанда, сол кезде Сенбінің де іргетасы қаланды”». Testimonies, volume 1, 75.
The seventh-day Sabbath, which is a “foundation,” begins Leviticus “23” and the seventh-year Sabbath ends the testimony of the priests as represented by the spring and fall feasts. The seventh-year Sabbath represents the temple that is built upon the foundation. The seventh-year Sabbath at the end is represented by the 2,520, just as the seventh-day Sabbath is represented by the 2,300. The seventh-year Sabbath represents the “doctrine of the incarnation.” The seventh-day Sabbath is the sign of the Creator and the seventh-year Sabbath is the sign of Divinity combined with humanity.
«Іргетас» болып табылатын жетінші күнгі сенбі Леуіліктер «23»-ті бастайды, ал көктемгі және күзгі мейрамдар арқылы бейнеленгендей, жетінші жылдық сенбі діни қызметкерлердің куәлігін аяқтайды. Жетінші жылдық сенбі іргетастың үстіне салынатын ғибадатхананы бейнелейді. Соңындағы жетінші жылдық сенбі 2,520 арқылы бейнеленеді, дәл сол сияқты жетінші күнгі сенбі 2,300 арқылы бейнеленеді. Жетінші жылдық сенбі «тәнге ену туралы ілімді» бейнелейді. Жетінші күнгі сенбі — Жаратушының белгісі, ал жетінші жылдық сенбі — тәңірлік пен адамзаттың бірігуінің белгісі.
Aligning the Lines
Сызықтарды үйлестіру
When we align the spring feasts with the fall feasts in Leviticus twenty-three, the feast of Passover, is followed the next day by the seven-day feast of unleavened bread, and the feast of first fruits follows the day after the seven-day feast of unleavened bread begins. Three waymarks in three days.
Леуіліктер кітабының жиырма үшінші тарауындағы көктемгі мейрамдарды күзгі мейрамдармен сәйкестендіргенімізде, Құтқарылу мейрамынан кейін келесі күні жеті күндік Ашытқысыз нан мейрамы келеді, ал Алғашқы өнімдер мейрамы жеті күндік Ашытқысыз нан мейрамы басталғаннан кейінгі күні келеді. Үш күндегі үш межелік белгі.
The period of seven days that makes up the feast of unleavened bread begins with a holy convocation and ends with the same. The day after the feast of unleavened bread begins, the feast of first fruits arrives, and it includes the spring barley first fruit offering. Pentecost, also called the feast of weeks occurs fifty days after the feast of first fruits, which marks the beginning of a seven-week period that ends on the forty-ninth day, which is followed by Pentecost, meaning fifty.
Ашытқысыз нан мейрамын құрайтын жеті күндік кезең қасиетті жиынмен басталып, дәл сондай жиынмен аяқталады. Ашытқысыз нан мейрамы басталғаннан кейінгі күні алғашқы өнімдер мейрамы келеді, және оған көктемгі арпаның алғашқы өнімі тартуы кіреді. Елуінші күн мейрамы, сондай-ақ Апталар мейрамы деп те аталатын мейрам, алғашқы өнімдер мейрамынан кейін елу күн өткен соң болады; бұл жеті апталық кезеңнің басталуын белгілейді, ол қырық тоғызыншы күні аяқталып, содан кейін «Елуінші» деген мағынаны білдіретін Елуінші күн мейрамы келеді.
Passover begins at even on the fourteenth. Passover is not a holy convocation.
Құтқарылу мейрамы он төртінші күні кешке басталады. Құтқарылу мейрамы қасиетті жиын емес.
Then on the fifteenth day, the seven-day feast of unleavened bread arrives. The first day and the last day of the seven-day feast is holy convocations.
Содан кейін он бесінші күні жеті күндік ашытқысыз нан мейрамы басталады. Жеті күндік мейрамның алғашқы күні де, соңғы күні де қасиетті жиындар болып табылады.
The next day, the sixteenth day, the day of first fruits arrives. Then the seven weeks that are marked by the feast of Pentecost begins, and Pentecost is one of the seven holy convocations represented in the spring and fall feasts. First fruits is not a holy convocation.
Келесі күні, он алтыншы күні, алғашқы өнімдер күні келеді. Содан кейін Алғашқы өнімдер мейрамынан кейінгі жеті сенбіні қамтитын жеті апталық санау басталады, ал Елуінші күн мейрамы көктемгі және күзгі мейрамдарда бейнеленген жеті қасиетті жиналыстың бірі болып табылады. Алғашқы өнімдер күні қасиетті жиналыс емес.
Then on the first day of the seventh month the feast of trumpets, is a holy convocation.
Содан кейін жетінші айдың бірінші күні — кернейлер мейрамы — қасиетті жиын болсын.
The Day of Atonement on the tenth day of the seventh month is a holy convocation, but not a feast.
Жетінші айдың оныншы күніндегі Татуласу күні — қасиетті жиналыс, бірақ мейрам емес.
The first day of the feast of Tabernacles is a holy convocation. After the seven-day feast there is the eighth day of tabernacles, though the eighth day is considered outside the periods represented by the feasts. That eighth day is a holy convocation.
Шатырлар мейрамының бірінші күні — қасиетті жиын. Жеті күндік мейрамнан кейін Шатырлар мейрамының сегізінші күні бар, бірақ сегізінші күн мейрамдар бейнелейтін кезеңдердің сыртында деп есептеледі. Сол сегізінші күн — қасиетті жиын.
This equates to seven holy convocations when you include the seventh-day Sabbath that introduces the feasts. Seven holy convocations and seven feasts, though they align differently than the holy convocations. The first and last waymarks are Sabbaths, first for day, then for the year. Within the feasts that are identified between the alpha and omega Sabbaths there are seven feasts and five holy convocations. If you include the alpha seventh-day Sabbath and the omega seventh-year Sabbath you have seven holy convocations and seven feasts. It is understood that the eighth day of Tabernacles is not part of the feasts, and creates the enigma of the eighth being of the seven. The point I am identifying here is that Jesus, as Palmoni organized the variations of numbers within chapter “23” in an absolutely astonishing fashion.
Бұл, мейрамдарды бастайтын жетінші күндік сенбілікті қоса есептегенде, жеті қасиетті жиналысқа тең келеді. Қасиетті жиналыстарға өзгеше түрде сәйкескенімен, жеті қасиетті жиналыс және жеті мейрам бар. Алғашқы және соңғы жолайрықтар — сенбіліктер: әуелі күн үшін, содан кейін жыл үшін. Альфа және омега сенбіліктерінің арасындағы болып айқындалған мейрамдардың ішінде жеті мейрам және бес қасиетті жиналыс бар. Егер альфа жетінші күндік сенбілікті және омега жетінші жылдық сенбілікті қоса есептесеңіз, жеті қасиетті жиналыс және жеті мейрам шығады. Шатырлар мейрамының сегізінші күні мейрамдардың бір бөлігі емес екені түсінікті, әрі ол сегізіншінің жетеудің ішінен болу жұмбағын тудырады. Мен мұнда атап көрсетіп отырған жайт — Исаның, Палмони ретінде, «23»-тараудағы сандардың әртүрлілігін мүлде таңғаларлық түрде реттегені.
Spring
Көктем
The spring feasts contain a seven-day feast period of unleavened bread, containing an alpha holy convocation at the beginning and an omega holy convocation at the end. Pentecost is the third holy convocation in the spring feasts. Pentecost arrives after a seven-week period, that ends with a feast on the fiftieth day. The spring feasts are marked by four feast days and three periods. Passover, unleavened bread, first fruits and Pentecost are the four feast days, and the three periods are the seven days of unleavened bread, the forty-nine days that precede and include the fiftieth day of Pentecost and the first three days which are a period consisting of three steps.
Көктемгі мейрамдарда жеті күндік ашытқысыз нан мейрамы бар; оның басында альфа қасиетті жиналыс, ал соңында омега қасиетті жиналыс болады. Елуінші күн мейрамы — көктемгі мейрамдардағы үшінші қасиетті жиналыс. Елуінші күн жеті апталық мерзімнен кейін келеді, ал сол мерзім елуінші күні болатын мейраммен аяқталады. Көктемгі мейрамдар төрт мейрам күнімен және үш кезеңмен сипатталады. Құтқарылу мейрамы, Ашытқысыз нан мейрамы, Алғашқы өнімдер мейрамы және Елуінші күн мейрамы — осы төрт мейрам күні, ал үш кезең мыналар: ашытқысыз нанның жеті күні, Елуінші күннің елуінші күнін қоса қамтитын әрі оның алдында болатын қырық тоғыз күн, және үш қадамнан тұратын кезең болып табылатын алғашқы үш күн.
The first fruit offering of the Passover period aligns with the first fruit offering on the day of Pentecost; the first fruit offerings of barley in Passover’s three-day period, and the first fruit offering of wheat on Pentecost at the conclusion of the Pentecostal season of forty-nine, slash— fifty days.
Құтқарылу мейрамы кезеңіндегі алғашқы өнім ұсынуы Елуінші күн мейрамындағы алғашқы өнім ұсынуымен сәйкес келеді; Құтқарылу мейрамының үш күндік кезеңіндегі арпаның алғашқы өнім ұсынулары және Елуінші күн мейрамында қырық тоғыз, яғни елу күндік Елуінші күн маусымының соңында бидайдың алғашқы өнім ұсынуы.
Fall
Құлау
The fall feasts begin with a specific feast day that initiates a ten-day period which leads to judgment. Five days after judgment a feast of seven days, of which the first and last day of the seven days are identified as holy convocations. From the fifteenth unto the twenty-second day the feast of Tabernacles is celebrated and then on the twenty-third day the Sabbath of the land is marked.
Күзгі мейрамдар үкімге алып баратын он күндік кезеңді бастайтын белгілі бір мейрам күнінен басталады. Үкімнен кейін бес күн өткен соң жеті күндік мейрам басталады, сол жеті күннің бірінші және соңғы күні қасиетті жиналыстар деп белгіленген. Он бесінші күннен жиырма екінші күнге дейін Шатырлар мейрамы тойланады, содан кейін жиырма үшінші күні жердің сенбісі аталып өтеді.
When we take the fall feasts and place them over the top of the spring feasts, we have two lines that are both represented by twenty-two verses, thus they are represented by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet. When this is done, the first waymark is the holy convocation of the seventh-day Sabbath, and the last waymark is the holy convocation of the seventh-year Sabbath.
Күзгі мейрамдарды көктемгі мейрамдардың үстіне орналастырған кезде, бізде екеуі де жиырма екі аятпен бейнеленген екі желі пайда болады; сондықтан олар еврей әліпбиінің жиырма екі әрпімен де бейнеленеді. Осылай істелгенде, бірінші жолбелгі — жетінші күндік сенбінің қасиетті жиналысы, ал соңғы жолбелгі — жетінші жылдық сенбінің қасиетті жиналысы.
Also in the fifteenth day of the seventh month, when ye have gathered in the fruit of the land, ye shall keep a feast unto the Lord seven days: on the first day shall be a sabbath, and on the eighth day shall be a sabbath. Leviticus 23:39.
Жетінші айдың он бесінші күні де, жердің өнімін жинап болғанда, Жаратқан Иеге жеті күн бойы мейрам ұстаңдар: бірінші күні демалыс болсын, сегізінші күні де демалыс болсын. Леуіліктер 23:39.
Pentecost was the early rain and Tabernacles is the latter rain. The outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was represented by a day, and the outpouring represented by Tabernacles is a period that concludes, and then is followed by a Sabbath, that is the eighth day, of seven days. The Sabbath which follows the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit represents the Sabbath of the earth resting for one thousand years.
Елуінші күн мейрамы ерте жаңбыр болды, ал Күркелер мейрамы — кеш жаңбыр. Елуінші күн мейрамындағы Киелі Рухтың төгілуі бір күнмен бейнеленді, ал Күркелер мейрамымен бейнеленетін төгілу — аяқталатын бір кезең; содан кейін жеті күннен кейінгі сегізінші күн болып табылатын Демалыс күні келеді. Киелі Рухтың төгілуінің соңғы көрінісінен кейін келетін сол Демалыс күні жердің мың жыл бойы тынығатын сенбілік тынығуын бейнелейді.
“In the time of trouble we all fled from the cities and villages, but were pursued by the wicked, who entered the houses of the saints with a sword. They raised the sword to kill us, but it broke, and fell as powerless as a straw. Then we all cried day and night for deliverance, and the cry came up before God. The sun came up, and the moon stood still. The streams ceased to flow. Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. But there was one clear place of settled glory, whence came the voice of God like many waters, which shook the heavens and the earth. The sky opened and shut and was in commotion. The mountains shook like a reed in the wind, and cast out ragged rocks all around. The sea boiled like a pot and cast out stones upon the land. And as God spoke the day and the hour of Jesus’ coming and delivered the everlasting covenant to His people, He spoke one sentence, and then paused, while the words were rolling through the earth. The Israel of God stood with their eyes fixed upward, listening to the words as they came from the mouth of Jehovah, and rolled through the earth like peals of loudest thunder. It was awfully solemn. And at the end of every sentence the saints shouted, ‘Glory! Alleluia!’ Their countenances were lighted up with the glory of God; and they shone with the glory, as did the face of Moses when he came down from Sinai. The wicked could not look on them for the glory. And when the never-ending blessing was pronounced on those who had honored God in keeping His Sabbath holy, there was a mighty shout of victory over the beast and over his image.
«Қиыншылық заманында бәріміз қалалар мен ауылдардан қаштық, бірақ әулиелердің үйлеріне қылышпен кірген зұлымдар бізді қуды. Олар бізді өлтіру үшін қылышты көтерді, бірақ ол сынып, сабан тәрізді дәрменсіз болып жерге түсті. Сонда бәріміз құтқарылу үшін күн-түн демей жалбарындық, және сол жалбарыну Құдайдың алдына жетті. Күн көтерілді, ал ай тоқтап тұрды. Ағын сулар ағуын тоқтатты. Қараңғы, қалың бұлттар көтеріліп, бір-бірімен соқтығысты. Бірақ орнықты салтанатқа толы бір ашық кеңістік бар еді, сол жерден көп сулардың шуындай Құдайдың даусы естілді, ол көк пен жерді сілкіндірді. Аспан ашылып-жабылып, аласапыран күйде болды. Таулар желдегі қамысша шайқалып, жан-жағына жырым-жырым тастарды лақтырды. Теңіз қазандай қайнап, құрлыққа тастарды лақтырды. Құдай Исаның келетін күні мен сағатын айтып, Өз халқына мәңгілік келісімді жариялаған кезде, Ол бір сөйлемді айтып, содан кейін кідірді, ал сөздер жер жүзіне таралып жатты. Құдайдың Исраилі көздерін жоғары қадап, Ехобаның аузынан шыққан, әрі жер жүзіне ең қатты найзағай күркірініндей таралған сөздерді тыңдап тұрды. Бұл аса үрейлі салтанат еді. Әрбір сөйлемнің соңында әулиелер: “Даңқ! Аллилуия!” — деп дауыстады. Олардың жүздері Құдайдың даңқымен нұрланды; және олар Синайдан түскен Мұсаның жүзі нұрланғандай, сол даңқпен жарқырады. Зұлымдар олардың даңқына бола оларға қарай алмады. Ал Құдай Өзінің сенбісін киелі сақтап, Оны құрметтегендерге шексіз батасын жариялаған кезде, аңды және оның мүсінін жеңген ұлы жеңіс айқайы көтерілді.»
“Then commenced the jubilee, when the land should rest.” Early Writings, 34.
«Сонда жер тынығуға тиіс болған мерейтой жылы басталды». Early Writings, 34.
The jubilee is the fiftieth year, after seven cycles of seven years, which is the 49 days that lead to the fiftieth day of Pentecost. When the line of the fall feasts is brought together with the spring feasts there are 49 days that lead to Pentecost, which marks the beginning of the seven-day period of Tabernacles. Pentecost and Tabernacles align, and together they identify the period of the latter rain that begins at the soon-coming Sunday law and continues until probation closes, the Lord returns and then the earth rests, as represented by the seventh-year Sabbath, that is the eighth of the seven in the feast of Tabernacles.
Мерейтой — жеті жылдық жеті кезеңнен кейін келетін елуінші жыл; бұл — Елуінші күн мейрамының елуінші күніне алып баратын 49 күн. Күзгі мейрамдардың желісі көктемгі мейрамдармен бір арнаға тоғыстырылғанда, Елуінші күн мейрамына жеткізетін 49 күн пайда болады; бұл мейрам Шатырлар мейрамының жеті күндік кезеңінің басталуын белгілейді. Елуінші күн мейрамы мен Шатырлар мейрамы бір-біріне сәйкес келеді, және екеуі бірігіп, жуық арада шығатын жексенбілік заңнан басталып, сынақ мерзімі жабылғанға, Иеміз қайта оралғанға дейін, содан кейін жер жетінші жылғы сенбі арқылы бейнеленгендей тыныққанға дейін созылатын кеш жаңбыр кезеңін айқындайды; бұл — Шатырлар мейрамындағы жетіліктің сегізіншісі.
When we bring both lines of twenty-two verses together, we do so for several reasons. Both lines are twenty-two verses, twenty-two being a tithe of 220, a symbol of the combination of Divinity and humanity.
Жиырма екі аяттан тұратын осы екі қатарды біз бірнеше себепке байланысты біріктіреміз. Екі қатар да жиырма екі аяттан тұрады; ал жиырма екі — 220-ның оннан бірі, бұл Құдайлық пен адамзаттың қосылуының нышаны.
Both lines represent the Hebrew alphabet of twenty-two letters.
Екі қатардың екеуі де жиырма екі әріптен тұратын еврей әліпбиін білдіреді.
Both lines represent the feasts.
Екі сызық та мерекелерді білдіреді.
Both lines represent the two harvest seasons of the year.
Екі сызық та жылдың екі орақ маусымын білдіреді.
Both lines represent Christ work in the courtyard, holy place and Most Holy Place. Leviticus means the priests, and Jesus is the Heavenly High Priest. For these reasons, we are justified in applying the line upon line methodology to the forty-four verses of Leviticus twenty-three.
Екі желі де Мәсіхтің аулада, Қасиетті орында және Ең Қасиетті орында атқарған қызметін бейнелейді. Леуіліктер кітабы діни қызметкерлерге қатысты, ал Иса — Көктегі Ұлы Діни Қызметкер. Осы себептерге байланысты, біз жол үстіне жол әдістемесін Леуіліктер кітабының жиырма үшінші тарауындағы қырық төрт аятқа қолдануға негіздіміз.
Pentecost was the early rain for Christianity and Tabernacles is the latter rain for Christianity. We therefore align the spring “day of Pentecost” with the fall seven days of Tabernacles. When Sister White stated, “In the time of trouble we all fled from the cities and villages” she is identifying the time when God’s people are living in the wilderness due to persecution. Living in booths during the Tabernacle season typifies the history that leads directly to the Sabbath jubilee rest for the earth.
Елуінші күн мейрамы мәсіхшілік үшін ерте жаңбыр болды, ал Шатырлар мейрамы мәсіхшілік үшін кейінгі жаңбыр болып табылады. Сондықтан біз көктемгі «Елуінші күн мейрамын» күзгі Шатырлар мейрамының жеті күнімен сәйкестендіреміз. Уайт апай: «Қиыншылық уақытында бәріміз қалалар мен ауылдардан қаштық», — деп айтқанда, ол Құдай халқының қудалауға байланысты шөл далада өмір сүріп жатқан уақытын нұсқап отыр. Шатырлар мейрамы маусымында күркелерде тұру жер үшін сенбілік мерейтойлық тынығуға тікелей алып баратын тарихты бейнелейді.
The Day of Pentecost marks the beginning of seven days of Tabernacles. Then the jubilee is represented by the eighth day, that is of the seven days of Tabernacles. Five days before the feast of Tabernacles was the Day of Atonement. Thus, five days before Pentecost that marks the beginning of Tabernacles—judgment is marked. Ten days before the judgment of the Day of Atonement is the feast of Trumpets. When the lines are combined five days before the Sunday law, represented by Pentecost, judgment is marked. Ten days before that, the feast of Trumpets is marked.
Елуінші күн мейрамы Киіз үйлер мейрамының жеті күнінің басталуын білдіреді. Содан кейін мерейтой Киіз үйлер мейрамының жеті күнінен кейінгі сегізінші күнмен бейнеленеді. Киіз үйлер мейрамынан бес күн бұрын Татуласу күні болды. Осылайша, Киіз үйлердің басталуын білдіретін Елуінші күн мейрамынан бес күн бұрын — сот белгіленеді. Татуласу күніндегі соттан он күн бұрын Кернейлер мейрамы болады. Осы желілер біріктірілген кезде, Елуінші күн мейрамымен бейнеленген жексенбілік заңнан бес күн бұрын сот белгіленеді. Одан он күн бұрын Кернейлер мейрамы белгіленеді.
The baptism of Christ represented His death, burial and resurrection. Those three steps are represented by His death at Passover, His burial and rest upon the Sabbath, and His resurrection on Sunday. The three days of His death, burial and resurrection are one waymark that consists of three steps. We therefore start the combination of the two lines of spring and fall feasts at the resurrection. The resurrection of the third day begins a forty-nine-day period that leads to Pentecost, which is the Sunday law. That forty-nine-day period is preceded by the feast of unleavened bread, that begins one day before and extends five days beyond the day of first fruits.
Мәсіхтің шомылдыру рәсімі Оның өлімін, жерленуін және қайта тірілуін бейнеледі. Бұл үш қадам Оның Құтқарылу мейрамындағы өлімімен, Сенбі күніндегі жерленуі мен тынығуымен, және жексенбі күнгі қайта тірілуімен көрсетілген. Оның өлімі, жерленуі және қайта тірілуінің үш күні — үш қадамнан тұратын бір межелік белгі. Сондықтан біз көктемгі және күзгі мейрамдардың екі желісінің үйлесімін қайта тірілуден бастаймыз. Үшінші күнгі қайта тірілу Елуінші күн мейрамына апаратын қырық тоғыз күндік кезеңді бастайды, ал ол — жексенбілік заң. Осы қырық тоғыз күндік кезеңнің алдында ашытқысыз нан мейрамы болады; ол бір күн бұрын басталып, алғашқы өнімдер күні өткеннен кейін тағы бес күнге созылады.
From the resurrection of the first fruits unto the Sunday law is forty-nine days, the Sunday law being the fiftieth day. Five days before the Sunday law judgment is represented, and ten days before that judgment the warning of the trumpets is marked. Resurrection is the first waymark, then five days later the period of unleavened bread concludes. Thirty days after unleavened bread ends, the warning of the trumpets occurs. Ten days later the judgment of the Day of Atonement is marked and five days later the Sunday law of Pentecost arrives.
Алғашқы өнімдердің қайта тірілуінен жексенбілік заңға дейін қырық тоғыз күн бар, ал жексенбілік заң — елуінші күн. Жексенбілік заңнан бес күн бұрын үкім бейнеленіп көрсетіледі, ал сол үкімнен он күн бұрын кернейлердің ескертуі белгіленеді. Қайта тірілу — алғашқы межелік белгі, содан кейін бес күннен соң ашытқысыз нан кезеңі аяқталады. Ашытқысыз нан аяқталғаннан кейін отыз күн өткенде кернейлердің ескертуі болады. Он күннен кейін Татуласу күнінің үкімі белгіленеді, ал бес күннен кейін Елуінші күннің жексенбілік заңы келеді.
This identifies seven waymarks in the line upon line application of the spring and fall feasts; the beginning of unleavened bread, the resurrection, the end of unleavened bread, the warning of trumpets, judgment, Pentecost and the latter rain. Those seven waymarks are set within an alpha seventh-day Sabbath and an omega seventh-year Sabbath. The seven waymarks couched between the two Sabbaths isolate and identify a five-day period, followed by a thirty-day period, a ten-day period, a five-day period and a seven-day period.
Бұл көктемгі және күзгі мерекелердің «жолма-жол» қолданылуындағы жеті межені айқындайды: ашытқысыз нанның басталуы, қайта тірілу, ашытқысыз нанның аяқталуы, кернейлердің ескертуі, сот, Елуінші күн және соңғы жаңбыр. Осы жеті меже альфа ретіндегі жетінші күнгі сенбі мен омега ретіндегі жетінші жылдық сенбінің аясында орналастырылған. Осы екі сенбінің арасына енгізілген жеті меже бес күндік кезеңді, одан кейін отыз күндік кезеңді, он күндік кезеңді, бес күндік кезеңді және жеті күндік кезеңді бөліп көрсетіп, айқындайды.
When we then align Christ’s resurrection, we find a forty-day period where He instructed the disciples “face to face” and thereafter ascended. Then for ten days the disciples were in the upper room. Those ten days concluded at the Day of Pentecost, which is the Sunday law. This adds a forty-day period and ten-day period to the line of priests represented by Leviticus “23.”
Содан кейін біз Мәсіхтің қайта тірілуін сәйкес келтіргенімізде, Оның шәкірттерге қырық күндік кезең бойы «бетпе-бет» тәлім бергенін, содан соң көкке көтерілгенін көреміз. Одан кейін шәкірттер жоғарғы бөлмеде он күн болды. Сол он күн Алғашқы өнім мейрамында аяқталды, бұл — жексенбілік заң. Бұл Леуіліктер «23»-те бейнеленген діни қызметкерлердің желісіне қырық күндік кезең мен он күндік кезеңді қосады.
From the resurrection there is five days to the end of unleavened bread, then thirty days to the trumpet warning, then five days to Christ’s ascension, then five days to judgment, then five days to Pentecost’s seven days of the latter rain.
Қайта тірілуден бастап ашытқысыз нан мейрамының соңына дейін бес күн бар, содан кейін керней ескертуіне дейін отыз күн, содан кейін Мәсіхтің көкке көтерілуіне дейін бес күн, содан кейін сотқа дейін бес күн, содан кейін Алғашқы өнім мейрамының кеш жауынының жеті күніне дейін бес күн бар.
The beginning of the seven days of unleavened bread is followed the next day by the resurrection of first fruits. The resurrection occurs within the seven days of unleavened bread, and five days after the resurrection the period of unleavened bread ends.
Ашытқысыз нанның жеті күнінің басталуынан кейін келесі күні алғашқы өнімнің қайта тірілуі келеді. Қайта тірілу ашытқысыз нанның жеті күні ішінде болады, әрі қайта тірілуден бес күн өткен соң ашытқысыз нан кезеңі аяқталады.
Thirty days after the end of unleavened bread the trumpets mark a warning.
Ашытқысыз нан мерекесі аяқталғаннан кейін отыз күн өткенде, кернейлер ескертуді білдіреді.
Five days after the warning of the trumpets Christ ascended after teaching for forty days. His ascension marked the beginning of ten days in the upper room.
Кернейлердің ескертуінен бес күн өткен соң, Мәсіх қырық күн бойы тәлім бергеннен кейін көкке көтерілді. Оның көкке көтерілуі жоғарғы бөлмедегі он күннің басталуын белгіледі.
Then five days after His ascension judgment is marked.
Содан кейін Оның көкке көтерілуінен бес күн өткен соң сот белгіленеді.
Five days later the Sunday law of Pentecost opens the seven-day period of the latter rain.
Бес күннен кейін Елуінші күн мейрамының жексенбілік заңы кейінгі жаңбырдың жеті күндік кезеңін ашады.
The one hundred and forty-four thousand are those who follow the Lamb whithersoever He goeth. Elijah and Moses were slain on July 18, 2020. They were slain where also our Lord was crucified. Christ’s resurrection typified the resurrection of December 31, 2023. Before that date, in July of 2023, a voice in the wilderness began to sound a message represented as unleavened bread. Leaven represents error, hypocrisy and sin, and the message from the wilderness was unleavened. From December 31, 2023 through to the Sunday law, Leviticus “23” has designed a framework of the atonement of the one hundred and forty-four thousand. That framework aligns with Miller’s dream, Malachi three and Revelation nineteens’ windows of heaven. It aligns with the third and ninth hour in the sacred week from 27 to 34 AD.
Жүз қырық төрт мың — Қозы қайда барса, соңынан еріп жүретіндер. Ілияс пен Мұса 2020 жылғы 18 шілдеде өлтірілді. Олар Иеміз де айқышқа шегеленген жерде өлтірілді. Мәсіхтің қайта тірілуі 2023 жылғы 31 желтоқсандағы қайта тірілуді алдын ала бейнеледі. Сол күннен бұрын, 2023 жылдың шілдесінде, шөл далада ашытқысыз нан ретінде бейнеленген хабарды жариялаған бір дауыс естіле бастады. Ашытқы адасушылықты, екіжүзділікті және күнәні білдіреді, ал шөл даладан шыққан хабар ашытқысыз болды. 2023 жылғы 31 желтоқсаннан жексенбілік заңға дейін, Леуіліктер кітабының «23»-та тарауы жүз қырық төрт мыңның татуласуының құрылымын белгілеп қойған. Сол құрылым Миллердің түсімен, Малахи үшінші тарау мен Аян кітабының он тоғызыншы тарауындағы көктегі терезелермен үйлеседі. Ол сондай-ақ б.з. 27 жылдан 34 жылға дейінгі қасиетті аптадағы үшінші және тоғызыншы сағатпен де үйлеседі.
We will continue these things in the next article.
Келесі мақалада осы мәселелерді жалғастырамыз.
“‘By knowledge shall the chambers be filled with all precious and pleasant riches.’
«Бөлмелер білім арқылы әртүрлі қымбат та сүйкімді байлыққа толады».
“For the mind and the soul, as well as for the body, it is God’s law that strength is acquired by effort. It is exercise that develops. In harmony with this law, God has provided in His word the means for mental and spiritual development.
«Дене үшін ғана емес, ақыл мен жан үшін де күш-жігердің күш салу арқылы иеленілетіні — Құдайдың заңы. Дамытатын — жаттығу. Осы заңға сай, Құдай Өз сөзінде ақыл-ой мен рухани дамуға арналған құралдарды берді.»
“The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.
«Киелі кітапта адамдардың осы өмірге де, келешек өмірге де лайықты болу үшін түсінуі қажет барлық қағидалар бар. Және бұл қағидаларды бәрі де түсіне алады. Оның ілімін қадірлейтін рухы бар ешбір адам Киелі кітаптан бір ғана үзіндіні оқып, одан қандай да бір пайдалы ой алмай қала алмайды. Бірақ Киелі кітаптың ең құнды тәлімі кездейсоқ не үзік-үзік зерттеу арқылы игерілмейді. Оның ұлы ақиқаттар жүйесі асығыс не немқұрайды оқырман аңғара салатындай етіп берілмеген. Оның көптеген қазыналары жердің үстіңгі қабатынан әлдеқайда тереңде жатыр және оларға тек ыждағатты зерттеу мен үздіксіз күш салу арқылы ғана қол жеткізуге болады. Сол ұлы тұтастықты құрайтын ақиқаттар «мұнда аздап, анда аздап» ізделіп табылып, жиналуға тиіс. Ишая 28:10.»
“When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.
«Осылайша мұқият зерттеліп, бір арнаға тоғыстырылғанда, олар бір-біріне мінсіз үйлесетіні анықталады. Әрбір Ізгі хабар өзгелерін толықтырады, әрбір пайғамбарлық екіншісін түсіндіреді, әрбір ақиқат өзге бір ақиқаттың өрістетілуі болып табылады. Яһуди діни жүйесінің рәміздік бейнелері Ізгі хабар арқылы айқындалады. Құдай сөзіндегі әрбір қағиданың өз орны, әрбір деректің өз мәні бар. Ал сол құрылыстың толық тұтастығы, ниеті мен жүзеге асырылуы жағынан, Өз Авторы туралы куәлік етеді. Мұндай құрылысты Шексіздің санасынан өзге ешбір ақыл не ойлап таба алмайды, не қалыптастыра алмайды.»
“In searching out the various parts and studying their relationship, the highest faculties of the human mind are called into intense activity. No one can engage in such study without developing mental power.
Түрлі бөліктерді зерттеп, олардың өзара байланысын зерделеу барысында адам ақылының ең жоғары қабілеттері аса қарқынды әрекетке тартылады. Мұндай зерттеумен айналысқан ешбір жан ақыл-ой қуатын дамытпай қала алмайды.
“And not alone in searching out truth and bringing it together does the mental value of Bible study consist. It consists also in the effort required to grasp the themes presented. The mind occupied with commonplace matters only, becomes dwarfed and enfeebled. If never tasked to comprehend grand and far-reaching truths, it after a time loses the power of growth. As a safeguard against this degeneracy, and a stimulus to development, nothing else can equal the study of God’s word. As a means of intellectual training, the Bible is more effective than any other book, or all other books combined. The greatness of its themes, the dignified simplicity of its utterances, the beauty of its imagery, quicken and uplift the thoughts as nothing else can. No other study can impart such mental power as does the effort to grasp the stupendous truths of revelation. The mind thus brought in contact with the thoughts of the Infinite cannot but expand and strengthen.
«Киелі кітапты зерттеудің зияткерлік құндылығы тек ақиқатты іздеп тауып, оны бір арнаға тоғыстыруда ғана емес. Ол сондай-ақ ұсынылған тақырыптарды ұғынуға қажет күш-жігерде де көрінеді. Тек күнделікті күйкі істермен ғана шұғылданған сана мешелденіп, әлсірейді. Егер оған ұлы да ауқымды ақиқаттарды ұғыну міндеті ешқашан жүктелмесе, уақыт өте келе ол өсу қабілетінен айырылады. Осы азғындаудан сақтайтын қорған әрі дамуға түрткі болатын күш ретінде Құдай сөзін зерттеумен теңесер еш нәрсе жоқ. Зияткерлікті тәрбиелеу құралы ретінде Киелі кітап кез келген басқа кітаптан, тіпті өзге барлық кітаптарды қоса алғандағыдан да, анағұрлым пәрмендірек. Оның тақырыптарының ұлылығы, айтылуының айбынды қарапайымдылығы, бейнелеуінің сұлулығы ойды ештеңе секілді серпілтіп, асқақтатады. Аянның ғаламат ақиқаттарын ұғынуға ұмтылыс бере алатын сана қуатын ешбір басқа оқу бере алмайды. Осылайша Шексіздің ойларымен тоғысқан сана кеңеймей де, қуаттанбай да қала алмайды.»
“And even greater is the power of the Bible in the development of the spiritual nature. Man, created for fellowship with God, can only in such fellowship find his real life and development. Created to find in God his highest joy, he can find in nothing else that which can quiet the cravings of the heart, can satisfy the hunger and thirst of the soul. He who with sincere and teachable spirit studies God’s word, seeking to comprehend its truths, will be brought in touch with its Author; and, except by his own choice, there is no limit to the possibilities of his development.
«Ал Киелі кітаптың рухани болмысты дамытудағы күші бұдан да ұлырақ. Құдаймен қарым-қатынас үшін жаратылған адам өзінің шынайы өмірі мен дамуын тек осындай қарым-қатынаста ғана таба алады. Ең жоғары қуанышын Құдайдан табу үшін жаратылған ол жүректің аңсарын басып, жанның аштығы мен шөлін қандыра алатын нәрсені ешбір өзге нәрседен таба алмайды. Құдай Сөзін шынайы да үйренуге бейім рухпен зерттеп, оның ақиқаттарын ұғынуға ұмтылатын адам оның Авторымен байланысқа түседі; әрі өзінің жеке таңдауы болмаса, оның дамуының мүмкіндіктеріне шек жоқ.»
“In its wide range of style and subjects the Bible has something to interest every mind and appeal to every heart. In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic. Immeasurably superior in value to the productions of any human author are the Bible writings, even when thus considered; but of infinitely wider scope, of infinitely greater value, are they when viewed in their relation to the grand central thought. Viewed in the light of this thought, every topic has a new significance. In the most simply stated truths are involved principles that are as high as heaven and that compass eternity.
«Өзінің стильдері мен тақырыптарының кең ауқымында Киелі кітап әрбір ой-сананы қызықтыратын және әрбір жүрекке ықпал ететін нәрсеге ие. Оның беттерінен ең ежелгі тарих; өмірдің өзіне барынша шынайы өмірбаян; мемлекетті басқаруға, отбасын реттеуге арналған үкімет қағидалары — адам даналығы ешқашан теңесе алмаған қағидалар табылады. Онда ең терең философия, ең нәзік те ең асқақ поэзия, ең жалынды әрі ең мұңды туындылар бар. Тіпті осылай қарастырылғанның өзінде де, Киелі кітап жазбалары кез келген адам авторының шығармаларынан құндылығы жағынан өлшеусіз жоғары; алайда ұлы орталық оймен байланысы тұрғысынан қарастырылғанда, олардың ауқымы шексіз кең, құндылығы шексіз зор. Осы ойдың нұрымен қарағанда, әрбір тақырып жаңа мәнге ие болады. Ең қарапайым түрде баяндалған ақиқаттардың өзінде көктей биік әрі мәңгілікті қамтитын қағидалар бар.»
“The central theme of the Bible, the theme about which every other in the whole book clusters, is the redemption plan, the restoration in the human soul of the image of God. From the first intimation of hope in the sentence pronounced in Eden to that last glorious promise of the Revelation, ‘They shall see His face; and His name shall be in their foreheads’ (Revelation 22:4), the burden of every book and every passage of the Bible is the unfolding of this wondrous theme,—man’s uplifting,—the power of God, ‘which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.’ 1 Corinthians 15:57.
«Киелі кітаптың өзекті тақырыбы, бүкіл кітаптағы басқа тақырыптардың барлығы топтасатын тақырып, — құтқарылу жоспары, адам жанының ішінде Құдайдың бейнесін қайта қалпына келтіру. Едемде жарияланған үкімнің ішіндегі үміттің алғашқы ишаратынан бастап Аян кітабындағы соңғы даңқты уәдеге дейін: “Олар Оның жүзін көреді; және Оның есімі олардың маңдайларында болады” (Аян 22:4), Киелі кітаптағы әрбір кітап пен әрбір үзіндінің негізгі мазмұны осы ғажайып тақырыптың ашылуы, — адамның жоғары көтерілуі, — Құдайдың құдіреті, “бізге Иеміз Иса Мәсіх арқылы жеңіс беретін”. 1 Қорынттықтарға 15:57.»
“He who grasps this thought has before him an infinite field for study. He has the key that will unlock to him the whole treasure house of God’s word.
«Осы ойды ұғынған адамның алдында зерттеу үшін шексіз өріс ашылады. Оның қолында Құдай сөзінің бүкіл қазына қоймасын ашатын кілт бар.»
“The science of redemption is the science of all sciences; the science that is the study of the angels and of all the intelligences of the unfallen worlds; the science that engages the attention of our Lord and Saviour; the science that enters into the purpose brooded in the mind of the Infinite—‘kept in silence through times eternal’ (Romans 16:25, R.V.); the science that will be the study of God’s redeemed throughout endless ages. This is the highest study in which it is possible for man to engage. As no other study can, it will quicken the mind and uplift the soul.
«Құтқарылу туралы ғылым — барлық ғылымдардың ғылымы; періштелер мен құламаған әлемдердің барлық зерделі жаратылыстары зерттейтін ғылым; Иеміз бен Құтқарушымыздың назарын өзіне аударатын ғылым; Шексіздің санасында ұялап жатқан, “мәңгілік замандар бойы үнсіз сақталған” (Римдіктерге 16:25, R.V.) ниетке енетін ғылым; шексіз дәуірлер бойы Құдайдың құтқарылғандарының зерттеу нысаны болатын ғылым. Бұл — адам айналыса алатын ең жоғары зерттеу. Ешбір өзге зерттеу бере алмайтындай, ол ақыл-ойды жандандырып, жанды асқақтатады.
“‘The excellency of knowledge is, that wisdom giveth life to them that have it.’ ‘The words that I speak unto you,’ said Jesus, ‘they are spirit, and they are life.’ ‘This is life eternal, that they should know Thee the only true God, and Him whom Thou didst send.’ Ecclesiastes 7:12; John 6:63; 17:3, R.V.
«Білімнің артықшылығы мынада: даналық өзіне ие болғандарға өмір береді». Иса: «Сендерге айтып тұрған сөздерім — рух, әрі өмір»,— деді. «Мәңгілік өмір дегеніміз — жалғыз шынайы Құдай Сенi және Өзің жіберген Тұлғаны танулары». Уағыздаушы 7:12; Жохан 6:63; 17:3, R.V.
“The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.
«Әлемдерді болмысқа шақырған жаратушы қуат Құдай сөзінде бар. Бұл сөз күш дарытады; ол өмір тудырады. Әрбір бұйрық — уәде; ерікпен қабылданып, жанға сіңірілгенде, ол өзімен бірге Шексіз Тұлғаның өмірін әкеледі. Ол болмысты өзгертеді және жанды Құдайдың бейнесі бойынша қайта жаратады.
“The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.
Осылайша дарытылған өмір де дәл солай сақталады. «Адам Құдайдың аузынан шығатын әрбір сөзбен өмір сүреді» (Матай 4:4).
“The mind, the soul, is built up by that upon which it feeds; and it rests with us to determine upon what it shall be fed. It is within the power of everyone to choose the topics that shall occupy the thoughts and shape the character. Of every human being privileged with access to the Scriptures, God says, ‘I have written to him the great things of My law.’ ‘Call unto Me, and I will answer thee, and show thee great and mighty things, which thou knowest not.’ Hosea 8:12; Jeremiah 33:3.
«Ақыл-ой, жан, өзін нәрлендіретін нәрсенің әсерімен қалыптасады; ал оны немен қоректендіру өз қолымызда. Ойды не иеленетініне және мінезді не қалыптастыратынына қатысты тақырыптарды таңдауға әркімнің де құзыры жетеді. Жазбаларға қол жеткізу артықшылығы берілген әрбір адам туралы Құдай былай дейді: “Мен оған Өз заңымның ұлы істерін жаздым”. “Маған жалбарын, сонда Мен саған жауап беремін, әрі сен білмейтін ұлы да құдіретті істерді көрсетемін”. Ошия 8:12; Еремия 33:3.»
“With the word of God in his hands, every human being, wherever his lot in life may be cast, may have such companionship as he shall choose. In its pages he may hold converse with the noblest and best of the human race, and may listen to the voice of the Eternal as He speaks with men. As he studies and meditates upon the themes into which ‘the angels desire to look’ (1 Peter 1:12), he may have their companionship. He may follow the steps of the heavenly Teacher, and listen to His words as when He taught on mountain and plain and sea. He may dwell in this world in the atmosphere of heaven, imparting to earth’s sorrowing and tempted ones thoughts of hope and longings for holiness; himself coming closer and still closer into fellowship with the Unseen; like him of old who walked with God, drawing nearer and nearer the threshold of the eternal world, until the portals shall open, and he shall enter there. He will find himself no stranger. The voices that will greet him are the voices of the holy ones, who, unseen, were on earth his companions—voices that here he learned to distinguish and to love. He who through the word of God has lived in fellowship with heaven, will find himself at home in heaven’s companionship.” Education, 123–127.
«Қолында Құдай Сөзі бар әрбір адам, өмірдегі үлесі қайда түспесін, өзі таңдайтын серіктестікке ие бола алады. Оның беттерінде ол адамзат нәсілінің ең асыл да ең таңдаулы өкілдерімен сұхбаттаса алады және Мәңгіліктің адамдармен сөйлегендегі үнін тыңдай алады. Ол “періштелер үңіліп қарауды аңсайтын” (1 Петір 1:12) тақырыптарды зерттеп, ой жүгірткен сайын, олардың серіктестігіне де ортақтаса алады. Ол көктегі Ұстаздың іздерімен жүріп, Тауда да, жазықта да, теңіз жағасында да тәлім берген кездегідей Оның сөздерін тыңдай алады. Ол осы дүниеде көктің рухани ауанында өмір сүріп, жер бетіндегі қайғы шеккендер мен азғырылушыларға үмітке толы ойлар мен киелілікке деген аңсарды жеткізе алады; өзі де Көзге Көрінбейтінмен қарым-қатынасқа барған сайын жақындай түсіп; ежелде Құдаймен бірге жүрген кісі сияқты, мәңгілік дүниенің табалдырығына барған сайын жақындай береді, ақырында қақпалар ашылып, ол сол жерге енеді. Сонда ол өзін жат сезінбейді. Оны қарсы алатын дауыстар — жерде, көзге көрінбей, оған серік болған киелілердің дауыстары; дәл осы жерде ол оларды айыра танып, сүюді үйренген еді. Құдай Сөзі арқылы көкпен байланыста өмір сүрген жан көктің серіктестігі арасында өзін өз үйіндегідей сезінетін болады». Тәрбие, 123–127.