And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.
Сол замандарда оңтүстік патшасына қарсы көп адам көтеріледі; халқыңның ішіндегі зорлықшылдар да аянды орнықтыру үшін өздерін көтереді; бірақ олар құлайды. Даниял 11:14.
The word “doctrine” in the context of Christianity represents the established truths of the Bible. Various professedly Christian organizations possess different sets of what they define as biblical doctrines, but there is only one Truth. The distinction between “absolute truth” and “pluralism” is a subject outside our consideration at this juncture.
Христиандық контекстте «ілім» сөзі Киелі кітаптың орныққан ақиқаттарын білдіреді. Өздерін христиан деп атайтын түрлі ұйымдар Киелі кітап ілімдері деп айқындайтын әртүрлі тұжырымдар жиынтығына ие, бірақ Ақиқат біреу ғана. «Абсолюттік ақиқат» пен «плюрализмнің» арасындағы айырмашылық осы тұста біздің қарастыруымыздан тыс тақырып болып табылады.
Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Every one that is of the truth heareth my voice. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all. John 18:37, 38.
Сонда Пилат Оған: Ендеше, Сен патшасың ба? — деді. Иса жауап берді: Менің патша екенімді өзің айтып тұрсың. Мен осы үшін тудым, осы үшін дүниеге келдім: ақиқатқа куәлік ету үшін. Ақиқаттан болған әркім Менің даусымды тыңдайды. Пилат Оған: Ақиқат деген не? — деді. Осыны айтқан соң, ол тағы да яһудилердің алдына шығып, оларға: Мен Одан ешбір айып таппадым, — деді. Жохан 18:37, 38.
Truth is God’s Word; it is His voice and it is Christ Himself.
Ақиқат — Құдайдың Сөзі; ол — Оның дауысы, әрі Мәсіхтің Өзі.
“We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority. There are many who believe without a reason on which to base their faith, without sufficient evidence as to the truth of the matter. If an idea is presented that harmonizes with their own preconceived opinions, they are all ready to accept it. They do not reason from cause to effect, their faith has no genuine foundation, and in the time of trial they will find that they have built upon the sand.
«Біз христиандықтың нені құрайтынын, шындықтың не екенін, өзіміз қабылдап алған сенімнің қандай екенін, Киелі кітаптың ережелері қандай екенін — бізге ең жоғары биліктен берілген ережелерді — өзіміз үшін білуге тиіспіз. Өз сенімін негіздейтін себепсіз, істің ақиқатына қатысты жеткілікті дәлелсіз сенетіндер көп. Егер олардың өздерінде бұрыннан қалыптасқан көзқарастарымен үйлесетін бір ой ұсынылса, олар оны қабылдауға әрдайым дайын. Олар себептен салдарға қарай пайымдамайды, олардың сенімінің шынайы іргетасы жоқ, сондықтан сынақ уақытында өздерінің құмның үстіне салғанын көретін болады.
“He who rests satisfied with his own present imperfect knowledge of the Scriptures, thinking this sufficient for his salvation, is resting in a fatal deception. There are many who are not thoroughly furnished with Scriptural arguments, that they may be able to discern error, and condemn all the tradition and superstition that has been palmed off as truth. Satan has introduced his own ideas into the worship of God, that he might corrupt the simplicity of the gospel of Christ. A large number who claim to believe the present truth, know not what constitutes the faith that was once delivered to the saints—Christ in you the hope of glory. They think they are defending the old landmarks, but they are lukewarm and indifferent. They know not what it is to weave into their experience and to possess the real virtue of love and faith. They are not close Bible students, but are lazy and inattentive. When differences of opinion arise upon the passages of Scripture, these who have not studied to a purpose and are not decided as to what they believe, fall away from the truth. We ought to impress upon all the necessity of inquiring diligently into divine truth, that they may know that they do know what is truth. Some claim much knowledge, and feel satisfied with their condition, when they have no more zeal for the work, no more ardent love for God, and for souls for whom Christ died, than if they had never known God. They do not read the Bible [in order] to appropriate the marrow and fatness to their own souls. They do not feel that it is the voice of God speaking to them. But, if we would understand the way of salvation, if we would see the beams of the Sun of righteousness, we must study the Scriptures for a purpose, for the promises and prophecies of the Bible shed clear beams of glory upon the divine plan of redemption, which grand truths are not clearly comprehended.” The 1888 Materials, 403.
«Қазіргі Жазбалар туралы өзінің осы шақтағы кемелсіз білімін құтқарылуы үшін жеткілікті деп ойлап, соған қанағаттанып тыным тапқан адам — өлімге бастайтын алданудың ішінде тынышталып жатқан адам. Қателікті айыра білуі және ақиқат ретінде таңылып келген барлық дәстүр мен ырымшылдықты айыптай алуы үшін Киелі жазбалық дәлелдермен жан-жақты қаруланбағандар көп. Мәсіхтің Ізгі хабарының қарапайымдылығын бүлдіру үшін, Құдайға құлшылық етуге Шайтан өз ойларын енгізді. Қазіргі ақиқатқа сенеміз дейтіндердің көпшілігі бір кездері әулиелерге табысталған сенімнің нені білдіретінін білмейді,— сендердің іштеріңдегі Мәсіх — ұлылық үміті. Олар өздерін ежелгі межелерді қорғап жүрміз деп есептейді, бірақ олар салқын да немқұрайлы. Олар сүйіспеншілік пен сенімнің шынайы ізгілігін өз тәжірибесіне тоқып енгізіп, соған ие болудың не екенін білмейді. Олар Киелі кітапты терең зерттеушілер емес, қайта жалқау әрі зейінсіз. Киелі жазбаның мәтіндеріне қатысты пікір айырмашылықтары туындағанда, белгілі бір мақсатпен зерттемеген және неге сенетінін нық білмейтін осылар ақиқаттан ауытқып кетеді. Біз баршаға Құдайлық ақиқатты ыждағатпен зерттеудің қажеттілігін әсерлі түрде ұғындыруға тиіспіз, сонда олар ақиқаттың не екенін шынымен білетін болады. Кейбіреулер өздерінде мол білім бар деп мәлімдейді де, өз жағдайына разы болады, ал шын мәнінде оларда іске деген құлшыныс та, Құдайға және Мәсіх өлген жандарға деген жалынды сүйіспеншілік те, Құдайды ешқашан танымағандай, артық емес. Олар Киелі кітапты оның майы мен нәрін өз жандарына сіңіру [үшін] оқымайды. Олар оны өздеріне сөйлеп тұрған Құдайдың даусы деп сезінбейді. Бірақ егер біз құтқарылу жолын түсінгіміз келсе, егер Әділдік Күнінің сәулелерін көргіміз келсе, онда біз Киелі жазбаларды мақсатпен зерттеуіміз керек, өйткені Киелі кітаптың уәделері мен пайғамбарлықтары құтқарылудың Құдайлық жоспарының үстіне ұлылықтың айқын сәулелерін түсіреді, ал бұл ұлы ақиқаттар анық ұғынылмайды». The 1888 Materials, 403.
We are required to know what those doctrines are, and how to present, establish and defend those truths.
Бізден сол ілімдердің не екенін және сол шындықтарды қалай ұсыну, орнықтыру әрі қорғау керектігін білу талап етіледі.
“It does not seem possible to us now that any should have to stand alone; but if God has ever spoken by me, the time will come when we shall be brought before councils and before thousands for his name’s sake, and each one will have to give the reason of his faith. Then will come the severest criticism upon every position that has been taken for the truth. We need, then, to study the word of God, that we may know why we believe the doctrines we advocate. We must critically search the living oracles of Jehovah.” Review and Herald, December 18, 1888.
«Қазір бізге біреудің жалғыз өзі тұруына тура келуі мүмкін емес сияқты көрінеді; бірақ егер Құдай мен арқылы қашан да сөйлеген болса, онда Оның есімі үшін біз кеңестердің алдына да, мыңдаған адамдардың алдына да жеткізілетін уақыт келеді, әрі әрқайсысы өз сенімінің себебін айтуға тиіс болады. Сонда ақиқат үшін ұстанылған әрбір ұстаным ең қатаң сынға түседі. Ендеше, біз жақтайтын ілімдерге неге сенетінімізді білу үшін, Құдай Сөзін зерттеуіміз қажет. Біз Ехобаның тірі нақылдарын сындарлы түрде мұқият зерттеуге тиіспіз.» Review and Herald, December 18, 1888.
In order to be brought before “thousands” it is evident that some of the defenders of truth in the last days will be forced to defend the truth in a medium such as television or web broadcasts. How else could thousands watch the testimony given by the one hundred and forty-four thousand? The doctrines we advocate identify the basis of our faith.
«Мыңдағандардың» алдына әкеліну үшін ақиқатты соңғы күндері қорғайтындардың кейбірі теледидар не веб-хабарлар сияқты құралдарда ақиқатты қорғауға мәжбүр болатыны айқын. Әйтпесе жүз қырық төрт мыңның беретін куәлігін мыңдағандар қалай тамашалай алар еді? Біз жақтайтын ілімдер сеніміміздің негізін айқындайды.
“The members of the church will individually be tested and proved. They will be placed in circumstances where they will be forced to bear witness for the truth. Many will be called to speak before councils and in courts of justice, perhaps separately and alone. The experience which would have helped them in this emergency they have neglected to obtain, and their souls are burdened with remorse for wasted opportunities and neglected privileges.” Testimonies, volume 5, 463.
«Шіркеу мүшелері әрқайсысы жеке-жеке сыналып, тексерілетін болады. Олар ақиқат үшін куәлік етуге мәжбүр болатын жағдайларға қойылады. Көпшілігі кеңестер мен соттар алдында сөйлеуге шақырылатын болады, бәлкім, жеке-жеке әрі жалғыз өздері. Осындай төтенше жағдайда өздеріне жәрдемдесер еді деген тәжірибені олар иеленуді елемей қалдырды, ал олардың жандары босқа кеткен мүмкіндіктер мен ескерусіз қалдырылған артықшылықтар үшін өкінішке толы ауыртпалықпен жүктелген». Testimonies, 5-том, 463.
God’s Word never fails, and therefore if we are to be numbered with the one hundred and forty-four thousand, we must know what we believe based upon what is written in God’s Word. Before the testing time arrives when God’s people are forced to explain the doctrines they believe, God allows errors to be introduced in order to force God’s people to critically study His Word.
Құдайдың Сөзі ешқашан мүлт кетпейді; сондықтан егер біз жүз қырық төрт мыңның қатарына қосылуға тиісті болсақ, Құдай Сөзінде жазылғанға негізделіп, неге сенетінімізді білуіміз керек. Құдай халқы өздері сенетін ілімдерді түсіндіруге мәжбүр болатын сынақ уақыты келмей тұрып, Құдай Өз Сөзін сын көзбен зерттеуге Өз халқын мәжбүр ету үшін қателіктердің енгізілуіне жол береді.
“The fact that there is no controversy or agitation among God’s people should not be regarded as conclusive evidence that they are holding fast to sound doctrine. There is reason to fear that they may not be clearly discriminating between truth and error. When no new questions are started by investigation of the Scriptures, when no difference of opinion arises which will set men to searching the Bible for themselves to make sure that they have the truth, there will be many now, as in ancient times, who will hold to tradition and worship they know not what.
Құдай халқының арасында ешбір дау-дамайдың не толқудың болмауы олардың дұрыс ілімді берік ұстап тұрғанының шешуші айғағы деп есептелмеуге тиіс. Олардың ақиқат пен жалғандықтың аражігін анық айыра алмай жүргенінен қауіптенуге негіз бар. Жазбаларды зерттеудің нәтижесінде ешбір жаңа мәселелер көтерілмегенде, адамдарды өздерінде ақиқат бар екеніне көз жеткізу үшін Киелі кітапты өздері ізденіп зерттеуге жетелейтін ешбір пікір қайшылығы туындамағанда, ежелгі замандардағыдай, қазір де көпшілік дәстүрге жабысып, неге табынып жүргендерін өздері білмей табынатын болады.
“I have been shown that many who profess to have a knowledge of present truth know not what they believe. They do not understand the evidences of their faith. They have no just appreciation of the work for the present time. When the time of trial shall come, there are men now preaching to others who will find, upon examining the positions they hold, that there are many things for which they can give no satisfactory reason. Until thus tested they knew not their great ignorance. And there are many in the church who take it for granted that they understand what they believe; but, until controversy arises, they do not know their own weakness. When separated from those of like faith and compelled to stand singly and alone to explain their belief, they will be surprised to see how confused are their ideas of what they had accepted as truth. Certain it is that there has been among us a departure from the living God and a turning to men, putting human in place of divine wisdom.
«Маған қазіргі ақиқатты білеміз деп сенетін көпшіліктің неге сенетіндерін өздері білмейтіні көрсетілді. Олар өз сенімдерінің дәлелдерін түсінбейді. Олар осы қазіргі уақытқа арналған істің маңызын әділ бағаламайды. Сынақ уақыты келгенде, қазір басқаларға уағыздап жүрген адамдардың арасында өздері ұстанатын ұстанымдарды тексеріп көргенде, қанағаттанарлықтай себеп келтіре алмайтын көптеген нәрселер бар екенін анықтайтындар болады. Олар осылайша сыналмайынша, өздерінің қаншалықты зор надандықта екенін білмеген еді. Сондай-ақ қауым ішінде неге сенетіндерін түсінеміз деп өзінен-өзі қабылдайтындар көп; бірақ дау-дамай туындамайынша, олар өз әлсіздігін білмейді. Өздерімен бір сенімдегі адамдардан бөлініп, өз сенімдерін түсіндіру үшін жеке өздері, жалғыз тұруға мәжбүр болғанда, өздері ақиқат деп қабылдаған нәрселер туралы ойларының қаншалықты шатасқанын көріп, таңғалатын болады. Анығы сол: біздің арамызда тірі Құдайдан безу және Құдайлық даналықтың орнына адами даналықты қою арқылы адамдарға бет бұру болды.»
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth. Their faith must be firmly founded upon the word of God so that when the testing time shall come and they are brought before councils to answer for their faith they may be able to give a reason for the hope that is in them, with meekness and fear.
«Құдай Өз халқын оятады; егер өзге амалдар нәтижесіз болса, олардың арасына жалған ілімдер енеді, солар оларды електен өткізіп, сабанды бидайдан айырады. Ие Өз сөзіне сенетіндердің бәрін ұйқыдан оянуға шақырады. Осы уақытқа лайық қымбат нұр келді. Бұл — дәл үстімізден төніп тұрған қауіп-қатерлерді көрсететін Киелі кітап ақиқаты. Бұл нұр бізді Жазбаларды ынтамен зерттеуге және өзіміз ұстанып жүрген ұстанымдарды барынша сындарлы түрде тексеруге жетелеуге тиіс. Құдай ақиқаттың барлық қырлары мен қағидаларының дұға және оразамен мұқият әрі табандылықпен зерттелуін қалайды. Сенушілер ақиқаттың не екенін құрайтын жорамалдар мен анық айқындалмаған түсініктерге сүйеніп тоқмейілсуге тиіс емес. Олардың сенімі Құдай сөзіне берік негізделуге тиіс, сонда сынақ уақыты келгенде және сенімдері үшін жауап беру мақсатында кеңестердің алдына әкелінгенде, олар өздеріндегі үміттің себебін ілтипаттылықпен және қорқынышпен айта алатын болады.
“Agitate, agitate, agitate. The subjects which we present to the world must be to us a living reality. It is important that in defending the doctrines which we consider fundamental articles of faith we should never allow ourselves to employ arguments that are not wholly sound. These may avail to silence an opposer, but they do not honor the truth. We should present sound arguments, that will not only silence our opponents, but will bear the closest and most searching scrutiny. With those who have educated themselves as debaters there is great danger that they will not handle the word of God with fairness. In meeting an opponent it should be our earnest effort to present subjects in such a manner as to awaken conviction in his mind, instead of seeking merely to give confidence to the believer.
«Қозғаңдар, қозғаңдар, қозғаңдар. Біз дүниеге ұсынатын тақырыптар өзіміз үшін тірі шындық болуы тиіс. Біз сенімнің негізгі мақалалары деп есептейтін ілімдерді қорғау барысында ешқашан толықтай берік емес дәлелдерді қолдануға жол бермеуіміз маңызды. Ондай дәлелдер қарсыласын үнсіз қалдыруы мүмкін, бірақ олар ақиқатты дәріптемейді. Біз қарсыластарымызды үнсіз қалдырып қана қоймай, ең жақын әрі ең мұқият тексеріске де төтеп бере алатын берік дәлелдерді ұсынуымыз керек. Пікірсайысшы болып тәрбиеленгендерге Құдай сөзін әділдікпен қолданбай қоюдың зор қаупі бар. Қарсыласпен бетпе-бет келгенде, сенушінің сенімін ғана нығайтуды көздемей, оның санасында көз жеткізуді оятатындай етіп тақырыптарды ұсыну біздің шынайы күш-жігеріміз болуы тиіс.»
“Whatever may be man’s intellectual advancement, let him not for a moment think that there is no need of thorough and continuous searching of the Scriptures for greater light. As a people we are called individually to be students of prophecy. We must watch with earnestness that we may discern any ray of light which God shall present to us. We are to catch the first gleamings of truth; and through prayerful study clearer light may be obtained, which can be brought before others.” Testimonies, volume 5, 708.
«Адамның ақыл-ойлық ілгерілеуі қандай дәрежеде болса да, ол бір сәтке де Киелі Жазбаларды терең әрі үздіксіз зерттеудің, одан да зор жарық алу үшін, қажеті жоқ деп ойламасын. Біз халық ретінде әрқайсымыз жеке-жеке пайғамбарлықты зерттеушілер болуға шақырылдық. Құдай бізге ұсынатын қандай да бір жарық сәулесін байқай алуымыз үшін, біз қырағылықпен бақылауымыз керек. Біз ақиқаттың алғашқы жарқылдарын іліп алуымыз керек; әрі дұғамен зерттеу арқылы анағұрлым айқын жарыққа қол жеткізуге болады, оны басқалардың алдына ұсынуға болады.» Testimonies, 5-том, 708-бет.
The “students of prophecy” that ultimately makeup the one hundred and forty-four thousand will be “individually tested and proved,” in advance of their confrontation with the earthly powers who bring about the soon-coming Sunday law crisis and persecution. The faithful will first be “aroused” by God. The sleeping virgins will be “aroused” from the slumber they have fallen into during the tarrying time. If they will not awaken by the message that God has presented through the articles that have been sent forth since July of 2023, then God will allow “heresies” to “come in among them” which will finish the separation of the wheat and tares through a sifting process. We are now in that sifting process.
Ақыр соңында жүз қырық төрт мыңды құрайтын «пайғамбарлықты зерттеушілер» жуырда келетін жексенбілік заң дағдарысы мен қудалауды жүзеге асыратын жердегі билік иелерімен бетпе-бет келерінің алдында «жеке-жеке сыналып, дәлелденеді». Әуелі адалдар Құдай тарапынан «оятылатын» болады. Ұйықтап қалған қыздар кідіріс уақытында түскен қалғып-мүлгіген ұйқысынан «оятылады». Егер олар 2023 жылғы шілдеден бері таратылып келе жатқан мақалалар арқылы Құдай ұсынған хабармен оянбаса, онда Құдай олардың арасына «теріс ілімдердің» «енуіне» жол береді; сол арқылы елеу үдерісі арқылы бидай мен арамшөптің ажыратылуы аяқталатын болады. Біз қазір сол елеу үдерісінің ішіндеміз.
There are three options available to those who have been following in the controversy of the correct identification of Modern Rome. One option is that the United States is Modern Rome, the other is that the papal power is Modern Rome and the third option is that both of the previous positions are incorrect and some other power is represented by the robbers of Daniel’s people who exalt themselves, fall, and establish the vision in verse fourteen of Daniel chapter eleven.
Қазіргі Римді дұрыс айқындау жөніндегі дауда ілесіп келе жатқан адамдар үшін үш мүмкіндік бар. Бір мүмкіндік — Америка Құрама Штаттары Қазіргі Рим болып табылады; екіншісі — папалық билік Қазіргі Рим болып табылады; ал үшінші мүмкіндік — алдыңғы екі ұстанымның да қате екендігі және Даниял кітабының он бірінші тарауының он төртінші аятындағы көріністі орнату үшін өздерін жоғары көтеріп, кейін құлайтын Даниял халқының қарақшылары арқылы басқа бір биліктің бейнеленетіндігі.
I contend that the disagreement of whether Modern Rome is the papal power or the United States, has been allowed to be introduced into this movement for the purpose of forcing His people to study His prophetic Word. God has brought about this controversy in a manifestation of His mercy. I contend the disagreement is more about preparing His people for the coming crisis than simply identifying who is right and who is wrong about Modern Rome. The disagreement was allowed and designed by God to demonstrate, for any who wish to see, that their own personal understanding of His prophetic Word is incomplete or incorrect. The controversy is therefore evidence of God’s mercy.
Мен, «Қазіргі Рим» папалық билік пе, әлде Америка Құрама Штаттары ма деген келіспеушіліктің осы қозғалысқа Оның халқын Өзінің пайғамбарлық Сөзін зерттеуге мәжбүрлеу мақсатымен енгізілуіне жол берілгенін алға тартамын. Құдай бұл дауды Өзінің рақымының көрінісі ретінде туғызды. Мен бұл келіспеушілік «Қазіргі Рим» жайында кімнің дұрыс, кімнің бұрыс екенін жай ғана айқындаудан гөрі, Оның халқын келе жатқан дағдарысқа дайындауға көбірек қатысты деп есептеймін. Бұл келіспеушілік Құдай тарапынан, көргісі келетін кез келген адамға, Оның пайғамбарлық Сөзі туралы өздерінің жеке түсінігінің не толық емес, не қате екенін көрсету үшін рұқсат етілді әрі солай белгіленді. Сондықтан бұл дау — Құдайдың рақымының айғағы.
The controversy not only involves the identification of who is the power represented by the robbers of thy people, but also whether the methodology of line upon line that both sides of the controversy profess to uphold is being properly applied. The prophetic rules associated with the methodology of line upon line includes special prophetic principles which will be part of the sifting process of the wheat and tares. Three elements of the methodology of line upon line which I contend are being misunderstood in this current controversy are Christ as the Truth, and Christ as Alpha and Omega, and a triple application of prophecy.
Дау-дамай тек «халқыңның қарақшылары» арқылы бейнеленген күштің кім екендігін анықтауға ғана қатысты емес, сонымен бірге дауласушы екі жақ та ұстанамыз деп мәлімдейтін «жол-жол үстіне» әдіснамасының дұрыс қолданылып-қолданылмай жатқанына да қатысты. «Жол-жол үстіне» әдіснамасына байланысты пайғамбарлық ережелер бидай мен арамшөпті ажырату үдерісінің бір бөлігі болатын ерекше пайғамбарлық қағидаларды қамтиды. Осы қазіргі дау-дамайда қате түсіндіріліп жатыр деп мен пайымдайтын «жол-жол үстіне» әдіснамасының үш элементі мыналар: Мәсіх — Ақиқат екендігі, және Мәсіхтің Альфа мен Омега екендігі, әрі пайғамбарлықтың үштік қолданылуы.
Ultimately those who hold to an incorrect understanding of verse fourteen of Daniel eleven will be found to be basing their doctrinal position upon a private interpretation.
Ақыр соңында Даниял 11-тараудың он төртінші аятына қатысты қате түсінікті ұстанатындар өздерінің ілімдік ұстанымын жеке жорамалдауға негіздеп отырғандары анықталады.
We have also a more sure word of prophecy; whereunto ye do well that ye take heed, as unto a light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the day star arise in your hearts: Knowing this first, that no prophecy of the scripture is of any private interpretation. For the prophecy came not in old time by the will of man: but holy men of God spake as they were moved by the Holy Ghost. 2 Peter 1:19–21.
Бізде пайғамбарлық сөздің бұдан да нық айғағы бар; сендер соған қараңғы жерде жарқыраған шамға назар аударғандай құлақ асқандарың жақсы, таң атып, таң жұлдызы жүректеріңде туғанға дейін. Ең алдымен мынаны біліңдер: Жазбаның ешбір пайғамбарлығы өз бетінше жорылмайды. Өйткені пайғамбарлық ертеде адам еркімен келген емес, қайта Құдайдың қасиетті адамдары Киелі Рухтың жетелеуімен сөйлеген. 2 Петір 1:19–21.
In the controversy over verse fourteen, an example of what I understand to be a “private interpretation” is found in The Great Controversy.
Он төртінші аятқа қатысты дау-дамайда менің «жеке жорамалдау» деп түсінетінімнің бір мысалы «Ұлы күрес» кітабынан табылады.
“As the Sabbath has become the special point of controversy throughout Christendom, and religious and secular authorities have combined to enforce the observance of the Sunday, the persistent refusal of a small minority to yield to the popular demand will make them objects of universal execration. It will be urged that the few who stand in opposition to an institution of the church and a law of the state ought not to be tolerated; that it is better for them to suffer than for whole nations to be thrown into confusion and lawlessness. The same argument many centuries ago was brought against Christ by the ‘rulers of the people.’ ‘It is expedient for us,’ said the wily Caiaphas, ‘that one man should die for the people, and that the whole nation perish not.’ John 11:50. This argument will appear conclusive; and a decree will finally be issued against those who hallow the Sabbath of the fourth commandment, denouncing them as deserving of the severest punishment and giving the people liberty, after a certain time, to put them to death. Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Great Controversy, 615.
«Сенбі күні бүкіл христиан әлемінде даудың айрықша нүктесіне айналып, жексенбіні ұстануды мәжбүрлеп орындату үшін діни және зайырлы билік бірігіп әрекет еткен кезде, азшылықтың табанды түрде көпшіліктің талабына көнуден бас тартуы оларды жұрттың жаппай қарғысына ұшырататын нысан етеді. Шіркеу мекемесі мен мемлекет заңының қарсысында тұрған аз ғана адамдарға төзім көрсетілмеуге тиіс; бүкіл халықтар тәртіпсіздік пен заңсыздыққа ұшырағаннан гөрі, солардың азап шеккені жақсы деген уәж айтылатын болады. Дәл осы уәж көп ғасырлар бұрын Мәсіхке қарсы да «халық билеушілері» тарапынан келтірілген еді. «Бүкіл халық құрып кетпей, бір адамның халық үшін өлгені бізге тиімді», — деді айлакер Қаяфа. Жохан 11:50. Бұл уәж бұлтартпас болып көрінеді; ақырында төртінші өсиеттегі Сенбі күнін қасиетті тұтатындарға қарсы жарлық шығарылады, олар ең ауыр жазаға лайық деп жарияланып, белгілі бір мерзім өткен соң халыққа оларды өлтіруге ерік беріледі. Ескі дүниедегі римшілдік пен Жаңа дүниедегі жолдан тайған протестантизм Құдайдың барлық өсиеттерін құрметтейтіндерге қатысты осыған ұқсас жол ұстанатын болады». Ұлы күрес, 615.
“Christendom” represents the worldwide community of Christians or the collective body of Christian-majority countries and cultures. The term is often used to denote the parts of the world where Christianity is the dominant religion and has significantly influenced the culture, laws, and social norms. Christendom encompasses the global expanse of Christianity in terms of its followers, cultural impact, and historical significance. Without removing the repetition that exists in the Ellen White CD-ROM, the word Christendom occurs one hundred and seventy-six times. Geographically Sister White identifies that Christendom in general represents Europe and the Americas. In the context of Sister White, Europe is identified as the Old World and the Americas are the New World.
«Христиан әлемі» бүкіл дүниежүзіндегі мәсіхшілер қауымын немесе халқының басым көпшілігі мәсіхшілерден тұратын елдер мен мәдениеттердің жиынтық денесін білдіреді. Бұл термин көбіне христиандық үстем дін болып табылатын әрі мәдениетке, заңдарға және қоғамдық нормаларға елеулі ықпал еткен әлем бөліктерін білдіру үшін қолданылады. Христиан әлемі өз ізбасарлары, мәдени ықпалы және тарихи маңызы тұрғысынан христиандықтың жаһандық ауқымын қамтиды. Ellen White CD-ROM-ындағы бар қайталауларды алып тастамай есептегенде, Christendom сөзі жүз жетпіс алты рет кездеседі. Географиялық тұрғыдан Sister White христиан әлемі жалпы алғанда Еуропа мен Америкаларды білдіретінін айқындайды. Sister White контексінде Еуропа Ескі Дүние, ал Америкалар Жаңа Дүние ретінде айқындалады.
“But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.
«Бірақ қозыныкіндей мүйіздері бар аң “жерден шығып келе жатқан” күйде көрінді. Өз орнын орнату үшін басқа биліктерді құлатып тастаудың орнына, осылайша бейнеленген ұлт бұған дейін қоныстанбаған аумақта пайда болып, біртіндеп әрі бейбіт түрде өсуге тиіс еді. Демек, ол Ескі Дүниенің халықтары тығыз қоныстанған әрі өзара арпалысқан ортасынан — “халықтар, және қалың бұқаралар, және ұлттар, және тілдер” дейтін сол аласапыран теңізден — шыға алмайды. Оны Батыс құрлығынан іздеу керек.»
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.’ The Great Controversy, 441.
«Жаңа Дүниенің қай халқы 1798 жылы күш-қуатқа ие болып, қуаты мен ұлылығын уәде етіп, дүниенің назарын өзіне аударып тұрды? Бұл нышанның қолданылуы ешқандай күмәнге жол бермейді. Бір халық, әрі бір ғана халық, осы пайғамбарлықтың сипаттамаларына сай келеді; ол айқын түрде Америка Құрама Штаттарын нұсқайды». The Great Controversy, 441.
The last sentence in the paragraph we are considering has been employed to suggest that “Romanism in the Old World and apostate Protestantism in the New” is identifying “Romanism of the Old World” as the papacy during the Dark Ages, and the United States (apostate Protestantism) as Modern Rome, represented by the phrase “apostate Protestantism in the New.” The “Old” is defined as past history, and the “New” is defined as modern or current history. That application wrest Sister White’s established understanding of both Christendom and the Old and New world.
Біз қарастырып отырған абзацтағы соңғы сөйлем «Ескі дүниедегі римшілдік пен Жаңа дүниедегі жолдан тайған протестанттық» деген тіркестің «Ескі дүниедегі римшілдікті» Қараңғы ғасырлар кезеңіндегі папалықпен, ал Америка Құрама Штаттарын (жолдан тайған протестанттықты) «Жаңадағы жолдан тайған протестанттық» деген сөз орамымен бейнеленген Қазіргі Риммен теңестіріп тұрғанын мегзеу үшін қолданылып келді. «Ескі» өткен тарих ретінде, ал «Жаңа» заманауи немесе қазіргі тарих ретінде анықталады. Мұндай қолдану Уайт ханымның христиан әлемі, сондай-ақ Ескі және Жаңа дүние туралы орныққан түсінігін бұрмалайды.
Those who apply the sentence in terms of past and future history, identify “a private interpretation” in direct contradiction to Sister White’s intended meaning. The claim is that the “Old World” represents past history and the “New” represents modern or current history (New).
Бұл сөйлемді өткен және болашақ тарих тұрғысынан қолданатындар, Уайт апайдың көздеген мағынасына тікелей қайшы келетіндей етіп, “жеке түсіндірмені” айқындайды. Мұндағы тұжырым: “Ескі Дүние” өткен тарихты, ал “Жаңа” қазіргі немесе заманауи тарихты (Жаңа) білдіреді.
The passage says, “will pursue.” Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.” The Old World in the passage is Europe and the New world is the Americas. Sister White is teaching that the entire world is to be confronted by the Sunday law test, and that Romanism will lead out in the persecutions in Europe and apostate Protestantism will lead out in persecutions in the Americas. The Americas and Europe are what is defined as “Christendom.” Both Romanism and apostate Protestantism “will pursue a similar course toward those who honor all the divine precepts.”
Мәтінде: «қудалайтын болады» делінген. Римшілдік пен жолдан тайған протестантизм «Құдайдың барлық өсиеттерін құрметтейтіндерге қарсы осыған ұқсас жол ұстанатын болады». Мәтіндегі Ескі Дүние — Еуропа, ал Жаңа Дүние — Америкалар. Уайт ханым бүкіл дүниенің жексенбілік заңның сынағына бетпе-бет келетінін, сондай-ақ Римшілдіктің Еуропадағы қудалауларда бастапқы жетекші болатынын және жолдан тайған протестантизмнің Америкалардағы қудалауларда бастапқы жетекші болатынын үйретуде. Америкалар мен Еуропа «христиан әлемі» деп айқындалады. Римшілдік те, жолдан тайған протестантизм де «Құдайдың барлық өсиеттерін құрметтейтіндерге қарсы осыған ұқсас жол ұстанатын болады».
“Will pursue” is identifying a future action by both powers, and it is grammatically impossible to suggest that Romanism of the Old World is the papal power of the Dark Ages. The persecution carried out by both powers is future tense. The definition of the phrase is “will pursue” and it means to follow or chase after something with the intention of achieving or attaining it. It implies a future action where an individual or group is committed to actively seeking a goal or objective.
«Қуғынға салады» деген тіркес екі биліктің де болашақтағы іс-әрекетін білдіреді, әрі Ескі Дүниедегі римшілдік Қараңғы ғасырлардағы папалық билік деп тұспалдау грамматикалық тұрғыдан мүмкін емес. Екі биліктің де жүзеге асыратын қудалауы келер шақта берілген. Бұл тіркестің анықтамасы — «қуғынға салады», яғни бір нәрсеге жету не оны иелену ниетімен оның соңынан түсу немесе оны қуу дегенді білдіреді. Бұл жеке адам не топ белгілі бір мақсатты немесе мұратты белсенді түрде іздеуге бел буған болашақтағы іс-әрекетті меңзейді.
The phrase can be applied in various contexts: “She will pursue a career in medicine,” meaning she plans to work towards becoming a medical professional. “He will pursue a degree in engineering,” indicating he intends to study engineering at a higher educational institution. “The team will pursue the project until completion,” suggesting the team will continue working on the project until it is finished. “They will pursue legal action against the company,” meaning they intend to take legal steps to address a grievance or seek justice. Overall, “will pursue” implies determination, commitment, and a clear intention to achieve a specific goal or outcome in the future.
Бұл тіркес әртүрлі мәнмәтінде қолданылуы мүмкін: «Ол медицина саласында мансапқа ұмтылады», яғни ол медицина маманы болу жолында еңбек етуді жоспарлайды. «Ол инженерия бойынша дәреже алуға ұмтылады», бұл оның жоғары оқу орнында инженерияны оқуды ниет ететінін білдіреді. «Топ жобаны аяқталғанға дейін жалғастырады», бұл топ жобаны толық біткенше атқаруды жалғастыратынын аңғартады. «Олар компанияға қарсы заңды шаралар қолдануға ұмтылады», яғни олар әділет іздеу немесе келтірілген зиянға байланысты құқықтық қадамдар жасауды көздейді. Жалпы алғанда, «ұмтылады» деген тіркес болашақта белгілі бір мақсатқа немесе нәтижеге жетуге деген табандылықты, адал міндеттемені және айқын ниетті білдіреді.
The private interpretation that is employed to teach that Romanism of the Old World is past history, is thereafter employed as a plank to uphold an incorrect application of a triple application of prophecy. It argues that the triple application of Rome represents pagan Rome, followed by papal Rome and then the United States as the third of the three Rome’s. A very similar flawed application was employed shortly after September 11, 2001, when a group separated from the movement over the book of Joel.
Ескі Дүниенің римшілдігі — өткеннің тарихы деп үйрету үшін қолданылатын жеке түсіндіру кейіннен пайғамбарлықтың үштік қолданылуын қате түрде қолдануды сүйемелдейтін тірек ретінде пайдаланылды. Ол Римге қатысты үштік қолданылу пұтқа табынушы Римді, содан кейін папалық Римді, ал одан соң үш Римнің үшіншісі ретінде Америка Құрама Штаттарын білдіреді деп пайымдайды. Дәл осындай, соған ұқсас қате қолданылу 2001 жылғы 11 қыркүйектен көп ұзамай, бір топ Жоел кітабына байланысты осы қозғалыстан бөлініп шыққанда қолданылды.
The controversy then began at a camp meeting in Canada where the triple application of the three woes was incorporated into the book of Joel to teach that Islam of the third woe was the nation that came against the land in verse six of chapter one. That nation is papal Rome, but a private interpretation was introduced claiming the nation was Islam. The triple application of three woes had established Islam as the power of September 11, 2001, and the new private interpretation insisted the papal power of Joel chapter one was actually Islam. A private interpretation that rejected the correct identification of papal power in the book of Joel was bolstered up by an incorrect application of the three woes. Now a private interpretation setting aside the papal power for the United States is being introduced.
Содан кейін даулы мәселе Канададағы лагерьлік жиында басталды; онда үш қайғының үш еселік қолданылуы Жоел кітабына енгізіліп, үшінші қайғының Исламы бірінші тараудың алтыншы аятында жерге қарсы келген халық деп үйретілді. Ол халық — папалық Рим, бірақ әлгі халық Ислам деп мәлімдейтін жеке түсіндіру енгізілді. Үш қайғының үш еселік қолданылуы 2001 жылғы 11 қыркүйектің күші ретінде Исламды орнықтырған болатын, ал жаңа жеке түсіндіру Жоел кітабының бірінші тарауындағы папалық күш шын мәнінде Ислам екенін табандылықпен алға тартты. Жоел кітабындағы папалық биліктің дұрыс айқындалуын теріске шығаратын жеке түсіндіру үш қайғының қате қолданылуы арқылы нығайтылды. Енді папалық билікті шетке ысырып, оның орнына Америка Құрама Штаттарын қоятын тағы бір жеке түсіндіру енгізіліп жатыр.
The thing that hath been, it is that which shall be; and that which is done is that which shall be done: and there is no new thing under the sun. Is there anything whereof it may be said, See, this is new? it hath been already of old time, which was before us. Ecclesiastes 1:9, 10.
Болған нәрсе — болатын нәрсенің өзі; істелген нәрсе — істелетін нәрсенің өзі; күн астында жаңа еш нәрсе жоқ. «Міне, мынау жаңа»,— деп айтуға болатын бір нәрсе бар ма? Ол бізден бұрынғы көне замандарда-ақ болған. Уағыздаушы 1:9, 10.
The controversies of the last days include the repetition of old controversies, and Daniel chapter eleven has the controversy of Uriah Smith placing his private interpretation upon the symbol of the king of the north. In so doing he manufactured an understanding of Daniel chapter eleven that only produced darkness. In these last days the controversies that are repeated are especially identifying the fruit of applying private interpretations to established truth. This is what Smith did in his book, Daniel and the Revelation. This is what was done in the controversy in the book of Joel, and it is the same dynamics that are being employed when one paragraph from The Great Controversy avoids the definition within the world and within the writings of Ellen White as to what “Christendom” represents, along with the rejection of the basic rules of grammar that identify the phrase “will pursue” identifies a future event. From that point of reference, the flawed concept that the “Old World” is the history of the papal power from 538 unto 1798, is then used to argue against the established understanding of the definition of a triple application of prophecy.
Соңғы күндердің дау-дамайларына ескі дау-дамайлардың қайталануы да жатады, ал Даниял кітабының он бірінші тарауында солтүстіктің патшасы рәмізіне өз жекеше түсіндірмесін таңған Урия Смиттің дауы бар. Осылай істеу арқылы ол Даниял кітабының он бірінші тарауы туралы тек қараңғылық туғызған бір түсінік жасап шығарды. Осы соңғы күндерде қайталанып отырған дау-дамайлар, әсіресе, орныққан ақиқатқа жекеше түсіндірмелерді қолданудың жемісін айқындап көрсетеді. Смит өзінің Daniel and the Revelation атты кітабында осылай істеді. Жоел кітабына қатысты дау-дамайда да дәл осылай жасалды, әрі “Christendom” нені білдіретіні жөнінде әлемдегі қолданыста да, Эллен Уайттың жазбаларында да берілген анықтаманы айналып өтіп, сонымен қатар “will pursue” тіркесінің келешектегі оқиғаны білдіретінін айқындайтын грамматиканың негізгі ережелерін теріске шығарғанда да қолданылып отырған тетік — осының өзі. Осы тірек-нүктеден бастап, “Old World” деген ұғым 538 жылдан 1798 жылға дейінгі папалық биліктің тарихы деген қате тұжырым кейін пайғамбарлықтың үштік қолданылуы анықтамасының орныққан түсінігіне қарсы уәж айту үшін пайдаланылады.
“All that God has in prophetic history specified to be fulfilled in the past has been, and all that is yet to come in its order will be. Daniel, God’s prophet, stands in his place. John stands in his place. In the Revelation the Lion of the tribe of Judah has opened to the students of prophecy the book of Daniel, and thus is Daniel standing in his place. He bears his testimony, that which the Lord revealed to him in vision of the great and solemn events which we must know as we stand on the very threshold of their fulfillment.
«Құдай пайғамбарлық тарихта өткен шақта орындалуға тиіс деп айқындап көрсеткеннің бәрі орындалды, ал өз ретімен әлі келуі тиіс нәрсенің бәрі де орындалады. Құдайдың пайғамбары Даниел өз орнында тұр. Жохан өз орнында тұр. Аянда Яһуда руының Арыстаны Даниел кітабын пайғамбарлықты зерттеушілерге ашып берді; осылайша Даниел өз орнында тұр. Ол өз куәлігін береді, яғни Жаратқан Ие оған аянда ұлы да салтанатты оқиғалар туралы ашып көрсеткенді, біз олардың орындалуының нақ табалдырығында тұрғандықтан, білуге тиіспіз.»
“In history and prophecy the Word of God portrays the long continued conflict between truth and error. That conflict is yet in progress. Those things which have been, will be repeated. Old controversies will be revived, and new theories will be continually arising. But God’s people, who in their belief and fulfillment of prophecy have acted a part in the proclamation of the first, second, and third angels’ messages, know where they stand. They have an experience that is more precious than fine gold. They are to stand firm as a rock, holding the beginning of their confidence steadfast unto the end.” Selected Messages, book 2, 109.
«Тарих пен пайғамбарлықта Құдай Сөзі ақиқат пен адасушылық арасындағы ұзаққа созылған қақтығысты бейнелейді. Сол қақтығыс әлі де жалғасуда. Болған нәрселер қайталанатын болады. Ескі даулар қайта жанданып, жаңа теориялар үнемі туындап отыратын болады. Бірақ өз сенімінде және пайғамбарлықтың орындалуында бірінші, екінші және үшінші періштелердің хабарларын жариялауда белгілі бір рөл атқарған Құдай халқы өздерінің қай жерде тұрғанын біледі. Оларда таза алтыннан да қымбат тәжірибе бар. Олар берік жартас тәрізді нық тұрып, өз сенімдерінің бастауындағы нық сенімді ақырына дейін мызғымас күйде ұстауға тиіс.» Selected Messages, 2-кітап, 109.
It can be easily demonstrated that Sister White identifies Paul’s “beginning of their confidence,” as the foundational truths of Adventism. The Millerites taught the robbers of thy people was the papal power, and from 1989 onward the movement of the one hundred and forty-four thousand has repeatedly identified the same understanding of the symbol as did the Millerites. There is now a “new theory” as to who the robbers of thy people are, and it has revived an old controversy in the sense that it uses an incorrect identification of an established prophetic symbol to build a prophetic model that is erected upon sand. Whether it was Smith’s private interpretation, or the false application of the nation in Joel chapter one, or the identification of the United States as Modern Rome; all three fallacies attack the correct understanding of papal Rome in the last days, and in so doing they attack the symbol that establishes the prophetic vision that identifies whether God’s people perish or live.
Уайт қарындастың Пауылдың «олардың сенімінің бастауы» деген сөзін адвентизмнің іргелі шындықтары ретінде танығанын оңай дәлелдеуге болады. Миллериттер «халқыңның қарақшылары» папалық билік деп үйретті, ал 1989 жылдан бері жүз қырық төрт мыңдық қозғалысы бұл нышанның мәнін Миллериттер түсінгендей қайта-қайта дәл солай танып келді. Қазір «халқыңның қарақшылары» кім екендігі жөнінде «жаңа теория» бар, және ол ескі дауды қайта жандандырды, өйткені ол орныққан пайғамбарлық нышанды қате анықтауды құм үстіне тұрғызылған пайғамбарлық үлгіні құрастыру үшін қолданады. Бұл Смиттің жеке жорамалы болсын, не Жоел кітабының бірінші тарауындағы халыққа жасалған жалған қолдану болсын, не Америка Құрама Штаттарын Заманауи Рим деп тану болсын — осы үш жаңсақтықтың бәрі соңғы күндердегі папалық Рим туралы дұрыс түсінікке шабуыл жасайды; осылай ету арқылы олар Құдай халқының құритынын не тірі қалатынын айқындайтын пайғамбарлық көріністі орнықтыратын нышанның өзіне шабуыл жасайды.
In the future Romanism in Europe and apostate Protestantism in the Americas “will pursue” persecution of Sabbath-keepers as has been done throughout sacred history.
Болашақта Еуропадағы римшілдік пен Америка құрлығындағы жолдан тайған протестанттық қасиетті тарих бойы қалай істеліп келген болса, дәл солай сенбілік күнін сақтаушыларды «қудалайтын болады».
“God will arouse His people; if other means fail, heresies will come in among them, which will sift them, separating the chaff from the wheat. The Lord calls upon all who believe His word to awake out of sleep. Precious light has come, appropriate for this time. It is Bible truth, showing the perils that are right upon us. This light should lead us to a diligent study of the Scriptures and a most critical examination of the positions which we hold. God would have all the bearings and positions of truth thoroughly and perseveringly searched, with prayer and fasting. Believers are not to rest in suppositions and ill-defined ideas of what constitutes truth.” Gospel Workers, 299.
«Құдай Өз халқын оятады; егер өзге құралдар нәтиже бермесе, олардың арасына жалған ілімдер енеді, әрі солар оларды електен өткізіп, бидайдан топанды айырады. Жаратқан Ие Өз сөзіне сенетіндердің бәрін ұйқыдан оянуға шақырады. Осы уақытқа лайық, қымбатты нұр келді. Бұл — дәл қазір төбемізден төніп тұрған қауіптерді көрсететін Киелі кітап ақиқаты. Бұл нұр бізді Жазбаларды ыждағатпен зерттеуге және өзіміз ұстанып жүрген ұстанымдарды аса мұқият тексеруге жетелеуге тиіс. Құдай ақиқаттың барлық қырлары мен ұстанымдарының дұғамен және оразамен терең де табанды түрде зерттелуін қалайды. Сенушілер ақиқаттың нені құрайтыны жөніндегі жорамалдар мен айқындалмаған түсініктерге сүйеніп, тыным таппауы керек.» Gospel Workers, 299.
We will continue these thoughts in the next article.
Келесі мақалада осы ойларды жалғастырамыз.