We are putting in place the prophetic rule that was identified by the Lion of the tribe of Judah in His work of unsealing the last six verses of Daniel eleven, at the “time of the end,” in 1989, when the Soviet Union was swept away by an secret alliance between Ronald Reagan and the pope of Rome. We have shown that the triple applications of Rome and the fall of Babylon identify the woman and the beast she rides upon and reigns over in Revelation seventeen.
យើងកំពុងដាក់ឲ្យមានសុពលភាពនូវក្បួនទំនាយដែលត្រូវបានកំណត់សម្គាល់ដោយតោនៃពូជអំបូរយូដា ក្នុងកិច្ចការរបស់ព្រះអង្គក្នុងការបើកត្រាខចុងក្រោយទាំងប្រាំមួយនៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ១១ នៅ «ពេលវេលាចុងបញ្ចប់» ក្នុងឆ្នាំ ១៩៨៩ នៅពេលដែលសហភាពសូវៀតត្រូវបានបោសសំអាតចេញដោយសម្ព័ន្ធភាពសម្ងាត់មួយរវាង Ronald Reagan និងសម្តេចប៉ាបនៃរ៉ូម។ យើងបានបង្ហាញថា ការអនុវត្តបីជាន់នៃរ៉ូម និងការដួលរលំនៃបាប៊ីឡូន កំណត់អត្តសញ្ញាណស្ត្រី និងសត្វដែលនាងជិះលើ ហើយគ្រប់គ្រងលើវា ក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១៧។
The portrayal of the woman and the beast in chapters seventeen and eighteen identify the progressive judgment which God brings upon Modern Babylon, beginning at the soon-coming Sunday law and lasting until Michael stands up and human probation closes. That period of time marks the first part of God’s Executive Judgment that is accomplished with a mixture of His mercy. Then with the seven last plagues, no mercy is mixed with His judgments. The two steps have been also inferred in the Investigative Judgment, which began on October 22, 1844. The investigative judgment began with the investigation and judgment of the dead, and on September 11, 2001, the investigative judgment of the living began.
ការពិពណ៌នាអំពីស្ត្រី និងសត្វសាហាវនៅក្នុងជំពូកដប់ប្រាំពីរ និងដប់ប្រាំបី បញ្ជាក់អំពីការជំនុំជម្រះជាបន្តបន្ទាប់ ដែលព្រះជាម្ចាស់នាំមកលើបាប៊ីឡូនសម័យទំនើប ដោយចាប់ផ្តើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ ហើយបន្តរហូតដល់មីកែលឈរឡើង ហើយរយៈពេលសាកល្បងរបស់មនុស្សជាតិត្រូវបានបិទបញ្ចប់។ រយៈពេលនោះកំណត់ជាផ្នែកដំបូងនៃការជំនុំជម្រះអនុវត្តរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលត្រូវបានសម្រេចដោយមានការលាយបញ្ចូលនៃព្រះមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។ បន្ទាប់មក ជាមួយនឹងគ្រោះកាចចុងក្រោយទាំងប្រាំពីរ ព្រះមេត្តាករុណាមិនត្រូវបានលាយបញ្ចូលជាមួយនឹងការជំនុំជម្រះរបស់ទ្រង់ឡើយ។ ជំហានទាំងពីរនេះ ក៏ត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយន័យសន្និដ្ឋានផងដែរ នៅក្នុងការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេត ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 22 ខែតុលា ឆ្នាំ 1844។ ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតបានចាប់ផ្តើមដោយការស៊ើបអង្កេត និងការជំនុំជម្រះលើមនុស្សស្លាប់ ហើយនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតលើមនុស្សរស់បានចាប់ផ្តើម។
The judgment of the living is also divided into two periods, the first beginning on September 11, 2001, with the investigation and judgment of those that are candidates to be among the one hundred and forty-four thousand, for judgment begins with the house of God. The investigative judgment of the dead was only accomplished upon those whose names had, at some time in their life, been recorded in the book of life. The names of the dead that were written and registered were then compared with the book of sins. If they had unconfessed sins their names were removed from the book of life. The investigative judgment of the Living is qualified as beginning with the house of God, whereas there needed to be no qualification in the investigative judgment of the dead.
ការជំនុំជម្រះលើអ្នករស់ ក៏ត្រូវបានបែងចែកជាពីររយៈពេលដែរ ដែលរយៈពេលទីមួយបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ជាមួយនឹងការស៊ើបអង្កេត និងការជំនុំជម្រះលើអ្នកទាំងឡាយដែលជាបេក្ខជនក្នុងការស្ថិតនៅក្នុងចំណោមមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ពីព្រោះការជំនុំជម្រះចាប់ផ្តើមពីព្រះដំណាក់របស់ព្រះ។ ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតលើអ្នកស្លាប់ ត្រូវបានអនុវត្តតែចំពោះអ្នកទាំងឡាយប៉ុណ្ណោះ ដែលឈ្មោះរបស់ពួកគេ នៅពេលណាមួយក្នុងជីវិតរបស់ពួកគេ ត្រូវបានកត់ត្រាទុកនៅក្នុងសៀវភៅនៃជីវិត។ បន្ទាប់មក ឈ្មោះរបស់អ្នកស្លាប់ដែលត្រូវបានសរសេរ និងចុះបញ្ជី ត្រូវបានប្រៀបធៀបជាមួយនឹងសៀវភៅនៃអំពើបាប។ ប្រសិនបើពួកគេមានអំពើបាបដែលមិនបានសារភាព ឈ្មោះរបស់ពួកគេត្រូវបានលុបចេញពីសៀវភៅនៃជីវិត។ ការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតលើអ្នករស់ ត្រូវបានកំណត់ថាចាប់ផ្តើមពីព្រះដំណាក់របស់ព្រះ ខណៈដែលក្នុងការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតលើអ្នកស្លាប់ មិនចាំបាច់មានការកំណត់បែបនោះឡើយ។
In the investigative judgment of the living, God’s Word was careful to identify that judgment during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand began at Jerusalem, which is God’s church. The Bible provides a second direct witness to this fact.
នៅក្នុងការជំនុំជម្រះស៊ើបអង្កេតនៃអ្នកមានជីវិត ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះបានប្រុងប្រយ័ត្នកំណត់ឲ្យស្គាល់ថា ការជំនុំជម្រះនោះ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការបោះត្រាលើមនុស្សមួយសែនសែសិបបួនពាន់នាក់ បានចាប់ផ្ដើមនៅក្រុងយេរូសាឡិម ដែលជាព្រះវិហាររបស់ព្រះ។ ព្រះគម្ពីរផ្ដល់សាក្សីផ្ទាល់ទីពីរមួយចំពោះសេចក្ដីពិតនេះ។
For the time is come that judgment must begin at the house of God: and if it first begin at us, what shall the end be of them that obey not the gospel of God? 1 Peter 4:17.
ដ្បិតពេលកាលបានមកដល់ហើយ ដែលការជំនុំជម្រះត្រូវចាប់ផ្តើមនៅឯព្រះវិហាររបស់ព្រះ; ហើយបើវាចាប់ផ្តើមមុននៅឯយើង តើយ៉ាងណានឹងជាទីបញ្ចប់របស់អ្នកទាំងឡាយដែលមិនស្តាប់បង្គាប់ដល់ដំណឹងល្អរបស់ព្រះ? ១ ពេត្រុស ៤៖១៧
The judgment of the living begins at Jerusalem, the house of God, and there is a specific time when that judgment begins. The judgment of the living begins in Jerusalem when the writer’s inkhorn goes through Jerusalem and places a mark upon the men and women who sigh and cry for the abominations that are done in the church and also the land.
ការជំនុំជម្រះលើអ្នករស់ ចាប់ផ្តើមនៅក្រុងយេរូសាឡឹម គឺជាព្រះវិហារនៃព្រះ ហើយមានពេលវេលាជាក់លាក់មួយដែលការជំនុំជម្រះនោះចាប់ផ្តើម។ ការជំនុំជម្រះលើអ្នករស់ ចាប់ផ្តើមនៅក្រុងយេរូសាឡឹម នៅពេលដែលអ្នកកាន់ប្រដាប់សរសេររបស់អ្នកសរសេរ ដើរកាត់ក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយដាក់សញ្ញាលើបុរស និងស្ត្រីទាំងឡាយ ដែលថ្ងូរ និងយំដោយសារអំពើគួរស្អប់ខ្ពើមទាំងប៉ុន្មាន ដែលត្រូវបានប្រព្រឹត្តនៅក្នុងពួកជំនុំ និងក្នុងស្រុកដីផងដែរ។
The class that does not obey the gospel is identified in Revelation chapter seven in contrast with the one hundred and forty-four thousand, where John there identifies them as the great multitude. The great multitude represents a class of living souls that are judged during the period of the judgment of the living who have not fully obeyed God’s law, for they have been worshipping on the pope’s day of the sun. At the soon-coming Sunday law in the United States those who have been sealed by the angel with the writer’s inkhorn in Ezekiel chapter nine, which is also the sealing of Revelation chapter seven, are lifted up as an ensign. Then those who are currently not obeying the gospel will be held accountable to the seventh-day Sabbath.
ថ្នាក់មនុស្សដែលមិនស្តាប់បង្គាប់ដំណឹងល្អ ត្រូវបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ៧ ដោយផ្ទុយពីមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ដែលនៅទីនោះ យ៉ូហានបានកំណត់អត្តសញ្ញាណពួកគេថាជា «ហ្វូងមនុស្សយ៉ាងធំ»។ ហ្វូងមនុស្សយ៉ាងធំនេះ តំណាងឲ្យថ្នាក់ព្រលឹងមានជីវិតមួយដែលត្រូវបានវិនិច្ឆ័យក្នុងអំឡុងពេលនៃការជំនុំជម្រះលើមនុស្សរស់ ដែលមិនបានស្តាប់បង្គាប់យ៉ាងពេញលេញចំពោះក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះ ពីព្រោះពួកគេបានថ្វាយបង្គំនៅថ្ងៃអាទិត្យរបស់សម្តេចប៉ាប។ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះនៅសហរដ្ឋអាមេរិក អស់អ្នកដែលបានទទួលត្រាដោយទេវតាដែលកាន់ប្រដាប់សរសេរមានទឹកខ្មៅ ក្នុង អេសេគាល ជំពូក ៩ ដែលក៏ជាការបោះត្រានៃ វិវរណៈ ជំពូក ៧ ផងដែរ នឹងត្រូវបានលើកឡើងជាទង់សញ្ញា។ បន្ទាប់មក អស់អ្នកដែលបច្ចុប្បន្ននេះមិនស្តាប់បង្គាប់ដំណឹងល្អ នឹងត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះថ្ងៃសប្ប័ទទីប្រាំពីរ។
“But Christians of past generations observed the Sunday, supposing that in so doing they were keeping the Bible Sabbath; and there are now true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion, who honestly believe that Sunday is the Sabbath of divine appointment. God accepts their sincerity of purpose and their integrity before Him. But when Sunday observance shall be enforced by law, and the world shall be enlightened concerning the obligation of the true Sabbath, then whoever shall transgress the command of God, to obey a precept which has no higher authority than that of Rome, will thereby honor popery above God. He is paying homage to Rome and to the power which enforces the institution ordained by Rome. He is worshiping the beast and his image. As men then reject the institution which God has declared to be the sign of His authority, and honor in its stead that which Rome has chosen as the token of her supremacy, they will thereby accept the sign of allegiance to Rome—‘the mark of the beast.’ And it is not until the issue is thus plainly set before the people, and they are brought to choose between the commandments of God and the commandments of men, that those who continue in transgression will receive ‘the mark of the beast.’” The Great Controversy, 449.
«ប៉ុន្តែ គ្រីស្ទបរិស័ទនៃជំនាន់កន្លងមកបានរក្សាថ្ងៃអាទិត្យ ដោយសន្មតថា ក្នុងការធ្វើដូច្នោះ ពួកគេកំពុងរក្សាថ្ងៃសប្ប័ទតាមព្រះគម្ពីរ; ហើយបច្ចុប្បន្ននេះក៏មានគ្រីស្ទបរិស័ទពិតនៅក្នុងគ្រប់ពួកជំនុំ ទាំងមិនលើកលែងសហគមន៍រ៉ូម៉ាំងកាតូលិកផង ដែលជឿដោយស្មោះត្រង់ថា ថ្ងៃអាទិត្យគឺជាថ្ងៃសប្ប័ទដែលបានតែងតាំងដោយព្រះ។ ព្រះទ្រង់ទទួលយកសេចក្តីស្មោះត្រង់នៃគោលបំណងរបស់ពួកគេ និងសេចក្តីទៀងត្រង់របស់ពួកគេនៅចំពោះទ្រង់។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលការរក្សាថ្ងៃអាទិត្យត្រូវបានបង្ខំឱ្យអនុវត្តដោយច្បាប់ ហើយលោកិយត្រូវបានបំភ្លឺអំពីកាតព្វកិច្ចនៃថ្ងៃសប្ប័ទពិត នោះ អ្នកណាក៏ដោយដែលរំលងបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ ដើម្បីគោរពតាមបទបញ្ញត្តិមួយដែលគ្មានអំណាចខ្ពស់ជាងអំណាចរបស់រ៉ូម នោះដោយហេតុនេះ គេនឹងលើកកិត្តិយសសាសនាប៉ាបលើសព្រះ។ គេកំពុងថ្វាយការគោរពបង្គំដល់រ៉ូម និងដល់អំណាចដែលបង្ខំឱ្យអនុវត្តស្ថាប័នដែលរ៉ូមបានបញ្ញត្តិឡើង។ គេកំពុងថ្វាយបង្គំសត្វសាហាវ និងរូបរបស់វា។ ដូច្នេះ នៅពេលមនុស្សបដិសេធស្ថាប័នដែលព្រះបានប្រកាសថាជាសញ្ញានៃអំណាចរបស់ទ្រង់ ហើយជំនួសដោយការលើកកិត្តិយសដល់អ្វីដែលរ៉ូមបានជ្រើសរើសជានិមិត្តសញ្ញានៃអធិបតេយ្យភាពរបស់នាង នោះពួកគេនឹងទទួលយកសញ្ញានៃភក្ដីភាពចំពោះរ៉ូម—«សញ្ញារបស់សត្វសាហាវ»។ ហើយ លុះត្រាតែបញ្ហានេះត្រូវបានដាក់បង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នៅចំពោះមុខប្រជាជន ហើយពួកគេត្រូវបាននាំឱ្យជ្រើសរើសរវាងបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ និងបញ្ញត្តិរបស់មនុស្ស ទើបអស់អ្នកដែលនៅតែបន្តក្នុងការរំលង នឹងទទួល «សញ្ញារបស់សត្វសាហាវ»។» The Great Controversy, 449.
The ensign of those who are sealed are who calls those who obey not the gospel into obedience.
ទង់សញ្ញារបស់អស់អ្នកដែលត្រូវបានបោះត្រា គឺជាព្រះអង្គដែលទ្រង់ហៅអស់អ្នកដែលមិនបានស្តាប់បង្គាប់ដល់ដំណឹងល្អ ឲ្យចូលមកក្នុងការស្តាប់បង្គាប់។
And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious. And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea. And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10–12.
ហើយនៅថ្ងៃនោះ នឹងមានឫសរបស់យេស្សេមួយ ដែលនឹងឈរជាទង់សញ្ញាសម្រាប់ប្រជាជនទាំងឡាយ; សាសន៍ដទៃនឹងស្វែងរកទ្រង់; ហើយទីសម្រាករបស់ទ្រង់នឹងមានសិរីរុងរឿង។ ហើយនៅថ្ងៃនោះ នឹងកើតមានថា ព្រះអម្ចាស់នឹងលើកព្រះហស្តរបស់ទ្រង់ម្តងទៀតជាលើកទីពីរ ដើម្បីទទួលយកសំណល់នៃប្រជាជនរបស់ទ្រង់ដែលនៅសេសសល់ ពីអាស្ស៊ីរី និងពីអេហ្ស៊ីប និងពីប៉ាថ្រូស និងពីគូស និងពីអេឡាម និងពីស៊ីណារ និងពីហាម៉ាត និងពីកោះទាំងឡាយនៃសមុទ្រ។ ហើយទ្រង់នឹងលើកទង់សញ្ញាមួយឡើងសម្រាប់បណ្តាជាតិទាំងឡាយ ហើយនឹងប្រមូលពួកដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញនៃអ៊ីស្រាអែល ហើយនឹងប្រមូលពួកយូដាដែលត្រូវបានខ្ចាត់ខ្ចាយពីជ្រុងទាំងបួននៃផែនដី។ អេសាយ 11:10–12។
Those who currently do not obey not the gospel are judged while they are living, but their judgment must follow the investigative judgment of the living one hundred and forty-four thousand, for they can only be warned by seeing men and women with the seal of God during the crisis of the soon coming Sunday law.
អ្នកដែលបច្ចុប្បន្នមិនស្តាប់បង្គាប់ដំណឹងល្អ ត្រូវបានវិនិច្ឆ័យនៅខណៈដែលពួកគេនៅរស់ ប៉ុន្តែការវិនិច្ឆ័យរបស់ពួកគេត្រូវតែបន្តបន្ទាប់ពីការវិនិច្ឆ័យស៊ើបអង្កេតលើមនុស្សរស់មួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ ពីព្រោះពួកគេអាចត្រូវបានព្រមានបានតែដោយការមើលឃើញបុរស និងស្ត្រីដែលមានត្រារបស់ព្រះ ក្នុងអំឡុងវិបត្តិនៃច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។
“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws.” Bible Training School, December 1, 1903.
«កិច្ចការរបស់ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ គឺដើម្បីបញ្ចុះបញ្ចូលលោកីយ៍អំពីបាប អំពីសេចក្ដីសុចរិត និងអំពីការជំនុំជម្រះ។ លោកីយ៍អាចត្រូវបានព្រមានបានតែដោយឃើញអ្នកដែលជឿសេចក្ដីពិត ត្រូវបានញែកបរិសុទ្ធដោយសេចក្ដីពិត ប្រព្រឹត្តតាមគោលការណ៍ខ្ពង់ខ្ពស់ និងបរិសុទ្ធ ដោយបង្ហាញយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ និងច្បាស់លាស់ នូវបន្ទាត់បែងចែករវាងអ្នកដែលកាន់តាមព្រះបញ្ញត្តិរបស់ព្រះ និងអ្នកដែលជាន់ឈ្លីព្រះបញ្ញត្តិទាំងនោះនៅក្រោមជើងរបស់ខ្លួន។ ការញែកបរិសុទ្ធដោយព្រះវិញ្ញាណ បង្ហាញឲ្យឃើញភាពខុសគ្នារវាងអ្នកដែលមានត្រារបស់ព្រះ និងអ្នកដែលកាន់តាមថ្ងៃសម្រាកក្លែងក្លាយមួយ។ នៅពេលការសាកល្បងមកដល់ នោះនឹងត្រូវបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថា សញ្ញារបស់សត្វព្រៃគឺជាអ្វី។ នោះគឺជាការកាន់ថ្ងៃអាទិត្យ។ អ្នកណាដែល បន្ទាប់ពីបានឮសេចក្ដីពិតហើយ នៅតែបន្តចាត់ទុកថ្ងៃនេះថាបរិសុទ្ធ នោះកំពុងផ្ទុកហត្ថលេខារបស់មនុស្សនៃបាប អ្នកដែលបានគិតថានឹងផ្លាស់ប្ដូរពេលកាល និងក្រឹត្យវិន័យ។» Bible Training School, December 1, 1903.
The executive judgment, which is where the work of the third Elijah is accomplished, begins at the soon-coming Sunday law. It is two periods of time; in the first period God’s judgments are mixed with mercy for those who do not now obey the gospel, and then it is followed by the seven last plagues that are poured out without mercy.
ការជំនុំជម្រះអនុវត្ត ដែលជាកន្លែងដែលកិច្ចការរបស់អេលីយ៉ាទីបីត្រូវបានសម្រេចឡើង ចាប់ផ្តើមនៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ វាមានរយៈពេលពីរដំណាក់កាល៖ ក្នុងដំណាក់កាលទីមួយ ការជំនុំជម្រះរបស់ព្រះត្រូវបានលាយផ្សំជាមួយសេចក្តីមេត្តាករុណា សម្រាប់អ្នកទាំងឡាយដែលឥឡូវនេះមិនស្តាប់បង្គាប់ដល់ដំណឹងល្អទេ ហើយបន្ទាប់មក វាត្រូវបានតាមដោយគ្រោះកាចប្រាំពីរចុងក្រោយ ដែលត្រូវបានចាក់ចេញដោយគ្មានសេចក្តីមេត្តាករុណា។
“Probationary time will not continue much longer. Now God is withdrawing his restraining hand from the earth. Long has he been speaking to men and women through the agency of his Holy Spirit; but they have not heeded the call. Now he is speaking to his people, and to the world, by his judgments. The time of these judgments is a time of mercy for those who have not yet had opportunity to learn what is truth. Tenderly will the Lord look upon them. His heart of mercy is touched; his hand is still stretched out to save. Large numbers will be admitted to the fold of safety who in these last days will hear the truth for the first time.” Review and Herald, November 22, 1906.
«ពេលវេលានៃការសាកល្បងនឹងមិនបន្តយូរទៀតឡើយ។ ឥឡូវនេះ ព្រះជាម្ចាស់កំពុងដកព្រះហស្តដែលទប់ស្កាត់របស់ទ្រង់ចេញពីផែនដី។ ជាយូរមកហើយ ទ្រង់បានមានបន្ទូលទៅកាន់បុរសនិងស្ត្រី តាមរយៈព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធរបស់ទ្រង់; ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការហៅនោះទេ។ ឥឡូវនេះ ទ្រង់កំពុងមានបន្ទូលទៅកាន់រាស្ត្ររបស់ទ្រង់ និងទៅកាន់លោកិយ ដោយសារការវិនិច្ឆ័យរបស់ទ្រង់។ ពេលវេលានៃការវិនិច្ឆ័យទាំងនេះ គឺជាពេលវេលានៃព្រះគុណសម្រាប់អ្នកដែលមិនទាន់មានឱកាសរៀនដឹងថា សេចក្តីពិតជាអ្វីនៅឡើយ។ ព្រះអម្ចាស់នឹងទតមើលពួកគេដោយព្រះទ័យទន់ភ្លន់។ ព្រះហឫទ័យនៃសេចក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ត្រូវបានប៉ះពាល់; ព្រះហស្តរបស់ទ្រង់នៅតែលាតសន្ធឹងដើម្បីសង្គ្រោះ។ មនុស្សជាច្រើនយ៉ាងច្រើននឹងត្រូវបានទទួលចូលទៅក្នុងហ្វូងសុវត្ថិភាព គឺអ្នកដែលនៅក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយទាំងនេះ នឹងបានឮសេចក្តីពិតជាលើកដំបូង»។ Review and Herald, November 22, 1906.
Those who obey not the gospel are the “other sheep,” Jesus promised to call, and they will hear His voice when He calls.
អ្នកដែលមិនស្តាប់បង្គាប់ដល់ដំណឹងល្អ គឺជា «ចៀមផ្សេងទៀត» ដែលព្រះយេស៊ូវបានសន្យាថានឹងហៅ ហើយពួកគេនឹងឮព្រះសូររបស់ទ្រង់ នៅពេលទ្រង់ហៅ។
And other sheep I have, which are not of this fold: them also I must bring, and they shall hear my voice; and there shall be one fold, and one shepherd. John 10:16.
ខ្ញុំមានចៀមផ្សេងទៀតដែរ ដែលមិនមែនជារបស់ហ្វូងនេះទេ៖ ចៀមទាំងនោះផង ខ្ញុំត្រូវនាំមក ហើយពួកវានឹងស្តាប់សំឡេងរបស់ខ្ញុំ; ហើយនឹងមានតែហ្វូងតែមួយ និងអ្នកគង្វាលតែមួយ។ យ៉ូហាន ១០:១៦។
The “voice” they hear is the second “voice” of Revelation chapter eighteen, that cries loudly at the soon-coming Sunday law when the judgment of the great whore is doubled, for she has filled up her probationary cup of sin.
“សំឡេង” ដែលពួកគេឮ គឺជា “សំឡេង” ទីពីរ នៃវិវរណៈ ជំពូកដប់ប្រាំបី ដែលស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ ត្រូវបានប្រកាស ខណៈដែលសេចក្តីជំនុំជម្រះលើស្ត្រីពេស្យាដ៏ធំនោះ ត្រូវបានបង្កើនទ្វេដង ពីព្រោះនាងបានបំពេញពែងនៃអំពើបាបរបស់នាង ក្នុងរយៈពេលសាកល្បងរបស់នាង ឲ្យពេញលេញហើយ។
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).
ហោរាបានមានប្រសាសន៍ថា «ខ្ញុំបានឃើញទេវតាមួយទៀតចុះមកពីស្ថានសួគ៌ មានអំណាចយ៉ាងធំ; ហើយផែនដីបានភ្លឺឡើងដោយសារសិរីល្អរបស់ទេវតានោះ។ ហើយទេវតានោះបានស្រែកដោយខ្លាំងជាមួយនឹងសំឡេងដ៏មាំមួនថា បាប៊ីឡូនដ៏ធំបានដួលរលំហើយ បានដួលរលំហើយ ហើយបានក្លាយជាទីលំនៅរបស់អារក្ស» (Revelation 18:1, 2)។ នេះគឺជាសារដដែលដែលបានប្រទានដោយទេវតាទីពីរ។ បាប៊ីឡូនបានដួលរលំហើយ «ពីព្រោះនាងបានធ្វើឲ្យគ្រប់ជាតិសាសន៍ផឹកស្រានៃសេចក្តីក្រោធនៃការផិតក្បត់របស់នាង» (Revelation 14:8)។ ស្រានោះជាអ្វី?—គឺជាគោលលទ្ធិមិនពិតរបស់នាង។ នាងបានឲ្យពិភពលោកនូវថ្ងៃសប្ប័ទមិនពិត ជំនួសថ្ងៃសប្ប័ទនៃបញ្ញត្តិទីបួន ហើយបាននិយាយឡើងវិញនូវការភូតភរដែលសាតាំងបានប្រាប់អេវ៉ាជាលើកដំបូងនៅសួនអេដែន—គឺភាពអមតៈតាមធម្មជាតិនៃព្រលឹង។ នាងបានផ្សព្វផ្សាយកំហុសឆ្គងជាច្រើនដែលមានលក្ខណៈដូចគ្នានោះទៅយ៉ាងទូលំទូលាយ «ដោយបង្រៀនបញ្ញត្តិរបស់មនុស្សធ្វើជាគោលលទ្ធិ» (Matthew 15:9)។
“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
«នៅពេលព្រះយេស៊ូវចាប់ផ្តើមកិច្ចបម្រើជាសាធារណៈរបស់ព្រះអង្គ ព្រះអង្គបានសម្អាតព្រះវិហារពីការបំពានបរិសុទ្ធភាពដ៏អាសគ្រាមនោះ។ ក្នុងចំណោមអំពើចុងក្រោយៗនៃកិច្ចបម្រើរបស់ព្រះអង្គ មានការសម្អាតព្រះវិហារជាលើកទីពីរ។ ដូច្នេះ ក្នុងកិច្ចការចុងក្រោយសម្រាប់ការព្រមានដល់លោកិយ មានការអំពាវនាវពីរដាច់ដោយឡែកគ្នាត្រូវបានធ្វើទៅកាន់ក្រុមជំនុំទាំងឡាយ។ សាររបស់ទេវតាទីពីរគឺថា «បាប៊ីឡូនបានដួលរលំហើយ បានដួលរលំហើយ ជាទីក្រុងធំនោះ ពីព្រោះនាងបានធ្វើឲ្យគ្រប់ជាតិសាសន៍ផឹកស្រានៃសេចក្ដីកំហឹងដោយសារអំពើផិតក្បត់របស់នាង» (វិវរណៈ 14:8)។ ហើយក្នុងសំឡេងហៅដ៏ខ្លាំងនៃសាររបស់ទេវតាទីបី មានសំឡេងមួយត្រូវបានឮពីស្ថានសួគ៌ ដោយនិយាយថា «ប្រជារាស្ត្ររបស់អញអើយ ចូរចេញពីនាងមក ដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាមានចំណែកក្នុងអំពើបាបរបស់នាង ហើយដើម្បីកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាទទួលក្នុងគ្រោះកាចរបស់នាង។ ដ្បិតអំពើបាបរបស់នាងបានឡើងដល់ស្ថានសួគ៌ហើយ ហើយព្រះបាននឹកចាំដល់អំពើទុច្ចរិតរបស់នាង» (វិវរណៈ 18:4, 5)។» Selected Messages, សៀវភៅទី 2, 118។
At the soon coming Sunday law in the United States the progressive executive judgment upon Modern Babylon commences, and the last period of the judgment of the living begins as the two judgments overlap. The third messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant work represents the work during the time of the judgment of the living that began on September 11, 2001, and ends when the last of those who currently do not obey the gospel hear the second voice of Revelation chapter eighteen, and come out of Babylon. That work identifies the purification and purging of the temple of the one hundred and forty-four thousand at the beginning of the ministry of the messenger who prepares the way, and then a purging and purification of the temple of the great multitude at the ending of the ministry of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant.
នៅពេលដែលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះនៅសហរដ្ឋអាមេរិក ការជំនុំជម្រះប្រតិបត្តិជាបន្តបន្ទាប់លើបាប៊ីឡូនសម័យទំនើបចាប់ផ្តើមឡើង ហើយរយៈពេលចុងក្រោយនៃការជំនុំជម្រះពួកអ្នករស់នៅក៏ចាប់ផ្តើមផងដែរ ខណៈដែលការជំនុំជម្រះទាំងពីរនោះស្របគ្នា។ អ្នកនាំសារទីបី ដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់កិច្ចការរបស់អ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញា តំណាងឲ្យកិច្ចការនៅក្នុងអំឡុងពេលនៃការជំនុំជម្រះពួកអ្នករស់ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ហើយបញ្ចប់នៅពេលដែលអ្នកចុងក្រោយបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកដែលបច្ចុប្បន្នមិនស្តាប់បង្គាប់ដំណឹងល្អ បានឮសំឡេងទីពីរនៃវិវរណៈជំពូក 18 ហើយចេញពីបាប៊ីឡូន។ កិច្ចការនោះបញ្ជាក់អំពីការសម្អាត និងការបោសសំអាតព្រះវិហាររបស់ពួកមួយសែនបួនម៉ឺនបួនពាន់នាក់ នៅដើមកិច្ចបម្រើរបស់អ្នកនាំសារដែលរៀបចំផ្លូវ ហើយបន្ទាប់មកជាការបោសសំអាត និងការសម្អាតព្រះវិហាររបស់ហ្វូងមនុស្សដ៏ធំ នៅចុងបញ្ចប់នៃកិច្ចបម្រើរបស់អ្នកនាំសារដែលរៀបចំផ្លូវសម្រាប់អ្នកនាំសារនៃសេចក្តីសញ្ញា។
At the soon coming Sunday law the manifestation of the power of God that occurred at Pentecost is repeated.
នៅពេលដែលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះចូលជាធរមាន ការបង្ហាញអំណាចរបស់ព្រះដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃបុណ្យភេនតិកុស្ត នឹងត្រូវបានធ្វើឲ្យកើតឡើងម្ដងទៀត។
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. . . .
«គ្មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមយើងនឹងទទួលត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ឡើយ ដរាបណាចរិតលក្ខណៈរបស់យើងនៅមានស្នាមប្រឡាក់ ឬមលិនមួយណាភ្ជាប់នៅលើវា។ កិច្ចការកែសម្រួលកំហុសខ្វះខាតក្នុងចរិតលក្ខណៈរបស់យើង និងការសម្អាតព្រះវិហារនៃព្រលឹងឲ្យបរិសុទ្ធពីគ្រប់សេចក្ដីមិនបរិសុទ្ធ ទុកឲ្យយើងធ្វើដោយខ្លួនឯង។ រួចមក ភ្លៀងចុងក្រោយនឹងធ្លាក់មកលើយើង ដូចដែលភ្លៀងដើមបានធ្លាក់លើពួកសិស្សនៅថ្ងៃបុណ្យទីហាសិប....»
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
«បងប្អូនអើយ អ្នកកំពុងធ្វើអ្វីខ្លះក្នុងកិច្ចការដ៏ធំនៃការរៀបចំខ្លួននេះ? អស់អ្នកដែលកំពុងភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយលោកិយ កំពុងទទួលយកពុម្ពរបស់លោកិយ ហើយកំពុងរៀបចំខ្លួនសម្រាប់សញ្ញារបស់សត្វសាហាវ។ រីឯអស់អ្នកដែលមិនទុកចិត្តលើខ្លួនឯង ដែលកំពុងបន្ទាបខ្លួននៅចំពោះព្រះ ហើយកំពុងសម្អាតព្រលឹងរបស់ខ្លួនដោយការគោរពតាមសេចក្ដីពិត អ្នកទាំងនេះកំពុងទទួលយកពុម្ពស្ថានសួគ៌ ហើយកំពុងរៀបចំខ្លួនសម្រាប់ត្រារបស់ព្រះនៅលើថ្ងាសរបស់ពួកគេ។ នៅពេលក្រឹត្យបានចេញទៅ ហើយស្នាមត្រាត្រូវបានបោះបង្គាប់រួចហើយ លក្ខណៈរបស់ពួកគេនឹងនៅស្អាតបរិសុទ្ធ និងឥតសៅហ្មងជារៀងរហូតតទៅ»។ Testimonies, volume 5, 214, 216.
It is here that a seeming discrepancy in the prophetic Word might be stumbled over, though it is not necessary to do so. At Pentecost in the time of the disciples the message that was empowered was not carried to the Gentiles, which are those who do not obey the gospel at the soon-coming Sunday law. The message that was empowered at Pentecost was carried to ancient Israel, that for another three and a half years were still in their final probationary time.
នៅទីនេះហើយ ដែលមនុស្សម្នាក់អាចជំពប់លើអ្វីមួយដែលមើលទៅដូចជាការមិនស្របគ្នានៅក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយ ប៉ុន្តែមិនចាំបាច់ធ្វើដូច្នោះឡើយ។ នៅថ្ងៃបុណ្យភេនទីកុស្ត ក្នុងសម័យពួកសិស្ស សារដែលត្រូវបានប្រទានអំណាច មិនត្រូវបាននាំទៅកាន់សាសន៍ដទៃឡើយ គឺអ្នកទាំងនោះដែលមិនគោរពតាមដំណឹងល្អ នៅពេលច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗ។ សារដែលត្រូវបានប្រទានអំណាចនៅថ្ងៃបុណ្យភេនទីកុស្ត ត្រូវបាននាំទៅកាន់អ៊ីស្រាអែលបុរាណ ដែលនៅសល់ពេលបីឆ្នាំកន្លះទៀត ក្នុងរយៈពេលសាកល្បងចុងក្រោយរបស់ពួកគេ។
Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city, to finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting righteousness, and to seal up the vision and prophecy, and to anoint the most Holy. Daniel 9:24.
ចិតសិបសប្ដាហ៍ត្រូវបានកំណត់លើប្រជាជនរបស់អ្នក និងលើទីក្រុងបរិសុទ្ធរបស់អ្នក ដើម្បីបញ្ចប់ការរំលងច្បាប់ ហើយដើម្បីធ្វើឲ្យអំពើបាបដល់ទីបញ្ចប់ ហើយដើម្បីធ្វើការផ្សះផ្សាសម្រាប់អំពើទុច្ចរិត ហើយដើម្បីនាំមកនូវសេចក្ដីសុចរិតដ៏អស់កល្បជានិច្ច ហើយដើម្បីបិទត្រាចក្ខុនិមិត្ត និងទំនាយ ហើយដើម្បីចាក់ប្រេងតាំងព្រះដ៏បរិសុទ្ធបំផុត។ ដានីយ៉ែល ៩:២៤។
The message that was empowered at Pentecost would not be carried to those who obeyed not the gospel until Stephen was stoned in the year 34. Sister White often identifies this fact.
សារដែលបានទទួលអំណាចនៅថ្ងៃបុណ្យទីហាសិប មិនត្រូវបាននាំទៅដល់អ្នកទាំងឡាយដែលមិនបានស្តាប់បង្គាប់ដំណឹងល្អ រហូតដល់ស្ទេផានត្រូវបានគប់នឹងថ្មសម្លាប់នៅឆ្នាំ 34។ លោកស្រី វ៉ាយត៍ ជាញឹកញាប់បានបញ្ជាក់អំពីការពិតនេះ។
“Then, said the angel, ‘He shall confirm the covenant with many for one week [seven years].’ For seven years after the Saviour entered on His ministry, the gospel was to be preached especially to the Jews; for three and a half years by Christ Himself; and afterward by the apostles. ‘In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.’ Daniel 9:27. In the spring of A. D. 31, Christ the true sacrifice was offered on Calvary. Then the veil of the temple was rent in twain, showing that the sacredness and significance of the sacrificial service had departed. The time had come for the earthly sacrifice and oblation to cease.
«បន្ទាប់មក ទេវតាបានមានព្រះបន្ទូលថា “ទ្រង់នឹងបញ្ជាក់សេចក្តីសញ្ញាជាមួយមនុស្សជាច្រើន អស់រយៈពេលមួយសប្តាហ៍ [ប្រាំពីរឆ្នាំ]។” រយៈពេលប្រាំពីរឆ្នាំ បន្ទាប់ពីព្រះអង្គសង្គ្រោះបានចាប់ផ្តើមព្រះរាជកិច្ចរបស់ទ្រង់ ដំណឹងល្អត្រូវបានប្រកាសជាពិសេសដល់ពួកយូដា; បីឆ្នាំកន្លះ ដោយព្រះគ្រីស្ទទ្រង់ផ្ទាល់; ហើយបន្ទាប់មក ដោយពួកសាវក។ “នៅកណ្តាលសប្តាហ៍ ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យយញ្ញបូជា និងតង្វាយត្រូវបញ្ឈប់ទៅ។” ដានីយ៉ែល 9:27។ នៅរដូវនិទាឃរដូវ នៃ គ.ស. 31 ព្រះគ្រីស្ទ ជាយញ្ញបូជាពិត ត្រូវបានថ្វាយនៅលើកាល់វ៉ារី។ បន្ទាប់មក វាំងនននៃព្រះវិហារ ត្រូវបានហែកជាពីរ បង្ហាញថា ភាពបរិសុទ្ធ និងសារៈសំខាន់នៃពិធីបម្រើដោយយញ្ញបូជា បានបាត់បង់ទៅហើយ។ ពេលវេលាបានមកដល់ សម្រាប់យញ្ញបូជា និងតង្វាយនៅផែនដី ត្រូវបញ្ឈប់ទៅ។»
“The one week—seven years—ended in A. D. 34. Then by the stoning of Stephen the Jews finally sealed their rejection of the gospel; the disciples who were scattered abroad by persecution ‘went everywhere preaching the word’ (Acts 8:4); and shortly after, Saul the persecutor was converted, and became Paul, the apostle to the Gentiles.” The Desire of Ages, 233.
«មួយសប្តាហ៍នោះ—ប្រាំពីរឆ្នាំ—បានបញ្ចប់នៅគ.ស. 34។ បន្ទាប់មក ដោយការគប់ថ្មស្ទេផាន ពួកយូដាបានបិទត្រាជាចុងក្រោយលើការបដិសេធដំណឹងល្អរបស់ពួកគេ; ពួកសិស្សដែលត្រូវបានបំបែកខ្ចាត់ខ្ចាយដោយការបៀតបៀន “បានទៅគ្រប់ទីកន្លែង ប្រកាសព្រះបន្ទូល” (កិច្ចការ 8:4); ហើយមិនយូរប៉ុន្មានក្រោយមក សូល អ្នកបៀតបៀន បានប្រែចិត្ត ហើយបានក្លាយជាប៉ូល សាវកដល់សាសន៍ដទៃ»។ The Desire of Ages, 233.
The message which was empowered at Pentecost, fifty days after Christ’s resurrection, aligns with the Sunday law where the gospel calls Christ’s other flock out of Babylon, yet it was not for three and a half years after the cross that the Jews “sealed their rejection of the gospel,” and the message then went to the Gentiles, who are those who then did not obey the gospel. The seeming contradiction is magnified by the identification that in 34 AD the Jews sealed their rejection of the gospel, for Sister White says otherwise.
សារដែលបានទទួលអំណាចនៅថ្ងៃបុណ្យទីហ្វានី ក្រោយការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះគ្រីស្ទហាសិបថ្ងៃ ស្របគ្នានឹងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យ ដែលនៅក្នុងនោះដំណឹងល្អហៅហ្វូងចៀមផ្សេងទៀតរបស់ព្រះគ្រីស្ទឲ្យចេញពីបាប៊ីឡូន ប៉ុន្តែមិនមែនរហូតដល់បីឆ្នាំកន្លះក្រោយឈើឆ្កាងទេ ដែលពួកយូដា «បិទត្រាលើការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះដំណឹងល្អ» ហើយបន្ទាប់មកសារនោះបានទៅដល់ពួកសាសន៍ដទៃ ដែលជាអ្នកទាំងនោះដែលនៅពេលនោះមិនបានស្តាប់បង្គាប់ដំណឹងល្អ។ ភាពផ្ទុយគ្នាដែលមើលទៅដូចជាមាននោះ ត្រូវបានពង្រីកឡើងដោយការកំណត់ថា នៅឆ្នាំ 34 គ.ស. ពួកយូដាបានបិទត្រាលើការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះដំណឹងល្អ ពីព្រោះអ្នកស្រី White និយាយផ្សេងពីនេះ។
“Since the whole ritual economy was symbolical of Christ, it had no value apart from Him. When the Jews sealed their rejection of Christ by delivering Him to death, they rejected all that gave significance to the temple and its services. Its sacredness had departed. It was doomed to destruction. From that day sacrificial offerings and the service connected with them were meaningless. Like the offering of Cain, they did not express faith in the Saviour. In putting Christ to death, the Jews virtually destroyed their temple. When Christ was crucified, the inner veil of the temple was rent in twain from top to bottom, signifying that the great final sacrifice had been made, and that the system of sacrificial offerings was forever at an end.” The Desire of Ages, 165.
«ដោយសារតែប្រព័ន្ធពិធីបូជាទាំងមូលមានលក្ខណៈជានិមិត្តរូបសំដៅទៅលើព្រះគ្រីស្ទ វាមិនមានតម្លៃអ្វីឡើយ បើខ្វះទ្រង់។ កាលណាពួកយូដាបានបិទត្រាលើការបដិសេធព្រះគ្រីស្ទរបស់ខ្លួន ដោយប្រគល់ទ្រង់ឲ្យដល់សេចក្ដីស្លាប់ ពួកគេក៏បានបដិសេធអ្វីៗទាំងអស់ដែលផ្តល់ន័យសំខាន់ដល់ព្រះវិហារ និងកិច្ចបម្រើរបស់វា។ ភាពបរិសុទ្ធរបស់វាបានចាកចេញទៅហើយ។ វាត្រូវបានកំណត់ឲ្យវិនាស។ ចាប់ពីថ្ងៃនោះមក តង្វាយបូជា និងការបម្រើដែលទាក់ទងនឹងវា បានក្លាយជាអ្វីដែលគ្មានន័យ។ ដូចជាតង្វាយរបស់កាអ៊ីន ពួកវាមិនបានបង្ហាញសេចក្ដីជំនឿលើព្រះអង្គសង្គ្រោះឡើយ។ ក្នុងការប្រគល់ព្រះគ្រីស្ទឲ្យស្លាប់ ពួកយូដាបានបំផ្លាញព្រះវិហាររបស់ខ្លួនដោយសារភាពជាក់ស្តែង។ នៅពេលព្រះគ្រីស្ទត្រូវបានឆ្កាង វាំងននខាងក្នុងនៃព្រះវិហារត្រូវបានហែកជាពីរពីលើចុះដល់ក្រោម បង្ហាញថាយញ្ញបូជាដ៏ធំ និងចុងក្រោយបង្អស់ ត្រូវបានថ្វាយរួចហើយ ហើយថាប្រព័ន្ធនៃតង្វាយបូជាបានដល់ទីបញ្ចប់ជារៀងរហូត»។ The Desire of Ages, 165.
Did the Jews seal their rejection of the gospel at the stoning of Stephen or the cross of Christ? This seeming contradiction is associated with the seeming contradiction of identifying the manifestation of the power of God at Pentecost to the soon-coming Sunday law.
តើជនជាតិយូដាបានបិទត្រាការបដិសេធដំណឹងល្អរបស់ពួកគេនៅពេលគេគប់ដុំថ្មលើស្ទេផាន ឬនៅឯឈើឆ្កាងរបស់ព្រះគ្រីស្ទឬ? ភាពផ្ទុយគ្នាដែលហាក់ដូចជាមាននេះ មានទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងភាពផ្ទុយគ្នាដែលហាក់ដូចជាមានក្នុងការកំណត់អត្តសញ្ញាណការសម្ដែងនៃព្រះចេស្ដារបស់ព្រះជាម្ចាស់នៅថ្ងៃបុណ្យទី៥០ ទៅនឹងច្បាប់ថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។
We intend to sort the seeming contradiction out in the next article, but I wish to remind us that the purpose of this particular consideration is based upon the fact that is identified by the prophets that God’s Laodicean people in the last days do not understand the judgment. We have taken time to review the various periods and purposes of the judgment in order to be clear about how the investigative and executive judgments both meet at the soon-coming Sunday law. In order to see the revelation associated with the seeming contradictions we have just raised these elements needed to be reviewed.
យើងមានបំណងដោះស្រាយនូវភាពផ្ទុយគ្នាដែលហាក់ដូចជាមាននេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់ ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់រំឭកឲ្យយើងចងចាំថា គោលបំណងនៃការពិចារណាជាក់លាក់នេះ មានមូលដ្ឋានលើសេចក្តីពិតដែលពួកហោរាបានកំណត់សម្គាល់ថា ប្រជារាស្ត្រល៉ាវឌីសេរបស់ព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ មិនយល់អំពីការជំនុំជម្រះទេ។ យើងបានចំណាយពេលពិនិត្យមើលរយៈកាលនានា និងគោលបំណងផ្សេងៗនៃការជំនុំជម្រះ ដើម្បីឲ្យច្បាស់អំពីរបៀបដែលការជំនុំជម្រះស៊ើបសួរ និងការជំនុំជម្រះអនុវត្តទោស ទាំងពីរ មកជួបគ្នានៅឯក្រឹត្យថ្ងៃអាទិត្យដែលនឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។ ដើម្បីឲ្យអាចមើលឃើញការបើកសម្ដែងដែលទាក់ទងនឹងភាពផ្ទុយគ្នាដែលហាក់ដូចជាមាន ដែលយើងទើបតែបានលើកឡើង ធាតុទាំងនេះចាំបាច់ត្រូវបានពិនិត្យឡើងវិញ។
We will continue this study in the next article.
យើងនឹងបន្តការសិក្សានេះនៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។
“Roman Catholics acknowledge that the change in the Sabbath was made by their church, and they cite this very change as evidence of the supreme authority of the church. They declare that by observing the first day of the week as the Sabbath, Protestants are recognizing her power to legislate in divine things. The Roman church has not relinquished her claim to infallibility; and when the world and the Protestant churches accept a spurious Sabbath of her creating, while they reject the Sabbath of Jehovah, they virtually acknowledge this claim. They may cite the authority for this change, but the fallacy of their reasoning is easily discerned. The papist is sharp enough to see that Protestants are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the Sunday institution gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.
«អ្នកកាតូលិករ៉ូមទទួលស្គាល់ថា ការផ្លាស់ប្តូរថ្ងៃសប្ប័ទត្រូវបានធ្វើឡើងដោយសាសនាចក្ររបស់ពួកគេ ហើយពួកគេលើកយកការផ្លាស់ប្តូរនេះឯងជាភស្តុតាងនៃសិទ្ធិអំណាចកំពូលរបស់សាសនាចក្រ។ ពួកគេប្រកាសថា ដោយការរក្សាថ្ងៃដំបូងនៃសប្តាហ៍ជាថ្ងៃសប្ប័ទ ពួកប្រូតេស្តង់កំពុងទទួលស្គាល់អំណាចរបស់នាងក្នុងការតាក់តែងច្បាប់ក្នុងកិច្ចការដ៏ទេវភាព។ សាសនាចក្ររ៉ូមមិនបានលះបង់ការអះអាងរបស់នាងអំពីភាពមិនអាចខុសឆ្គងបានឡើយ; ហើយនៅពេលដែលលោកិយ និងសាសនាចក្រប្រូតេស្តង់ទទួលយកថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយមួយដែលនាងបានបង្កើតឡើង ខណៈដែលពួកគេបដិសេធថ្ងៃសប្ប័ទរបស់ព្រះយេហូវ៉ា នោះពួកគេកំពុងទទួលស្គាល់ការអះអាងនេះជាក់ស្តែង។ ពួកគេអាចយោងទៅកាន់សិទ្ធិអំណាចសម្រាប់ការផ្លាស់ប្តូរនេះ ប៉ុន្តែភាពខុសឆ្គងនៃហេតុផលរបស់ពួកគេអាចត្រូវបានឃើញយ៉ាងងាយស្រួល។ ពួកប៉ាបនិយមមានភាពមុតស្រួចគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការមើលឃើញថា ពួកប្រូតេស្តង់កំពុងបោកបញ្ឆោតខ្លួនឯង ដោយស្ម័គ្រចិត្តបិទភ្នែករបស់ខ្លួនចំពោះអង្គហេតុក្នុងករណីនេះ។ នៅពេលដែលស្ថាប័នថ្ងៃអាទិត្យកាន់តែទទួលបានការគាំទ្រ គេមានអំណរព្រោះមានអារម្មណ៍ជឿជាក់ថា នៅទីបំផុត វានឹងនាំពិភពប្រូតេស្តង់ទាំងមូលឲ្យស្ថិតនៅក្រោមទង់ជាតិរបស់រ៉ូម»។
“The change of the Sabbath is the sign or mark of the authority of the Roman church. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false Sabbath in the place of the true, are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. The mark of the beast is the papal Sabbath, which has been accepted by the world in the place of the day of God’s appointment.
«ការផ្លាស់ប្ដូរថ្ងៃសប្ប័ទ គឺជាសញ្ញា ឬស្នាមនៃអំណាចរបស់ព្រះវិហាររ៉ូម៉ាំង។ អ្នកទាំងឡាយណា ដែលយល់ដឹងអំពីការទាមទាររបស់បញ្ញត្តិទីបួន ហើយជ្រើសរើសកាន់តាមថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយ ជំនួសថ្ងៃសប្ប័ទពិត នោះដោយសារការនោះ ពួកគេកំពុងថ្វាយកិត្តិយសដល់អំណាចនោះ ដែលមានតែអំណាចនោះប៉ុណ្ណោះបានបង្គាប់ឲ្យកាន់តាមវា។ ស្នាមរបស់សត្វសាហាវ គឺជាថ្ងៃសប្ប័ទរបស់សម្តេចប៉ាប ដែលពិភពលោកបានទទួលយក ជំនួសថ្ងៃដែលព្រះបានតែងតាំង។»
“But the time to receive the mark of the beast, as designated in prophecy, has not yet come. The testing time has not yet come. There are true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion. None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit Sabbath, and when the loud cry of the third angel shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast in their foreheads or in their hands.
«ប៉ុន្តែ ពេលវេលាសម្រាប់ទទួលសញ្ញារបស់សត្វព្រៃ ដូចដែលបានកំណត់ទុកក្នុងទំនាយ នោះ មិនទាន់មកដល់នៅឡើយទេ។ ពេលវេលានៃការសាកល្បង ក៏មិនទាន់មកដល់ដែរ។ មានគ្រីស្ទបរិស័ទពិតនៅក្នុងគ្រប់ព្រះវិហារ ដោយមិនលើកលែងសហគមន៍រ៉ូម៉ាំងកាតូលិកឡើយ។ គ្មាននរណាម្នាក់ត្រូវបានផ្តន្ទាទោសឡើយ រហូតទាល់តែពួកគេបានទទួលពន្លឺ ហើយបានឃើញកាតព្វកិច្ចនៃបញ្ញត្តិទីបួន។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលក្រឹត្យនោះនឹងត្រូវចេញមក ដើម្បីបង្ខំឲ្យគោរពថ្ងៃសប្ប័ទក្លែងក្លាយ ហើយនៅពេលដែលសម្រែកយ៉ាងខ្លាំងរបស់ទេវតាទីបីនឹងព្រមានមនុស្សទាំងឡាយ មិនឲ្យថ្វាយបង្គំសត្វព្រៃ និងរូបរបស់វា នោះបន្ទាត់បែងចែករវាងសេចក្តីក្លែងក្លាយ និងសេចក្តីពិត នឹងត្រូវបានគូសយ៉ាងច្បាស់។ ពេលនោះ អស់អ្នកដែលនៅតែបន្តក្នុងការរំលង នឹងទទួលសញ្ញារបស់សត្វព្រៃនៅលើថ្ងាស ឬនៅលើដៃរបស់ពួកគេ។»
“With rapid steps we are approaching this period. When Protestant churches shall unite with the secular power to sustain a false religion, for opposing which their ancestors endured the fiercest persecution, then will the papal Sabbath be enforced by the combined authority of church and state. There will be a national apostasy, which will end only in national ruin.” Bible Training School, February 2, 1913.
«ដោយជំហានដ៏លឿន យើងកំពុងតែខិតជិតដល់សម័យកាលនេះ។ នៅពេលដែលក្រុមជំនុំប្រូតេស្តង់នានានឹងរួបរួមជាមួយអំណាច世俗 ដើម្បីគាំទ្រសាសនាក្លែងក្លាយមួយ ដែលបុព្វបុរសរបស់ពួកគេបានទ្រាំទ្រការបៀតបៀនដ៏សាហាវបំផុតដោយសារការប្រឆាំងនឹងវា នោះថ្ងៃសប្ប័ទរបស់សម្តេចប៉ាបនឹងត្រូវបានអនុវត្តដោយអំណាចរួមគ្នារបស់ព្រះវិហារ និងរដ្ឋ។ នឹងមានការបោះបង់ជាតិចេញពីសេចក្តីជំនឿ ដែលនឹងបញ្ចប់តែក្នុងសេចក្តីវិនាសរបស់ជាតិប៉ុណ្ណោះ»។ Bible Training School, February 2, 1913.