សៀវភៅដានីយ៉ែល - លេខដប់បួន

នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃសាររបស់ទេវតាទីពីរ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 នោះ មានរយៈពេលជាក់លាក់មួយ និងដំណើរការសាកល្បងមួយ ដែលត្រូវបានតំណាងជានិមិត្តរូបដោយសុបិនអំពីរូបសំណាកនិងសត្វតិរច្ឆានរបស់នេប៊ូក្នេសា; ដ្បិត នៅក្នុងពាក្យទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ នគរមួយក៏ជាសត្វតិរច្ឆានផងដែរ។ នេប៊ូក្នេសា និងក្រុមជាន់ខ្ពស់សាសនាចាល់ដេ តំណាងឲ្យអ្នកដែលបរាជ័យក្នុងការសាកល្បងនេះ ហើយដានីយ៉ែល និងបុរសឯកទាំងបី តំណាងឲ្យអ្នកដែលឆ្លងកាត់ការសាកល្បងនេះ។ ទោះបីជាអាចមើលទៅហាក់ដូចជាផ្សេងពីនេះក៏ដោយ ការបរាជ័យរបស់នេប៊ូក្នេសា ត្រូវបានបញ្ជាក់នៅក្នុងជំពូកទីបីនៃព្រះគម្ពីរដានីយ៉ែល។

នៅក្នុងដានីយែលជំពូកទីពីរ ដានីយែលកំពុងអធិស្ឋាន ដើម្បីយល់អំពី «អាថ៌កំបាំង» ដែលលាក់កំបាំងនៃសុបិននិមិត្តអំពីរូបសំណាករបស់នេប៊ូក្នេស្សារ។ គាត់ត្រូវការដឹងថា សុបិននោះជាអ្វី ហើយក៏ត្រូវការដឹងផងដែរថា វាមានន័យអ្វី។ គាត់តំណាងឲ្យអ្នកទាំងឡាយនៅគ្រាចុងក្រោយដែលកំពុងស្វែងរកការយល់ដឹងអំពីអាថ៌កំបាំងទាំងឡាយដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការបើកត្រានៃវិវរណៈរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ពីព្រោះការបើកត្រានៃវិវរណៈរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ គឺជា «អាថ៌កំបាំង» ព្យាករណ៍ចុងក្រោយដែលត្រូវបានបើកត្រាមុនពេលពេលសាកល្បងត្រូវបិទបញ្ចប់។ ព្យាការីទាំងអស់ រួមទាំងដានីយែលផង កំពុងចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់គ្រាចុងក្រោយ។ កិច្ចខិតខំរបស់ដានីយែលក្នុងការយល់អំពី «អាថ៌កំបាំង» នោះ គឺជាកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដែលពាក់ព័ន្ធនឹងជីវិតឬមរណភាព ដូចគ្នានឹងការសាកល្បងអំពីរូបសំណាកសត្វសាហាវសម្រាប់ប្រជាជនរបស់ព្រះនៅគ្រាចុងក្រោយដែរ។

ការអធិស្ឋានរបស់ដានីយ៉ែល ខណៈដែលគាត់ស្វែងរកដើម្បីយល់អំពី «អាថ៌កំបាំង» នោះ តំណាងឱ្យសញ្ញាសម្គាល់ជាក់លាក់មួយនៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ប្រជាជនព្រះនៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ សៀវភៅដានីយ៉ែលផ្តល់សាក្សីពីរដែលបង្កើតសញ្ញាសម្គាល់នៃ «ការអធិស្ឋាន» នៅថ្ងៃចុងក្រោយ។ សញ្ញាសម្គាល់នោះស្ថិតនៅក្នុងអំឡុងពេលដែលត្រូវបានតំណាងដោយសារទីពីរនៃគ្រប់បន្ទាត់កំណែទម្រង់ទាំងអស់។

ការសាកល្បង​អំពី​រូប​សត្វ​នោះ ត្រូវបាន Ellen White កំណត់​ថា​ជា​ការសាកល្បង​ដែល​យើង​ត្រូវ​ឆ្លងកាត់ មុន​ពេល​ទ្វារ​ព្រះគុណ​បិទ ហើយ​មុន​ពេល​យើង​ត្រូវបាន​បោះត្រា។ នៅពេល​តន្ត្រី​បាន​លេង​នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល ជំពូក ៣ ទ្វារ​ព្រះគុណ​បាន​បិទ​ជា​និមិត្តរូប ពីព្រោះ​ជំពូក ៣ តំណាង​ឲ្យ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។ តន្ត្រី​របស់​នេប៊ូក្នេសារ​តំណាង​ឲ្យ​បទភ្លេង​ដែល​ស្រី​ពេស្យា​នៃ​ទីរ៉ុស បន្ទាប់មក​ចាប់ផ្ដើម​ច្រៀង​ដល់​ស្តេច​ទាំងឡាយ​នៃ​ផែនដី នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​រយៈពេល​ចិតសិប​ឆ្នាំ​ជា​និមិត្តរូប ដែល​នាង​ត្រូវបាន​គេ​បំភ្លេច​ចោល។

នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃដំណើរការនៃការសាកល្បង ដានីយ៉ែលតំណាងឲ្យអ្នកនាំសារ ដែលត្រូវបានប្រទានពន្លឺ ហើយគាត់ចែករំលែកវាជាមុនដំបូងជាមួយនឹងមិត្តរួមបីនាក់របស់គាត់ ដោយហេតុនេះគាត់បង្ហាញជានិមិត្តរូបអំពីតួនាទីព្យាការីនៃ «អេលីយ៉ា» ដែលជា «សំឡេងស្រែកនៅទីរហោស្ថាន»។

«អាថ៌កំបាំង» នៃ ដានីយ៉ែល ជំពូក ២ បញ្ជាក់ថា នគរទីប្រាំបី នៃព្រះបន្ទូលទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ គឺ «ចេញពីនគរទាំងប្រាំពីរ»។ ដោយសារតែវាជាការតំណាងដំបូងនៃនគរទាំងឡាយក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ ដូច្នេះវាក៏ភ្ជាប់ទៅនឹងការតំណាងចុងក្រោយនៃនគរទាំងឡាយក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយនៃព្រះគម្ពីរ ដែលមាននៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១៧។ នគរទីប្រាំបី ដែលជា «ចេញពីនគរទាំងប្រាំពីរ» មុនៗ នោះ កំពុងសំដៅទៅលើចំណុចផ្លាស់ប្តូរ ដែលបង្កើតបាប៊ីឡូនសម័យទំនើប ឲ្យក្លាយជាសហភាពបីជាន់ នៃនាគ សត្វ និងហោរាក្លែងក្លាយ។ នៅទីបញ្ចប់ សុបិនអំពីរូបសំណាករបស់នេប៊ូក្នេសារ កំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណនគរផែនដីទីប្រាំបី ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រទំនាយ។

នៅក្នុងទំនាយព្រះគម្ពីរ រាជាណាចក្រមួយត្រូវបានតំណាងដោយសត្វសាហាវ ដូច្នេះ សេចក្តីពិតដែលត្រូវបានតំណាងដោយនិមិត្តសុបិនរូបសំណាករបស់នេប៊ូក្នេសារ គឺជាការយោងដំបូងទៅកាន់សត្វសាហាវចុងក្រោយ ដូចដែលក៏ត្រូវបានកំណត់សម្គាល់នៅក្នុងវិវរណៈ ជំពូកទីដប់ប្រាំពីរផងដែរ។ ហេតុនេះហើយ និមិត្តសុបិនរបស់នេប៊ូក្នេសារ នៅទីបំផុត គឺជានិមិត្តសុបិនអំពីរូបសំណាកនៃសត្វសាហាវទីប្រាំបី និងចុងក្រោយ។ វាជានិមិត្តសុបិនអំពី «រូបសំណាកនៃសត្វសាហាវ»។

សញ្ញាសម្គាល់ទីបួននៃការជំនុំជម្រះ គឺជាឈើឆ្កាង ដែលក៏ជាការស្លាប់ និងការរស់ឡើងវិញផងដែរ។ រយៈពេលនៃសញ្ញាសម្គាល់ទាំងបួននោះ ត្រូវបានតំណាងដោយអំឡុងពេលជាប់ឃុំជាឈ្លើយអស់ចិតសិបឆ្នាំរបស់ដានីយ៉ែល។

នៅ​ថ្ងៃ​ទី ១១ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ ២០០១ សាសនា​អ៊ីស្លាម​នៃ «វេទនា​ទីបី» ត្រូវ​បាន​ដោះលែង ហើយ​បន្ទាប់​មក​ត្រូវ​បាន​ទប់ឃាត់​វិញ។ ថ្ងៃ​ទី ១៨ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ គឺ​ជា​ការ​ទស្សន៍ទាយ​មួយ​ដែល​បរាជ័យ​អំពី​តួនាទី​របស់​សាសនា​អ៊ីស្លាម។ សារ​ដែល​នាំ​ឲ្យ​ឆ្អឹង​ស្ងួត​របស់​មនុស្ស​ស្លាប់​មាន​ជីវិត​ឡើង​វិញ មក​ពី «ខ្យល់​ទាំង​បួន» ដែល​ជា​និមិត្តសញ្ញា​នៃ​សាសនា​អ៊ីស្លាម និង​តំណាង​ឲ្យ​សារ​សម្រែក​កណ្ដាល​អធ្រាត្រ។ សេចក្តី​វិនាស​ជាតិ ដែល​កើត​តាម​ក្រោយ​ការ​ក្បត់​ជាតិ​ចំពោះ​ព្រះ​នៃ​ច្បាប់​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក ត្រូវ​បាន​នាំ​មក​ដោយ​សាសនា​អ៊ីស្លាម​នៃ «វេទនា​ទីបី»។ រយៈពេល​នៃ​សញ្ញា​សម្គាល់​ទាំង​បួន​នោះ ត្រូវ​បាន​តំណាង​ដោយ​ការ​ជាប់​ជា​ឈ្លើយ​អស់​ចិតសិប​ឆ្នាំ​របស់​ដានីយ៉ែល។

ចលនារបស់ទេវតាទីមួយ តំណាងឲ្យចលនារបស់ទេវតាទីបី ហើយសារនៃសម្រែកកណ្ដាលអធ្រាត្រ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្ររបស់ពួក Millerite គឺជាការកែតម្រូវនៃការព្យាករណ៍ដែលបរាជ័យ ដែលបានបង្កឲ្យមានការខកចិត្តលើកទីមួយ។

“ការផ្តល់អំណាច” ដល់សារទីមួយ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ​នៃ​ចលនា​មីឡឺរ៉ាយត៍ គឺសាសនាឥស្លាម​នៃ​វេទនា​ទីពីរ ហើយ​ការផ្តល់អំណាច​នោះ​បានជា​និមិត្តរូប​មុន​នៃ​ការផ្តល់អំណាច​នៅ​ថ្ងៃទី 11 ខែកញ្ញា ឆ្នាំ 2001 ដែល​ត្រូវបាន​នាំមក​ដោយ​សាសនាឥស្លាម​នៃ​វេទនា​ទីបី។

ត្រែទាំងប្រាំពីរនៃសៀវភៅវិវរណៈ គឺជាការវិនិច្ឆ័យទោសរបស់ព្រះលើការបង្ខំឲ្យគោរពបូជាថ្ងៃអាទិត្យ ដោយទាំងរ៉ូមមិនជឿព្រះ និងរ៉ូមប៉ាប។

ការទទួលស្គាល់សារនៃ «សម្រែកកណ្ដាលអធ្រាត្រ» គឺជាធាតុសំខាន់មួយនៃ «អាថ៌កំបាំង» ដែលបានបើកសម្ដែងជានិមិត្តរូបដល់ ដានីយ៉ែល នៅពេលដែលគាត់បានអធិស្ឋាន ដើម្បីយល់អំពីសុបិននិមិត្តរូបអំពីរូបសំណាករបស់ នេប៊ូក្នេសារ។ ការអធិស្ឋានរបស់គាត់គឺជាសញ្ញាសម្គាល់មួយ ដែលស្ថិតនៅចុងបញ្ចប់នៃបីថ្ងៃកន្លះនៃសេចក្ដីស្លាប់សម្រាប់សាក្សីទាំងពីរនៃ វិវរណៈ ១១។ ការអធិស្ឋានតាម លេវីវិន័យ ២៦ របស់ ដានីយ៉ែល ដូចដែលបានកត់ត្រាទុកក្នុងជំពូក ៩ គឺនៅក្នុងឆ្នាំទីមួយនៃសម័យ ដារីយុស។ ការនេះដាក់ការអធិស្ឋានរបស់គាត់នៅត្រង់ចំណុចអន្តរកាល។

ចំណុចផ្លាស់ប្តូរ​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មីល្លឺរ៉ាយត៍ គឺ​នៅ​ឆ្នាំ 1856 ពេល​ដែល​ចលនា​មីល្លឺរ៉ាយត៍​បាន​ផ្លាស់ប្តូរ​ពី Philadelphia ទៅ Laodicea តាម​ការ​បញ្ជាក់​របស់ James និង Ellen White។ នៅ​ឆ្នាំ​ដដែល​នោះ «ពន្លឺ​ថ្មី» អំពី «ប្រាំពីរ​ដង» បាន​មក​ដល់​ក្នុង​អត្ថបទ​របស់ Hiram Edson នៅ​ក្នុង Review and Herald ប៉ុន្តែ​នៅ​ឆ្នាំ 1863 («ប្រាំពីរ​ដង» ក្រោយ​មក) «ប្រាំពីរ​ដង» ត្រូវ​បាន​បដិសេធ​ទាំងស្រុង។ ដានីយ៉ែល​បាន​អធិស្ឋាន «សេចក្ដី​អធិស្ឋាន» ដែល​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ថា​ជា «ឱសថ» សម្រាប់ «ការ​ខ្ចាត់ខ្ចាយ» នៃ «ប្រាំពីរ​ដង» នៅ​ចំណុច​ផ្លាស់ប្តូរ​រវាង​នគរ​ទី​មួយ និង​នគរ​ទី​ពីរ​នៃ​ព្រះបន្ទូល​ទំនាយ​ក្នុង​ព្រះគម្ពីរ។

បី​ឆ្នាំ​កន្លះ គឺ​ជា​និមិត្តសញ្ញា​សម្រាប់​មួយ​ពាន់​ពីរ​រយ ហុកសិប ឆ្នាំ ដែល​វា​ផង​ដែរ​ជា​និមិត្តសញ្ញា​នៃ «ប្រាំពីរ​គ្រា»។ នៅ​ថ្ងៃទី ១៨ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ២០២០ ចលនា​ឡាវ៉ូឌីសេ​នៃ Future for America បាន​បង្ហាញ​ការ​បះបោរ​ប្រឆាំង​នឹង​បញ្ញត្តិ​របស់​ព្រះ ដែល​បង្គាប់​មិន​ឲ្យ​ព្យួរ​សារ​ព្យាករណ៍​លើ​ពេលវេលា​ម្ដង​ទៀត​ឡើយ។ បន្ទាប់​មក ចលនា​នោះ​ត្រូវ​បាន «សម្លាប់» និង «ខ្ចាត់ខ្ចាយ» នៅ​លើ​ផ្លូវ​នៃ​វិវរណៈ ជំពូក ១១ ដែល​រត់​កាត់​ជ្រលង​ឆ្អឹង​ស្ងួត​ស្លាប់​របស់​អេសេគាល។ នៅ​ចុង​បញ្ចប់​នៃ​ពេលវេលា «ខ្ចាត់ខ្ចាយ» នោះ ដែល​ជា​ផង​ដែរ «ពេល​ពន្យារ» នៃ​ប្រស្នា​អំពី​ព្រហ្មចារី​ដប់​នាក់ ពេល​នេះ​ពួក​គេ​កំពុង​ត្រូវ​បាន​ហៅ​ចេញ​ពី​ផ្នូរ​របស់​ខ្លួន ដោយ «សំឡេង​មួយ​កំពុង​ស្រែក​ហៅ» ពី​ក្នុង «ទី​រហោស្ថាន» នៃ «បី​ថ្ងៃ​កន្លះ»។

នៅពេលដែលការអធិស្ឋាននៃការប្រែចិត្ត និងការសារភាពនោះត្រូវបានបំពេញសម្រេច ការសន្យាគឺថា ព្រះជាម្ចាស់នឹងនឹកចាំសេចក្តីសញ្ញារបស់ទ្រង់ ហើយប្រមូលរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ដែលបានខ្ចាត់ខ្ចាយ។ ទំនាយទីមួយរបស់អេសេគាលបានប្រមូលឆ្អឹងទាំងនោះមកជាមួយគ្នា ហើយបន្ទាប់មក ទំនាយរបស់គាត់អំពី «ខ្យល់ទាំងបួន» បានបម្លែង «ពួកភីឡាដែលហ្វៀន» ដែលទើបនឹងកើតថ្មី ឲ្យក្លាយទៅជាកងទ័ពដ៏ខ្លាំងពូកែមួយ… ជាកងទ័ពដ៏ខ្លាំងពូកែមួយដែល តាមវិវរណៈ ជំពូក១១ បន្ទាប់មកត្រូវបាន «លើកឡើងទៅស្ថានសួគ៌» ជាមួយនឹង «ពពកនៃទេវតា»។ ពួកគេបន្ទាប់មកគឺជា «ទង់សម្គាល់» របស់ព្រះអម្ចាស់។

ពួកអ្នកដែលនឹងក្លាយជា «ទង់សញ្ញា» ត្រូវតែបែរចេញពីការអនុវត្ត «គ្រា និង រដូវកាល» ប្រសិនបើពួកគេចង់ទទួលអំណាចនៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដើម្បីសម្រេចកិច្ចការរបស់ «ទង់សញ្ញា»។

តាំងពីយូរមកហើយ គេបានយល់ថា សំឡេងផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ តំណាងឲ្យ «ការរៀបរាប់បញ្ជាក់អំពីព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតឡើងក្រោមសាររបស់ទូតទីមួយ និងទីពីរ» ហើយថាវាក៏តំណាងឲ្យ «ព្រឹត្តិការណ៍អនាគតដែលនឹងត្រូវបានបើកសម្ដែងតាមលំដាប់របស់វា» ផងដែរ។ ឥឡូវនេះ តាមរយៈការបើកសម្ដែងនៃ «សេចក្តីពិត» នេះ បានត្រូវបើកឲ្យឃើញថា សញ្ញាសម្គាល់ទាំងបីចុងក្រោយនៃខ្សែបន្ទាត់កំណែទម្រង់មួយ គឺជា «ប្រវត្តិលាក់កំបាំង» នៃសំឡេងផ្គរលាន់ទាំងប្រាំពីរ។ សញ្ញាសម្គាល់ទាំងនោះ ចាប់ផ្តើមពីការខកចិត្ត «ដំបូង» ហើយបញ្ចប់នៅការខកចិត្ត «ចុងក្រោយ»។ សញ្ញាសម្គាល់កណ្តាលគឺជាសម្រែកពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ។ ការខកចិត្តដំបូង សម្គាល់ការចាប់ផ្តើមនៃ «ពេលរង់ចាំ» ដែលបញ្ចប់នៅសម្រែកពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ។ សារនៃសម្រែកពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ បញ្ចប់នៅ «ការជំនុំជម្រះ» ជាកន្លែងដែលការខកចិត្តចុងក្រោយត្រូវបានសម្គាល់។

«ការ​វិនិច្ឆ័យ» របស់​នេប៊ូក្នេសារ​អំពី​សុបិន និង​ការ​បកស្រាយ​ដែល​ដានីយ៉ែល​បាន​លើក​មក​បង្ហាញ គឺ​សម្គាល់​ជា​សញ្ញា​ដំណាក់កាល​ទី​បី ក្នុង​ចំណោម​សញ្ញា​ដំណាក់កាល​ទាំង​បី ដែល​តំណាង​ឲ្យ «ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ដែល​លាក់​កំបាំង» នៃ​ផ្គរ​លាន់​ទាំង​ប្រាំពីរ។ ការ​វិនិច្ឆ័យ​នោះ​ក៏​ត្រូវ​បាន​លើក​យក​មក​វិញ​នៅ​ក្នុង​ដានីយ៉ែល ជំពូក ៣ ផង​ដែរ ដែល​តំណាង​ឲ្យ​គោលការណ៍​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​យ៉ាង​មាំមួន​នៅ​ក្នុង​សៀវភៅ​ដានីយ៉ែល និង​វិវរណៈ គឺ​គោលការណ៍ «ធ្វើ​ម្តង​ទៀត ហើយ​ពង្រីក​បន្ថែម»។

«ប្រវត្តិសាស្ត្រដែលលាក់កំបាំង» នៃ «សាក្សីទាំងពីរ» ដែលតំណាងឲ្យចលនា Future for America តំណាងឲ្យការខកចិត្តនៅថ្ងៃទី 18 ខែកក្កដា ឆ្នាំ 2020។ បន្ទាប់មកបានចាប់ផ្តើម «រយៈពេលរង់ចាំ» ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយ «បីថ្ងៃកន្លះ» ក្នុង វិវរណៈ ជំពូក 11។ ការភ្ញាក់ឡើង និងការរស់ឡើងវិញរបស់អស់អ្នកដែលត្រូវបាន «សម្លាប់នៅតាមដងផ្លូវ» ដោយសត្វសាហាវដែលបានឡើងមកពី «ជ្រោះអវីចី» ត្រូវបានពិពណ៌នាយ៉ាងជាក់លាក់នៅក្នុងព្រះបន្ទូលទំនាយរបស់ព្រះ; ប៉ុន្តែក្នុងកម្រិតសាមញ្ញមួយ នៅពេលសាក្សីទាំងពីរភ្ញាក់ឡើង ពួកគេយល់អំពី «អាថ៌កំបាំង» ដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុង ដានីយ៉ែល ជំពូក 2។

យើង​នឹង​បញ្ចប់​សេចក្តី​សង្ខេប និង​សេចក្តី​សន្និដ្ឋាន​នៃ​ជំពូក​ទី​ពីរ​នៃ​ព្រះគម្ពីរ​ដានីយ៉ែល នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​បន្ទាប់។