The “daily” in the book of Daniel was recognized by William Miller as a symbol of pagan Rome or paganism, but in the last days it is the symbol of the rejection of William Miller’s foundational truths. It represents the end of a rebellion that began in 1863, with the rejection of Miller’s understanding of Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six. When Adventism rejected the correct identification of “the daily” as paganism, they turned the symbol of Satan into a symbol of Christ. Isaiah identifies that this work was turning things upside down. The rejection of “the daily” was put in place in the 1930’s (the third generation of Adventism), but it had been a controversy since 1901 (the second generation of Adventism). As with ancient Israel, a progressive rejection of truth led to the acceptance of an error that contained the elements of the unpardonable sin.
«ប្រចាំថ្ងៃ» នៅក្នុងព្រះគម្ពីរដានីយ៉ែល ត្រូវបាន William Miller ទទួលស្គាល់ថា ជានិមិត្តរូបនៃរ៉ូមពហុទេពនិយម ឬពហុទេពនិយម ប៉ុន្តែក្នុងថ្ងៃចុងក្រោយ វាគឺជានិមិត្តរូបនៃការបដិសេធសេចក្ដីពិតមូលដ្ឋានរបស់ William Miller។ វាតំណាងឲ្យចុងបញ្ចប់នៃការបះបោរមួយ ដែលបានចាប់ផ្តើមនៅឆ្នាំ 1863 ជាមួយនឹងការបដិសេធការយល់ដឹងរបស់ Miller អំពី «ប្រាំពីរដង» របស់ម៉ូសេ នៅក្នុងលេវីវិន័យ ជំពូក 26។ នៅពេលដែលអាដវិនទីសនិយមបានបដិសេធការកំណត់អត្តសញ្ញាណត្រឹមត្រូវនៃ «ប្រចាំថ្ងៃ» ថាជាពហុទេពនិយម ពួកគេបានបម្លែងនិមិត្តរូបរបស់សាតាំងឲ្យក្លាយជានិមិត្តរូបរបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ អេសាយបញ្ជាក់ថា ការងារនេះគឺជាការបង្វែរអ្វីៗឲ្យបញ្ច្រាសឡើងក្រោម។ ការបដិសេធ «ប្រចាំថ្ងៃ» ត្រូវបានដាក់ឲ្យមានជាផ្លូវការនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1930 (ជំនាន់ទីបីនៃអាដវិនទីសនិយម) ប៉ុន្តែវាបានជាបញ្ហាវិវាទតាំងពីឆ្នាំ 1901 (ជំនាន់ទីពីរនៃអាដវិនទីសនិយម) មកហើយ។ ដូចជាប្រជាជាតិអ៊ីស្រាអែលបុរាណដែរ ការបដិសេធសេចក្ដីពិតជាបន្តបន្ទាប់បាននាំទៅដល់ការទទួលយកកំហុសមួយ ដែលមានធាតុផ្សំនៃអំពើបាបដែលមិនអាចអត់ទោសបាន។
The unpardonable sin for the quibbling Jews, was represented when they identified the works that Christ had done as the works of Satan. Ancient Israel is the premier symbol of modern Israel, and modern Israel did that very thing, only in reverse. They took the works of Satan (paganism), and attributed those works to Christ. Ancient Israel’s rebellion includes their choice of Satan as their king.
អំពើបាបដែលមិនអាចអត់ទោសបានសម្រាប់ពួកយូដាដែលចេះតែជជែកដេញដោល ត្រូវបានបង្ហាញនៅពេលដែលពួកគេបានកំណត់អត្តសញ្ញាណការងារដែលព្រះគ្រីស្ទបានធ្វើថាជាការងាររបស់សាតាំង។ អ៊ីស្រាអែលបុរាណគឺជានិមិត្តរូបដ៏សំខាន់បំផុតនៃអ៊ីស្រាអែលសម័យទំនើប ហើយអ៊ីស្រាអែលសម័យទំនើបបានធ្វើរឿងនោះដដែល ប៉ុន្តែផ្ទុយវិញ។ ពួកគេបានយកការងាររបស់សាតាំង (លទ្ធិនិយមបរទេស) ហើយយកទៅប្រគល់ថាជាការងាររបស់ព្រះគ្រីស្ទ។ ការបះបោររបស់អ៊ីស្រាអែលបុរាណរួមបញ្ចូលទាំងការជ្រើសរើសសាតាំងជាស្ដេចរបស់ពួកគេ។
When Pilate therefore heard that saying, he brought Jesus forth, and sat down in the judgment seat in a place that is called the Pavement, but in the Hebrew, Gabbatha. And it was the preparation of the passover, and about the sixth hour: and he saith unto the Jews, Behold your King! But they cried out, Away with him, away with him, crucify him. Pilate saith unto them, Shall I crucify your King? The chief priests answered, We have no king but Caesar. Then delivered he him therefore unto them to be crucified. And they took Jesus, and led him away. John 19:13–16.
កាលពីពេលនោះ ពេលពីឡាត់បានឮពាក្យនោះ គាត់ក៏នាំព្រះយេស៊ូវចេញមក ហើយអង្គុយលើទីជំនុំជម្រះ នៅកន្លែងមួយដែលហៅថា ថ្មក្រាល ប៉ុន្តែក្នុងភាសាហេព្រើរ ហៅថា កាប់បាថា។ ហើយថ្ងៃនោះជាថ្ងៃត្រៀមសម្រាប់បុណ្យរំលង ហើយប្រហែលម៉ោងទីប្រាំមួយ។ គាត់ក៏និយាយទៅកាន់ពួកយូដាថា «មើល៍ ស្តេចរបស់អ្នករាល់គ្នា!» ប៉ុន្តែពួកគេបានស្រែកឡើងថា «យកគាត់ទៅ! យកគាត់ទៅ! ឆ្កាងគាត់ទៅ!» ពីឡាត់និយាយទៅកាន់ពួកគេថា «តើឲ្យខ្ញុំឆ្កាងស្តេចរបស់អ្នករាល់គ្នាឬ?» ពួកមហាបូជាចារ្យឆ្លើយថា «យើងគ្មានស្តេចណាទេ លើកលែងតែសេសារ»។ ដូច្នេះ គាត់ក៏ប្រគល់ព្រះអង្គឲ្យទៅពួកគេ ដើម្បីឲ្យត្រូវបានឆ្កាង។ ហើយពួកគេក៏យកព្រះយេស៊ូវទៅ ហើយនាំព្រះអង្គចេញទៅ។ យ៉ូហាន ១៩៖១៣–១៦។
Pilate was the representative of pagan Rome, and Sister White identifies that the dragon who was kicked out of heaven in Revelation chapter twelve, is Satan, but in a secondary sense the dragon, is also pagan Rome. The dragon is therefore symbolized by “the daily.” The end of ancient Israel’s rebellion, when they publicly proclaimed, “We have no king but Caesar,” represented their public declaration that they were subjects of their king, and their king was Satan. That rebellion against God as King, began in the days of Samuel the prophet, when they rejected God as their king and demanded that they be given a human king so they could be as the other nations.
លោកពីឡាត់ជាតំណាងរបស់ទីក្រុងរ៉ូមពហុបរិស័ទ ហើយបងស្រី White កំណត់អត្តសញ្ញាណថា នាគដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីស្ថានសួគ៌នៅក្នុងវិវរណៈ ជំពូក ១២ គឺសាតាំង ប៉ុន្តែក្នុងន័យទីពីរ នាគនោះក៏ជាទីក្រុងរ៉ូមពហុបរិស័ទផងដែរ។ ដូច្នេះ នាគត្រូវបានតំណាងដោយ «ប្រចាំថ្ងៃ»។ ទីបញ្ចប់នៃការបះបោររបស់អ៊ីស្រាអែលបុរាណ នៅពេលដែលពួកគេបានប្រកាសជាសាធារណៈថា «យើងគ្មានស្តេចណាក្រៅពីសេសារទេ» បានតំណាងឲ្យការប្រកាសជាសាធារណៈរបស់ពួកគេថា ពួកគេជាអ្នកស្ថិតក្រោមអំណាចរបស់ស្តេចរបស់ពួកគេ ហើយស្តេចរបស់ពួកគេគឺសាតាំង។ ការបះបោរប្រឆាំងនឹងព្រះជាស្តេចនោះ បានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងសម័យរបស់សាំយូអែលហោរា នៅពេលដែលពួកគេបានបដិសេធព្រះជាស្តេចរបស់ពួកគេ ហើយទាមទារឲ្យមានការប្រទានស្តេចជាមនុស្សដល់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេបានដូចជាបណ្ដាជាតិដទៃ។
Then all the elders of Israel gathered themselves together, and came to Samuel unto Ramah, And said unto him, Behold, thou art old, and thy sons walk not in thy ways: now make us a king to judge us like all the nations. But the thing displeased Samuel, when they said, Give us a king to judge us. And Samuel prayed unto the Lord. And the Lord said unto Samuel, Hearken unto the voice of the people in all that they say unto thee: for they have not rejected thee, but they have rejected me, that I should not reign over them. According to all the works which they have done since the day that I brought them up out of Egypt even unto this day, wherewith they have forsaken me, and served other gods, so do they also unto thee. 1 Samuel 8:4–8.
បន្ទាប់មក ពួកចាស់ទុំទាំងអស់នៃអ៊ីស្រាអែលបានប្រមូលផ្តុំគ្នា ហើយមករកសាមូអែលនៅរ៉ាម៉ា។ ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់គាត់ថា៖ «មើល៍ អ្នកបានចាស់ហើយ ហើយកូនប្រុសរបស់អ្នកមិនដើរតាមផ្លូវរបស់អ្នកទេ។ ដូច្នេះ ឥឡូវនេះ សូមតែងតាំងស្តេចមួយអង្គឲ្យយើង ដើម្បីវិនិច្ឆ័យយើង ដូចជាប្រជាជាតិនានាទាំងអស់»។ ប៉ុន្តែ ការនោះមិនគាប់ព្រះហឫទ័យសាមូអែលឡើយ នៅពេលពួកគេនិយាយថា៖ «សូមប្រទានស្តេចមួយអង្គឲ្យយើង ដើម្បីវិនិច្ឆ័យយើង»។ ហើយសាមូអែលបានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះយេហូវ៉ា។ ព្រះយេហូវ៉ាបានមានបន្ទូលទៅកាន់សាមូអែលថា៖ «ចូរស្តាប់តាមសំឡេងរបស់ប្រជាជនក្នុងគ្រប់ការទាំងអស់ដែលពួកគេនិយាយមកកាន់អ្នកចុះ ដ្បិតពួកគេមិនបានបដិសេធអ្នកទេ គឺពួកគេបានបដិសេធយើង ដើម្បីមិនឲ្យយើងសោយរាជ្យលើពួកគេ។ ស្របតាមអស់ទាំងការដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត តាំងពីថ្ងៃដែលយើងបាននាំពួកគេចេញពីអេហ្ស៊ីប រហូតដល់ថ្ងៃនេះ ដោយពួកគេបានបោះបង់យើង ហើយបម្រើព្រះដទៃ នោះពួកគេក៏កំពុងប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកដូច្នោះដែរ»។ ១ សាមូអែល ៨៖៤–៨។
Ancient Israel never recognized that they had rejected God, or that their desire for an earthly king would progress to the point where they crucified the Messiah, and chose Satan as their king. Their rebellion was hidden from their eyes by their own self-righteous ideas that in spite of rejecting God, they were still the chosen people, for after all, they reasoned, God still maintained a holy prophetic ministry, even after Samuel.
អ៊ីស្រាអែលបុរាណមិនដែលបានទទួលស្គាល់ថា ពួកគេបានបដិសេធព្រះឡើយ ហើយក៏មិនបានដឹងថា បំណងប្រាថ្នារបស់ពួកគេចំពោះស្តេចនៅលើផែនដី នឹងរីកចម្រើនទៅដល់កម្រិតដែលពួកគេឆ្កាងព្រះមេស្ស៊ី ហើយជ្រើសរើសសាតាំងជាស្តេចរបស់ពួកគេ។ ការបះបោររបស់ពួកគេត្រូវបានបិទបាំងពីភ្នែករបស់ពួកគេដោយគំនិតសុចរិតដោយខ្លួនឯងរបស់ពួកគេផ្ទាល់ ដែលថា ទោះបីពួកគេបានបដិសេធព្រះក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែជារាស្ត្រដែលបានជ្រើសរើសដែរ ពីព្រោះនៅទីបំផុត ពួកគេបានវែកញែកថា ព្រះនៅតែរក្សាកិច្ចបម្រើព្យាករណ៍ដ៏បរិសុទ្ធមួយ ទោះបីបន្ទាប់ពីសាំយូអែលក៏ដោយ។
They misinterpreted the prophetic ministry of the prophets, believing that the presence of God’s prophets proved they were God’s chosen people. They did not see that they were far from God and the prophets were seeking to lead them back to God, for they interpreted the activity of the prophets as evidence of God’s leading. This was in spite of their continued rejection of all the messages of the prophets that were sent to them. The same deception came upon Adventism in 1863.
ពួកគេបានបកស្រាយខុសអំពីកិច្ចបម្រើទំនាយរបស់ពួកហោរា ដោយជឿថា ការមានវត្តមានរបស់ហោរារបស់ព្រះបញ្ជាក់ថា ពួកគេជារាស្ត្រដែលព្រះបានជ្រើសរើស។ ពួកគេមិនបានឃើញថា ពួកគេស្ថិតឆ្ងាយពីព្រះ ហើយពួកហោរាកំពុងព្យាយាមនាំពួកគេត្រឡប់មករកព្រះវិញទេ ពីព្រោះពួកគេបានបកស្រាយសកម្មភាពរបស់ពួកហោរាថា ជាភស្តុតាងនៃការដឹកនាំរបស់ព្រះ។ នេះគឺទោះបីជាពួកគេនៅតែបន្តបដិសេធសារទាំងអស់របស់ពួកហោរាដែលបានត្រូវចាត់ឲ្យមកកាន់ពួកគេក៏ដោយ។ ការបញ្ឆោតដូចគ្នានេះក៏បានកើតមានលើអាដវេនទីស្តិ៍នៅឆ្នាំ 1863 ផងដែរ។
Adventism rejected the movement that had been brought together through the ministry of William Miller, and chose to become a legally registered church the same year in which they rejected Moses’ message of the “seven times,” as delivered by Elijah (William Miller). The same year they produced a counterfeit prophetic chart, that could no longer be read, and could no longer “speak” as per Habakkuk 2, verse 3, for it required a handout to explain it. Habakkuk’s charts could be read just as they existed and therefore they could “speak”.
អាដវែនទីសបានបដិសេធចលនាដែលត្រូវបានប្រមូលរួមឡើងតាមរយៈកិច្ចបម្រើរបស់ William Miller ហើយបានជ្រើសរើសក្លាយជាក្រុមជំនុំដែលបានចុះបញ្ជីតាមផ្លូវច្បាប់ ក្នុងឆ្នាំដដែលដែលពួកគេបានបដិសេធសាររបស់លោកម៉ូសេអំពី «ប្រាំពីរដង» ដូចដែលបានប្រគល់មកដោយអេលីយ៉ា (William Miller)។ ក្នុងឆ្នាំដដែលនោះ ពួកគេបានបង្កើតផ្ទាំងគំនូសទំនាយក្លែងក្លាយមួយ ដែលមិនអាចអានបានទៀតឡើយ ហើយក៏មិនអាច «និយាយ» បានទៀតដែរ ស្របតាម ហាបាគុក ២:៣ ពីព្រោះវាតម្រូវឲ្យមានឯកសារបន្ថែមមួយដើម្បីពន្យល់វា។ ផ្ទាំងគំនូសរបស់ហាបាគុកអាចអានបាន ដូចជារបៀបដែលវាមានស្រាប់ ហេតុនេះហើយវាអាច «និយាយ» បាន។
Adventism refused to accomplish any self-examination of the choice they made in 1863, for after all they had the prophetess among them, proving they were the remnant people identified in the book of Revelation, which had the Spirit of Prophecy. They manifested the same spirit and attitude of ancient Israel, and the rebellion that began with the rejection of the first jewel that was discovered by Miller, ultimately led to their rejection of Miller’s identification of the jewel of “the daily” also.
សាសនាអាឌវេនទីស្ទបានបដិសេធមិនព្រមធ្វើការពិនិត្យខ្លួនឯងអំពីជម្រើសដែលពួកគេបានធ្វើនៅឆ្នាំ 1863 ឡើយ ព្រោះថា នៅទីបំផុត ពួកគេមានស្ត្រីហោរានារីម្នាក់នៅក្នុងចំណោមពួកគេ ដែលបញ្ជាក់ថាពួកគេជារាស្ត្រសំណល់ដែលបានកំណត់អត្តសញ្ញាណនៅក្នុងគម្ពីរវិវរណៈ ជារាស្ត្រដែលមានព្រះវិញ្ញាណនៃការព្យាករណ៍។ ពួកគេបានបង្ហាញវិញ្ញាណ និងឥរិយាបថដូចគ្នានឹងអ៊ីស្រាអែលបុរាណ ហើយការបះបោរដែលបានចាប់ផ្តើមដោយការបដិសេធត្បូងដំបូងដែលមីឡ្លើបានរកឃើញ ទីបំផុតបាននាំឲ្យពួកគេបដិសេធផងដែរចំពោះការកំណត់អត្តសញ្ញាណរបស់មីឡ្លើអំពីត្បូង «ប្រចាំថ្ងៃ» នោះ។
Modern Israel rejected Miller’s understanding of “the daily,” a symbol of pagan Rome, which in turn is a symbol of Satan, and claimed that “the daily” is a symbol of Christ. In other words, modern Israel chose to accept a satanic symbol as a symbol of Christ. Just as ancient Israel proclaimed that they had no king but Caesar, a representative of pagan Rome, which is a symbol of Satan.
អ៊ីស្រាអែលសម័យទំនើបបានបដិសេធការយល់ដឹងរបស់ Miller អំពី «ការប្រចាំថ្ងៃ» ដែលជានិមិត្តរូបនៃរ៉ូមពហុទេវនិយម ហើយរ៉ូមពហុទេវនិយមនោះវិញក៏ជានិមិត្តរូបនៃសាតាំងផងដែរ ហើយពួកគេបានអះអាងថា «ការប្រចាំថ្ងៃ» គឺជានិមិត្តរូបនៃព្រះគ្រីស្ទ។ និយាយម្យ៉ាងទៀត អ៊ីស្រាអែលសម័យទំនើបបានជ្រើសរើសទទួលយកនិមិត្តរូបសាតាំងមួយជានិមិត្តរូបនៃព្រះគ្រីស្ទ។ ដូចដែលអ៊ីស្រាអែលបុរាណបានប្រកាសថា ពួកគេគ្មានស្តេចណាក្រៅពីសេសារ ដែលជាតំណាងនៃរ៉ូមពហុទេវនិយម ហើយដែលជានិមិត្តរូបនៃសាតាំង។
In terms of prophetic application, that choice demanded that modern Israel would need to redefine chapters seven, eight and nine of Daniel, which were the very chapters that are represented by the Ulai River, and were the increase of knowledge in Millerite history. They would be forced to change those chapters, for chapter eight directly references “the daily” three times.
នៅក្នុងន័យនៃការអនុវត្តតាមទំនាយ ការជ្រើសរើសនោះបានទាមទារថា អ៊ីស្រាអែលសម័យទំនើបនឹងត្រូវកំណត់អត្ថន័យឡើងវិញនៃជំពូកទី៧ ទី៨ និងទី៩ នៃសៀវភៅដានីយ៉ែល ដែលជាជំពូកទាំងនោះឯងដែលត្រូវបានតំណាងដោយទន្លេអ៊ូឡាយ ហើយជាការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រមីឡេរ៉ាយ។ ពួកគេនឹងត្រូវបង្ខំឲ្យផ្លាស់ប្តូរជំពូកទាំងនោះ ពីព្រោះជំពូកទី៨ បានយោងដោយផ្ទាល់ទៅកាន់ «ការប្រចាំ» ចំនួនបីដង។
Forced by the history where the vision of the Ulai River was unsealed, the Millerites could see no other earthly kingdoms before Christ returned and set up His everlasting kingdom, as represented in Daniel chapter two. They therefore treated the fourth kingdom of Rome as one kingdom with two aspects. Those two aspects were directly represented in chapters seven and eight of Daniel. Daniel identifies that the vision he received in chapter eight was to be understood in connection with the vision of chapter seven.
ដោយត្រូវបង្ខំដោយប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលក្នុងនោះនិមិត្តនៃទន្លេអ៊ុឡាយត្រូវបានបើកត្រាឡើងវិញ ពួកមីឡឺរីតមិនអាចមើលឃើញនគរលោកិយណាផ្សេងទៀតនៅមុនព្រះគ្រីស្ទយាងត្រឡប់មកវិញ និងស្ថាបនានគរអស់កល្បរបស់ទ្រង់ឡើង ដូចដែលបានតំណាងនៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូក ២ ឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ ពួកគេបានចាត់ទុកនគរទីបួនគឺរ៉ូម ថាជានគរតែមួយដែលមានទិដ្ឋភាពពីរ។ ទិដ្ឋភាពទាំងពីរនោះត្រូវបានតំណាងដោយផ្ទាល់នៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូក ៧ និង ៨។ ដានីយ៉ែលបញ្ជាក់ថា និមិត្តដែលលោកបានទទួលនៅក្នុងជំពូក ៨ ត្រូវយល់ដោយភ្ជាប់ជាមួយនឹងនិមិត្តនៃជំពូក ៧។
In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. Daniel 8:1.
នៅក្នុងឆ្នាំទីបីនៃរជ្ជកាលស្តេចបេលសាស្សារ មាននិមិត្តមួយបានលេចមកដល់ខ្ញុំ គឺដល់ខ្ញុំ ដានីយ៉ែល បន្ទាប់ពីនិមិត្តដែលបានលេចមកដល់ខ្ញុំកាលមុន។ ដានីយ៉ែល 8:1
The vision “which appeared unto” Daniel “at the first,” was the vision of chapter seven.
និមិត្ត «ដែលបានលេចមកដល់» ដានីយ៉ែល «កាលដំបូង» នោះ គឺជានិមិត្តនៅជំពូក៧។
In the first year of Belshazzar king of Babylon Daniel had a dream and visions of his head upon his bed: then he wrote the dream, and told the sum of the matters. Daniel 7:1.
នៅឆ្នាំទីមួយនៃរជ្ជកាលបេលសាសារ ស្តេចបាប៊ីឡូន ដានីយ៉ែលបានឃើញសុបិន និងនិមិត្តក្នុងចិត្តរបស់លោកនៅលើគ្រែរបស់លោក; បន្ទាប់មក លោកបានសរសេរសុបិននោះ ហើយរៀបរាប់សេចក្ដីសង្ខេបនៃការទាំងនោះ។ ដានីយ៉ែល 7:1។
The two visions represent two aspects of the kingdoms of Bible prophecy that had first been represented in chapter two of Daniel. The four kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome were repeated in chapters seven, and then again in chapter eight, but with a distinction between the political elements of the four kingdoms and the religious elements of the four kingdoms. In Daniel seven, the kingdoms are represented by beasts of prey, but in chapter eight the same kingdoms are presented by sanctuary beasts. Daniel wished to understand the vision of chapter seven, and Gabriel came to him to explain.
និមិត្តទាំងពីរនេះតំណាងឲ្យទិដ្ឋភាពពីរនៃនគរទាំងឡាយក្នុងព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ ដែលបានត្រូវតំណាងជាលើកដំបូងនៅក្នុងជំពូកទីពីរនៃសៀវភៅដានីយ៉ែល។ នគរទាំងបួនគឺ បាប៊ីឡូន មេឌូ-ពែរ្ស ក្រិក និងរ៉ូម ត្រូវបានរំលឹកឡើងវិញនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំពីរ ហើយបន្ទាប់មកម្ដងទៀតនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបី ប៉ុន្តែមានការបែងចែករវាងធាតុនយោបាយនៃនគរទាំងបួន និងធាតុសាសនានៃនគរទាំងបួន។ នៅក្នុងដានីយ៉ែលជំពូកទីប្រាំពីរ នគរទាំងឡាយត្រូវបានតំណាងដោយសត្វសាហាវចាប់ញី ប៉ុន្តែនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបី នគរដដែលទាំងនោះត្រូវបានបង្ហាញដោយសត្វសម្រាប់ទីបរិសុទ្ធ។ ដានីយ៉ែលមានបំណងចង់យល់អំពីនិមិត្តនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំពីរ ហើយកាព្រីយែលបានមកឯគាត់ដើម្បីពន្យល់។
I Daniel was grieved in my spirit in the midst of my body, and the visions of my head troubled me. I came near unto one of them that stood by, and asked him the truth of all this. So he told me, and made me know the interpretation of the things. These great beasts, which are four, are four kings, which shall arise out of the earth. But the saints of the most High shall take the kingdom, and possess the kingdom forever, even for ever and ever. Daniel 7:15–18.
ខ្ញុំ ដានីយ៉ែល មានទុក្ខព្រួយក្នុងវិញ្ញាណរបស់ខ្ញុំ នៅកណ្ដាលរូបកាយរបស់ខ្ញុំ ហើយនិមិត្តដែលនៅក្នុងក្បាលរបស់ខ្ញុំបានរំខានខ្ញុំ។ ខ្ញុំបានចូលទៅជិតម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលឈរនៅទីនោះ ហើយសួរគាត់អំពីសេចក្ដីពិតនៃការទាំងនេះទាំងអស់។ ដូច្នេះ គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំ ហើយធ្វើឲ្យខ្ញុំបានដឹងនូវសេចក្ដីបកស្រាយនៃការទាំងនេះ។ សត្វសាហាវធំៗទាំងនេះ ដែលមានបួន គឺជាស្ដេចបួនអង្គ ដែលនឹងកើតឡើងពីផែនដី។ ប៉ុន្តែ ពួកបរិសុទ្ធរបស់ព្រះដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត នឹងទទួលនគរ ហើយកាន់កាប់នគរនោះជារៀងរហូត គឺរហូតដល់អស់កល្បជានិច្ច។ ដានីយ៉ែល 7:15–18
Daniel was informed that the four beasts were four earthly kingdoms that would exist until God’s everlasting kingdom would be set up, in agreement with Daniel chapter two. There were to be four earthly kingdoms that preceded the arrival of God’s everlasting kingdom, as represented by the rock that was cut out of the mountain and filled the whole earth in chapter two.
ដានីយ៉ែលត្រូវបានប្រាប់ថា សត្វសាហាវទាំងបួននោះ គឺជានគរលោកិយបួន ដែលនឹងមានរហូតដល់នគរអស់កល្បរបស់ព្រះត្រូវបានបង្កើតឡើង ស្របតាមដានីយ៉ែល ជំពូក ២។ ត្រូវមាននគរលោកិយបួន ដែលនាំមុខមុនការមកដល់នៃនគរអស់កល្បរបស់ព្រះ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយថ្មមួយដែលត្រូវបានកាត់ចេញពីភ្នំ ហើយបានពេញផែនដីទាំងមូលនៅក្នុងជំពូក ២។
Sister White took the Millerite understanding of those four kingdoms well beyond the Millerite understanding, when she addressed the earth beast of Revelation chapter thirteen.
បងស្រី វ៉ាយ បានយកការយល់ដឹងរបស់ក្រុមមីល្លេរ៉ាយត៍អំពីនគរទាំងបួននោះ ឲ្យឆ្លងទៅឆ្ងាយលើសពីការយល់ដឹងរបស់ក្រុមមីល្លេរ៉ាយត៍ ខណៈដែលនាងបានពិភាក្សាអំពីសត្វសាហាវនៃផែនដីនៅក្នុង វិវរណៈ ជំពូក ១៣។
“At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation seventeen an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.” The Great Controversy, 439.
«នៅចំណុចនេះ និមិត្តសញ្ញាមួយទៀតត្រូវបានណែនាំចូលមក។ ព្យាការីមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំបានឃើញសត្វមួយទៀតកំពុងឡើងមកពីផែនដី; ហើយវាមានស្នែងពីរដូចកូនចៀម»។ ខ ១១។ ទាំងរូបរាងរបស់សត្វនេះ និងរបៀបដែលវាកើតឡើង បង្ហាញថា ប្រជាជាតិដែលវាតំណាងឲ្យ ខុសពីអស់ទាំងប្រជាជាតិដែលបានបង្ហាញក្រោមនិមិត្តសញ្ញាមុនៗ។ រាជាណាចក្រដ៏ធំៗដែលបានគ្រប់គ្រងពិភពលោក ត្រូវបានបង្ហាញដល់ព្យាការីដានីយ៉ែលជាសត្វសាហាវ ដែលកំពុងឡើងមក នៅពេលដែល «ខ្យល់ទាំងបួននៃមេឃបក់បោកលើសមុទ្រធំ»។ ដានីយ៉ែល ៧៖២។ នៅក្នុង វិវរណៈ ១៧ ទេវតាមួយបានពន្យល់ថា ទឹកតំណាងឲ្យ «មនុស្សម្នា ហ្វូងមនុស្ស ប្រជាជាតិ និងភាសាទាំងឡាយ»។ វិវរណៈ ១៧៖១៥។ ខ្យល់ គឺជានិមិត្តសញ្ញានៃការប្រយុទ្ធតស៊ូ។ ខ្យល់ទាំងបួននៃមេឃដែលបក់បោកលើសមុទ្រធំ តំណាងឲ្យទិដ្ឋភាពដ៏គួរឲ្យរន្ធត់នៃការឈ្នះសង្គ្រាម និងបដិវត្តន៍ ដែលតាមរយៈនោះ រាជាណាចក្រទាំងឡាយបានឈានដល់អំណាច»។ The Great Controversy, 439.
The beasts are symbols of the conquests that were accomplished as the kingdoms came to power. A beast of prey prophetically represents the political, economic and military power of a kingdom. The same kingdoms represented in Daniel chapter two and seven, are also represented in chapter eight, but there they are all associated with elements derived from God’s sanctuary, and in so doing they represent the religious element of the kingdoms, for they were all a union of church and State.
សត្វទាំងនេះជានិមិត្តសញ្ញានៃការយកឈ្នះទាំងឡាយដែលបានសម្រេចឡើង ខណៈដែលនគរទាំងនោះបានឡើងកាន់អំណាច។ តាមន័យព្យាករណ៍ សត្វសាហាវមួយតំណាងឲ្យអំណាចនយោបាយ សេដ្ឋកិច្ច និងយោធារបស់នគរមួយ។ នគរដដែលៗដែលត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងដានីយ៉ែល ជំពូក ២ និង ៧ ក៏ត្រូវបានតំណាងផងដែរនៅក្នុងជំពូក ៨ ប៉ុន្តែនៅទីនោះ ពួកវាទាំងអស់ត្រូវបានភ្ជាប់ជាមួយនឹងធាតុទាំងឡាយដែលបានដកស្រង់មកពីទីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ ហើយដោយធ្វើដូច្នេះ ពួកវាតំណាងឲ្យធាតុខាងសាសនារបស់នគរទាំងនោះ ពីព្រោះពួកវាទាំងអស់គឺជាសហភាពរវាងសាសនាចក្រ និងរដ្ឋ។
In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. I saw the ram pushing westward, and northward, and southward; so that no beasts might stand before him, neither was there any that could deliver out of his hand; but he did according to his will, and became great. And as I was considering, behold, an he goat came from the west on the face of the whole earth, and touched not the ground: and the goat had a notable horn between his eyes. And he came to the ram that had two horns, which I had seen standing before the river, and ran unto him in the fury of his power. And I saw him come close unto the ram, and he was moved with choler against him, and smote the ram, and brake his two horns: and there was no power in the ram to stand before him, but he cast him down to the ground, and stamped upon him: and there was none that could deliver the ram out of his hand. Therefore the he goat waxed very great: and when he was strong, the great horn was broken; and for it came up four notable ones toward the four winds of heaven. Daniel 8:1–8.
នៅក្នុងឆ្នាំទីបីនៃរាជ្យស្តេចបែលសាសារ នោះមាននិមិត្តមួយបង្ហាញមកដល់ខ្ញុំ គឺដល់ខ្ញុំដានីយ៉ែល បន្ទាប់ពីនិមិត្តដែលបានបង្ហាញមកដល់ខ្ញុំកាលពីមុន។ ខ្ញុំបានឃើញក្នុងនិមិត្តមួយ; ហើយកាលខ្ញុំកំពុងមើល នោះបានកើតឡើងថា ខ្ញុំស្ថិតនៅក្រុងស៊ូសាន ក្នុងព្រះរាជវាំង ដែលស្ថិតនៅក្នុងខេត្តអេឡាម; ហើយខ្ញុំបានឃើញក្នុងនិមិត្តថា ខ្ញុំនៅក្បែរទន្លេអ៊ូឡាយ។ នោះខ្ញុំបានលើកភ្នែកឡើងមើល ហើយឃើញថា មើល៍ មានចៀមឈ្មោលមួយឈរនៅមុខទន្លេ មានស្នែងពីរ: ស្នែងទាំងពីរនោះខ្ពស់; ប៉ុន្តែមួយខ្ពស់ជាងមួយទៀត ហើយស្នែងដែលខ្ពស់ជាងនោះបានដុះឡើងក្រោយ។ ខ្ញុំបានឃើញចៀមឈ្មោលនោះវាយរុញទៅទិសខាងលិច និងខាងជើង និងខាងត្បូង; ដល់ថ្នាក់គ្មានសត្វណាអាចឈរនៅមុខវាបានទេ ហើយក៏គ្មានអ្នកណាអាចជួយឲ្យរួចពីដៃវាបានដែរ; ប៉ុន្តែវាបានធ្វើតាមចិត្តខ្លួន ហើយបានធំឡើង។ ខណៈដែលខ្ញុំកំពុងពិចារណា នោះមើល៍ មានពពែឈ្មោលមួយមកពីទិសខាងលិច លើផ្ទៃផែនដីទាំងមូល ហើយមិនប៉ះដីសោះ: ហើយពពែនោះមានស្នែងដ៏សំខាន់មួយនៅចន្លោះភ្នែករបស់វា។ វាបានមកដល់ចៀមឈ្មោលដែលមានស្នែងពីរ ដែលខ្ញុំបានឃើញឈរនៅមុខទន្លេ ហើយរត់សំដៅទៅវាដោយកំហឹងនៃកម្លាំងរបស់វា។ ខ្ញុំបានឃើញវាចូលទៅជិតចៀមឈ្មោលនោះ ហើយវាក៏ក្ដៅក្រហាយប្រឆាំងនឹងចៀមឈ្មោលនោះ រួចវាយចៀមឈ្មោលនោះ ហើយបំបាក់ស្នែងទាំងពីររបស់វា: ហើយចៀមឈ្មោលនោះគ្មានកម្លាំងអាចឈរនៅមុខវាបានទេ ប៉ុន្តែវាបានបោះចៀមឈ្មោលនោះចុះដល់ដី ហើយជាន់ឈ្លីលើវា: ហើយគ្មានអ្នកណាអាចជួយចៀមឈ្មោលនោះឲ្យរួចពីដៃវាបានឡើយ។ ដូច្នេះ ពពែឈ្មោលនោះបានធំឡើងយ៉ាងខ្លាំង: ហើយកាលវាមានកម្លាំងខ្លាំង ស្នែងដ៏ធំនោះក៏ត្រូវបាក់; ហើយជំនួសវា មានស្នែងដ៏សំខាន់បួនបានដុះឡើង ទៅកាន់ខ្យល់ទាំងបួននៃមេឃ។ ដានីយ៉ែល 8:1–8។
Chapter eight begins with Daniel affirming that he is then living in the history of the first kingdom of Bible prophecy (Babylon), but his vision does not identify any symbol that was to represent Babylon, for it begins with the ram that represented the second earthly kingdom of Medo-Persia. The absence of a symbol of Babylon is purposeful, for a primary characteristic of Babylon is that it represents a kingdom that is removed, and thereafter restored, as represented by Nebuchadnezzar’s “seven times” living as a beast. During that “seven times” an element of spiritual Babylon (the papacy), is represented, for the papacy is the kingdom that is forgotten for seventy symbolic years, during which she had a deadly wound. The fact that Daniel identifies that he receives the vision “in the third year of the reign of king Belshazzar,” identifies Babylon as the kingdom that precedes the second kingdom of Medo-Persia, but it emphasizes Babylon as the hidden, or forgotten kingdom that is forgotten during the days of one king.
ជំពូកទីប្រាំបីចាប់ផ្ដើមដោយដានីយ៉ែលបញ្ជាក់ថា នៅពេលនោះគាត់កំពុងរស់នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រនៃនគរទីមួយនៃពាក្យទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ (បាប៊ីឡូន) ប៉ុន្តែនិមិត្តរបស់គាត់មិនបានកំណត់និមិត្តសញ្ញាណាមួយដែលត្រូវតំណាងឲ្យបាប៊ីឡូនឡើយ ពីព្រោះវាចាប់ផ្ដើមដោយចៀមឈ្មោលដែលតំណាងឲ្យនគរផែនដីទីពីរគឺ មេឌូ-ពែរ្ស៊ី។ ការអវត្តមាននៃនិមិត្តសញ្ញារបស់បាប៊ីឡូននេះ គឺមានគោលបំណង ពីព្រោះលក្ខណៈសំខាន់មួយរបស់បាប៊ីឡូនគឺថា វាតំណាងឲ្យនគរមួយដែលត្រូវបានដកចេញ ហើយក្រោយមកត្រូវបានស្ដារឡើងវិញ ដូចដែលត្រូវបានតំណាងដោយ “ប្រាំពីរដង” របស់នេប៊ូក្នេសារ ដែលរស់នៅដូចជាសត្វព្រៃ។ ក្នុងអំឡុង “ប្រាំពីរដង” នោះ ធាតុមួយនៃបាប៊ីឡូនខាងវិញ្ញាណ (សាសនាប៉ាប) ត្រូវបានតំណាង ពីព្រោះសាសនាប៉ាបគឺជានគរដែលត្រូវបានគេបំភ្លេចអស់រយៈពេលចិតសិបឆ្នាំជានិមិត្តរូប ក្នុងអំឡុងពេលដែលនាងមានរបួសស្លាប់មួយ។ ការពិតដែលដានីយ៉ែលកំណត់ថា គាត់បានទទួលនិមិត្តនេះ “នៅឆ្នាំទីបីនៃរាជ្យស្តេចបែលសាសារ” បញ្ជាក់ថា បាប៊ីឡូនគឺជានគរដែលនាំមុខនគរទីពីរគឺ មេឌូ-ពែរ្ស៊ី ប៉ុន្តែវាសង្កត់ធ្ងន់លើបាប៊ីឡូនថាជានគរដែលលាក់កំបាំង ឬត្រូវបានបំភ្លេច ដែលត្រូវបានគេបំភ្លេចក្នុងរយៈពេលថ្ងៃនៃស្តេចមួយអង្គ។
The beasts of chapter eight, are not beasts of prey, they are beasts that were used as sacrificial animals in the sanctuary service. The fourth kingdom is represented as “a little horn,” not as a beast, but horns were part of God’s sanctuary, for the altars in God’s sanctuary had horns as part of their design.
សត្វទាំងឡាយនៅក្នុងជំពូកទីប្រាំបី មិនមែនជាសត្វសាហាវទេ ប៉ុន្តែជាសត្វដែលត្រូវបានប្រើជាយញ្ញបូជាក្នុងការបម្រើនៅទីបរិសុទ្ធ។ នគរទីបួនត្រូវបានតំណាងដោយ «ស្នែងតូចមួយ» មិនមែនជាសត្វទេ ប៉ុន្តែស្នែងគឺជាផ្នែកមួយនៃទីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះ ដ្បិតអាសនៈទាំងឡាយនៅក្នុងទីបរិសុទ្ធរបស់ព្រះមានស្នែងជាផ្នែកមួយនៃរចនាសម្ព័ន្ធរបស់វា។
Not only were the four kingdoms of prophecy represented by Daniel with sanctuary terms, the narrative of the chapter contains several words derived directly from God’s sanctuary service. The narrative in the chapter is presented with Hebrew words drawn from the sanctuary service, but also the action of presenting an offering in the sanctuary service is built within the structure of the chapter. The fact that Daniel purposely associated chapter seven and eight together, allows those who wish to see, that chapter seven, is identifying the statecraft of the kingdoms of Bible prophecy and chapter eight, is identifying the churchcraft of the kingdoms of Bible prophecy.
មិនត្រឹមតែអាណាចក្រទាំងបួននៃព្យាករណ៍ត្រូវបានដានីយ៉ែលតំណាងដោយពាក្យសព្ទនៃទីសក្ការៈប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនិទានក្នុងជំពូកនោះក៏មានពាក្យជាច្រើនដែលបានដកស្រង់ដោយផ្ទាល់ពីពិធីបម្រើនៃទីសក្ការៈរបស់ព្រះផងដែរ។ និទានក្នុងជំពូកនោះត្រូវបានបង្ហាញដោយប្រើពាក្យភាសាហេប្រឺដែលយកមកពីពិធីបម្រើនៃទីសក្ការៈ ហើយថែមទាំងសកម្មភាពនៃការនាំយញ្ញបូជាមកថ្វាយក្នុងពិធីបម្រើនៃទីសក្ការៈក៏ត្រូវបានស្ថាបនាឡើងនៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធនៃជំពូកនោះផងដែរ។ ការពិតដែលថា ដានីយ៉ែលបានភ្ជាប់ជំពូកទីប្រាំពីរ និងទីប្រាំបីចូលគ្នាដោយចេតនា អនុញ្ញាតឲ្យអស់អ្នកដែលមានបំណងមើលឃើញ បានយល់ថា ជំពូកទីប្រាំពីរ កំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណនយោបាយរដ្ឋនៃអាណាចក្រទាំងឡាយក្នុងព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ ហើយជំពូកទីប្រាំបី កំពុងកំណត់អត្តសញ្ញាណនយោបាយសាសនាចក្រនៃអាណាចក្រទាំងឡាយក្នុងព្យាករណ៍ព្រះគម្ពីរ។
Adventism has been forced to cover this fact up with satanic fables, for this recognition reveals that Miller’s jewels were just as God designed them to be. Their rejection of Miller’s understanding of “the daily,” is represented as a claim that “God had no understanding,” for they claim that when God gave the framework to Miller (through the ministry of holy angels), it was not accurate.
សាសនាអាដվենទីស្ទត្រូវបានបង្ខំឲ្យលាក់បាំងការពិតនេះដោយរឿងព្រេងសាតាំង ពីព្រោះការទទួលស្គាល់នេះបង្ហាញថា ត្បូងមានតម្លៃរបស់មីឡែរ គឺដូចតាមដែលព្រះបានរៀបចំវាឲ្យមាន។ ការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះការយល់ដឹងរបស់មីឡែរអំពី «the daily» ត្រូវបានតំណាងថាជាការអះអាងមួយថា «ព្រះគ្មានការយល់ដឹងទេ» ពីព្រោះពួកគេអះអាងថា នៅពេលដែលព្រះបានប្រទានគ្រោងការណ៍ដល់មីឡែរ (តាមរយៈកិច្ចបម្រើរបស់ទេវតាបរិសុទ្ធ) នោះវាមិនត្រឹមត្រូវទេ។
Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:16.
ការបំផ្លាញលំដាប់ដោយបញ្ច្រាសរបស់អ្នក ពិតជានឹងត្រូវបានចាត់ទុកដូចជាដីឥដ្ឋរបស់ជាងស្មូន។ តើស្នាដៃអាចនិយាយអំពីអ្នកដែលបានបង្កើតវាថា «គាត់មិនបានបង្កើតខ្ញុំទេ» បានឬ? ឬតើរបស់ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងអាចនិយាយអំពីអ្នកដែលបានរៀបចំវាថា «គាត់គ្មានការយល់ដឹងទេ» បានឬ? អេសាយ 29:16
The framework of Miller was the prophetic structure he recognized and employed but from 1863 onward, Adventism returned to the theological applications of apostate Protestantism and Catholicism, in order to cover up the jewels of Miller’s dream. Adventism accepted a false framework (the thing framed), in order to reject the work, and also the Maker of the work. In doing so, they claim the Maker of the work has no understanding. The rejection of that framework, was and still is, a rejection of the increase of knowledge that was unsealed in 1798. Those that reject the increase of knowledge reject the work and the Maker of the work, and in terms of Daniel they were “the wicked”.
ក្របខណ្ឌរបស់មីល្លើរ គឺជារចនាសម្ព័ន្ធព្យាករណ៍ដែលគាត់បានទទួលស្គាល់ និងប្រើប្រាស់ ប៉ុន្តែចាប់ពីឆ្នាំ 1863 តទៅ អាដវេនទីស៊ឹមបានត្រឡប់ទៅកាន់ការអនុវត្តខាងទេវវិទ្យារបស់ព្រូតេស្តង់ដែលបានបោះបង់ជំនឿ និងកាតូលិកវិញ ដើម្បីបិទបាំងអលង្ការនៃសុបិនរបស់មីល្លើរ។ អាដវេនទីស៊ឹមបានទទួលយកក្របខណ្ឌក្លែងក្លាយមួយ (វត្ថុដែលត្រូវបានរៀបចំជាក្របខណ្ឌ) ដើម្បីបដិសេធកិច្ចការ ហើយក៏បដិសេធព្រះអ្នកបង្កើតនៃកិច្ចការនោះផងដែរ។ ក្នុងការធ្វើដូច្នេះ ពួកគេអះអាងថា ព្រះអ្នកបង្កើតនៃកិច្ចការនោះគ្មានការយល់ដឹងទេ។ ការបដិសេធក្របខណ្ឌនោះ គឺជា ហើយនៅតែជា ការបដិសេធការកើនឡើងនៃចំណេះដឹងដែលត្រូវបានបើកត្រានៅឆ្នាំ 1798។ អ្នកទាំងឡាយណាដែលបដិសេធការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង នោះក៏បដិសេធកិច្ចការ និងព្រះអ្នកបង្កើតនៃកិច្ចការនោះដែរ ហើយតាមភាសារបស់ដានីយ៉ែល ពួកគេគឺជា «មនុស្សអាក្រក់»។
Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:10.
មនុស្សជាច្រើននឹងត្រូវបានសម្អាតឲ្យបរិសុទ្ធ ហើយធ្វើឲ្យស ហើយត្រូវបានល្បងល; ប៉ុន្តែមនុស្សអាក្រក់នឹងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់៖ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមមនុស្សអាក្រក់នឹងយល់ឡើយ; ប៉ុន្តែមនុស្សប្រាជ្ញានឹងយល់។ ដានីយ៉ែល 12:10។
The “wicked shall do wickedly”, thus identifying a progressive escalating rejection of truth. The wickeds rejection of the framework is a rejection of God, and in turn God rejects the wicked for the rejection they attempt to accomplish by a counterfeit framework.
«មនុស្សអាក្រក់នឹងប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់» ដូច្នេះបានកំណត់សម្គាល់អំពីការបដិសេធសេចក្តីពិតដែលកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ ការបដិសេធរបស់មនុស្សអាក្រក់ចំពោះក្របខ័ណ្ឌ គឺជាការបដិសេធព្រះ ហើយជាបន្ទាប់មក ព្រះក៏បដិសេធមនុស្សអាក្រក់ ដោយសារការបដិសេធដែលពួកគេចង់សម្រេចឲ្យបានតាមរយៈក្របខ័ណ្ឌក្លែងក្លាយមួយ។
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. Hosea 4:6.
ប្រជារាស្ត្ររបស់អញត្រូវវិនាស ដោយខ្វះចំណេះដឹង។ ពីព្រោះអ្នកបានបដិសេធចំណេះដឹង អញក៏នឹងបដិសេធអ្នកដែរ ដើម្បីកុំឲ្យអ្នកធ្វើជាសង្ឃសម្រាប់អញទៀត។ ដោយឃើញថាអ្នកបានភ្លេចក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះនៃអ្នក អញក៏នឹងភ្លេចកូនចៅរបស់អ្នកដែរ។ ហូសេ ៤៖៦
God’s people, who were God’s “priests” from 1844 through to 1863, were rejected for their lack of the “knowledge” that has been increased through the ministry of William Miller. It is important to consider the context of verse six in Hosea, for the context identifies an escalating rebellion against the truth, represented as the “knowledge.”
រាស្ត្ររបស់ព្រះ ដែលជាពួក «បូជាចារ្យ» របស់ព្រះ ចាប់ពីឆ្នាំ 1844 រហូតដល់ឆ្នាំ 1863 ត្រូវបានបដិសេធ ដោយសារការខ្វះ «ចំណេះដឹង» ដែលបានកើនឡើងតាមរយៈកិច្ចបម្រើរបស់ William Miller។ វាសំខាន់ណាស់ក្នុងការពិចារណាបរិបទនៃខទីប្រាំមួយនៅក្នុង Hosea ព្រោះបរិបទនោះបង្ហាញអំពីការបះបោរដែលកាន់តែកើនឡើងប្រឆាំងនឹងសេចក្តីពិត ដែលត្រូវបានតំណាងថាជា «ចំណេះដឹង»។
Hear the word of the Lord, ye children of Israel: for the Lord hath a controversy with the inhabitants of the land, because there is no truth, nor mercy, nor knowledge of God in the land. By swearing, and lying, and killing, and stealing, and committing adultery, they break out, and blood toucheth blood. Therefore shall the land mourn, and every one that dwelleth therein shall languish, with the beasts of the field, and with the fowls of heaven; yea, the fishes of the sea also shall be taken away. Yet let no man strive, nor reprove another: for thy people are as they that strive with the priest. Therefore shalt thou fall in the day, and the prophet also shall fall with thee in the night, and I will destroy thy mother. My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. They eat up the sin of my people, and they set their heart on their iniquity. And there shall be, like people, like priest: and I will punish them for their ways, and reward them their doings. For they shall eat, and not have enough: they shall commit whoredom, and shall not increase: because they have left off to take heed to the Lord.
ចូរស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះយេហូវ៉ា អើយ កូនចៅអ៊ីស្រាអែលទាំងឡាយ ដ្បិតព្រះយេហូវ៉ាមានបណ្តឹងនឹងអ្នកស្រុកនៅក្នុងស្រុកនេះ ពីព្រោះនៅក្នុងស្រុកគ្មានសេចក្តីពិត គ្មានសេចក្តីមេត្តាករុណា ហើយក៏គ្មានចំណេះដឹងអំពីព្រះដែរ។ មានតែការស្បថក្លែងក្លាយ ការកុហក ការសម្លាប់ ការលួច និងការផិតក្បត់ ពួកគេបំពានលើគ្រប់ព្រំដែន ហើយឈាមប៉ះនឹងឈាម។ ហេតុនេះហើយ ស្រុកនឹងកាន់ទុក្ខ ហើយអស់អ្នកដែលរស់នៅក្នុងស្រុកនោះនឹងសោយសោករំលងកម្លាំង ទាំងសត្វព្រៃនៅវាល ទាំងបក្សីនៅលើមេឃ មែនហើយ សូម្បីតែត្រីនៅក្នុងសមុទ្រក៏នឹងត្រូវដកយកទៅផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណា កុំឲ្យនរណាម្នាក់តវ៉ា ឬស្តីបន្ទោសអ្នកដទៃឡើយ ដ្បិតប្រជារាស្ត្ររបស់អ្នកប្រៀបដូចជាពួកអ្នកដែលតវ៉ានឹងបូជាចារ្យ។ ដូច្នេះ អ្នកនឹងដួលនៅពេលថ្ងៃ ហើយហោរាក៏នឹងដួលជាមួយអ្នកនៅពេលយប់ដែរ ហើយអញនឹងបំផ្លាញម្តាយរបស់អ្នក។ ប្រជារាស្ត្ររបស់អញត្រូវវិនាសទៅ ដោយខ្វះចំណេះដឹង ពីព្រោះអ្នកបានបដិសេធចំណេះដឹង នោះអញក៏នឹងបដិសេធអ្នកដែរ ដើម្បីឲ្យអ្នកមិនអាចធ្វើជាបូជាចារ្យសម្រាប់អញតទៅទៀត។ ដោយសារអ្នកបានភ្លេចក្រឹត្យវិន័យរបស់ព្រះនៃអ្នក នោះអញក៏នឹងភ្លេចកូនចៅរបស់អ្នកដែរ។ កាលណាពួកគេកើនច្រើនឡើង ពួកគេក៏បានប្រព្រឹត្តអំពើបាបទាស់នឹងអញកាន់តែច្រើនឡើងដែរ ដូច្នេះ អញនឹងបម្លែងសិរីល្អរបស់ពួកគេទៅជាសេចក្តីអាម៉ាស់។ ពួកគេស៊ីបាបរបស់ប្រជារាស្ត្ររបស់អញ ហើយដាក់ចិត្តលោភលន់លើអំពើទុច្ចរិតរបស់ពួកគេ។ ហើយនឹងមានដូចជាប្រជាជន ក៏ដូចជាបូជាចារ្យដែរ ហើយអញនឹងដាក់ទោសពួកគេតាមផ្លូវរបស់ពួកគេ និងសងតបពួកគេតាមអំពើដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត។ ដ្បិតពួកគេនឹងបរិភោគ តែមិនឆ្អែត ពួកគេនឹងប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ ប៉ុន្តែមិនចម្រើនឡើងឡើយ ពីព្រោះពួកគេបានបោះបង់ការយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះព្រះយេហូវ៉ា។
Whoredom and wine and new wine take away the heart. My people ask counsel at their stocks, and their staff declareth unto them: for the spirit of whoredoms hath caused them to err, and they have gone a whoring from under their God. They sacrifice upon the tops of the mountains, and burn incense upon the hills, under oaks and poplars and elms, because the shadow thereof is good: therefore your daughters shall commit whoredom, and your spouses shall commit adultery. I will not punish your daughters when they commit whoredom, nor your spouses when they commit adultery: for themselves are separated with whores, and they sacrifice with harlots: therefore the people that doth not understand shall fall. Though thou, Israel, play the harlot, yet let not Judah offend; and come not ye unto Gilgal, neither go ye up to Bethaven, nor swear, The Lord liveth. For Israel slideth back as a backsliding heifer: now the Lord will feed them as a lamb in a large place. Ephraim is joined to idols: let him alone. Their drink is sour: they have committed whoredom continually: her rulers with shame do love, Give ye. The wind hath bound her up in her wings, and they shall be ashamed because of their sacrifices. Hosea 4:1–19.
អំពើសហាយស្មន់ និងស្រា និងស្រាទំពាំងបាយជូរថ្មី ដកហូតចិត្តទៅ។ ប្រជារាស្ត្ររបស់ខ្ញុំសួរយោបល់ពីរូបឈើរបស់ខ្លួន ហើយដំបងរបស់ខ្លួនប្រកាសប្រាប់ពួកគេ ដ្បិតវិញ្ញាណនៃអំពើសហាយស្មន់បានបណ្តាលឲ្យពួកគេវង្វេង ហើយពួកគេបានប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ ដោយបោះបង់ចេញពីក្រោមព្រះរបស់ខ្លួន។ ពួកគេថ្វាយយញ្ញបូជានៅលើកំពូលភ្នំ ហើយដុតគ្រឿងក្រអូបនៅលើភ្នំតូចៗ ក្រោមដើមអុក និងដើមប៉ុបឡារ និងដើមអេលម ដ្បិតម្លប់របស់វាល្អ។ ហេតុនេះហើយ កូនស្រីរបស់អ្នករាល់គ្នានឹងប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ ហើយប្រពន្ធរបស់អ្នករាល់គ្នានឹងប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់។ យើងខ្ញុំនឹងមិនដាក់ទោសកូនស្រីរបស់អ្នករាល់គ្នា នៅពេលដែលពួកនាងប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ទេ ហើយក៏មិនដាក់ទោសប្រពន្ធរបស់អ្នករាល់គ្នា នៅពេលដែលពួកនាងប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ដែរ ដ្បិតពួកបុរសទាំងនោះខ្លួនឯងបានញែកខ្លួនទៅនៅជាមួយស្ត្រីពេស្យា ហើយពួកគេថ្វាយយញ្ញបូជាជាមួយនឹងស្ត្រីរកស៊ីផ្លូវភេទ។ ដូច្នេះ ប្រជាជនដែលមិនយល់ដឹង នឹងដួលរលំ។ ទោះបីជាអ្នក អ៊ីស្រាអែល ប្រព្រឹត្តដូចស្ត្រីពេស្យាក៏ដោយ ក៏សូមកុំឲ្យយូដាប្រព្រឹត្តអំពើទោសឡើយ ហើយកុំឲ្យអ្នករាល់គ្នាចូលទៅកាន់គីលកាល់ ឬឡើងទៅបេថអាវេនឡើយ ហើយកុំស្បថថា «ព្រះយេហូវ៉ាទ្រង់មានព្រះជន్మរស់»។ ដ្បិតអ៊ីស្រាអែលរអិលថយក្រោយ ដូចមេគោដែលរឹងរូសថយក្រោយ។ ឥឡូវនេះ ព្រះយេហូវ៉ានឹងឲ្យពួកគេស៊ីស្មៅ ដូចជាកូនចៀមនៅទីធំទូលាយ។ អេប្រាអ៊ីមបានជាប់ភ្ជាប់នឹងរូបព្រះ កុំរំខានគាត់ឡើយ។ ភេសជ្ជៈរបស់ពួកគេបានជូរផុយ ពួកគេបានប្រព្រឹត្តអំពើសហាយស្មន់ជានិច្ច មេដឹកនាំរបស់នាងស្រឡាញ់សេចក្តីអាម៉ាស់ ដោយពោលថា «ចូរឲ្យមក»។ ខ្យល់បានចងនាងទុកនៅក្នុងស្លាបរបស់វា ហើយពួកគេនឹងត្រូវអាម៉ាស់ ដោយព្រោះយញ្ញបូជារបស់ពួកគេ។ ហូសេ 4:1–19។
The warning of Hosea is that “the Lord hath a controversy with the inhabitants of the land, because there is no truth, nor mercy, nor knowledge of God in the land.” Adventism is God’s people of the last days. In the day that the dirt brush man enters Miller’s room, Adventism, including the people, the priests, the prophets “that doth not understand shall fall,” for they will be “joined to idols.” Their idols are their counterfeit doctrines, woven into a counterfeit framework.
សេចក្តីព្រមានរបស់ហូសេគឺថា «ព្រះអម្ចាស់មានការទាស់ទែងជាមួយនឹងអ្នកស្រុកនៅក្នុងស្រុកនោះ ពីព្រោះនៅក្នុងស្រុកនោះ គ្មានសេចក្តីពិត គ្មានសេចក្តីមេត្តាករុណា ហើយគ្មានចំណេះដឹងអំពីព្រះឡើយ»។ អាឌվենទីស៊ម គឺជារាស្ត្ររបស់ព្រះនៅគ្រាចុងក្រោយ។ នៅក្នុងថ្ងៃដែលបុរសកាន់ជក់ធូលីចូលទៅក្នុងបន្ទប់របស់ Miller នោះ អាឌվենទីស៊ម រួមទាំងប្រជាជន បូជាចារ្យ និងហោរា «អ្នកដែលមិនយល់នឹងដួលរលំ» ពីព្រោះពួកគេនឹង «បានភ្ជាប់ជាប់នឹងរូបព្រះក្លែងក្លាយ»។ រូបព្រះរបស់ពួកគេគឺជាគោលលទ្ធិក្លែងក្លាយរបស់ពួកគេ ដែលបានត្បាញបញ្ចូលគ្នានៅក្នុងក្របខណ្ឌក្លែងក្លាយមួយ។
The rebellion represented by the rejection of the increase of knowledge is a progressive escalation of rebellion that reaches the point where their probation ends with the pronouncement that they are joined to the counterfeit doctrines that are swept from Miller’s room. Their rebellion is represented as the commission of whoredom continually. From 1863 onward until the close of probation, they continually rebel until they are spewed out of the mouth of the Lord.
ការបះបោរដែលត្រូវបានតំណាងដោយការបដិសេធការកើនឡើងនៃចំណេះដឹង គឺជាការកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់នៃការបះបោរ ដែលឈានទៅដល់ចំណុចមួយដែលរយៈពេលសាកល្បងរបស់ពួកគេត្រូវបញ្ចប់ដោយសេចក្តីប្រកាសថា ពួកគេបានភ្ជាប់ខ្លួនជាមួយនឹងគោលលទ្ធិក្លែងក្លាយ ដែលត្រូវបានបោកបោសចេញពីបន្ទប់របស់ Miller។ ការបះបោររបស់ពួកគេត្រូវបានតំណាងថា ជាការប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ជានិច្ច។ ចាប់ពីឆ្នាំ 1863 តទៅ រហូតដល់ការបិទរយៈពេលសាកល្បង ពួកគេបះបោរជានិច្ច រហូតដល់ពួកគេត្រូវបានខ្ជាក់ចេញពីព្រះឱស្ឋរបស់ព្រះអម្ចាស់។
The rebellion of rejecting knowledge was represented by their “continually” committing adultery, and although not the same Hebrew word, the meaning is the same as the Hebrew word “tamid” which means “continual”, and that is translated as “the daily” in the book of Daniel.
ការបះបោរដោយបដិសេធចំណេះដឹង ត្រូវបានតំណាងដោយការដែលពួកគេ «ប្រព្រឹត្តអំពើផិតក្បត់ជានិច្ច» ហើយ ទោះបីជាមិនមែនជាពាក្យហេប្រ៊ូដូចគ្នាក៏ដោយ ក៏ន័យមានដូចគ្នានឹងពាក្យហេប្រ៊ូ «tamid» ដែលមានន័យថា «ជាបន្តបន្ទាប់» ហើយពាក្យនោះត្រូវបានបកប្រែថា «រាល់ថ្ងៃ» នៅក្នុងគម្ពីរដានីយ៉ែល។
We will continue our study of the four kingdoms of Bible prophecy in the next article.
យើងនឹងបន្តការសិក្សារបស់យើងអំពីអាណាចក្រទាំងបួននៃព្រះបន្ទូលទំនាយក្នុងព្រះគម្ពីរ នៅក្នុងអត្ថបទបន្ទាប់។
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
«បន្ទាប់មក ខ្ញុំបានឃើញទាក់ទងនឹង “ប្រចាំថ្ងៃ” ថា ពាក្យ “យញ្ញបូជា” ត្រូវបានបន្ថែមដោយប្រាជ្ញារបស់មនុស្ស ហើយមិនមែនជាផ្នែកនៃអត្ថបទដើមទេ; ហើយព្រះអម្ចាស់បានប្រទានទស្សនៈត្រឹមត្រូវអំពីវាដល់អ្នកទាំងឡាយដែលបានប្រកាសសម្រែកអំពីម៉ោងនៃការជំនុំជម្រះ។ នៅពេលដែលមានសាមគ្គីភាព មុនឆ្នាំ 1844 មនុស្សស្ទើរតែទាំងអស់បានរួបរួមគ្នាលើទស្សនៈត្រឹមត្រូវអំពី “ប្រចាំថ្ងៃ”; ប៉ុន្តែតាំងពីឆ្នាំ 1844 មក ក្នុងភាពច្របូកច្របល់ ទស្សនៈផ្សេងៗត្រូវបានទទួលយក ហើយភាពងងឹតនិងភាពច្របូកច្របល់ក៏បានតាមមក។» Review and Herald, November 1, 1850.