ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ನೂರು ಹದಿನೆಂಟು

ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ “ಮೇಲಿಗೂ ಕೆಳಗೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ನಗರಕ್ಕೆ ಬರುವ ದುರಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ” ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಘೋಷಿಸಿದ ಕ್ರಿ.ಶ. 63ರಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 70ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಏಳು ವರ್ಷದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು, ಮೊದಲಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು-ಅರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲವೂ, ನಂತರ ಶಿಷ್ಯರ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೂ ಮೂರು-ಅರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲವೂ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವು ಶಿಲುಬೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ, ಅಥವಾ ನಂತರ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿವೆ; ಆದರೆ ದೇವರ ದೀರ್ಘಕ್ಷಮೆಯು ನಗರ ಮತ್ತು ಜನರ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಮುಂದೂಡಿತು.

ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿದ್ದ ಏಳು ವರ್ಷದ ಅವಧಿ, ಮೊದಲ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ದಿನಗಳ ಎರಡು ಸಮಾನ ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಏಳು ವರ್ಷಗಳು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದವು; ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹಾಗೂ ಶಿಷ್ಯರ ಸೇವೆಗಳ ಏಳು ವರ್ಷಗಳು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದ ಆರಂಭವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದವು; ಮತ್ತು ಯೇಸು ಸದಾ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಏಳು ವರ್ಷಗಳು ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಪ್ರತಿರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಅವು ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಸಮಾನ ಅವಧಿಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

ಆಧುನಿಕ ರೋಮವು ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮ ಮತ್ತು ಪಾಪಪರ ರೋಮವು ಶಾಬ್ದಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ತುಳಿದುಹಾಕಿದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವಾಗ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿ.ಶ. 63ನೇ ವರ್ಷದಿಂದ 70ನೇ ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಇರುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಎರಡು ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳ ಎರಡು ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನು ಆಧುನಿಕ ರೋಮವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವಾಗ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹಾಗೂ ಶಿಷ್ಯರು ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನೊಳಗೆ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಹೊರಬಂದಾಡಿದ ಎರಡು ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ರೋಮವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವಾಗ, ಆಗ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುವವು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ “ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಕಾಲವಿಲ್ಲ.”

ಆ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯದು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರಲಿರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಾರಕ ಗಾಯವು ಗುಣವಾದ ಮೇಲೆ, ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್ ನಿಷ್ಠಾವಂತರ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ನಲವತ್ತೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳಾಗಿವೆ. ಆ ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ನಲವತ್ತೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು ಆ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯದು ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್‌ನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಆ ಅವಧಿಗೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಲವೊದಿಕೇಯ ಆದ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತರ ಪರಿಶೋಧನಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಥಾರ್ಥ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಟೈಟಸ್‌ನ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮರಣಹೊಂದಿದನು. ಅವನು ನಾಶದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾಯಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನಾಶಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ನಡೆದ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತನು; ಏಕೆಂದರೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನೂ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸತ್ತನು, ಆದರೆ ಅಂತಿಮ ವಿನಾಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ವಿನಾಶವು ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯವನ್ನೂ ಏಳು ಕೊನೆಯ ಪೀಡೆಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಮೊದಲ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ತೊರೆದು ಹೊರಟುಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಸಂದೇಶದ ಪ್ರತೀಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆಗ ಕ್ರೈಸ್ತರು ಓಡಿಹೋದರು; ಮತ್ತು ಮೊದಲ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಸಾಯದ ಒಂದು ಗುಂಪಿನ ಪ್ರತೀಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಕೃಪಾಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಸಾಯುವ ಕೊನೆಯ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಪ್ರತೀಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಮೊದಲ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಎರಡನೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಯುವ ಮಹಾ ಸಮೂಹವನ್ನು ಅವನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಇತಿಹಾಸಕಾರನು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಅದು ಆರು ಧ್ವನಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನು ಕಾರಾಗೃಹಕ್ಕೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನ ಏಳನೆಯ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಸಂದೇಶವು ಯೆರೂಸಲೇಮು ಮತ್ತು ಅದರ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ “ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ” ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು. ದಾಖಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ “ಧ್ವನಿ” “ಪೂರ್ವದಿಂದ ಬಂದ ಧ್ವನಿ” ಆಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವನ ಕೊನೆಯ ಸಂದೇಶವು “ಅಯ್ಯೋ” ಆಗಿತ್ತು. ಅವನ ಸಂದೇಶದ ಮೊದಲ ಅಂಶವೂ, ಅವನ ಸಂದೇಶದ ಕೊನೆಯ ಅಂಶವೂ ಇಸ್ಲಾಮನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಬೈಬಲೀಯ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ “ಪೂರ್ವದ” ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದು, ಅವರು “ಪೂರ್ವಗಾಳಿ” ಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಅಂತಿಮ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿನ “ಅಯ್ಯೋ” ಎಂಬ ಪದದ ದ್ವಿಗುಣೀಕರಣವು ಆಧುನಿಕ ಬಾಬೆಲಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ; ಆಗ ಭೂಮಿಯ ಅರಸರು ಮೂರು ಬಾರಿ “ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ, ಆ ಮಹಾನಗರ” ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹದಿನೆಂಟಿನ ಮೂರು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ “alas” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು, ಅಧ್ಯಾಯ ಎಂಟು, ವಚನ ಹದಿಮೂರರಲ್ಲಿ “woe” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆ ಮನುಷ್ಯನ “ಅಯ್ಯೋ, ಅಯ್ಯೋ” ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ, ಮೂರು ಅಯ್ಯೋಗಳ ತ್ರಿಗುಣ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೊದಲ ಅಯ್ಯೋದ ಅಂಶಗಳು, ಎರಡನೇ ಅಯ್ಯೋದ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಮೂರನೇ ಅಯ್ಯೋದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಹದಿನೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ರಾಜರು ಉಚ್ಚರಿಸುವ “ಅಲಾಸ್, ಅಲಾಸ್” ಎಂಬ ಮೂರು ವ್ಯಕ್ತೀಕರಣಗಳು, ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಅಯ್ಯೋಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂರನೇ ಅಯ್ಯೋವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಮನುಷ್ಯನ ಸಂದೇಶದ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ, ಮೂರನೇ ಅಯ್ಯೋದ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿತು.

ಅವನ ಸಂದೇಶದ ಮೊದಲ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ “ಪೂರ್ವ”ದಿಂದ ಬಂದ ಧ್ವನಿಯಾಗಿತ್ತು; “ಪೂರ್ವ”ವು ಇಸ್ಲಾಂನ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿರುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುವ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವ ದೇವದೂತನ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯೂ ಆಗಿದೆ.

ಕರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಎಲೀಯನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಒಂದು ಮೇಘವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಅವನು ಪಶ್ಚಿಮದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಯಾಕಂದರೆ ಕರ್ಮೇಲ ಪರ್ವತವು ಭೂಮಧ್ಯಸಾಗರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ.

ಎಲೀಯನು ಪಶ್ಚಿಮದ ಕಡೆಗೆ, ಮಧ್ಯಧರಾ ಸಮುದ್ರದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಿದ್ದನು. ಲೂಕ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ತನ್ನ ಸಂದೇಶವು ವಿಭಜನೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾದ ಸಹಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಮೂರನೆಯ ಅಯ್ಯೋವಿನ ಇಸ್ಲಾಂವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು “ಪೂರ್ವದ” ಧ್ವನಿಯೊಡನೆ ಅದು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮುದ್ರೆಯ ಸಂದೇಶವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. “ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ” ಬಂದ “ಎರಡನೆಯ ಧ್ವನಿ” ಉತ್ತರ ಮಳೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಕೊನೆಯ ಮಳೆಯೇ ಆಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ಪಶ್ಚಿಮದ” ಸಂದೇಶವು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವರ್ಗವು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾರದು, ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು “ಈ ಕಾಲವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”

ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಮುಂದಿನ ಅಂಶವು “ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳ” ಧ್ವನಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಮುದ್ರಿಸುವ ಸಂದೇಶವೂ ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಅಯ್ಯೋ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಇಸ್ಲಾಂನ ಕೋಪಿತ ಕುದುರೆಯ ಸಂದೇಶವೂ ಆಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಅಂಶವು ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಈ ಮೂಲಕ ಕೈಬಿಡಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಜನರ ಒಂದು ವರ್ಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಜನರೆಂಬ ತಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ “ಕರ್ತನ ದೇವಾಲಯ, ಕರ್ತನ ದೇವಾಲಯವೇ ನಾವು” ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುವವರಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವವರು. ಯೆರೂಸಲೇಮ್ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಸಂದೇಶವು ಲವೊದಿಕೀಯದ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಆಮೇಲೆ ಆ ದೂತನು ವರರನ್ನೂ ವಧುಗಳನ್ನೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತನ್ನ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಉನ್ನತಗೊಳಿಸಿದನು; ಇದು “ಪಂಕ್ತಿಯ ಮೇಲಿಗೆ ಪಂಕ್ತಿ” ಎಂಬ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪಂಕ್ತಿಯು ನೋಹನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪಂಕ್ತಿಯಂತೆಯೇ ಇರುವದು, ಅಂದಾಗ ಅವರು ವಿವಾಹ ಮಾಡುತ್ತಾ ವಿವಾಹಕ್ಕೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿನಾಶದ ಜಲಪ್ರಳಯವು ಅವರ ಲೌಕಿಕ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನೂ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನೂ ಮುಳುಗಿಸಲು ಸನ್ನದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.

ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಕೊನೆಯ ಅಂಶವು ಹಿಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. “ಎಲ್ಲಾ ಜನರ” ವಿರುದ್ಧದ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂದೇಶವು ನಿತ್ಯ ಸುವಾರ್ತೆಯಾಗಿದೆ; ಅದು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಿತ್ಯ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಮೊದಲ ಅವಶ್ಯಕತೆ ದೇವರನ್ನು ಭಯಪಡುವುದಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಭಯವು ಸಜೀವ ದೇವರ ಕುಮಾರನಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಏರಿಸಿದದ್ದು ನಮ್ಮ ಪಾಪಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು ಎಂಬ ವಾಸ್ತವದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ.

ತನ್ನ ಏಳು ವರ್ಷದ ಸೇವಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೂತನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವೂ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅದೇ ಸುವಾರ್ತೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಕ್ರಿ.ಶ. 27ನೇ ವರ್ಷದಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಅನೇಕರೊಡನೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ಆ ಏಳು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದೇ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಅವಧಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುವ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದು, ಅಂದರೆ ಮೂರನೆಯ ಶಾಪದ ಇಸ್ಲಾಂನ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಇದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕಾರ್ಯವನ್ನು, ಗೋಧಿಯನ್ನೂ ಕೊಳೆಯನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದನ್ನು, ಕೊಳೆಯ ಲವೊದಿಕಾಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ಹಾಗೂ “ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು” ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪ್ರವಾದನೆಯ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿನ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಸಂದೇಶವು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ “ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನಗಳ” ಒಳಗೆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂದೇಶವೂ ಕಾರ್ಯವೂ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರಿಂದ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆಗ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂದೇಶವನ್ನು “ದೇವರ ಪ್ರತೀಕಾರದ ದಿನಗಳ” ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪರಿಧಿಯೊಳಗೆ ಗುರುತಿಸುವರು. ದೇವರ “ಪ್ರತೀಕಾರ”ಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎರಡು ಬೈಬಲಿನ ಮಾದರಿಗಳು ಅವರ ವಾಕ್ಯದೊಳಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ—ಅವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಅವರ ಪ್ರತೀಕಾರವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಇರುವ ಅವರ ಪ್ರತೀಕಾರವೂ.

ಲೆವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದು ದೇವರು ತನ್ನ ಬಂಡಾಯಗಾರ ಜನರ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸುವ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಪ್ರತೀಕಾರದೊಳಗೆ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ಶಾಬ್ದಿಕವಾಗಿಯೂ ಆತ್ಮಿಕವಾಗಿಯೂ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವುದು ಸೇರಿದೆ. ದೇವಾಲಯ ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯದ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯ ಸಂಕೇತಶಾಸ್ತ್ರದೊಳಗೆ, ದೇವರು ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸುವ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಸಂಕೇತಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವರು ತನ್ನ ಜನರ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತೀಕಾರವನ್ನು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್ ಅನ್ನು ಉಗುಳಿ ಹೊರಹಾಕುವ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆ ಮಾರ್ಗಚಿಹ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಮೇಲಿನ ಅವನ ಪ್ರತೀಕಾರವೂ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಮೇಲೆ ಜೀವಂತರ ಪರಿಶೋಧನಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಅದರ ನಂತರ ತೂರಿನ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯ ಮೇಲೆಯೂ ಅವಳು ಸವಾರಿ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಆಳುವ ಮೃಗದ ಮೇಲೆಯೂ ಕಾರ್ಯಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಬರುವುದು, ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದರ್ಶನದ ಪರಿಣಾಮವು ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದರ್ಶನವನ್ನೂ ಆ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಉತ್ತರ ಮಳೆಯ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಪ್ರವಾದನಾರೇಖೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಪ್ರವಾದನಾರೇಖೆಯನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ಆ ಎರಡು ಇತಿಹಾಸಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಒಂದು “ಸೂಚನೆಯನ್ನು” ಗುರುತಿಸಿದನು; ಅದು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುವವರು ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಕೊನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲ ಅವಧಿಯು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಾಕಾರ್ಯ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಲೂಕ 21ರಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿದ “ಸೂಚನೆ”ಯು ಆ ವೇಮಾರ್ಕ್‌ನೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.

ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.