ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಐದು

ಯೆಹೋಯಾಕೀಮು ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮೊದಲವನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ಬಾಬಿಲೋನಿಯರ ಕೈಗೆ ಸೋತಾಗ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದಾಸ್ಯವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯವಾದ ಬಾಬಿಲೋನು ಆಳುವ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಯಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರರಲ್ಲಿ ತೂರಿನ ವೇಶ್ಯೆಯು ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮರೆತುಹೋಗುವಳು; ಆ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ದಿನಗಳೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಒಂದು ರಾಜ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮನಾದ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಏಕೈಕ ರಾಜ್ಯದ ದಿನಗಳು ಬಾಬಿಲೋನಿನವೇ ಆಗಿದ್ದವು.

ಆ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಪಾಪಾಸನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ತೂರಿನ ವೇಶ್ಯೆಯು ಮರೆತುಹೋಗುವಳು. ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಾಂಕೇತಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಹೊರಟು ಭೂಮಿಯ ಸಮಸ್ತ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವಳು. ಆತ್ಮಿಕ ವ್ಯಭಿಚಾರವೆಂದರೆ ಸಭೆಯೂ ರಾಜ್ಯವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದೆ. ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪಾಪಾಸನವು ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು; ಇದು ಆ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತೂರಿನ ವೇಶ್ಯೆ ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳುವ ರಾಜ್ಯವು ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವಾದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಆಗಿದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಐದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದವರೆಗೆ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಐದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ರಾಜರನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಅದರ ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು, ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಸಹ, ಮೊದಲನೆಯ ರಾಜನ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ರಾಜನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ವನವಾಸವಾಗಿತ್ತು; ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಕಾಡುಮೃಗದಂತೆ, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮಂಜಿನ ಅವಲಂಬನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳು ಜೀವಿಸಿದ್ದನು. ಬೆಳ್ಷಚ್ಚರನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಹೀಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗದ ಮತ್ತು ಅದರ ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಇಬ್ಬರು ರಾಜರ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಮೊದಲನೆಯವನನ್ನೂ ಕೊನೆಯವನನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

“ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಅಡ್ಡಿಬಂಡೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆದಕಾರಣ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದಾದರೂ—ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ—ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದ ಜನಾಂಗದ (ಬಾಬಿಲೋನಿನ) ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಹಾಗೆಯೇ ಎಪ್ಪತ್ತು ರೂಪಕವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳುವ ರಾಜ್ಯದ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಂಕೇತವೂ ಆಗಿದೆ. ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಕುರಿತು ತನ್ನ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದಾಗ, ದಾನಿಯೇಲ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನೆಬೂಕದ್ನೆಜರನು ಮೃಗದಂತೆ ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು”ಗೆ ಸಮರ್ಥನೆ ನೀಡುವ ಪ್ರವಾದಿಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು. “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದು ಜೆಕರ್ಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅಡಿಪಾಯದ ಕಲ್ಲಾಗಿಯೂ ಮೂಲೆಕಲ್ಲಾಗಿಯೂ ಇದೆ. ಯೇಸು, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್, ಯೆಶಾಯ ಮತ್ತು ಪೇತ್ರರು ಅದನ್ನು ಮೂಲೆತಲೆಯಾಗುವ ಕಲ್ಲೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಶಿರೋಮಣಿ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿದ್ದು, ಆದರೂ ಮೂಲತಃ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವಹಕರಾಗಿರುವೆವು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆಯೇ ಇದೆ.

ನಾವು ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮೊದಲ ಆರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, ಅತಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಯೆಹೋಯಾಕೀಮು ಬಾಬಿಲೋನಿಂದ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನಕಾಲವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಅವರು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಂಧಿಗಳಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಪೂರ್ವವೃತ್ತಾಂತಗಳ ಪುಸ್ತಕವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ದಾಸ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಯೆರೆಮಿಯನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಆಗಿದ್ದವು: “ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್‌ಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವವರೆಗೆ; ಅದು ಬಿಕೋಲಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಷ್ಟೂ ಕಾಲ ಸಬ್ಬತ್ ಆಚರಿಸಿತು.” ನಾವು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿರುವ ಕ್ರೋನಿಕಲ್ಸ್‌ನ ವಚನವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್‌ಗಳನ್ನು “ಅನುಭವಿಸಿತು” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಉಲ್ಲೇಖವು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ. ಆ ಭಾಗವು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಹೇಗೆ ಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸದಿದ್ದರೆ ಬರುವ “ಏಳು ಪಟ್ಟು” ಶಾಪವನ್ನು ರೂಪರೇಖೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ವಿಧಿಯೇ ಬಂಧನದ ಆರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು; ಅದು ದಾನಿಯೇಲನ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯ “ಶಾಪ” ಮತ್ತು “ಪ್ರಮಾಣ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟದರ ಒಂದು ಅಂಶವಾಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಶಾಪವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವುದೇನೆಂದರೆ, ಯೆರೆಮಿಯನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದದ್ದರ ಮೂಲಕವೇ, ದೇವರ ಜನರು ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ದಾಸ್ಯದಲ್ಲಿರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅವನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ದಾನಿಯೇಲನು ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು “ಗ್ರಂಥಗಳಿಂದ” ಅರಿತುಕೊಂಡನು; ಯೆರೇಮಿಯನ ಗ್ರಂಥದಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅವನು ಅರಿತುಕೊಂಡ ಇನ್ನೊಂದು ಗ್ರಂಥವೆಂದರೆ ಮೋಶೆಯ ಬರಹಗಳು; ಯಾಕಂದರೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದಾಸ್ಯದ “ಶಾಪ”ವು ಮೋಶೆಯ “ಪ್ರಮಾಣ”ವೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಅವನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ, “ಪ್ರಮಾಣ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದವೇ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಏಳು ಬಾರಿ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಪದವಾಗಿದೆ. ಯೆಹೂದವು ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು, ಯಾವ ಆಧುನಿಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನು ಏನನ್ನೇ ವಾದಿಸಿದರೂ, “ಏಳು ಬಾರಿ” ಎಂಬ ಶಾಪದ ನೆರವೇರಿಕೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಇದು ಹಗಲಿನ ಬೆಳಕಿನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ.

ಭೂಮಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವ ಕುರಿತು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಸೂಚನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೆಲಸಮಾಡಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವ ಏಳು ಚಕ್ರಗಳು ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಏಳು ಚಕ್ರಗಳ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಯೂಬಿಲಿ ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶವೇನೆಂದರೆ, ಯೂಬಿಲಿಯ ಕಹಳೆಯ ಧ್ವನಿಯು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದಂದು ಮೊಳಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಇದರಿಂದ, ಪ್ರತಿರೂಪಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನವು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆರಂಭವಾದಾಗ, “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಚಕ್ರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಯೂಬಿಲಿಯ ಕಹಳೆಯೂ ಅಂದು ಮೊಳಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸೆಯು ಬಾಬೆಲಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆರಂಭವಾದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಇರವತ್ತೈದು ನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು; ಅವು ಪ್ರತಿರೂಪಾತ್ಮಕ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದಂದು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು. ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದವರೇ ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು. “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಚಕ್ರವು ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದೆ.

ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಒಂಬತ್ತು ವಚನಗಳ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿರ್ದೇಶನಗಳೊಳಗೆ, ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ದಿನಕ್ಕೆ-ಒಂದು-ವರ್ಷ ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ಉದಾಹರಣೆ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡುವುದೂ ಸಹ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಹಿಂಡನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದಿಂದ ಮತ್ತಗೊಳಿಸಿ ಇಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮುಂದಿಡುವ ಕಲ್ಪಿತಕಥೆಗಳ ಕಲಬೆರಕೆ ಏನೆಂದರೆ, ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ತೀರ್ಪು, “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂದು ಭಾಷಾಂತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದದ ಹೀಬ್ರೂ ಅರ್ಥದ ತಪ್ಪಾದ ಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದಾಗಿದೆ. ಆ ವಾದ ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಆ ಪದದ ಹೀಬ್ರೂ ಅರ್ಥವು, ಅದನ್ನು ಸಂಖ್ಯಾತ್ಮಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸುವ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದೊಳಗೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ; ಆದರೆ, ಹೀಬ್ರೂ ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಘೋಷಿತ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ತಪ್ಪು ಪೂರ್ವಧಾರಣೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅವರು ತಲೆದೂಗಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಅವರ ದೋಷಪೂರಿತ ವಾದವು, ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಗಮನವನ್ನು ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆ ತಳ್ಳುವ ವಾದವೇ ಆಗಿದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ತೀರ್ಪು, ಕೆಲವು ಆಧುನಿಕ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯನ್ನು ವಿಕೃತಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದಲ್ಲ, ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗದ ಸಂದರ್ಭದಿಂದಲೇ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ತನ್ನ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಉಲ್ಲೇಖವಿಲ್ಲದೆ ರೂಪಿಸಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಿತ ಪ್ರಭಾವವು ಅವನ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಸರಿಯೆಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿತು. “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ತೀರ್ಪು ಇರುವ ಆ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಂದರ್ಭದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೇ ದೂತರು ಅವನ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಿದರು, ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಸಂದರ್ಭವು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿರ್ದೇಶನಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಗೊಳಿಸಲ್ಪಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು, ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ನಿರ್ದೇಶನಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಿಗೆ ವಾಗ್ದತ್ತವಾದ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಅದರ ಬಳಿಕ, ಆ ನಿರ್ದೇಶನಗಳಿಗೆ ಅವಿಧೇಯರಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದಾನಿಯೇಲನು “ಮೋಶೆಯ ಶಾಪ” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಂದರ್ಭವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ತತ್ತ್ವದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆ ಆರಂಭಿಕ ವಚನಗಳು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ನಿರ್ಗಮಕಾಂಡದಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಮೃಗಕ್ಕೂ ಇರುವ ಏಳನೇ ದಿನದ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಗೆ ಇರುವ ಏಳನೇ ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮೋಶೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಆ ಮೂರು ವಚನಗಳೊಳಗೆ, ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ಮೃಗಗಳಿಗೂ ಇರುವ ಒಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ದಿನವು, ಭೂಮಿಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ವರ್ಷದ ಸಮಾನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಐದು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ, ನಿರ್ಗಮಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎಂಟರಿಂದ ಹನ್ನೊಂದರವರೆಗಿನ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಈ ಎರಡು ಸಬ್ಬತ್ ಆಜ್ಞೆಗಳು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಅವು ಹೀಗೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಪಡಿಸುತ್ತವೆ: “ಆರು ದಿನಗಳು ನೀನು ಶ್ರಮಿಸಿ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು,” ಮತ್ತು “ಆರು ವರ್ಷಗಳು ನೀನು ನಿನ್ನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಬೇಕು, ಆರು ವರ್ಷಗಳು ನೀನು ನಿನ್ನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವನ್ನು ಕೊಯ್ದು ಕತ್ತರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.” “ಆದರೆ ಏಳನೆಯ ದಿನವು ನಿನ್ನ ದೇವರಾದ ಯೆಹೋವನ ಸಬ್ಬತ್,” ಮತ್ತು “ಏಳನೆಯ ವರ್ಷವು ಭೂಮಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಸಬ್ಬತ್, ಯೆಹೋವನಿಗೋಸ್ಕರವಾದ ಸಬ್ಬತ್ ಆಗಿರಬೇಕು.”

ಮನುಷ್ಯರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸಬ್ಬತ್ತಿನಾಗಲಿ, ದೇಶದಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಸಬ್ಬತ್ತಿನಾಗಲಿ, ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ಆಜ್ಞೆಗಳಲ್ಲಿ “ಏಳನೆಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎರಡೂ ಪದಗಳು, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಏಳು ಬಾರಿ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾಗಿವೆ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸಂದರ್ಭವು, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯದ್ದು “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖ” ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ನಿಯಮವೂ ಆಗಿದೆ.

ಈ ಎರಡು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ತತ್ತ್ವ. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದನ್ನು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರತೀಕವೆಂದು ಗುರುತಿಸುವಂತೆ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಗಬ್ರಿಯೇಲನೂ ಇತರೆ ದೂತರೂ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭದ ಐದು ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ತತ್ತ್ವವೇ ಈ ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಸಂದರ್ಭವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ.

ಕ್ರೋನಿಕಲ್ಸ್‌ನ ಲೇಖಕನು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಯೆಹೂದದ ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಯಾಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು ಎಂಬ ಕಾರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದಾಗ, ದೇಶವು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದೇ ಅದು ನಡೆದಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇಶವು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತ್ರ ಸ್ಥಳ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡದ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಬಾಬಿಲೋನು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಆಳಿದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು, ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಆಳುವ ಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಮೋಶೆಯ ಶಾಪದಲ್ಲಿನ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಕುರಿತು ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖವೂ ಆಗಿವೆ.

ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲ ಆರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಶಾಪವೂ, ಹಾಗೆಯೇ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಆಶೀರ್ವಾದವೂ, ಆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಅಂಶವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ.

ಏಳು ವರ್ಷಗಳ ಏಳು ಚಕ್ರಗಳ ಈ ಚಕ್ರವು ಏಳನೆಯ ತಿಂಗಳ ಹತ್ತನೇ ದಿನವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೂಬಿಲಿಯ ಕಹಳೆಯನ್ನು ಊದುವುದರಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಸಹ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸಂಗತಿಯು “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಒಂದು ವರ್ಷವು ಮೂರು ನೂರು ಅರವತ್ತು ದಿನಗಳಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ; ಮತ್ತು “ಏಳು ಕಾಲಗಳು”ಗಾಗಿ ಮೂರು ನೂರು ಅರವತ್ತು ದಿನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಸಿದರೆ, ಅದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ದಿನಗಳಿಗೆ ಸಮನಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೆರೆಮಿಯನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದ ವರ್ಷಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು ಗ್ರಂಥಗಳ ಮೂಲಕ ಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ, ದೇವರ ಜನರು ಶತ್ರುವಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಾವು ಬಂಧಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆಂಬ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವರೆಂದರೆ ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳುವ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅವನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ದಾನಿಯೇಲನ ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವನು “ಕೇಳಿದ್ದ” ದರ್ಶನವಾದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳ ದರ್ಶನವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು. ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ದಾನಿಯೇಲನ ಜನರಿಗಾಗಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳು “ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ” ಎಂದು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.

ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ “ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪದದ ಅರ್ಥ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ, ದಾನಿಯೇಲನ ಜನರಿಗೆ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಕಾಲವಾಗಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಕ ವಾರಗಳು ಇರುತ್ತಿದ್ದವು. ಎಪ್ಪತ್ತು ಪ್ರವಾದಿಕ ವಾರಗಳು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ. ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ನಂತರ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಾಗ, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ತೇಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲುವುದು, ಮತ್ತು ಅವರು ದೇವರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಚ್ಛೇದಿಸಲ್ಪಡುವರು.

ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಆರಂಭಬಿಂದುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗಿಂತ ಪೂರ್ವವಾಗಿದ್ದ ಬಂಧನವು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾಗಿತ್ತು. ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು, ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ಎಂದಿಗೂ ನೆರವೇರಿಸದ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಳನ್ನು ದೇಶವು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕಾಗಿ ಇತ್ತು. ದೇಶಕ್ಕೆ ದೊರಕಿದ ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ (ಅಥವಾ ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳ ವರ್ಷಗಳ) ದ್ರೋಹದ ಫಲವಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು.

ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದ್ರೋಹವು, ದೇಶವು ತನ್ನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂದು ಅದರಿಗಾಗಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನವು ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು; ಅವು ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತು. ಹೀಗೆ ನಾವು ತಲಾ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ಪರಿಶೋಧನಾ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಮೂರು ದೇವದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಮೊದಲ ಆಕ್ರೋಶದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದಿತು. ಮೂರನೆಯ ದೇವದೂತನು ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯ ನಂತರ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ, 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು; ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ “ಆಕ್ರೋಶದ ಕೊನೆಯ ಅಂತ್ಯ” ಸಹ ಬಂದಿತು.

ಮೊದಲ ಕ್ರೋಧದ ಅಂತ್ಯದಿಂದ ಕೊನೆಯ ಕ್ರೋಧದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಇರುವ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಯೇಸು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯದ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಹಾಕಿದರು; ಆ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಕಲ್ಲು “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಕಲ್ಲು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗಾಗಿ ಅಸ್ತಿವಾರದ ಕಲ್ಲಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು (ಇಲ್ಲವೇ ತಡಕುಗಲ್ಲಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು); ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗಾಗಿ ಶಿರೋಮಣಿಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಶಿಖರಕಲ್ಲಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು (ಇಲ್ಲವೇ ಸಮಾಧಿಶಿಲೆಯಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು). 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೂವರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಆಗಮನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಮೂರು ಆಜ್ಞಾಪತ್ರಗಳು, ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮೊದಲ ಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮೊದಲ ಆರು ಅಧ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುವೆವು.