ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಐವತ್ತೆರಡು

ಕೊನೆಯ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ, ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ 1844ನೇ ವರ್ಷದ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು “ಕೊನೆಯ ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ” ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು. ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ “ಏಳು ಕಾಲಗಳನ್ನು” ಮಿಲ್ಲರ್ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು; ಅದು ಯೆಹೂದ ರಾಜ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಂಡಿತ್ತು; ಆದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ರಾಜ್ಯಗಳ ಎರಡರ ಮೇಲೆಯೂ ಬಂದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಎಂದಿಗೂ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಕೊನೆಯ ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ” ಭೇದವನ್ನು ಅವನು ಎಂದಾದರೂ ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾನೆಯೆಂಬುದು ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ; ಆದಾಗ್ಯೂ “ಕೋಪೋದ್ರೇಕ” ಎಂದರೆ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು ಎಂಬುದು ನಿಸ್ಸಂದೇಹ. ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಕೋಪೋದ್ರೇಕದ ಬೆಳಕು 1856ರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಮೋನಿಯಿಂದ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿತು, ಆದರೆ ಅದು 1863ರಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕೃತವಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರನ ಸಂದೇಶವು ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಯದ್ವಾತದ್ವಾ ಮಿತವಾಗಿದ್ದರೂ.

ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪೇಗನ್ ರೋಮಿನ ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬು ಪೇಗನಿಸಂ ಅನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು ಉನ್ನತಪಡಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುವ ಮೂರು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ “ತೆಗೆದುಹಾಕು” ಎಂಬುದು ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗೆ ಕೇವಲ ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವನ ಸಂದೇಶವು ಇನ್ನೂ ಸರಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು, ಯದ್ವಾ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದರೂ.

ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳ”ವೆಂದರೆ ರೋಮ್ ನಗರದ ಪೌರಾಣಿಕ ದೇವಾಲಯ (ಪ್ಯಾಂಥಿಯಾನ್) ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಅವರ ಸಂದೇಶವು ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಲ್ಲರನ ಸಂದೇಶವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ಸಂದೇಶವು ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸವು, ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೇ ರಾಜ್ಯವೆಂದು ಅವರು ಕಾಣುವುದನ್ನು ತಡೆಯಿತು; ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪಾಪಾಸನವನ್ನು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಐದನೇ ರಾಜ್ಯವೆಂದು ಅವರು ಕಾಣುವುದನ್ನೂ ತಡೆಯಿತು.

ತಾವು ಬದುಕಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಂದ ಬಲಾತ್ಕೃತರಾಗಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನ ತಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದ ಶೀಘ್ರ ಆಗಮನಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವರು ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿದರು; ಅವರು ನಿರಾಶರಾದರು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಅವರ ಸಂದೇಶವು ಸರಿಯೇ ಆಗಿತ್ತು. ಹದಿನೈದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಗಬ್ರಿಯೇಲು ಆ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ನೀಡುವಾಗ, ಒಂಬತ್ತರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ವಚನಗಳಲ್ಲಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬಿನ ಲಿಂಗ-ಓಲಾಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜ್ಯಗಳ ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದರಿಂದ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಅರಿವು ಅವನನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಿತು. ಗಬ್ರಿಯೇಲನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ರೋಮನ್ನೇ ನಾಲ್ಕನೇ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಭೌಮಿಕ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಡಾನಿಯೇಲನು ಉಲಾಯಿ ನದಿಯ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರೂ (ಅದು ಈಗ ನೆರವೇರಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದೆ), ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯವು ಆ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ತಲೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಿಂಹವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತಾದರೂ, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವಾದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟು ಮರುಸ್ಥಾಪನೆಗೊಳ್ಳುವುದು ಎಂಬ ವಿಷಯವು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ”ವರೆಗೆ ಮನುಷ್ಯರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಪಾಪಾಸಿಯ ಮಾರಕ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಹೀಗೆ ತೂರಿನ ವೇಶ್ಯೆಯು ಮರೆತುಹೋಗುವ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಯಿತ್ತನು. ಡಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ಬಾಬಿಲೋನು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ದರ್ಶನವು ಮೇದ್ಯರೂ ಪಾರಸೀಯರೂ (ಕುರಿ) ಇವರಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಅದರ ನಂತರ ಗ್ರೀಸ್ (ಆಡು) ಬರುತ್ತದೆ.

ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಮಹಾನನ ರಾಜ್ಯವು, ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರೆಕ್ಕೆಗಳೂ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಗಳೂಳ್ಳ ಚಿರತೆಯ ಮೂಲಕವೂ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿ ಚಿದ್ರಗೊಂಡಿತು. ನಾಲ್ಕು ಎಂಬುದು ಉತ್ತರ, ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮಗಳ ಮೂಲಕ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುವ ಜಗತ್ತಿನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎಂಟನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ಪರಲೋಕದ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖವುಗಳು ಉದಯಿಸಿದವು. ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಸದ ನಾಲ್ಕು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಗ್ರೀಸದ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಗಳು ಆ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖವುಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖವುಗಳು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ನ ಮೂಲ ರಾಜ್ಯವು ಚಿದ್ರಗೊಂಡ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳು ವಿಭಜನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಅಂಶದ ಭೇದವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು ಮಹತ್ವದಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ರೋಮಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅರ್ಥೈಸಿಕೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಹೊಂದಿದ್ದ ಒಂದು ವಾದವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಪಯನಿಯರ್ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅನ್ವಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸದಿರುವ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವ ಒಂದೇ ಇದೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖವುಗಳ ನಡುವಿನ, ಹಾಗೂ ನಾಲ್ಕು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ರೋಮ್ ಇರುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಸುಕಾಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖವುಗಳ, ಹಾಗೂ ನಾಲ್ಕು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಗಳ ನಿಜವಾದ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಾದ ಅರ್ಥದ ಕುರಿತು ಸೈತಾನನು ಒಂದು ವಾದವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕವು ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುವುದರಿಂದ ಸೈತಾನನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗವು ನಾಲ್ಕು ತಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖವುಗಳಲ್ಲಿ, ಹಾಗೂ ನಾಲ್ಕು ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ಗಳು ಈ ವಾದದ ಕುರಿತು ಸೈತಾನೀಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಆ ವಾದವು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೋ ಮಹತ್ತರವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಅದನ್ನು ಚಾರ್ಟ್ ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು. ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿನ “chazon” ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು “ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್‌ಗಳು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫನೇಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸಿರಿಯ ರಾಜರ ದೀರ್ಘ ಸರಣಿಯಲ್ಲೊಬ್ಬನಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರು ಅವರನ್ನು ರೋಮ್ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದರು.

ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದನು; ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ರಾಜ್ಯವು ವಿಭಜಿತವಾಗಿ ಉಂಟಾದ ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವಾಗಿ ಬಂದ ರಾಜರ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಸೇರಿದವನಾಗಿದ್ದನು. ದಾನಿಯೇಲ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರನ ರಾಜ್ಯದ ನಂತರ ಉದಯಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನವು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬು ಹೊರಬಂದಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ರೋಮವು ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆವೋ, ಅಥವಾ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದು ತೀರ ಅಲ್ಪಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಸಿರಿಯದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೋ ಎಂಬ ವಾದದಲ್ಲಿ, ಆ ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬಿನ ಶಕ್ತಿಯು ನಾಲ್ಕು ಕೊಂಬುಗಳಲ್ಲೊಂದರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತೋ, ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳಲ್ಲೊಂದರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿತೋ ಎಂಬ ವಾದವೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಇದು ಮಹತ್ವದ ವಾದವಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಇತಿಹಾಸವೂ ಪ್ರವಾದನೆಯೂ ರೋಮವು ಗ್ರೀಕ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವಂಶಜವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ರೋಮವು ಹೊಸ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ರೋಮವೇ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಗ ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿನ “ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ” ಎಂಬುದು ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳಲ್ಲೊಂದು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ರೆಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲೊಂದು ಎಂಬುದಾಗಿರಬೇಕು. ಅದು ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫಾನೆಸ್ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಸಿರಿಯದ ಕೊಂಬಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು “ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದುನಿಲ್ಲುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು.

“ರಾಜಾಧಿರಾಜ”ನು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫಾನೆಸ್ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಜನಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ಮುಂಚೆಯೇ ಬದುಕಿದ್ದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು 1843ರ ಚಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಆ ಚಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು 164 ಎಂಬ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರು; ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬೈಬಲೀಯ ಉಲ್ಲೇಖವಿಲ್ಲ; ಅದು ಕೇವಲ ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಜ್ಞರ ನಡುವೆ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯದ ಕುರಿತು ನಡೆದ ವಾದದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿ ಮಾತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಚಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ “164”ನೇ ವರ್ಷದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದರು: “ರಾಜಾಧಿರಾಜನಿಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ ಏಳದೆ ಇದ್ದ ಆಂಟಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫಾನೆಸ್‌ನ ಮರಣ; ಯಾಕಂದರೆ ರಾಜಾಧಿರಾಜನು ಜನಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ 164 ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೇ ಅವನು ಸತ್ತಿದ್ದನು.”

ಇಂದು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ “ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಗಾರರು” ಎಂದರೆ ಅಂಟಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫನೇಸ್ ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟಿಸಂ ಸಹ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಪ್ರೇರಿತ ವಚನವು “1843ರ ಚಾರ್ಟ್ ಕರ್ತನ ಕೈಯಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಬದಲಿಸಬಾರದು” ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೂ ಕೂಡ. ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಭಯಾನಕ ಮುಖಭಾವದ ರಾಜನು ರೋಮ್ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರು; ಆದ್ದರಿಂದ “ಚಾಜೋನ್” ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಸೈತಾನೀ ಬೋಧನೆಯಿಂದ ಅವರು ಕದಡಲ್ಪಡಲಿಲ್ಲ. ದರ್ಶನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜನರು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲ್ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಸೊಲೊಮೋನನು ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುವ ದರ್ಶನವು “ಚಾಝೋನ್” ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ; ದಾನಿಯೇಲ 8ರ ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅದು, ಅನ್ಯಧರ್ಮಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪಾಪತಂತ್ರವು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ. ಮಿಲ್ಲರೈಟರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ಎರಡು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾದ ನಾಲ್ಕನೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ರೋಮ್ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕನೆಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು (ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು) ಗುರುತಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ಆ ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ದಾನಿಯೇಲ 11ರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ನಿನ್ನ ಜನರ ದರೋಡೆಕೋರರು” ದಕ್ಷಿಣದ ರಾಜನ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದುಬರಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಉನ್ನತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ದರ್ಶನವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಬೀಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ರೋಮ್ ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಿತು.

ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವು ಅದರ ಮೊದಲು ಇದ್ದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ “ವೈವಿಧ್ಯವಾಗಿರುವುದು” ಎಂದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನು ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವು, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಬಂದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ “ಭಿನ್ನವಾದುದು” ಎಂದು ಎರಡು ಬಾರಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬು”ವು ಕೇವಲ ಸಿರಿಯದ ಕೊಂಬಾದ (ಅಂತಿಯೋಕಸ್ ಎಪಿಫಾನೀಸ್) ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ರೋಮಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಬಂದ ಮೃಗಗಳು ಸಿಂಹ, ಕರಡಿ ಮತ್ತು ಚಿರತೆಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳೇ. ಆದರೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಲ್ಲುಗಳೂ ಪಿತ್ತಳದ ನಖಗಳೂಳ್ಳ ನಾಲ್ಕನೇ ಮೃಗದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಗ್ರಸಿಸುವ ಆ ಭಯಾನಕ ಮೃಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಂಥ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಕೃತಿಮೃಗವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಒಂಬತ್ತನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬು”ವು ನಾಲ್ಕು ಗಾಳಿಗಳನ್ನೂ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು; ಅದು ಕೊಂಬುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದಲೂ ಅಥವಾ ಪ್ರಮುಖ ಕೊಂಬುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಿಂದಲೂ ಹೊರಬಂದದ್ದಲ್ಲ.

ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಪರಾಧಿಗಳು ತಮ್ಮ ದುರಾಚಾರದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಉಗ್ರ ಮುಖಭಾವವುಳ್ಳವನೂ ಗೂಢಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವವನೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಉದಯಿಸುವನು.” “ಅವರ ರಾಜ್ಯದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ” (ಅಂದರೆ, ನಾಲ್ಕು ರಾಜ್ಯಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿತಗೊಂಡಿದ್ದ ಗ್ರೀಸ್‌ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ), “ಅಪರಾಧಿಗಳು ತಮ್ಮ ದುರಾಚಾರದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ,” ಒಬ್ಬ ಹೊಸ ರಾಜನು ಉದಯಿಸುವನು.

ಗ್ರೀಸ್ ರಾಜ್ಯದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ (“ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ”), ಅವರ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಅವಧಿಯ ಪಾತ್ರೆ ತುಂಬಿಹೋದಾಗ (“ಅಪರಾಧಿಗಳ ಅಪರಾಧವು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ”), “ಕಠೋರ ಮುಖದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು” ಎದ್ದುಬರುವನು. ಆ ರಾಜನು “ಗೂಢವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು” ಗ್ರಹಿಸುವವನಾಗಿರುವನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಹೀಬ್ರೂ ಭಾಷೆಯಿಗಾಗಲಿ, ಹಿಂದಿನ ರಾಜ್ಯದ ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆಯಿಗಾಗಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುವನು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವನು ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಮಾತನಾಡುವನು. ಆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮೋಶೆಯು ಕ್ರಿ.ಶ. 66 ರಿಂದ 70ರ ವರ್ಷಗಳ ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ತರುವ ಜನಾಂಗವೆಂದು ಗುರುತಿಸಿದ್ದನು; ಆ ಮುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇತರ ಸಂಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಅಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿತ್ತು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಬದುಕುಳಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ತಿಂದರು.

ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯವನ್ನು “ಕಬ್ಬಿಣ”ವೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಮೋಶೆಯು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಮೇಲೆ “ಕಬ್ಬಿಣದ ನೊಗ”ವನ್ನು ಹಾಕುವ “ಒಂದು ಜನಾಂಗ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು. ಆ “ಜನಾಂಗ”ವು ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು “ನಾಶಮಾಡುವುದು”; ಮತ್ತು ಅದು ಗರುಡದಂತೆ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿರುವುದು; ಗರುಡವು ರೋಮಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅದು “ನೀನು ಅದರ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರದ” “ಒಂದು ಜನಾಂಗ”ವಾಗಿರುವುದು; ಯಾಕಂದರೆ ಅದರ ಭಾಷೆ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ “ಅಸ್ಪಷ್ಟ ವಾಕ್ಯಗಳು” ಆಗಿರುವುದು. ಅದು “ಭಯಾನಕ ಮುಖಭಾವದ ಜನಾಂಗ”ವಾಗಿರುವುದು; ಹೇಗೆಯೋ ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಭಯಾನಕ ಮುಖಭಾವದ ರಾಜ”ನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ “ಮುತ್ತಿಗೆ”ಯಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಮ್ಮ “ಗಂಡುಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನೂ” ತಿಂದರು.

ಮೋಶೆಯವರು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಯೇ ಪೇಗನ್ ರೋಮೆಂದು ಮಿಲ್ಲರ್ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಅದನ್ನೇ ದಾನಿಯೇಲನು ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ನಾಲ್ಕನೇ “ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ” ರಾಜ್ಯವಾಗಿಯೂ, ಹೀಬ್ರೂ ಅಥವಾ ಗ್ರೀಕ್ ಅಲ್ಲ, ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡಿದ “ಜನಾಂಗ”ವಾಗಿಯೂ ಅವರು ಕಂಡರು. ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಐದನೇ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಯಾವುದೇ ಭೇದವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವೆರಡೂ ಸರಳವಾಗಿ ರೋಮೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಆದಕಾರಣ, ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಉದಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಭೇದವನ್ನು ಅವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ವಚನಗಳವರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಕೊಂಬು ಪುಲ್ಲಿಂಗದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗಕ್ಕೆ, ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗದಿಂದ ಪುಲ್ಲಿಂಗಕ್ಕೆ, ಪುಲ್ಲಿಂಗದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗಕ್ಕೆ ದೋಲಾಯಮಾನವಾಗಿತ್ತು; ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿ ಪೇಗನ್ ರೋಮ್‌ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಗಬ್ರಿಯೇಲನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ ರೋಮಿನತ್ತ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಶಕ್ತಿಗೆ “ಮಹಾ ಬಲ” ಇರಬೇಕಾಗಿತ್ತು, “ಆದರೆ ತನ್ನ ಸ್ವಬಲದಿಂದಲ್ಲ; ಆತನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವನು, ಅಭಿವೃದ್ಧಿಹೊಂದುತ್ತಾನೆ, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವನು, ಬಲಿಷ್ಠರನ್ನೂ ಪರಿಶುದ್ಧ ಜನರನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವನು.”

ಪಾಪೀಯ ರೋಮಿಗೆ ಪೇಗನ್ ರೋಮಿನ ಸೈನಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಅದು ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ, ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ದೇವರ ಜನರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅದು “ಅದ್ಭುತವಾಗಿ” ನಾಶಮಾಡುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವು “ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ” ಮೃಗವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದೆಂದು “ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ” ಮೊದಲ ಕೋಪವು ನೆರವೇರಿಸುವ ತನಕ “ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುವ” ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು.

ನಂತರ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಾನು ವಿವರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದ ಆ ಏರಿಳಿತವನ್ನು ಗಬ್ರಿಯೇಲ್ ಅನುಸರಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅದು ವಿಭಿನ್ನ ವಿಧದ “ನೀತಿ”ಯ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಇತಿಹಾಸಕಾರರೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮಿನ “ಕುಶಲತೆ” ಎಂದರೆ, ತನ್ನ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಸೈನಿಕ ಬಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಿಂದಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಅದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ಬಳಸಿತು. ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮೂ ಸಹ “ಅಧಿಪತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿತ್ತು”; ಅದು ಕಲ್ವರಿಯ ಶಿಲುಬೆಯ ಮೇಲೆ ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಏರಿಸಿದಾಗ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿತು.

ಆಮೇಲೆ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಾನು ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಕಾಣಿಕೆಯ “ಮರೆಹ್” ದರ್ಶನವು (ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳು) ಸತ್ಯವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅನ್ಯಜನರ ರೋಮವೂ ಪಾಪೀಯ ರೋಮವೂ ಪರಿಶುದ್ಧಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಸೈನ್ಯವನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವ “ಖಾಝೋನ್” ದರ್ಶನವು “ಬಹು ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ” (1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಕಾಲ ಬರುವವರೆಗೆ) “ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು (ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು)” ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಆಗ ದಾನಿಯೇಲನು ಕೆಲವು ಕಾಲ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿದ್ದನು; ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು; ಆದಾಗ್ಯೂ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಅವನಿಗೆ ಗ್ರಹಿಸಿಸುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “mareh” ದರ್ಶನವನ್ನು ಅವನು ಇನ್ನೂ ಅರಿತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದು, ದಾನಿಯೇಲನು “mareh” ದರ್ಶನವನ್ನು ಅರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುವ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವನು.

ದಾನಿಯೇಲನ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಮೋಶೆಯೂ ಯೆರೆಮಿಯನೂ ಬರೆದ ಗ್ರಂಥಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ತಾನು ಇದ್ದ ಬಂಧನವು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಇರುವುದೆಂದು ಯೆರೆಮಿಯನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದನು.

ಮೊಶೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಶತ್ರುವಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಸೆರೆವಾಸವು ದೇಶವು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್ತುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದಿಂದ, ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಜನರು ಶತ್ರುವಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶವು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್ತಿನ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಯೆರೆಮೀಯನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ವಂಶಾವಳಿಗಳ ಗ್ರಂಥಕರ್ತನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದುದನ್ನೇ ಅವನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಶತ್ರುವಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು—ಅದರೊಳಗೆ ದೇಶವು ತನ್ನ ಸಭತ್‌ಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ—ಲೆವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಪಟ್ಟು” ಎಂಬ ಶಾಪದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ಆ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಆಜ್ಞಾಪಿತ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಅವನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಶತ್ರುವಿನ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಾವು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಆಲೋಚನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಡನೆ ಹೊಂದಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವೆರಡೂ ಸೇರಿ, ಸೊದೋಮ ಮತ್ತು ಐಗುಪ್ತ ಎಂಬ ಆ ಮಹಾನಗರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರಾಗಿದ್ದ ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ; ತಾವೂ ಕೂಡ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ತನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, “mareh” ದರ್ಶನವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಕಟಣೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಿಗಾಗಿಯೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಸಾಧಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸುವುದೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವೆವು.