ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕ - ಸಂಖ್ಯೆ ಐವತ್ತ್ಮೂರು

ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ತಾವು ಬದುಕಿದ್ದ ದಿನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ದಿನಗಳ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ದಾನಿಯೇಲನು ದೇವರ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವರು ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲಕ ತಾವು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಆ ಸಂಗತಿಗೆ ಜಾಗೃತರಾದಾಗ, ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ಮುಚ್ಚಳ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಂತಿಮ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಅವರು ಬದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಇದನ್ನು ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ದಾನಿಯೇಲನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ದೂತನಾದ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಅವರಿಗೆ “ಕೌಶಲವೂ ಗ್ರಹಿಕೆಯೂ” ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ತಿಳಿಸಿ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುವನು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರಹಸ್ಯವು ಮುಚ್ಚಳ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುವಾಗ “ಜ್ಞಾನದ ಹೆಚ್ಚಳ”ವನ್ನು “ಗ್ರಹಿಸುವವರು” ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದರ್ಶನವು ಆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ “mareh” ದರ್ಶನವಾಗಿತ್ತು. ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “mareh” ದರ್ಶನವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವನಿಗೆ ವಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದಾನೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ದಾನಿಯೇಲನು ಇನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ರಾಜ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಮೇದ್ಯ-ಪಾರಸ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸು” ಎಂದು, ಮತ್ತು “ದರ್ಶನವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸು” ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವಾಗ, ದಾನಿಯೇಲನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಬಯಸಿರುವ ಮಾನಸಿಕ ವಿಭಜನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅವನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. “ಗ್ರಹಿಸು” ಮತ್ತು “ಪರಿಗಣಿಸು” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪದಗಳು ಒಂದೇ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾಗಿದೆ. ಆ ಪದವು “biyn” ಆಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸುವುದು. “ವಿಷಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು “dabar” ಆಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ವಾಕ್ಯ” ಎಂಬುದು. ಆದಕಾರಣ, ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೂ, ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವವರಿಗೊ ಸಹ, ಸತ್ಯದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

“matter” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ “thing” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ “ದರ್ಶನ” ಎಂಬ ಪದವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ “ಮರೇಹ್” ದರ್ಶನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಆ ವಿಷಯ (matter) ಹಾಗೂ ದರ್ಶನ (“ಮರೇಹ್”) ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಹಿಕೆ ಇತ್ತು. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ವಿಷಯವನ್ನೂ ದರ್ಶನವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ವಿಷಯ (thing) ಮತ್ತು ದರ್ಶನ (“ಮರೇಹ್”) ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಹಿಕೆ ಇದೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ದರ್ಶನಗಳ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು (ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲು) ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ದರ್ಶನವು “ಮರೇಹ್” ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು, “ವಿಷಯ” ಅಥವಾ “ವಸ್ತು” ಎಂಬುದು “ಖಜೋನ್” ದರ್ಶನವಾಗಿದೆ.

ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೂ ದಾನಿಯೇಲನು “ಚಾಜೋನ್” ದರ್ಶನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ “ಮರೇಹ್” ದರ್ಶನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅವುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಭೇದವನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. “ವಿಷಯ” ಮತ್ತು “ದರ್ಶನ”ವನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುವ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಆರಂಭಿಸುವಾಗ, ಅವು ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ದರ್ಶನಗಳೆಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕೆಂದು ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ದಾನಿಯೇಲನು ತಾನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ “ಚಾಝೋನ್” ದರ್ಶನದ ಅಂಶಗಳೂ ಮತ್ತು “ಮರೇಹ್” ದರ್ಶನದ ಅಂಶಗಳೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವವು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದನು. ಆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಎರಡೂ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವನ್ನೂ ಸೇನೆಯನ್ನೂ ತುಳಿದುಹಾಕುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ದರ್ಶನವನ್ನು, ಕ್ರಿಸ್ತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಪರಮಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಘಟನೆಯತ್ತ ದಾರಿತೋರಿದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿಸುವುದು ದಾನಿಯೇಲನ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಕ್ಷಸ್ತನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗಾಗಿ ಇದ್ದ ಸಂಜೆಯೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳ ದರ್ಶನದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಇರುವುದಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ “ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಆ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ “ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಹೀಬ್ರೂ ಪದಗಳಾಗಿದೆ. “ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ” ಎಂಬುದು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಆ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು “chathak” ಆಗಿದ್ದು, ಅದರ ಅರ್ಥ “ಕತ್ತರಿಸಿಹಾಕು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ.

ಆರ್ಟಾಕ್ಸರ್ಕ್ಸನ ಮೂರನೇ ಆದೇಶದಿಂದ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಕ್ರಿ.ಶ. 34ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ತೆಫನನ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು “ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು”; ಅವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ದೀರ್ಘ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆ, ಯೇಸು ಸಾಕ್ಷ್ಯಪಡಿಸಿದಂತೆ, ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.

ಕ್ಷಮೆಗೆ ಒಂದು ಅಂತ್ಯವಿದೆ; ಆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ಎಂಬ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳು ಯೆಹೂದ್ಯರು ತಮ್ಮ ವಿಮೋಚನೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಸ್ತೆಫನನನ್ನು ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಕೊಂದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತುಂಬುವವರೆಗಿನ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಶಾಪದೊಂದಿಗೂ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್‌ಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಸ್ಥಳಗಳು ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಎರಡು ಮಾತ್ರ. ಮೊದಲನೆಯದು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಶಿಕ್ಷೆಯು, ದೇವರ ಜನರು ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ದೇಶವು ನಂತರ “ತನ್ನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದಿನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು” ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ದಾನಿಯೇಲನು ಮತ್ತು ಆ ಮೂವರು ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮೋಶೆಯ ಶಾಪದ ಪರಿಪೂರಣೆಯಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳ ದೇಶಕ್ಕೆ ಚದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು; ಮತ್ತು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆ ಚದರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಎರಡು ಸಾವಿರ ಐನೂರು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಚದರಿಕೆಯ ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ದೃಷ್ಟಾಂತಪಾಠವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಪ್ರವಾದ್ಯಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಾಂತಪಾಠವಾಗಿದ್ದು, ಯೆಜೆಬೆಲಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏಲೀಯನ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಬರಗಾಲದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು. ಆ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳು ಮೂರುವರೆ ಪ್ರವಾದ್ಯಾತ್ಮಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವು ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ ಪಾಪಸಭೆಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮನಾಗಿದ್ದವು. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು; ಹೇಗೋ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮೂರುವರೆ ವರ್ಷಗಳು ಒಂದು ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅರಣ್ಯದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು. ಯೆರೆಮಿಯನಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದಾನಿಯೇಲನ ಬಂಧನದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು, “ನಾನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಭೂಮಿಯು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್‌ಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೇವಲ ಎರಡು ಉಲ್ಲೇಖಗಳೂ ದೇವರ ಜನರ ಚದರಿಸಿಹೋಗುವಿಕೆಯಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನಾವಸ್ಥೆಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು; ಆ ಅವಧಿಯು ಭೂಮಿಗೆ ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್‌ಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಕಾಲಪರಿಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಅದು ಯೆಹೂದ್ಯರು ಭೂಮಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡದೆ ಹೋದ ಸಬ್ಬತ್‌ಗಳ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಸಮನಾಗಿತ್ತು. ಭೂಮಿಯು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದದ್ದು, ಭೂಮಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ದ್ರೋಹವು ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಟ್ಟು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಸರಳ ಗಣಿತವು “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳ ದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯದೆ ಹೋದ ಒಟ್ಟು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿದ್ದವು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗಾಗಿಯೇ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅವಧಿಯಾಗಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಆ “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಚದುರಾಟದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

“ಚಾಜೋನ್” ದರ್ಶನದಲ್ಲಿರುವ ತುಳಿಯಲ್ಪಡುವಿಕೆಯೂ, ಮತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ “ಮಾರೆಹ್” ದರ್ಶನವೂ ಪರಸ್ಪರ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವುಗಳಿಗೆ ನೇರವಾದ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ದೇವರ ಜನರು ಈ ಎರಡು ದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಯೆಹೂದ್ಯರು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪುನರ್‌ನಿರ್ಮಿಸಲು ಅನುಮತಿಸಿದ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿಗೆ ದಾರಿಗೆ ತಂದ ಬಂಧನವಾಸದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು, ಭೂಮಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡುವ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಯೆಹೂದ್ಯರು ತೋರಿದ “ನಾನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳ ದಂಗೆತನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

ಮೂರನೇ ಆದೇಶವು ಅವರು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಮರುನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಅವರಿಗೆ “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು; ಯಾಕಂದರೆ, ಅವರ ಅವಿಧೇಯತೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶಕ್ಕೂ ಅವರ ಚದುರಿಹೋಗುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ಅದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ಅವರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಎರಡನೆಯ “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ” ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವರ ಅವಿಧೇಯತೆಯೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶವನ್ನೂ ಅವರ ಅನ್ಯಜನಾಂಗಗಳ ನಡುವೆ ಚದುರಿಹೋಗುವಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು.

ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳ ಬಂಡಾಯವು ನಡೆದಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನದ ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು “ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು” ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಂಡಾಯವು ಮುಂದುವರಿದಿತು.

ಭೂಮಿಗೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದೊರಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ “ನಾನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ನಾಶದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೇರಿತ್ತು. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “ನಾನೂರು ತೊಂಬತ್ತು” ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೂಸಲೇಮು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಾಶವಾಯಿತು; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದ ಮೂಲಕವೇ ಉದಾಹರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಿಜವಾದ ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನವು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಚದರಿಕೆಗೆ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು Sister White ಅವರು, ನಿಜವಾದ ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನವು ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬಿಲೋನಿನಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಸಾವಿರ ಎರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಹನ್ನೆರಡು ನೂರು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳು “ಏಳು ಕಾಲಗಳ” ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದ್ದವು. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯೆಹೂದ್ಯರು ಯೆರೂಸಲೇಮನ್ನು ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲು ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಅವರ ಈ ಹಿಂತಿರುಗುವಿಕೆ, ಮೂರು ಆದೇಶಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, “ಮರೇಹ್” ದರ್ಶನದ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಾರಂಭವನ್ನು (ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457) ಸೂಚಿಸಿತು; ಆ ದರ್ಶನವೇ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಕಡೆಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು. ಆ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯ ಪ್ರಾರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿವೆ; ಮತ್ತು ಕೋರೇಶನ ಮೊದಲ ಆದೇಶದಿಂದಲೇ ಅವರು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಮರುನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರೂ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳಲು ಆ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳೂ ಅವಶ್ಯವಾಗಿದ್ದವು.

1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೂರು ದೂತರು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದರು; ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞಾಪನೆಗಳು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮೂರು ದೂತರು ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಹೇಗೆ ಅದು ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞಾಪನೆಯ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಂಡಿತೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೆಹೂದ್ಯರು ಮೊದಲ ಆದೇಶದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಎರಡನೇ ಆದೇಶದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು. ಮೂರನೇ ದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಆಗಮಿಸಿದನು; ಆ ದಿನಾಂಕಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬಾಬೆಲಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಮರುನಿರ್ಮಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಅದು ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆ ದೇವಾಲಯವೆಂದರೆ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಜನರು; ಅವರೇ ದೇವಾಲಯವೆಂದು ಪೇತ್ರನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯವು 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ, ಅಂದರೆ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಪ್ರವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನು ಒಂದು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಮೂರು ದಿನಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದನು.

ಮಲಾಕಿಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಹಠಾತ್ತನೆ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿ ನೆರವೇರಿತು ಎಂದು, ಯೋಹಾನನಲ್ಲಿರುವ ಉಲ್ಲೇಖಿತ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯೋಹಾನನ ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಧ್ವಂಸಗೊಂಡ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ತಾನು ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಬ್ಬಿಸುವೆನು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತವೆ; ಇದು ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿನ ಮೂರು ದೂತರ (ದಿನಗಳ) ಆಗಮನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ; ಇವು ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂನ್ನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವಛಾಯೆಯಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಅವಧಿಯಾಗಿದ್ದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಆತ್ಮಿಕ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯವೂ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲೂ ಆತ್ಮಿಕ ಬಾಬಿಲೋನಿಂದ ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

ತಮ್ಮ ಸೇವಾಕಾರ್ಯದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪಸ್ಕಾ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಮಲಾಕಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬರುವನೆಂಬ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಆತನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ತನ್ನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದನು, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಧ್ವಂಸಗೊಂಡ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಅವನಿಗೆ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಗಿದ್ದವು.

ಮೊದಲ ಕೋಪವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಕೋಪದ ಅಂತ್ಯವು 1844 ಆಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ನಲವತ್ತಾರು ವರ್ಷದ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭವು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಎರಡೂ ತನ್ನ ಜನರ ವಿರುದ್ಧದ ದೇವರ ಕೋಪದ ಸಮಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಯಾವ ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನಾಗಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅದರ ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನಿಗೆ ಗಬ್ರಿಯೇಲನು ನೀಡಿದ ಬೋಧನೆಯ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.