ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ; ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ಸೇರಿ ಬೈಬಲ್ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವಾಗಿರುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೇ ಅವು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ.
“ದೇವರ ಮಗನಾದ ಯೇಸುವಿನ ಜೀವನ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಇತಿಹಾಸವು, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಗದು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದೊಂದು ಬರಲಿರುವ ರಕ್ಷಕನ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಂದಿರುವ ರಕ್ಷಕನ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ವಿಮೋಚನೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಭೂತಕಾಲದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮಹಿಮೆಯುತ ಬೆಳಕೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜೀವನವನ್ನೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯಗಳೊಡನೆ ಹೊರತರುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಅದ್ಭುತಗಳು ಆತನ ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಆತನೇ ಲೋಕದ ವಿಮೋಚಕನೆಂಬ ಅತಿ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು, ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಯೇಸು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ, ‘ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸಿರಿ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ನಿತ್ಯಜೀವವಿದೆ ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ; ಮತ್ತು ನನ್ನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವವುಗಳೇ ಅವು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದದರಿಂದ ರಕ್ಷಕನ ಈ ಆಜ್ಞೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾರು ಮತ್ತು ಆತನು ಏನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಇದೆ.
“ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ ಪೂರ್ಣತೆ ಇದೆ. ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯಾಗಿದ್ದು; ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿದೆ.” ಆಕ್ಟ್ಸ್ ಆಫ್ ದ ಅಪೋಸ್ತಲ್ಸ್, 585.
“ಪೂರಕ” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥವು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತರುವುದು ಎಂಬುದು. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದವು ಕ್ರಿಸ್ತನ “ದೈವತ್ವ”ಕ್ಕೆ “ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ” “ಸಾಕ್ಷಿ” ಆಗಿದ್ದವು. ದಾನಿಯೇಲಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯೆಂದರೆ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುವಾಗ, ಅವು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತಲುಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
“ಪ್ರಕಟನೆ ಮುದ್ರೆಯಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕವೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಅದು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಬೋಧನೆಗಳು ನಿಶ್ಚಿತವಾದವುಗಳೇ ಹೊರತು ಗೂಢಾರ್ಥಮಯವಾಗಿಯೂ ಅಗ್ರಾಹ್ಯವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಇದರೊಳಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಲ್ಲಿರುವ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನರೇಖೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ದೇವರು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಇದರಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕರ್ತನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
ಯೆಹೂದದ ರಾಜನಾದ ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ರಾಜನಾದ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದನು. ದಾನಿಯೇಲ 1:1.
ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮೊದಲನೇ ವಚನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಯೆಹೋಯಾಕೀಮು ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅರಸರಲ್ಲಿಯ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿದ್ದನು. ಆದಕಾರಣ, ಅವನು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಗನಾದ ಯೆಹೋಯಾಕೀನು, ಯೆಕೊನ್ಯಾ ಅಥವಾ ಕೊನ್ಯಾ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದು, ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೆಹೋಯಾಕೀನಿನ ನಂತರ ಯೆಹೂದದ ಅಂತಿಮ ಮೂರು ಅರಸರಲ್ಲಿಯ ಕೊನೆಯವನಾದ ಜೆದೆಕೀಯನು ಬಂದನು. ಜೆದೆಕೀಯನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೆಹೋಯಾಕೀಮು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಚಿಹ್ನೆಯೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಇವೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನವು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಸಂಗತಿಯೇ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶಕೊಡುವ ಆಧಾರಬಿಂದು ಆಗಿದೆ. ನಾವು ಎರಡನೇ ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸೋಣ.
ಕತ್ತಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಅವನು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರ್ಷ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ಆಳ್ವಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ತನಕ ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಪುತ್ರರಿಗೂ ಸೇವಕರಾಗಿದ್ದರು. ಇದು ಯೆರೆಮಿಯನ ಬಾಯಿಂದ ಕರ್ತನು ಹೇಳಿದ ವಾಕ್ಯವು ನೆರವೇರಲೆಂದೇ ಆಗಿತ್ತು; ದೇಶವು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್ಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ತನಕ, ಅದು ಬಿಕೋಲಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯೆಲ್ಲಾ ಸಬ್ಬತ್ ಆಚರಿಸಿತು, ಹೀಗೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದವು. 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 36:20, 21.
ಲೆವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡದೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಸಬ್ಬತ್ತುಗಳನ್ನು ದೇಶವು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನವು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ತುಗಳು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಷ್ಟೇ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಡಾಯವು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ನಡೆಯಿತು. ಆ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಮೂವರು ರಾಜರು ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಡುವರು.
ಬಂಧನದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಅದನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದೆಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ಮೂವರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನಾದ ಸೈರಸನನ್ನು ಕರ್ತನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು. ಆ ಮೂವರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮೂರನೇವನಾದ ಅರ್ತಕ್ಷಸ್ತನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಆ ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯೇ ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. 1798ರಲ್ಲಿ, ಕ್ರೋಧದ ಮೊದಲ ಅಂತ್ಯವು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು, ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥವು ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಮೂವರು ದೇವದೂತರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನು ಬಂದನು. ಮೂರನೆಯ ದೇವದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು.
ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರೂ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಎದುರು ನಿಂತರು; ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ಬಂಧನಾವಸ್ಥೆಯೊಡನೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಆರಂಭವಾದವು. ಅದು ಬಾಬಿಲೋನು ನಾಶವಾಗುವವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಮತ್ತು ಬಾಬಿಲೋನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಆ ಸೇನಾಪತಿ (ಕೋರೇಶನು), ಯಾರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ ರಾಜನಾದನೋ, ಅವನು ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಮೂರನೆಯ ಆದೇಶವು ಸಂಧ್ಯೆಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಅದು ಮೂರು ದೂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯವನ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆದಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವು ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ನಾಶದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಅಂತಿಮ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿನಾಶವು, ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನಿಂದ ದಾಳಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದ ಮೂವರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮೂರನೇವನ ಮೇಲೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿನಾಶವು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಂದರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನಿಂದ ದಾಳಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂವರು ದೂತರು ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವರು ಕೂಡ ಮೂವರು ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಗೊಳಿಸಿದರು; ಆ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳೂ ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು.
“ಆಜ್ಞಾಪತ್ರವು ಏಜ್ರನ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ವಚನಗಳು 12-26. ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಪರ್ಷಿಯ ಅರಸನಾದ ಅರ್ತಕ್ಷಸ್ತನಿಂದ ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಏಜ್ರ 6:14ರಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿರುವ ಕರ್ತನ ಮಂದಿರವು ‘ಪರ್ಷಿಯ ಅರಸನಾದ ಕೋರೆಶನ, ದಾರ್ಯಾವೇಶನ, ಮತ್ತು ಅರ್ತಕ್ಷಸ್ತನ ಆಜ್ಞೆಯ [ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ‘ರಾಜಾಜ್ಞೆಯ’] ಪ್ರಕಾರ’ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂವರು ರಾಜರು ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ಪುನಃ ದೃಢೀಕರಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, 2300 ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಪ್ರವಾದನೆಯು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಂದರು. ಆಜ್ಞೆಯು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಕಾಲವಾದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457 ಅನ್ನು ಆ ಆಜ್ಞೆಯ ದಿನಾಂಕವೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವು ನೆರವೇರಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.” The Great Controversy, 326.
ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅವರು ನಿರ್ವಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬುದಿನ ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲ ಆಜ್ಞೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು, ಎರಡನೆಯ ಆಜ್ಞೆ ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆ “ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳ ಕುರಿತು ಇರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟತೆಯನ್ನೂ” ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲನೆಯ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಮೊದಲ ಆಜ್ಞೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು, ಎರಡನೆಯದು ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಆಜ್ಞೆ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು. ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಅವರ ಸಹಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ; ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಅಂತ್ಯವಾದ ಬಹಳ ನಂತರ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಬಂದಿವಾಸದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದವು. ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಅವು ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇನ್ನೂ ಅವು ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು.
ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದನು, ಎರಡನೆಯ ದೂತನು 1844ರ ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದನು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು. ಆ ಮೂರು ದೂತರೂ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.
“ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಸಂದೇಶಗಳು 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವು; ಈಗ ನಾವು ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶದ ಘೋಷಣೆಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಆ ಮೂರೂ ಸಂದೇಶಗಳೂ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿವೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಹೇಳುವುದು ಈಗಲೂ ಹಿಂದಿನ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟೇ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಲೇಖನಿಯ ಮೂಲಕವೂ ವಾಣಿಯ ಮೂಲಕವೂ ನಾವು ಆ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಮೊಳಗಿಸಬೇಕು, ಅವುಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹಾಗೂ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದವರೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಅನ್ವಯವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದು ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲದೆ ಮೂರನೆಯದು ಇರಲಾರದು. ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಕಟಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕು; ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ನಡೆಯಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ತೋರಿಸಬೇಕು.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 2, 104, 105.
ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ರಾಜನಿಂದ ವಿವಿಧ ಮಟ್ಟದ ಅಧೀನತೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು, ಮೂರು ಆದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ದೂತರು—ಇವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮೂರು ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅರಸರು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದ ಪ್ರವಾದಿಕ ಸಂದರ್ಭದ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವರು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಆರಂಭದ ಭಾಗವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಬಂಧನವು ಮೂವರು ಅರಸರ ಕ್ರಮೇಣ ಅಧೀನಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ರಾಜ್ಯದೂ ಅದರ ರಾಜಧಾನಿ ನಗರವೂ ನಾಶವಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡಿತು. ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಜನಾಂಗ ಮತ್ತು ರಾಜಧಾನಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಬಂದ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳ ಆಗಮನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವು ಕ್ರಮೇಣ ಬಂದ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಬಂದ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಮೂರು ದೂತರು ಹಾಗೂ ಅವರ ಅನುಕ್ರಮವಾದ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳು, ಮೂವರು ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿದ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಆ ಮೂವರು ರಾಜರು, ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ವಿರುದ್ಧದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬಂಡಾಯದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿದ ಮೂವರು ರಾಜರ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಬಂಡಾಯದ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳು ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದವು; ಅವು ತಿರುಗಿ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ತಿರುಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆ ಪ್ರವಾದನೆ 1844ರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇಶವು ತನ್ನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದಿನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಯೆಹೋಯಾಕೀಮುನು ಕೂರೂಷನ ಮೊದಲ ಆಜ್ಞಾಪತ್ರವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟಣಾಗ್ರಂಥದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂದಾಗಿ, ಯೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು, ಮೂರು ಆಜ್ಞಾಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳೆಂಬ ಈ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಯೆಹೋಯಾಕೀಮಿನ ಸಂಕೇತದ ಕುರಿತು ನಿಖರವಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರು ದೂತರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವು ದೈವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಗಮನವಿದ್ದು, ಅದರ ನಂತರ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಶಕ್ತೀಕರಣವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದನು; ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷವೆಂಬ ತತ್ತ್ವದ ದೃಢೀಕರಣದೊಂದಿಗೆ 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಅಧಿಕಾರಪ್ರಾಪ್ತನಾದನು.
“1840ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಪರಿಪೂರ್ತಿಯು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲು, ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಜೋಸಿಯಾ ಲಿಚ್, ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನವನ್ನು ಮುನ್ನುಡಿದ ಪ್ರಕಟನೆ 9ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಂದು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದನು. ಅವನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಶಕ್ತಿ ... 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಉರುಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ನಲ್ಲಿರುವ ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಶಕ್ತಿ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುವುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಇದು ಅಂಥದ್ದೇ ಆಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುವುದೆಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.”
“ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಟರ್ಕಿ ತನ್ನ ರಾಯಭಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಯೂರೋಪಿನ ಮೈತ್ರಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು; ಹೀಗೆ ತಾನು ಕ್ರೈಸ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತಾನು ತಾನೇ ಒಳಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆ ಘಟನೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಆ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿತು. ಇದು ತಿಳಿದಾಗ, ಅನೇಕರು ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ತತ್ತ್ವಗಳ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ನಂಬಿದರು; ಮತ್ತು ಆಗಮನ ಚಳುವಳಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಉತ್ತೇಜನ ದೊರಕಿತು. ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರೂ ಆದ ಅನೇಕರು ಮಿಲ್ಲರ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಅವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಸಾರುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು; ಮತ್ತು 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಆ ಕಾರ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.” The Great Controversy, 334, 335.
ಮೊದಲ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಬಂದನು, ಆದರೆ ಆ ಸಂದೇಶವು ಬೈಬಲ್ನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯ ಮಾನ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ತತ್ವವು “1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು” ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕಿತು. 1843ರ ಬೈಬಲ್ ವರ್ಷದೊಳಗೆ, 1844ರವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ವಿಫಲತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೆಯ ದೂತನು ಬಂದನು. 1844ರ ವಸಂತಕಾಲದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ವಿಫಲತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸಭೆಗಳು ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಎಂಬ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ನಿಯಮವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಾಬೆಲಿನ ಪುತ್ರಿಯರಾದವು. ಅದಾದ ನಂತರ, 1844ರ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕಿತು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ನೆರವೇರಿದಂತೆ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ತನ್ನ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು.
1863ರಲ್ಲಿ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್ನ ಅವಿಧೇಯತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲಾಯಿತು. ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶದ ಶಕ್ತೀಕರಣವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರವರೆಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿ, ಅದರ ನಂತರ ಶಕ್ತೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಯೆಹೋಯಾಕೀಮ್ ಮತ್ತು ಕೋರೆಷನು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನವನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ದೊರೆತ ಅಧಿಕಾರಪ್ರದಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ಅರಸರಲ್ಲಿ ಯೆಹೋಯಾಕೀಮ್ ಮೊದಲನೇವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತು ಅವನು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಹಾಗೂ ಕೋರೆಷನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಪ್ರವಾದಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಅಧಿಕಾರಪ್ರದಾನದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ; ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿಲ್ಲ. ಯೆಹೋಯಾಕೀಮಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶದ ಆಗಮನವು ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಏಳು ಅರಸರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇವನಾದ ಮನಸ್ಸೆಯನಾಗಿದ್ದನು.
ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ನಾಶಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಏಳು ರಾಜರು ಇದ್ದರು. ಆ ಏಳು ರಾಜರು, ಅವರು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸವು 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಒಂದು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದನು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು. 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವು 1844ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಾಗ, ಆ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಮೂರನೆಯ ದೂತನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶೇಷ ಬೆಳಕು, ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಘಟನೆಗಳ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವಾಗಿತ್ತು.” ದ ಸೆವೆಂಥ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಬೈಬಲ್ ಕಾಮೆಂಟರಿ, ಸಂಪುಟ 7, 971.
ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಇತಿಹಾಸವು, 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಮೊದಲ ದೂತನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಪ್ರದಾನವಾದ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅದು ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತರ ಸಮಗ್ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನ್ವಯವು, ಅದು 1798ರಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. 1798ರಿಂದ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯವರೆಗೆ ಮೊದಲ ದೂತನ ಆಗಮನದ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳಿಗೆ ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಏಳು ರಾಜರು ಸಹ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಆ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ಕೇವಲ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ರಾಜರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವವರಾಗಿರದೆ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರು ಮೊದಲ, ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದರಿಂದ ರೂಪಿತವಾದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಮೂರು ದೂತರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶವು ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ರಂದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿತು; ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನು ಮತ್ತು ಕುರೂಷನು ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಘಟನೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪರಾಗಿದ್ದರು.
ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಅತಿ ಪ್ರಮುಖ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.
“ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನಸ್ಸೂ ಗೌರವಭರಿತವಾದ ಗಮನದೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ಪ್ರಕಟಿತ ವಾಕ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಬೇಕು. ಈ ವಿಧವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವವರಿಗೆ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಕೃಪೆ ನೀಡಲ್ಪಡುವವು. ಅವರು ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುವರು. ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ದಿನದಿಂದಲೂ ಗಮನಿಸಲ್ಪಡದೆ ಮತ್ತು ಕಾಣದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮಹಾ ಸತ್ಯಗಳು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವು. ದೇವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಂಕುಗೊಂಡಿರುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವನು; ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸದಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವನು. ದೇವಕುಮಾರನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದು ಆತನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರತರುವವರು. ಅವರು ಅಣಕಿಸಲಾಗದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವರು. ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಮಕ್ಕಳ ತುಟಿಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವವು. ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಲಜ್ಜೆಗೆಡುಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ತನು ಈ ಲೋಕದ ಮೂರ್ಖವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಬಲಿಷ್ಠರನ್ನು ಲಜ್ಜೆಗೆಡುಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಲೋಕದ ದುರ್ಬಲವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.”
“ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಗಳೊಳಗೆ ಅವಿಶ್ವಾಸದ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಬೈಬಲನ್ನು ತರಬಾರದು. ಬೈಬಲನ್ನೇ ಶಿಕ್ಷಣದ ಆಧಾರವೂ ವಿಷಯವಸ್ತುವೂ ಆಗಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಜೀವಂತ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಇನ್ನೂ ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಜೀವಂತ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವೆಂದು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನೇ ಮೊದಲನೆಯದು, ಕೊನೆಯದು, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು ಎಂದು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಆಗ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುಣಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ವಿಕಸಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದೇವರ ಮಗನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಿ ಆತನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಗಮನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿ ಪೋಷಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆತ್ಮದ ಆರೋಗ್ಯವು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿರಿ. ಬೈಬಲನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿರಿ. ದೇವರನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವವರು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಡುವರು. ನಿಷ್ಠೆಯಾದ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯವು ಪ್ರತಿಫಲವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿಸದ ಆತನು, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಅಖಂಡತೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ವಿಶೇಷ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಕಿರೀಟಗೊಳಿಸುವನು.” Review and Herald, August 17, 1897.