The books of Daniel and Revelation are the same book, in the same sense that the Bible is one book, consisting of the Old Testament and the New Testament.
ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ; ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯೂ ಸೇರಿ ಬೈಬಲ್ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವಾಗಿರುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೇ ಅವು ಒಂದೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿವೆ.
“The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
“ದೇವರ ಮಗನಾದ ಯೇಸುವಿನ ಜೀವನ, ಮರಣ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಇತಿಹಾಸವು, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಗದು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಒಂದೊಂದು ಬರಲಿರುವ ರಕ್ಷಕನ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬಂದಿರುವ ರಕ್ಷಕನ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ವಿಮೋಚನೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಭೂತಕಾಲದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಮಹಿಮೆಯುತ ಬೆಳಕೇ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜೀವನವನ್ನೂ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯಗಳೊಡನೆ ಹೊರತರುತ್ತದೆ. ಯೇಸುವಿನ ಅದ್ಭುತಗಳು ಆತನ ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ; ಆದರೆ ಆತನೇ ಲೋಕದ ವಿಮೋಚಕನೆಂಬ ಅತಿ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು, ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಯೇಸು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ, ‘ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪರಿಶೋಧಿಸಿರಿ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ನಿತ್ಯಜೀವವಿದೆ ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಿ; ಮತ್ತು ನನ್ನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವವುಗಳೇ ಅವು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದದರಿಂದ ರಕ್ಷಕನ ಈ ಆಜ್ಞೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
The strongest evidence of who and what Christ is, is when the prophecies of the Old Testament are compared with the fulfillment of those prophecies in the history of the New Testament. So too, with the relationship of the books of Daniel and Revelation.
ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾರು ಮತ್ತು ಆತನು ಏನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯು ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ, ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗ್ರಂಥಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೂ ಇದೆ.
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation.” Acts of the Apostles, 585.
“ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ ಪೂರ್ಣತೆ ಇದೆ. ಒಂದು ಪ್ರವಾದನೆಯಾಗಿದ್ದು; ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿದೆ.” ಆಕ್ಟ್ಸ್ ಆಫ್ ದ ಅಪೋಸ್ತಲ್ಸ್, 585.
The word “complement” means to bring to perfection. The fulfillment of the prophecies of the Old Testament were “the strongest” “proof” of Christ’s “divinity.” The strongest evidence of the divinity of the prophecies in the book of Daniel, are the fulfillment of those prophecies as represented in the book of Revelation. The prophecies in Daniel are continued in the book of Revelation, and they are brought to perfection in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
“ಪೂರಕ” ಎಂಬ ಪದದ ಅರ್ಥವು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತರುವುದು ಎಂಬುದು. ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದವು ಕ್ರಿಸ್ತನ “ದೈವತ್ವ”ಕ್ಕೆ “ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ” “ಸಾಕ್ಷಿ” ಆಗಿದ್ದವು. ದಾನಿಯೇಲಿನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ದೈವಿಕ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಬಲವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯೆಂದರೆ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಆ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ನೆರವೇರಿಕೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ದಾನಿಯೇಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಡುವಾಗ, ಅವು ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ತಲುಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
“Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
“ಪ್ರಕಟನೆ ಮುದ್ರೆಯಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪುಸ್ತಕವೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಅದು ದಾಖಲಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಬೋಧನೆಗಳು ನಿಶ್ಚಿತವಾದವುಗಳೇ ಹೊರತು ಗೂಢಾರ್ಥಮಯವಾಗಿಯೂ ಅಗ್ರಾಹ್ಯವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಇದರೊಳಗೆ ದಾನಿಯೇಲನಲ್ಲಿರುವ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನರೇಖೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ದೇವರು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅವಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಇದರಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೊಡ್ಡ ಪರಿಣಾಮವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕರ್ತನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. Daniel 1:1.
ಯೆಹೂದದ ರಾಜನಾದ ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಬಾಬಿಲೋನಿನ ರಾಜನಾದ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದನು. ದಾನಿಯೇಲ 1:1.
The first verse of the book of Daniel has a wealth of prophetic information when rightly considered. We will begin our consideration with Jehoiakim.
ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಮೊದಲನೇ ವಚನವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನಿಂದ ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ.
Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah. As such, he represents the first angel’s message. His son Jehoiachin, who was also known as Jeconiah or Coniah, represented the second angel’s message. Jehoiachin was followed by Zedekiah, the last of the three final kings of Judah. Zedekiah represents the third angel’s message. There are several prophetic witnesses that uphold that Jehoiakim is a symbol of the first angel’s message. It is important to understand these proofs, for it identifies that the first verse of chapter one of Daniel is identifying the first angel’s message, and that fact is an anchor that allows the first chapter to be understood as the first angel’s message of Revelation fourteen. We will begin in second Chronicles.
ಯೆಹೋಯಾಕೀಮು ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅರಸರಲ್ಲಿಯ ಮೊದಲನೆಯವನಾಗಿದ್ದನು. ಆದಕಾರಣ, ಅವನು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮಗನಾದ ಯೆಹೋಯಾಕೀನು, ಯೆಕೊನ್ಯಾ ಅಥವಾ ಕೊನ್ಯಾ ಎಂದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದು, ಎರಡನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೆಹೋಯಾಕೀನಿನ ನಂತರ ಯೆಹೂದದ ಅಂತಿಮ ಮೂರು ಅರಸರಲ್ಲಿಯ ಕೊನೆಯವನಾದ ಜೆದೆಕೀಯನು ಬಂದನು. ಜೆದೆಕೀಯನು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯೆಹೋಯಾಕೀಮು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ಚಿಹ್ನೆಯೆಂದು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಇವೆ. ಈ ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ದಾನಿಯೇಲನ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ವಚನವು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ಸಂಗತಿಯೇ ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವೆಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶಕೊಡುವ ಆಧಾರಬಿಂದು ಆಗಿದೆ. ನಾವು ಎರಡನೇ ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತದಿಂದ ಆರಂಭಿಸೋಣ.
And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:20, 21.
ಕತ್ತಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಅವನು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರ್ಷ್ಯ ರಾಜ್ಯದ ಆಳ್ವಿಕೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ತನಕ ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಪುತ್ರರಿಗೂ ಸೇವಕರಾಗಿದ್ದರು. ಇದು ಯೆರೆಮಿಯನ ಬಾಯಿಂದ ಕರ್ತನು ಹೇಳಿದ ವಾಕ್ಯವು ನೆರವೇರಲೆಂದೇ ಆಗಿತ್ತು; ದೇಶವು ತನ್ನ ಸಬ್ಬತ್ಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ತನಕ, ಅದು ಬಿಕೋಲಾಗಿದ್ದ ಅವಧಿಯೆಲ್ಲಾ ಸಬ್ಬತ್ ಆಚರಿಸಿತು, ಹೀಗೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದವು. 2 ಪೂರ್ವಕಾಲವೃತ್ತಾಂತ 36:20, 21.
The captivity in Babylon for seventy years was so the land could enjoy the sabbaths that had not been fulfilled in agreement with Leviticus twenty-five. Seventy years of sabbaths amounts to four hundred and ninety years, that ancient Israel had disregarded the direction of Leviticus twenty-five. Four hundred and ninety years of rebellion preceded seventy years of captivity. At the ending of the four hundred and ninety years, three kings would be placed into subjection by Nebuchadnezzar.
ಲೆವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡದೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಸಬ್ಬತ್ತುಗಳನ್ನು ದೇಶವು ಅನುಭವಿಸಬೇಕೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಬೆಲಿನಲ್ಲಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಂಧನವು ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಸಬ್ಬತ್ತುಗಳು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಷ್ಟೇ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಲೇವ್ಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಿರ್ದೇಶನವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಡಾಯವು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ನಡೆಯಿತು. ಆ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ಮೂವರು ರಾಜರು ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಡುವರು.
At the end of the seventy years of captivity, the Lord raised up Cyrus, who was the first of the three kings that would decree that Israel could return and rebuild Jerusalem. Artaxerxes was the third of those three kings and he made the third decree in 457 BC. The third decree began the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. In 1798, the first end of the indignation ended, the book of Daniel was unsealed and the first of the three angels arrived. The third angel arrived on October 22, 1844.
ಬಂಧನದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಅದನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸಬಹುದೆಂದು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವ ಮೂವರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನಾದ ಸೈರಸನನ್ನು ಕರ್ತನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು. ಆ ಮೂವರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮೂರನೇವನಾದ ಅರ್ತಕ್ಷಸ್ತನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಆ ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆಯೇ ದಾನಿಯೇಲನ ಎಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೆಯ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಗೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. 1798ರಲ್ಲಿ, ಕ್ರೋಧದ ಮೊದಲ ಅಂತ್ಯವು ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು, ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥವು ಮುದ್ರೆ ತೆಗೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಮೂವರು ದೇವದೂತರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯವನು ಬಂದನು. ಮೂರನೆಯ ದೇವದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು.
The three last kings of Judah were all confronted by Nebuchadnezzar, and at Jehoiakim’s captivity, the seventy years began. It continued until Babylon was destroyed, and the general (Cyrus) that had destroyed Babylon, and who shortly thereafter became the king, passed the first of three decrees. The third decree began the prophecy of the evenings and mornings that ended with the arrival of the third of three angels. Christ always identifies the end with the beginning.
ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರೂ ನೆಬೂಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ಎದುರು ನಿಂತರು; ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನ ಬಂಧನಾವಸ್ಥೆಯೊಡನೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಆರಂಭವಾದವು. ಅದು ಬಾಬಿಲೋನು ನಾಶವಾಗುವವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು; ಮತ್ತು ಬಾಬಿಲೋನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಆ ಸೇನಾಪತಿ (ಕೋರೇಶನು), ಯಾರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ ರಾಜನಾದನೋ, ಅವನು ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದನು. ಮೂರನೆಯ ಆದೇಶವು ಸಂಧ್ಯೆಗಳೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲಗಳೂ ಎಂಬ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಅದು ಮೂರು ದೂತಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯವನ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆದಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.
The beginning of the seventy years took place with Nebuchadnezzar’s first attack against Jerusalem. The ending of the seventy years was marked by the destruction of Babylon. The final and complete destruction of Jerusalem was brought upon the third of three kings who had all been attacked by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem was progressive. The last three kings represent one prophetic symbol, in the sense that they all had been attacked by Nebuchadnezzar. They typified the three decrees that were all one symbol, as were the three angels at the end of the twenty-three hundred days.
ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವು ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ದಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತ್ಯವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ನಾಶದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಅಂತಿಮ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿನಾಶವು, ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನಿಂದ ದಾಳಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದ ಮೂವರು ರಾಜರಲ್ಲಿ ಮೂರನೇವನ ಮೇಲೆ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ವಿನಾಶವು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅಂದರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನಿಂದ ದಾಳಿಗೊಳಗಾಗಿದ್ದರು. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ದಿನಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂವರು ದೂತರು ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವರು ಕೂಡ ಮೂವರು ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪಗೊಳಿಸಿದರು; ಆ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳೂ ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು.
“In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.
“ಆಜ್ಞಾಪತ್ರವು ಏಜ್ರನ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ವಚನಗಳು 12-26. ಅದರ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457ರಲ್ಲಿ ಪರ್ಷಿಯ ಅರಸನಾದ ಅರ್ತಕ್ಷಸ್ತನಿಂದ ಹೊರಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಏಜ್ರ 6:14ರಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿರುವ ಕರ್ತನ ಮಂದಿರವು ‘ಪರ್ಷಿಯ ಅರಸನಾದ ಕೋರೆಶನ, ದಾರ್ಯಾವೇಶನ, ಮತ್ತು ಅರ್ತಕ್ಷಸ್ತನ ಆಜ್ಞೆಯ [ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ‘ರಾಜಾಜ್ಞೆಯ’] ಪ್ರಕಾರ’ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂವರು ರಾಜರು ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ಪುನಃ ದೃಢೀಕರಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, 2300 ವರ್ಷಗಳ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಪ್ರವಾದನೆಯು ಬೇಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದನ್ನು ತಂದರು. ಆಜ್ಞೆಯು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಕಾಲವಾದ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 457 ಅನ್ನು ಆ ಆಜ್ಞೆಯ ದಿನಾಂಕವೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವು ನೆರವೇರಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.” The Great Controversy, 326.
Sister White identifies that the three decrees were necessary for the perfection of the prophecy. She defines their relation to each other, and in so doing, identifies the grammatical characteristics of the Hebrew word “truth.” She says the first decree originated, the second decree reaffirmed, and the third decree completed “every specification of the prophecy concerning the seventy weeks.” The Hebrew word “truth” is created by the combination of the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The first decree originated, the second reaffirmed and the last decree completed the prophecy. The three decrees contain the signature of Alpha and Omega, and they were fulfilled at the end of the seventy-year prophecy of the captivity in Babylon, even though the third decree arrived well after the seventy years ended. The three decrees were progressive, and though they were three decrees, they were still one prophetic symbol.
ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅವರು ನಿರ್ವಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವಾಗ, ಹೀಬ್ರೂ ಪದವಾದ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬುದಿನ ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲ ಆಜ್ಞೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು, ಎರಡನೆಯ ಆಜ್ಞೆ ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆ “ಎಪ್ಪತ್ತು ವಾರಗಳ ಕುರಿತು ಇರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟತೆಯನ್ನೂ” ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಹೀಬ್ರೂ ವರ್ಣಮಾಲೆಯ ಮೊದಲನೆಯ, ಹದಿಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಅಕ್ಷರಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಮೊದಲ ಆಜ್ಞೆ ಉದ್ಭವಿಸಿತು, ಎರಡನೆಯದು ಪುನಃ ದೃಢಪಡಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಆಜ್ಞೆ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿತು. ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಅವರ ಸಹಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ; ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಆಜ್ಞೆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಅಂತ್ಯವಾದ ಬಹಳ ನಂತರ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಬಂದಿವಾಸದ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿದವು. ಆ ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಅವು ಮೂರು ಆಜ್ಞೆಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇನ್ನೂ ಅವು ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದವು.
The first angel arrived in 1798, the second angel arrived in the spring of 1844, and the third angel arrived on October 22, 1844. Those three angels are one prophetic symbol, representing the everlasting gospel of Revelation chapter fourteen.
ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದನು, ಎರಡನೆಯ ದೂತನು 1844ರ ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದನು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು. ಆ ಮೂರು ದೂತರೂ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ನಿತ್ಯಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
“ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಸಂದೇಶಗಳು 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವು; ಈಗ ನಾವು ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶದ ಘೋಷಣೆಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಆ ಮೂರೂ ಸಂದೇಶಗಳೂ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿವೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವವರಿಗಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಹೇಳುವುದು ಈಗಲೂ ಹಿಂದಿನ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟೇ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಲೇಖನಿಯ ಮೂಲಕವೂ ವಾಣಿಯ ಮೂಲಕವೂ ನಾವು ಆ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಮೊಳಗಿಸಬೇಕು, ಅವುಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ಹಾಗೂ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದವರೆಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಪ್ರವಾದನೆಗಳ ಅನ್ವಯವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು. ಮೊದಲನೆಯದು ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲದೆ ಮೂರನೆಯದು ಇರಲಾರದು. ಈ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಕಟಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕು; ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ನಡೆಯಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ತೋರಿಸಬೇಕು.” Selected Messages, ಪುಸ್ತಕ 2, 104, 105.
The last three kings of Judah were one symbol, for they were all brought into various degrees of subjection by the king of Babylon. The last three kings of Judah, the three decrees and the three angels, though distinctly three are also represented as one prophetic symbol.
ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು ಒಂದೇ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬಾಬಿಲೋನಿನ ರಾಜನಿಂದ ವಿವಿಧ ಮಟ್ಟದ ಅಧೀನತೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು, ಮೂರು ಆದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ದೂತರು—ಇವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮೂರು ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ ಒಂದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
The last three kings are part of the prophetic setting of the beginning of the prophecy of seventy years of captivity, and as such they become part of the beginning that illustrates the end of the seventy years of captivity. The captivity began with the progressive subjection of three kings, ending with the destruction of the kingdom and its capital city. The end of the prophecy marks the destruction of the nation and capital of Babylon, which marks the arrival of the three progressive decrees. The beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy is marked by three progressive decrees, and it illustrates the ending of the twenty-three hundred year prophecy, which consists of three progressive messages.
ಕೊನೆಯ ಮೂರು ಅರಸರು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದ ಪ್ರವಾದಿಕ ಸಂದರ್ಭದ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಹಾಗಾಗಿ, ಅವರು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಬಂಧನದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಆರಂಭದ ಭಾಗವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಬಂಧನವು ಮೂವರು ಅರಸರ ಕ್ರಮೇಣ ಅಧೀನಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ರಾಜ್ಯದೂ ಅದರ ರಾಜಧಾನಿ ನಗರವೂ ನಾಶವಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯ ಕಂಡಿತು. ಆ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯವು ಬಾಬಿಲೋನಿನ ಜನಾಂಗ ಮತ್ತು ರಾಜಧಾನಿಯ ನಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಬಂದ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳ ಆಗಮನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭವು ಕ್ರಮೇಣ ಬಂದ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಕ್ರಮೇಣ ಬಂದ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
The three angels, and their respective three messages, had been typified by three kings and their three progressive decrees. The three kings that proclaimed their respective three decrees had been typified by three progressive kings, who had each presented their messages of rebellion against Nebuchadnezzar. Three messages of rebellion, typified three decrees, that in turn typified three messages. One begins the prophecy of seventy years, that in turn ends with the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy, that ends at the arrival of the third angel in 1844. The seventy years that the land was to enjoy its Sabbath cannot be separated from October 22, 1844.
ಮೂರು ದೂತರು ಹಾಗೂ ಅವರ ಅನುಕ್ರಮವಾದ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳು, ಮೂವರು ರಾಜರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿದ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮೂರು ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಆ ಮೂವರು ರಾಜರು, ನೆಬುಕದ್ನೆಚ್ಚರನ ವಿರುದ್ಧದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬಂಡಾಯದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿದ ಮೂವರು ರಾಜರ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಬಂಡಾಯದ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳು ಮೂರು ಆದೇಶಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದವು; ಅವು ತಿರುಗಿ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಿಗೆ ಪೂರ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ತಿರುಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆ ಪ್ರವಾದನೆ 1844ರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇಶವು ತನ್ನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ದಿನಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಆ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
Jehoiakim represents Cyrus’ first decree and also the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Beyond this, the three witnesses of the last three Judean kings, the three decrees and the three angel’s messages, provide precise information of the symbol of Jehoiakim, for the prophetic history of the three angels has been very carefully marked by inspiration. All three messages have a historical arrival and thereafter a historical empowerment.
ಯೆಹೋಯಾಕೀಮುನು ಕೂರೂಷನ ಮೊದಲ ಆಜ್ಞಾಪತ್ರವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟಣಾಗ್ರಂಥದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಂದಾಗಿ, ಯೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ರಾಜರು, ಮೂರು ಆಜ್ಞಾಪತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳೆಂಬ ಈ ಮೂರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು, ಯೆಹೋಯಾಕೀಮಿನ ಸಂಕೇತದ ಕುರಿತು ನಿಖರವಾದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೂರು ದೂತರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವು ದೈವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಆಗಮನವಿದ್ದು, ಅದರ ನಂತರ ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಶಕ್ತೀಕರಣವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
The first angel arrived in 1798, and was empowered on August 11, 1840, with the confirmation of the day for a year principle.
ಮೊದಲ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದನು; ಮತ್ತು ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷವೆಂಬ ತತ್ತ್ವದ ದೃಢೀಕರಣದೊಂದಿಗೆ 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಅಧಿಕಾರಪ್ರಾಪ್ತನಾದನು.
“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’
“1840ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಪರಿಪೂರ್ತಿಯು ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಮೊದಲು, ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಮುಖ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಜೋಸಿಯಾ ಲಿಚ್, ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನವನ್ನು ಮುನ್ನುಡಿದ ಪ್ರಕಟನೆ 9ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಒಂದು ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದನು. ಅವನ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಶಕ್ತಿ ... 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಉರುಳಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್ನಲ್ಲಿರುವ ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಶಕ್ತಿ ಮುರಿಯಲ್ಪಡುವುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಇದು ಅಂಥದ್ದೇ ಆಗಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುವುದೆಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.”
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
“ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಟರ್ಕಿ ತನ್ನ ರಾಯಭಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ ಯೂರೋಪಿನ ಮೈತ್ರಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು; ಹೀಗೆ ತಾನು ಕ್ರೈಸ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತಾನು ತಾನೇ ಒಳಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆ ಘಟನೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಆ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿತು. ಇದು ತಿಳಿದಾಗ, ಅನೇಕರು ಮಿಲ್ಲರ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹಚರರು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ತತ್ತ್ವಗಳ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ನಂಬಿದರು; ಮತ್ತು ಆಗಮನ ಚಳುವಳಿಗೆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಉತ್ತೇಜನ ದೊರಕಿತು. ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತರೂ ಆದ ಅನೇಕರು ಮಿಲ್ಲರ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಅವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಸಾರುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಲ್ಲಿಯೂ ಪಾಲ್ಗೊಂಡರು; ಮತ್ತು 1840ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಆ ಕಾರ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.” The Great Controversy, 334, 335.
The first angel arrived announcing the opening of the judgment in 1798, but the message was premised on the validity of William Miller’s identification that a day in Bible prophecy represents a year. That principle was confirmed “on the 11th of August, 1840,” and the first message was empowered. With the failure of the prediction of Christ’s return in the biblical year of 1843, which extended into the year 1844, the second angel of Revelation chapter fourteen arrived. With the failure of the prediction in the spring of 1844, the Protestant churches rejected Miller’s rule of a day for a year, and became the daughters of Babylon. That message was thereafter empowered in the summer of 1844, when it was joined by the message of the Midnight Cry. With the fulfillment of the message of the Midnight Cry on October 22, 1844, the third angel arrived with his message.
ಮೊದಲ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ಬಂದನು, ಆದರೆ ಆ ಸಂದೇಶವು ಬೈಬಲ್ನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನವು ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯ ಮಾನ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ತತ್ವವು “1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು” ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕಿತು. 1843ರ ಬೈಬಲ್ ವರ್ಷದೊಳಗೆ, 1844ರವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆಗಮನದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ವಿಫಲತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೆಯ ದೂತನು ಬಂದನು. 1844ರ ವಸಂತಕಾಲದ ಭವಿಷ್ಯವಾಣಿಯ ವಿಫಲತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸಭೆಗಳು ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಎಂಬ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ನಿಯಮವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಬಾಬೆಲಿನ ಪುತ್ರಿಯರಾದವು. ಅದಾದ ನಂತರ, 1844ರ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ಅದಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ದೊರಕಿತು. 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ಕೂಗು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವು ನೆರವೇರಿದಂತೆ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ತನ್ನ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು.
Due to the disobedience of Laodicean Adventism in 1863, God’s people were assigned to repeat the history of ancient Israel’s wandering in the wilderness. The empowerment of the third message would wait until September 11, 2001. Each of the three messages arrive in history and are thereafter empowered.
1863ರಲ್ಲಿ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್ನ ಅವಿಧೇಯತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ದೇವರ ಜನರಿಗೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಲಾಯಿತು. ಮೂರನೆಯ ಸಂದೇಶದ ಶಕ್ತೀಕರಣವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರವರೆಗೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮೂರು ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿ, ಅದರ ನಂತರ ಶಕ್ತೀಕರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
Jehoiakim and Cyrus represent the empowerment of the first angel, not its arrival. Though Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and though he represents the first angel’s message, the prophetic characteristics that he, and also Cyrus, demonstrate that they are both symbols of the empowerment of the first angel, and not symbols of the arrival of the first angel. The arrival of the first message in the history of Jehoiakim was Manasseh, the first of the last seven kings of Judah.
ಯೆಹೋಯಾಕೀಮ್ ಮತ್ತು ಕೋರೆಷನು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನವನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಅವನಿಗೆ ದೊರೆತ ಅಧಿಕಾರಪ್ರದಾನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ಅರಸರಲ್ಲಿ ಯೆಹೋಯಾಕೀಮ್ ಮೊದಲನೇವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಮತ್ತು ಅವನು ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಹಾಗೂ ಕೋರೆಷನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಪ್ರವಾದಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಅಧಿಕಾರಪ್ರದಾನದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ; ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಆಗಮನದ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿಲ್ಲ. ಯೆಹೋಯಾಕೀಮಿನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶದ ಆಗಮನವು ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಏಳು ಅರಸರಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೇವನಾದ ಮನಸ್ಸೆಯನಾಗಿದ್ದನು.
Seven kings preceded the complete and final destruction of Jerusalem. Those seven kings represent a progressive history, as was the history they typified from 1798 to 1844. The first angel arrived in 1798, and the third arrived on October 22, 1844. The history of 1798 to 1844, is the history of the first and second angels. The history of the third angel began in 1844. When Sister White identifies the symbolism of the seven thunders of Revelation chapter ten, she says the seven thunders represent the history of the first and second angels, but not the third angel.
ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ನಾಶಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಏಳು ರಾಜರು ಇದ್ದರು. ಆ ಏಳು ರಾಜರು, ಅವರು ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸವು 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಇದ್ದಂತೆಯೇ, ಒಂದು ಕ್ರಮೇಣ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲ ದೂತನು 1798ರಲ್ಲಿ ಬಂದನು, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನು 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರಂದು ಬಂದನು. 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗಿನ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ. ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಇತಿಹಾಸವು 1844ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರು ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಹತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಸಂಕೇತಾರ್ಥವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಾಗ, ಆ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಮೂರನೆಯ ದೂತನನ್ನು ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
“ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡ ಯೋಹಾನನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶೇಷ ಬೆಳಕು, ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಘಟನೆಗಳ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣವಾಗಿತ್ತು.” ದ ಸೆವೆಂಥ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಬೈಬಲ್ ಕಾಮೆಂಟರಿ, ಸಂಪುಟ 7, 971.
The history of the seven thunders of Revelation chapter ten, emphasize the history of the empowerment of the first angel on August 11, 1840 through to the great disappointment on October 22, 1844, but it none-the-less, includes the entire history of the first and second angels. The general application of the seven thunders is that it represents 1798 through to October 22, 1844. The history of the arrival of the first angel from 1798 to the great disappointment is the history of the first and second angels, and it is prophetically represented as seven thunders. The seven thunders were also typified by the last seven kings of Judah. The last three of those kings were not only identifying sequential kings, but together they are one symbol made up of a first, middle and last.
ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಇತಿಹಾಸವು, 1840ರ ಆಗಸ್ಟ್ 11ರಂದು ಮೊದಲ ದೂತನಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಪ್ರದಾನವಾದ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯವರೆಗೆ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅದು ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತರ ಸಮಗ್ರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನ್ವಯವು, ಅದು 1798ರಿಂದ 1844ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 22ರವರೆಗೆ ಇರುವ ಕಾಲವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. 1798ರಿಂದ ಮಹಾ ನಿರಾಶೆಯವರೆಗೆ ಮೊದಲ ದೂತನ ಆಗಮನದ ಇತಿಹಾಸವು ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ದೂತರ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳಿಗೆ ಯೆಹೂದದ ಕೊನೆಯ ಏಳು ರಾಜರು ಸಹ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ಆ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಮೂವರು ಕೇವಲ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ರಾಜರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವವರಾಗಿರದೆ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅವರು ಮೊದಲ, ಮಧ್ಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯದರಿಂದ ರೂಪಿತವಾದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
In the history of the three angels, the first message was empowered on August 11, 1840, and both Jehoiakim and Cyrus typified that event.
ಮೂರು ದೂತರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೆಯ ಸಂದೇಶವು ಆಗಸ್ಟ್ 11, 1840 ರಂದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿತು; ಯೆಹೋಯಾಕೀಮನು ಮತ್ತು ಕುರೂಷನು ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಘಟನೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪರಾಗಿದ್ದರು.
We will continue to identify these most important truths in the next article.
ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಅತಿ ಪ್ರಮುಖ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.
“Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of his law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.
“ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನಸ್ಸೂ ಗೌರವಭರಿತವಾದ ಗಮನದೊಂದಿಗೆ ದೇವರ ಪ್ರಕಟಿತ ವಾಕ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಬೇಕು. ಈ ವಿಧವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವವರಿಗೆ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಕೃಪೆ ನೀಡಲ್ಪಡುವವು. ಅವರು ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕಾಣುವರು. ಪೆಂತೆಕೋಸ್ತಿನ ದಿನದಿಂದಲೂ ಗಮನಿಸಲ್ಪಡದೆ ಮತ್ತು ಕಾಣದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮಹಾ ಸತ್ಯಗಳು ದೇವರ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವು. ದೇವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಂಕುಗೊಂಡಿರುವ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವನು; ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸದಾದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವನು. ದೇವಕುಮಾರನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದು ಆತನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟಣೆ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೊರತರುವವರು. ಅವರು ಅಣಕಿಸಲಾಗದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಯಾಶೀಲವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವರು. ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಮಕ್ಕಳ ತುಟಿಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಡುವವು. ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಲಜ್ಜೆಗೆಡುಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ತನು ಈ ಲೋಕದ ಮೂರ್ಖವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ; ಬಲಿಷ್ಠರನ್ನು ಲಜ್ಜೆಗೆಡುಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ಲೋಕದ ದುರ್ಬಲವಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.”
“The Bible should not be brought into our schools to be sandwiched in between infidelity. The Bible must be made the groundwork and subject-matter of education. It is true that we know much more of the word of the living God than we knew in the past, but there is still much more to be learned. It should be used as the word of the living God, and esteemed as first, and last, and best in everything. Then will be seen true spiritual growth. The students will develop healthy religious characters, because they eat the flesh and drink the blood of the Son of God. But unless watched and nurtured, the health of the soul decays. Keep in the channel of light. Study the Bible. Those who serve God faithfully will be blessed. He who permits no faithful work to go unrewarded will crown every act of loyalty and integrity with special tokens of his love and approbation.” Review and Herald, August 17, 1897.
“ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಗಳೊಳಗೆ ಅವಿಶ್ವಾಸದ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ಬೈಬಲನ್ನು ತರಬಾರದು. ಬೈಬಲನ್ನೇ ಶಿಕ್ಷಣದ ಆಧಾರವೂ ವಿಷಯವಸ್ತುವೂ ಆಗಿಸಬೇಕು. ನಾವು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಜೀವಂತ ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ; ಆದಾಗ್ಯೂ ಇನ್ನೂ ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಅದನ್ನು ಜೀವಂತ ದೇವರ ವಾಕ್ಯವೆಂದು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನೇ ಮೊದಲನೆಯದು, ಕೊನೆಯದು, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು ಎಂದು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಆಗ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುಣಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ವಿಕಸಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ದೇವರ ಮಗನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನಿ ಆತನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಗಮನದಿಂದ ಕಾಪಾಡಿ ಪೋಷಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆತ್ಮದ ಆರೋಗ್ಯವು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಳಕಿನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಿರಿ. ಬೈಬಲನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿರಿ. ದೇವರನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸುವವರು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಡುವರು. ನಿಷ್ಠೆಯಾದ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯವು ಪ್ರತಿಫಲವಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿಸದ ಆತನು, ನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಅಖಂಡತೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ವಿಶೇಷ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಕಿರೀಟಗೊಳಿಸುವನು.” Review and Herald, August 17, 1897.