ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥ - ಎಂಭತ್ತನೇದು

1844ರಲ್ಲಿ ಸಮಯವು ಕಳೆದುಹೋದ ನಂತರ ಬಹಳ ವಿಳಂಬವಾಗದೆ, ನನ್ನ ಮೊದಲ ದರ್ಶನವು ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನಾನು ಪೋರ್ಟ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರಿಯಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀಮತಿ ಹೇನ್ಸ್ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆ; ಅವರ ಹೃದಯವು ನನ್ನ ಹೃದಯದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು; ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಐವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಿಳೆಯರೇ, ಕುಟುಂಬದ ವೇದಿಯ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಾವು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಅದುವರೆಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅನುಭವಿಸದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಶಕ್ತಿಯು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂತು.

“ನಾನು ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆನೆಂದು, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿರುವೆನೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಆಗಮನ ಜನರನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆನು; ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಒಂದು ಸ್ವರವು ನನಗೆ, ‘ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡು, ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಇನ್ನೂ ಮೇಲಾಗಿ ನೋಡು’ ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದೆನು; ಆಗ ಲೋಕದ ಮೇಲಾಗಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಒಂದು ನೇರವಾದ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಂಡೆನು. ಈ ಮಾರ್ಗದ ಮೇಲೆ ಆಗಮನ ಜನರು ಮಾರ್ಗದ ದೂರದ ತುದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಗರತ್ತ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮಾರ್ಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಆ ಬೆಳಕು ‘ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗು’ ಎಂದು ಒಬ್ಬ ದೂತನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. [ಮತ್ತಾಯ 25:6 ನೋಡಿ.] ಆ ಬೆಳಕು ಮಾರ್ಗದ ಪೂರ್ಣ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಅವರು ಎಡವದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

“ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಂದೆಯೇ ಇದ್ದು, ಅವರನ್ನು ಪಟ್ಟಣದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಯೇಸುವಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಸುರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪದಲ್ಲೇ ಕೆಲವರು ದಣಿದು, ಆ ಪಟ್ಟಣವು ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ತಾವು ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರಬೇಕೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇವೆಂದರು. ಆಗ ಯೇಸು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯುತವಾದ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಎತ್ತುವ ಮೂಲಕ ಅವರನ್ನು ಧೈರ್ಯಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಆತನ ಭುಜದಿಂದ ಒಂದು ಬೆಳಕು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ, ಆಗಮನ ಬಳಗದ ಮೇಲೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ಆಗ ಅವರು ‘ಅಲ್ಲೆಲೂಯಾ!’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿದ್ದ ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಇಷ್ಟೊಂದು ದೂರ ತನಕ ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿ ತಂದದ್ದು ದೇವರಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಅವರ ಹಿಂದಿದ್ದ ಬೆಳಕು ಆರಿಹೋಗಿ, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಯಿತು; ಅವರು ತಡಬಡಿ, ಗುರುತಿನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಯೇಸುವಿನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಕೆಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯೂ ದುಷ್ಟವೂ ಆದ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋದರು.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.

“ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಡೆದ ಜನರಲ್ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸ್ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡುತ್ತಾ ಲಾಫ್‌ಬರೋ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ನಾನು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರನ್ನು ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಐವತ್ತು ಬಾರಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ.... ಅವರ ಕೊನೆಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದರ್ಶನವು 1884ರಲ್ಲಿ, ಒರೆಗನ್‌ನ ಪೋರ್ಟ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌ನ ಶಿಬಿರ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು.” Ellen White Biography, volume 3, 256.

“ನಾನು ಓಕ್ಲ್ಯಾಂಡ್‌ಗೆ ಬಂದ ನಂತರ, ಬ್ಯಾಟಲ್ ಕ್ರೀಕ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಿನಿಂದ ಬಹಳ ಭಾರಗೊಂಡಿದ್ದೆನು; ಮತ್ತು ನಾನು ದುರ್ಬಲಳಾಗಿ, ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅಶಕ್ತಳಾಗಿದ್ದೆನು. ಅವಿಶ್ವಾಸದ ಹುಳಿ ಕಾರ್ಯನಿರತವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೆನು. ದೇವರ ವಾಕ್ಯದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಿಟ್ಟವರು, ಆ ವಾಕ್ಯಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡಬೇಕೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನೂ ಲಕ್ಷ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕಳೆದ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೀಲ್ಡ್ಸ್‌ಬರ್ಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಬಹಳ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದೆನು ಮತ್ತು ಚಿಂತೆ ಹಾಗೂ ದುಃಖದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದೆನು. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯು, ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಕರ್ತನು ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶವು ಕೊಠಡಿಯನ್ನು ತುಂಬಿತು. ದೇವರ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ನಾನು ಬ್ಯಾಟಲ್ ಕ್ರೀಕ್‌ನಲ್ಲಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಸಮಾಲೋಚನೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೆನು; ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು; ದೇವರು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ನನ್ನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಳಿದುಹೋಗಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಬಯಸುವಂತಹ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡೆನು ಮತ್ತು ಕೇಳಿದೆನು. ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಅಷ್ಟು ಗಾಯಗೊಂಡಿತು, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅಥವಾ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾರೆನು. ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಸಬಾರದೆಂದು ನನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಲಾಯಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕವು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು.”

“ನನಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಬೆಳಕನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಅದರ ಕಿರಣಗಳು ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ನಾನು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿನ ಲೇಖನಗಳ ಮೂಲಕ ಇದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆನು. Battle Creek ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕೊನೆಯ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು, ನಾನು ಅನೇಕ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಎದ್ದೆನು. ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಬರೆಯಿಸಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿಮಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆನು; ಆದರೆ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆರೋಗ್ಯದ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಾನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆನು, ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ನಾನು ಆ ಭಾರದಡಿ ಕುಸಿದುಬಿದ್ದೆನು; ಮತ್ತು General Conference ಸಮಯಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆ ತಲುಪುವಂತೆ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಬರಹಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.”

“ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ಕರ್ತನು ತನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡನು. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬ್ಯಾಟಲ್ ಕ್ರೀಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆನು. ನಾನು ಅನೇಕ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆನು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೇಜುಗಳ ಸುತ್ತ ನೀವು ಮಾತನಾಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆನು. ಅದರ ವಿವರಗಳನ್ನು ಈಗ ಹೇಳಲು ನನಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡಬಾರದೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಕನಸುಗಳೂ ಬಂದವು.

“ದೇವರ ಧ್ವನಿಯೆಂದು ನೀವು ಯಾವ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವಿರಿ? ನಿಮ್ಮ ದೋಷಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅದು ಇರುವ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸಲು ಕರ್ತನು ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿದ್ದಾನೆ? ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ಯಾವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ? ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೆರಳೂ ಹಾಗೂ ಸಂಶಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ದೂರವಾಗುವ ತನಕ ನೀವು ನಂಬುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ, ನೀವು ಎಂದಿಗೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೇಡುವ ಸಂಶಯವು ಎಂದಿಗೂ ನಂಬಿಕೆಗೆ ಶರಣಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಂಬಿಕೆಯು ಸಾಬೀತಿನ ಮೇಲೆ ನೆಲಸಿದೆ, ಪ್ರದರ್ಶನದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ವಿರುದ್ಧ ದಾರಿಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಇತರ ಧ್ವನಿಗಳು ಇರುವಾಗಲೂ, ಕರ್ತನು ಕರ್ತವ್ಯದ ಧ್ವನಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಬೇಕೆಂದು ನಮ್ಮಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವರಿಂದ ಮಾತಾಡುವ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನಮ್ಮಿಂದ ಗಂಭೀರವಾದ ಗಮನ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಾವು ಒಲವನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಜಯಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಾಕ್ಷಿಯ ಧ್ವನಿಗೆ ವಾದವಿವಾದವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ರಾಜಿಯಿಲ್ಲದೆ ವಿಧೇಯರಾಗಬೇಕು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದರ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು ನಿಂತುಹೋಗಿ, ಸಂಕಲ್ಪವೂ ಪ್ರೇರಣೆಯೂ ಆಳುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆತನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಸಿ ಕೇಳದೆ, ವಿಧೇಯರಾಗದೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸದಿರುವ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕರ್ತನ ವಾಕ್ಯವು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಧ್ವನಿಯು ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಲಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಗದರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದು ತನ್ನ ಜನರಿಗೆ ಕರ್ತನ ಬೆಳಕಿನ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕರೆಯಿಗಾಗಲಿ, ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶಗಳಿಗಾಗಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಬೆಳಕು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡಬಹುದು, ಮತ್ತು ನಾವು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಲ್ಪಡಬಹುದು.” Testimonies, volume 5, 68.

“ಏಲಿಯ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮಹಾಯಾಜಕನೊಡನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರರೊಡನೆ ದೇವರು ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವರ ಪಾಪಗಳು, ದಟ್ಟವಾದ ಮೋಡದಂತೆ, ಆತನ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟತನದ ಮಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಾಲಕ ಸಮುವೇಲನು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದನು; ಮತ್ತು ಏಲಿಯ ಮನೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದ ದಂಡನೆಯ ಸಂದೇಶವೇ ಪರಾತ್ಪರನ ಪ್ರವಾದಿಯಾಗಿ ಸಮುವೇಲನಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಯೋಗವಾಗಿತ್ತು.”

“‘ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವು ಅಮೂಲ್ಯವಾಗಿತ್ತು; ಬಹಿರಂಗ ದರ್ಶನವು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏಲಿಯು ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಕಾಣದೆಹೋಯಿತು; ದೇವರ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿದ್ದ ಯೆಹೋವನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ದೀಪವು ಇನ್ನೂ ಆರದಿರುವಾಗ, ಸಮುವೇಲನು ಮಲಗಿದ್ದಾಗ, ಯೆಹೋವನು ಸಮುವೇಲನನ್ನು ಕರೆದನು.’ ಆ ಶಬ್ದವು ಏಲಿಯದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಆ ಬಾಲಕನು ತಕ್ಷಣ ಯಾಜಕನ ಮಂಚದ ಬಳಿಗೆ ಓಡಿಬಂದು, ‘ಇಗೋ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ; ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದಿರಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ, ‘ನಾನು ಕರೆಯಲಿಲ್ಲ, ಮಗನೇ; ಹೋಗಿ ಮತ್ತೆ ಮಲಗು’ ಎಂದನು. ಸಮುವೇಲನನ್ನು ಮೂರು ಸಲ ಕರೆಯಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಅವನು ಮೂರು ಸಲವೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ಗೂಢ ಕರೆಯು ದೇವರ ಸ್ವರವೇ ಎಂದು ಏಲಿಗೆ ದೃಢಪಟ್ಟಿತು. ಕರ್ತನು ತನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯ ಸೇವಕನಾದ, ಬಿಳಿಕೂದಲಿನ ಆ ವೃದ್ಧನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಒಂದು ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಭಾಷಿಸಲು ಹಾದುಹೋಗಿದ್ದನು. ಇದುವೇ ಏಲಿಗೂ ಅವನ ಮನೆಯಿಗೂ ಕಹಿಯಾದರೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗದರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.” ಪ್ಯಾಟ್ರಿಯಾರ್ಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಪ್ರಾಫೆಟ್ಸ್, 581.

“ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಏನು, ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು, ನಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿರುವ ವಿಶ್ವಾಸ ಯಾವುದು, ಬೈಬಲಿನ ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು—ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ನಮಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ನಿಯಮಗಳು ಯಾವುವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಸ್ವತಃ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗುವ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಷಯದ ಸತ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಲ್ಲದೆ ನಂಬುವವರು ಅನೇಕರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸ್ವಂತ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪಿತ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಮುಂದಿಟ್ಟರೆ, ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕಾರಣದಿಂದ ಪರಿಣಾಮದವರೆಗೆ ಯುಕ್ತಿಚಿಂತನೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಅಡಿಪಾಯವಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವರು.

“ತನ್ನ ಈಗಿನ ಅಪೂರ್ಣವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವೇ ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಾಕು ಎಂದುಕೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವವನು, ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕವಾದ ಮೋಸದಲ್ಲೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅನೇಕರು ಶಾಸ್ತ್ರಾಧಾರಿತವಾದ ತರ್ಕಗಳಿಂದ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡಿಲ್ಲ; ಆದದರಿಂದ ಅವರು ದೋಷವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಿ ತಿಳಿಯಲಾರರು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವೆಂದು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಲಾರರು. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸುವಾರ್ತೆಯ ಸರಳತೆಯನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸೈತಾನನು ದೇವರ ಆರಾಧನೆಗೆ ತನ್ನದೇ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಒಳಸೇರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ವರ್ತಮಾನ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನೇಕರಿಗೆ, ಒಮ್ಮೆ ಪರಿಶುದ್ಧರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂಬಿಕೆ—ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನು, ಮಹಿಮೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆ—ಎಂಬುದು ಯಾವುದು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ತಾವೇ ಹಳೆಯ ಗಡಿಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಉಷ್ಣಶೈತ್ಯರಹಿತರೂ ಉದಾಸೀನರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಯ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ನೇಯ್ದುಕೊಂಡು ಹೊಂದಿರುವುದು ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದೇ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬೈಬಲನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರಲ್ಲ; ಅವರು ಸೋಮಾರಿಗಳೂ ಅಲಕ್ಷ್ಯಶೀಲರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಶಾಸ್ತ್ರವಾಕ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದಾಗ, ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡದಿರುವ ಇವರು, ತಾವು ಏನನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ, ಸತ್ಯದಿಂದ ದೂರವಾಗಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ದೈವಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೂ ಬಲವಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಬೇಕು, ಹೀಗೆ ಅವರು ಸತ್ಯ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆಗಲಿ. ಕೆಲವರು ಬಹಳ ಜ್ಞಾನವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಸಾಹವೂ ಇಲ್ಲ, ದೇವರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನು ಯಾರ ನಿಮಿತ್ತ ಸತ್ತನೋ ಆ ಆತ್ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉರಿಯುವ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಇಲ್ಲ—ಅವರು ದೇವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿಳಿಯದವರಾಗಿದ್ದರೆ ಇರುವಷ್ಟೇ. ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಮಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಕಸಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವರು ಬೈಬಲನ್ನು ಓದುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ದೇವರು ತಮಗೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವ ಸ್ವರವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ರಕ್ಷಣೆಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾವು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನೀತಿಯ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡಬೇಕೆಂದರೆ, ನಾವು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲೇಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಬೈಬಲಿನ ವಾಗ್ದಾನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಗಳು ದೈವೀಕ ವಿಮೋಚನೆಯ ಯೋಜನೆಯ ಮೇಲೆ ಮಹಿಮೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಆ ಮಹತ್ತಾದ ಸತ್ಯಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.” The 1888 Materials, 403.

“ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಬಂದಿದೆ: 1842, 1843 ಮತ್ತು 1844ರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶವು ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ನಾವು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾ ಬಂದಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಕದಡುವ ಯಾವುದನ್ನೂ ಒಳನುಗ್ಗಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬಾರದು. ನಾನು ಈ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದೆನು; ಆಗಿನಿಂದಲೂ ದೇವರು ನಮಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಬೆಳಕಿಗೆ ನಿಷ್ಠಳಾಗಿ ಲೋಕದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ. ನಾವು ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಕರ್ತನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ, ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಪಾದಗಳನ್ನು ಯಾವ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತೋ, ಆ ವೇದಿಕೆಯಿಂದ ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಉದ್ದೇಶ ನಮಗಿಲ್ಲ. ದೇವರು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ನಾನು ತ್ಯಜಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನೀವು ಭಾವಿಸುತ್ತೀರಾ? ಅದು ಯುಗಯುಗಗಳ ಶಿಲೆಯಂತಿರಬೇಕು. ಅದು ನನಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಂದಿನಿಂದಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತ ಬಂದಿದೆ.” Review and Herald, April 14, 1903.

ಯೆಹೋವನಿಂದ ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಡುವದಕ್ಕಾಗಿ ಆಳವಾಗಿ ಕುಯುಕ್ತಿ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಅಯ್ಯೋ! ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವು; ಮತ್ತು ಅವರು, “ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ನೋಡುವರು? ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುವರು?” ಎಂದು ಹೇಳುವರು. ಯೆಶಾಯ 25:19.

“ಮಿನಿಯಾಪೊಲಿಸ್‌ನ ಸಭೆಗಳ ವಿಷಯವಾಗಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಬಲವಾದ ವಿರೋಧದ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆನು. ಸಹೋದರ ಮೋರಿಸನ್ ಮತ್ತು ಸಹೋದರ ನಿಕೋಲ ಅವರ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣಕಾರಿ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದ ಆ ಆತ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ನೀವು ಯಾವ ವಿಧದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದಿರಿ ಎಂಬ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಸಂಶಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅದು ದೇವರ ಆತ್ಮವಲ್ಲ; ಮತ್ತು ನೀವು ಈ ಮೋಸದಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರಿಯದಂತೆ ನಾನು ಈಗ ನಿಮಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.”

“ನಾನು ಮಿನಿಯಾಪೊಲಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯಬಾರದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ರಾತ್ರಿ, ಒಂದು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ—ಅದು ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲಾರೆನು—ಎತ್ತರವಾದ, ಅಧಿಕಾರಪೂರ್ಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೊಂದಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನನಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಂದನು ಮತ್ತು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು: ನಾನು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು ದೇವರ ಚಿತ್ತವಾಗಿದ್ದು, ದೇವರೇ ಸ್ವತಃ ನನ್ನ ಸಹಾಯಕನಾಗಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ತಾಳುವವನಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ಆತನು ನನಗೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಥನಾಗಿಸುವನು. ಅವನು ಹೇಳಿದನು, ‘ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕರ್ತನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ನಿತ್ಯವಾದ ಭುಜಗಳು ನಿನ್ನ ಕೆಳಗಿವೆ. ಈ ಸಭೆಯಿಂದ ಜೀವಕ್ಕಾಗಲಿ ಮರಣಕ್ಕಾಗಲಿ ತೀರ್ಮಾನಗಳು ಮಾಡಲ್ಪಡುವವು; ಯಾರಾದರೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಬೇಕೆಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆತ್ಮಿಕ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವು ಯೇಸು ಮತ್ತು ಆತನ ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಸಿಗದಂತೆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚುವವು. ಅವರಿಗೆ ಮೋಸಮುಕ್ತರಾಗಲು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲು, ತಮ್ಮ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಪರಿವರ್ತಿತರಾಗಲು ಇನ್ನೊಂದು ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುವುದು, ಆಗ ಆತನು ಅವರನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಗೊಳಿಸುವನು.’”

“ಅವನು ಹೇಳಿದನು, ‘ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸು.’ ನಾನು ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದೆನು; ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸಹೋದರರು ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿಭಿನ್ನ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು; ಮತ್ತು ಅವನು ಹೇಳಿದನು, ‘ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ಯಾಕಂದರೆ ಅವು ದಾಖಲೆಗಳ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಮತ್ತು ಮೇಲಿನಿಂದ ಬರುವ ಜ್ಞಾನದ ಆತ್ಮದ ಪ್ರಕಾರವಲ್ಲದೆ, ಮೇಲಿನಿಂದ ಇಳಿದುಬರುವ ಆತ್ಮವಲ್ಲ, ಕೆಳಗಿನಿಂದಿರುವ ಆತ್ಮದ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗೊಳ್ಳುವ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆಯೂ ಈ ಮಾತುಗಳು ದಂಡನೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವು.’”

“ಅವುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಾವು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಆ ಮಾತುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜೆಪಡಬೇಕಾಗುವಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು. ಒಬ್ಬರಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ವ್ಯಂಗ್ಯೋಕ್ತಿಗಳು ಸಾಗಿದವು; ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರಾದ A. T. Jones, E. J. Waggoner, ಮತ್ತು Willie C. White, ಹಾಗು ನನ್ನನ್ನೂ ಹಾಸ್ಯವಸ್ತುವಾಗಿಸಿದರು. ನನ್ನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕುರಿತು, ದೇವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ದೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕಾಗಿದ್ದವರೇ, ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ಕುರಿತು ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕುರಿತು, ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲದ ಕಲ್ಪಿತ ಅನ್ಯಾಯಗಳನ್ನೂ ಕಲ್ಪನೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಮರುಮರು ಚಿಂತಿಸುವುದರಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಶಯ, ಪ್ರಶ್ನೆ, ಮತ್ತು ಅವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಫಲವಾಗಿ ಕಹಿಯಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಾ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಇರುವುದರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ವಿಧವಾದ ಮೋಹವೇ ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.”

“ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯು ಹೇಳಿದನು, ‘ಇದು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಆತ್ಮವು ಸತ್ಯದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಲಾರದು. ಅವರು ಪ್ರತಿರೋಧದ ಆತ್ಮದಿಂದ ಮತ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವನು ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಗಲಿ ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಯಾವ ಆತ್ಮವು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯದಿರುವಂತೆ, ಇವರೂ ಸಹ ಅರಿಯರು. ಈ ಪಾಪವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಅವಮಾನಕರವಾದದ್ದು. ಈ ಆತ್ಮವು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನೀತಿಯ ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಹೊಂದಿರುವ ಸಾದೃಶ್ಯವು ಅಷ್ಟೇನು ಇಲ್ಲ; ಲೋಕದ ವಿಮೋಚകനಾದ ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಪಡಲು, ಟೀಕಿಸಲು, ಹಾಗೂ ಆತನ ಮೇಲೆ ಗುಪ್ತಚರರಾಗಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರಲು ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಒಕ್ಕೂಟ ರೂಪಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಆತ್ಮದೊಡನೆ ಇದಕ್ಕಿರುವ ಸಾದೃಶ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿಲ್ಲ.’”

“ಕ್ರಿಸ್ತರಹಿತವಾದ ಮಾತುಕತೆಗೂ, ಮಾತುಗಾರ ಜನಸಮೂಹದ ಆ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಿದ್ದನು ಎಂದು ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು; ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅವು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೊಠಡಿಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ದುಷ್ಟ ದೂತರೂ ಅವರ ಸಂಗಡವೇ ಒಳನುಗ್ಗಿದರು, ಯಾಕಂದರೆ ಅವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಆತನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಷ್ಟಪಡಲಿಲ್ಲ. ದೇವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ದೀನತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಧ್ವನಿ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು; ಆದರೆ ಟೀಕೆ, ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಹೇಳಿಕೆಗಳು, ಊಹೆಗಳು, ಕಲ್ಪನೆಗಳು, ಅಸೂಯೆ, ಹೊಟ್ಟೇಕಿಚ್ಚು, ದುರುದ್ದೇಶಪೂರಿತ ಸಂಶಯ, ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಅವರನ್ನು ಭೀತಿಗೊಳಿಸುವಂಥದ್ದನ್ನು—ದುಷ್ಟ ದೂತರ ವಿಜಯೋಲ್ಲಾಸವನ್ನು—ಅವರು ಕಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪರಲೋಕದ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಕಾವಲುಗಾರನನ್ನೂ ಅವರು ಕಂಡಿರುತ್ತಿದ್ದರು.

“ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು, ಸತ್ಯವೇನು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು, ಅಥವಾ ನ್ಯಾಯಯುತ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಯಾವ ಮನೋಭಾವವನ್ನಾದರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದರ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ನನಗೆ ಆಗ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಯೆಹೂದ್ಯರಂತೆ ತಾವು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯ ಅಥವಾ ನಿಲುವಿನ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪದಂತೆ ಒಕ್ಕೂಟವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಬಹಳ ವಿಷಯಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅವನ್ನು ಬರೆಯಲು ನನಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ದುಃಖ ಮತ್ತು ವ್ಯಥೆಯ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆ; ಜೊತೆಗೆ ಸಭೆಯ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಅಚಲ ಸಂಕಲ್ಪದ ಮನೋಭಾವವೂ ನನ್ನೊಳಗಿತ್ತು; ನಂತರ ದೇವರ ಆತ್ಮವು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಎಂದು ತಿಳಿಸುವ ನಿರ್ದೇಶನಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ.” The 1888 Materials, 277, 278.