ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥ - ತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಸಂಖ್ಯೆ

“ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳು” ಎಂಬವು ಮೊದಲ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಆರಂಭವು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯು ಪ್ರಕಟಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. “ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ” ದೇವರ ಜನರು ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ದೂತನಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ, ನೀವು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ, ವಿದ್ಯಾವಂತರ ವರ್ಗವೂ ಅವಿದ್ಯಾವಂತರ ವರ್ಗವೂ, ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣವೇನೆಂದರೆ ಅವರು ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳು ಅವರು ಜೀವಿಸಿದ್ದ ದಿನಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ; ಆದಕಾರಣ ಅವರ ಪ್ರವಾದನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ದೃಷ್ಟಾಂತವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಆ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ತೀರ್ಪಿನ ದಿನಗಳಾದ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳದ್ದಾಗಿದೆ.

ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿನ ಯೆರೂಸಲೇಮು ದೇವರ ಸಭೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಲವೋದಿಕೀಯದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯಾಗಿದೆ. ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ಎಂಟನೇ ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ದೇವರ ಮನೆಯ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂದು ವರ್ಗವು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಹಿರಿಯರ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದರೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿಯೂ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯುವ ಅಸಹ್ಯಕರ ಕೃತ್ಯಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುತ್ತಾ ಅಳುವವರು ದೇವರ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನ ದರ್ಶನವು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮಂದಿಯ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೆರೂಸಲೇಮು “ಕಳಸ”ವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿರುವ ಜನರು ಆ ಕಳಸದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ “ಮಾಂಸ”ವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಆ ಕಳಸವೆಂದರೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರೆ. ನೂರ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಹಾರಕರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ದೂತರಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ದುಷ್ಟರ ಮೇಲಿನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು (ಏಕೆಂದರೆ ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಹೇಳುವಂತೆ, ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲ 9ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವಿಕೆಯೇ ಪ್ರಕಟನೆ 7ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮುದ್ರೆಯಿಡುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ), ದುಷ್ಟರು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮಿಕ ಯೆರೂಸಲೇಮು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಎಲ್ಲಾ ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲಾಗಿ ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವುದು.

ಭಾನುವಾರ ಧರ್ಮಶಾಸನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೋಸ್ಕರ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಡುವ ಶುದ್ಧೀಕರಣವೆಂದರೆ, ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಫಿಲಡೆಲ್ಫೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವರು. ಆಗ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ನಿಗಮಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ 1863ರಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಸರ್ಕಾರವೇ ನಿಯಂತ್ರಣಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಸರ್ಕಾರವು ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಭಾನುವಾರಾಚರಣೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಸೆವೆಂತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯ ನಿಗಮಾತ್ಮಕ ರಚನೆಯು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ರದ್ದಾಗುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಬಹುಶಃ ಅದರ ಹೆಸರನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಭಾನುವಾರ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆ ಎಂಬ ಕ್ರಮದ ಯಾವುದೋ ಹೆಸರಿಗೆ ಬದಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯೆರೂಸಲೇಮಿನೊಳಗಿನ ದುಷ್ಟರು ನಾಶಮಾಡುವ ದೂತರ ಮೂಲಕ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವಾಗ, ಲಾವೋದೇಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯ ಅಂತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯಾದ ಚಳವಳಿಯು ಧ್ವಜದಂತೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಆತ್ಮಿಕ ಯೆರೂಸಲೇಮಾಗುತ್ತದೆ. ಮೀಕನು ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ; ಅವರನ್ನು ಯೆಶಾಯನು ಬೆಳಕನ್ನು ಕತ್ತಲೆ ಎಂದು, ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಬೆಳಕು ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಹಾಸ್ಯಗಾರರಾದ ಪುರುಷರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮೂಲಕ, ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು “ನ್ಯಾಯವನ್ನು” ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂದರ್ಶನದ ಕಾಲವನ್ನು ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

ದೇವರು ತನ್ನ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಜನರು “ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ” ಎಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಏಕೈಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಪ್ರಗತಿಶೀಲವಾದ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಗುರುತುಮೈಲುಗಲ್ಲುಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ. ಅದು 1798ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು ಸಹಸ್ರಮಾನ್ಯದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ತನಿಖಾತ್ಮಕವೂ ಆಗಿದೆ, ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ. ಇದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎಂದಾದರೂ ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆಯೂ, ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವದೂತರ ಮೇಲೆಯೂ ನೆರವೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಅವಧಿಗಳು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿರುವ ದೇವರ ನಂಬಿಗಸ್ತರಿಗೆ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾದ ಅರಿವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಮೀಕನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ, “ಹೌದು, ಇಸ್ರಾಯೇಲನು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.”

ಯೆರೇಮಿಯನು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು “ನಿರಂತರವಾದ ಹಿಮ್ಮುಖತೆಯ” ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಈ ಹಿಮ್ಮುಖತೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಬಂದ ದಂಗೆಯ ನಾಲ್ಕು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ ಕ್ರಮೇಣ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುವ ನಾಲ್ಕು ಅಸಹ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂಕೇತಿತವಾಗಿದೆ. ಯೆರೇಮಿಯನು ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷರು ಆತ್ಮವಾದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು “ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ, ಚಂದ್ರನನ್ನೂ, ಮತ್ತು ಆಕಾಶಸೇನೆಯೆಲ್ಲವನ್ನೂ” “ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.” ಅವರು “ಬಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಏಳದೆ ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಅವನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಯಾಕಂದರೆ “ಅವರು ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.” ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ಯೆರೇಮಿಯನು “ಜನರಿಗೆ ಯೆಹೋವನ ನ್ಯಾಯವು ತಿಳಿಯದು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಯೆರೆಮಿಯನು ಕರ್ತನ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದವರನ್ನು “ಮೂರ್ಖರು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿನ ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು—ಅದನ್ನು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ “ಅಧ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಜನರ ಅನುಭವ”ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ—“ಯೆಹೋವನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ, ತಮ್ಮ ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪನ್ನೂ ತಿಳಿಯರು.” ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಯೆರೆಮಿಯನು ಯೆಹೋವನ “ಮಾರ್ಗ”ವೆಂದರೆ “ಹಳೆಯ ದಾರಿಗಳು” ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಮೂರ್ಖ ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು ಅದರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ, ಕಹಳೆಯ ಧ್ವನಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡುವುದಕ್ಕೂ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಕಹಳೆ” ಎಂಬುದು ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದು, ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಮೂರ್ಖ ಲಾವೊದಿಕೀಯ ಅಧ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರು ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ “ಆತನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ” “ಸಭೆಯ” ಮೇಲೆ, “ಕಹಳೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಆಲಿಸಲು” ನಿರಾಕರಿಸಿ, “ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ” ಅಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಮಳೆಯ “ವಿಶ್ರಾಂತಿ” ದೊರೆಯುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ “ನಡೆಯಲು” ಒಪ್ಪದಿದ್ದ ಆ “ಸಭೆಯ” ಮೇಲೆ ತರಲಾಗುವ “ಅನರ್ಥ” ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಎಲೀಯನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವು, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬರುವ ಭಾನುವಾರ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುವ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ದೂತನ ಮತ್ತು ಒಂದು ಚಳವಳಿಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲೀಯನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುವುದು, ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗೆ ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವಾಗಿದೆ. ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವು, ಪರಿಶೋಧನಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ದೂತನ ಮತ್ತು ಒಂದು ಚಳವಳಿಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ದಾರಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನು ಮತ್ತು ಎಲೀಯನು ಪರಸ್ಪರ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳಾಗಿರುವಂತೆಯೇ, ರೋಮಿನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯವೂ ಬಾಬೆಲಿನ ಪತನದ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯದೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ; ಆದರೆ ಅವು ದೇವರ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿರುವ ಮಹತ್ವದ ಭೇದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

ಏಲೀಯನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳು ಮತ್ತು ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ದೂತನಿಗಾಗಿಯೇ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನ ತ್ರಿವಿಧ ಅನ್ವಯಗಳು, ದೇವರು ತನ್ನ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ದೂತನ ಮೂಲಕವೂ ದೂತನ ಸಂದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಳುವಳಿಯ ಮೂಲಕವೂ ನೆರವೇರಿಸುವ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕಾರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಆ ಎರಡು ಕಾರ್ಯಗಳು ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಅವಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಚಿಹ್ನೆಗಳ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಅತಿಕ್ರಮಣವಿದೆ.

ಮೂರನೆಯ ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮ ಏಲೀಯನ ಕಾರ್ಯವು ಆಧುನಿಕ ಬಾಬೆಲಿನ ತ್ರಿವಿಧ ಒಕ್ಕೂಟದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ದೂತನ ಕಾರ್ಯವು ದೇವರ ಜನರ ತನಿಖಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ಮತ್ತು ಶುದ್ಧೀಕರಣದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಮಲಾಕಿಯ ಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಎರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯ ವಚನದಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಮಲಾಕಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ, 1888ರ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಿಂದ ದೇವರು ಕ್ಲಾಂತರಾಗಿದ್ದಾನೆ. 1888ರ ಬಂಡಾಯವು ಕೋರಹ, ದಾತಾನ್ ಮತ್ತು ಅಬೀರಾಮರ ಬಂಡಾಯದಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿತವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಕೋರಹನ ಬಂಡಾಯದ ಸಿದ್ಧಾಂತಪರವಾದ ವಾದವು, ಕೆಡಕನ್ನು ಮಾಡುವವರು ಯೆಹೋವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನೀತಿವಂತರೇ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು.

ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ, 1957ರ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂನಿಂದ ದೇವರು ದಣಿದಿದ್ದಾನೆ; ಅದು ಸರಳವಾಗಿ 1888ರ ಬಂಡಾಯದ ಹೊರಪ್ರಕಟನೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅಧಿಕೃತ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು. *Questions on Doctrine* ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕವು 1888ರ ಬಂಡಾಯವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿತು; ಅದು, 1888ರ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ತಾನು ಉಳಿಯಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಅವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ದೂತನ ಸಾಕ್ಷಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕೊರಹ, ದಾಥಾನ ಮತ್ತು ಅಬೀರಾಮರ ಬಂಡಾಯದ ಮರುಕಳಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು, ಹೀಗಾಗಿ ಕೊರಹನ ಬಂಡಾಯದ ಇತಿಹಾಸದ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ. ಬಂಡಾಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾದ ಮೋಶೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಕೊರಹ, ದಾಥಾನ ಮತ್ತು ಅಬೀರಾಮರೊಂದಿಗೆ ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳ ಎರಡು ನೂರು ಐವತ್ತು ಮಂದಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.

ಯೆಹೆಜ್ಕೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮಂದಿ, ಕೋರಹ, ದಾಥಾನ ಮತ್ತು ಅಬೀರಾಮರ ದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಎರಡು ನೂರು ಐವತ್ತು ಮಂದಿಯ ದಶಮಾಂಶವನ್ನು, ಅಂದರೆ ಹತ್ತನೇ ಭಾಗವನ್ನು, ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು 1888ರ ದ್ರೋಹದ ನಾಯಕರನ್ನು ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಿದರು; ಅವರ ಸಿದ್ಧಾಂತಾತ್ಮಕ ದ್ರೋಹವು 1957ರಲ್ಲಿ *Questions on Doctrine* ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕೃತ ರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲಾಯಿತು.

ಕೋರಹ, ದಾಥಾನ ಮತ್ತು ಅಬೀರಾಮರ ದಂಗೆ, ದೇವರು ಅವರ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಿದ್ದ “ತೀರ್ಪನ್ನು” ನಿರಾಕರಿಸಿತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವ ಶಿಕ್ಷೆ ಉಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಲವೋದಿಕೀಯ ಸಭೆಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ, 1856ರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಲವೋದಿಕೀಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ನಂತರ, 1863ರಲ್ಲಿ ಲವೋದಿಕೀಯ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುವ ತೀರ್ಪು ಉಂಟಾಯಿತು. 1888ರ ದಂಗೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ, ಎಲ್ಡರ್‌ಗಳಾದ ಜೋನ್ಸ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಗನರ್ ತಂದ ಲವೋದಿಕೀಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅವರು ಇನ್ನೂ ಸಿದ್ಧರಿರಲಿಲ್ಲ.

1888ರಲ್ಲಿ ಬಂಡಾಯ ಮಾಡಿದವರು ಹಿರಿಯರಾದ ಜೋನ್ಸ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಗನರ್ ಅವರ ಆತ್ಮಿಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನಷ್ಟೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಪ್ರವಾದಿನಿಯಾದ ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸಮಸ್ತ ಸಭೆಯೇ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪರಿಶುದ್ಧವೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದರು.

1863ರಲ್ಲಿ, ಅವರು ಬೆತೇಲಿನ ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದರು; ಹಾಗೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಕೋರಹನ ದಂಗೆ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ ರಕ್ಷಣೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು; ನಂತರ *Questions on Doctrine* ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಆ ಸುಳ್ಳು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು. ಆ ಸಿದ್ಧಾಂತವು “ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ನೀತೀಕರಣ” ಎಂಬುದರ ಸುಳ್ಳು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ.

1863ರ ಬಂಡಾಯವು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಫಲಿತವಾದ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ರತ್ನಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಿಕೆಯ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಹಬಕ್ಕೂಕ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೇ ವಚನದಲ್ಲಿರುವ “ವಿವಾದ”ವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಡವಾದ ಸಂದೇಶದ ಕುರಿತು ಅವರ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಆರಾಧಕರ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ “ವಿವಾದ”ದಲ್ಲಿ “ನೀತಿವಂತನ” “ನಂಬಿಕೆ”ಯು ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “ದರ್ಶನ”ದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿತ್ತು. 1863ರ ದ್ರೋಹದಲ್ಲಿ, ಫಲಕಗಳ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ “ನೀತಿವಂತನ” ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರದವರಿಂದ ಸಾಧಿಸಲಾಯಿತು. 1863ರ ದ್ರೋಹವು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1957ರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ನೀತೀಕರಣದ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಳ್ಳು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದಾದ ದ್ರೋಹದ ಮೊದಲ ಬೀಜವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಈ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವೆವು.