ಎಲೀಯ — ಸಂಖ್ಯೆ ಹನ್ನೊಂದು

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆರೋನನ ಬಂಗಾರದ ಕರುದ ಬಂಡಾಯವು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಎಫ್ರಾಯಿಮಿನ ಉತ್ತರ ರಾಜ್ಯದ ಹತ್ತು ಗೋತ್ರಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯೆರೊಬೋವಾಮನ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸಗಳು 1863ರಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿರೂಪಗಳಾಗಿವೆ.

ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ 1863ಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇತರ ಸಾಕ್ಷಿಗಳೂ ಇವೆ; ಆದರೆ ಆರೋನನೂ ರಾಜ ಯೆರೊಬೋವನೂ 1863ರ ಇತಿಹಾಸದ ಮೇಲೆಯೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯದ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಕೃಪಾಕಾಲದ ಸಮಾಪ್ತಿವರೆಗೆ ಕೂಡ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟಾಂಟ್ ಕೊಂಬಾಗಿರುವ ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ಇತಿಹಾಸಗಳು ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬಿನ ಸಮಾನಾಂತರ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಸಹ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತವೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ವಿಶ್ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯೇ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಉಳಿದ ಜನರೆಂಬುದು ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಲವೊದಿಕಾಯ ಸಭೆಯು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟದ ವೇಳೆ ಧ್ವಜವಾಗಿ ಎತ್ತಲ್ಪಡುವ ಜನರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬೈಬಲಿನ ಸಾಕ್ಷಿಯಿಲ್ಲ. ಇದು ಹೀಗೇ ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಪೂರ್ವಧಾರಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುವುದೇ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಲೋಕಾಂತ್ಯದ ಧ್ವಜವು ಸೈತಾನನ ಸಭಾಮಂದಿರದ ಸದಸ್ಯರಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವರಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ.

ಲವೊದಿಕೀಯ ಸಭೆಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟರೇ ಧ್ವಜವಾಗಬೇಕಾದವರನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ಧ್ವಜವಾಗಿರುವವರು ಕ್ರಿಸ್ತನ “ಹೆಸರು” ನಿಮಿತ್ತ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ದ್ವೇಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಆ ಹೆಸರು ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ; ಏಕೆಂದರೆ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾದ ತತ್ತ್ವವೇ ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಆ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತು; ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದು ಅಕ್ಷರಶಃ ಪುನಃ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯಿಲ್ಲವೆಂದು ಅರಿಯುವ ಅವಿವೇಕಿಯರಾದ ಕನ್ಯೆಯರು ಲವೊದಿಕೀಯರು.

ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಕನ್ಯೆಯರ ಹೋರಾಟವು, ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯ ಸಭೆಯೆಂದೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವುದು, ತಾವು ಯೆಹೂದ್ಯರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ, ಆದರೆ ಹಾಗಲ್ಲದ ಒಂದು ಸಭೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದೆ.

ದೊಡ್ಡ ನಿರಾಶೆಯ ನಂತರ ಪ್ರಕಟವಾದ ಮೊದಲ ಪ್ರಕಟಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಈ ವಚನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಐದರಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಂತರ ಬಳಸಿದ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಗೀತೆ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಿರಲಿ ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಿರಲಿ, ಈ ಉಪಮೆ ದೇವರ ಸಭೆಯನ್ನು ಅವರು ಉತ್ಪಾದಿಸಬೇಕೆಂದು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಫಲಗಳನ್ನು ತರಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇವರಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತಳಾಗಿರುವಂತೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಯೆಶಾಯ ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ, ಉಪಮೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅದೇ ವೇಳೆ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತುವೆನೆಂಬ ವಾಗ್ದಾನವೂ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವೇ ಆ ಧ್ವಜವಲ್ಲ.

ನಂತರ ಯೇಸು ಆ ಗೀತೆಯನ್ನು ಒಂದು ಉಪಮೆಯಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರ ತೀರ್ಮಾನವೂ ಅಷ್ಟೇ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿತ್ತು.

ಲವೊದಿಕೇಯದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯೇ ಎತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಧ್ವಜವಲ್ಲ. ಪುರಾತನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೂಲಕ ಪೂರ್ವರೂಪಿತಗೊಂಡ ಅಂತ್ಯದಿನಗಳ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವು ಲವೊದಿಕೇಯದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರಥಮಫಲಗಳೆಂದು ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುವ ಫಲವನ್ನು ತರುವ ಒಂದು ಜನಾಂಗವು ಇರುವುದು; ಆ ಪ್ರಥಮಫಲಗಳೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು.

ಒಂದು ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಅವರು ಅಂತಿಮ ಕೊಯ್ಲನ್ನು ಒಳಗೆ ತರುವದಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನನಿಂದ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಡುವರು. ಲಾವೊದಿಕ್ಯದ ಏಳನೇ ದಿನದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯೇ ಮೋಶೆಯ ಏಳು ಕಾಲಗಳ ಅಡಿಗಲ್ಲನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟವಾಗಿದೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಮುಂದೆ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಇನ್ನಷ್ಟು ದಟ್ಟವಾದ ಅಂಧಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ಕ್ರಮೇಣ ಇಳಿಯುವಿಕೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿತು. ಆ ಧ್ವಜಚಿಹ್ನೆಯು “ಯೆಸ್ಸೆಯ ಬೇರು” ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಯೆಸ್ಸೆಯ ಬೇರು, ಅಥವಾ ದಾವೀದನು, ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ವಾದಪ್ರಿಯ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಯೇಸು ಮಂಡಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವದ ಒಂದು ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ; ಪ್ರಾಚೀನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅವಿಶ್ವಾಸಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಗಾರರು ಗ್ರಹಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವ ತತ್ತ್ವವೇ ಅದಾಗಿದೆ.

ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಮತ್ತು ಜೇಮ್ಸ್ ವೈಟ್ ಅವರು 1856ರೊಳಗೆ ಈ ಚಳುವಳಿ ಲವೋದಿಕೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಲವೋದಿಕೀಯರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಅದು ಯಾವಾಗಾದರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿತು ಎಂದು ಅವಳು ಎಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾಳೆ? ಅವಳು ಎಂದಿಗೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ತಪ್ಪು ಎಂದರೆ, ಇತಿಹಾಸದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸೆವೆಂಥ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯು ವಿಜಯಶಾಲಿ ಸಭೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ದಾವೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರೋಧವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಆ ಮೊದಲ ತಪ್ಪಾದ ಪೂರ್ವಧಾರಣೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಬ್ದಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವು ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೂ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಮರುಮರು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಅವಳು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವಾಗ, ಇದೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಅಪೋಸ್ತಲ ಪೌಲನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಾಕ್ಯವನ್ನೂ ಅವಳು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಅಪೋಸ್ತಲ ಪೌಲನು ಹಿಂದಿನ ಹತ್ತು ವಚನಗಳನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಸಾರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಪೌಲನು ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲನ್ನು ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಿಯೂ ನೀತಿವಂತರಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಜನರ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರುದ್ಧವೇ ಸತ್ಯ. ಪೌಲನು ಮೊದಲ ಹತ್ತು ವಚನಗಳನ್ನು ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಬಳಿಕ ಮುಂದಿನ ವಚನದಲ್ಲಿ ನೋಡುವವರಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವು ಸಾರಬೇಕಾದ ಪಾಠವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ದೇವರಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ, ದೇವರಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದೇವರ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ದೇವರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ರೋಹಿಸಿದ ಜನರ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ; ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರು ಆಕಾಶಭೂಮಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನೇ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದರು! ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್‌ಗಳು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಕುರಿತು ಈ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಉದ್ದೇಶಿತವಾದ ಆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅವರ ಲವೋದಿಕೇಯ ಅಂಧತೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಒಳನುಗ್ಗಲು ಅವರು ವಿರಳವಾಗಿಯೇ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ಸಭೆಯನ್ನು ದೇವರ ಕಣ್ಣಿನ ಮಣಿಯೆಂದು ಗುರುತಿಸುವ ವಾಕ್ಯಭಾಗಗಳನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು, ಮತ್ತು ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ; ಆದರೆ ತನ್ನ ಜನರ ಮೇಲಿರುವ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿ ಅವರ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆತನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವರ ಸಭೆಯು ದೇವರ ಕಣ್ಣಿನ ಮಣಿಯಾಗಿರುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಯೇಸು ಆ ಮಣಿಯೊಂದಿಗೆ—ತನ್ನ ಮಣಿಯೊಂದಿಗೆ—ತಾನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕೇಳಲ್ಪಡಬೇಕು: “ಯೇಸು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆದಿಯನ್ನು ಅಂತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾನೆಯೇ? ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರೇೇಲು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರೇೇಲನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆಯೇ?” ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರೇೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಪೂರಾವಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಯೇನಂದರೆ, ತಮ್ಮ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯವೇ ತಾವು ದೇವರ ಜನರೆಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಆದಕಾರಣ ತಾವು ದೇವರ ಜನರ ಹೊರತಾಗಿ ಮತ್ತೇನೂ ಆಗಲಾರರು ಎಂದು ಅವರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಯೆರೆಮೀಯನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತಾವು ಕರ್ತನ ಆಲಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಈ ಅದೇ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಯೋಹಾನ ಬಾಪ್ತಿಸ್ತನೂ ಸಹ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹೇಳಿದನು.

“ಯೆಹೋವನ ದೇವಾಲಯವು ನಾವು” ಎಂಬ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ನಾವು ಅಬ್ರಹಾಮನ ಆತ್ಮಿಕ “ಸಂತಾನ”ವೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದಲೂ ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗದ ಅರಿವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನೊಳಗೆ ಲಾವೋದಿಕ್ಯದ ಅಂಧತ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಕಟಣೆಯಾಗಿದೆ.

ಇಸ್ರಾಯೇಲರು ತಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರಿಂದ ಆಯ್ಕೆಯಾದವರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಸದಾಕಾಲವೂ ಆತನ ಆಯ್ಕೆಯ ಜನರಾಗಿಯೇ ಇರುವರು ಎಂದು ನಂಬಿದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಅವರು ಆತನ ಆಯ್ಕೆಯ ಜನರಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ತಾವು ಆತನಿಗೆ ಮಾನಕೊಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರೂ ಸಹ ಆತನು ತಮ್ಮನ್ನು ಗೌರವಿಸುವನು ಎಂದು ಕೂಡ ನಂಬಿದರು. ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ, ವಿಚ್ಛೇದನಗೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಅವರು ಆತನ ಆಯ್ಕೆಯ ಜನರಾಗಿದ್ದರು; ಆದರೆ ದೇವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗಿರಲೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದನೋ ಅಂಥ ಜನರು ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಯ್ಕೆಯ ಜನರ ನೀತಿತನವು ಅವರು ತಾವೇ ತಮ್ಮನ್ನು ಯಾರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದರ ಆಧಾರದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಸೆವೆನ್ತ್-ಡೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯ ಪ್ರಧಾನ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ತಪ್ಪಾದ ಪೂರ್ವಧಾರಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದಾಗ, ಲವೊದಿಕೀಯದ ಅಂಧತ್ವವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಅದು ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನಲ್ಲಿಯೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದಂತೆ. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ, ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾವೇ ದೇವರ ಶೇಷಜನರು ಎಂದು ನಂಬುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯದತ್ತ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತೇವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಲಾವೊದಿಕ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಇರುವ ಸಂದೇಶವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿಯೂ ನೇರವಾಗಿಯೂ ಆಗಬೇಕು. ಆ ಸುಳ್ಳು ಪೂರ್ವಧಾರಣೆಯನ್ನು ಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ಬದಿಗಿರಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆರೋನ, ಯಾರೊಬೆಆಮ ಮತ್ತು 1863ರ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹೊದಿಕೆಯ ಕೆಳಗೆ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಆ ಹೊದಿಕೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮರೆಮಾಡಿಡಲು, ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವು ಅತೀ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಸ್ತವವಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಸಾಕ್ಷಿ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು. ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಇತಿಹಾಸವು ನಿರಂತರವಾಗಿಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಬಂದ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆಯ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬೈಬಲೂ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮವೂ ಪ್ರಾಚೀನ ಇಸ್ರಾಯೇಲು ಆಧುನಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಪ್ರತಿರೂಪವೆಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ದುಃಖಕರವಾದ ಸಂಗತಿಯೇ ಸರಿ, ಆದರೆ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಈಗಿನ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದೆ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಮೂಲಕ ಮುದ್ರೆಯು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿ ಏನೆಂದರೆ, ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಕೊಂಬಾಗಿ ಇರುವ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸವು ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬಿನ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಮಾಂತರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಎರಡನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲೊಂದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದನ್ನೂ ತಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಆರೋನ, ಯೆರೋಬೋವಾಮನು ಮತ್ತು 1863ರ ರೇಖೆಗಳು ಆಧುನಿಕ ಆತ್ಮಿಕ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವು ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಕೊಂಬಿನ ಆರಂಭವನ್ನೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ಮೃಗದ ಗುರುತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಮೊದಲು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವುದೂ, ನಂತರ ಅದನ್ನೇ ಸಮಸ್ತ ಲೋಕವೂ ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಬಲಾತ್ಕರಿಸುವುದೂ ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವೇ ಆಗಿದೆ.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನು ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಟನೆ ಹದಿಮೂರರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವು ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೇ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಪ್ರಕಾರ ಎಪ್ಪತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಅದೇ ಭೂಮಿಯ ಮೃಗವಾಗಿದೆ. ಆ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯಗಳು ಈಗ ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ; ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು ಅದರ ಆರಂಭವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮುದ್ರಾವಿಮೋಚನವನ್ನು ಯೇಸು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

1798ರಲ್ಲಿ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರನೆಯ ರಾಜ್ಯವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಆ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳು ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಆದರೆ ನೋಡುವ ಇಚ್ಛೆಯುಳ್ಳವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಗೋಚರಿಸಿತು. ಯೆಶಾಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಏಳರಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 742ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 677ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡವು. 1798ರಿಂದ 1863ರವರೆಗೆ ಆ ವರ್ಷಗಳು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳು ಎರಡೂ ಕೊಂಬುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕಟದ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.

1863ರ ವೇಳೆಗೆ ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ “ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ದಿನಗಳು” ಎಂಬ ಅವಧಿಯ ಆರಂಭಿಕ ಕಾಲ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತ್ತು; ಹಾಗೆ ಆಗುವದರ ಮೂಲಕ ಅದು “ಒಬ್ಬ ರಾಜನ ದಿನಗಳು” ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ಅವಧಿಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಯೆಶಾಯ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರರ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಎಪ್ಪತ್ತಿನ ಅಂತ್ಯವು ಮೊದಲ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ. 1863ರಿಂದ 1989ರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದವರೆಗೆ ಲಾವೋದಿಕೀಯ ಅದ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ; ಅದು ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಒಂದು ನೂರು ನಲವತ್ತುನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂತ್ಯದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ, ಆರಂಭದ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದರ ಆರಂಭವೇ ಮೋಶೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದುದರಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆ ಪ್ರಮಾಣವೇ ಅದ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಹಾಗೂ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಅರವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ—ಮತ್ತು ಇದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ—ಈ ಲೇಖನವು ಈಗ ಯೆಹೂದ ಕುಲದ ಸಿಂಹನಿಂದ ಮುದ್ರಾಭೇದಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ, ಸೆವೆಂಥ್-ಡೆ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸ್ಟ್ ಸಭೆಯು ಸದಾಕಾಲ ಲಾವೊದಿಕೇಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೇ ಇತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸದಿದ್ದರೆ, ಆಗ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ನೀವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತೀರಿ; ಮತ್ತು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸದೆ, ನೀವು ರಿಪಬ್ಲಿಕನಿಸಂನ ಕೊಂಬನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗುತ್ತೀರಿ.