ನಲವತ್ತನೇ ವಚನದ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸ - ಸಂಖ್ಯೆ ಹದಿನೇಳು

ಅಗಾಧ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ತೆರೆಯುವ “ಕೀಲಿಯು” ನಿನೆವೆ ಯುದ್ಧವೇ ಆಗಿದೆ; ಇದು ಮೊಹಮ್ಮದ್ 632ರಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದುದಕ್ಕೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚೆ, 627ರಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತು. ಐದು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 637ರಲ್ಲಿ, ಮುಸ್ಲಿಂ ಪಡೆಗಳು ನಿನೆವೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದ ಎರಡು ಮಹಾ ಮಹಾಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಪರ್ಷಿಯಾದ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡವು. ಈ ಘಟನೆ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರದ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಬದಲಿಸಿತು. 627ರ ನಿನೆವೆ ಯುದ್ಧವು ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುಂದಿಸಿತು; ಮತ್ತು ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

632ರಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದ್ ಅವರ ಮರಣದ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, 782ರ ಅಬ್ಬಾಸಿದ್ ಅಭಿಯಾನದಲ್ಲಿ, ಅಬ್ಬಾಸಿದ್ ಸೈನ್ಯವು (ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸುಮಾರು 95,000 ಯೋಧರು) ಏಷ್ಯಾ ಮೈನರ್‌ನಲ್ಲಿರುವ (ಆಧುನಿಕ ಟರ್ಕಿ) ಬೈಝಾಂಟೈನ್ ಪ್ರದೇಶದೊಳಗೆ ಭಾರಿ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಅವರು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನಿಂದ ಬೊಸ್ಫೊರಸ್ ಸಮುದ್ರಸಂಧಿಯ ಅಡ್ಡದಲ್ಲಿರುವ ಕ್ರಿಸೊಪೊಲಿಸ್‌ವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದರು—ಹೀಗೆ ಬೈಝಾಂಟೈನ್ ರಾಜಧಾನಿಗೆ ಬಹಳ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಞಿ ಐರೀನ್ ಅವರ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೈಝಾಂಟೈನರು ಗಂಭೀರ ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅದರ ಫಲವಾಗಿ, ಬೈಝಾಂಟೈನರು ಅವಮಾನಕರವಾದ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಯುದ್ಧವಿರಾಮ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲು ಬಲಾತ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅದರಂತೆ ಅವರು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ವಾರ್ಷಿಕ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು (ಸುಮಾರು 70,000–90,000 ಚಿನ್ನದ ದಿನಾರ್‌ಗಳು) ಪಾವತಿಸಲು, ಹಾಗು ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಈ ಅಭಿಯಾನವು 8ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬೈಝಾಂಟೈನ್ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಅಬ್ಬಾಸಿದ್ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ದಾಳಿಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿತ್ತು. ಇದು ಅಬ್ಬಾಸಿದ್ ಖಲೀಫತ್‌ನ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬೈಝಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅಧೋಗತಿಯನ್ನು ಸಹ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿತು.

ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಐದನೇ ತುರಿಯೊಳಗೆ ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲಾವಧಿಗಳಿವೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಮಹಮ್ಮದನ ಮರಣವಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 632 ರಿಂದ ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಞಿ ಐರೀನ್ ಅವಮಾನಿತಳಾದ ಕ್ರಿ.ಶ. 782 ರವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಉದಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಿವರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 606ರಲ್ಲಿ ಗೊತ್ರಗಳ ಏಕೀಕರಣದಿಂದ, ಕ್ರಿ.ಶ. 627ರಲ್ಲಿ ನಿನವೆ ಯುದ್ಧದವರೆಗೆ, ಕ್ರಿ.ಶ. 632ರಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದನ ಮರಣದವರೆಗೆ, ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಶ. 637ರಲ್ಲಿ ಪರ್ಷಿಯಾದ ಸೋಲಿನವರೆಗೆ, ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವು ದೇವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅರೇಬಿಯಾದ ಇಸ್ಲಾಂ ಈ ಮೊದಲ ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷದ ಪೀಡೆಯ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಶ. 606ರಲ್ಲಿ ಮಹಮ್ಮದನಿಂದ ಗೊತ್ರಗಳ ಏಕೀಕರಣ; ನಂತರ ಕ್ರಿ.ಶ. 627ರಲ್ಲಿ ನಿನವೆ ಎಂಬ “ಕೀಲಕ” ಯುದ್ಧ, ಅದರ ಬಳಿಕ ಕ್ರಿ.ಶ. 628ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಪರ್ಷಿಯವೂ ರೋಮೂ ಎರಡೂ ನಾಶವಾಗುವವೆಂದು ಮಹಮ್ಮದನ ಮುನ್ನೋಟ, ತದನಂತರ ಕ್ರಿ.ಶ. 632ರಲ್ಲಿ ಅವನ ಮರಣ. ಈ ದಿನಾಂಕಗಳು ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಕ್ರಮರೇಖೆಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಘಟನೆಕ್ರಮವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ.

ಕ್ರಿ.ಶ. 632ರಲ್ಲಿ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ಮರಣಹೊಂದಿದ ನಂತರ ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಾದಾಗ, ಪೂರ್ವ ರೋಮನ್ನು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ವರೆಗೆ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಅಧಿಕಾರಕೇಂದ್ರವು ಅರೇಬಿಯಾದಿಂದ ಟರ್ಕಿಗೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಮೊದಲನೆಯ ಶೋಕವು ಅರೇಬಿಯಾದ ಇಸ್ಲಾಮನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು, ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಶೋಕವು ಟರ್ಕಿಯ ಇಸ್ಲಾಮನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿತು. ಮೊದಲನೆಯ ಶೋಕದ ಒಳಗೆ, ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷದ ಎರಡೂ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳು ಅರೇಬಿಯಾದ ಇಸ್ಲಾಮ್ ಮತ್ತು ಟರ್ಕಿಯ ಇಸ್ಲಾಮ್ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಇದೇ ಸತ್ಯವು ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯ ಶೋಕಗಳ ನಡುವಿನ ಭೇದದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ.

ಮೊದಲ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿ ಪರ್ಷ್ಯದ ಪತನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ರೋಮ್ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಗೋಡೆಗಳೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು. ಎರಡನೆಯ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿ ಒಸ್ಮಾನ್‌ನ (Ottman ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ) ನಿಕೋಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿನ ವಿಜಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ನಿಕೋಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲಿನ ಒಟ್ಟೊಮಾನರ ವಿಜಯವೆಂದರೆ ನಿಕೋಮೀಡಿಯಾ ಮುತ್ತಿಗೆಗೆ (ಆಧುನಿಕ ಟರ್ಕಿಯ ಇಝ್ಮಿತ್) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು 1333ರಿಂದ 1337ರವರೆಗೆ ನಡೆಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಬೇಯ್ಲಿಕ್‌ನ ಸ್ಥಾಪಕರಾದ ಒಸ್ಮಾನ್ ಪ್ರಥಮನ ಪುತ್ರನಾದ ಸುಲ್ತಾನ್ ಒರ್ಹಾನ್ ಗಾಜಿ, ಬೈಸಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ನಗರವಾದ ನಿಕೋಮೀಡಿಯಾವನ್ನು ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ್ದನು. ನಗರವು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಡೆದುಕೊಂಡಿತು, ಆದರೆ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಸರಬರಾಜಿನ ಕೊರತೆಯಿಂದ 1337ರಲ್ಲಿ ಶರಣಾಯಿತು. ಬೈಸಾಂಟೈನ್ ಪಡೆಗೆ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ಗೆ ತೆರಳಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಯಿತು. ನಿಕೋಮೀಡಿಯಾ ಏಷ್ಯಾ ಮೈನರ್‌ (ಅನಟೋಲಿಯಾ) ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೈಸಾಂಟೈನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ಪತನವು ಪಶ್ಚಿಮ ಅನಟೋಲಿಯಾದ ಬಹುಪಾಲಿನ ಮೇಲಿನ ಬೈಸಾಂಟೈನ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿತು. ಈ ವಿಜಯವು ಒಟ್ಟೊಮಾನರು ಬಿಥೀನಿಯಾದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಬೊಸ್ಪೊರಸ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು. ಇದು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ನ ಮೇಲೆ ಒಟ್ಟೊಮಾನರ ಅಂತಿಮ ಜಯಕ್ಕೆ (ಅದು ಒಂದು ಶತಮಾನಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ನಂತರ, 1453ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿತು) ದಾರಿಯಾದ ಪ್ರಮುಖ ಹಂತವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಮುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು, ಸಣ್ಣ ಒಟ್ಟೊಮಾನ ಬೇಯ್ಲಿಕ್ ಅನ್ನು ಏರುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ ಆರಂಭಿಕ ಪ್ರಮುಖ ವಿಜಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ದಾನಿಯೇಲನು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ವಚನದಲ್ಲಿ ಇರುವ “ಅವನ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದ ಸ್ಥಳವು ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟಿತು” ಎಂಬ ವಾಕ್ಯಾಂಶವು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನ ಮೂಲಕ ನೆರವೇರಿತು ಎಂದು ಅಗ್ರಗಾಮಿಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿ ಬೋಧಿಸಿದರು.

ಇಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ “ಪವಿತ್ರಸ್ಥಳ”ವು ರೋಮ್ ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ಯಾಂಥಿಯಾನ್ ದೇವಾಲಯವಾಗಿತ್ತು; ಆ ದೇವಾಲಯದ “ಸ್ಥಳ”ವೆಂದರೆ ರೋಮ್ ಆಗಿತ್ತು. ಕ್ರಿ.ಶ. 330ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೀನ್ ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನೋಪಲ್‌ಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ರೋಮ್ “ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.” ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನವು ಪ್ರಕಟಣೆ ಹದಿಮೂರು ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೇ ವಚನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅದೇ ಘಟನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಡ್ರಾಗನ್ ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ಆಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಪೇಗನ್ ರೋಮ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರದ “ಆಸನ”ವನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 330ರಲ್ಲಿ ರೋಮನ್ ಸಭೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿತು; ಅಂದರೆ ಅದು ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದಾಗ, ಹೀಗೆ ಒಂದು ಅಧಿಕಾರ-ಶೂನ್ಯತೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಯಿತು; ಅದನ್ನು ಪಾಪಾಲಯ ಸಭೆಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸದುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ನಾವು ಪೂರ್ವ ರೋಮ್‌ನ ರೇಖೆಯನ್ನು ಕ್ರಿ.ಶ. 330ರಿಂದ 1453ರವರೆಗೆ ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಪೂರ್ವ ರೋಮ್ ಕುರಿತು ಇರುವ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ರೋಮ್ ಅನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ರೋಮ್ ಪಟ್ಟಣವು ಅವಮಾನಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಆ ಅವಮಾನವು 782ರಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಞಿ ಐರೀನ್‌ನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ, ಮೊದಲ ನೂರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷದ ಯಾತನೆಯ ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ, ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಆ ಎರಡೂ ಅವಮಾನಗಳು ಕೊನೆಯ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್‌ನಿಂದಲೂ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಪ್ರಕಟನೆ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಐದನೇ ಮತ್ತು ಆರನೇ ತುರಿಗಳು ಪೂರ್ವ ರೋಮದ ಪತನದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವನ್ನೂ ವೃತ್ತಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಗಳ “ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನ”ವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ದೈವಪ್ರೇರಣೆ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಪೂರ್ಣ “ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನ”ಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸ್ವಂತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಯೆಹೂದದ ಪತನವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿನ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಮೂರು ದಾಳಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಇಬ್ರಿಯರನ್ನು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಾಯಿತು; ಅವರು ಮೂರು ಆಜ್ಞಾಪತ್ರಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗುವವರಾಗಿದ್ದರು; ಆ ಆಜ್ಞಾಪತ್ರಗಳೇ 2,300 ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಅವು 1798ರಿಂದ 1844ರವರೆಗೆ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮೂರು ದೂತರ ಆಗಮನದವರೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದವು. ಬಾಬಿಲೋನು ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿ ಪತನವಾಯಿತು. ರೋಮವು ವಿಭಜಿತಗೊಂಡಿತು; ಮತ್ತು ಅದರ ಆ ವಿಭಜನೆಯೊಳಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮ ಅಥವಾ ಪೂರ್ವ ರೋಮ ಎಂಬ ಸ್ಥಿತಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಎರಡು ಅಂಶಗಳು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ದಾನಿಯೇಲ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೊದಲ ಮೂರನೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ಟೋಲೆಮಾಯಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಸೆಲ್ಯೂಕೀದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನವು ಪಾಪೀಯ ರೋಮಿನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಪತನಕ್ಕೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಆ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಮತ್ತು ಗ್ರೀಸಿನ ವಿಲೀನಗತಿಯ ಕಥೆಯ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ. ರೋಮಿನಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಗ್ರೀಸು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಯಿತು. ರೋಮವು ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಮತ್ತು ಅದರ ನಂತರ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮೂರಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಇದು ರೋಮಿನ ತ್ರಿವಿಧ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಮೂರು ಪುತ್ರರಿಗೆ ವಿಭಜಿಸಿದನು. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ರೋಮಗಳು ರೋಮನ ಸಭೆಯನ್ನೂ ರೋಮನ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸಮಾನಾಂತರ ರೇಖೆಗಳಾಗಿವೆ. ಆ ದ್ವಿವಿಧ ವಿಭಜನೆಯೊಡನೆ ಮತ್ತೊಂದು ತ್ರಿವಿಧ ವಿಭಜನೆಯೂ ಇದೆ. ಗ್ರೀಸು ನಾಲ್ಕಿನಿಂದ ಎರಡಾಯಿತು; ಬಾಬಿಲೋನು ಒಂದು ರಾತ್ರಿ; ಯೆಹೂದವು ಮೂರು ದಾಳಿಗಳು. ಇಸ್ಲಾಮಿನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಅವರ “ಉದಯ”ವನ್ನು ಒಂದು “ಬಿಡುಗಡೆ”ಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಅವರ “ಪತನ”ವು ಒಂದು “ನಿಗ್ರಹ”ವಾಗಿದೆ.

ಕ್ರಿ.ಶ. 330ರಿಂದ 476ರವರೆಗೆ ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮಿನ ಕ್ರಮೇಣದ ಪತನವು, ಕ್ರಿ.ಶ. 1798ರಿಂದ ಭಾನುವಾರ ನಿಯಮದವರೆಗೆ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳ ಕ್ರಮೇಣದ ಪತನವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. “330”ನೇ ವರ್ಷವೂ “1798”ನೇ ವರ್ಷವೂ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ “ನಿಯೋಜಿತ ಕಾಲ” ಅಥವಾ “ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲ” ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಮಾರ್ಗಸೂಚಕ ಗುರುತುಗಳಾಗಿವೆ. 330ನೇ ವರ್ಷವು ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ಆರಂಭಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇವೆರಡರ ಅಂತ್ಯವೂ ರೋಮೀಯ ನಾಯಕನ ಅವಮಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾಂಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ರೋಮ್ ನಗರವನ್ನು ಅವಮಾನಪಡಿಸಿದಂತೆಯೇ. 476ನೇ ವರ್ಷವು ಒಂದು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ರಾಜಕೀಯ ರಚನೆ ಮೂರು ಹಂತಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಚೂರುಚೂರಾಯಿತು ಎಂಬುದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. 330ರಲ್ಲಿ ನಗರವು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವುದರಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಆ ಅವಧಿಯ ನಂತರ, ಅವರ ಸಮಸ್ತ ರಾಜಕೀಯ ರಚನೆಯ ಅವಮಾನವು ಸಂಭವಿಸಿತು—ಪ್ರಾಚೀನ ರೋಮಿನ ಪ್ರಮುಖ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯ ಗಣರಾಜ್ಯವನ್ನು ತುಂಡರಿಸಲಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ 476ನೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತು; ಆಗಿನಿಂದ ರೋಮಿನ ಮೇಲೆ ಆಳುವವನು ನಿಜವಾದ ರೋಮೀಯ ರಕ್ತವಂಶದಿಂದ ಬಂದವನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. 330ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ರೋಮಿನ ಎರಡು ರೇಖೆಗಳು, ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ರೇಖೆಗಳು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಡುವ ಭಾಗವು, ಐದು ತಿಂಗಳ ಎರಡು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ರೋಮಿನ ರೇಖೆ ಕ್ರಮೇಣದ ಅವಮಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಕ್ರಮೇಣದ ಅವಮಾನದಲ್ಲೇ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ವ ರೋಮಿನ ರೇಖೆಯೂ ಕ್ರಮೇಣದ ಅವಮಾನದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, 1449ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆಗ ಕೊನೆಯ ಕಾಂಸ್ಟಾಂಟೈನ್ ಆಳಲು ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿದನು.

ಅವರ ಮೇಲಿದ್ದ ರಾಜನು ಮೊಹಮ್ಮದನಾಗಿದ್ದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಮೊದಲ ವಚನದಲ್ಲೇ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಆದಕಾರಣ, ಅವನು ಇಸ್ಲಾಂನ ಮತ್ತಾವುದೋ ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ; ಅವನು ರಾಜನಾದ ಮೊಹಮ್ಮದನೇ, ಮತ್ತು ರಾಜನು ಒಂದು ರಾಜ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಹಾಗೂ ಇಸ್ಲಾಂವು ಮೊಹಮ್ಮದನ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಇಸ್ಲಾಂ ಎಂಬುದು 9/11ರಂದು ಅತಳಗುಂಡಿಯನ್ನು ತೆರೆದ ಕೀಲಿಯಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅತಳಗುಂಡಿಯನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕೀಲಿಯಾಗಿದೆ. ಮುದ್ರಾಕಾಲದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಜಾಗತೀಕರಣದ ಅಜಗರ್-ಮೃಗವೂ ಅತಳಗುಂಡಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತು.

ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುಂದುವರೆಯುವೆವು.