ಸಮಾನಾಂತರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳು - ಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು

ಯೆಶಾಯನ ಈ ವಚನಗಳನ್ನು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಚರ್ಚೆಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಈ ಹಿಂದಿನ ವಚನಗಳಿಂದ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು ನನಗೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಭಾಗವು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುವ ಜನರನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು “ಹೋಗಿ, ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು, ಮುರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಲೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ, ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡುವರು.” ಅವರು ದೇವರು ಯಾರಿಗೆ “ಬೋಧಿಸಬೇಕು” ಮತ್ತು “ಜ್ಞಾನವನ್ನು” ಅಥವಾ “ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು” “ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವನೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದ ಜನರಾಗಿದ್ದರು. ಅದು ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು; ಆದಕಾರಣ ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದುಷ್ಟರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದ ಅದೇ ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಲೋಕಾಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ದಾನಿಯೇಲನ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ “ಜ್ಞಾನಿಗಳು” ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ “ದುಷ್ಟರು” ಜ್ಞಾನದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಯೆಶಾಯನ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಜನರು “ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯ”ದ ಮೂಲಕ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು “ಅವರು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.” ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ, ಮತ್ತು “ಜ್ಞಾನ”ದ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು “ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು” ಅವರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ “ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯ”ವೆಂದರೆ, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ವಚಿಸುವ ಬೈಬಲಿನ ನಿಯಮವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಯೆಶಾಯನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವವರು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ, ಆ ಸಾಲನ್ನು “ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ” ಎಂದು ಹುಡುಕಬೇಕು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವ ಆ ನಿಯಮವನ್ನೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಯೆಹೋವನ ವಾಕ್ಯವೆಂದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ನಂತರ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದ ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಇತರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸದ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಇರಿಸುವ ವಿಧಾನವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಸಾಲು ಇಡುವ ಪ್ರಯತ್ನದ ಯಶಸ್ಸು, ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ನಿಜವಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. “ಆಜ್ಞೆಗಳು” ಆಗಿರುವ ಆ ನಿಯಮಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಅವು ಬೈಬಲಿನೊಳಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗುವ ಯೆಶಾಯನ ಕನ್ಯೆಯರು, ತಾವು ಮರೆತಿರಬಾರದ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಡುವುದರಿಂದ ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಏನೆಂದರೆ, ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.

ದೇವರು ಗೊಂದಲದ ಕರ್ತನಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಆ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಆಧಾರಬಿಂದು ಎಂದರೆ, ಬೈಬಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯೂ ಅದೇ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ರೇಖೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಆ ರೇಖೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಅದೇ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಲೋಕಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದೇ ಘಟನೆಗಳ ರೇಖೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಪರಿಶೋಧನಾ ಅವಧಿಯ ಮುಕ್ತಾಯದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುವ ಘಟನೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ನಂತರ ಏಳು ಕೊನೆಯ ಕಾಟಗಳು ಬಂದು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ದ್ವಿತೀಯ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಪ್ತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯ ವರ್ತಮಾನವು ಆ ಇತಿಹಾಸರೇಖೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವರ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪ್ರವಾದಿಯ ಸಾಕ್ಷಿಯು ದೇವರಿಗೆ ಅವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಾದ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಇರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್, ವ್ಯಾಟಿಕನ್, ಯುನೈಟೆಡ್ ನೆಶನ್ಸ್, ಭೂಮಿಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಅಥವಾ ಇಸ್ಲಾಂ ಕುರಿತು ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅದೇ ರೇಖೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಮಲಾಕಿಯ ಎಲೀಯನ ಸಂದೇಶವೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು ಒಂದು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಹದಿನೆಂಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂದೇಶಗಳೂ, ದಾನಿಯೇಲನು ಹನ್ನೊಂದು ಮತ್ತು ಹನ್ನೆರಡರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಂದೇಶವೂ ನಿಖರವಾಗಿ ಒಂದೇ ಸಂದೇಶವಾಗಿವೆ. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಇತಿಹಾಸರೇಖೆಯಾಗಿದ್ದು, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಕಥನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶೇಷ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.

ಆ ವಿಶೇಷ ಸಂದೇಶದ ಕುರಿತು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ, ಅದು ಮಾನವಕೂಲದ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ದೇವಜನರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಕಟವಾಗುವುದು. ಆ ವಿಶೇಷ ಸಂದೇಶವು ಯಾವಾಗಲೂ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಬರುವ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯದ ಕುರಿತು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ನಾವು ಈಗ ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಶೋಧನಾ ಕಾಲದ ಮುಕ್ತಾಯದ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದಾದುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸೋಣ.

ಮೇಲಿರುವ ಪರಿಶುದ್ಧಾಲಯದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ವಚನದ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೃಪಾಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು, ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಿಂದ ದೇವರ ದಾಸರಿಗೆ ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವಿಶೇಷ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶವು ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಏಳು ಕೊನೆಯ ಕಾಟಗಳಿಗಿಂತ ತಕ್ಷಣ ಮೊದಲು ದೇವರ ಜನರು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದೇಶವು ಇರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆ “ಕಾಲವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ” ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರವಾದನೆ” (ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದ ಪ್ರವಾದನೆ)ಯು ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆಯಲ್ಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿರುವ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಏಕೈಕ ಪ್ರವಾದನೆ ಎಂದರೆ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಪ್ರವಾದನೆ.

ಮಾನವನ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ತಕ್ಷಣ, “ಕಾಲವು ಸಮೀಪಿಸಿದೆ” ಎಂಬ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, “ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು” ಗುರುತಿಸುವ ವಿಶೇಷವಾದ ಬೈಬಲ್ ಸತ್ಯದ ಒಂದು ಮುಕ್ತೀಕರಣವು ಸಂಭವಿಸುವುದು. ಪ್ರಕಟಣೆ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ದೂತನು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಕೂಗಿದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ “ಸೈತಾನನು” ಮೋಸಗೊಳಿಸುವ “ಸಭೆಗಳು” ಮೋಸಹೋಗುವುದು, ಅವರು “ಸತ್ಯದ” ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ತಾವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಎರಡನೇ ಥೆಸಲೊನೀಕದ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು, “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಡುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಮುಖ್ಯ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವಾಗಿದೆ; ಆ ಹೀಬ್ರೂ ಪದವು ಮೂರು ಹೀಬ್ರೂ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೆಗಾವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಒಂದು ಗುಣಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ, ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖದ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸತ್ಯವೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಬಲವಾದ ಮೋಹವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬೈಬಲೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವಿದೆಯೇ?

ಥೆಸಲೋನಿಕದ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಪಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದ ಒಂದು ಟಿಪ್ಪಣಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ “ಸೈತಾನದ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಕಾರ್ಯ” ಎಂದು ಕರೆಯುವುದೇ, ಪೌಲನು “ಸೈತಾನದ ಕಾರ್ಯಸಾಧನೆ, ಸಮಸ್ತ ಶಕ್ತಿ, ಸೂಚಕಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳಿನ ಅದ್ಭುತಗಳೊಂದಿಗೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು. ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಮತ್ತು ಪೌಲರು ಗುರುತಿಸಿದ ಆ ಮೋಸಕಾರಿ ಕಾರ್ಯವು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಳ್ಳುವ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ ತೆಸ್ಸಲೋನಿಕದ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿರುವ ಪೋಪನನ್ನು ಪೌಲನು ನಾಲ್ಕು ವಿಭಿನ್ನ ಪದಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೋಪನು “ಪಾಪದ ಮನುಷ್ಯನು”; ಅವನು “ನಾಶದ ಮಗನು”; ಅವನು “ಅಧರ್ಮದ ರಹಸ್ಯ” ಮತ್ತು “ಆ ದುಷ್ಟನು” ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಈ ನಾಲ್ಕು ಹೆಸರುಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ, ಪೋಪನ ಕುರಿತು ಪೌಲನು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪೌಲನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಪೋಪನು “ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವನು” ಎಂದು ಅವನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪೋಪನು “ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವನು,” ಮತ್ತು ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬೈಬಲಿನ ಸಾಕ್ಷಿ—ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಾತ್ರವಾದ ಏಕೈಕ ಬೈಬಲಿನ ಸತ್ಯವಲ್ಲ; ರೋಮನ್ ಚರ್ಚಿನ ಪೋಪನೇ ಬೈಬಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಬೈಬಲಿನ ಸತ್ಯವು, ಪಾಪಾಸತ್ವವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುತ್ವವಹಿಸುವ “ಕಾಲ”ವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ, ಬೈಬಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಏಳು ವಿಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ನೇರ ಉಲ್ಲೇಖಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಮಾನವಕುಲವು ಕತ್ತಲೆಯ ಯುಗಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಅದೇ “ಕಾಲ.” 538ರಿಂದ 1798ರವರೆಗೆ, ಪಾಪಾಸತ್ವವು ಲೋಕವನ್ನು ಆಳುವ ನಿಖರವಾದ “ಕಾಲ”ವನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಗುರುತಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಬೈಬಲು ಪೋಪನನ್ನು ಪಾಪಾಸತ್ವವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌಲನು, ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವನು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಪೌಲನು ಇನ್ನೂ, “ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದಾದರೂ, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವದಾದರೂ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಎದುರಿಸಿ ಉನ್ನತಿಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು; ಹೀಗಾಗಿ ಆತನು ದೇವರೇ ಆಗಿರುವವನಂತೆ ದೇವರ ಆಲಯದಲ್ಲಿ ಕೂತು, ತಾನು ದೇವನೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು” ಎಂಬುದು ಪೋಪನಿಗೇ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇತರ ಸಂಗತಿಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಇದು ಬೈಬಲ್‌ನ ಪ್ರವಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಚಿಹ್ನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನು ಹಿಟ್ಲರ್‌ನಂತವನೂ ಅಲ್ಲ, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಮಹಾನನಂತವನೂ ಅಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಪೋಪನ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂಕೀರ್ಣವಲ್ಲದೆ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಶಾಹಿಯಲ್ಲ, ದೇವರ ಆಲಯದೊಳಗೇ ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಶಾಹಿ. ಕ್ರಿಸ್ತವಿರೋಧಿ ತಾನು ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯೊಳಗೆ ಆಸೀನನಾಗಿರುವನೆಂದು ಹಕ್ಕುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಪೌಲನೂ ದಾನಿಯೇಲನೂ ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಪೋಪನು ತಾನು ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯೊಳಿರುವಾಗ, ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಬೇಕೆಂದೂ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಉನ್ನತಿಗೇರಬೇಕೆಂದೂ ಆಶಿಸಿದ ಸೈತಾನನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪೋಪನ ಒಂದು ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮಮೋಹಿಯೆಂದು ಪೌಲನು ತೋರಿಸುವಾಗ, ಪೌಲನು ಕೇವಲ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ ಪೋಪನ ಕುರಿತು ದಾನಿಯೇಲನ ವಿವರಣೆಯನ್ನೇ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಬಹುಪಾಲು ಬೈಬಲಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವದರಿಂದ, ನಾನು “ಪೌಲ ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು ಹೀಗೆ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾನೆ:

ಪೌಲನು ಪೋಪನ ಆತ್ಮಮುಗ್ಧ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳುವಾಗ, ದಾನಿಯೇಲನ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, “ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ತನ್ನನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವವನು ಪೋಪನೇ; ಹೀಗಾಗಿ ತಾನೇ ದೇವರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ದೇವರ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ದೇವರಂತೆ ಕೂತುಕೊಳ್ಳುವನು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಾಸಿಯ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದಾನಿಯೇಲನ ಆ ವಾಕ್ಯವು, ಪಾಪಾಸಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು ಎಂಬುದನ್ನು “ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲು” ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ “ಕಾಲ”ವನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ, “ಕ್ರೋಧಸಮಾಪ್ತಿ ನೆರವೇರುವ ತನಕ” ಪಾಪಾಸಿಯು “ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗುವನು” ಎಂದು ಅದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

“ಕೋಪ”ವು 1798ರಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ವಚನದಲ್ಲಿ ದಾನಿಯೇಲನು (1260 ವರ್ಷದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಏಳು ನೇರ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದಲ್ಲವಾದರೂ), ಆದಾಗ್ಯೂ ನೇರವಾಗಿ ಪಾಪಾಸತ್ತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಯೋಹಾನನು ಕರೆಯುವಂತೆ, ಅದು 1798ರಲ್ಲಿ “ಘಾತಕ ಗಾಯವನ್ನು” ಹೊಂದಿತು ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಆ ವಚನವು ಪಾಪದ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸದಿದ್ದರೂ, ಪಾಪಾಸತ್ತೆಯ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ.

ಆ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಕ್ರಿ.ಶ. 538ರಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಪಾಪಾಸನವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೌಲನು ಸಹ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಏಕೆಂದರೆ, ತಾನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಥೆಸಲೋನಿಕದವರಿಗೆ ಈ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸತ್ಯವು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿತ್ತು ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು: “Remember ye not, that, when I was yet with you, I told you these things?” ತಾನು ಅವರೊಂದಿಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದೇನೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಅವನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ “ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುವವರೆಗೆ” ಪಾಪಾಸನವನ್ನು “ತಡೆಯುವುದು ಏನು” (“what withholdeth” ಎಂದರೆ ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು) ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರು ಎಂದು ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಮರింపಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಾಸನವು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸುವ ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಶಕ್ತಿ, ಪೌಲನು ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆದಾಗ ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅದೇ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮಾಗಿತ್ತು. ಪಾಪಾಸನವು ಲೋಕದ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಪಡೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅನ್ಯಧರ್ಮೀಯ ರೋಮವನ್ನು “ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವುದು” ಎಂದು ಪೌಲನು ಬರೆದನು.

ಈ ತಿಳುವಳಿಕೇ ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರನ್ನು ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ “ನಿತ್ಯ”ವೆಂದು ಸಂಕೇತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯು ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ನಡೆಸಿತು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ, ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅವರ ದಾನಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥಗಳ ಅರಿವಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು, ಮತ್ತು ಆ ಎರಡು ಗ್ರಂಥಗಳು ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪಾಪಲ್ ರೋಮ್ ಎಂಬ ಎರಡು ನಾಶಕಾರಕ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಥೆಸಲೋನಿಕದ ಪಾಠಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರು—ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ತಿಳಿದಿದ್ದಂತೆ ಪೋಪನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನೆಂಬುದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದವರು—ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಪಾಪಲ್ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಮುಂಚಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಶಕ್ತಿ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದಾಗ, ಮತ್ತು ಪಾಪಸಿ ಭೂಮಿಯ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಏರಿಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕೆಂದು ಪೌಲನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆಂದು ಕಂಡಾಗ, ಅದನ್ನು ಅವರು ದಾನಿಯೇಲನ ಗ್ರಂಥದ “ನಿತ್ಯ” ಸಂಗತితో ಸಂಬಂಧಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಸಿ ಲೋಕದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮೊದಲು “ನಿತ್ಯ”ವು “ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕು” ಎಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪೌಲನ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು, ಪೈಗನ್ ರೋಮೇ ದಾನಿಯೇಲನ “ನಿತ್ಯ” ಎಂದು ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು; ಅದರ ನಂತರ ದಾನಿಯೇಲನ ಎರಡು ನಾಶಕಾರಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪೈಗನ್ ರೋಮ್ ಮತ್ತು ಪಾಪಲ್ ರೋಮ್ ಆಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಗುರುತಿಸಲಿಕ್ಕಾಯಿತು. ಈ ಸತ್ಯವೇ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳವಳಿಯ ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತದೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಥೆಸಲೋನಿಕದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ಪಾಪಲ್ ಶಕ್ತಿಯ ಉದಯವನ್ನು ಅದು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಡುವ ತನಕ “ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವ ಶಕ್ತಿ ಪೈಗನ್ ರೋಮೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದು, ಮತ್ತು ದಾನಿಯೇಲದಲ್ಲಿನ “ನಿತ್ಯ”ದ ಕುರಿತು ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ವಿಕಾಸದ ಈ ಸಮಗ್ರ ದೃಷ್ಟಾಂತವು ಈ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಚಿಂತನೆಯ ಸರಿಯಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ “ದೈನಂದಿನ” ಎಂಬ ಸತ್ಯವು, ದಾನಿಯೇಲನು ನಾಶದ ಅಸಹ್ಯವೆಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ಪಾಪಲ್ ರೋಮ್ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಪೈಗನ್ ರೋಮ್‌ನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್ ಅರಿತಾಗ, ಬೈಬಲ್ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರವಾದನಾ ಕಾಲಗಳನ್ನು ಅವನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು; ಮತ್ತು ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಈ ಒಳನೋಟಗಳಿಗೆ ತೆರೆದಾಗ, ಅವನು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸತ್ಯಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಆ ಸತ್ಯಗಳು 1843 ಮತ್ತು 1850ರ ಮುಂಚೂಣಿ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಎರಡು ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಂಕಿತಗೊಂಡವು. ಆ ಸತ್ಯಗಳೇ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಸ್ತಿವಾರವಾಗಿದ್ದು, ಅವು “ಕಾಲ”ದ ಗುರುತಿನ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತರಾಗಿದ್ದವು. ಅಸ್ತಿವಾರಗಳು ಯಾವಾಗ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಎಂಬ ಇತಿಹಾಸವು ಹಬಕ್ಕೂಕರ ಫಲಕಗಳ ಕುರಿತು ಪ್ರಧಾನ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿದೆ.

ಹಬಕ್ಕೂಕನ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಸಂಗತಿಯೇನಂದರೆ, ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದ್ದ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳು ಅಂತಿಮ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸತ್ಯಗಳು ಇದ್ದವೆಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಒಂದು ರಚನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದವು. ಅಸ್ತಿವಾರದಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಮೊದಲನೆಯ ಸತ್ಯವಿತ್ತು; ಆದರೆ ದಾನಿಯೇಲನ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ “ನಿತ್ಯ”ವು ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಮೊದಲ ಸತ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಸ್ತಿವಾರದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲಾಗಿಬರುವ ಸತ್ಯವು ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಆಗಿತ್ತು; ಆದರೆ “ನಿತ್ಯ”ದ ಸತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮೊದಲನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲು ಅವನು ಗುರುತಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪ್ರವಾದನೆಯ ರಚನೆಯನ್ನು ಮಿಲ್ಲರ್ ಗುರುತಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ರಚನೆಯು ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ಉಜ್ಜಾಡುಗೊಳಿಸುವ ಎರಡು ಅಧಿಕಾರಗಳ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮಿಲ್ಲರ್ ಅಜಗನನ್ನು (ಪೇಗನ್ ರೋಮ್) ಮತ್ತು ಮೃಗವನ್ನು (ಪಾಪಾಸಿ) ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಮೂರನೆಯ ದೂತನು ಅಜಗನನ್ನು (ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು), ಮೃಗವನ್ನು (ಪಾಪಾಸಿ), ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರವಾದಿಯನ್ನು (ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ) ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಎರಡು ಅಗ್ರಗಾಮಿ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳ ಮೇಲೆ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳು ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕಾಲಪ್ರವಚನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ—ಕೆಲವನ್ನಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ—ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನೀವು ಅವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಶೀಲಿಸದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಅವನ್ನು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು? ಆಧಾರಭೂತ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದನ್ನು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಂತರ ಆ ಸತ್ಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅವರು ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವವರು ಅವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು, ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆ ಅಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಾಲರೇಖೆಯ ಮೇಲೆ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬನು ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಅಂಥ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದಾಗ—ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಿಲ್ಲರೈಟರು ಬೈಬಲಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಿದ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳಿಂದ ಸಮರ್ಥಿತವಾದ ಈ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಅವಧಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾನೆ—ಅವನು ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ: ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಇತಿಹಾಸವು ಅದೇ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಸಂಕೇತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಪೂರ್ವರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ದೃಷ್ಟಿಕೋಣದೊಂದಿಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಇತಿಹಾಸವು ಪುನರಾವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆ ಗ್ರಹಿಕೆ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮೇಲೆ, ಯೇಸು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅವನು ಕಾಣಬೇಕು.

ಲೋಕದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು “ದೇವಾಲಯದ ಕಟ್ಟಡ”ವೆಂದು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಪ್ರವಾದನರೇಖೆಯಿಂದ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಅಡಿಪಾಯದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವ ಅಂತಿಮ ಶಿಖರಶಿಲೆಯೊಂದು ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ತಂದ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯವು (ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾಕಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಹೊರತಾಗಿ ಇಡಬಹುದಾದ ಬೇರೆ ಅಡಿಪಾಯವಿಲ್ಲ) ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಯೇಸು ಆರಂಭದ ಮೂಲಕ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುವದರಿಂದ, ಶಿಖರಶಿಲೆ—ಅಂದರೆ ದೇವಾಲಯದ ಮೇಲಿನ ಅಂತಿಮ ಕಲ್ಲು—ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗಾಗಿ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯವು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆ ಅಡಿಪಾಯವು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಪೌಲನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತಾನು ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅಥವಾ ಆರಂಭವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದ ಒಂದು ದೇವಾಲಯದ ನಿರ್ಮಾಣವೆಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅನ್ಯಜನರಿಗೆ ಅಪೋಸ್ತಲನಾಗಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಸಭೆಯ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕಲು ಅವನನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಯಿತು. ಅದೇ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೌಲನು ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ದೇವಾಲಯವೆಂದೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಸೊಲೊಮೋನನ ದೇವಾಲಯವೂ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಪವಿತ್ರಸ್ಥಾನವೂ ಇವೆ; ಅವುಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅಡಿಪಾಯಗಳಿದ್ದು, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಮಿಲ್ಲರನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾದ ಅಡಿಪಾಯವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ದೇವಾಲಯವಾಗಿತ್ತು; ಮತ್ತು ಆ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಅದು ಆತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವಾಲಯವಾಗಿದೆ.

ಆದುದರಿಂದ ಶಿರೋಶಿಲೆಯೂ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಆಗಿರಬೇಕು; ಆದರೆ ಆ ಶಿರೋಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಒಂದು ಪ್ರವಾದ್ಯ ನಿಯಮವೂ ಸೇರಿರಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಮಿಲ್ಲರ್‌ಗೆ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹವು ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್‌ಗಳ ಪ್ರಮುಖ ನಿಯಮವೆಂದರೆ “ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನ” ಎಂಬ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿತ್ತು. ಆ ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಲಪ್ರವಾದ್ಯದ ಯಾವುದೇ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಆದಕಾರಣ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ತಿವಾರವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿರುವ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು (ಅಸ್ತಿವಾರವನ್ನು) ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ, ಮತ್ತು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹದೊಳಗಿನ ಪ್ರಮುಖ ನಿಯಮವಾಗಿರುವ, ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾದ ಒಂದು ಪ್ರತಿರೂಪವು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇರಬೇಕು. ಆ ನಿಯಮವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿಯೂ “ಮೊದಲ ಉಲ್ಲೇಖ” ಎಂಬ ನಿಯಮವೇ ಆಗಿದ್ದು, ಅದು ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವದ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.

2 ಥೆಸಲೊನೀಕದಲ್ಲಿ, ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದಬೇಕೆಂದು ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದವರು, ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ, ಮೂರು ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ರಚಿಸಲಾದ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಗ್ರೀಕ್ ಪದವು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬಿದ್ದದರಿಂದ ಬಲವಾದ ಮರುಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆ ಗುಂಪು, ಎರಡು ಪವಿತ್ರ ಚಾರ್ಟ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಸ್ತಿವಾರಗಳಾದ ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಆದದರಿಂದ, ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಕೆಲವು ಸಮಯದಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಆ ಭಾಗವು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ:

ಈ ಹಿಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ “ಸತ್ಯದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಸಭೆಗಳು” ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವರು ದಾನಿಯೇಲನೂ ಮತ್ತಾಯನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ದುಷ್ಟರೂ ಮೂರ್ಖರೂ ಆದ ಕನ್ಯೆಯರೇ ಆಗಿದ್ದು, ಆಮೋಸ 8:12 ಪ್ರಕಾರ, ತಡವಾಗಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ದೇವರ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಆರಂಭಿಸುವವರು ಇವರೇ. ಅದು ತಡವಾಗಿ ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಅಡಿಪಾಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬಿದರು. ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂ ಮೊದಲಾಗಿ 1863ರಲ್ಲಿ ಆ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು; ಆ ಸಮಯದಿಂದ ನಂತರ ಅದರ ಪತನವೇ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.

ನಾನು ಬರೆಯಲಿರುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಾಧೀನವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ 1863ರಿಂದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹೊಸ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಬೆಳಕು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು? 1888ರಲ್ಲಿ ಜೋನ್ಸ್ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಗನರ್‌ಗಳ ಸಂದೇಶದ ಕುರಿತು ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಅವರು, ಅದು ತಾವು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದೇಶವೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಸಂದೇಶವು 1888ರಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಮತ್ತು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವಂತೆಯೂ ಕಂಡಿರಬಹುದು; ಆದರೆ ಆ ಹೊಸತನವೂ ಆ ಆಘಾತವೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂದೇಶದಿಂದ ಉಂಟಾದವುಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ 1863ರಿಂದ ದೇವರ ಜನರ ಮೇಲೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಅಂಧತ್ವದಿಂದ ಉಂಟಾದವು.

1863ರ ಮೊದಲು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್ ಲವೊದಿಕ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ಎಲೆನ್ ವೈಟ್ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ 1863ರ ಮೊದಲುಲೇ ಲವೊದಿಕ್ಯದ ಕುರುಡುತನವು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನ ಮೇಲೆ ಈಗಾಗಲೇ ಆವರಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಆದರೆ 1863ರಲ್ಲಿ ಸಭೆಯು ಲೇವಿಯಕಾಂಡ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿರುವ “ಏಳು ಕಾಲಗಳು” ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಬದಿಗಿಟ್ಟಿತು; ಅದು ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಮೊದಲನೆಯ “ಕಾಲಪ್ರವಾದನೆ” ಆಗಿತ್ತು. 1863ರಿಂದ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರವಾದನಾ ಬೆಳಕು ಇಲ್ಲ! ಏನು ಬದಲಾಯಿತು?

ಪ್ರವಚನಾತ್ಮಕ ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯದ ಅತಿ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು, 1863ರಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನಿಂದ ಬದಿಗಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ತನನ್ನೇ Palmoni ಎಂಬ “ಅದ್ಭುತ ಸಂಖ್ಯಾಕಾರ”ನಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ ಕ್ರಿಸ್ತನು ದಾನಿಯೇಲನಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕಾಲದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೇವಾಲಯದ ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೆ ಮಿಲ್ಲರ್ ಇಟ್ಟ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬದಿಗಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಮಿಲ್ಲರ್ ಕಂಡುಹಿಡಿದ ಅತಿ ಮೊದಲ ಕಲ್ಲು…

ಇದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೇವೆ.