ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏನು? - ಸಂಖ್ಯೆ ಐದು

ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳೊಳಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಇತಿಹಾಸವು, ನಾವು ಈಗ ಇರುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನೇ ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸವು ಬಂದುವರೆಗೆ ಆ ರಹಸ್ಯವು ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು. “ಸತ್ಯ”ದ ಆತ್ಮನಾದ ಆದರಣಿಕನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಕಾಲವಿದು; ಯೋಹಾನನು ಅದನ್ನು ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆ ಎಂದು ಕರೆದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನೇ ಸತ್ಯನು. “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ದೇವರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಇಬ್ರಿಯ ಭಾಷೆಯ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ಪರಿಶುದ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೆಲ್ಲೆಡೆ ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬ ಅದ್ಭುತ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯಷ್ಟೇ ಇದಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗುವಾಗ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರವಾದನೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕೀಲಿಯಾಗುವ ಅದ್ಭುತ ಅಚ್ಚರಿಯೂ ಆಗಿದೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅದು ಸಮಸ್ತ ಬೈಬಲನ್ನೇ ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ, ಕೇಳುವುದಕ್ಕೂ, ಕೈಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವವರಿಗೇ ಅದು, ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲವು ಸಮೀಪವಾಗಿದೆ.

ಮಾನವರು “ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಅದರಿಂದ ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಮಾನವರು ಬೌದ್ಧಿಕವಾಗಿ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಅದರ ಮಹತ್ವಕ್ಕೆ ವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು; ಆದರೆ “ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಲೇಬೇಕು. ಅದು ಅಂತರಂಗೀಕೃತವಾಗಬೇಕು ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅನುಭವದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಬೇಕು; ಯಾಕಂದರೆ ಆ ವಾಕ್ಯವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವವರಾಗಿ ಆಗಬೇಕೆಂದು ಹುಡುಕುವವರಿಗೆ ದೇವರ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತದೆ. “ಸತ್ಯ” ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪದದ ಕುರಿತು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪರಿಶೋಧನೆಯ ಆರಂಭಿಕ ಮೂಲಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ, “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದ ಅದ್ಭುತ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೂ ಬೈಬಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಳಕೆಯನ್ನೂ ಚರ್ಚಿಸುವ ಹೀಬ್ರೂ ಪಂಡಿತರು ಇದ್ದರು. ಆದರೆ “ಸತ್ಯ” ಎಂಬ ಪದದ ಕುರಿತು ಅವರ ಬೌದ್ಧಿಕ ಗ್ರಹಿಕೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಬಳಿಗೆ ನಡೆಸಿದೆ ಎಂದು ನಂಬುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.

ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬ ಈ ಪ್ರವಾದಿಕ ಸತ್ಯವು, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ “ಎಣ್ಣೆ” ಕುರಿತು ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ ನೀಡಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ವರನಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಎರಡು ವರ್ಗದ ಕನ್ಯೆಯರ ಕುರಿತು ಆಕೆ ನೀಡಿದ ವಿವರಣೆಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಸಂಕೇತವು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥವು ಆ ಸಂಕೇತವು ಇರುವ ಸಂದರ್ಭದ ಮೂಲಕವೇ ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕು. ಅದು ಪದದ ಕುರಿತು ವ್ಯಾಕರಣ ತಜ್ಞನು ಕೊಡುವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಆ ಪದವು ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾಲಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡಬಾರದು. ಈ ಎರಡು ವಿಧಾನಗಳನ್ನೇ “ಸತ್ಯ”ವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಸಂಕೇತವು ಅದು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಂದರ್ಭದ ಮೂಲಕವೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮದೊಳಗೆ, ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ರೂಪಕದಲ್ಲಿರುವ “ಎಣ್ಣೆ” ಎಂಬ ಪದವು, “ಎಣ್ಣೆ” ಕಂಡುಬರುವ ಆ ಭಾಗದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಕನಿಷ್ಠ ಕೆಲವು ವಿಭಿನ್ನ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆ ಒಂದು ವರ್ಗದ ಕನ್ಯೆಯರು ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಗದವರು ಹೊಂದಿಲ್ಲ?

ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಕಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿತ್ವವು ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಎಣ್ಣೆಯು ಸಹ ಒಂದು ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು “ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ” ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಉಪಮೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಣ್ಣೆಯು ಕೇಳಲ್ಪಡಬೇಕಾದ, ಓದಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಕೈಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

“ಎಣ್ಣೆ” ಎನ್ನುವುದು ಅಂತಿಮ ಸಂದೇಶವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಆ ವಾಕ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಬಯಸುವವರು ಹೋರೇಬಿನ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಮೋಶೆಯು ಮಾಡಿದಂತೆ ದೇವರಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಗಮನಿಸಿರಿ: ದೇವರು ತನ್ನ “ಮಹಿಮೆಯನ್ನು” ನಮಗೆ “ತೋರಿಸಲಿ” ಎಂದು ನಾವು “ಮೋಶೆಯು ಮಾಡಿದಂತೆ ಮೊರೆಯಿಡಬೇಕಾದರೆ,” ಮೊದಲು ನಾವು ಸಾಂತ್ವನಕರನಾದ ಪರಿಶುದ್ಧ ಆತ್ಮನನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು. ನಾವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ದೇವದೂತರ ಮೂಲಕವೂ ಎರಡು ಬಂಗಾರದ ಕೊಳವೆಗಳ ಮೂಲಕವೂ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ನೀತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆವು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಾವು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಲವೋದಿಕ್ಯ ಸಭೆಯ ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಪರಂಪರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ನಾವು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಮೊರೆಯಿಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದರೆ, ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆತನ ನೀತಿಯು “ದೇವರ ಆತ್ಮದ ಸಂದೇಶಗಳ” ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ತಲುಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವು ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವ ಅಭಿಷಿಕ್ತರಾದ ಇಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಸಂವಹಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ನಾವು ಆತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಆತನ ನೀತಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇವೆ.

“ಸಕಲ ಭೂಮಿಯ ಕರ್ತನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ” ಆ ಇಬ್ಬರು “ಅಭಿಷಿಕ್ತರು,” ಪ್ರಕಟಣೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಜಕರ್ಯನದ್ದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಯೋಹಾನನದ್ದಾಗಲಿ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಕುರಿತಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಆ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಸಂದರ್ಭವು, ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಒಂದು, ವಚನ ಒಂದುರಲ್ಲಿ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಸಂದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅತಿ ಮೊದಲ ಸತ್ಯವಾದ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ತಂದೆಯಿಂದ ಮಗನಿಗೆ, ಮಗನಿಂದ ದೇವದೂತರಿಗೆ, ದೇವದೂತರಿಂದ ಪ್ರವಾದಿಗೆ, ಪ್ರವಾದಿಯಿಂದ ಸಭೆಗೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಮಾನವಕುಲದೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು, ಅಂತಿಮ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶದೊಳಗೆ ಆತನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವ ಮುಖ್ಯ ಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಮೊದಲನೆಯದೂ ಮೂರನೆಯದೂ ಆದ ದೂತರ ಸಂದೇಶಗಳ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಒತ್ತಿಹೇಳಿಕೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿದೆ.

ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವು ವಿಲಿಯಂ ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ. ಅವರು ಆ ಚಳುವಳಿಯ “ತಂದೆ” ಆಗಿದ್ದರು; ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಇದು ಒಬ್ಬ ಮಗನಿರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅಗತ್ಯಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು “ಮಿಲ್ಲರೈಟ್” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿದರು; ಆ ಪದವು ಒಂದು ವಿಧದ ಬಂಡೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಪದವಾಗಿದೆ. ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಬೈಬಲ್‌ನ ನಿಯಮಗಳ ಒಂದು ಸಮೂಹವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತಗೊಳಿಸಲು ಅವರನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು. ಆ ನಿಯಮಗಳು, ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಪೀಳಿಗೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮೂರ್ಖ ಲವೋದಿಕೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯನ್ನರಾಗಬೇಕೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದಂತೆಯೇ, ದೇವರ ಆತ್ಮದ ಸಂದೇಶಗಳ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ—ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವೆಯಾದರೂ ಅಥವಾ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವೆಯಾದರೂ—ಒಂದು ಪ್ರಧಾನ ಅಂಗವಾಗುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ತಂದೆಯಾಗಿ, ಅವರು ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಒಂದು ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ಆ ಚಳುವಳಿಯ ಸಂದೇಶದ ಅರಿವು, ಮಿಲ್ಲರ್ ಅವರನ್ನು ಮೊದಲ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಹೇಗೆ ಬಳಸಲಾಯಿತೋ ಅದೇ ರೀತಿ, ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪ್ರವಾದನೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಬೈಬಲ್‌ನ ವಿಶೇಷ ನಿಯಮಸಮೂಹದ ಮೂಲಕ ದಿಕ್ಕುನಿರ್ದೇಶಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಿನ್ನೆ, ಇಂದು, ಸದಾಕಾಲವೂ ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅಡ್ವೆಂಟಿಸಂನ ಆರಂಭದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವರ ಆತ್ಮದ ಸಂದೇಶಗಳು ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾರಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟರೊಂದಿಗೆ ಆ ಎರಡು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದವು; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಬೈಬಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮವಾಗಿವೆ. ವಿಚಾರಣಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪಿನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುವ ಯೋಹಾನನು ಪಾತ್ಮೋಸ್ ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿದ್ದುದಕ್ಕಿರುವ ಕಾರಣ ಇದೇ.

ಪಾತ್ಮೋಸದ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಸಂದರ್ಭವು ಯೋಹಾನನು ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾದನೆಯ ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ದೇವರ ಆತ್ಮದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.

ದೇವರ “ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳ” ಜನರ ಮೇಲಿನ ಹಿಂಸೆಯೂ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವರ ಮರಣವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಏಲೀಯ ಮತ್ತು ಮೋಶೆ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮೂರೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಮ್ಮ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ; ನಂತರ ಅವರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು, ಆದರೆ ಆ ಬಳಿಕ ಅವರು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡರು.

ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರವಾದಿಗಳೂ ತಮ್ಮದೇ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕಿಂತ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ವಿಷಯವನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವ ಒಂದು ಗ್ರಂಥವಿದ್ದರೆ, ಅದು ಪ್ರಕಟನೆ ಗ್ರಂಥವೇ ಆಗಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಬೈಬಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಂಥಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು, ಅದರ ಬಳಿಕ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುವ ಒಂದು “ಸಂದೇಶ” ಇರಲೇಬೇಕು. ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದು ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ನೇರವಾಗಿ ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯ ದೂತನ ಸಂದೇಶದ ವಿರುದ್ಧದ ಒಂದು ದಾಳಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಲ್ಲರ್‌ನ ಸಂದೇಶ ಮತ್ತು ಚಳುವಳಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂದೇಶವೂ ಚಳುವಳಿಯೂ ಆ ದಾಳಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಜುಲೈ 18, 2020ರಂದು ಸತ್ತವು. ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ ಹನ್ನೊಂದರ ಪ್ರಕಾರ ಆ ದಾಳಿಯನ್ನು ಅತಲ ಕುಳಿಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಬಂದ ಮೃಗವು ನಡೆಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.

“ಅಗಾಧ ಗುಂಡಿ”ಯು ಸೈತಾನನ ಶಕ್ತಿಯ ಹೊಸ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಕಟನೆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಅಗಾಧ ಕುಳಿಯಿಂದ ಬರುವ ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಪ್ರಕಟನೆ ಅಧ್ಯಾಯ 9, ವಚನ 2ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಂ; ಎರಡನೆಯದು ಅಧ್ಯಾಯ 11, ವಚನ 8ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ನಾಸ್ತಿಕತೆ; ಮೂರನೆಯದು ಅಧ್ಯಾಯ 17, ವಚನ 8ರಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ರೋಮ್. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ “ಹೊಸ ಪ್ರಕಟನೆ”ಯೆಂದರೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಚಳುವಳಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿರೂಪಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಚಳುವಳಿಯನ್ನೇ ದಾಳಿ ಮಾಡುವುದಲ್ಲ, ಲೋಕವನ್ನೂ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ ನಕಲಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಾದ “ವೋಕ್-ಇಸಮ್” ಎಂದು ಪರಿಚಿತವಾದ ನಕಲಿ ಜಾಗೃತಿ. ವೋಕ್-ಇಸಮ್ ಎಂಬುದು “ಸೈತಾನೀಯ ಶಕ್ತಿಯ ಹೊಸ ಪ್ರಕಟನೆ”ಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಇಂದಿನ ಜೆಸುಯಿಟ್ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಸ್ತನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಮೂಲಕ, ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಮೂಲಕ, ಅಮೇರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿನ ಪತನಗೊಂಡ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಸಭೆಗಳ ಉದಾರವಾದಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಮೂಲಕ, ಹಾಗೂ ಸಮಲೈಂಗಿಕ ಸಮುದಾಯದ ವಿಪಥಗಾಮಿ ಜೀವನಶೈಲಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಭೇದಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಉತ್ತೇಜನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶಮಾಡಿಕೊಡುವ RINO-ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿರುವ ಡೆಮೋಕ್ರಾಟಿಕ್ ಪಕ್ಷದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಚಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಇವುಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಾಯ 11ರಲ್ಲಿ “ಸೊದೋಮ” ಎಂದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳೇ ಲೋಕವನ್ನು ಆರ್ಮಗೆದ್ದೋನಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಅವು ನಾಸ್ತಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಲೌಕಿಕತೆಯ ಸಂಕೇತವಾದ “ಈಜಿಪ್ಟ್” ಎಂಬ ಪ್ರತೀಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಸಿಸ್ಟರ್ ವೈಟ್ “ದುಷ್ಟ ಒಕ್ಕೂಟ” ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಸಂಯುಕ್ತ ರೂಪವನ್ನು ರಚಿಸುವ ಈ ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂಶವಾದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅರಾಜಕತೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ಇವುಗಳು, ನೇರವಾಗಿಯಾದರೂ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯಾದರೂ ವೋಕ್-ಇಸಮ್ ಅನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ವೋಕ್-ಇಸಮ್ ಎಂಬುದು ಹತ್ತು ಕನ್ಯೆಯರ ಜಾಗೃತಿಗೆ ಸೈತಾನನು ಮಾಡಿರುವ ನಕಲಿ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಷಯರೇಖೆಗಳ ಕುರಿತು ನಾವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಿದೆ; ಆದರೆ ಮೊದಲು, ಜುಲೈ 18, 2020ರಂದು ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿನ ಹತ್ಯೆಯ ಪರಿಣಾಮಾನುಭವಗಳನ್ನು ನಾವು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಮತ್ತೂ, ಪ್ರಿಯ ಓದುಗರೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಾನು ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ನೀಡಲು ಯಾವುದೇ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ನನಗೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ರಾಜಕೀಯ ಮನೋವೃತ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಕೇವಲ ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನ, ಸಂಯುಕ್ತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಸಿ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಗತಿಶೀಲತೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. 1798ರಿಂದ ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನುವರೆಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಇರುವ ಆ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ನಾವು ನೇರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದಾಗ, ಆ ಗತಿಶೀಲತೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗುವುದು.

ಕಪಟ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸೈತಾನೀಕ Woke-ism, ನಿಜವಾದ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಬರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗಿನ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲೊಬ್ಬಳಾಗಲಿ ಜ್ಞಾನಿ ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲೊಬ್ಬಳಾಗಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವರು. ನಾಶದ ಅಗ್ನಿಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿ ಅಥವಾ ಪರಲೋಕದ ಕೊಠಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಕಟ್ಟಿ—ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೊಂದರೊಳಗೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಗಳು ಕಟ್ಟಿಬಿಗಿಯಲ್ಪಡುವ ಕಾಲಘಟ್ಟವು ಈಗ ಬಂದಿದೆ.

ಸಹೋದರಿ ವೈಟ್ ಅವರು ತಡವಾಗುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಿಲ್ಲರೈಟ್ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂರ್ಖ ಕನ್ಯೆಗಳು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ನಿರಾಶೆಗೆ ಜ್ಞಾನವಂತ ಕನ್ಯೆಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದವು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇದರಿಂದ ತಡವಾಗುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಲೇ ಅವರ ಸ್ವಭಾವಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಂಡಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯೆರೇಮಿಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು ನಮಗೆ ನಾವು ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆತನು ನಮಗೆ ಮಾತ್ರ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಲ್ಲ, ಮುಂದಾಗುವ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ನಾವು ಆತನ ಬಾಯಿಪೀಸಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುವಾಗ ದುಷ್ಟರಿಗೂ ಭಯಂಕರರಿಗೂ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದ ಕಂಚಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವನು. ಆ ಪ್ರವಾದನಾತ್ಮಕ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿಯೇ ಯೇಸು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೈಸುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇದೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಇತಿಹಾಸದೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಯೋಹಾನನ ನಾಲ್ಕು ಅಧ್ಯಾಯಗಳ ಮಹತ್ವವಾಗಿದೆ.

ಎಣ್ಣೆಯು ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನು; ಅದು ಗುಣಸ್ವಭಾವವೂ ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದು ದೇವರ ಆತ್ಮದ ಸಂದೇಶಗಳೂ ಆಗಿದೆ. ದೇವರ ಆತ್ಮನು “ಸಾಂತ್ವನದಾತನು.” ದೇವರು ಲೋಕವನ್ನು ಅಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಿದದರಿಂದ ತನ್ನ ಏಕೈಕ ಜನಿತನಾದ ಮಗನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಮತ್ತು ಯೇಸು ತಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಮಾನವತ್ವವನ್ನು ತನ್ನದೇ ಅಂಗವಾಗಿ ನಿತ್ಯಕಾಲಕ್ಕೂ ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ತನ್ನ ದೈವಸ್ವರೂಪದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತ್ಯಾಗಮಾಡಿದಂತೆಯೇ, ಈ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಲ್ಪಡುವ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನೂ ಸಹ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಸದಾಕಾಲ ವಾಸಿಸುವನು.

ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ವಾಸಿಸುವುದನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನು ಮಾಡಿದ ಈ ತ್ಯಾಗವು, ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತ್ರಯದ ಇತರ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ, ವಿಮೋಚಿತರಾದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೊಳಗೂ ನಿತ್ಯಕಾಲವರೆಗೆ ವಾಸಿಸಲು ಆತನು ಸಮ್ಮತಿಸಿದುದರಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆತ್ಮನ ತ್ಯಾಗದಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳದ್ದು, ಈ ವಿಶೇಷ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ “ಸಾಂತ್ವನದಾತನ” ಆಗಮನವು ದೇವರ ಜನರು ನಿತ್ಯಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುವ ಕಾಲವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಾಗಿದೆ.

ಸಾಂತ್ವನಕಾರನ ವಾಗ್ದಾನವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರುವ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ “ಯುಗಯುಗಾಂತರಕ್ಕೂ” “ನಿವಸಿಸುವನು.” ಸುವಾರ್ತೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತನೂ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು; ಆದಕಾರಣ ಅವನು “ವಿಮೋಚನೆಯ ದಿನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು,” ಆದರೆ ಆ ಮುದ್ರಿಕೆಯಾಗುವುದು ಕೇವಲ ಈ ಪ್ರಸ್ತುತ ಇತಿಹಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಸಮಯದ ಕಡೆಗೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎಫೆಸದವರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಮೋಚನೆಯ ದಿನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು “ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು” “ದುಃಖಪಡಿಸುವವರ”ೊಂದಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರು ದೇವರ ಆತ್ಮನ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಪವಿತ್ರಾತ್ಮನನ್ನು ದುಃಖಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಅವರು ಚಿನ್ನದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ನಿರಾಶೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನು “ಸಾಂತ್ವನಕಾರನನ್ನು,” ಅಂದರೆ “ಸತ್ಯದ ಆತ್ಮನನ್ನು,” ನಮಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಆತನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಇರಿಸುವುದಾಗಿ ವಾಗ್ದಾನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಆತನ ಮುದ್ರೆಯು ಆತನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೈಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿದಿನದ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು, ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಅದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯೋಹಾನನು ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು, ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಲೋಕದ ಮುಂದೆ ಎದುರಾಗಲಿರುವ ವಿಚಾರವೂ ಅದೇ ಆಗಿದೆ.

ಜಾಣ ಕನ್ಯೆಯರ ಮುದ್ರಾಕರಣವು ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಣರಿಗೂ ಮೂರ್ಖರಿಗೂ ಸೇರಿದ ಸ್ವಭಾವಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುವವು, ಮತ್ತು ಸಂಕಟಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವಭಾವವು ಎಂದಿಗೂ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಕೇವಲ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುದ್ರಾಕರಣವು, ಇತರ ವಿಷಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಲವೊದಿಕೇಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಫಿಲದೆಲ್ಫಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆಗುವ ಒಂದು ರೂಪಾಂತರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಸ್ಯೆಯೇನೆಂದರೆ, ಆ ರೂಪಾಂತರವು ನೆರವೇರಬೇಕಾದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಇರುವ ಮೊದಲ ಪರೀಕ್ಷೆಯೇ ಇದಾಗಿದೆ: ಇದುವರೆಗೆ ನಾವು ಲವೊದಿಕೇಯರಾಗಿ ಇದ್ದೆವು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಲವೊದಿಕೇಯರಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮುಖ್ಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮನೋಭಾವವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ಆ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಲೇಬೇಕು; ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಅಶುದ್ಧ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲೊಂದು ಅದುವೇ.

ನಿರಾಶೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡುವನೆಂದು ಯೇಸು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ “ಸಾಂತ್ವನಕರನು” ತನ್ನ ಜನರನ್ನು ಸಮಸ್ತ ಸತ್ಯದೊಳಗೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ನಾವು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡುವುದು “ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ” ಮೂಲಕವೇ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಜನರು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ “ಸತ್ಯ” ಎಂದರೆ ಪರೀಕ್ಷಾಕಾಲವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನವೇ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ “ಸತ್ಯ,” ಯಾಕಂದರೆ “ಕಾಲವು ಸಮೀಪವಾಗಿದೆ.” ಆ ಸತ್ಯವೆಂದರೆ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸದ ರಚನೆ; ಮತ್ತು ಆ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವೇ ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟಣೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಆ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವು, ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ “ಸತ್ಯ” ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ. “ಸತ್ಯ”ದ ಮುದ್ರಾ-ವಿಮೋಚನೆಯೇ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುವ ಸಂಗತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾನುವಾರದ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಜನಾಂಗಗಳ ಕಂಪನಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ದೇವರ ಜನರು ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ; ಇದರಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿನಾಶವು ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಪ್ರಕಟನೆಯು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ “ಪ್ರವಾದನೆಯ ವಚನಗಳು” ಆಗಿದ್ದು, ಕಾಲವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವದರಿಂದ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಅವು ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಡಬಾರದು. ನಾವು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದರೆ, ಈಗ ಓದಲ್ಪಡಬೇಕಾದ, ಕೇಳಲ್ಪಡಬೇಕಾದ, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೈಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡಬೇಕಾದ ಸತ್ಯವು ಇದೇ.

ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ವಾಗ್ದಾನವೆಂದರೆ, ಸಮಾಧಾನಕರನು ಯೇಸು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ “ಎಲ್ಲವನ್ನು” “ಯಾವುದೇ ಆಗಿರಲಿ” ನಮಗೆ “ಬೋಧಿಸುವನು” ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಎಮ್ಮಾಯದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಆ ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಾಗ್ದಾನವೇ ಇದೇ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಎಮ್ಮಾಯದ ಶಿಷ್ಯರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ ಇದ್ದ “ಹಿಡಿತವನ್ನು” ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಿದಾಗ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಹನ್ನೊಂದು ಶಿಷ್ಯರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ “ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ” ಅವರ “ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು” “ತೆರೆದಾಗ,” ಆತನು “ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ” ಜೀವಿಸುವವರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವರು ತಮ್ಮ ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ತಮ್ಮ ಲವೊದಿಕಾಯ ಸಭೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, “ಸತ್ಯವನ್ನು” ಅಂಗೀಕರಿಸುವರು. “ಅಂತ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ” “ಸಮಾಧಾನಕರನು” ನಮಗೆ “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ” ಬೋಧಿಸುವಾಗ, “ಎಲ್ಲವನ್ನೂ” ನಮ್ಮ “ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.” ಆತನು ನಮಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೋಧಿಸುವಾಗ ಭೂತಕಾಲದ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾಪಕಕ್ಕೆ ತರುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳದ್ದೆಂದರೆ, ಆತನು “ಮುಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ” ನಮಗೆ “ತೋರಿಸುವನು.”

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಾನಕರ್ತನು ನಮ್ಮನ್ನು “ಸತ್ಯ”ದೊಳಗೆ “ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ” ಮಾಡುವನು, “ಬರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು” ಒಳಗೊಂಡಂತೆ “ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ” ನಮಗೆ “ಬೋಧಿಸುವನು,” ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಯೇಸುವಿಗೆ ನಮಗೆ “ಹೇಳಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳು” ಇನ್ನೂ ಇವೆ. ಅವು ನಮ್ಮ “ಜ್ಞಾಪಕ”ದಿಂದಾಗಿರಲಿ, “ಬರುವ ವಿಷಯಗಳು” ಆಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಆತನು ನಮಗೆ “ಇನ್ನೂ” ಹೇಳಬೇಕಾದ ಅನೇಕ “ವಿಷಯಗಳು” ಆಗಿರಲಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬರುವ ಸಂಕಟಕಾಲಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುವವು. ಅದು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆತನ ಸತ್ಯವು ಆತನ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಬರುವ ಸಂಕಟಕಾಲಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಆತನು ನಮ್ಮನ್ನು ಮುದ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ ಸಂಭವಿಸಿದ ಆತನ ಜನರ ವಿರುದ್ಧದ ಅತಿ ಮಹತ್ತರ ಹಿಂಸೆಯ ಅವಧಿಯ ಕುರಿತು ನಾವು ಪೂರ್ವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕೆಂದು ಆತನು ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಹಿಂಸೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏನೆಂದರೆ, ನಾವು ಭೂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳೂ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ನೆನಪಿಗೆ ತರಲ್ಪಟ್ಟು, ಕ್ರಿಸ್ತನ ವಚನಗಳನ್ನು ಆತನ ವಿರುದ್ಧ ವಕ್ರಗೊಳಿಸಿದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ವಿರುದ್ಧವೂ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಎಝೆಕಿಯೇಲ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ, ಅವರ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಾವು ಈ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

“ಆದರಣಕಾರ”ನಾಗಿರುವ “ಸತ್ಯದ ಆತ್ಮನು” “ಸತ್ಯ”ನಾಗಿರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ “ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವನು.” ಮತ್ತು “ಸತ್ಯ”ವೇ ಆಲ್ಫಾ ಮತ್ತು ಓಮೇಗಾ, ಮೊದಲನೆಯವನೂ ಕಡೆಯವನೂ, ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ಮುದ್ರಾಭೇದಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಏಳು ಗುಡುಗುಗಳ ಗುಪ್ತ ಇತಿಹಾಸವೇ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರರ ಮುದ್ರಿಸುವ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. 2020ರ ಜುಲೈ 18ರ ನಂತರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮೊದಲು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ನಾವು ಮರಳುವುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಬಹುದೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಯೆರೆಮಿಯನು ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮರಳುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದನ್ನು ಹೀನವಾದುದರಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ನಮಗಿದೆ. ನಾವು ಭಯಭಕ್ತಿಯೂ ನಡುಕವೂ ಹೊಂದಿ ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಿ, ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಮುದ್ರಿತರಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಭೂಮಿಯ ಇತಿಹಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆವು. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರವಾದಿಗಳು, ರಾಜರು ಮತ್ತು ನೀತಿವಂತರು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರವೂ ನಮಗೆ ದೊರಕುವುದು.

ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಹಿಂದಿರುಗುವವರು “ದೇವರ ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವರು,” ಮತ್ತು “ದೂತರ ಮೂಲಕ ಪರಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ನಿರಂತರ ಸಂವಹನ ಇರುವದು,” ಇದು ಪ್ರಕಟನೆಯ ಪುಸ್ತಕದ ಆರಂಭಿಕ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಅದೇ ಸಂವಹನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಸಂಪುಟದ Testimonies ಗ್ರಂಥದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯವೇ ಈ ವಾಕ್ಯಭಾಗ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿದೆ; ಇದನ್ನು ಒಂಬತ್ತು-ಹನ್ನೊಂದು (9/11) ಅನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ವರನ ಕುರಿತು ಇರುವುದನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಪೌಲನು Hebrews ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ವಚನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಹಬಕ್ಕೂಕರ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಗಮನಿಸುವುದು ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿದೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭವು 2001ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, Adventism‌ನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದನೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯ ಎರಡು ಫಲಕಗಳನ್ನು, ಮತ್ತು ಶೀರ್ಷಿಕೆ “ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟ” ಎಂಬುದಾಗಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ; ಇದು ಅಂತಿಮ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕೂಗನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಾಯದ ಅಂತ್ಯವು ಆರಂಭದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮ್ಮತಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಆರಂಭವೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಎರಡೂ ಅಂತಿಮ ಸಂಕಟವನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶಿಸುತ್ತವೆ.

ನಾವು ಹಿಂದಿರುಗಿ, ಯಿರೆಮಿಯನ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಂತೆ ದೇವರ “ಬಾಯಿ” ಆಗಿರುವ ಉನ್ನತ ಕರೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರೆ, ನಾವು ಬಹು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರ ಇತಿಹಾಸದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವೆವು.