The message brought by Elders Jones and Waggoner in the rebellion of 1888, was the message of justification by faith in verity. Apostate Protestantism argues that the justification provided by Christ’s death on the cross covers a man in his sins, but that His blood does not actually remove his sins. This false doctrine places the removal of sin at the Second Coming, when sinners are then magically transformed. Apostate Protestantism and officially since 1957, Laodicean Adventism, claim that Christ is exclusively our Substitute, but not our Example. A year before 1888, Sister White penned the following.
ຂ່າວສານທີ່ຖືກນໍາມາໂດຍແອວເດີ ໂຈນສ໌ ແລະ ແວກໂກເນີ ໃນການກະບົດຂອງປີ 1888 ນັ້ນ ແມ່ນຂ່າວສານເລື່ອງການຖືກນັບວ່າຊອບທໍາໂດຍຄວາມເຊື່ອຢ່າງແທ້ຈິງ. ພວກໂປຣເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍໂຕ້ຖຽງວ່າ ການຖືກນັບວ່າຊອບທໍາທີ່ຈັດໃຫ້ໂດຍການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະຄຣິດເທິງໄມ້ກາງແຂນນັ້ນ ພຽງແຕ່ປົກຄຸມມະນຸດໄວ້ໃນບາບຂອງເຂົາ, ແຕ່ວ່າໂລຫິດຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊໍາລະບາບຂອງເຂົາອອກໄປຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄໍາສອນຜິດນີ້ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ການກໍາຈັດບາບໄປຢູ່ໃນການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ, ເມື່ອໃນເວລານັ້ນຄົນບາບຈະຖືກປ່ຽນແປງຢ່າງອັດສະຈັນ. ພວກໂປຣເຕສະແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ແລະນັບແຕ່ປີ 1957 ຢ່າງເປັນທາງການແລ້ວ ລາວໂອດິເກຍນ ແອັດເວນຕິດຊຶມ ອ້າງວ່າ ພຣະຄຣິດເປັນແຕ່ພຽງພຣະຜູ້ຮັບແທນຂອງພວກເຮົາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພຣະແບບຢ່າງຂອງພວກເຮົາ. ໜຶ່ງປີກ່ອນປີ 1888, ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ຂຽນຂໍ້ຄວາມຕໍ່ໄປນີ້.
“‘A new heart will I give you and a new spirit will I put within you.’ I believe with all my heart that the Spirit of God is being withdrawn from the world, and those who have had great light and opportunities and have not improved them, will be the first to be left. They have grieved away the Spirit of God. The present activity of Satan in working upon hearts, and upon churches and nations should startle every student of prophecy. The end is near. Let our churches arise. Let the converting power of God be experienced in the heart of the individual members, and then we shall see the deep moving of the Spirit of God. Mere forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus. He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God….
“‘ເຮົາຈະໃຫ້ໃຈໃໝ່ແກ່ພວກເຈົ້າ ແລະ ຈະໃສ່ວິນຍານໃໝ່ໄວ້ພາຍໃນພວກເຈົ້າ.’ ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອດ້ວຍສິ້ນສຸດໃຈວ່າ ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງຖືກຖອນອອກຈາກໂລກ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ໂອກາດຕ່າງໆ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ໃຊ້ມັນໃຫ້ເກີດຜົນ ຈະເປັນພວກທຳອິດທີ່ຖືກປະຖິ້ມໄວ້. ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າເສຍພຣະໄທຈົນພຣະອົງຈາກໄປ. ກິດຈະກຳໃນປັດຈຸບັນຂອງຊາຕານໃນການກະທຳຕໍ່ຈິດໃຈມະນຸດ ແລະ ຕໍ່ຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍ ພ້ອມທັງບັນດາປະຊາຊາດ ຄວນຈະເຮັດໃຫ້ນັກສຶກສາຄຳພະຍາກອນທຸກຄົນຕົກໃຈສະດຸ້ງ. ຈຸດຈົບໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ຄຣິດຈັກທັງຫຼາຍລຸກຂຶ້ນ. ຂໍໃຫ້ລິດເດດແຫ່ງການຊົງປ່ຽນໃຈຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກປະສົບໃນຈິດໃຈຂອງສະມາຊິກແຕ່ລະຄົນ ແລ້ວເຮົາຈະໄດ້ເຫັນການເຄື່ອນໄຫວອັນເລິກຊຶ້ງຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ການອະໄພບາບພຽງຢ່າງດຽວ ບໍ່ແມ່ນຜົນດຽວຂອງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະເຢຊູ. ພຣະອົງຊົງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອວ່າຄວາມບາບຈະຖືກກຳຈັດອອກເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ທຳມະຊາດມະນຸດໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູ, ໄດ້ຮັບຄວາມງາມຄືນອີກ, ໄດ້ຮັບການກໍ່ສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ຈາກຊາກປະຫັກພັງຂອງມັນ, ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມຄວນແກ່ການຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ….”
“Christ is the ladder which Jacob saw whose base rested on the earth and whose topmost round reached the highest heavens. This shows the appointed method of salvation. We are to climb round after round of this ladder. If any one of us shall finally be saved, it will be by clinging to Jesus as to the rounds of a ladder. Christ is made unto the believer wisdom and righteousness, sanctification, and redemption….
“ພຣະຄຣິດແມ່ນບັນໄດທີ່ຢາໂຄບໄດ້ເຫັນ ຊຶ່ງຖານຂອງມັນຕັ້ງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະຂັ້ນສູງສຸດຂອງມັນຍືດເຖິງຟ້າສະຫວັນສູງສຸດ. ນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວິທີການແຫ່ງຄວາມລອດທີ່ໄດ້ຊົງກຳນົດໄວ້. ພວກເຮົາຈະຕ້ອງປີນຂຶ້ນບັນໄດນີ້ຂັ້ນແລ້ວຂັ້ນເລົ່າ. ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດໃນທີ່ສຸດ, ກໍຈະເປັນໂດຍການຍຶດໝັ້ນໃນພຣະເຢຊູ ດັ່ງກັບຍຶດຂັ້ນຂອງບັນໄດ. ພຣະຄຣິດຊົງເປັນສະຕິປັນຍາ ແລະຄວາມຊອບທຳ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະການໄຖ່ ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຊື່ອ…. ”
“There will be some terrible falls by those who think they stand firm because they have the truth; but they have it not as it is in Jesus. A moment’s carelessness may plunge a soul into irretrievable ruin. One sin leads to the second, and the second prepares the way for a third and so on. We must as faithful messengers of God, plead with Him constantly to be kept by his power. If we swerve a single inch from duty we are in danger of following on in a course of sin that ends in perdition. There is hope for every one of us, but only in one way—by fastening ourselves to Christ, and exerting every energy to attain to the perfection of his character.
“ຈະມີການລົ້ມລົງອັນນ່າສະຫວັນຢ່າງຫນັກໜ່ວງໂດຍບາງຄົນຜູ້ຄິດວ່າຕົນຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງເພາະຕົນມີຄວາມຈິງ; ແຕ່ເຂົາບໍ່ໄດ້ມີມັນຕາມທີ່ມັນເປັນຢູ່ໃນພຣະເຢຊູ. ຄວາມປະມາດພຽງຊົ່ວຂະນະຫນຶ່ງອາດຖິ້ມດວງວິນຍານລົງສູ່ຄວາມພິນາດທີ່ບໍ່ອາດກູ້ຄືນໄດ້. ບາບຫນຶ່ງນຳໄປສູ່ບາບທີສອງ, ແລະບາບທີສອງກະກຽມທາງໄວ້ສຳລັບບາບທີສາມ ແລະຕໍ່ໆໄປ. ເຮົາທັງຫຼາຍໃນຖານະຜູ້ສົ່ງຂ່າວອັນຊື່ສັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈຳຕ້ອງວິງວອນຕໍ່ພຣະອົງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ເພື່ອໃຫ້ຖືກຮັກສາໄວ້ໂດຍຣິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າເຮົາເບື່ອງເບນອອກຈາກໜ້າທີ່ພຽງແຕ່ນິ້ວດຽວ ເຮົາກໍຢູ່ໃນອັນຕະລາຍທີ່ຈະດຳເນີນຕາມເສັ້ນທາງຂອງບາບ ອັນຈົບລົງໃນຄວາມພິນາດນິລັນດອນ. ມີຄວາມຫວັງສຳລັບເຮົາທຸກຄົນ, ແຕ່ມີພຽງທາງດຽວເທົ່ານັ້ນ—ໂດຍການຍຶດຕິດຕົນເອງໄວ້ກັບພຣະຄຣິດ ແລະທຸ້ມເທພະລັງທຸກປະການເພື່ອໃຫ້ບັນລຸຄວາມສົມບູນແຫ່ງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ.”
“This goody-goody religion that makes light of sin and that is forever dwelling upon the love of God to the sinner, encourages the sinner to believe that God will save him while he continues in sin and he knows it to be sin. This is the way that many are doing who profess to believe present truth. The truth is kept apart from their life, and that is the reason it has no more power to convict and convert the soul. There must be a straining of every nerve and spirit and muscle to leave the world, its customs, its practices, and its fashions….
Lao passage unavailable
This passage is not yet available in Lao.
“If you put away sin and exercise living faith, the riches of heaven’s blessings will be yours.” Selected Messages, book 3, 155.
“ຖ້າທ່ານລະທິ້ມບາບ ແລະ ສຳແດງຄວາມເຊື່ອອັນມີຊີວິດ ຄວາມອຸດົມແຫ່ງພອນຈາກສະຫວັນຈະເປັນຂອງທ່ານ.” Selected Messages, book 3, 155.
The false “goody-goody religion” of apostate Protestantism was established as an official doctrine at the outset of the fourth generation of Adventism in 1957. It presented a definition of justification that “encourages the sinner to believe that God will save him while he continues in sin.” The cross, teaches that “forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus,” for “He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God.”
ສາສະໜາຈອມປອມແບບ “ຄົນດີເກີນໄປ” ຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ຫັນເຫຈາກຄວາມເຊື່ອ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນເປັນຫຼັກຄຳສອນຢ່າງເປັນທາງການ ຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊົ່ວອາຍຸຮຸ່ນທີສີ່ຂອງອັດເວັນຕິສ ໃນປີ 1957. ມັນໄດ້ສະເໜີນິຍາມຂອງການຖືກນັບວ່າຊອບທຳ ທີ່ “ຊຸກຍູ້ຄົນບາບໃຫ້ເຊື່ອວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະຊ່ວຍລາວໃຫ້ພົ້ນ ໃນຂະນະທີ່ລາວຍັງຄົງດຳເນີນຢູ່ໃນບາບ.” ໄມ້ກາງແຂນ ສອນວ່າ “ການອະໄພບາບບໍ່ແມ່ນຜົນດຽວທັງໝົດຂອງການສິ້ນພຣະຊົນຂອງພຣະເຢຊູ,” ເພາະວ່າ “ພຣະອົງໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ບາບຖືກກຳຈັດອອກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ທຳມະຊາດມະນຸດໄດ້ຮັບການຟື້ນຟູ, ໄດ້ຮັບຄວາມງາມຄືນມາ, ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ຈາກຊາກປະຫັກພັງຂອງມັນ, ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ເໝາະສົມສຳລັບການປະທັບຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ.”
The rebellion of 1957, demonstrates that the seed of the rebellion that was planted in 1863, and that then sprouted in 1888, and which was thereafter watered by the counterfeit message represented by the book published in 1919 (The Doctrine of Christ), had ultimately brought forth the fruit of an open pronouncement that the original “faith of the just” represented by Habakkuk’s two tables, was now removed and replaced with the corrupted definition of “justification by faith” that exists in apostate Protestantism. The disobedient prophet from Judah, had returned to the assembly of mockers and eaten with the lying prophet of Bethel.
ການກະບົດໃນປີ 1957 ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມັດພັນແຫ່ງການກະບົດທີ່ໄດ້ຖືກຫວ່ານໄວ້ໃນປີ 1863 ແລະຕໍ່ມາໄດ້ແຕກໜໍ່ໃນປີ 1888 ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ຖືກຫົດນ້ຳໂດຍຂ່າວສານປອມທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍປຶ້ມທີ່ພິມເຜີຍແຜ່ໃນປີ 1919 (The Doctrine of Christ) ໃນທີ່ສຸດໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດຜົນອອກມາເປັນການປະກາດຢ່າງເປີດເຜີຍວ່າ “ຄວາມເຊື່ອຂອງຜູ້ຊອບທຳ” ດັ່ງເດີມ ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສອງແຜ່ນຈາລຶກຂອງ Habakkuk ບັດນີ້ໄດ້ຖືກຍົກອອກ ແລະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍຄຳນິຍາມທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງ “ການຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ” ທີ່ມີຢູ່ໃນ Protestantism ທີ່ຕົກອອກຈາກຄວາມເຊື່ອ. ຜູ້ພະຍາກອນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງຈາກ Judah ໄດ້ກັບຄືນໄປຫາທີ່ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ ແລະໄດ້ຮ່ວມກິນກັບຜູ້ພະຍາກອນມຸສາແຫ່ງ Bethel.
The message to the Laodicean church which was first presented to the movement of the Millerites in 1856, and then again to the Laodicean church in 1888, was rejected every step of the way. That message of Jones and Waggoner, which according to Sister White was both the message to Laodicea, and the message of justification by faith, was rejected, under the premise that the rebels who were rejecting it, were actually defending the old landmarks! The landmarks they were defending was a foundation of their own human construction, that is built upon sand.
ຂໍ້ຄວາມທີ່ສົ່ງເຖິງຄຣິສຕະຈັກລາໂອດີເກຍ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແກ່ຂະບວນການຂອງພວກ Millerites ເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1856 ແລະຕໍ່ມາອີກຄັ້ງແກ່ຄຣິສຕະຈັກລາໂອດີເກຍໃນປີ 1888 ນັ້ນ ໄດ້ຖືກປະຕິເສດໃນທຸກຂັ້ນຕອນ. ຂໍ້ຄວາມຂອງ Jones ແລະ Waggoner ນັ້ນ ຊຶ່ງຕາມຄຳກ່າວຂອງ Sister White ແລ້ວ ເປັນທັງຂໍ້ຄວາມທີ່ສົ່ງເຖິງລາໂອດີເກຍ ແລະເປັນຂໍ້ຄວາມເລື່ອງການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ ກໍໄດ້ຖືກປະຕິເສດ ໂດຍຢູ່ພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງວ່າ ພວກກະບົດທີ່ກຳລັງປະຕິເສດມັນນັ້ນ ແທ້ຈິງແລ້ວກຳລັງປົກປ້ອງຫຼັກໝຸດເກົ່າ! ຫຼັກໝຸດທີ່ພວກເຂົາກຳລັງປົກປ້ອງນັ້ນ ເປັນຮາກຖານທີ່ພວກເຂົາກໍ່ສ້າງຂຶ້ນເອງຕາມແບບມະນຸດ ຊຶ່ງຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງຜາຍ.
The message of “justification by faith” that was presented by Jones and Waggoner in 1888, included the fact of the true gospel, which identifies that those who are justified, are also sanctified. It emphasized that to be justified was to “actually” be made holy, not simply to be legally “proclaimed” as holy. The message of Jones and Waggoner, which Sister White identified she had been presenting for years before the rebellion of 1888, identifies that when justification is imputed, sanctification is simultaneously imparted.
ຂ່າວສານເລື່ອງ “ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳໂດຍຄວາມເຊື່ອ” ທີ່ Jones ແລະ Waggoner ໄດ້ນຳສະເໜີໃນປີ 1888 ນັ້ນ ໄດ້ລວມເອົາຂໍ້ເທັດຈິງຂອງຂ່າວປະເສີດອັນແທ້ຈິງໄວ້ດ້ວຍ ຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າຜູ້ທີ່ຖືກນັບວ່າຊອບທຳນັ້ນ ກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍເຊັ່ນກັນ. ມັນເນັ້ນວ່າ ການຖືກນັບວ່າຊອບທຳນັ້ນ ແມ່ນການ “ເຮັດໃຫ້” ບໍລິສຸດຢ່າງແທ້ຈິງ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຖືກ “ປະກາດ” ຕາມກົດໝາຍວ່າເປັນຄົນບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ. ຂ່າວສານຂອງ Jones ແລະ Waggoner ຊຶ່ງ Sister White ໄດ້ລະບຸວ່າ ນາງໄດ້ນຳສະເໜີມາເປັນເວລາຫຼາຍປີກ່ອນການກະບົດໃນປີ 1888 ນັ້ນ ຊີ້ບອກວ່າ ເມື່ອການຖືກນັບວ່າຊອບທຳຖືກຄິດໃຫ້ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດກໍຖືກປະທານໃຫ້ໃນເວລາດຽວກັນ.
It cannot be otherwise, for both justification and sanctification are accomplished by the presence of the Holy Spirit in the believer. Justification and sanctification are simply two words that describe two elements of one work that is accomplished within the believer by the presence of the Holy Spirit.
ມັນຈະເປັນຢ່າງອື່ນບໍ່ໄດ້, ເພາະວ່າທັງການຊອບທຳ ແລະ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ສຳເລັດຂຶ້ນໂດຍການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຜູ້ເຊື່ອ. ການຊອບທຳ ແລະ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເປັນພຽງສອງຄຳທີ່ໃຊ້ພັນລະນາອົງປະກອບສອງປະການຂອງພະລາຊະກິດດຽວໜຶ່ງ ຊຶ່ງສຳເລັດຂຶ້ນພາຍໃນຜູ້ເຊື່ອໂດຍການສະຖິດຢູ່ຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.
It was the very message of Moses that Korah’s rebels rejected, that was again rejected in 1856, then again in 1888, and then publicly enshrined as the salvation theology of Laodicean Adventism in 1957. The continuous rebellion wearied God, for the people said, “Everyone that doeth evil is good in the sight of the Lord, and he delighteth in them; or, Where is the God of judgment?”
ຂ່າວສານນັ້ນແຫຼະຂອງໂມເຊ ທີ່ພວກກະບົດຂອງໂຄຣາໄດ້ປະຕິເສດ ໄດ້ຖືກປະຕິເສດອີກຄັ້ງໃນປີ 1856, ແລ້ວອີກຄັ້ງໃນປີ 1888, ແລະຕໍ່ມາໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງເປີດເຜີຍເປັນທິດສະດີແຫ່ງຄວາມລອດຂອງອາດເວັນຕິສຕ໌ແຫ່ງລາໂອດີເກຍໃນປີ 1957. ການກະບົດທີ່ດໍາເນີນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງນັ້ນເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າອິດເມື່ອຍ, ເພາະປະຊາຊົນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ທຸກຄົນທີ່ກະທໍາຄວາມຊົ່ວກໍເປັນຄົນດີໃນສາຍພຣະເນດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະພຣະອົງຊົງພໍພຣະໄທໃນພວກເຂົາ; ຫຼື, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງການພິພາກສາຢູ່ໃສ?”
They said “those that are sinning are justified by Christ’s blood, and God delights in them, even though they continue to sin.” This is the spiritual deception that is represented by the message to Laodicea (a people judged), for in spite of the fact that Christ identifies the Laodiceans as “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked,” they believe that they are “rich, and increased with goods, and have need of nothing.” And in that condition, they are actually on the verge of being spewed out of the mouth of the Lord.
ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ “ຜູ້ທີ່ກຳລັງເຮັດບາບນັ້ນໄດ້ຖືກໃຫ້ເປັນຄົນຊອບທຳໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະ ພຣະເຈົ້າຊົງພໍພຣະທັຍໃນພວກເຂົາ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຍັງຄົງເຮັດບາບຢູ່.” ນີ້ແມ່ນການຫຼອກລວງຝ່າຍວິນຍານທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂ່າວສານເຖິງເລົາດີເຊຍ (ຊົນຊາດທີ່ຖືກພິພາກສາ), ເພາະວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະຄຣິດຊົງຊີ້ບອກຊາວເລົາດີເຊຍວ່າເປັນ “ຄົນທຸກຍາກ, ໜ້າສົງສານ, ຍາກຈົນ, ຕາບອດ, ແລະ ເປືອຍກາຍ,” ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງເຊື່ອວ່າຕົນເອງ “ຮັ່ງມີ, ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຊັບສິນ, ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການສິ່ງໃດເລີຍ.” ແລະ ໃນສະພາບເຊັ່ນນັ້ນ, ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາກຳລັງຢູ່ໃນຂັ້ນໃກ້ທີ່ຈະຖືກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງພຣະອົງ.
The faithful of Millerite history who had persevered through the experience of the first disappointment in 1844, as represented by Jeremiah in chapter fifteen, verse fifteen through twenty-one, as the faithful builders of the temple, who had been promised that if they would not return to the “assembly of mockers,” that they would become God’s “mouth,” did return to “the assembly of mockers” (represented by the lying prophet of Bethel), and transitioned into Laodiceans, on the verge of being spewed out of God’s mouth, and they know it not.
ຜູ້ສັດຊື່ໃນປະຫວັດຂອງຂະບວນການ Millerite ຜູ້ໄດ້ອົດທົນຜ່ານປະສົບການແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 1844, ດັ່ງທີ່ເຢເຣມີຢາໄດ້ເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນບົດທີສິບຫ້າ, ຂໍ້ທີສິບຫ້າຫາຊາວເອັດ, ໃນຖານະເປັນຜູ້ກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານທີ່ສັດຊື່, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບພຣະສັນຍາວ່າ ຖ້າພວກເຂົາຈະບໍ່ກັບໄປຫາ “ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ,” ພວກເຂົາຈະກາຍເປັນ “ພຣະໂອດຖະ” ຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ໄດ້ກັບໄປຫາ “ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” (ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ພະຍາກອນເທັດແຫ່ງເບເທນ), ແລະໄດ້ປ່ຽນສະພາບເຂົ້າເປັນຊາວ Laodiceans, ຢູ່ໃນຂອບເຂດໃກ້ຈະຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຖະຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ຕົວ.
The condition of Laodicean Adventism on September 11, 2001, was typified by the condition of the Protestants on August 11, 1840. Those two histories were typified by the quibbling Jews, when the Holy Spirit descended at the baptism of Christ. In each of the three histories a former chosen people were, and are in the process now, of being passed by. The Messenger of the Covenant in the time of John the Baptist, was to enter into covenant with those whom Peter identified as a “chosen generation.”
ສະພາບຂອງອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດິເກຍໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍສະພາບຂອງພວກໂປຣແຕສຕັນໃນວັນທີ 11 ສິງຫາ 1840. ປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍພວກຢິວຜູ້ຊອກຫາຂໍ້ໂຕ້ຖຽງເລັກນ້ອຍ ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ. ໃນແຕ່ລະໜຶ່ງໃນສາມປະຫວັດສາດນັ້ນ ຊົນຊາດທີ່ເຄີຍຖືກຊົງເລືອກໄວ້ແລ້ວ ໄດ້ຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ແລະບັດນີ້ກໍກໍາລັງຢູ່ໃນຂະບວນການຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ. ພຣະຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃນສະໄໝຂອງຢອນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ໄດ້ຈະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຜູ້ທີ່ເປໂຕໄດ້ລະບຸວ່າເປັນ “ຊາດພັນທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.”
But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should show forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:9, 10.
ແຕ່ພວກທ່ານເປັນຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກໄວ້, ເປັນພວກປະໂລຫິດແຫ່ງກະສັດ, ເປັນປະຊາຊາດບໍລິສຸດ, ເປັນຊົນຊາດອັນເປັນກຳມະສິດຂອງພຣະອົງ; ເພື່ອພວກທ່ານຈະໄດ້ປະກາດຄຳສັນລະເສີນຂອງພຣະອົງຜູ້ໄດ້ຊົງເອີ້ນພວກທ່ານອອກຈາກຄວາມມືດ ເຂົ້າສູ່ຄວາມສະຫວ່າງອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະອົງ: ໃນອະດີດພວກທ່ານບໍ່ເປັນຊົນຊາດໃດເລີຍ, ແຕ່ບັດນີ້ເປັນຊົນຊາດຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ: ໃນອະດີດພວກທ່ານບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ, ແຕ່ບັດນີ້ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາແລ້ວ. 1 ເປໂຕ 2:9, 10
Peter was identifying the new chosen people of his period, which then was the Christian church. They had been selected as a “chosen generation,” during a period when Christ and John the Baptist both identified the former chosen people, as a generation of vipers.
ເປໂຕກຳລັງຊີ້ບອກເຖິງປະຊາຊົນທີ່ຖືກເລືອກໃໝ່ໃນຍຸກຂອງທ່ານ ຊຶ່ງໃນເວລານັ້ນກໍຄືຄຣິສຕະຈັກ. ພວກເຂົາໄດ້ຖືກຄັດເລືອກໃຫ້ເປັນ “ຊົ່ວອາຍຸທີ່ຖືກເລືອກ” ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ພຣະຄຣິດແລະໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ຕ່າງກໍໄດ້ຊີ້ບອກປະຊາຊົນທີ່ຖືກເລືອກໃນເດີມວ່າເປັນ ຊົ່ວອາຍຸແຫ່ງງູພິດ.
O generation of vipers, how can ye, being evil, speak good things? for out of the abundance of the heart the mouth speaketh. Matthew 12:34.
ໂອ ຊາດພັນງູພິດເອີຍ, ພວກເຈົ້າເປັນຄົນຊົ່ວຈະເວົ້າສິ່ງດີໄດ້ຢ່າງໃດ? ເພາະວ່າປາກຍ່ອມເວົ້າຕາມສິ່ງທີ່ເຕັມຢູ່ໃນໃຈ. ມັດທາຍ 12:34.
The generation that is passed by, is a “generation of vipers,” which is a symbol of Satan—the reptile of Bible prophecy. The generation that is passed by had filled up their cup of probationary time, and through four generations they had settled into the character of the viper. They had developed the forehead of a whore. This is why the twenty-five ancient men in Ezekiel chapter eight, are willing to bow to the sun. They had formed the character of the papacy.
ຊົ່ວອາຍຸຄົນທີ່ຖືກປ່ອຍໃຫ້ຜ່ານໄປນັ້ນ ເປັນ “ຊົ່ວອາຍຸງູພິດ” ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງຊາຕານ—ສັດເລືອຄານໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ. ຊົ່ວອາຍຸຄົນທີ່ຖືກປ່ອຍໃຫ້ຜ່ານໄປນັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈອກແຫ່ງເວລາແຫ່ງການທົດລອງຂອງພວກເຂົາເຕັມແລ້ວ, ແລະຕະຫຼອດສີ່ຊົ່ວອາຍຸຄົນ ພວກເຂົາໄດ້ຕັ້ງຫຼັກຢູ່ໃນລັກສະນະນິໄສຂອງງູພິດ. ພວກເຂົາໄດ້ພັດທະນາໜ້າຜາກຂອງຍິງໂສເພນີ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຊາຍເຖົ້າຊາວຫ້າຄົນໃນເອເຊກຽນ ບົດທີ 8 ຈຶ່ງເຕັມໃຈກົ້ມນະມັດສະການດວງອາທິດ. ພວກເຂົາໄດ້ກໍ່ຮ່າງລັກສະນະນິໄສຂອງສັນຕະປາປາ.
“The third angel’s message has been sent forth to the world, warning men against receiving the mark of the beast or of his image in their foreheads or in their hands. To receive this mark means to come to the same decision as the beast has done, and to advocate the same ideas, in direct opposition to the Word of God.” Review and Herald, July 13, 1897.
“ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຖືກປະກາດອອກໄປສູ່ໂລກ, ເຕືອນມະນຸດທັງຫລາຍບໍ່ໃຫ້ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ຫລືຂອງຮູບຂອງມັນ ໄວ້ທີ່ໜ້າຜາກ ຫລືທີ່ມືຂອງຕົນ. ການຮັບເຄື່ອງໝາຍນີ້ ໝາຍເຖິງການມາເຖິງການຕັດສິນໃຈອັນດຽວກັນກັບທີ່ສັດຮ້າຍໄດ້ເຮັດ, ແລະການສະໜັບສະໜູນແນວຄວາມຄິດອັນດຽວກັນນັ້ນ, ອັນເປັນການຕໍ່ຕ້ານພຣະຄໍາຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ.” Review and Herald, July 13, 1897.
The mark of the beast, is the mark of the man of sin, who is the pope of Rome and the earthly representative of Satan. To come to the same mind as the beast, is to come to the same mind as Satan, who is symbolized as a viper.
ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງມະນຸດແຫ່ງບາບ, ຜູ້ຊຶ່ງແມ່ນສັນຕະປາປາແຫ່ງໂຣມ ແລະເປັນຕົວແທນຂອງຊາຕານໃນໂລກ. ການມາສູ່ຄວາມຄິດດຽວກັນກັບສັດຮ້າຍ ຄື ການມາສູ່ຄວາມຄິດດຽວກັນກັບຊາຕານ, ຜູ້ຊຶ່ງຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍງູພິດ.
“To secure worldly gains and honors, the church was led to seek the favor and support of the great men of earth; and having thus rejected Christ, she was induced to yield allegiance to the representative of Satan—the bishop of Rome.” The Great Controversy, 50.
“ເພື່ອຮັບປະກັນຜົນປະໂຫຍດແລະກຽດຕິຍົດຝ່າຍໂລກ ຄຣິດຈັກຈຶ່ງຖືກນຳໃຫ້ສະແຫວງຫາຄວາມໂປດປານແລະການສະໜັບສະໜູນຈາກບັນດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເມື່ອໄດ້ປະຕິເສດພຣະຄຣິດເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ ນາງຈຶ່ງຖືກຊັກນຳໃຫ້ຍອມສັດຊື່ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ຜູ້ແທນຂອງຊາຕານ—ຄື ອະທິການແຫ່ງໂຣມ.” The Great Controversy, 50.
In the last generation of a former chosen people, their character reflects the character of Satan. The “chosen generation” who in times past, were not the people of God, are chosen through a process of testing, purging and purification. Those that pass the testing process are chosen to be in a covenant relationship with God. The Lord entered into covenant with the Christian church, then again with Millerite Adventism, and He does so again with the one hundred and forty-four thousand.
ໃນຊົ່ວອາຍຸຄົນຮຸ່ນສຸດທ້າຍຂອງປະຊາຊົນທີ່ເຄີຍໄດ້ຮັບການຊົງເລືອກນັ້ນ, ລັກສະນະນິໄສຂອງເຂົາສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນລັກສະນະນິໄສຂອງຊາຕານ. “ຊົນຊາດທີ່ຖືກຊົງເລືອກ” ຜູ້ຊຶ່ງໃນອະດີດກ່ອນເຄີຍບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຮັບການຊົງເລືອກຜ່ານຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບ, ການຊຳລະລ້າງ, ແລະການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຜ່ານຂະບວນການທົດສອບນັ້ນໄດ້ ຈຶ່ງຖືກຊົງເລືອກໃຫ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກັບພຣະເຈົ້າ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຄຣິສຕະຈັກ, ແລ້ວອີກຄັ້ງໜຶ່ງກັບຂະບວນການແອດເວນຕິສ໌ແບບມິນເລີໄລທ໌, ແລະພຣະອົງກໍຊົງກະທຳດັ່ງນັ້ນອີກຄັ້ງກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.
When the Lord enters into covenant with the newly chosen people of God (who in times past were not the people of God), He comes to them as the Messenger of the Covenant. In each of the three histories that fulfill Malachi chapter three, there is a messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant. The first messenger was John the Baptist, who typified the second and third messenger. The second messenger was William Miller. Together the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller establish the characteristics of the messenger who prepares the way for the Messenger of the Covenant to come and enter into covenant with the one hundred and forty-four thousand.
ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືກເລືອກໃໝ່ (ຜູ້ຊຶ່ງໃນອະດີດບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ), ພຣະອົງຊົງສະເດັດມາຫາພວກເຂົາໃນຖານະຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ໃນແຕ່ລະໜຶ່ງໃນສາມປະຫວັດການທີ່ເຮັດໃຫ້ມາລາກີບົດທີສາມສຳເລັດບັນລຸນັ້ນ, ມີຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນໜຶ່ງຜູ້ຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທຳອິດແມ່ນໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ຊຶ່ງເປັນແບບຢ່າງພະຍາກອນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສອງແລະຄົນທີສາມ. ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສອງແມ່ນ William Miller. ຄຸນລັກສະນະແຫ່ງພະຍາກອນຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller ເມື່ອນຳມາຮ່ວມກັນ ກໍກຳນົດຄຸນລັກສະນະຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃຫ້ສະເດັດມາ ແລະເຂົ້າສູ່ພັນທະສັນຍາກັບຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.
The three messengers that prepare the way for Christ, who is the Messenger of the Covenant, to suddenly come to His temple, illustrate a work that is accomplished in the time of the investigative judgment, which concludes at the executive judgment.
ຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານສາມອົງທີ່ຈັດຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຄຣິດ ຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ໃຫ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ເປັນພາບປະກອບຂອງພາລະກິດໜຶ່ງທີ່ຖືກສຳເລັດໃນເວລາແຫ່ງການພິພາກສາສືບສວນ ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງໃນການພິພາກສາເພື່ອບັງຄັບໂທດ.
“In the last days of this earth’s history, God’s covenant with his commandment-keeping people is to be renewed. ‘In that day I will make a covenant for them with the beasts of the field, and with the fowls of heaven, and with the creeping things of the ground: and I will break the bow and the sword and the battle out of the earth, and I will make them to lie down safely. And I will betroth thee unto me forever; yea, I will betroth thee unto me in righteousness, and in judgment, and in loving-kindness, and in mercies. I will even betroth thee unto me in faithfulness; and thou shalt know the Lord.’
ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້, ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຈະຖືກຟື້ນຟູຂຶ້ນໃໝ່. “ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາເພື່ອເຂົາທັງຫຼາຍກັບສັດປ່າໃນທົ່ງນາ ແລະກັບນົກໃນຟ້າສະຫວັນ ແລະກັບສັດເລືອຄານເທິງພື້ນດິນ; ແລະເຮົາຈະຫັກຄັນທະນູ ແລະດາບ ແລະສົງຄາມອອກໄປຈາກແຜ່ນດິນໂລກ, ແລະເຮົາຈະໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍນອນລົງຢ່າງປອດໄພ. ແລະເຮົາຈະຫມັ້ນໝາຍເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາເປັນນິດ; ແມ່ນແທ້ ເຮົາຈະຫມັ້ນໝາຍເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ ແລະດ້ວຍການພິພາກສາ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກມັ່ນຄົງ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ເຮົາຈະຫມັ້ນໝາຍເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາດ້ວຍຄວາມສັດຊື່; ແລະເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກພຣະຢາເວ.”
“‘And it shall come to pass in that day, I will hear, saith the Lord, I will hear the heavens, and they shall hear the earth; and the earth shall hear the corn, and the wine, and the oil; and they shall hear Jezreel. And I will sow her unto me in the earth; and I will have mercy upon her that had not obtained mercy; and I will say to them which were not my people, Thou art my people; and they shall say, Thou art my God.’ Hosea 2:14–23.
“‘ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເປັນໄປວ່າ ເຮົາຈະຟັງ ພຣະຢາເວກ່າວ ເຮົາຈະຟັງຟ້າສະຫວັນ ແລະຟ້າສະຫວັນຈະຟັງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະແຜ່ນດິນໂລກຈະຟັງເຂົ້າ ແລະນ້ຳອະງຸ່ນ ແລະນ້ຳມັນ; ແລະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຟັງເຢຊະເຣເອນ. ແລະເຮົາຈະຫວ່ານນາງໄວ້ເພື່ອເຮົາໃນແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເຮົາຈະເມດຕາແກ່ນາງຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ; ແລະເຮົາຈະກ່າວແກ່ພວກເຂົາຜູ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງເຮົາວ່າ ພວກເຈົ້າເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ; ແລະພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ.’ ໂຮເຊອາ 2:14–23.”
“‘In that day, . . . the remnant of Israel, and such as are escaped of the house of Jacob, . . . shall stay upon the Lord, the Holy One of Israel, in truth.’ Isaiah 10:20. From ‘every nation, and kindred, and tongue, and people’ there will be those who will gladly respond to the message, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come.’ They will turn from every idol that binds them to this earth, and will ‘worship him at that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ They will free themselves from every entanglement, and will stand before the world as monuments of God’s mercy. Obedient to every divine requirement, they will be recognized by angels and by men as those that ‘keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’ Revelation 14:6–7, 12.
“‘ໃນວັນນັ້ນ,... ຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງອິສຣາເອນ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຫຼົບພົ້ນຈາກວົງວານຂອງຢາໂຄບ,... ຈະພຶ່ງພາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິສຣາເອນ, ຢ່າງແທ້ຈິງ.’ ເອຊາຢາ 10:20. ຈາກ ‘ທຸກປະເທດ, ທຸກຕະກູນ, ທຸກພາສາ, ແລະທຸກຊົນຊາດ’ ຈະມີຜູ້ຄົນທີ່ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ຂ່າວສານນີ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ, ‘ຈົ່ງຢ້ານຢຳເກງພຣະເຈົ້າ, ແລະຖວາຍພຣະກຽດແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງມາເຖິງແລ້ວ.’ ພວກເຂົາຈະຫັນໜີຈາກຮູບເຄົາລົບທຸກຢ່າງທີ່ຜູກມັດພວກເຂົາໄວ້ກັບໂລກນີ້, ແລະຈະ ‘ນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ, ແຜ່ນດິນໂລກ, ທະເລ, ແລະນ້ຳພຸທັງຫລາຍ.’ ພວກເຂົາຈະປົດປ່ອຍຕົນເອງອອກຈາກສິ່ງພົວພັນພັນທຸກຢ່າງ, ແລະຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກເປັນອະນຸສອນແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂດຍການເຊື່ອຟັງຕໍ່ຂໍ້ກຳນົດອັນຊອບທຳທຸກປະການຂອງສະຫວັນ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ທັງໂດຍທູດສະຫວັນແລະໂດຍມະນຸດ ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ ‘ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ.’ ພຣະນິມິດ 14:6–7, 12.”
“‘Behold, the days come, saith the Lord, that the plowman shall overtake the reaper, and the treader of grapes him that soweth seed; and the mountains shall drop sweet wine, and all the hills shall melt. And I will bring again [reverse] the captivity of my people of Israel, and they shall build the waste cities, and inhabit them; and they shall plant vineyards, and drink the wine thereof; they shall also make gardens, and eat the fruit of them. And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up out of their land which I have given them, saith the Lord thy God. Amos 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.
“‘ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ພຣະຢາເວວ່າ, ວັນເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງມາ ເມື່ອຜູ້ໄຖນາຈະຕາມທັນຜູ້ກ່ຽວ, ແລະຜູ້ຢຽບໝາກອະງຸ່ນຈະຕາມທັນຜູ້ຫວ່ານເມັດພືດ; ແລະພູເຂົາຈະຢົດນ້ຳອະງຸ່ນຫວານ, ແລະເນີນທັງປວງຈະຫຼັ່ງລົງ. ແລະເຮົາຈະນຳການຖືກກວາດໄປເປັນເຊີຍ [ກັບຄືນ] ຂອງປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນຂອງເຮົາ, ແລະເຂົາທັງຫຼາຍຈະສ້າງເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າຂຶ້ນໃໝ່ ແລະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ; ເຂົາທັງຫຼາຍຈະປູກສວນອະງຸ່ນ ແລະດື່ມນ້ຳອະງຸ່ນຈາກສວນນັ້ນ; ເຂົາທັງຫຼາຍຈະຈັດສວນ ແລະກິນຜົນຂອງສວນນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະປູກເຂົາໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນຂອງເຂົາ, ແລະເຂົາຈະບໍ່ຖືກຖອນຂຶ້ນອີກຕໍ່ໄປຈາກແຜ່ນດິນຂອງເຂົາ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ເຂົາແລ້ວ, ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງເຈົ້າກ່າວ. ອາໂມດ 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.
Malachi chapter three, was fulfilled in the time of Christ, and in the time of the Millerites, and those two histories identify its fulfillment in the last days. Sister White aligns the fulfillment of Malachi chapter three, with Christ’s work of cleansing the temple.
ມາລາກີ ບົດທີສາມ ໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ແລະໃນສະໄໝຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌, ແລະປະຫວັດສາດທັງສອງນັ້ນໄດ້ຊີ້ບອກການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງບົດນີ້ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຊິດສະເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ເຊື່ອມໂຍງການສຳເລັດເປັນຈິງຂອງມາລາກີ ບົດທີສາມ ກັບພຣະກິດຂອງພຣະຄຣິດໃນການຊຳລະພຣະວິຫານ.
“In cleansing the temple from the world’s buyers and sellers, Jesus announced His mission to cleanse the heart from the defilement of sin,—from the earthly desires, the selfish lusts, the evil habits, that corrupt the soul. Malachi 3:1–3 quoted.” The Desire of Ages, 161.
“ໃນການຊໍາລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກພວກຜູ້ຊື້ແລະຜູ້ຂາຍຂອງໂລກ, ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃນການຊໍາລະຈິດໃຈໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມເປື້ອນເປິະຂອງບາບ,—ຈາກຄວາມປາຖະໜາຝ່າຍໂລກ, ຈາກຕັນຫາອັນເຫັນແກ່ຕົວ, ຈາກນິໄສຊົ່ວຮ້າຍ, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານເສື່ອມຊາມ. ມາລາກີ 3:1–3 ຖືກອ້າງເຖິງ.” The Desire of Ages, 161.
The cleansing of the temple by Christ represented His work of cleansing the heart of the repentant sinner. In His ministry among men, He twice cleansed the earthly temple.
ການຊໍາລະພຣະວິຫານໂດຍພຣະຄຣິດເປັນຕົວແທນແຫ່ງພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນການຊໍາລະຈິດໃຈຂອງຄົນບາບຜູ້ກັບໃຈ. ໃນພຣະລາຊກິດຂອງພຣະອົງທ່າມກາງມະນຸດ, ພຣະອົງໄດ້ຊໍາລະພຣະວິຫານຝ່າຍໂລກສອງຄັ້ງ.
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).
ຜູ້ພະຍາກອນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນແຮງກ້າວ່າ, ບາບີໂລນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກມານຮ້າຍ” (Revelation 18:1, 2). ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານດຽວກັນທີ່ທູດອົງທີສອງໄດ້ປະກາດ. ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງ, “ເພາະນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກຊາດດື່ມເຫຼົ້າແຫ່ງພະພິໂລດເນື່ອງຈາກການຜິດປະເວນີຂອງນາງ” (Revelation 14:8). ເຫຼົ້ານັ້ນແມ່ນຫຍັງ?—ແມ່ນຄຳສອນອັນຜິດຂອງນາງ. ນາງໄດ້ມອບວັນຊະບາໂຕອັນປອມໃຫ້ແກ່ໂລກ ແທນວັນຊະບາໂຕຕາມພຣະບັນຍັດຂໍ້ທີສີ່, ແລະໄດ້ກ່າວຊ້ຳຄຳຕົວະທີ່ຊາຕານໄດ້ກ່າວແກ່ເອວາເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນເອເດນ—ຄວາມເປັນອະມະຕະຕາມທຳມະຊາດຂອງຈິດວິນຍານ. ຄວາມຜິດພາດອື່ນໆອີກຫຼາຍປະການທີ່ມີລັກສະນະດຽວກັນ ນາງໄດ້ເຜີຍແຜ່ອອກໄປຢ່າງກວ້າງຂວາງ, “ສອນຄຳສັ່ງຂອງມະນຸດເປັນຄຳສອນ” (Matthew 15:9).
“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
“ເມື່ອພຣະເຢຊູໄດ້ເລີ່ມພຣະພັນທະກິດສາທາລະນະຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກການລົບຫລູ່ອັນອັບປະໂຫຍດທີ່ເປັນການຫມິ່ນປະມາດສິ່ງສັກສິດ. ໃນບັນດາພຣະກິດສຸດທ້າຍແຫ່ງພຣະພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ ມີການຊຳລະພຣະວິຫານເປັນຄັ້ງທີສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະລາຊະກິດສຸດທ້າຍເພື່ອເຕືອນໂລກ ຈຶ່ງມີການຮ້ອງເອີ້ນສອງປະການທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄປຫາຄຣິດຕະຈັກທັງຫລາຍ. ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງແມ່ນ, ‘ບາບີໂລນນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ ເພາະນາງໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງດື່ມເຫລົ້າແຫ່ງຄວາມພິໂລດອັນເນື່ອງມາຈາກການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ’ (ພຣະນິມິດ 14:8). ແລະໃນສຽງຮ້ອງອັນດັງກ້ອງຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ມີສຽງໜຶ່ງໄດ້ຍິນມາຈາກສະຫວັນວ່າ, ‘ຈົ່ງອອກມາຈາກນາງເຖີດ ປະຊາຊົນຂອງເຮົາເອີຍ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີສ່ວນໃນບາບຂອງນາງ ແລະເພື່ອພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ຮັບໄພພິບັດຂອງນາງ. ເພາະບາບຂອງນາງໄດ້ກອງສູງຂຶ້ນເຖິງສະຫວັນ ແລະພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງລະນຶກເຖິງຄວາມອະທຳຂອງນາງແລ້ວ’ (ພຣະນິມິດ 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
In the fulfillment of Malachi chapter three, John the Baptist was the messenger who prepared for Jesus, as the Messenger of the Covenant, to suddenly come to His temple and twice cleanse it. In His ministry of three and a half years, He cleansed the temple at the beginning and ending of His ministry, thus identifying that the cleansing work has a beginning that represents the ending. Jesus always illustrates the ending with the beginning, and in agreement with His work as Alpha and Omega the three and a half years began and ended with a temple cleansing.
ໃນການສຳເລັດຕາມພຣະທຳມາລາກີບົດທີສາມ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະເຢຊູ, ໃນຖານະຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ, ໃຫ້ສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະ ຊຳລະມັນສອງຄັ້ງ. ໃນພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງທີ່ກິນເວລາສາມປີເຄິ່ງ, ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າພາລະກິດແຫ່ງການຊຳລະນັ້ນມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງຈຸດສິ້ນສຸດ. ພຣະເຢຊູຊົງສຳແດງຈຸດສິ້ນສຸດໂດຍອາໄສຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ໃນຄວາມສອດຄ່ອງກັບພຣະລາຊະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະອັນຟາ ແລະ ໂອເມກາ, ຊ່ວງສາມປີເຄິ່ງນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຊຳລະພຣະວິຫານ.
At the conclusion of the three and a half years, He shed the blood that confirmed the covenant that fulfilled the prediction of Daniel chapter nine that He would confirm the covenant with many for one week, in the midst of which He would be cut off.
ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມປີເຄິ່ງນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຫຼັ່ງພຣະໂລຫິດຊຶ່ງຢືນຢັນພັນທະສັນຍາ ອັນເປັນການເຮັດໃຫ້ຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີ 9 ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ທີ່ກ່າວວ່າ ພຣະອົງຈະຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນເປັນອັນຫຼາຍຕະຫຼອດໜຶ່ງອາທິດ ແລະໃນທ່າມກາງຂອງໄລຍະນັ້ນ ພຣະອົງຈະຖືກຕັດອອກ.
And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for himself: and the people of the prince that shall come shall destroy the city and the sanctuary; and the end thereof shall be with a flood, and unto the end of the war desolations are determined. And he shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease, and for the overspreading of abominations he shall make it desolate, even until the consummation, and that determined shall be poured upon the desolate. Daniel 9:26, 27.
ແລະພາຍຫຼັງຫົກສິບສອງອາທິດ ພຣະເມຊີອາຈະຖືກຕັດອອກ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເພື່ອພຣະອົງເອງ; ແລະປະຊາຊົນຂອງເຈົ້າຊາຍຜູ້ທີ່ຈະມານັ້ນ ຈະທຳລາຍເມືອງ ແລະສະຖານບໍລິສຸດ; ແລະຈຸດຈົບຂອງມັນຈະມາພ້ອມດ້ວຍນ້ຳຖ້ວມ, ແລະຈົນຮອດທີ່ສິ້ນສຸດແຫ່ງສົງຄາມ ຄວາມຮ້າງເປົ່າທັງຫຼາຍໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້. ແລະທ່ານຈະຢືນຢັນພັນທະສັນຍາກັບຄົນຈຳນວນຫຼາຍເປັນເວລາໜຶ່ງອາທິດ; ແລະໃນກາງອາທິດນັ້ນ ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ເຄື່ອງບູຊາ ແລະເຄື່ອງຖວາຍຢຸດເຊົາ, ແລະເນື່ອງຈາກການແຜ່ກວ້າງຂອງສິ່ງນ່າກຽດຊັງ ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ມັນຮ້າງເປົ່າ, ຈົນກວ່າການສິ້ນສຸດອັນຄົບຖ້ວນຈະມາເຖິງ, ແລະສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ນັ້ນຈະຖືກເທລົງໃສ່ຜູ້ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າ. ດານີເອນ 9:26, 27.
We will continue this study in the next article.
ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.
“Page after page might be written in regard to these things. Whole conferences are becoming leavened with the same perverted principles. ‘For the rich men thereof are full of violence, and the inhabitants thereof have spoken lies, and their tongue is deceitful in their mouth.’ The Lord will work to purify his church. I tell you in truth, the Lord is about to turn and overturn in the institutions called by his name.
“ສາມາດຂຽນໄດ້ໜ້າແລ້ວໜ້າອີກກ່ຽວກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ບັນດາການປະຊຸມໃຫຍ່ທັງໝົດກໍາລັງຖືກແຊກຊຶມດ້ວຍຫຼັກການທີ່ບິດເບືອນອັນດຽວກັນ. ‘ເພາະຄົນມັ່ງມີໃນເມືອງນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງ ແລະຊາວເມືອງນັ້ນໄດ້ເວົ້າຄໍາຕົວະ ແລະລີ້ນຂອງເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍການຫຼອກລວງຢູ່ໃນປາກຂອງເຂົາ.’ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງກະທໍາເພື່ອຊໍາລະພຣະຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະອົງໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າບອກທ່ານທັງຫຼາຍຕາມຄວາມຈິງວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍາລັງຈະຊົງຫັນ ແລະພິກຄວໍ່າໃນບັນດາສະຖາບັນທີ່ເອີ້ນຂານດ້ວຍພຣະນາມຂອງພຣະອົງ.”
“Just how soon this refining process will begin, I cannot say, but it will not be long deferred. He whose fan is in his hand will cleanse his temple of its moral defilement. He will thoroughly purge his floor. God has a controversy with all who practice the least injustice; for in so doing they reject the authority of God, and imperil their interest in the atonement, the redemption which Christ has undertaken for every son and daughter of Adam. Will it pay to take a course abhorrent to God? Will it pay to put upon your censers strange fire to offer before God, and say it makes no difference?
“ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ວ່າ ຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນີ້ຈະເລີ່ມຂຶ້ນໃນໄວພຽງໃດ, ແຕ່ມັນຈະບໍ່ຖືກເລື່ອນອອກໄປອີກດົນ. ພຣະອົງຜູ້ຊົງຖືກະດົງຝັດເຂົ້າໄວ້ໃນພຣະຫັດ ຈະຊຳລະພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນທາງສິນທຳ. ພຣະອົງຈະກຳຈັດລານນວດເຂົ້າຂອງພຣະອົງໃຫ້ສະອາດໂດຍສິ້ນເຊີງ. ພຣະເຈົ້າຊົງມີຂໍ້ພິພາດກັບທຸກຄົນທີ່ປະພຶດຄວາມອະຍຸດຕິທຳແມ່ນແຕ່ເລັກນ້ອຍທີ່ສຸດ; ເພາະໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍປະຕິເສດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະນຳອັນຕະລາຍມາສູ່ສ່ວນແຫ່ງຂອງຕົນໃນການລົບມົນທິນບາບ ຄື ການໄຖ່ກູ້ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ຊົງຮັບດຳເນີນເພື່ອບຸດຊາຍແລະບຸດຍິງທຸກຄົນຂອງອາດາມ. ມັນຈະຄຸ້ມຄ່າຫຼື ທີ່ຈະເລືອກດຳເນີນໃນທາງທີ່ເປັນທີ່ໜ້າຊັງຊັງແກ່ພຣະເຈົ້າ? ມັນຈະຄຸ້ມຄ່າຫຼື ທີ່ຈະເອົາໄຟແປກປະຫຼາດໃສ່ໃນກະຖາງທູບຂອງທ່ານ ເພື່ອຖວາຍຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລ້ວກ່າວວ່າ ມັນບໍ່ແຕກຕ່າງຫຍັງ?”
“It has not been after God’s order to center so much in Battle Creek. The state of things now exists that was presented before me as a warning. I am sick at heart at the representation. The Lord gave warnings to prevent this demoralizing condition of things, but they have not been heeded. ‘Ye are the salt of the earth: but if the salt have lost his savor, wherewith shall it be salted? It is thenceforth good for nothing, but to be cast out, and to be trodden under foot of men.’
“ການທີ່ໄດ້ຮວບຮວມທຸກສິ່ງໄວ້ທີ່ Battle Creek ຫຼາຍເກີນໄປນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ເປັນໄປຕາມລະບຽບຂອງພຣະເຈົ້າ. ສະພາບການໃນຂະນະນີ້ເປັນດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ລ່ວງໜ້າເປັນຄຳເຕືອນ. ຫົວໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຈັບປວດຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພາບທີ່ຖືກສະແດງນັ້ນ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານຄຳເຕືອນເພື່ອປ້ອງກັນສະພາບອັນເສື່ອມຊາມນີ້, ແຕ່ພວກເຂົາຫາໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ບໍ່. ‘ພວກທ່ານເປັນເກືອແຫ່ງໂລກ: ແຕ່ຖ້າເກືອໝົດຄວາມເຄັມຂອງມັນແລ້ວ, ຈະເຮັດໃຫ້ມັນກັບເຄັມອີກດ້ວຍອັນໃດ? ຕໍ່ໄປມັນກໍບໍ່ມີປະໂຫຍດອັນໃດເລີຍ, ນອກຈາກຈະຖືກຖິ້ມອອກໄປ ແລະຖືກມະນຸດຢຽບຢໍ່າລົງໃຕ້ຕີນ.’”
“I appeal to my brethren to wake up. Unless a change takes place speedily, I must give the facts to the people; for this state of things must change; unconverted men must no longer be managers and directors in so important and sacred work. With David we are forced to say, ‘It is time for thee, Lord, to work: for they have made void thy law.’” Special Testimonies, 30, 31.
“ຂ້າພະເຈົ້າຂໍວິງວອນຕໍ່ພວກພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນ. ຖ້າຫາກບໍ່ມີການປ່ຽນແປງເກີດຂຶ້ນໂດຍໄວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງນຳຂໍ້ເທັດຈິງເຫຼົ່ານີ້ໄປແຈ້ງແກ່ປະຊາຊົນ; ເພາະສະພາບການເຊັ່ນນີ້ຈະຕ້ອງຖືກປ່ຽນແປງ; ຄົນທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ກັບໃຈຈະຕ້ອງບໍ່ເປັນຜູ້ຈັດການ ແລະຜູ້ອຳນວຍການໃນພາລະກິດທີ່ສຳຄັນແລະບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງເຊັ່ນນີ້ອີກຕໍ່ໄປ. ຮ່ວມກັບດາວິດ ພວກເຮົາຖືກບັງຄັບໃຫ້ກ່າວວ່າ, ‘ເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ພຣະອົງ, ຂ້າແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຈະຊົງກະທຳ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງເສຍຜົນໄປແລ້ວ.’” Special Testimonies, 30, 31.