ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມ

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນ. ພວກເຮົາກຳລັງເຮັດສິ່ງນີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປີດຜະນຶກຂໍ້ພຣະຄຳຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ພ້ອມກັບການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ໃນປີ 1989 ນັ້ນ, “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ” ອັນໜຶ່ງໄດ້ຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອຈະທົດສອບຄົນໃນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຄວາມຈິງຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ຊາຕານກໍພະຍາຍາມຕໍ່ຕ້ານຂ່າວສານນັ້ນ. ການຕໍ່ຕ້ານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຄວາມຈິງທີ່ຖືກເຜີຍແຈ້ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີທ້າຍໆເຫຼົ່ານັ້ນຂອງດານີເອນບົດ 11 ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ມີການສຶກສາຄວາມຈິງທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງເລິກຊຶ້ງຍິ່ງຂຶ້ນ, ເພື່ອວ່າການປ້ອງກັນອັນບໍລິສຸດຕໍ່ຕ້ານຄວາມຜິດພາດທີ່ຖືກສະເໜີຂຶ້ນເພື່ອບ່ອນທຳລາຍຄວາມຈິງທີ່ຖືກເຜີຍແຈ້ງນັ້ນ ຈະບໍ່ຢືນຢູ່. ຫຼັກການປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳອອກສູ່ແສງສະຫວ່າງທ່າມກາງການໂຕ້ຖຽງນັ້ນ ຄື ການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ມັນໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະຖືກຕ້ອງເກືອບກັບວ່າ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຫຍັງ (ລັດທິນອກສາສະໜາ), ແລະປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບ “ການເອົາເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນອອກໄປ” (ຄ.ສ. 508).

ການຮັບຮູ້ອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສາມປະການໃນຖານະເປັນກອບໂຄງຂອງຄໍາພະຍາກອນ ໄດ້ສອດຄ່ອງຄຽງຄູ່ກັບກອບໂຄງຄໍາພະຍາກອນຂອງພວກມິນເລີຣາຍ ອັນເປັນອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສອງປະການທໍາອິດ, ແລະການລະບຸຂອງພວກມິນເລີຣາຍວ່າ “ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ” ແມ່ນລັດທິນອກຮີດ ໄດ້ຈັດຫາປະຫວັດສາດອັນສອດຄ່ອງກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ດັ່ງທີ່ Sister White ກ່າວວ່າມັນຄວນຈະເປັນ. ດັ່ງນັ້ນ ການຕໍ່ຕ້ານຕໍ່ຄວາມຮູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາຂອງອະວະສານໃນປີ 1989 ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ ເມື່ອຄວາມຮູ້ໄດ້ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ ແລະມັນຍັງໄດ້ລະບຸກົດເກນຈໍາເພາະສໍາລັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງຄຽງຄູ່ກັບການພັດທະນາຂອງກົດເກນຄໍາພະຍາກອນບາງປະການ ທີ່ William Miller ໄດ້ຮວບຮວມແລະນໍາໃຊ້ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ.

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາເຖິງການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງໂຣມທັງສາມ, ການລົ້ມລົງທັງສາມຂອງບາບີໂລນ, ແລະ ເອລີຢາທັງສາມ ແລະ ບັດນີ້ກຳລັງກ່າວເຖິງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທັງສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຊ້ອນທັບກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະ ຄວາມຂະໜານກັນຂອງໂຣມທັງສາມ ກັບການລົ້ມລົງທັງສາມຂອງບາບີໂລນ, ແລະ ຍັງມີຄວາມຂະໜານກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບເອລີຢາທັງສາມ ແລະ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທັງສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້. ໃນວັນສຸດທ້າຍ William Miller ແລະ Future for America ຕ່າງກໍເປັນຕົວແທນຂອງເອລີຢາຄົນທີສາມ ແລະ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຂະໜານກັນກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍ William Miller. Sister White ໄດ້ລະບຸ Miller ວ່າເປັນ “ຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.”

ນາງຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນອີກວ່າ Miller ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍທັງ Elijah ແລະ John the Baptist.

ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ທີ່ຕາມພຣະເຢຊູແລ້ວເປັນເອລີຢາຄົນທີສອງ, ກໍເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທໍາອິດດ້ວຍ ຜູ້ທີ່ຈະຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະມີ “ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໄວ້.” ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຖືກສື່ແບບໄວ້ໂດຍເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller. ຮ່ວມກັບ Miller ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໄວ້ທັງສອງຄົນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່, ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຮ່ວມກັນເປັນຕົວແທນທັງເອລີຢາຄົນທີສາມ ແລະທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມ ຜູ້ທີ່ຈະຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.

ການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງຜູ້ນຳສານທີ່ຖືກເລືອກສັນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຜູ້ຢູ່ໃນຕອນຕົ້ນ ຫຼືຜູ້ຢູ່ໃນຕອນທ້າຍ ກໍຄືຄວາມຕາຍ ແລະຂ່າວສານຂອງ Future for America ແມ່ນອີງໃສ່ການນຳຫຼັກ “ບັນທັດຊ້ອນບັນທັດ” ມາປະຍຸກໃຊ້ໃນເຊີງຄຳພະຍາກອນ ເຊິ່ງເປັນວິທີການຂອງຝົນປາຍລະດູ. ໂດຍຜ່ານການນຳຫຼັກ “ບັນທັດຊ້ອນບັນທັດ” ມາປະຍຸກໃຊ້ ຈຶ່ງຢືນຢັນໄດ້ວ່າ ຂະບວນການຂອງຜູ້ຕິດຕາມມິລເລີເປັນແບບລ່ວງໜ້າຂອງຂະບວນການ Future for America. ຫຼັກໝາຍບອກທາງໜຶ່ງໃນປະຫວັດສາດຂອງຜູ້ຕິດຕາມມິລເລີ ຄື ວິລລຽມ ມິລເລີ ຜູ້ເປັນ “ຜູ້ນຳສານທີ່ຖືກເລືອກສັນ.” ການປະຕິເສດຫຼັກໝາຍບອກທາງນັ້ນ ກໍຄືການປະຕິເສດຂ່າວສານ ດັ່ງນັ້ນ ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຂະບວນການແອັດເວັນຕິສ ຈຶ່ງຢືນຢັນວ່າ ການປະຕິເສດຜູ້ນຳສານກໍເປັນການປະຕິເສດຂ່າວສານເຊັ່ນກັນ ເພາະຂ່າວສານເປັນສິ່ງທີ່ລະບຸຕົວຜູ້ນຳສານທີ່ຖືກເລືອກສັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ການປະຕິເສດຂ່າວສານກໍຄືການປະຕິເສດຜູ້ນຳສານ ແລະໃນທາງກັບກັນກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ຫາກບໍ່ມີຜູ້ເຕັ້ນລຳ ກໍບໍ່ມີການເຕັ້ນລຳ.

ບັນດາຜູ້ “ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ,” ແລະ ບັນດາຜູ້ “ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນເຊັ່ນກັນ.” ພັນທະກິດຂອງໂຢຮັນໄດ້ນຳໜ້າການບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະ ບໍ່ດົນຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ພັນທະກິດຂອງ Miller ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຄຣິດ ເພື່ອຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນພະຍານທັງສອງນັ້ນ, ການປະຕິເສດຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງ ຍ່ອມເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ.

ການຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ແລະ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກະທຳສຳເລັດໃນພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ແມ່ນເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຍົກຕັ້ງຊົນຊາດໜຶ່ງຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດພຣະກິດໃນການນຳຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມລອດໄປສູ່ໂລກ. ພຣະກິດນັ້ນໄດ້ຖືກກະທຳສຳເລັດໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນຊ່ວງເວລາທີ່ເປັນຕົວແທນເມື່ອການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນການເລີ່ມຕົ້ນ. ການທຳລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກສາວົກ ເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນການ, ແລະ ອາດເວນຕິສຶມໄດ້ຫັນໜີຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນໃນການກະທຳພຣະກິດນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດ, ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ພະຍາຍາມຮວບຮວມພວກເຂົາເຂົ້າໄວ້ນຳກັນ. ພຣະອົງໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຈັດພິມແຜນພາບປີ 1850 ເປັນພາບຕົວແທນທາງກາຟິກຂອງຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາອາດໄດ້ນຳໄປປະກາດແກ່ໂລກ.

ຖ້າຫາກວ່າຊາວແອັດເວນຕິສດ໌ໄດ້ຍຶດໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ, “ວຽກງານຂອງພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ.”

ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງປີ 1844, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ຊໍາລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຕໍ່ມາໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໄດ້ນໍາຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາ. ມິນເລີ, ຂ່າວສານຂອງລາວ ແລະການເຄື່ອນໄຫວທີ່ລາວເປັນຕົວແທນ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນສໍາເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ໃນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter, NH ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ມາເຖິງ, ແລະໃນເວລາສັ້ນໆພຽງສອງເດືອນ ກໍໄດ້ສໍາແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນບັນດາພົມມະຈາຣີນັ້ນ ຜູ້ໃດມີນ້ໍາມັນ. ຄົນສອງພວກໄດ້ຖືກສໍາແດງອອກ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງລາວ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກກິນ, ແຕ່ພົມມະຈາຣີຜູ້ມີປັນຍາ “ໄດ້ຍອມປ່ອຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ” ໃນ “ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສ ແລະຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ.”

ໄລຍະເວລາແຫ່ງ “ຄວາມສົງໄສ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ” ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກສາວົກໃນເວລາທີ່ພຣະອົງສິ້ນພຣະຊົນ, ແຕ່ໃນວັນທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມເປີດເຜີຍຂ່າວສານເລື່ອງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ພວກສາວົກ, ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ “ປ່ອຍວາງຄວາມເຊື່ອ.” ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນສໍາລັບພວກພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດໃນຂະບວນການແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສອງ ໄດ້ດໍາເນີນຕໍ່ໄປປະມານສາມປີ, ໃນຈຸດນັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສໍາແດງແກ່ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດອອກເພື່ອຮວບຮວມຜູ້ຄົງເຫຼືອແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງນໍາພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານການພິມເຜີຍແຜ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໃຫ້ຈັດທໍາຕາຕະລາງທີສອງຂອງຮາບາກຸກ, ແຕ່ “ຜູ້ເຊື່ອຖືແອັດເວັນຫຼາຍຄົນໄດ້ປ່ອຍວາງຄວາມເຊື່ອ.... ດັ່ງນັ້ນພະລະກິດຈຶ່ງຖືກຂັດຂວາງ, ແລະ ໂລກກໍຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ.”

ໃນປີ 1849, ວິນລຽມ ມິນເລີ, ຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກຄັດເລືອກຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ, ໄດ້ຖືກນຳໄປຝັງໄວ້. ຖ້າຫາກວ່າພວກພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 “ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຢ່າງເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນພຣະພິທານອັນກຳລັງເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຈົ້າ,” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄົງຈະຍົກຕັ້ງຜູ້ສື່ຂ່າວອີກຄົນໜຶ່ງຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ” ໄດ້ “ຖືກຊັກຊ້າ ແລະປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ” ຈະ “ໃນທຳນອງດຽວກັນ” ກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຈະ “ຄົງຢູ່” “ອີກຫຼາຍປີໃນໂລກແຫ່ງບາບແລະຄວາມໂສກເສົ້ານີ້.”

ຫຼັງຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຜ່ານໄປໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຍົກຕັ້ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຂຶ້ນ. ພາລະກິດຂອງລາວມີທັງການຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກັບໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນລະຫວ່າງເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງການພິພາກສາສືບສວນ, ແຕ່ອີກທັງເພື່ອນຳສະເໜີຂ່າວສານທີ່ເຜີຍໜ້າຕໍ່ການຮ່ວມປະສານສາມຝ່າຍຂອງອາຮັບ, ເຢເຊເບນ ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງນາງ ໃນຊ່ວງເວລາຂອງການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມຜູ້ຈັດຕຽມທາງ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໜຶ່ງ, ຂ່າວສານໜຶ່ງ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະຂະບວນການໜຶ່ງ ໃນຊ່ວງເຫດການທ້າຍສຸດຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ. ເອລີຢາຄົນທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໜຶ່ງ, ຂ່າວສານໜຶ່ງ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະຂະບວນການໜຶ່ງ ໃນຊ່ວງເຫດການທ້າຍສຸດຂອງການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້. ຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຈັດຕຽມທາງ, ແລະຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ແມ່ນຂ່າວສານຂອງວິບັດທີສາມໃນບັນດາສາມວິບັດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດ 8 ຫາ 11.

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງ, ຂ່າວສານຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງແກທີ່ເອີ້ນແອດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍໃຫ້ “ຊື້ທອງຄຳຈາກເຮົາທີ່ຖືກຫລອມໃນໄຟ ເພື່ອເຈົ້າຈະຮັ່ງມີ; ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຂາວ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ປາກົດ; ແລະຈົ່ງທາຕາຂອງເຈົ້າດ້ວຍຢາທາຕາ ເພື່ອເຈົ້າຈະເຫັນ.” ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ສະແດງການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຫັນ, ເພາະວ່າ “ທຸກຄົນທີ່” ພຣະອົງຮັກ, ພຣະອົງ “ກ່າວຕັກເຕືອນ ແລະຕີສອນ.” ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ເອີ້ນມະນຸດໃຫ້ຍອມຮັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຖືກສຳແດງອອກໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຳລັງກະທຳພາລະກິດແຫ່ງການຊຳລະພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງເອີ້ນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຮັກໃຫ້ສຳແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ “ຮ້ອນຮົນເຖິງຂະໜາດນັ້ນ ແລະກັບໃຈໃໝ່,” ເພາະພຣະອົງຢູ່ “ທີ່” “ປະຕູ” ແຫ່ງຍຸກການປະທານ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການປິດເວລາແຫ່ງການກວດສອບ, ບ່ອນທີ່ພຣະອົງ “ຈະຄາຍ” ແອດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍ “ອອກຈາກ” “ປາກ” ຂອງພຣະອົງ. “ປະຕູ” ແຫ່ງຍຸກການປະທານນັ້ນ ແມ່ນປະຕູທີ່ພຣະອົງ “ເປີດ ແລະບໍ່ມີມະນຸດໃດປິດໄດ້; ແລະປິດ ແລະບໍ່ມີມະນຸດໃດເປີດໄດ້.”

ມີຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າມີຢູ່ ແຕ່ຖືກແກ້ໄຂໄດ້ໂດຍການນຳໃຊ້ “line upon Line,” ແຕ່ຫຼາຍຄົນອາດຈະບໍ່ແມ່ນແຕ່ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືນັ້ນ. ເມື່ອມັນຖືກແກ້ໄຂແລ້ວ ມັນຈະເພີ່ມຄວາມແຈ້ງຊັດໃຫ້ແກ່ການປ່ຽນຜ່ານຈາກການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄປສູ່ການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ ຊຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ມັນຖືກແກ້ໄຂໂດຍການຍອມຮັບວ່າ Pentecost ເປັນແບບລັກສະນະຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ຢູ່ສະຫະລັດ. ເພື່ອໃຫ້ການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມ ຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກໃນການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ໃນຄວາມແຕກຕ່າງຈາກເອລີຢາຄົນທີສາມທີ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ ໃຫ້ສຳເລັດລົງ, ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືນີ້.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.