ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍສາມ

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນແບບສາມຊັ້ນ. ພວກເຮົາກຳລັງເຮັດສິ່ງນີ້ເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປີດຜະນຶກຂໍ້ພຣະຄຳຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ພ້ອມກັບການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນ “ເວລາແຫ່ງອະວະສານ” ໃນປີ 1989 ນັ້ນ, “ຄວາມຮູ້ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນ” ອັນໜຶ່ງໄດ້ຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ເພື່ອຈະທົດສອບຄົນໃນຊົ່ວອາຍຸນັ້ນແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຄວາມຈິງຖືກເປີດຜະນຶກໂດຍສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ, ຊາຕານກໍພະຍາຍາມຕໍ່ຕ້ານຂ່າວສານນັ້ນ. ການຕໍ່ຕ້ານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ຄວາມຈິງທີ່ຖືກເຜີຍແຈ້ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີທ້າຍໆເຫຼົ່ານັ້ນຂອງດານີເອນບົດ 11 ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ມີການສຶກສາຄວາມຈິງທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບຂໍ້ພຣະຄຳພີເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງເລິກຊຶ້ງຍິ່ງຂຶ້ນ, ເພື່ອວ່າການປ້ອງກັນອັນບໍລິສຸດຕໍ່ຕ້ານຄວາມຜິດພາດທີ່ຖືກສະເໜີຂຶ້ນເພື່ອບ່ອນທຳລາຍຄວາມຈິງທີ່ຖືກເຜີຍແຈ້ງນັ້ນ ຈະບໍ່ຢືນຢູ່. ຫຼັກການປະການໜຶ່ງທີ່ຖືກນຳອອກສູ່ແສງສະຫວ່າງທ່າມກາງການໂຕ້ຖຽງນັ້ນ ຄື ການປະຍຸກໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນ. ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ມັນໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ໃນຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະຖືກຕ້ອງເກືອບກັບວ່າ “ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນ” ໃນພຣະທຳດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງຫຍັງ (ລັດທິນອກສາສະໜາ), ແລະປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ເກີ່ຍວຂ້ອງກັບ “ການເອົາເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນອອກໄປ” (ຄ.ສ. 508).

ການຮັບຮູ້ອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສາມປະການໃນຖານະເປັນກອບໂຄງຂອງຄໍາພະຍາກອນ ໄດ້ສອດຄ່ອງຄຽງຄູ່ກັບກອບໂຄງຄໍາພະຍາກອນຂອງພວກມິນເລີຣາຍ ອັນເປັນອໍານາດທີ່ທໍາໃຫ້ເກີດຄວາມຮ້າງເປົ່າສອງປະການທໍາອິດ, ແລະການລະບຸຂອງພວກມິນເລີຣາຍວ່າ “ການຖວາຍບູຊາປະຈໍາວັນ” ແມ່ນລັດທິນອກຮີດ ໄດ້ຈັດຫາປະຫວັດສາດອັນສອດຄ່ອງກັບຫົກຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນບົດທີ 11 ດັ່ງທີ່ Sister White ກ່າວວ່າມັນຄວນຈະເປັນ. ດັ່ງນັ້ນ ການຕໍ່ຕ້ານຕໍ່ຄວາມຮູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນເວລາຂອງອະວະສານໃນປີ 1989 ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ ເມື່ອຄວາມຮູ້ໄດ້ເພີ່ມທະວີຂຶ້ນ ແລະມັນຍັງໄດ້ລະບຸກົດເກນຈໍາເພາະສໍາລັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຊຶ່ງສອດຄ່ອງຄຽງຄູ່ກັບການພັດທະນາຂອງກົດເກນຄໍາພະຍາກອນບາງປະການ ທີ່ William Miller ໄດ້ຮວບຮວມແລະນໍາໃຊ້ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທໍາອິດ.

ພວກເຮົາໄດ້ພິຈາລະນາເຖິງການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງໂຣມທັງສາມ, ການລົ້ມລົງທັງສາມຂອງບາບີໂລນ, ແລະ ເອລີຢາທັງສາມ ແລະ ບັດນີ້ກຳລັງກ່າວເຖິງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທັງສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນການຊ້ອນທັບກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະ ຄວາມຂະໜານກັນຂອງໂຣມທັງສາມ ກັບການລົ້ມລົງທັງສາມຂອງບາບີໂລນ, ແລະ ຍັງມີຄວາມຂະໜານກັນຢ່າງໃກ້ຊິດກັບເອລີຢາທັງສາມ ແລະ ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທັງສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້. ໃນວັນສຸດທ້າຍ William Miller ແລະ Future for America ຕ່າງກໍເປັນຕົວແທນຂອງເອລີຢາຄົນທີສາມ ແລະ ຍັງເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມຜູ້ຕຽມທາງໄວ້. ພຣະເຢຊູຊົງໃຊ້ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງສິ່ງໜຶ່ງເພື່ອສະແດງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງສິ່ງນັ້ນຢູ່ສະເໝີ, ແລະ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຂະໜານກັນກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.

ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດແລະອົງທີສອງ ໄດ້ຖືກນຳພາໂດຍ William Miller. Sister White ໄດ້ລະບຸ Miller ວ່າເປັນ “ຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.”

ນາງຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນອີກວ່າ Miller ໄດ້ຖືກເປັນແບບລ່ວງໜ້າໂດຍທັງ Elijah ແລະ John the Baptist.

ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ຜູ້ທີ່ຕາມພຣະເຢຊູແລ້ວເປັນເອລີຢາຄົນທີສອງ, ກໍເປັນຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທໍາອິດດ້ວຍ ຜູ້ທີ່ຈະຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະມີ “ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໄວ້.” ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຖືກສື່ແບບໄວ້ໂດຍເອລີຢາ, ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ ແລະ William Miller. ຮ່ວມກັບ Miller ຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກເລືອກໄວ້ທັງສອງຄົນນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການເລີ່ມຕົ້ນແລະການສິ້ນສຸດຂອງການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງທູດສະຫວັນສາມອົງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບສີ່, ແລະໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຮ່ວມກັນເປັນຕົວແທນທັງເອລີຢາຄົນທີສາມ ແລະທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມ ຜູ້ທີ່ຈະຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບພຣະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ.

ການປະຕິເສດຂ່າວສານຂອງຜູ້ນໍາຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ ບໍ່ວ່າໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຫຼືໃນຕອນສິ້ນສຸດ ແມ່ນຄວາມຕາຍ, ແລະຂ່າວສານຂອງ Future for America ຕັ້ງຢູ່ເທິງການນໍາໃຊ້ຄໍາພະຍາກອນຂອງ “line upon line,” ຊຶ່ງເປັນວິທີດໍາເນີນຂອງຝົນປາຍ. ໂດຍຜ່ານການນໍາໃຊ້ “line upon line” ຈຶ່ງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາວ່າ ຂະບວນການ Millerite ເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າຂອງຂະບວນການ Future for America. ໝາຍຫຼັກອັນໜຶ່ງໃນປະຫວັດຂອງ Millerite ຄື William Miller, “ຜູ້ນໍາຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ.” ການປະຕິເສດໝາຍຫຼັກນັ້ນ ກໍຄືການປະຕິເສດຂ່າວສານ, ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍອາໄສຕອນເລີ່ມຕົ້ນແລະຕອນສິ້ນສຸດຂອງ Adventism ຈຶ່ງໄດ້ຖືກສະຖາປະນາວ່າ ການປະຕິເສດຜູ້ນໍາຂ່າວ ກໍເປັນການປະຕິເສດຂ່າວສານດ້ວຍ, ເພາະຂ່າວສານໄດ້ລະບຸເຖິງຜູ້ນໍາຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກ. ດັ່ງນັ້ນ ການປະຕິເສດຂ່າວສານ ກໍຄືການປະຕິເສດຜູ້ນໍາຂ່າວ ແລະກົງກັນຂ້າມ. ຖ້າບໍ່ມີນັກຟ້ອນ ກໍບໍ່ມີການຟ້ອນ.

ບັນດາຜູ້ “ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຄຳພະຍານຂອງໂຢຮັນ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຄຳສອນຂອງພຣະເຢຊູ,” ແລະ ບັນດາຜູ້ “ທີ່ໄດ້ປະຕິເສດຂ່າວສານທຳອິດ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກຂ່າວສານທີສອງ; ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກສຽງຮ້ອງໃນເວລາທ່ຽງຄືນເຊັ່ນກັນ.” ພັນທະກິດຂອງໂຢຮັນໄດ້ນຳໜ້າການບັບຕິສະມາຂອງພຣະຄຣິດ, ແລະ ບໍ່ດົນຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊຳລະພຣະວິຫານໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ພັນທະກິດຂອງ Miller ໄດ້ຕຽມທາງໄວ້ສຳລັບພຣະຄຣິດ ເພື່ອຊຳລະບັນດາບຸດຂອງເລວີ ເມື່ອພຣະອົງສະເດັດມາຢ່າງກະທັນຫັນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ໃນພະຍານທັງສອງນັ້ນ, ການປະຕິເສດຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງ ຍ່ອມເທົ່າກັບຄວາມຕາຍ.

ການຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ແລະ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ທີ່ພຣະຄຣິດໄດ້ກະທຳສຳເລັດໃນພຣະກິດຂອງພຣະອົງໃນຖານະຜູ້ສົ່ງສານແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ແມ່ນເພື່ອຈຸດປະສົງໃນການຍົກຕັ້ງຊົນຊາດໜຶ່ງຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສຳເລັດພຣະກິດໃນການນຳຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມລອດໄປສູ່ໂລກ. ພຣະກິດນັ້ນໄດ້ຖືກກະທຳສຳເລັດໄວ້ລ່ວງໜ້າກ່ອນຊ່ວງເວລາທີ່ເປັນຕົວແທນເມື່ອການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນການເລີ່ມຕົ້ນ. ການທຳລາຍກຸງເຢຣູຊາເລັມໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກສາວົກ ເປັນຕົວແທນຂອງການພິພາກສາໃນຂັ້ນດຳເນີນການ, ແລະ ອາດເວນຕິສຶມໄດ້ຫັນໜີຈາກຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນໃນການກະທຳພຣະກິດນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດ, ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ພະຍາຍາມຮວບຮວມພວກເຂົາເຂົ້າໄວ້ນຳກັນ. ພຣະອົງໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຈັດພິມແຜນພາບປີ 1850 ເປັນພາບຕົວແທນທາງກາຟິກຂອງຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາອາດໄດ້ນຳໄປປະກາດແກ່ໂລກ.

ຖ້າຫາກວ່າຊາວແອັດເວນຕິສດ໌ໄດ້ຍຶດໝັ້ນຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນເທົ່ານັ້ນ, “ວຽກງານຂອງພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ.”

ໃນລະດູໃບໄມ້ປົ່ງຂອງປີ 1844, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ຊໍາລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌ໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະຕໍ່ມາໃນລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນໄດ້ນໍາຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມມາ. ມິນເລີ, ຂ່າວສານຂອງລາວ ແລະການເຄື່ອນໄຫວທີ່ລາວເປັນຕົວແທນ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນສໍາເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ໃນການປະຊຸມຄ່າຍທີ່ Exeter, NH ຂ່າວສານແຫ່ງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນໄດ້ມາເຖິງ, ແລະໃນເວລາສັ້ນໆພຽງສອງເດືອນ ກໍໄດ້ສໍາແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນບັນດາພົມມະຈາຣີນັ້ນ ຜູ້ໃດມີນ້ໍາມັນ. ຄົນສອງພວກໄດ້ຖືກສໍາແດງອອກ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມຂ່າວສານຢູ່ໃນມືຂອງລາວ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກກິນ, ແຕ່ພົມມະຈາຣີຜູ້ມີປັນຍາ “ໄດ້ຍອມປ່ອຍຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ” ໃນ “ຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສ ແລະຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ.”

ໄລຍະເວລາແຫ່ງ “ຄວາມສົງໄສ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ” ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍພວກສາວົກໃນເວລາທີ່ພຣະອົງສິ້ນພຣະຊົນ, ແຕ່ໃນວັນທີສາມ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເລີ່ມເປີດເຜີຍຂ່າວສານເລື່ອງການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ແກ່ພວກສາວົກ, ແລະພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ “ປ່ອຍວາງຄວາມເຊື່ອ.” ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄວາມສົງໄສ ແລະ ຄວາມບໍ່ແນ່ນອນສໍາລັບພວກພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດໃນຂະບວນການແຫ່ງຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງ ແລະ ອົງທີສອງ ໄດ້ດໍາເນີນຕໍ່ໄປປະມານສາມປີ, ໃນຈຸດນັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສໍາແດງແກ່ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ວ່າ ພຣະອົງໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດອອກເພື່ອຮວບຮວມຜູ້ຄົງເຫຼືອແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງ. ພຣະອົງໄດ້ຊົງນໍາພາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃຫ້ເລີ່ມຕົ້ນວຽກງານການພິມເຜີຍແຜ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໃຫ້ຈັດທໍາຕາຕະລາງທີສອງຂອງຮາບາກຸກ, ແຕ່ “ຜູ້ເຊື່ອຖືແອັດເວັນຫຼາຍຄົນໄດ້ປ່ອຍວາງຄວາມເຊື່ອ.... ດັ່ງນັ້ນພະລະກິດຈຶ່ງຖືກຂັດຂວາງ, ແລະ ໂລກກໍຖືກປະໄວ້ໃນຄວາມມືດ.”

ໃນປີ 1849, ວິນລຽມ ມິນເລີ, ຜູ້ສື່ຂ່າວທີ່ຖືກຄັດເລືອກຂອງຂ່າວສານທູດສະຫວັນອົງທີໜຶ່ງແລະອົງທີສອງ, ໄດ້ຖືກນຳໄປຝັງໄວ້. ຖ້າຫາກວ່າພວກພົມມະຈາລີທີ່ສະຫຼາດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 “ຍຶດຫມັ້ນໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ ແລະດຳເນີນຕໍ່ໄປຢ່າງເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນພຣະພິທານອັນກຳລັງເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຈົ້າ,” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄົງຈະຍົກຕັ້ງຜູ້ສື່ຂ່າວອີກຄົນໜຶ່ງຂຶ້ນໃນຈິດວິນຍານແລະລິດອຳນາດຂອງເອລີຢາ. ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ “ການສະເດັດມາຂອງພຣະຄຣິດ” ໄດ້ “ຖືກຊັກຊ້າ ແລະປະຊາກອນຂອງພຣະອົງ” ຈະ “ໃນທຳນອງດຽວກັນ” ກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານ ຈະ “ຄົງຢູ່” “ອີກຫຼາຍປີໃນໂລກແຫ່ງບາບແລະຄວາມໂສກເສົ້ານີ້.”

ຫຼັງຈາກການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ຜ່ານໄປໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫົກປີ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຍົກຕັ້ງຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກຊົງເລືອກຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຂຶ້ນ. ພາລະກິດຂອງລາວມີທັງການຕຽມທາງໄວ້ໃຫ້ແກ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງສະເດັດມາຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະເຂົ້າສູ່ຄວາມສຳພັນແຫ່ງພັນທະສັນຍາກັບໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ໃນລະຫວ່າງເຫດການຊ່ວງສຸດທ້າຍຂອງການພິພາກສາສືບສວນ, ແຕ່ອີກທັງເພື່ອນຳສະເໜີຂ່າວສານທີ່ເຜີຍໜ້າຕໍ່ການຮ່ວມປະສານສາມຝ່າຍຂອງອາຮັບ, ເຢເຊເບນ ແລະບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງນາງ ໃນຊ່ວງເວລາຂອງການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້, ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມຜູ້ຈັດຕຽມທາງ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໜຶ່ງ, ຂ່າວສານໜຶ່ງ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະຂະບວນການໜຶ່ງ ໃນຊ່ວງເຫດການທ້າຍສຸດຂອງການພິພາກສາໄຕ່ສວນ. ເອລີຢາຄົນທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງພາລະກິດໜຶ່ງ, ຂ່າວສານໜຶ່ງ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ໜຶ່ງ, ແລະຂະບວນການໜຶ່ງ ໃນຊ່ວງເຫດການທ້າຍສຸດຂອງການພິພາກສາບັງຄັບໃຊ້. ຂ່າວສານຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຈັດຕຽມທາງ, ແລະຂ່າວສານຂອງເອລີຢາ, ແມ່ນຂ່າວສານຂອງວິບັດທີສາມໃນບັນດາສາມວິບັດແຫ່ງພຣະນິມິດ ບົດ 8 ຫາ 11.

ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງ, ຂ່າວສານຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ເປັນຕົວແທນຂອງແກທີ່ເອີ້ນແອດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍໃຫ້ “ຊື້ທອງຄຳຈາກເຮົາທີ່ຖືກຫລອມໃນໄຟ ເພື່ອເຈົ້າຈະຮັ່ງມີ; ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຂາວ ເພື່ອເຈົ້າຈະໄດ້ນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຄວາມອັບອາຍແຫ່ງຄວາມເປືອຍກາຍຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ປາກົດ; ແລະຈົ່ງທາຕາຂອງເຈົ້າດ້ວຍຢາທາຕາ ເພື່ອເຈົ້າຈະເຫັນ.” ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ສະແດງການລ່ວງລະເມີດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຫັນ, ເພາະວ່າ “ທຸກຄົນທີ່” ພຣະອົງຮັກ, ພຣະອົງ “ກ່າວຕັກເຕືອນ ແລະຕີສອນ.” ນີ້ແມ່ນຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຊອບທຳຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ເອີ້ນມະນຸດໃຫ້ຍອມຮັບພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຖືກສຳແດງອອກໃນຊ່ວງເວລາທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາກຳລັງກະທຳພາລະກິດແຫ່ງການຊຳລະພຣະວິຫານແຫ່ງຈິດວິນຍານໃຫ້ບໍລິສຸດ, ແລະເພາະສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງເອີ້ນຜູ້ທີ່ພຣະອົງຮັກໃຫ້ສຳແດງພຣະລັກສະນະຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ “ຮ້ອນຮົນເຖິງຂະໜາດນັ້ນ ແລະກັບໃຈໃໝ່,” ເພາະພຣະອົງຢູ່ “ທີ່” “ປະຕູ” ແຫ່ງຍຸກການປະທານ, ອັນເປັນຕົວແທນຂອງການປິດເວລາແຫ່ງການກວດສອບ, ບ່ອນທີ່ພຣະອົງ “ຈະຄາຍ” ແອດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເກຍ “ອອກຈາກ” “ປາກ” ຂອງພຣະອົງ. “ປະຕູ” ແຫ່ງຍຸກການປະທານນັ້ນ ແມ່ນປະຕູທີ່ພຣະອົງ “ເປີດ ແລະບໍ່ມີມະນຸດໃດປິດໄດ້; ແລະປິດ ແລະບໍ່ມີມະນຸດໃດເປີດໄດ້.”

ມີຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືວ່າມີຢູ່ ແຕ່ຖືກແກ້ໄຂໄດ້ໂດຍການນຳໃຊ້ “line upon Line,” ແຕ່ຫຼາຍຄົນອາດຈະບໍ່ແມ່ນແຕ່ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືນັ້ນ. ເມື່ອມັນຖືກແກ້ໄຂແລ້ວ ມັນຈະເພີ່ມຄວາມແຈ້ງຊັດໃຫ້ແກ່ການປ່ຽນຜ່ານຈາກການພິພາກສາໄຕ່ສວນໄປສູ່ການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ ຊຶ່ງຈະເກີດຂຶ້ນໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້. ມັນຖືກແກ້ໄຂໂດຍການຍອມຮັບວ່າ Pentecost ເປັນແບບລັກສະນະຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ຢູ່ສະຫະລັດ. ເພື່ອໃຫ້ການພິຈາລະນາຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວຄົນທີສາມ ຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ໃນຖານະເປັນສັນຍາລັກໃນການພິພາກສາໄຕ່ສວນ ໃນຄວາມແຕກຕ່າງຈາກເອລີຢາຄົນທີສາມທີ່ເປັນສັນຍາລັກຂອງການພິພາກສາບັງຄັບປະຕິບັດ ໃຫ້ສຳເລັດລົງ, ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຄວາມຂັດແຍ້ງທີ່ເບິ່ງຄືນີ້.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.