ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີ່ໜຶ່ງຮ້ອຍສິບສາມ

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນຳປະຊາຊົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງກັບຄືນໄປຫາ “ເສັ້ນທາງເກົ່າ” ຂອງເຢເຣມີຢາ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ພຣະອົງໄດ້ຊົງຊີ້ບອກຫຼັກການແຫ່ງການນຳໃຊ້ຄຳພະຍາກອນສາມຊັ້ນໄວ້ແລ້ວ.

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງກັບຄືນສູ່ທາງເດີມບູຮານ, ພວກເຂົາຈະພົບການພັກຜ່ອນ (ຝົນປາຍລະດູ), ແລະໃນເວລານັ້ນຜູ້ຍາມກໍໄດ້ຮັບຂ່າວສານແຫ່ງແກສັງ. ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງປວງລ້ວນຊີ້ບອກຢ່າງຊັດແຈ້ງທີ່ສຸດເຖິງອະວະສານແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ, ດັ່ງນັ້ນຂ່າວສານແຫ່ງແກສັງໃນວັນສຸດທ້າຍຈຶ່ງເປັນແກສັງສຸດທ້າຍ, ຊຶ່ງແມ່ນແກສັງທີເຈັດ, ຊຶ່ງແມ່ນວິບັດຄັ້ງທີສາມ.

ເມື່ອປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະອົງເລີ່ມດຳເນີນຢູ່ໃນທາງເກົ່າແກ່, ກໍໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ ລັກສະນະຂອງວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ໄດ້ຊີ້ບອກຜູ້ນຳທາງປະຫວັດສາດເຊີງສັນຍາລັກຜູ້ໜຶ່ງໂດຍຈຳເພາະ (Mohammed), ແລະວິບັດຄັ້ງທີສອງກໍໄດ້ເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ (Osman). ໄດ້ພົບວ່າ ແຕ່ລະສຽງແກທັງສີ່ຄັ້ງທຳອິດ ກໍມີຜູ້ນຳເຊີງສັນຍາລັກທີ່ຈຳເພາະເພື່ອລະບຸສຽງແກນັ້ນ, ແລະໃນເວລານັ້ນກໍໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າ Osama bin Laden ແມ່ນຜູ້ນຳເຊີງສັນຍາລັກຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ.

ມູຮຳມັດໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບອາຣາເບຍ, ແລະ ອອສະມານເປັນສັນຍາລັກຂອງຈັກກະພັດອອດໂຕມັນໃນປະເທດຕຸຣະກີ, ແລະ ໂອຊາມາ ບິນ ລາເດັນ ເປັນຕົວແທນຂອງການກໍ່ການຮ້າຍອິດສະລາມທົ່ວໂລກ, ເຖິງແມ່ນວ່າລາວ, ເຊັ່ນດຽວກັບມູຮຳມັດ, ກໍເປັນຊາວອາຣາເບຍ.

ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ອີກດ້ວຍວ່າ ວິບັດຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ທໍາຮ້າຍກອງທັບຂອງໂຣມ ແລະວິບັດຄັ້ງທີສອງໄດ້ສັງຫານກອງທັບຂອງໂຣມ. ຈາກນັ້ນ ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈຶ່ງໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າເປັນຈຸດເວລາທີ່ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ທໍາຮ້າຍກອງທັບຂອງໂຣມ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ), ແຕ່ວ່າໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ ມັນຈະສັງຫານກອງທັບຂອງໂຣມ, ເມື່ອສະຫະລັດອາເມຣິກາມາເຖິງບົດສະຫຼຸບຂອງຕົນໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະຄໍາພີ ແລະຍອມມອບອະທິປະໄຕແຫ່ງຊາດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສະຫະພັນສາມປະການຂອງມັງກອນ, ສັດຮ້າຍ ແລະຜູ້ພະຍາກອນທຽມ.

ໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ແມ່ນສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນທີ່ມີເຂົາສອງເຂົາແຫ່ງອໍານາດ. ລັກສະນະຄໍາພະຍາກອນປະການສໍາຄັນປະການໜຶ່ງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຄື ມັນປ່ຽນຈາກລູກແກະເປັນມັງກອນ. ໃນທາງຄໍາພະຍາກອນ ເຂົາໝາຍເຖິງກໍາລັງ, ແລະ ກໍາລັງຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ຄື ລະບອບສາທາລະນະລັດ ແລະ ໂປຣແຕສແຕນຕິຊຶມ, ຊຶ່ງຖືກແທນໄວ້ໂດຍເຂົາສອງເຂົາຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ. ແຕ່ບັດນີ້ ໃນວັນສຸດທ້າຍ ກໍາລັງສອງປະການຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ ໄດ້ປ່ຽນເປັນອໍານາດທາງທະຫານ ແລະ ອໍານາດທາງເສດຖະກິດ. ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ອິດສະລາມແຫ່ງວິບັດປະການທີສາມ ໄດ້ໂຈມຕີແຜ່ນດິນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງສັດຮ້າຍຈາກແຜ່ນດິນ, ເພນຕາກອນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງອໍານາດທາງທະຫານຂອງມັນ, ແລະ ຕຶກຄູ່ແຝດໃນນະຄອນນິວຢອກ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍາລັກຂອງກໍາລັງທາງເສດຖະກິດຂອງມັນ.

ເມື່ອໄດ້ມີການຮັບຮູ້ອີກດ້ວຍວ່າ ປະຫວັດຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດທີໜຶ່ງ ແລະ ປະຫວັດຕອນສິ້ນສຸດຂອງວິບັດທີສອງ ຕ່າງກໍໄດ້ນຳສະເໜີພາບປະກອບຂອງການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ຈຶ່ງໄດ້ມີການຮັບຮູ້ວ່າ ໃນເວລາທີ່ວິບັດທີສາມມາເຖິງ ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຂອງນິວຢອກຖືກທຳລາຍລົງ ນັ້ນເອງໄດ້ຖືກລະບຸວ່າ ຂະບວນການປະທັບຕາຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນແລ້ວ.

“ຄວາມພິນາດທີ່ຢູ່ໃນໂລກ” ຄື ລັກສະນະຂອງອິດສະລາມ, ເພາະລັກສະນະຂອງມັນໄດ້ຖືກພັນລະນາໄວ້ເປັນ Apollyon ແລະ Abaddon ໃນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 9 ຂໍ້ 11.

ຄວາມໝາຍຂອງຊື່ ຫຼື ລັກສະນະ ຂອງກະສັດຜູ້ປົກຄອງອິດສະລາມ ທັງໃນພາສາເຮັບເຣີ ແລະ ພາສາກຣີກ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍສອງຊື່ນັ້ນ ແມ່ນ “ຄວາມຕາຍ” ແລະ “ຄວາມພິນາດ,” ຊຶ່ງໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆຂອງນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງ. ໃນຈຸດນັ້ນ ພຣະນິມິດ ບົດທີ 18 ຂໍ້ 1 ຫາ 3 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນສຳເລັດເປັນຈິງ.

ໄດ້ມີການຮັບຮູ້ວ່າ ການກ່າວເຖິງຄັ້ງທຳອິດເຖິງຄົນປ່າແຫ່ງອິດສະລາມໃນພຣະທຳປະຖົມມະການ ໄດ້ໃຊ້ຄຳພາສາເຮັບເຣີສຳລັບ “ລາປ່າອາຣະເບຍ,” ຊຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນໄດ້ຖືກແປວ່າ “ຄົນປ່າ.” ສັນຍະລັກຂອງອິດສະລາມແມ່ນຕະກູນມ້າ, ແລະໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ເກົ້າ ມັນກໍໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເຊັ່ນກັນໃນຮູບຂອງມ້າສົງຄາມ. ບົນແຜນພູມອັນສັກສິດແຫ່ງຮາບາກຸກ, ຊຶ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກແຈ້ງໄວ້ວ່າ “ບໍ່ຄວນຖືກປ່ຽນແປງ,” ອິດສະລາມກໍໄດ້ຖືກນຳສະເໜີໂດຍມ້າສົງຄາມເຊັ່ນກັນ.

ການກ່າວເຖິງການເກີດຂອງອິດຊະມາເອນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໄດ້ຖືກເຊື່ອມໂຍງກັບ “ການຫ້າມປາມ,” ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນສັນຍະລັກຫຼັກທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບອິສລາມ.

ໃນການກ່າວເຖິງອິສລາມເປັນຄັ້ງທໍາອິດນັ້ນເອງ ດັ່ງທີ່ຖືກສະແດງໂດຍການເກີດຂອງອິຊະມາເອນ ໄດ້ເນັ້ນຫນັກເຖິງການຍອມຈໍານົນ. ແນວຄິດເລື່ອງການຍອມຈໍານົນເປັນຮາກຖານພື້ນຖານຂອງສາສະໜາອິສລາມ. ຄໍາວ່າ “Islam” ມີຮາກມາຈາກຄໍາພາສາອາຣັບສອງຄໍາຄື “salaam” ຊຶ່ງໝາຍເຖິງ “ສັນຕິພາບ” ແລະ “aslama” ຊຶ່ງໝາຍເຖິງ “ຍອມຈໍານົນ” ຫຼື “ຍອມຈໍາແພ້”. ອິສລາມສອນວ່າ ຜູ້ເຊື່ອຄວນຍອມໃຫ້ນ້ໍາໃຈຂອງຕົນຢູ່ໃຕ້ພຣະປະສົງຂອງອັນລາຮ໌ (ພຣະເຈົ້າ) ໃນທຸກດ້ານຂອງຊີວິດ. ເມື່ອຊາຣາໄດ້ຮູ້ວ່ານາງໄດ້ຕັດສິນໃຈຜິດໂດຍການຊຸກຍູ້ອັບຣາຮາມໃຫ້ຮັບຮາກາ ແລະໃຫ້ກໍາເນີດອິຊະມາເອນ ນາງຈຶ່ງໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກອັບຣາຮາມໃຫ້ປະຕິບັດຕໍ່ຮາກາຢ່າງໂຫດຮ້າຍ ເຮັດໃຫ້ຮາກາຫຼົບໜີອອກຈາກເຮືອນຂອງອັບຣາຮາມ. ທີ່ນັ້ນນາງໄດ້ຮັບຂ່າວສານຈາກທູດສະຫວັນ.

ການຍັບຍັ້ງຂອງອິດສະລາມ, “ການຍອມຈຳນົນ” ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນແຫ່ງລັກສະນະຂອງສາສະໜາອິດສະລາມ, ແລະບົດບາດຂອງອິດສະລາມ ລ້ວນແຕ່ປາກົດຢູ່ໃນການກ່າວເຖິງອິດຊະມາເອນເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ແລະເປັນຕົວແທນຂອງ DNA ທາງຄຳພະຍາກອນຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍວິບັດທັງສາມໃນພຣະນິມິດ. ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ນຳປະຊາກອນຂອງພຣະອົງກັບຄືນສູ່ທາງເກົ່າແກ່ຂອງເຢເຣມີຢາ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ຕະໜັກອີກດ້ວຍວ່າ “ລົມທັງສີ່” ທີ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ໂດຍທູດສະຫວັນທັງສີ່ໃນພຣະນິມິດບົດທີ 7 ນັ້ນ, ໂດຍຈຳເພາະແລ້ວແມ່ນລົມທັງສີ່ຂອງອິດສະລາມ.

“ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍ” ຂອງອິດສະລາມ ຊຶ່ງກໍແມ່ນ “ລົມທັງສີ່” ທີ່ຖືກ “ຍັບຍັ້ງ” ໄວ້ໃນຂະນະທີ່ການປະທັບຕາໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນກຳລັງຖືກດຳເນີນໃຫ້ສຳເລັດນັ້ນ, ໄດ້ນຳເອົາ “ຄວາມຕາຍ ແລະ ຄວາມພິນາດ” (Abaddon ແລະ Apollyon) ຢູ່ໃນ “ເສັ້ນທາງ” ຂອງພວກມັນ. ດັ່ງທີ່ການຍັບຍັ້ງທີ່ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ເທິງ Hagar ໄດ້ນຳລັກສະນະແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນັ້ນເຂົ້າໄປສູ່ສັນຍາລັກຂອງອິດສະລາມ, ລົມທັງສີ່ ແລະ ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍ ກໍຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ, ແລະ ເມື່ອຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນຖືກວາງໄວ້ແລ້ວ ກໍໄດ້ຖືກຮັບຮູ້ວ່າ ການເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດປະການທີໜຶ່ງ ຊີ້ບອກເຖິງການຍັບຍັ້ງທີ່ມີຕໍ່ອິດສະລາມ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຄຳສັ່ງທາງປະຫວັດສາດຂອງ Abubakar.

ບັນທັດຕໍ່ບັນທັດ, ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ຊຶ່ງໃນການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນຂອງວິບັດທັງສາມໄດ້ຖືກວາງທັບເທິງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທຳອິດ, ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງການປ່ອຍທູດສະຫວັນສີ່ອົງ, ຊຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳນັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງການປ່ອຍຍິຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີສອງຂອງອິດສະລາມ.

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ໃນເວລາເລີ່ມຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ອິດສະລາມຈະຖືກປ່ອຍອອກ ແລະຖືກຍັບຢັ້ງໄວ້ໃນຂະນະດຽວກັນ ຊຶ່ງນີ້ແມ່ນຄຳພະຍານຢ່າງແທ້ຈິງຂອງຊິດເຕີ ໄວທ໌.

ເມື່ອໄດ້ມີການສືບສວນບັນທຶກທາງປະຫວັດສາດຂອງອິດສະລາມ ກໍພົບວ່າ ສົງຄາມແລະຜົນສຳເລັດຂອງອິດສະລາມອາຣັບໃນວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍອິດສະລາມວ່າເປັນ “ຍີຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທຳອິດ,” ແລະວ່າ ສົງຄາມຂອງຈັກກະພັດອອດໂຕມັນທີ່ເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນທັງສີ່ຖືກປ່ອຍອອກ ກໍໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈໂດຍອິດສະລາມວ່າເປັນ “ຍີຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີສອງ.” ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການນຳໃຊ້ສາມຊັ້ນນັ້ນ ອິດສະລາມເຊື່ອວ່າ ຍີຮາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຄັ້ງທີສາມແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ດັ່ງທີ່ William Miller ເຄີຍຂຽນໄວ້ວ່າ, “History and prophecy, doth agree.”

ການນຳໃຊ້ແບບ “line upon line” ຂອງການປ່ອຍອອກ ແລະ ການຍັບຢັ້ງພ້ອມກັນ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນໄວ້ໂດຍການນຳເສັ້ນຄຳພະຍາກອນເບື້ອງຕົ້ນຂອງວິບັດຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ຄັ້ງທີສອງ ມາວາງທັບເທິງກັນ, ໄດ້ຖືກຢືນຢັນຢ່າງສົມບູນໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະ ທັນທີຫຼັງຈາກອິດສະລາມໄດ້ໂຈມຕີໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ປະທານາທິບໍດີ George W. Bush ໄດ້ວາງການຍັບຢັ້ງທົ່ວໂລກໄວ້ເທິງອິດສະລາມ ໂດຍການລິເລີ່ມສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານການກໍ່ການຮ້າຍຂອງລາວ. ການປ່ອຍອອກ ແລະ ການຍັບຢັ້ງພ້ອມກັນຂອງ “ມ້າແຫ່ງຄວາມໂກດຮ້າຍ” ຂອງອິດສະລາມ ໄດ້ຖືກຢືນຢັນໂດຍພຣະຄຳພີ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ, ແລະ ຍັງໂດຍປະຫວັດສາດອີກດ້ວຍ.

ຜູ້ທີ່ “ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ” ກັບຄືນສູ່ທາງເກົ່າຂອງພວກ Millerite ຈະພົບ “ການພັກຜ່ອນ,” ຊຶ່ງຄືຝົນປາຍລະດູ ທີ່ Sister White ລະບຸວ່າເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອບັນດາປະຊາຊາດໂກດຮ້າຍ ແຕ່ຖືກຍັບຍັ້ງໄວ້ ດັ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

ຜູ້ທີ່ “ຕິດຕາມພຣະເມສານ້ອຍ” ກັບຄືນໄປສູ່ວິຖີເກົ່າແບບ Millerite ຈະພົບ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງແມ່ນຝົນປາຍ ທີ່ Sister White ລະບຸວ່າເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດອຳນາດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001.

ເມື່ອອາຄານທັງຫຼາຍໃນນະຄອນນິວຢອກຖືກໂຄ່ນລົງ, ທູດສະຫວັນຜູ້ຊົງລິດນັ້ນໄດ້ລົງມາ, ການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ແລະຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມໂປຍລົງ. ຜູ້ທີ່ຖືກນຳກັບໄປສູ່ຫົນທາງເກົ່າແກ່ຂອງ Jeremiah, ແລະໄດ້ພົບ “ການພັກຜ່ອນ” ຊຶ່ງຄືຝົນປາຍລະດູ, ໃນເວລານັ້ນກໍໄດ້ຕະໜັກວ່າ “ການພັກຜ່ອນ ແລະ ຄວາມຊຸ່ມຊື່ນ” ຂອງ Isaiah ກໍແມ່ນຝົນປາຍລະດູເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ມັນຍັງເປັນການຊີ້ບອກເຖິງການທົດສອບທີ່ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ໄດ້ມາປະເຊີນໜ້າປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະໂດຍສະເພາະ “ບັນດາຄົນຜູ້ເຍາະເຍີ້ຍ” ຜູ້ “ປົກຄອງ Jerusalem”. ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ການທົດສອບນັ້ນມີສອງດ້ານ, ເພາະມັນເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານຂອງ Islam ແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ແລະທີ່ສຳຄັນບໍ່ຍິ່ງຫຍ່ອນກັນ, ມັນເປັນຕົວແທນຂອງວິທີການຕາມພຣະຄຳພີທີ່ສະຖາປະນາຂ່າວສານແຫ່ງຝົນປາຍລະດູ.

ການດໍາເນີນໃນບັນດາທາງເກົ່າ ໄດ້ເປີດໃຫ້ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ເຫັນວ່າ ອຸປະມາເລື່ອງພຣະຍິງພົມຈັນສິບຄົນ ຊຶ່ງ “ສະແດງໃຫ້ເຫັນປະສົບການຂອງປະຊາຊົນແອດເວນຕິສ” ຈະຕ້ອງຖືກທໍາຊ້ໍາອີກ “ຢ່າງຕົງຕາມທຸກປະການ” ໃນໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ. ຄໍາພະຍານຂອງປະຫວັດສາດ ໃນບ່ອນທີ່ອຸປະມານັ້ນໄດ້ສໍາເລັດເປັນຄັ້ງທໍາອິດ ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ພຣະທໍາຮາບາກຸກ ບົດທີ 2 ມີຄວາມເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງ ແລະເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງອຸປະມານັ້ນ. ເພາະສະນັ້ນ “ການໂຕ້ວາທີ” ໃນຮາບາກຸກ 2 ຈຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການທົດສອບເລື່ອງການພັກຜ່ອນ ແລະການສົດຊື່ນ ຊຶ່ງພວກຄົນເຍາະເຍີ້ຍໄດ້ປະຕິເສດບໍ່ຍອມຟັງ. ເມື່ອນັກສຶກສາພຣະຄໍາພີທີ່ສັດຊື່ ຍັງຄົງສືບສວນບັນດາທາງເກົ່າຕໍ່ໄປ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຕະໜັກວ່າ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ອຸປະມາເລື່ອງພຣະຍິງພົມຈັນສິບຄົນ ແລະ ຮາບາກຸກ 2 ເປັນຄໍາພະຍາກອນດຽວກັນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ ເອເຊກຽນ ບົດທີ 12 ກໍເປັນດ້ວຍເຊັ່ນກັນ.

ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍຂະບວນການ Advent ຈາກປີ 1840 ຫາ 1844, ເປັນຕົວແທນແຫ່ງໄລຍະເວລາໃນວັນສຸດທ້າຍ ເມື່ອ “ຜົນຂອງນິມິດທຸກຢ່າງ” “ຈະບັງເກີດຂຶ້ນ.” ປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທໍາອິດ, ເມື່ອຖືກວາງຊ້ອນລົງເທິງປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສອງ, ຍ່ອມຊີ້ບອກປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນຂອງວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ນັ້ນຍັງເປັນປະຫວັດສາດຂອງປີ 1840 ຫາ 1844 ອີກດ້ວຍ. ນັ້ນຍັງເປັນປະຫວັດສາດທີ່ພາລະກິດຂອງຜູ້ສົ່ງຂ່າວຜູ້ຕຽມທາງໄວ້ສໍາລັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວແຫ່ງພັນທະສັນຍາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດ. ນັ້ນເປັນປະຫວັດສາດທີ່ເຂົາສອງອັນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກຜ່ານການປ່ຽນຜ່ານຈາກອັນທີຫົກໄປສູ່ “ອັນທີແປດ” ທີ່ “ເປັນຈາກເຈັດ”. ນັ້ນເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຜູ້ພະຍາກອນສອງຄົນຖືກຂ້າຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບເອັດ.

ແຕ່ທີ່ສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍຄືຄວາມຈິງທີ່ວ່າ ເນື່ອງຈາກພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍລົ້ມເຫລວ ຄວບຄູ່ໄປກັບຫຼັກການທີ່ວ່າ ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນທັງຫມົດໄດ້ກ່າວເຖິງວັນສຸດທ້າຍຫຼາຍກວ່າຍຸກສະໄໝອື່ນໃດ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 “ວັນເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ມາເຖິງ” ເມື່ອ “ຖ້ອຍຄຳທັງຫຼາຍທີ່” ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ “ຈະສຳເລັດເປັນຈິງ” ແລະ “ມັນຈະບໍ່ຖືກຍືດເວລາອອກໄປອີກ.”

ການກະບົດໃນປີ 1863 ໄດ້ກຳນົດໃຫ້ອາດເວັນຕິດແຫ່ງລາໂອດິເຊຍຕ້ອງພະເນຈອນໄປໃນຖິ່ນທຸລະກັນດານ ຈົນກວ່າພວກເຂົາທັງໝົດຈະຕາຍ. ພຣະອົງໄດ້ຫວນກັບຄືນສູ່ປະຫວັດການນັ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ດັ່ງທີ່ພຣະອົງເຄີຍກະທຳກັບອິດສະຣາເອນໃນສະໄໝບູຮານທີ່ຄາເດັດ.

ການໄປເຖິງກາເດດຄັ້ງທຳອິດໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດການກະບົດຂອງສາຍລັບສິບຄົນ ແລະໄດ້ນຳມາຊຶ່ງເວລາແຫ່ງການພະເນຈອນຢູ່ໃນຖິ່ນກັນດານ. ເມື່ອສີ່ສິບປີສິ້ນສຸດລົງ ພວກເຂົາໄດ້ກັບຄືນສູ່ກາເດດອີກຄັ້ງ ແລະທີ່ນັ້ນໂມເຊໄດ້ຕີພຣະສີລາເປັນຄັ້ງທີສອງ ແລະຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າສູ່ແຜ່ນດິນແຫ່ງພຣະສັນຍາ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປກັບໂຢຊວຍ. ວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ບົ່ງຊີ້ເຖິງຊົ່ວອາຍຸສຸດທ້າຍ, ແລະພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງຍືດເວລາພຣະວັຈນະຂອງພຣະອົງອອກໄປອີກ.

ພວກເຮົາຈະກ່າວເຖິງຂໍ້ເທັດຈິງນີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.