ພຣະທຳດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍຊາວຫ້າ

“ທູດສະຫວັນຜູ້ທີ່ຮ່ວມໃນການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດສະຫວ່າງໄສວຍດ້ວຍລັດສະໝີຂອງທ່ານ. ທີ່ນີ້ໄດ້ມີການພະຍາກອນເຖິງພະລັງກິດອັນກວ້າງຂວາງໄປທົ່ວໂລກ ແລະມີລິດອຳນາດອັນບໍ່ເຄີຍມີມາ. ຂະບວນການເສດັດມາໃນຊ່ວງປີ 1840–44 ເປັນການສຳແດງອັນຮຸ່ງໂລດແຫ່ງພະລັງອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ; ຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດໄດ້ຖືກນຳໄປຍັງທຸກສະຖານີມິຊັນນາລີໃນໂລກ, ແລະໃນບາງປະເທດກໍມີຄວາມສົນໃຈທາງສາສະໜາອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດ ຊຶ່ງເຄີຍປະຈັກມາໃນດິນແດນໃດໜຶ່ງນັບແຕ່ການປະຕິຮູບໃນສະຕະວັດທີສິບຫົກ; ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກເຫນືອກວ່າໂດຍຂະບວນການອັນຊົງພະລັງພາຍໃຕ້ຄຳເຕືອນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ.” The Great Controversy, 611.

ແລະໂຢຊວຍໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາສາບານໃນເວລານັ້ນວ່າ, “ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ລຸກຂຶ້ນມາສ້າງເມືອງເຢຣິໂກນີ້ອີກ ຈະເປັນຜູ້ຖືກສາບແຊ່ງຕໍ່ພຣະພັກພຣະຢາເວ; ເມື່ອວາງຮາກຖານຂອງມັນ ລາວຈະຕ້ອງເສຍບຸດຫົວປີຂອງຕົນ, ແລະເມື່ອຕັ້ງປະຕູຂອງມັນຂຶ້ນ ລາວຈະຕ້ອງເສຍບຸດຄົນສຸດທ້າຍຂອງຕົນ.” Joshua 6:26.

ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ວັນເວລາຈະມາເຖິງ ເມື່ອເຮົາຈະກະທຳພັນທະສັນຍາໃໝ່ກັບວົງວານອິສຣາເອນ ແລະກັບວົງວານຢູດາ: ບໍ່ເໝືອນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາໃນວັນທີ່ເຮົາຈັບມືເຂົາເພື່ອນຳເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນອີຢິບ; ພັນທະສັນຍາຂອງເຮົານັ້ນ ເຂົາໄດ້ລະເມີດເສຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາເປັນດັ່ງສາມີຂອງເຂົາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ແຕ່ນີ້ແຫຼະແມ່ນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາຈະກະທຳກັບວົງວານອິສຣາເອນ; ຫຼັງຈາກວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ເຮົາຈະໃສ່ພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາໄວ້ໃນສ່ວນເລິກພາຍໃນຂອງເຂົາ ແລະຈະຈາລຶກມັນໄວ້ເທິງຫົວໃຈຂອງເຂົາ; ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງເຂົາ ແລະເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. ແລະເຂົາຈະບໍ່ສອນເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນອີກຕໍ່ໄປ ຫຼືສອນພີ່ນ້ອງຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນວ່າ, “ຈົ່ງຮູ້ຈັກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”; ເພາະວ່າເຂົາທັງໝົດຈະຮູ້ຈັກເຮົາ, ຕັ້ງແຕ່ຄົນນ້ອຍທີ່ສຸດຈົນເຖິງຄົນໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນບັນດາເຂົາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: ເພາະວ່າເຮົາຈະອະໄພຄວາມຊົ່ວຜິດຂອງເຂົາ ແລະຈະບໍ່ຈົດຈຳບາບຂອງເຂົາອີກຕໍ່ໄປ. Jeremiah 31:31–34.

ແຕ່ສ່ວນເຈົ້າ ຈົ່ງດຳເນີນໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າຈົນຮອດວາລະສຸດທ້າຍ; ເພາະວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ ແລະຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງເຈົ້າໃນວາລະສຸດທ້າຍແຫ່ງບັນດາວັນ. ດານີເອນ 12:13.

ໃນວັນສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້ ພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງຜູ້ຮັກສາພຣະບັນຍັດ ຈະຖືກຟື້ນຟູຂຶ້ນໃໝ່. “ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາເພື່ອພວກເຂົາກັບສັດປ່າໃນທົ່ງ ແລະກັບນົກໃນຟ້າ ແລະກັບສັດເລືອຄານແຫ່ງແຜ່ນດິນ; ແລະເຮົາຈະຫັກຄັນທະນູ ແລະດາບ ແລະການສົງຄາມໃຫ້ສິ້ນໄປຈາກແຜ່ນດິນ ແລະເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົານອນລົງຢ່າງປອດໄພ. ແລະເຮົາຈະຫມັ້ນໝາຍເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາເປັນນິດ; ແມ່ນແທ້ ເຮົາຈະຫມັ້ນໝາຍເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາໃນຄວາມຊອບທຳ ແລະໃນການພິພາກສາ ແລະໃນຄວາມຮັກອັນມັ່ນຄົງ ແລະໃນຄວາມເມດຕາ. ເຮົາຈະຫມັ້ນໝາຍເຈົ້າໄວ້ກັບເຮົາໃນຄວາມສັດຊື່; ແລະເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກພຣະຢະໂຫວາ.”

“ແລະໃນວັນນັ້ນຈະເປັນໄປວ່າ ເຮົາຈະຟັງ ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ ເຮົາຈະຟັງຟ້າສະຫວັນ ແລະຟ້າສະຫວັນຈະຟັງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະແຜ່ນດິນໂລກຈະຟັງເຂົ້າ ແລະນ້ຳອະງຸ່ນ ແລະນ້ຳມັນ; ແລະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະຟັງເຢດຊະເຣເອນ. ແລະເຮົາຈະຫວ່ານນາງໄວ້ເພື່ອເຮົາໃນແຜ່ນດິນ; ແລະເຮົາຈະສຳແດງພຣະເມດຕາແກ່ນາງຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບພຣະເມດຕາ; ແລະເຮົາຈະກ່າວແກ່ພວກທີ່ບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຂອງເຮົາວ່າ ເຈົ້າເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ; ແລະພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ.” ໂຮເຊອາ 2:14-23.

“‘ໃນວັນນັ້ນ, ... ຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງອິດສະຣາເອນ, ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ຫຼົບພົ້ນຈາກວົງວານຂອງຢາໂຄບ, ... ຈະພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ອົງບໍລິສຸດແຫ່ງອິດສະຣາເອນ, ຢ່າງແທ້ຈິງ.’ ເອຊາຢາ 10:20. ຈາກ ‘ທຸກຊາດ, ທຸກເຜົ່າ, ທຸກພາສາ, ແລະທຸກປະຊາຊົນ’ ຈະມີຄົນທີ່ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ຂ່າວສານນີ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ, ‘ຈົ່ງຢໍາເກງພຣະເຈົ້າ, ແລະຖວາຍພຣະສະຫງ່າລາສີແດ່ພຣະອົງ; ເພາະວ່າເວລາແຫ່ງການພິພາກສາຂອງພຣະອົງໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ.’ ພວກເຂົາຈະຫັນໜີຈາກຮູບເຄົາລົບທຸກຢ່າງທີ່ຜູກມັດພວກເຂົາໄວ້ກັບໂລກນີ້, ແລະຈະ ‘ນະມັດສະການພຣະອົງຜູ້ຊົງສ້າງຟ້າສະຫວັນ, ແຜ່ນດິນໂລກ, ທະເລ, ແລະບໍ່ນໍ້າພຸທັງຫຼາຍ.’ ພວກເຂົາຈະປົດປ່ອຍຕົນເອງອອກຈາກສິ່ງພົວພັນພັນທຸກປະການ, ແລະຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂລກເປັນອະນຸສອນແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂດຍເຊື່ອຟັງຕໍ່ທຸກຂໍ້ຮຽກຮ້ອງແຫ່ງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ທັງໂດຍທູດສະຫວັນແລະໂດຍມະນຸດ ວ່າເປັນຜູ້ທີ່ ‘ຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ.’ ພຣະນິມິດ 14:6–7, 12.”

“‘ເບິ່ງແມ, ວັນເວລາກຳລັງມາ, ພຣະຢາເວກ່າວວ່າ, ຜູ້ໄຖນາຈະທັນຜູ້ກ່ຽວ, ແລະຜູ້ຢຽບອະງຸ່ນຈະທັນຜູ້ຫວ່ານເມັດພືດ; ແລະພູເຂົາທັງຫລາຍຈະຫຍົດນ້ຳອະງຸ່ນຫວານ, ແລະເນີນພູທັງປວງຈະລະລາຍໄປ. ແລະເຮົາຈະນຳການເປັນເຊີຍຂອງປະຊາຊົນອິສຣາເອນຂອງເຮົາກັບຄືນມາ, ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະສ້າງບັນດາເມືອງທີ່ຮ້າງເປົ່າຂຶ້ນໃໝ່ ແລະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ; ເຂົາທັງຫລາຍຈະປູກສວນອະງຸ່ນ ແລະດື່ມນ້ຳອະງຸ່ນຈາກສວນນັ້ນ; ເຂົາທັງຫລາຍຈະຈັດເຮັດສວນ ແລະກິນຜົນໄມ້ຈາກສວນນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະປູກເຂົາໄວ້ເທິງແຜ່ນດິນຂອງເຂົາ, ແລະເຂົາທັງຫລາຍຈະບໍ່ຖືກຖອນຂຶ້ນອີກຈາກແຜ່ນດິນຂອງເຂົາ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ໃຫ້ແກ່ເຂົາແລ້ວ, ພຣະຢາເວພຣະເຈົ້າຂອງທ່ານກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ອາໂມດ 9:13–15.’” Review and Herald, February 26, 1914.

“ໃນການຊໍາລະພຣະວິຫານໃຫ້ພົ້ນຈາກບັນດາຜູ້ຊື້ແລະຜູ້ຂາຍຂອງໂລກ, ພຣະເຢຊູໄດ້ປະກາດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃນການຊໍາລະຈິດໃຈໃຫ້ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງບາບ,—ຈາກຄວາມປາຖະໜາຝ່າຍໂລກ, ຈາກຕັນຫາແຫ່ງຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ, ຈາກນິໄສອັນຊົ່ວຮ້າຍ, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານເສື່ອມຊາມ. ມາລາກີ 3:1–3 ຖືກອ້າງໄວ້.” The Desire of Ages, 161.

ເພາະເມື່ອພຣະອົງຊົງຕິຕຽນເຂົາທັງຫຼາຍ, ພຣະອົງຈຶ່ງຕັດວ່າ, “ເບິ່ງແມ, ວັນເວລາກຳລັງຈະມາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້, ເມື່ອເຮົາຈະກະທຳພັນທະສັນຍາໃໝ່ກັບວົງວານອິສຣາເອນ ແລະກັບວົງວານຢູດາ; ບໍ່ເໝືອນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳກັບບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາ ໃນວັນທີ່ເຮົາຈັບມືເຂົາເພື່ອນຳເຂົາອອກຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ; ເພາະວ່າເຂົາບໍ່ໄດ້ດຳລົງຢູ່ໃນພັນທະສັນຍາຂອງເຮົາ, ແລະເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເຂົາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ເພາະນີ້ແມ່ນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາຈະກະທຳກັບວົງວານອິສຣາເອນ ຫຼັງຈາກວັນເວລາເຫຼົ່ານັ້ນ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້; ເຮົາຈະໃສ່ບັນດາກົດຂອງເຮົາໄວ້ໃນຈິດໃຈຂອງເຂົາ, ແລະຈະຂຽນກົດນັ້ນໄວ້ເທິງຫົວໃຈຂອງເຂົາ: ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າແກ່ເຂົາ, ແລະເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນແກ່ເຮົາ.” ເຮັບເຣີ 8:8–10.

ແຕ່ຝ່າຍເຈົ້າ ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍ; ເພາະວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ ແລະຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງເຈົ້າ ໃນບັ້ນປາຍຂອງວັນທັງຫລາຍ. ດານີເອນ 12:13.

ເພາະວ່າໂດຍການຖວາຍບູຊາພຽງເທື່ອດຽວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງເຮັດໃຫ້ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດນັ້ນ ສົມບູນຕະຫຼອດໄປ. ແລະພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍເປັນພະຍານແກ່ພວກເຮົາເຫມືອນກັນ; ເພາະຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ກ່ອນວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ, ນີ້ແມ່ນພັນທະສັນຍາທີ່ເຮົາຈະເຮັດກັບເຂົາທັງຫຼາຍພາຍຫຼັງວັນເຫຼົ່ານັ້ນ: ເຮົາຈະບັນຈຸບັນດາພຣະບັນຍັດຂອງເຮົາໄວ້ໃນໃຈຂອງເຂົາ, ແລະຈະຈາລຶກມັນໄວ້ໃນຄວາມຄິດຂອງເຂົາ; ແລະບາບທັງຫຼາຍກັບຄວາມອະທຳຂອງເຂົາ ເຮົາຈະບໍ່ຈື່ຈຳອີກຕໍ່ໄປ. ບັດນີ້ ເມື່ອມີການອະໄພໂທດແກ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ກໍບໍ່ມີການຖວາຍບູຊາເພື່ອບາບອີກຕໍ່ໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍເອີຍ ເມື່ອເຮົາມີຄວາມກ້າຫານທີ່ຈະເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດໂດຍພຣະໂລຫິດຂອງພຣະເຢຊູ, ໂດຍທາງໃໝ່ແລະທາງທີ່ມີຊີວິດ ຊຶ່ງພຣະອົງໄດ້ຊົງເປີດໄວ້ສຳລັບພວກເຮົາຜ່ານມ່ານ ຄືວ່າ ຜ່ານເນື້ອກາຍຂອງພຣະອົງ; ແລະເມື່ອເຮົາມີມະຫາປະໂລຫິດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຢູ່ເໜືອພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຮີບຣູ 10:14–21.

“ພຣະຄຣິດຊົງຮູ້ວ່າ ເພື່ອຈະດໍາເນີນແຜນການແຫ່ງຄວາມລອດໃຫ້ສໍາເລັດຜົນ ພຣະອົງຈໍາເປັນຕ້ອງເລີ່ມພາລະກິດແຫ່ງການໄຖ່ມະນຸດ ຕັ້ງແຕ່ຈຸດທີ່ຄວາມພິນາດໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ. ອາດາມໄດ້ລົ້ມລົງໂດຍການປ່ອຍຕົນຕາມຄວາມຢາກອາຫານ. ເພື່ອຈະປະທັບໃຫ້ມະນຸດຕະໜັກເຖິງພັນທະຂອງຕົນໃນການເຊື່ອຟັງພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມພາລະກິດແຫ່ງການໄຖ່ຂອງພຣະອົງ ໂດຍການປະຕິຮູບນິໄສທາງກາຍຂອງມະນຸດ. ການຖອຍຫຼັງໃນຄຸນຄວາມດີ ແລະ ຄວາມເສື່ອມຖອຍຂອງເຊື້ອຊາດມະນຸດ ສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວເກີດຈາກການປ່ອຍຕົນຕາມຄວາມຢາກອາຫານທີ່ບິດເບືອນ.” Testimonies, volume 3, 486.

ແລະພຣະທຳຂອງພຣະເຢໂຫວາໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ໂດຍກ່າວວ່າ, “ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ ຈົ່ງເອົາໄມ້ອັນໜຶ່ງມາ ແລະຂຽນເທິງມັນວ່າ, ‘ສຳລັບຢູດາ ແລະສຳລັບບຸດທັງຫລາຍຂອງອິດສະຣາເອນ ຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງລາວ’; ແລ້ວຈົ່ງເອົາໄມ້ອີກອັນໜຶ່ງມາ ແລະຂຽນເທິງມັນວ່າ, ‘ສຳລັບໂຢເຊັບ ໄມ້ຂອງເອຟຣາອິມ ແລະສຳລັບວົງວານອິດສະຣາເອນທັງໝົດ ຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງລາວ.’ ແລະຈົ່ງນຳມັນມາຕໍ່ກັນເຂົ້າເປັນໄມ້ອັນດຽວ; ແລະມັນຈະກາຍເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຈົ້າ. ແລະເມື່ອບຸດຫລານແຫ່ງຊົນຊາດຂອງເຈົ້າຈະກ່າວກັບເຈົ້າວ່າ, ‘ເຈົ້າຈະບໍ່ບອກພວກເຮົາດອກຫລືວ່າ ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ໝາຍຄວາມຢ່າງໃດ?’ ຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາໄມ້ຂອງໂຢເຊັບ ຊຶ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເອຟຣາອິມ ແລະບັນດາເຜົ່າຂອງອິດສະຣາເອນ ຜູ້ເປັນສະຫາຍຂອງລາວ ແລະຈະນຳພວກເຂົາມາລວມກັບລາວ ຄືກັບໄມ້ຂອງຢູດາ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ເປັນໄມ້ອັນດຽວ ແລະພວກມັນຈະເປັນອັນດຽວໃນມືຂອງເຮົາ.’ ແລະໄມ້ທີ່ເຈົ້າຂຽນນັ້ນ ຈະຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າຕາພວກເຂົາ. ແລະຈົ່ງກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ‘ພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເອົາບຸດທັງຫລາຍຂອງອິດສະຣາເອນອອກມາຈາກທ່າມກາງບັນດາປະຊາຊາດ ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປຢູ່ນັ້ນ ແລະຈະຮວບຮວມພວກເຂົາຈາກທຸກດ້ານ ແລະນຳພວກເຂົາເຂົ້າມາໃນແຜ່ນດິນຂອງພວກເຂົາເອງ; ແລະເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນປະຊາຊາດດຽວໃນແຜ່ນດິນ ເທິງພູເຂົາຂອງອິດສະຣາເອນ; ແລະກະສັດອົງດຽວຈະເປັນກະສັດເໜືອພວກເຂົາທັງໝົດ; ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ເປັນສອງປະຊາຊາດອີກຕໍ່ໄປ ແລະຈະບໍ່ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງອານາຈັກອີກຕໍ່ໄປເລີຍ; ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຮັດຕົນໃຫ້ເປື້ອນມົນທິນອີກດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຂອງພວກເຂົາ ຫລືດ້ວຍສິ່ງອັນໜ້າຊັງກຽດຂອງພວກເຂົາ ຫລືດ້ວຍການລະເມີດໃດໆຂອງພວກເຂົາ; ແຕ່ເຮົາຈະຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ພົ້ນອອກຈາກບ່ອນຢູ່ອາໄສທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາບຢູ່ນັ້ນ ແລະຈະຊຳລະພວກເຂົາໃຫ້ບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາກອນຂອງເຮົາ ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ. ແລະດາວິດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຈະເປັນກະສັດເໜືອພວກເຂົາ; ແລະພວກເຂົາທັງໝົດຈະມີຜູ້ລ້ຽງພຽງຄົນດຽວ; ພວກເຂົາຈະດຳເນີນຢູ່ໃນຄຳພິພາກສາຂອງເຮົາ ແລະຮັກສາກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ ແລະປະຕິບັດຕາມນັ້ນ. ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ຢາໂຄບ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ບ່ອນທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າໄດ້ອາໄສຢູ່; ແລະພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນນັ້ນ ຄື ພວກເຂົາເອງ ແລະລູກຫລານຂອງພວກເຂົາ ແລະລູກຫລານຂອງລູກຫລານຂອງພວກເຂົາ ຕະຫລອດໄປ; ແລະດາວິດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາຕະຫລອດໄປ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາແຫ່ງສັນຕິສຸກກັບພວກເຂົາ; ມັນຈະເປັນພັນທະສັນຍານິລັນດອນກັບພວກເຂົາ: ແລະເຮົາຈະຕັ້ງພວກເຂົາໄວ້ ແລະທະວີພວກເຂົາໃຫ້ຫລາຍຂຶ້ນ ແລະຈະຕັ້ງສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາໄວ້ທ່າມກາງພວກເຂົາຕະຫລອດໄປ. ພັບພະນັກຂອງເຮົາກໍຈະຢູ່ກັບພວກເຂົາດ້ວຍ: ແທ້ຈິງ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາກອນຂອງເຮົາ. ແລະບັນດາປະຊາຊາດຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະເຢໂຫວາ ຜູ້ຊຳລະອິດສະຣາເອນໃຫ້ບໍລິສຸດ ເມື່ອສະຖານບໍລິສຸດຂອງເຮົາຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາຕະຫລອດໄປ.” ເອເຊກຽນ 37:15–28.