The last promise of the Old Testament is that before the great and terrible day of the Lord, Elijah would come.

ພຣະສັນຍາສຸດທ້າຍຂອງພຣະຄຳພີເດີມຄືວ່າ ກ່ອນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະນ່າຢ້ານກົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມາເຖິງ, ເອລີຢາຈະມາ.

Remember ye the law of Moses my servant, which I commanded unto him in Horeb for all Israel, with the statutes and judgments. Behold, I will send you Elijah the prophet before the coming of the great and dreadful day of the Lord: And he shall turn the heart of the fathers to the children, and the heart of the children to their fathers, lest I come and smite the earth with a curse. Malachi 4:4–5.

ຈົ່ງຈື່ຈຳກົດບັນຍັດຂອງໂມເຊ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ຊຶ່ງເຮົາໄດ້ບັນຊາແກ່ເຂົາທີ່ໂຮເຣບ ສຳລັບອິດສະຣາເອນທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍກົດເກນແລະຄຳພິພາກສາ. ຈົ່ງເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະສົ່ງເອລີຢາ ຜູ້ພະຍາກອນ ມາຫາພວກເຈົ້າ ກ່ອນວັນໃຫຍ່ ແລະນ່າສະພຶງກົວຂອງພຣະຢາເວຈະມາເຖິງ: ແລະເຂົາຈະຫັນໃຈຂອງບິດາໄປຫາບຸດຫຼານ ແລະໃຈຂອງບຸດຫຼານໄປຫາບິດາຂອງພວກເຂົາ ຢ້ານວ່າເຮົາຈະມາ ແລະຕີແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍຄຳສາບແຊ່ງ. ມາລາກີ 4:4–5.

The Elijah that comes in advance of “the great and dreadful day of the Lord,” is an individual messenger, and also the movement associated with the message the messenger proclaims. The Elijah that is sent is therefore the one hundred and forty-four thousand who do not taste death, just as Enoch and Elijah represent. They are those who are lifted up as an ensign at the soon-coming Sunday law.

ເອລີຢາຜູ້ທີ່ມາກ່ອນ “ວັນອັນໃຫຍ່ ແລະ ໜ້າຢ້ານກົວຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ແມ່ນທັງຜູ້ສົ່ງຂ່າວສານຜູ້ໜຶ່ງ ແລະ ຂະບວນການທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຂ່າວສານທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວນັ້ນປະກາດ. ດັ່ງນັ້ນ ເອລີຢາທີ່ຖືກສົ່ງມາ ຈຶ່ງແມ່ນຄົນຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ທີ່ບໍ່ລິ້ມລອງຄວາມຕາຍ ດັ່ງທີ່ເອໂນກ ແລະ ເອລີຢາເປັນຕົວແທນ. ພວກເຂົາແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນທຸງສັນຍານ ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້.

The last day Elijah was also represented by John the Baptist, but John did not represent the one hundred and forty-four thousand. He represented those who join the movement and accept the message of the last day messenger, who are then murdered by the papacy in the hour of the Sunday law crisis that begins at the soon coming Sunday law and ends when Michael stands up and the papacy comes to its end with none to help.

ເອລີຢາໃນວັນສຸດທ້າຍໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ໂຢຮັນບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນຂອງຄົນຫນຶ່ງແສນສີ່ສິບສີ່ພັນ. ທ່ານເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວ ແລະຍອມຮັບຂ່າວສານຂອງຜູ້ນໍາຂ່າວສານໃນວັນສຸດທ້າຍ, ແລະຕໍ່ມາຈຶ່ງຖືກສັງຫານໂດຍລະບົບສັນຕະປາປາໃນຊົ່ວໂມງແຫ່ງວິກິດກົດໝາຍວັນອາທິດ ຊຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ ແລະສິ້ນສຸດເມື່ອມີຄາເອນຢືນຂຶ້ນ ແລະລະບົບສັນຕະປາປາມາເຖິງຈຸດອວສານໂດຍບໍ່ມີຜູ້ໃດຊ່ວຍ.

Elijah is represented on Mount Carmel and John is represented in Herod’s banquet hall. Those two historical witnesses identify the two groups of God’s last day people represented in Revelation chapter seven. The one hundred and forty-four thousand and the great multitude align with Mount Carmel and Herod’s birthday party. Those two prophetic lines provide a sound point of reference to carefully identify the elements of the eighth head, that is of the seven heads in Revelation seventeen, with enough prophetic detail to clarify how and why the last president, which is the eighth president that is of the seven, becomes the great dictator of the United States in the last movements of the sixth kingdom of Bible prophecy.

ເອລີຢາໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີຢູ່ເທິງພູກາເມນ ແລະ ໂຢຮັນໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີຢູ່ໃນຫໍຈັດລ້ຽງຂອງເຮໂຣດ. ພະຍານທາງປະຫວັດສາດສອງຄົນນັ້ນຊີ້ບອກເຖິງສອງກຸ່ມຂອງປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ທີ່ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ເຈັດ. ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ແລະ ຝູງຊົນໃຫຍ່ ສອດຄ່ອງກັບພູກາເມນ ແລະ ງານສະຫຼອງວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ. ແນວພະຍາກອນສອງແນວນັ້ນໃຫ້ຈຸດອ້າງອີງອັນໝັ້ນຄົງເພື່ອຈະຈໍາແນກອົງປະກອບຂອງຫົວທີແປດຢ່າງລະມັດລະວັງ ນັ່ນຄືຫົວທີ່ເປັນຂອງເຈັດຫົວໃນພຣະນິມິດບົດທີ່ສິບເຈັດ ພ້ອມດ້ວຍລາຍລະອຽດທາງພະຍາກອນຢ່າງພຽງພໍ ເພື່ອໃຫ້ແຈ້ງຊັດວ່າ ແລະ ເພາະເຫດໃດ ປະທານາທິບໍດີຄົນສຸດທ້າຍ ຊຶ່ງເປັນປະທານາທິບໍດີຄົນທີແປດທີ່ເປັນຂອງເຈັດຄົນນັ້ນ ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ປົກຄອງແບບເຜດັດການໃຫຍ່ຂອງສະຫະລັດໃນຄວາມເຄື່ອນໄຫວສຸດທ້າຍຂອງອານາຈັກທີຫົກໃນພະຍາກອນພຣະຄຳພີ.

At the Sunday law the threefold union is accomplished.

ໃນເວລາທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດຖືກປະກາດໃຊ້ ສະຫະພາບສາມຝ່າຍກໍຈະສຳເລັດຂຶ້ນ.

“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.

“ໂດຍການອອກກົດບັນຍັດບັງຄັບໃຫ້ສະຖາບັນຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ ອັນເປັນການລະເມີດຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຊາດຂອງພວກເຮົາຈະຕັດຂາດຕົນເອງອອກຈາກຄວາມຊອບທຳຢ່າງສົມບູນ. ເມື່ອໂປຣເຕສແຕນຈະຍືດມືຂອງຕົນຂ້າມຫ້ວງເຫວເພື່ອໄປຈັບມືຂອງອຳນາດໂຣມັນ ເມື່ອນາງຈະເອື້ອມຂ້າມຫຸບເຫວເພື່ອປະສານມືກັບລັດທິວິນຍານນິຍົມ ເມື່ອພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງສະຫະພັນສາມປະການນີ້ ປະເທດຂອງພວກເຮົາຈະປະຕິເສດຫຼັກການທຸກປະການໃນລັດຖະທຳມະນູນຂອງຕົນ ໃນຖານະທີ່ເປັນລັດຖະບານໂປຣເຕສແຕນແລະແບບສາທາລະນະລັດ ແລະຈະຈັດໃຫ້ມີມາດຕະການສຳລັບການເຜີຍແຜ່ຄຳສອນອັນຜິດແລະການຫຼອກລວງຂອງສັນຕະປາປາ ເມື່ອນັ້ນພວກເຮົາອາດຮູ້ໄດ້ວ່າ ເວລາແຫ່ງການກະທຳອັນອັດສະຈັນຂອງຊາຕານໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ ແລະຈຸດຈົບກໍຢູ່ໃກ້ແລ້ວ.” Testimonies, volume 5, 451.

Yet in this illustration there is a sequence, and that sequence is a subject of the inspired word. It is an event that happens at the decree, which in one sense is a singular event, but it is actually a very careful sequence of events. At the “decree” the United States ceases to be the sixth kingdom of Bible prophecy, which means that it is there that the seventh kingdom begins, but the seventh kingdom agrees to give their kingdom unto the beast. When the false prophet is defeated, the dragon takes its position, and immediately gives half its kingdom to the beast.

ແຕ່ໃນຄໍາອຸປະມານນີ້ມີລໍາດັບໜຶ່ງ, ແລະລໍາດັບນັ້ນເປັນຫົວຂໍ້ໜຶ່ງຂອງພຣະວັດຈະນະທີ່ດົນໃຈໂດຍພຣະເຈົ້າ. ມັນເປັນເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາທີ່ມີຄໍາປະກາດ, ຊຶ່ງໃນແງ່ໜຶ່ງແລ້ວເປັນເຫດການດຽວ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວມັນເປັນລໍາດັບເຫດການທີ່ລະມັດລະວັງຢ່າງຍິ່ງ. ໃນເວລາທີ່ມີ “ຄໍາປະກາດ” ສະຫະລັດອາເມຣິກາຢຸດເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນຂອງພຣະຄໍາພີ, ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າຢູ່ຈຸດນັ້ນເອງອານາຈັກທີເຈັດເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ແຕ່ອານາຈັກທີເຈັດນັ້ນຕົກລົງມອບອານາຈັກຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ. ເມື່ອຜູ້ພະຍາກອນປອມຖືກພ່າຍແພ້, ມັງກອນເຂົ້າມາຮັບຕໍາແໜ່ງຂອງມັນ, ແລະໃນທັນທີນັ້ນກໍມອບເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງອານາຈັກຂອງມັນໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ.

At Mount Carmel, there were four hundred and fifty prophets of Baal, and there four hundred prophets of the grove who were in Samaria eating at Jezebel’s table.

ທີ່ພູເຂົາກາເມນ ມີຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະບາອານຈໍານວນສີ່ຮ້ອຍຫ້າສິບຄົນ ແລະມີຜູ້ພະຍາກອນຂອງປ່າສັກສິດອີກສີ່ຮ້ອຍຄົນ ຜູ້ຢູ່ໃນສະມາເຣຍ ແລະຮັບປະທານອາຫານຢູ່ໂຕະຂອງນາງເຢເຊເບນ.

Now therefore send, and gather to me all Israel unto mount Carmel, and the prophets of Baal four hundred and fifty, and the prophets of the groves four hundred, which eat at Jezebel’s table. 1 Kings 18:19.

ບັດນີ້ ຈົ່ງສົ່ງຄົນໄປ ແລະຮຽກໂຮມຊາວອິດສະຣາເອນທັງໝົດມາຫາຂ້ອຍທີ່ພູຄາເມນ, ພ້ອມທັງຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານສີ່ຮ້ອຍຫ້າສິບຄົນ ແລະຜູ້ພະຍາກອນຂອງບັນດາເສົາອາເຊຣາອີກສີ່ຮ້ອຍຄົນ ຜູ້ທີ່ກິນອາຫານຢູ່ໂຕະຂອງນາງເຢຊາເບນ. 1 ກະສັດ 18:19

Elijah identifies the confrontation at Mount Carmel as a controversy, not only the question of who was the true God, but also that it was a controversy over who was the true prophet.

ເອລີຢາໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ການເຜຊິນໜ້າທີ່ພູເຂົາກາເມນເປັນຂໍ້ຂັດແຍ້ງ ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ບັນຫາວ່າຜູ້ໃດເປັນພຣະເຈົ້າແທ້ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນຂໍ້ຂັດແຍ້ງກ່ຽວກັບວ່າຜູ້ໃດເປັນສາດສະດາແທ້ອີກດ້ວຍ.

Then said Elijah unto the people, I, even I only, remain a prophet of the Lord; but Baal’s prophets are four hundred and fifty men. 1 Kings 18:22.

ແລ້ວ ເອລີຢາ ໄດ້ກ່າວແກ່ປະຊາຊົນວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າ, ຄືຂ້າພະເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວ, ຍັງຄົງເຫຼືອເປັນຜູ້ພະຍາກອນຂອງພຣະຢາເວ; ແຕ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານມີສີ່ຮ້ອຍຫ້າສິບຄົນ. 1 ກະສັດ 18:22.”

When Elijah’s offering was consumed by the fire that came down out of heaven, he then slew the four hundred and fifty prophets of Baal with his own hands.

ເມື່ອເຄື່ອງບູຊາຂອງເອລີຢາຖືກໄຟທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັນເຜົາຜານໝົດແລ້ວ, ຈາກນັ້ນທ່ານໄດ້ປະຫານສາດສະດາຂອງພະບາອານສີ່ຮ້ອຍຫ້າສິບຄົນດ້ວຍມືຂອງທ່ານເອງ.

And Elijah said unto them, Take the prophets of Baal; let not one of them escape. And they took them: and Elijah brought them down to the brook Kishon, and slew them there. 1 Kings 18:40.

ແລະ ເອລີຢາ ໄດ້ກ່າວແກ່ພວກເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຈັບພວກຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານໄວ້; ຢ່າໃຫ້ຄົນໃດໜີລອດໄປໄດ້.” ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຈັບພວກນັ້ນໄວ້; ແລ້ວ ເອລີຢາ ໄດ້ນຳພວກເຂົາລົງໄປທີ່ຫ້ວຍກີໂຊນ ແລະ ໄດ້ປະຫານພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ. 1 ກະສັດ 18:40

Baal was a false masculine deity, and the four hundred prophets of the grove, who were still with Jezebel, eating at her table in the city of Samaria were the prophets of the female deity, Ashtaroth. The female deity survived Elijah’s slaughter of the prophets of Mount Carmel.

ບາອານເປັນພະປອມທີ່ເປັນເພດຊາຍ, ແລະສີ່ຮ້ອຍຜູ້ພະຍາກອນແຫ່ງປ່າສັກສິດ, ຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່ກັບເຢເຊເບນ ໂດຍກິນອາຫານຢູ່ໂຕະຂອງນາງໃນນະຄອນຊາມາເຣຍ, ແມ່ນຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະຍິງ, ອັສຕາໂຣດ. ພະຍິງນັ້ນໄດ້ຢູ່ລອດຈາກການສັງຫານບັນດາຜູ້ພະຍາກອນເທິງພູກາເມນໂດຍເອລີຢາ.

“The people upon the mountain prostrate themselves in terror and awe before the unseen God. They cannot look upon the bright, consuming fire sent from Heaven. They fear that they will be consumed in their apostasy and sins. They cry out with one voice, which resounds over the mountain, and echoes to the plains below them with terrible distinctness, ‘The Lord, he is the God; the Lord, he is the God.’ Israel is at last aroused and undeceived. They see their sin and how greatly they have dishonored God. Their anger is aroused against the prophets of Baal. With fearful terror, Ahab and Baal’s priests witnessed the wonderful exhibition of Jehovah’s power. Again is heard, in startling words of command, the voice of Elijah to the people, ‘Take the prophets of Baal; let not one of them escape.’ And the people were ready to obey the word of Elijah. They seized the false prophets who had deluded them, and brought them to the brook Kishon, and there Elijah, with his own hand, slew these idolatrous priests.” Review and Herald, October 7, 1873.

“ປະຊາຊົນທີ່ຢູ່ເທິງພູໄດ້ກົ້ມກາບລົງດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມອງບໍ່ເຫັນ. ພວກເຂົາບໍ່ອາດເງີຍໜ້າເບິ່ງໄຟອັນສະຫວ່າງແລະເຜົາຜານທີ່ຖືກສົ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນໄດ້. ພວກເຂົາຢ້ານວ່າຕົນເອງຈະຖືກເຜົາຜານເສຍໃນການຫັນຫຼັງຈາກພຣະເຈົ້າແລະໃນບາບຂອງຕົນ. ພວກເຂົາຮ້ອງອອກດ້ວຍສຽງດຽວກັນ ຊຶ່ງກ້ອງກັງວານໄປທົ່ວພູ ແລະສະທ້ອນລົງໄປຍັງທົ່ງຮາບເບື້ອງລຸ່ມດ້ວຍຄວາມແຈ່ມແຈ້ງອັນນ່າສະພຶງກົວວ່າ, ‘ພຣະຢາເວ, ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ; ພຣະຢາເວ, ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ.’ ບັດນີ້ ອິດສະຣາເອນໄດ້ຖືກປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນໃນທີ່ສຸດ ແລະບໍ່ຖືກຫຼອກອີກຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນບາບຂອງຕົນ ແລະໄດ້ເຫັນວ່າພວກເຂົາໄດ້ລົບຫລູ່ພຣະເຈົ້າຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງພຽງໃດ. ຄວາມໂກດຂອງພວກເຂົາຖືກປຸກຂຶ້ນຕໍ່ບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ. ອາຮາບ ແລະບັນດາປະໂລຫິດຂອງບາອານໄດ້ເປັນພະຍານເຫັນການສຳແດງອຳນາດອັນອັດສະຈັນຂອງພຣະຢາເວດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວກໍໄດ້ຍິນອີກຄັ້ງ ໃນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳສັ່ງທີ່ນ່າຕົກໃຈ ສຽງຂອງເອລີຢາທີ່ກ່າວແກ່ປະຊາຊົນວ່າ, ‘ຈັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານໄວ້; ຢ່າໃຫ້ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງໜີລອດໄປໄດ້.’ ແລະປະຊາຊົນກໍພ້ອມທີ່ຈະເຊື່ອຟັງຄຳຂອງເອລີຢາ. ພວກເຂົາໄດ້ຈັບບັນດາຜູ້ພະຍາກອນເທັດຜູ້ທີ່ໄດ້ຫຼອກລວງພວກເຂົາ ແລະນຳພວກນັ້ນລົງໄປຍັງຫ້ວຍກີໂຊນ, ແລະທີ່ນັ້ນ ເອລີຢາໄດ້ປະຫານປະໂລຫິດຜູ້ບູຊາຮູບເຄົາລົບເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງ.” Review and Herald, October 7, 1873.

Mount Carmel typifies the soon-coming Sunday law in the United States. It is then that the ensign of the one hundred and forty-four thousand (typified by Elijah), is lifted up. It is there that the genuine Protestant horn is distinctly manifested in contrast with the counterfeit Protestant horn, who is in Samaria, eating Jezebel’s diet. It is there that the Republican horn that had become the horn of both church and state leading up to Mount Carmel comes to its end as the sixth kingdom of Bible prophecy. What remains then is Ahab, and his tenfold nation, and Jezebel, who has been hiding in Samaria, while she dines with apostate Protestants. The sixth kingdom is finished, and the rain then comes without measure.

ພູເຂົາກາເມນເປັນແບບຢ່າງເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ໃນສະຫະລັດອາເມລິກາ. ໃນເວລານັ້ນ ທຸງສັນຍານຂອງຈຳນວນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ (ທີ່ເອລີຢາເປັນແບບຢ່າງ) ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນ. ທີ່ນັ້ນເອງ ເຂົາສັດໂປຣແຕສະແຕນທີ່ແທ້ຈິງຈະຖືກສະແດງອອກຢ່າງແຈ້ງຊັດ ໃນຄວາມກົງກັນຂ້າມກັບເຂົາສັດໂປຣແຕສະແຕນປອມ ຜູ້ຊຶ່ງຢູ່ໃນຊາມາເຣຍ ກຳລັງກິນອາຫານຂອງເຢເຊເບນ. ທີ່ນັ້ນເອງ ເຂົາສັດຝ່າຍຣີພັບລິກັນ ຊຶ່ງໄດ້ກາຍເປັນເຂົາສັດຂອງທັງຄຣິສຕະຈັກແລະລັດ ອັນນຳໄປສູ່ພູເຂົາກາເມນ ກໍຈະມາເຖິງຈຸດອະວະສານຂອງມັນໃນຖານະອານາຈັກທີຫົກແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະຄຳພີ. ສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອໃນເວລານັ້ນກໍຄື ອາຮາບ ແລະຊາດສິບເທົ່າຂອງລາວ ແລະເຢເຊເບນ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຊ່ອນຕົວຢູ່ໃນຊາມາເຣຍ ໃນຂະນະທີ່ນາງຮັບປະທານອາຫານຮ່ວມກັບພວກໂປຣແຕສະແຕນຜູ້ກະບົດ. ອານາຈັກທີຫົກໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ ແລະຈາກນັ້ນຝົນກໍຈະມາຢ່າງບໍ່ມີຂອບເຂດ.

At Herod’s birthday party, Elijah, represented by John the Baptist is in the Roman prison awaiting deliverance or death. There are no prophets of Baal to accomplish the dance of deception, just Salome, Jezebel’s daughter. Herod and his royal friends are drunk with the wine of Babylon, for his birthday also represents the Sunday law, and all nations began to drink the wine of Babylon on September 11, 2001, well before the soon coming Sunday law.

ໃນງານສະຫຼອງວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ, ເອລີຢາ, ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ, ກໍາລັງຢູ່ໃນຄຸກຂອງໂຣມ ຄອຍຖ້າການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ ຫຼື ຄວາມຕາຍ. ບໍ່ມີຜູ້ພະຍາກອນຂອງພະບາອານເພື່ອກະທໍາການຟ້ອນແຫ່ງການລໍ້ລວງ, ມີພຽງແຕ່ຊາໂລເມ, ບຸດສາວຂອງເຢເຊເບນ. ເຮໂຣດ ແລະ ສະຫາຍຊັ້ນກະສັດຂອງເຂົາເມົາມາຍດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນແຫ່ງບາບີໂລນ, ເພາະວັນເກີດຂອງເຂົາຍັງເປັນຕົວແທນຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍ, ແລະ ທຸກຊາດໄດ້ເລີ່ມດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນແຫ່ງບາບີໂລນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ກ່ອນໜ້າກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ຢ່າງຫຼາຍ.

And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.

ແລະພາຍຫຼັງເຫດການເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນທູດສະຫວັນອີກອົງໜຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນ ມີອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະແຜ່ນດິນໂລກກໍໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າຣາສີຂອງທ່ານ. ແລະທ່ານໄດ້ຮ້ອງດ້ວຍສຽງອັນແຂງກ້າຢ່າງຍິ່ງວ່າ, ບາບີໂລນໃຫຍ່ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ແລະໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຢູ່ອາໄສຂອງພວກຜີຮ້າຍ ແລະເປັນທີ່ກັກຂັງຂອງວິນຍານໂສໂຄກທຸກຢ່າງ ແລະເປັນກົງຂັງຂອງນົກທຸກຊະນິດທີ່ບໍ່ສະອາດແລະນ່າຊັງ. ເພາະຊາດທັງປວງໄດ້ດື່ມເຫຼົ້າອະງຸ່ນແຫ່ງພຣະພິໂລດຂອງການຫລິ້ນຊູ້ຂອງນາງ, ແລະບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ຫລິ້ນຊູ້ກັບນາງ, ແລະພໍ່ຄ້າທັງຫຼາຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກໄດ້ມັ່ງຄັ່ງຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຟຸ່ມເຟືອຍອັນຫຼວງຫຼາຍຂອງນາງ. ພຣະນິມິດ 18:1–3.

These three verses were fulfilled when the great buildings of New York, the twin towers were thrown down by a touch of God.

ຂໍ້ພຣະຄຳພີທັງສາມຂໍ້ນີ້ໄດ້ສຳເລັດເປັນຈິງເມື່ອອາຄານໃຫຍ່ໆໃນນະຄອນນິວຢອກ ຄືຫໍຄູ່ ໄດ້ຖືກໂຄ່ນລົງດ້ວຍການແຕະຕ້ອງຂອງພຣະເຈົ້າ.

“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.

“ໃນບັດນີ້ ມີຄໍາກ່າວອອກມາວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດວ່າ ນະຄອນນິວຢອກຈະຖືກກວາດລ້າງໄປດ້ວຍຄື້ນຍັກບໍ? ສິ່ງນີ້ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກ່າວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງຕຶກໃຫຍ່ໆທີ່ກໍ່ສ້າງສູງຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນເລົ່າ, ‘ຈະມີເຫດການອັນໜ້າສະພຶງກົວເພີຍໃດເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະລຸກຂຶ້ນມາ ເພື່ອສັ່ນສະທ້ານແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງນ້າສະພຶງກົວ! ແລ້ວຖ້ອຍຄໍາໃນພຣະນິມິດ 18:1–3 ຈະສໍາເລັດຜົນ.’ ພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດທັງບົດເປັນຄໍາເຕືອນເຖິງສິ່ງທີ່ກໍາລັງຈະມາເຖິງໂລກ. ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງເປັນພິເສດກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ຈະມາເຖິງນິວຢອກ ນອກຈາກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ມື້ໜຶ່ງຕຶກໃຫຍ່ໆທີ່ນັ້ນຈະຖືກໂຄ່ນລົງ ໂດຍການຫັນປ່ຽນແລະການພິກຄວໍ້າແຫ່ງລິດອໍານາດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຈາກແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ປະທານແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ການທໍາລາຍຢູ່ໃນໂລກນີ້. ພຽງຄໍາດຽວຈາກອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຽງການແຕະຕ້ອງຄັ້ງດຽວຈາກລິດອໍານາດອັນເກຣງໄກຂອງພຣະອົງ, ແລະໂຄງສ້າງອັນມະຫາສານເຫຼົ່ານີ້ຈະພັງທະລາຍລົງ. ເຫດການຕ່າງໆຈະເກີດຂຶ້ນ ຊຶ່ງຄວາມໜ້າສະພຶງກົວຂອງມັນ ພວກເຮົາບໍ່ອາດຈິນຕະນາການໄດ້.” Review and Herald, July 5, 1906.

The soon coming Sunday law is represented by the second voice of Revelation chapter eighteen, and it represents Ahab’s Mount Carmel, and Herod’s birthday party. Herodias, who is also Jezebel, is not present at Herod’s drunken party, just as Jezebel was absent from Mount Carmel. Until the Sunday law, she has been forgotten during the seventy symbolic years of the reign of the earth beast, the sixth kingdom of Bible prophecy. When Jezebel received her deadly wound in 1798 and 1799, the sixth kingdom (the United States) began its term as the sixth kingdom of Bible prophecy. When the sixth kingdom ends, she then returns and begins to sing her songs and commits fornication with all the nations on earth.

ກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້ານີ້ ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສຽງທີສອງໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ, ແລະມັນເປັນຕົວແທນຂອງພູເຂົາຄາເມນຂອງອາຮາບ, ແລະງານລ້ຽງວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ. ເຮໂຣເດຍສ, ຜູ້ຊຶ່ງກໍແມ່ນເຢເຊເບນດ້ວຍ, ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນງານລ້ຽງອັນເມົາມາຍຂອງເຮໂຣດ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ເຢເຊເບນບໍ່ໄດ້ຢູ່ເທິງພູເຂົາຄາເມນ. ຈົນກວ່າຈະເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ນາງໄດ້ຖືກຫຼົງລືມໄປໃນຊ່ວງເຈັດສິບປີເຊິ່ງເປັນສັນຍາລັກ ແຫ່ງການຄອງອໍານາດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ, ອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ. ເມື່ອເຢເຊເບນໄດ້ຮັບບາດແຜຮ້າຍເຖິງຕາຍຂອງນາງໃນປີ 1798 ແລະ 1799, ອານາຈັກທີຫົກ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ) ກໍໄດ້ເລີ່ມວາລະຂອງຕົນໃນຖານະເປັນອານາຈັກທີຫົກໃນຄໍາພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄໍາພີ. ເມື່ອອານາຈັກທີຫົກສິ້ນສຸດລົງ, ແລ້ວນາງຈຶ່ງກັບຄືນມາ ແລະເລີ່ມຂັບຮ້ອງເພງຂອງນາງ ແລະກະທໍາການຜິດປະເວນີກັບບັນດາປະຊາຊາດທັງປວງໃນແຜ່ນດິນໂລກ.

Her songs of fornication and wine was prophetically initiated on September 11, 2001, but that was simply the period of preparation, as had been represented by the thirty years from 508, unto 538, the first time she took the throne. Up until the Sunday law, when the sixth kingdom is slain by the hands of Elijah, she has been hidden in Samaria. At that point John the Baptist is being held in her prison, awaiting either deliverance or death.

ບົດເພງແຫ່ງການຜິດປະເວນີ ແລະ ເຫຼົ້າອະງຸ່ນຂອງນາງ ໄດ້ຖືກເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໃນທາງຄຳພະຍາກອນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແຕ່ນັ້ນເປັນພຽງໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມເທົ່ານັ້ນ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສາມສິບປີຈາກ 508 ເຖິງ 538, ໃນເວລາທີ່ນາງໄດ້ຂຶ້ນສູ່ບັນລັງເປັນຄັ້ງທໍາອິດ. ຈົນກວ່າຈະເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອອານາຈັກທີຫົກຖືກປະຫານໂດຍມືຂອງເອລີຢາ, ນາງໄດ້ຖືກຊ່ອນໄວ້ໃນສະມາເຣຍ. ໃນຈຸດນັ້ນ ໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາກໍາລັງຖືກຄຸມຂັງຢູ່ໃນຄຸກຂອງນາງ, ຄອຍຖ້າບໍ່ການປົດປ່ອຍ ຫຼື ຄວາມຕາຍ.

Herod and his noble friends were drunk with the wine of Babylon, when Salome, the daughter of Herodias (Jezebel), performed her highly seductive dance, and Herod manifests his lustful and incestual desires. He is fully captivated by his step-daughters’ sexual overtures, and offers her up to half his kingdom.

ເຮໂຣດ ແລະ ບັນດາມິດສະຫາຍຜູ້ມີຊາດຕະກູນສູງຂອງລາວ ໄດ້ມຶນເມົາດ້ວຍເຫຼົ້າອະງຸ່ນຂອງບາບີໂລນ, ເມື່ອ ຊາໂລເມ ບຸດສາວຂອງ ເຮໂຣເດຍສ໌ (ເຢເຊເບນ) ໄດ້ສະແດງການຟ້ອນລຳອັນຢົ່ວຍວນໃຈຢ່າງຫຼວງ, ແລະ ເຮໂຣດ ກໍສຳແດງຄວາມປາຖະໜາອັນໃຄ່ຕັນຫາ ແລະ ຜິດປະເພນີທາງເພດຂອງຕົນ. ລາວຖືກການຫຍັ້ວຍວນທາງເພດຂອງລູກສາວລ້ຽງຂອງຕົນສະກົດໄວ້ຢ່າງໝົດສິ້ນ, ແລະ ໄດ້ສະເໜີໃຫ້ນາງເຖິງເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງອານາຈັກຂອງລາວ.

And when a convenient day was come, that Herod on his birthday made a supper to his lords, high captains, and chief estates of Galilee; And when the daughter of the said Herodias came in, and danced, and pleased Herod and them that sat with him, the king said unto the damsel, Ask of me whatsoever thou wilt, and I will give it thee. And he sware unto her, Whatsoever thou shalt ask of me, I will give it thee, unto the half of my kingdom. And she went forth, and said unto her mother, What shall I ask? And she said, The head of John the Baptist. And she came in straightway with haste unto the king, and asked, saying, I will that thou give me by and by in a charger the head of John the Baptist. And the king was exceeding sorry; yet for his oath’s sake, and for their sakes which sat with him, he would not reject her. And immediately the king sent an executioner, and commanded his head to be brought: and he went and beheaded him in the prison, And brought his head in a charger, and gave it to the damsel: and the damsel gave it to her mother. Mark 6:21–28.

ແລະເມື່ອເຖິງວັນອັນເໝາະ, ເຮໂຣດໄດ້ຈັດງານລ້ຽງໃນວັນເກີດຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ບັນດາຂຸນນາງ, ນາຍທະຫານຊັ້ນສູງ, ແລະຜູ້ມີເກີດມີສັກອັນສຳຄັນແຫ່ງແຂວງຄາລີເລ; ແລະເມື່ອບຸດສາວຂອງເຮໂຣດີອາດຜູ້ນັ້ນເຂົ້າມາ ແລະຟ້ອນລຳ, ເຮັດໃຫ້ເຮໂຣດແລະບັນດາຜູ້ທີ່ນັ່ງຮ່ວມກັບລາວພໍໃຈ, ກະສັດຈຶ່ງກ່າວແກ່ຍິງສາວນັ້ນວ່າ, “ຈົ່ງຂໍຈາກເຮົາຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ, ແລະເຮົາຈະໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ.” ແລະລາວໄດ້ສາບານແກ່ນາງວ່າ, “ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຈະຂໍຈາກເຮົາ, ເຮົາຈະໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ, ແມ່ນແຕ່ເຄິ່ງໜຶ່ງແຫ່ງອານາຈັກຂອງເຮົາ.” ແລ້ວນາງຈຶ່ງອອກໄປ ແລະກ່າວແກ່ແມ່ຂອງນາງວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຄວນຈະຂໍຫຍັງ?” ແລະແມ່ຂອງນາງຕອບວ່າ, “ຫົວຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາ.” ແລະທັນໃດນັ້ນນາງກໍຮີບເຂົ້າໄປຫາກະສັດ ແລະທູນຂໍວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍປາຖະໜາໃຫ້ພະອົງປະທານຫົວຂອງໂຢຮັນຜູ້ໃຫ້ບັບຕິສະມາແກ່ຂ້ານ້ອຍໃນທັນທີນີ້ ໃສ່ໃນພາຊະນະ.” ແລະກະສັດກໍເສົ້າໃຈຢ່າງຍິ່ງ; ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍຄຳສາບານຂອງຕົນ ແລະເພາະເຫັນແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ນັ່ງຮ່ວມກັບລາວ, ລາວຈຶ່ງບໍ່ປາດຖະໜາຈະປະຕິເສດນາງ. ແລະໃນທັນທີນັ້ນ ກະສັດໄດ້ສົ່ງເພຊະຄາດໄປ ແລະສັ່ງໃຫ້ນຳຫົວຂອງລາວມາ: ແລະຄົນນັ້ນກໍໄປຕັດຫົວລາວໃນຄຸກ, ແລະນຳຫົວມາໃສ່ໃນພາຊະນະ ແລະມອບໃຫ້ແກ່ຍິງສາວນັ້ນ: ແລະຍິງສາວນັ້ນກໍມອບໃຫ້ແກ່ແມ່ຂອງນາງ. ມາຣະໂກ 6:21–28.

The first voice of Revelation eighteen sounded on September 11, 2001, and the second voice sounds at the soon coming Sunday law. In the history represented in John chapter six, the first voice of 2001 was the voice of Christ informing His disciples that they must eat His flesh and drink His blood, for He was the true Bread of Heaven. That period began in Galilee and ended with a purging of His disciples who turned away from Him in John chapter SIX, verse SIXTY-SIX. That history began at Galilee with a dietary test, and ended at the enforcement of the mark of the beast, as typified by the number of the pope’s name, which is SIX, SIX, SIX. Galilee means “turning point,” and September 11, 2001 was a prophetic “turning point” (Galilee), and Herod’s birthday was with the leadership of Galilee. The beginning voice of Revelation chapter eighteen, and the ending voice of Revelation eighteen, are both represented by Galilee, which is a turning point.

ສຽງທຳອິດໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດໄດ້ດັງຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະສຽງທີສອງຈະດັງຂຶ້ນໃນເວລາອັນໃກ້ນີ້ເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດມາເຖິງ. ໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນພາບແທນໄວ້ໃນຢອນບົດທີຫົກ, ສຽງທຳອິດຂອງປີ 2001 ແມ່ນສຽງຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ຊົງແຈ້ງແກ່ພວກສາວົກຂອງພຣະອົງວ່າ ພວກເຂົາຕ້ອງກິນເນື້ອຂອງພຣະອົງ ແລະດື່ມເລືອດຂອງພຣະອົງ, ເພາະພຣະອົງຊົງເປັນອາຫານແທ້ຈາກສະຫວັນ. ຊ່ວງເວລານັ້ນເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄາລິເລ ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຊຳລະພວກສາວົກຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຫັນໜີໄປຈາກພຣະອົງ ໃນຢອນບົດທີ SIX ຂໍ້ SIXTY-SIX. ປະຫວັດສາດນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຄາລິເລດ້ວຍການທົດສອບເລື່ອງອາຫານ, ແລະສິ້ນສຸດລົງທີ່ການບັງຄັບໃຊ້ເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບໄວ້ໂດຍຕົວເລກແຫ່ງຊື່ຂອງສັນຕະປາປາ, ຄື SIX, SIX, SIX. ຄາລິເລຫມາຍເຖິງ “ຈຸດຫັນປ່ຽນ,” ແລະວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ເປັນ “ຈຸດຫັນປ່ຽນ” ໃນທາງຄຳພະຍາກອນ (ຄາລິເລ), ແລະວັນເກີດຂອງເຮໂຣດກໍຢູ່ກັບການນຳຂອງຄາລິເລ. ທັງສຽງແຫ່ງການເລີ່ມຕົ້ນໃນພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ແລະສຽງໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງພຣະນິມິດບົດທີສິບແປດ ລ້ວນແຕ່ຖືກເປັນພາບແທນໂດຍຄາລິເລ, ຊຶ່ງເປັນຈຸດຫັນປ່ຽນ.

“There are lessons to be learned from the history of the past; and attention is called to these, that all may understand that God works on the same lines now that He ever has done. His hand is seen in His work and among the nations now, just the same as it has been ever since the gospel was first proclaimed to Adam in Eden.

“ມີບົດຮຽນທີ່ຄວນຮຽນຮູ້ຈາກປະຫວັດສາດໃນອະດີດ; ແລະໄດ້ມີການເອີ້ນໃຫ້ໃສ່ໃຈຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະເຈົ້າຊົງກະທຳການຕາມແນວດຽວກັນໃນບັດນີ້ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະອົງເຄີຍກະທຳມາ. ພຣະຫັດຂອງພຣະອົງປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນພຣະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະໃນທ່າມກາງປະຊາຊາດຕ່າງໆໃນບັດນີ້, ຄືກັນກັບທີ່ເຄີຍເປັນມານັບແຕ່ຂ່າວປະເສີດໄດ້ຖືກປະກາດເປັນຄັ້ງທຳອິດແກ່ອາດາມໃນສວນເອເດນ.”

“There are periods which are turning points in the history of nations and of the church. In the providence of God, when these different crises arrive, the light for that time is given. If it is received, there is spiritual progress; if it is rejected, spiritual declension and shipwreck follow. The Lord in His word has opened up the aggressive work of the gospel as it has been carried on in the past, and will be in the future, even to the closing conflict, when Satanic agencies will make their last wonderful movement.” Bible Echo, August 26, 1895.

“ມີຊ່ວງເວລາບາງຊ່ວງທີ່ເປັນຈຸດຫັນຜັນໃນປະຫວັດສາດຂອງບັນດາຊາດ ແລະຂອງຄຣິດຕະຈັກ. ໃນການຈັດການໂດຍພຣະໄພພິເສດຂອງພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອວິກິດການອັນແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ມາເຖິງ, ແສງສະຫວ່າງສຳລັບເວລານັ້ນກໍຖືກປະທານໃຫ້. ຖ້າມັນຖືກຮັບໄວ້, ກໍຈະມີຄວາມກ້າວໜ້າທາງວິນຍານ; ຖ້າຖືກປະຕິເສດ, ຄວາມຖອຍຫຼັງທາງວິນຍານ ແລະ ການອັບປາງດັ່ງເຮືອອັບປາງກໍຈະຕິດຕາມມາ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ເປີດເຜີຍໄວ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເຖິງພາລະກິດອັນຮຸກໜ້າຂອງຂ່າວປະເສີດ ດັ່ງທີ່ມັນໄດ້ຖືກດຳເນີນມາໃນອະດີດ ແລະ ຈະເປັນຕໍ່ໄປໃນອະນາຄົດ ຈົນເຖິງການຕໍ່ສູ້ຂັ້ນສຸດທ້າຍ, ເມື່ອບັນດາອຳນາດຂອງຊາຕານຈະກະທຳການເຄື່ອນໄຫວອັນອັດສະຈັນເປັນຄັ້ງສຸດທ້າຍຂອງພວກມັນ.” Bible Echo, August 26, 1895.

Galilee at 2001, and Galilee at the soon coming Sunday law, identify when the light of the latter rain is poured out. In 2001 it was a measured outpouring, but at the second voice it is poured out without measure, as represented by the tremendous outpouring after Elijah slew the prophets of Baal, which occurred at Herod’s birthday party. Herod’s birthday identifies the birth of the seventh kingdom of Bible prophecy, which immediately follows the death of the preceding kingdom. The United States began to reign in 1798, at the death of the fifth kingdom, and at the death of the prophets of Baal, the seventh kingdom’s birthday has arrived. That seventh kingdom is represented by Ahab’s tenfold kingdom of the north, and by Herod, a representative of the tenfold northern kingdom of pagan Rome.

ກາລີເລ ໃນປີ 2001 ແລະ ກາລີເລ ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ ຊີ້ບອກເວລາທີ່ແສງແຫ່ງຝົນປາຍຖືກເທລົງມາ. ໃນປີ 2001 ມັນເປັນການເທລົງມາຢ່າງມີຂອບເຂດ, ແຕ່ໃນສຽງທີສອງ ມັນຖືກເທລົງມາໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດ, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍການເທລົງມາຢ່າງໄຫຼລົ້ນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼັງຈາກເອລີຢາໄດ້ປະຫານຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ, ເຫດການຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນງານສະຫຼອງວັນເກີດຂອງເຮໂຣດ. ວັນເກີດຂອງເຮໂຣດຊີ້ບອກການບັງເກີດຂອງອານາຈັກທີເຈັດໃນຄຳພະຍາກອນແຫ່ງພຣະຄຳພີ, ຊຶ່ງເກີດຕາມມາໃນທັນທີຫຼັງຈາກການຕາຍຂອງອານາຈັກກ່ອນໜ້າ. ສະຫະລັດໄດ້ເລີ່ມຄອງອຳນາດໃນປີ 1798 ໃນເວລາທີ່ອານາຈັກທີຫ້າຕາຍລົງ, ແລະ ໃນການຕາຍຂອງຜູ້ພະຍາກອນຂອງບາອານ ວັນເກີດຂອງອານາຈັກທີເຈັດກໍໄດ້ມາເຖິງແລ້ວ. ອານາຈັກທີເຈັດນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍອານາຈັກຝ່າຍເໜືອສິບສ່ວນຂອງອາຮາບ, ແລະ ໂດຍເຮໂຣດ ຜູ້ເປັນຕົວແທນຂອງອານາຈັກຝ່າຍເໜືອສິບສ່ວນຂອງໂຣມັນນອກຮີດ.

And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. And the woman which thou sawest is that great city, which reigneth over the kings of the earth. Revelation 17:16–18.

ແລະເຂົາສິບເຂົາທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ ພວກມັນຈະຊັງຍິງແພດນັ້ນ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງຖືກທຳລາຍຈົນຮ້າງເປົ່າ ແລະເປືອຍກາຍ ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ ແລະຈະເຜົານາງເສຍດ້ວຍໄຟ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງໃສ່ໄວ້ໃນໃຈຂອງພວກມັນ ໃຫ້ກະທຳຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ແລະໃຫ້ເຫັນພ້ອມກັນ ແລະມອບອານາຈັກຂອງພວກມັນແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ ຈົນກວ່າພຣະວາຈາຂອງພຣະເຈົ້າຈະສຳເລັດ. ແລະຍິງທີ່ເຈົ້າໄດ້ເຫັນນັ້ນ ກໍຄືນະຄອນໃຫຍ່ນັ້ນ ຊຶ່ງປົກຄອງຢູ່ເໜືອບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ພຣະນິມິດ 17:16–18.

Herod agrees to fulfill the oath he made to Salome, and give her the head of John, and his oath was represented as up to half his kingdom. The ten kings of the United Nations, in spite of hating the whore, agree to give their seventh kingdom unto the eighth head, that is of the seven previous heads. They agree to a kingdom that is premised upon the combination of the worldwide State, being combined with her worldwide Church. But the marriage is a Latin marriage, not an English marriage, for their marriage is represented by the “woman” reigning “over the kings.” In a Latin marriage the family retains the woman’s surname, not the mans’, and the name of this twofold marriage is an important element of the prophetic narrative.

ເຮໂຣດເຫັນດີທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມຄຳສາບານທີ່ລາວໄດ້ໃຫ້ໄວ້ແກ່ຊາໂລເມ ແລະມອບຫົວຂອງໂຢຮັນໃຫ້ນາງ, ແລະຄຳສາບານຂອງລາວໄດ້ຖືກນຳສະເໜີວ່າສູງເຖິງເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງອານາຈັກຂອງລາວ. ກະສັດສິບອົງຂອງສະຫະປະຊາຊາດ, ເຖິງແມ່ນຈະກຽດຊັງຍິງໂສເພນີນັ້ນ, ກໍເຫັນດີທີ່ຈະມອບອານາຈັກທີ່ເຈັດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ຫົວທີ່ແປດ, ຊຶ່ງເປັນຂອງເຈັດຫົວກ່ອນໜ້ານັ້ນ. ພວກເຂົາເຫັນດີກັບອານາຈັກໜຶ່ງທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງພື້ນຖານແຫ່ງການປະສົມປະສານຂອງລັດທົ່ວໂລກ ກັບການຖືກຮວມເຂົ້າກັບຄຣິດຈັກທົ່ວໂລກຂອງນາງ. ແຕ່ການແຕ່ງງານນັ້ນເປັນການແຕ່ງງານແບບລາຕິນ ບໍ່ແມ່ນການແຕ່ງງານແບບອັງກິດ ເພາະວ່າການແຕ່ງງານຂອງພວກເຂົາຖືກນຳສະເໜີໂດຍ “ຍິງ” ທີ່ປົກຄອງ “ເໜືອກະສັດທັງຫລາຍ.” ໃນການແຕ່ງງານແບບລາຕິນ ຄອບຄົວຈະຄົງໄວ້ຊື່ສະກຸນຂອງຍິງ ບໍ່ແມ່ນຂອງຜູ້ຊາຍ, ແລະຊື່ຂອງການແຕ່ງງານສອງປະການນີ້ເປັນອົງປະກອບທີ່ສຳຄັນຂອງເລື່ອງລາວແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

“Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.

“ກະສັດ ແລະ ຜູ້ປົກຄອງ ແລະ ເຈົ້າເມືອງທັງຫຼາຍ ໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງໝາຍຂອງປໍລະປັກຕໍ່ພຣະຄຣິດມາປະທັບໃສ່ຕົນເອງ, ແລະ ຖືກນຳສະເໜີເປັນມັງກອນຜູ້ທີ່ອອກໄປທຳສົງຄາມກັບພວກທຳມະສິດ—ກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມີຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະເຢຊູ.” Testimonies to Ministers, 38.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

The word that Isaiah the son of Amoz saw concerning Judah and Jerusalem. And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. . .. And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. And it shall come to pass, that he that is left in Zion, and he that remaineth in Jerusalem, shall be called holy, even every one that is written among the living in Jerusalem: When the Lord shall have washed away the filth of the daughters of Zion, and shall have purged the blood of Jerusalem from the midst thereof by the spirit of judgment, and by the spirit of burning. Isaiah 2:1–3, 4:1–4.

ຖ້ອຍຄຳທີ່ອິຊາຢາ ບຸດຂອງອາໂມດ ໄດ້ເຫັນກ່ຽວກັບຢູດາ ແລະ ເຢຣູຊາເລັມ. ແລະໃນວັນສຸດທ້າຍຈະເປັນໄປວ່າ ພູແຫ່ງພຣະນິເວດຂອງພຣະຢາເວ ຈະຖືກສະຖາປະນາໄວ້ເທິງຍອດພູທັງຫລາຍ ແລະ ຈະຖືກຍົກສູງຂຶ້ນເໜືອເນີນທັງຫລາຍ; ແລະ ຊາດທັງຫລາຍຈະໄຫລຫລັ່ງເຂົ້າຫາພູນັ້ນ. ແລະ ປະຊາຊົນຈຳນວນຫລາຍຈະໄປ ແລະ ກ່າວວ່າ, ມາເຖີດ, ໃຫ້ພວກເຮົາຂຶ້ນໄປຍັງພູຂອງພຣະຢາເວ, ໄປຍັງພຣະນິເວດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຢາໂຄບ; ແລະ ພຣະອົງຈະຊົງສອນພວກເຮົາເຖິງທາງຂອງພຣະອົງ, ແລະ ພວກເຮົາຈະດຳເນີນໃນວິຖີຂອງພຣະອົງ: ເພາະວ່າພຣະບັນຍັດຈະອອກໄປຈາກຊີໂອນ ແລະ ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຢາເວຈາກເຢຣູຊາເລັມ.... ແລະໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ຍິງເຈັດຄົນຈະຈັບຊາຍຄົນດຽວໄວ້ ໂດຍກ່າວວ່າ, ພວກເຮົາຈະກິນເຂົ້າຂອງພວກເຮົາເອງ ແລະ ນຸ່ງຫົ່ມເສື້ອຜ້າຂອງພວກເຮົາເອງ: ຂໍພຽງແຕ່ໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເອີ້ນຕາມຊື່ຂອງທ່ານ ເພື່ອຈະລຶບລ້າງຄວາມອັບອາຍຂອງພວກເຮົາ. ໃນວັນນັ້ນ ກິ່ງງອກຂອງພຣະຢາເວຈະງົດງາມ ແລະ ຮຸ່ງໂລດ, ແລະ ຜົນຂອງແຜ່ນດິນຈະດີເລີດ ແລະ ງາມສະຫງ່າ ສຳລັບບັນດາຜູ້ທີ່ພົ້ນລອດແຫ່ງອິສຣາເອນ. ແລະ ຈະເປັນໄປວ່າ ຜູ້ທີ່ເຫລືອຢູ່ໃນຊີໂອນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຍັງຄົງຢູ່ໃນເຢຣູຊາເລັມ ຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ບໍລິສຸດ, ຄືທຸກຄົນທີ່ຖືກຂຽນໄວ້ໃນບັນດາຜູ້ມີຊີວິດໃນເຢຣູຊາເລັມ: ເມື່ອພຣະຢາເວຈະຊົງຊຳລະສິ່ງໂສໂຄກຂອງບັນດາທິດາແຫ່ງຊີໂອນໃຫ້ອອກໄປ ແລະ ຈະຊົງກຳຈັດເລືອດແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມອອກຈາກທ່າມກາງນະຄອນນັ້ນ ໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການພິພາກສາ ແລະ ໂດຍພຣະວິນຍານແຫ່ງການເຜົາໄໝ້. ອິຊາຢາ 2:1–3, 4:1–4.