We are beginning our consideration of Daniel’s last vision by applying the principle represented by Alpha and Omega, that identifies that He always identifies the ending with the beginning. Therefore Belteshazzar, who is Daniel in the very first verse of Daniel’s last vision would also be represented in the last portion of that very same vision. We have identified that Belteshazzar represents God’s covenant people of the last days, who understand the “chazon,” vision of prophetic history, as represented by the word “thing,” in verse one. That vision of prophetic history is the “seven times,” of Leviticus twenty-six that equates to twenty-five hundred and twenty years. Belteshazzar also understands the “vision” in verse one, which is the “mareh” vision of twenty-three hundred years, which represents the sudden appearance of Christ.

ພວກເຮົາກໍາລັງເລີ່ມການພິຈາລະນານິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ ໂດຍນໍາໃຊ້ຫຼັກການທີ່ຖືກສະແດງໂດຍ Alpha ແລະ Omega, ຊຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ພຣະອົງຊົງລະບຸຈຸດສິ້ນສຸດໄວ້ຄຽງຄູ່ກັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນສະເໝີ. ດັ່ງນັ້ນ Belteshazzar, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຂໍ້ທໍາອິດຂອງນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນກໍຄືດານີເອນ, ຍ່ອມຖືກເປັນຕົວແທນໄວ້ໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງນິມິດດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍ. ພວກເຮົາໄດ້ຊີ້ຊັດແລ້ວວ່າ Belteshazzar ເປັນຕົວແທນປະຊາກອນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈ “chazon,” ຄືນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນ, ດັ່ງທີ່ຄໍາວ່າ “thing” ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງເປັນຕົວແທນ. ນິມິດແຫ່ງປະຫວັດສາດຄໍາພະຍາກອນນັ້ນຄື “seven times,” ຂອງ Leviticus ບົດທີ 26 ຊຶ່ງເທົ່າກັບສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ. Belteshazzar ຍັງເຂົ້າໃຈ “vision” ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງອີກດ້ວຍ, ຊຶ່ງຄືນິມິດ “mareh” ຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ, ອັນເປັນຕົວແທນແຫ່ງການປາກົດຢ່າງກະທັນຫັນຂອງພຣະຄຣິດ.

In chapter twelve, Daniel represents the movement of the first angel and also the movement of the third angel, for both movements fulfill the parable of the ten virgins. In chapter twelve there are at least five truths that were part of the Millerite movement, that represent truths which the movement of the third angel must also experience and understand. Both movements fulfill the parable of the ten virgins, and the wise virgins of both movements are required to understand that prophetic fact. Both movements must understand the first prophetic truth Miller was led to recognize, as represented by Leviticus twenty-six’s “seven times.” The other three parallel experiences and understandings are found in the last few verses of the chapter.

ໃນບົດທີສິບສອງ ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແລະຍັງເປັນຕົວແທນຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມອີກດ້ວຍ ເພາະວ່າການເຄື່ອນໄຫວທັງສອງປະຕິບັດຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນໃຫ້ສຳເລັດ. ໃນບົດທີສິບສອງນັ້ນ ມີຄວາມຈິງຢ່າງນ້ອຍຫ້າປະການທີ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຈິງຕ່າງໆທີ່ຂະບວນການຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມຈະຕ້ອງປະສົບ ແລະເຂົ້າໃຈເຊັ່ນກັນ. ການເຄື່ອນໄຫວທັງສອງປະຕິບັດຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນໃຫ້ສຳເລັດ ແລະພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫລາດຂອງການເຄື່ອນໄຫວທັງສອງຈຳເປັນຕ້ອງເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທາງຄຳພະຍາກອນຂໍ້ນັ້ນ. ການເຄື່ອນໄຫວທັງສອງຕ້ອງເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງທາງຄຳພະຍາກອນປະການທຳອິດທີ່ມິນເລີໄດ້ຮັບການນຳໃຫ້ຕະໜັກເຖິງ ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ເຈັດເທົ່າ” ໃນ Leviticus ຊາວຫົກ. ອີກສາມປະສົບການ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຂະໜານກັນນັ້ນ ພົບໄດ້ໃນສອງສາມຂໍ້ສຸດທ້າຍຂອງບົດນີ້.

And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:11–13.

ນັບແຕ່ເວລາທີ່ການຖວາຍບູຊາເຜົາໄໝ້ເປັນປະຈຳຖືກຍົກອອກໄປ ແລະ ສິ່ງອັນໜ້າກຽດຊັງທີ່ນຳຄວາມຮ້າງເປົ່າມານັ້ນຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ ຈະມີໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບວັນ. ຜູ້ໃດທີ່ອົດທົນຄອຍຖ້າ ແລະ ໄປເຖິງໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນ ຜູ້ນັ້ນກໍເປັນສຸກ. ແຕ່ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າຈົນກວ່າວາລະສຸດທ້າຍຈະມາເຖິງ; ເພາະວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ ແລະ ຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງເຈົ້າໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງບັນດາວັນ. Daniel 12:11–13.

The remnant people of God in the book of Revelation possess three primary prophetic characteristics. They keep God’s commandments, have the faith of Jesus and uphold the Spirit of Prophecy.

ປະຊາຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າໃນພຣະທຳພຣະນິມິດມີລັກສະນະພະຍາກອນຫຼັກສາມປະການ. ພວກເຂົາຖືຮັກສາພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ, ມີຄວາມເຊື່ອແຫ່ງພຣະເຢຊູ ແລະ ຍຶດຖືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ.

And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:9, 10.

ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງຂຽນໄວ້ວ່າ ຜູ້ທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ຮັບເຊີນມາສູ່ງານລ້ຽງມົງຄຸນສົມຣົດຂອງພຣະເມສານ້ອຍນັ້ນ ເປັນສຸກ.” ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຖ້ອຍຄໍາເຫລົ່ານີ້ເປັນຖ້ອຍຄໍາແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າ.” ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລົ້ມລົງທີ່ຕີນຂອງທ່ານເພື່ອນະມັດສະການທ່ານ. ແຕ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຢ່າເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເດັດຂາດ; ຂ້ານ້ອຍເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຮ່ວມກັບທ່ານ ແລະກັບພວກພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານຜູ້ມີຄໍາພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ; ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ; ເພາະວ່າຄໍາພະຍານຂອງພຣະເຢຊູເປັນຈິດວິນຍານແຫ່ງຄໍາພະຍາກອນ.” ພຣະນິມິດ 19:9, 10.

The Millerites correctly understood that “the daily,” in the book of Daniel represented paganism, and that the “time that the daily” was “taken away,” was the year 508. To reject that truth is to reject the authority of “the testimony of Jesus,” which “is the Spirit of Prophecy,” for the Spirit of Prophecy clearly identifies that the Millerites were correct in their understanding of “the daily.”

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າ “the daily” ໃນພຣະທຳດານີເອນໝາຍເຖິງຄວາມເປັນນອກສາສະໜາ, ແລະວ່າ “ເວລາທີ່ the daily” ຖືກ “taken away” ນັ້ນ ແມ່ນປີ 508. ການປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນ ກໍແມ່ນການປະຕິເສດສິດອຳນາດຂອງ “ຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູ,” ຊຶ່ງ “ເປັນວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ,” ເພາະວ່າວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ຊີ້ບອກຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ເຂົ້າໃຈ “the daily” ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

“ແລ້ວ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຫັນ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ສິ່ງ​ທີ່​ຖາວອນ’ ນັ້ນ​ວ່າ ຄໍາ​ວ່າ ‘ເຄື່ອງ​ບູຊາ’ ເປັນ​ຄໍາ​ທີ່​ປັນຍາ​ຂອງ​ມະນຸດ​ໄດ້​ເພີ່ມ​ເຂົ້າ​ມາ ແລະ​ບໍ່​ໄດ້​ເປັນ​ຂອງ​ຕົວ​ບົດ; ແລະ​ພຣະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະທານ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ​ມັນ​ໃຫ້​ແກ່​ຜູ້​ທີ່​ປະກາດ​ສຽງ​ຮ້ອງ​ເລື່ອງ​ຊົ່ວ​ໂມງ​ແຫ່ງ​ການ​ພິພາກສາ. ເມື່ອ​ຄວາມ​ເປັນ​ເອກະພາບ​ຍັງ​ດໍາລົງ​ຢູ່ ກ່ອນ​ປີ 1844 ເກືອບ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ​ເປັນ​ນໍ້າ​ໜຶ່ງ​ໃຈ​ດຽວ​ກັນ​ໃນ​ຄວາມ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ທີ່​ຖືກ​ຕ້ອງ​ກ່ຽວ​ກັບ ‘ສິ່ງ​ທີ່​ຖາວອນ’; ແຕ່​ນັບ​ແຕ່​ປີ 1844 ເປັນ​ຕົ້ນ​ມາ ໃນ​ທ່າມກາງ​ຄວາມ​ສັບສົນ ທັດສະນະ​ອື່ນ​ໆ ໄດ້​ຖືກ​ຍຶດ​ຖື ແລະ​ຄວາມ​ມືດ​ມົນ​ກັບ​ຄວາມ​ສັບສົນ​ກໍ​ໄດ້​ຕິດ​ຕາມ​ມາ.” Review and Herald, November 1, 1850.

The Millerites understood that the resistance of paganism against the rise of the papacy to power in 538, was removed in the year 508. The Millerites were correct, but their understanding was limited. God’s last day people, who are represented by Belteshazzar in verse one, will see that from the year 508 to 538 represents a prophetic period that was typified by the thirty years of preparation in the history of Christ that preceded His empowerment at His baptism. They will see that the prophetic period also represents the prophetic period from 1776 unto 1798, and that all three of those periods represent the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and concludes at the soon-coming Sunday law.

ພວກ Millerites ເຂົ້າໃຈວ່າ ການຕໍ່ຕ້ານຂອງສາສນານອກຮີດຕໍ່ການຂຶ້ນສູ່ອຳນາດຂອງສັນຕະປາປາໃນປີ 538 ໄດ້ຖືກກຳຈັດອອກໃນປີ 508. ພວກ Millerites ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາຍັງຈຳກັດ. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ Belteshazzar ໃນຂໍ້ທີໜຶ່ງ, ຈະເຫັນວ່າໄລຍະເວລາຈາກປີ 508 ຫາ 538 ເປັນໄລຍະເວລາພະຍາກອນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍສາມສິບປີແຫ່ງການຕຽມພ້ອມໃນປະຫວັດຂອງພຣະຄຣິດ ທີ່ນຳໜ້າກ່ອນການຮັບອຳນາດຂອງພຣະອົງໃນການຮັບບັບຕິສະມາຂອງພຣະອົງ. ພວກເຂົາຈະເຫັນດ້ວຍວ່າ ໄລຍະເວລາພະຍາກອນນັ້ນຍັງເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາພະຍາກອນຈາກ 1776 ຫາ 1798, ແລະວ່າທັງສາມໄລຍະເວລານັ້ນເປັນຕົວແທນຂອງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະຈະສິ້ນສຸດລົງເມື່ອກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄມ່ຊ້ານີ້.

In chapter twelve, Daniel represents the Millerites and the five important truths and experiences that are to be repeated in those represented by Belteshazzar. The third truth and experience of the Millerites is “the correct view of the ‘daily,’ … the Lord gave … to those who gave the judgment hour cry.” To reject that truth is to reject the writings of Ellen White, which is the Spirit of Prophecy. The fourth truth and experience of the Millerites, and the messengers of the third angel, is the prophecy of the thirteen hundred and thirty-five years, which began in the year “the daily,” was taken away, in 508.

ໃນບົດທີສິບສອງ ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງພວກມິນເລີໄຣດ ແລະ ຂອງຄວາມຈິງສຳຄັນຫ້າປະການ ພ້ອມທັງປະສົບການ ທີ່ຈະຕ້ອງຖືກກ່າວຊ້ຳອີກໃນບັນດາຜູ້ທີ່ເບັນແທນໂດຍເບລເຕຊັດຊາ. ຄວາມຈິງ ແລະ ປະສົບການປະການທີສາມຂອງພວກມິນເລີໄຣດ ຄື “ຄວາມເຂົ້າໃຈອັນຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບ ‘ການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນ,’ … ຊຶ່ງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະທານ … ໃຫ້ແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດສຽງຮ້ອງເລື່ອງຊົ່ວໂມງແຫ່ງການພິພາກສາ.” ການປະຕິເສດຄວາມຈິງນັ້ນ ກໍເທົ່າກັບການປະຕິເສດບັນດາຂໍ້ຂຽນຂອງ Ellen White, ຊຶ່ງກໍຄືພຣະວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ຄວາມຈິງ ແລະ ປະສົບການປະການທີສີ່ຂອງພວກມິນເລີໄຣດ ແລະ ຂອງບັນດາຜູ້ສົ່ງສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ຄືຄຳພະຍາກອນຂອງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າປີ ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີທີ່ “ການຖວາຍບູຊາປະຈຳວັນ” ຖືກຍົກອອກໄປ ຄືໃນປີ 508.

Beginning in 508, thirteen hundred and thirty-five years takes you to 1843, but not simply 1843, for the prophecy actually pinpoints the very last day of 1843, for it states, “Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.” The Hebrew word translated as “cometh,” is “naga,” and it means “to touch”, or “lay hands on”. The prophecy therefore means, “blessed is he that waiteth, and” touches or lays hands upon 1843.

ເລີ່ມຕົ້ນໃນປີ 508, ໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າປີນຳທ່ານໄປເຖິງປີ 1843, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ປີ 1843 ເທົ່ານັ້ນ, ເພາະວ່າຄຳພະຍາກອນນັ້ນໄດ້ຊີ້ຈົງໄປເຖິງວັນສຸດທ້າຍແທ້ໆຂອງປີ 1843, ເພາະມັນກ່າວວ່າ, “ຜູ້ໃດທີ່ລໍຄອຍ ແລະ ມາເຖິງຫນຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນ ຜູ້ນັ້ນເປັນສຸກ.” ຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ມາເຖິງ,” ແມ່ນ “naga,” ແລະມັນຫມາຍຄວາມວ່າ “ແຕະຕ້ອງ”, ຫຼື “ວາງມືໃສ່”. ດັ່ງນັ້ນ ຄຳພະຍາກອນນີ້ຈຶ່ງຫມາຍຄວາມວ່າ, “ຜູ້ໃດທີ່ລໍຄອຍ ແລະ” ແຕະຕ້ອງ ຫຼື ວາງມືໃສ່ປີ 1843 ຜູ້ນັ້ນເປັນສຸກ.

The blessing of waiting in Millerite history was for those wise virgins who experienced the first disappointment, but waited for the vision that tarried. As the Millerites waited for the “vision that tarried” in fulfillment of the parable of the ten virgins, and Habakkuk chapter two, they were blessed. In that tarrying time they then saw they were fulfilling the parable, and that at the end the vision would “speak”. Their tarrying time and disappointment was based upon the incorrect identification that the twenty-three hundred years would terminate in 1843, but the vision was really for 1844. Their disappointment was based upon their experience that had been produced when the year 1843, ended with no return of Christ. Their disappointment, and the blessing pronounced upon those who thereafter chose to wait, was all based upon the very last day of the year 1843, which “touches” or “cometh to” 1844.

ພຣະພອນແຫ່ງການຄອຍຖ້າໃນປະຫວັດສາດຂອງຂະບວນການມິນເລີໄຣດ໌ ແມ່ນສໍາລັບພວກພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫລາດ ຜູ້ໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ແຕ່ໄດ້ຄອຍຖ້ານິມິດທີ່ຊັກຊ້ານັ້ນ. ເມື່ອພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ຄອຍຖ້າ “ນິມິດທີ່ຊັກຊ້າ” ໃນການສໍາເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄໍາອຸປະມາເຣື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ແລະ ພຣະທໍາຮາບາກຸກ ບົດທີສອງ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບພຣະພອນ. ໃນເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ເຫັນວ່າ ພວກເຂົາກໍາລັງເຮັດໃຫ້ຄໍາອຸປະມານັ້ນສໍາເລັດຄົບຖ້ວນ ແລະ ໃນທີ່ສຸດນິມິດນັ້ນຈະ “ເວົ້າ”. ເວລາແຫ່ງການຊັກຊ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຄວາມຜິດຫວັງ ມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງການລະບຸທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງວ່າ ໄລຍະສອງພັນສາມຮ້ອຍປີຈະສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1843, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ ນິມິດນັ້ນແມ່ນສໍາລັບປີ 1844. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງປະສົບການຂອງພວກເຂົາ ອັນໄດ້ຖືກກໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອປີ 1843 ສິ້ນສຸດລົງໂດຍບໍ່ມີການສະເດັດກັບຄືນມາຂອງພຣະຄຣິດ. ຄວາມຜິດຫວັງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພຣະພອນທີ່ໄດ້ປະກາດແກ່ຜູ້ທີ່ຕໍ່ຈາກນັ້ນເລືອກທີ່ຈະຄອຍຖ້າ ລ້ວນແຕ່ມີພື້ນຖານຢູ່ເທິງວັນສຸດທ້າຍທີ່ສຸດຂອງປີ 1843, ຊຶ່ງ “ແຕະຕ້ອງ” ຫຼື “ມາເຖິງ” 1844.

The experience of the first disappointment, as a fulfillment of the parable of the ten virgins, is understood and repeated in those represented by Belteshazzar. The fifth truth and experience that will be recognized by those represented by Belteshazzar is that at “the end of the days”, Daniel would “stand in his lot”.

ປະສົບການແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດ ໃນຖານະເປັນການສຳເລັດຄົບຖ້ວນຂອງຄຳອຸປະມາເລື່ອງພົມມະຈາຣີສິບຄົນ ໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈ ແລະ ຖືກທຳຊ້ຳອີກໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ Belteshazzar. ຄວາມຈິງຂໍ້ທີຫ້າ ແລະ ປະສົບການທີ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກແທນດ້ວຍ Belteshazzar ຈະຮັບຮູ້ ຄື ວ່າໃນ “ຕອນສຸດທ້າຍຂອງບັນດາວັນ” Daniel ຈະ “ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ”.

“Daniel has been standing in his lot since the seal was removed and the light of truth has been shining upon his visions. He stands in his lot, bearing the testimony which was to be understood at the end of the days.” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

“ດານີເອນໄດ້ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນນັບຕັ້ງແຕ່ຕາປະທັບໄດ້ຖືກເປີດອອກ ແລະແສງແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ສ່ອງແສງເຫນືອນິມິດທັງຫຼາຍຂອງລາວ. ລາວຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນ ໂດຍນຳສະເໜີຄຳພະຍານທີ່ຈະຕ້ອງຖືກເຂົ້າໃຈໃນຕອນປາຍຂອງບັນດາວັນ.” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

The Millerites experienced the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1798. Those represented by Belteshazzar will experience the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1989. They will also understand that the book of Daniel has a special purpose in the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ພວກມິນເລີໄຣດ໌ໄດ້ປະສົບກັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ທີ່ສຳເລັດຜົນໂດຍການເພີ່ມຂຶ້ນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງມາຈາກພຣະທຳດານີເອນ ເມື່ອພຣະທຳນັ້ນໄດ້ຖືກເປີດອອກໃນປີ 1798. ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເບນເທຊັດຊາຣ໌ ຈະປະສົບກັບຂະບວນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ທີ່ສຳເລັດຜົນໂດຍການເພີ່ມຂຶ້ນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງມາຈາກພຣະທຳດານີເອນ ເມື່ອພຣະທຳນັ້ນໄດ້ຖືກເປີດອອກໃນປີ 1989. ພວກເຂົາຈະເຂົ້າໃຈດ້ວຍວ່າ ພຣະທຳດານີເອນມີຈຸດປະສົງພິເສດໃນການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.

“When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

“ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະທານພາລະກິດພິເສດອັນໜຶ່ງໃຫ້ແກ່ມະນຸດຄົນໃດຄົນໜຶ່ງໃຫ້ເຮັດ, ຜູ້ນັ້ນຕ້ອງຢືນຢັດຢູ່ໃນສ່ວນແລະຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ ດັ່ງທີ່ດານີເອນໄດ້ກະທຳ, ພ້ອມທີ່ຈະຕອບສະໜອງຕໍ່ການຊົງເອີ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທີ່ຈະກະທຳໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງພຣະອົງສຳເລັດ.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

As former Laodiceans, those represented by Belteshazzar will recognize that it is through the books of Daniel and Revelation, which are the same book, that the final revival is accomplished.

ໃນຖານະເປັນຊາວລາໂອດີເຊຍໃນອະດີດ ຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເບນເທຊັດຊາ ຈະຮັບຮູ້ວ່າ ການຟື້ນຟູຄັ້ງສຸດທ້າຍໄດ້ສຳເລັດລົງໂດຍຜ່ານພຣະທຳດານີເອນແລະພຣະນິມິດ ຊຶ່ງເປັນພຣະຄຳພີເຫຼັ້ມດຽວກັນ.

“When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. . . One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.” The Faith I Live By, 345.

“ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດໄດ້ຖືກເຂົ້າໃຈດີຍິ່ງຂຶ້ນ, ຜູ້ເຊື່ອທັງຫຼາຍຈະມີປະສົບການທາງສາສະໜາທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ... ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ຈະຖືກເຂົ້າໃຈຢ່າງແນ່ນອນຈາກການສຶກສາພຣະນິມິດກໍຄື—ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັ້ນໃກ້ຊິດ ແລະ ແນ່ນອນ.” The Faith I Live By, 345.

As former Laodiceans, they will have recognized their Laodicean condition, and recognized that they were spiritually as dead as a valley of dry bones, and in response to the straight testimony concerning their dead and lost condition they will recognize their need to be alive as the first priority.

ໃນຖານະທີ່ເຄີຍເປັນຊາວລາໂອດິເກອາມາກ່ອນ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຕະໜັກເຖິງສະພາບແບບລາໂອດິເກອາຂອງຕົນ, ແລະຕະໜັກວ່າໃນຝ່າຍວິນຍານນັ້ນ ພວກເຂົາຕາຍສະເໝືອນດັ່ງຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກແຫ້ງ; ແລະເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ຄຳພະຍານອັນກົງໄປກົງມາກ່ຽວກັບສະພາບອັນຕາຍແລະຫຼົງຫາຍຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະຕະໜັກເຫັນຄວາມຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງມີຊີວິດ ເປັນບຸລິມະສິດອັນດັບທຳອິດ.

“A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

“ການຟື້ນຟູແຫ່ງຄວາມເປັນພະເຈົ້າແທ້ທ່າມກາງພວກເຮົາ ແມ່ນຄວາມຈໍາເປັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະເລັ່ງດ່ວນທີ່ສຸດໃນບັນດາຄວາມຈໍາເປັນທັງປວງຂອງພວກເຮົາ. ການສະແຫວງຫາສິ່ງນີ້ຄວນເປັນພາລະກິດອັນດັບທໍາອິດຂອງພວກເຮົາ.” Selected Messages, book 1, 121.

The Bible promise is that whoever seeks, will find, and the Holy Spirit will then lead them to understand that it is the books of Daniel and Revelation that produces the necessary revival.

ຄໍາສັນຍາໃນພຣະຄຳພີແມ່ນວ່າ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສະແຫວງຫາ ຜູ້ນັ້ນຈະພົບ, ແລະຈາກນັ້ນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະຊົງນໍາພາເຂົາໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ເປັນພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຟື້ນຟູຝ່າຍຈິດວິນຍານອັນຈໍາເປັນ.

“When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.

“ເມື່ອພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າ ໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ມີຄວາມໝາຍຕໍ່ພວກເຮົາຢ່າງໃດ ການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະປາກົດຂຶ້ນທ່າມກາງພວກເຮົາ.” Testimonies to Ministers, 113.

The end of Daniel’s last vision, as represented in chapter twelve, identifies the experience that produces God’s last day covenant people, as represented by Belteshazzar, in the first verse, of the last vision. There Daniel, represented as Belteshazzar, understands both the internal vision of the twenty-three hundred years and the external vision of the twenty-five hundred and twenty years. He understands the “thing,” and “the vision.” He understands the chazon vision and the mareh vision. He understands the trampling down of the sanctuary and host, and the restoration of the sanctuary and host. He understands both the Ulai and Hiddekel River visions.

ຕອນທ້າຍຂອງນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານຽນ ດັ່ງທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນບົດທີສິບສອງ ໄດ້ຊີ້ບອກເຖິງປະສົບການທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ ດັ່ງທີ່ຖືກແທນຄ່າໂດຍເບນເທຊັດຊາ ໃນຂໍ້ທຳອິດຂອງນິມິດສຸດທ້າຍ. ໃນທີ່ນັ້ນ ດານຽນ ຜູ້ຖືກແທນຄ່າເປັນເບນເທຊັດຊາ ເຂົ້າໃຈທັງນິມິດພາຍໃນຂອງສອງພັນສາມຮ້ອຍປີ ແລະນິມິດພາຍນອກຂອງສອງພັນຫ້າຮ້ອຍຊາວປີ. ລາວເຂົ້າໃຈ “ສິ່ງນັ້ນ” ແລະ “ນິມິດ.” ລາວເຂົ້າໃຈນິມິດ chazon ແລະນິມິດ mareh. ລາວເຂົ້າໃຈທັງການຢຽບຍ່ຳສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງທັບລົງ ແລະການຟື້ນຟູສະຖານບໍລິສຸດແລະກອງທັບ. ລາວເຂົ້າໃຈທັງນິມິດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ Ulai ແລະ Hiddekel.

We will continue this study in the next article.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.

“There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust….

“ຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະສຶກສາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນ; ໂດຍພິເສດ ຄວນໃຫ້ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ແກ່ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ຢ່າງບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນປະຫວັດຂອງພັນທະກິດຂອງພວກເຮົາ. ໃນບາງປະເດັນ ພວກເຮົາອາດຈະມີສິ່ງທີ່ຈະກ່າວເຖິງໜ້ອຍລົງ ກ່ຽວກັບອໍານາດໂຣມັນ ແລະ ສັນຕະປາປາ; ແຕ່ພວກເຮົາຄວນເອີ້ນຄວາມສົນໃຈໄປຫາສິ່ງທີ່ພວກສາດສະດາ ແລະ ອັກຄະສາວົກໄດ້ຂຽນໄວ້ພາຍໃຕ້ການດົນໃຈຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຊົງຈັດຮູບແບບຂອງເຫດການທັງໃນການປະທານຄໍາພະຍາກອນ ແລະ ໃນເຫດການທີ່ຖືກພັນລະນາ ໃນລັກສະນະທີ່ສອນວ່າ ຕົວແທນມະນຸດຈະຕ້ອງຖືກປິດບັງຈາກສາຍຕາ, ຊ່ອນໄວ້ໃນພຣະຄຣິດ, ແລະ ວ່າອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສະຫວັນ ແລະ ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະອົງ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການຍົກຊູຂຶ້ນ. ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳດານີເອນ. ຈົ່ງທົບທວນ, ທີລະປະເດັນ, ປະຫວັດຂອງບັນດາອານາຈັກທີ່ໄດ້ຖືກນໍາສະເໜີໄວ້ໃນນັ້ນ. ຈົ່ງພິຈາລະນາບັນດານັກການເມືອງ, ສະພາຕ່າງໆ, ກອງທັບອັນຊົງອໍານາດ, ແລະ ຈົ່ງເຫັນວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງກະທໍາການຢ່າງໃດເພື່ອຖ່ອມຄວາມຈອງຫອງຂອງມະນຸດລົງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສະຫງ່າລາສີຂອງມະນຸດລົງໄປສູ່ຜົງທຸລີ….”

“The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

“ແສງສະຫວ່າງທີ່ດານີເອນໄດ້ຮັບຈາກພຣະເຈົ້ານັ້ນ ຊົງປະທານໃຫ້ໂດຍພິເສດສຳລັບວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ນິມິດທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ແຄມແມ່ນ້ຳອູໄລ ແລະ ຮິດເດເກນ, ອັນເປັນແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ທັງຫຼາຍແຫ່ງຊີນາ, ບັດນີ້ກຳລັງຢູ່ໃນຂະບວນການແຫ່ງການສຳເລັດຕາມນັ້ນ, ແລະເຫດການທັງປວງທີ່ໄດ້ຖືກພະຍາກອນໄວ້ຈະເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ.”

“Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.

“ຈົ່ງພິຈາລະນາສະພາບການຂອງຊາດຢິວ ໃນເວລາທີ່ຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້.

“Let us give more time to the study of the Bible. We do not understand the word as we should. The book of Revelation opens with an injunction to us to understand the instruction that it contains. ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy,’ God declares, ‘and keep those things which are written therein: for the time is at hand.’ When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival. We do not understand fully the lessons that it teaches, notwithstanding the injunction given us to search and study it.

“ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາໃຫ້ເວລາຫຼາຍຂຶ້ນແກ່ການສຶກສາພຣະຄຳພີ. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈພຣະຄຳນັ້ນຢ່າງທີ່ພວກເຮົາຄວນຈະເຂົ້າໃຈ. ໜັງສືພຣະນິມິດເປີດຂຶ້ນດ້ວຍຄຳກຳຊັບແກ່ພວກເຮົາໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄຳສອນທີ່ມັນບັນຈຸຢູ່. ‘ຜູ້ໃດທີ່ອ່ານ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ກໍເປັນສຸກ,’ ພຣະເຈົ້າຊົງປະກາດ, ‘ແລະຮັກສາສິ່ງທັງປວງທີ່ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.’ ເມື່ອພວກເຮົາໃນຖານະເປັນຊົນຊາດໜຶ່ງເຂົ້າໃຈວ່າໜັງສືນີ້ມີຄວາມໝາຍຢ່າງໃດສຳລັບພວກເຮົາ ການຟື້ນຟູອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຈະປາກົດຂຶ້ນໃນທ່າມກາງພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈບົດຮຽນທີ່ມັນສອນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເຖິງແມ່ນວ່າໄດ້ມີຄຳກຳຊັບແກ່ພວກເຮົາໃຫ້ຄົ້ນຫາ ແລະ ສຶກສາມັນກໍຕາມ.”

“In the past teachers have declared Daniel and the Revelation to be sealed books, and the people have turned from them. The veil whose apparent mystery has kept many from lifting it, God’s own hand has withdrawn from these portions of His word. The very name ‘Revelation’ contradicts the statement that it is a sealed book. ‘Revelation’ means that something of importance is revealed. The truths of this book are addressed to those living in these last days. We are standing with the veil removed in the holy place of sacred things. We are not to stand without. We are to enter, not with careless, irreverent thoughts, not with impetuous footsteps, but with reverence and godly fear. We are nearing the time when the prophecies of the book of Revelation are to be fulfilled….

“ໃນອະດີດ ພວກຄູອາຈານໄດ້ປະກາດວ່າ ພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະນິມິດ ເປັນພຣະຄຳພີທີ່ຖືກປິດຜະນຶກໄວ້, ແລະ ປະຊາຊົນກໍໄດ້ຫັນໜີຈາກພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ຜ້າຄຸມທີ່ຄວາມລຶກລັບອັນປາກົດຂອງມັນໄດ້ກັ້ນຫຼາຍຄົນບໍ່ໃຫ້ຍົກມັນຂຶ້ນນັ້ນ, ພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າເອງໄດ້ຊັກມັນອອກຈາກພາກສ່ວນເຫຼົ່ານີ້ແຫ່ງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງ. ແມ່ນແຕ່ຊື່ ‘ພຣະນິມິດ’ ເອງກໍຂັດແຍ້ງກັບຖ້ອຍຄຳທີ່ວ່າ ມັນເປັນພຣະຄຳພີທີ່ຖືກປິດຜະນຶກ. ‘ພຣະນິມິດ’ ຫມາຍຄວາມວ່າ ບາງສິ່ງທີ່ສຳຄັນໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍ. ຄວາມຈິງທັງຫຼາຍໃນພຣະທຳເຫຼັ້ມນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງແກ່ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຮົາກຳລັງຢືນຢູ່ ໂດຍທີ່ຜ້າຄຸມຖືກຍົກອອກແລ້ວ ໃນສະຖານບໍລິສຸດແຫ່ງສິ່ງສັກສິດ. ພວກເຮົາບໍ່ຄວນຢືນຢູ່ພາຍນອກ. ພວກເຮົາຄວນເຂົ້າໄປ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມຄິດອັນປະມາດ ແລະ ບໍ່ນັບຖື, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍກ້າວເດີນອັນຫຸນຫັນ, ແຕ່ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ຄວາມຢຳເກງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ພວກເຮົາກຳລັງເຂົ້າໃກ້ເວລາ ເມື່ອຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳພຣະນິມິດຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ….”

“We have the commandments of God and the testimony of Jesus Christ, which is the spirit of prophecy. Priceless gems are to be found in the word of God. Those who search this word should keep the mind clear. Never should they indulge perverted appetite in eating or drinking.

“ພວກເຮົາມີພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງເປັນຈິດວິນຍານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ອັນມະນີອັນລ້ຳຄ່າມີໃຫ້ພົບໄດ້ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ. ບັນດາຜູ້ທີ່ຄົ້ນຄວ້າພຣະວັດຈະນະນີ້ຄວນຮັກສາຈິດໃຈໃຫ້ແຈ້ງແຈງ. ພວກເຂົາບໍ່ຄວນຕາມໃຈຄວາມຢາກອັນບິດເບືອນໃນການກິນຫຼືການດື່ມເປັນອັນຂາດ.”

“If they do this, the brain will be confused; they will be unable to bear the strain of digging deep to find out the meaning of those things which relate to the closing scenes of this earth’s history.

“ຖ້າພວກເຂົາເຮັດດັ່ງນີ້, ສະໝອງຈະສັບສົນ; ພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດທົນຕໍ່ຄວາມເຄັ່ງຕຶງຈາກການຄົ້ນຄວ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງເພື່ອໃຫ້ຮູ້ຄວາມໝາຍຂອງສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວພັນກັບເຫດການສຸດທ້າຍໃນປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້.”

“When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. They will be given such glimpses of the open gates of heaven that heart and mind will be impressed with the character that all must develop in order to realize the blessedness which is to be the reward of the pure in heart.

“ເມື່ອພຣະທຳດານີເອນ ແລະ ພຣະທຳພຣະນິມິດ ໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈດີຂຶ້ນ, ບັນດາຜູ້ເຊື່ອຈະມີປະສົບການທາງສາສະໜາທີ່ແຕກຕ່າງອອກໄປໂດຍສິ້ນເຊີງ. ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບພາບເຫັນແຫ່ງປະຕູສະຫວັນທີ່ເປີດຢູ່ຢ່າງນັ້ນ ຈົນຫົວໃຈ ແລະ ຈິດໃຈຈະຖືກປະທັບດ້ວຍພຣະລັກສະນະອັນທຸກຄົນຈຳຕ້ອງພັດທະນາ ເພື່ອຈະຮັບຮູ້ຄວາມສຸກອັນປະເສີດ ຊຶ່ງຈະເປັນບຳເໜັດຂອງຜູ້ທີ່ມີໃຈບໍລິສຸດ.”

“The Lord will bless all who will seek humbly and meekly to understand that which is revealed in the Revelation. This book contains so much that is large with immortality and full of glory that all who read and search it earnestly receive the blessing to those ‘that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງອວຍພອນແກ່ທຸກຄົນທີ່ຈະສະແຫວງຫາດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະຄວາມອ່ອນສຸພາບ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໄວ້ໃນພຣະນິມິດ. ພຣະຄຳພີເລັ່ມນີ້ບັນຈຸໄວ້ດ້ວຍສານະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຄວາມອະມະຕະ ແລະເຕັມປ່ຽມດ້ວຍລັດສະໝີພາບ ຈົນທຸກຄົນທີ່ອ່ານ ແລະຄົ້ນຄວ້າມັນດ້ວຍໃຈຈິງ ຈະໄດ້ຮັບພຣະພອນທີ່ມີແກ່ຜູ້ ‘ທີ່ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ.’”

“One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.

“ສິ່ງໜຶ່ງຈະຕ້ອງເຂົ້າໃຈຢ່າງແນ່ນອນຈາກການສຶກສາພຣະນິມິດ—ນັ່ນຄື ຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າກັບປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງນັ້ນໃກ້ຊິດແລະແນ່ນອນ.”

“A wonderful connection is seen between the universe of heaven and this world. The things revealed to Daniel were afterward complemented by the revelation made to John on the Isle of Patmos. These two books should be carefully studied. Twice Daniel inquired, How long shall it be to the end of time?

“ຄວາມເຊື່ອມໂຍງອັນອັດສະຈັນຢ່າງໜຶ່ງຖືກເຫັນລະຫວ່າງຈັກກະວານແຫ່ງສະຫວັນກັບໂລກນີ້. ສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ຕໍ່ມາໄດ້ຖືກເສີມໃຫ້ຄົບຖ້ວນໂດຍການເປີດເຜີຍທີ່ປະທານແກ່ໂຢຮັນຢູ່ເກາະປາດໂມ. ຄຳພີທັງສອງເຫຼົ່ານີ້ຄວນຖືກສຶກສາຢ່າງລະມັດລະວັງ. ສອງເທື່ອທີ່ດານີເອນໄດ້ທູນຖາມວ່າ, ຈະອີກດົນປານໃດຈຶ່ງຈະເຖິງວາລະສິ້ນສຸດແຫ່ງເວລາ?”

“‘And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And He said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

“ແລະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນ, ແຕ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລ້ວຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງກ່າວວ່າ, ໂອ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍ, ບັ້ນປາຍຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະເປັນແນວໃດ? ແລະພຣະອົງຕອບວ່າ, ດານີເອນ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າເຖີດ: ເພາະວ່າຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ຖືກປິດໄວ້ ແລະປະທັບຕາໄວ້ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ. ຫຼາຍຄົນຈະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວສະອາດ, ແລະຖືກທົດລອງ; ແຕ່ຄົນອະທຳຈະຍັງກະທຳຄວາມອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນພວກຄົນອະທຳຈະເຂົ້າໃຈ; ແຕ່ພວກຜູ້ມີປັນຍາຈະເຂົ້າໃຈ. ແລະນັບແຕ່ເວລາທີ່ເຄື່ອງບູຊາປະຈຳວັນຖືກຍົກເລີກໄປ, ແລະສິ່ງໜ້າກຽດຊັງທີ່ນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້າງເປົ່າຖືກຕັ້ງຂຶ້ນ, ຈະມີໜຶ່ງພັນສອງຮ້ອຍເກົ້າສິບວັນ. ຜູ້ໃດທີ່ຄອຍຖ້າ ແລະໄປເຖິງໜຶ່ງພັນສາມຮ້ອຍສາມສິບຫ້າວັນ ຜູ້ນັ້ນເປັນສຸກ. ແຕ່ສ່ວນເຈົ້າ, ຈົ່ງໄປຕາມທາງຂອງເຈົ້າຈົນເຖິງວາລະສຸດທ້າຍ: ເພາະເຈົ້າຈະໄດ້ພັກຜ່ອນ, ແລະຈະຢືນຢູ່ໃນສ່ວນມໍລະດົກຂອງເຈົ້າ ໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງບັນດາວັນ.”

“It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.

“ແມ່ນສິງໂຕແຫ່ງເຜົ່າຢູດາ ຜູ້ໄດ້ເປີດຜະນຶກໜັງສືນັ້ນ ແລະ ປະທານການເປີດເຜີຍແກ່ໂຢຮັນ ກ່ຽວກັບສິ່ງທັງຫຼາຍທີ່ຈະເປັນໄປໃນວັນສຸດທ້າຍເຫຼົ່ານີ້.”

“Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.

ດານີເອນໄດ້ຢືນຢູ່ໃນສ່ວນຂອງຕົນເພື່ອເປັນພະຍານຂອງຕົນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກຜະນຶກໄວ້ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ ເມື່ອຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດຈະຖືກປະກາດແກ່ໂລກຂອງພວກເຮົາ. ບັນດາເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຫາທີ່ສຸດມິໄດ້ໃນວັນທ້າຍເຫຼົ່ານີ້; ແຕ່ໃນຂະນະທີ່ “ຫຼາຍຄົນຈະໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກເຮັດໃຫ້ຂາວ ແລະຖືກທົດລອງ,” “ຄົນອະທຳຈະກະທຳອະທຳຕໍ່ໄປ: ແລະບໍ່ມີຄົນອະທຳຄົນໃດຈະເຂົ້າໃຈ.” ນີ້ເປັນຄວາມຈິງແທ້ພຽງໃດ! ບາບຄືການລະເມີດພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ; ແລະບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງກ່ຽວກັບພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈການປະກາດຂ່າວສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ, ອົງທີສອງ, ແລະອົງທີສາມ. ພຣະທຳດານີເອນໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນພຣະນິມິດທີ່ປະທານແກ່ໂຢຮັນ, ແລະນຳພາພວກເຮົາໄປຂ້າງໜ້າຈົນເຖິງສາກເຫດການສຸດທ້າຍແຫ່ງປະຫວັດສາດຂອງໂລກນີ້.

“Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 112–115.

“ພວກພີ່ນ້ອງຂອງເຮົາຈະຈົດຈຳໄວ້ໃນໃຈຫຼືບໍ່ວ່າ ເຮົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດຢູ່ທ່າມກາງອັນຕະລາຍແຫ່ງວັນສຸດທ້າຍ? ຈົ່ງອ່ານພຣະທຳພຣະນິມິດໂດຍເຊື່ອມໂຍງກັບພຣະທຳດານີເອນ. ຈົ່ງສອນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້.” Testimonies to Ministers, 112–115.