ໃນດານີເອນບົດທີສິບ, ກາບຣີເອນກຳລັງປະຕິບັດພາລະກິດໃນການນຳສະເໜີຄຳອະທິບາຍຢ່າງສົມບູນຂອງພຣະທຳດານີເອນໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ. ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໃນວັນສຸດທ້າຍ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນພຣະນິມິດແມ່ນຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຈຶ່ງຕື່ນຂຶ້ນມາເພື່ອຮັບຮູ້ວ່າພວກເຂົາໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍໄປ, ດັ່ງທີ່ມີດານີເອນເປັນພາບຕົວແທນໃນບົດທີເກົ້າ. ພວກເຂົາຍັງຕື່ນຂຶ້ນມາເຂົ້າໃຈດ້ວຍວ່າ ການທົດສອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ໂດຍການນັ້ນຈຸດໝາຍປາຍທາງນິລັນດອນຂອງພວກເຂົາຖືກຕັດສິນ ແມ່ນການທົດສອບເລື່ອງຮູບສັດຮ້າຍ, ຊຶ່ງເກີດຂຶ້ນກ່ອນພວກເຂົາຈະຖືກປະທັບຕາ, ແລະກ່ອນເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນຈະປິດລົງຕາມກົດໝາຍວັນອາທິດໃນສະຫະລັດອາເມຣິກາ. ພວກເຂົາກຳລັງໂສກເສົ້າຕໍ່ຄວາມຜິດຫວັງທີ່ໄດ້ປະເຊີນໜ້າພວກເຂົາໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະໃນສະພາບນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບພາບນິມິດເຫັນພຣະຄຣິດໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ, ດັ່ງທີ່ອີຊາຢາເປັນພາບຕົວແທນໃນບົດທີຫົກ.
ນິມິດນັ້ນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກສະແດງໂດຍທັງດານີເອນ ແລະ ເອຊາຢາ ເຮັດໃຫ້ພວກທ່ານເຫັນສະພາບທີ່ເນົ່າເສຍຂອງຕົນເອງຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ຊົງພຣະສິລິສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ທັງສອງກໍຖືກຖ່ອມລົງຈົນເຖິງຜົງດິນ. ຕໍ່ມາ ເອຊາຢາໄດ້ຍິນຄຳຖາມທີ່ຖາມວ່າ ຜູ້ໃດທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຊົງສົ່ງໄປຫາປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ, ແລະ ເອຊາຢາກໍອາສາຕົນ, ແຕ່ກ່ອນອື່ນ ທ່ານໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.
ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ກ່າວວ່າ, ວິບັດແກ່ຂ້ານ້ອຍ! ເພາະຂ້ານ້ອຍພິນາດແລ້ວ; ເພາະຂ້ານ້ອຍເປັນຄົນຮີມປາກບໍ່ສະອາດ ແລະຂ້ານ້ອຍອາໄສຢູ່ທ່າມກາງຊົນຊາດທີ່ມີຮີມປາກບໍ່ສະອາດ; ເພາະຕາຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນກະສັດ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈອມໂຍທາ. ແລ້ວເຊຣາຟິມອົງໜຶ່ງໄດ້ບິນມາຫາຂ້ານ້ອຍ, ມືຂອງລາວຖືຖ່ານໄຟກ້ອນໜຶ່ງ ຊຶ່ງລາວໄດ້ໃຊ້ຄີມຄີບມາຈາກແທ່ນບູຊາ: ແລະລາວໄດ້ແຕະມັນໃສ່ປາກຂອງຂ້ານ້ອຍ, ແລະກ່າວວ່າ, ເບິ່ງແມ, ສິ່ງນີ້ໄດ້ແຕະຮີມປາກຂອງເຈົ້າແລ້ວ; ແລະຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງເຈົ້າກໍຖືກຍົກອອກໄປ, ແລະບາບຂອງເຈົ້າກໍຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ອີກທັງຂ້ານ້ອຍໄດ້ຍິນພຣະສຸລະສຽງຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຕັດວ່າ, ເຮົາຈະໃຊ້ຜູ້ໃດໄປ, ແລະຜູ້ໃດຈະໄປເພື່ອພວກເຮົາ? ແລ້ວຂ້ານ້ອຍທູນວ່າ, ຂ້ານ້ອຍຢູ່ນີ້; ຂໍຊົງໃຊ້ຂ້ານ້ອຍໄປ. ເອຊາຢາ 6:5–8.
ອິຊາຢາໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍຖ່ານໄຟກ້ອນໜຶ່ງຈາກແທ່ນບູຊາ, ແລະ ດານີເອນໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການເພ່ງເບິ່ງນິມິດອັນເປັນດັ່ງແວ່ນເງົາທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນ, ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຜູ້ເພ່ງເບິ່ງປ່ຽນແປງເປັນຕາມພາບທີ່ຕົນເບິ່ງ. ອິຊາຢາໄດ້ຮັບຄຳບັນຊາໃຫ້ນຳຂ່າວສານນັ້ນໄປຫາຊົນຊາດທີ່ໄດ້ຍິນແຕ່ບໍ່ໄດ້ຍິນ, ແລະ ເຫັນແຕ່ບໍ່ໄດ້ເຫັນ.
ແລະພຣະອົງຕັດວ່າ, “ຈົ່ງໄປ ແລະບອກຊົນຊາດນີ້ວ່າ, ‘ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນຢ່າງແນ່ນອນ ແຕ່ຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ; ແລະຈະເຫັນຢ່າງແນ່ນອນ ແຕ່ຈະບໍ່ຮັບຮູ້.’ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງຊົນຊາດນີ້ອ້ວນໜາ, ແລະເຮັດໃຫ້ຫູຂອງເຂົາໜັກ, ແລະປິດຕາຂອງເຂົາໄວ້; ຢ້ານວ່າເຂົາຈະເຫັນດ້ວຍຕາຂອງເຂົາ, ແລະໄດ້ຍິນດ້ວຍຫູຂອງເຂົາ, ແລະເຂົ້າໃຈດ້ວຍໃຈຂອງເຂົາ, ແລະຫັນກັບມາ, ແລະຮັບການຮັກສາ.” ອິສະຢາ 6:9, 10
ເອຊາຢາປາຖະໜາຈະຮູ້ວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງພົວພັນກັບປະຊາຊົນຜູ້ທີ່ຟັງແຕ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແລະເບິ່ງແຕ່ບໍ່ຮັບຮູ້ນັ້ນອີກດົນປານໃດ, ດັ່ງນັ້ນທ່ານຈຶ່ງຖາມຄຳຖາມວ່າ, “ອີກດົນປານໃດ?”
ແລ້ວຂ້ານ້ອຍທູນວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະອົງ, ດົນປານໃດ?” ແລະພຣະອົງຕອບວ່າ, “ຈົນກວ່າບັນດານະຄອນຈະຖືກທຳລາຍຈົນບໍ່ມີຜູ້ອາໄສ, ແລະບັນດາເຮືອນຈົນບໍ່ມີມະນຸດຢູ່, ແລະແຜ່ນດິນຈະຮ້າງເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ແລະພຣະຢາເວຈະຊົງນຳມະນຸດອອກໄປໄກ, ແລະຈະມີການຖືກປະຖິ້ມຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ກາງແຜ່ນດິນ.” ເອຊາຢາ 6:11, 12
ແຜ່ນດິນທີ່ເປັນຫົວຂໍ້ໃນຄຳພະຍາກອນພຣະຄຳພີກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍ ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ, ຊຶ່ງຖືກ “ເຮັດໃຫ້ຮ້າງເປົ່າຢ່າງສິ້ນເຊີງ,” ເມື່ອຄວາມພິນາດຂອງຊາດໄດ້ຖືກນຳມາໂດຍການທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມເຊື່ອຂອງຊາດໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຂໍ້ສີ່ສິບເອັດໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນແບບຢ່າງໄວ້ແລ້ວໂດຍຂໍ້ສິບຫົກໃນບົດດຽວກັນ. ໃນຂໍ້ສີ່ສິບເອັດນັ້ນ “ການລະຖິ້ມຢ່າງໃຫຍ່ໃນທ່າມກາງແຜ່ນດິນ” ຖືກລະບຸວ່າເປັນການທີ່ “ຫຼາຍຄົນ” ຖືກໂຄ່ນລົງ. ຂ່າວສານຂອງອິຊາຢາ, ຊຶ່ງພຣະເຢຊູໄດ້ອ້າງເຖິງເມື່ອພຣະອົງກ່າວແກ່ພວກຢິວທີ່ຊອກຫາຂໍ້ໂຕ້ແຍ້ງໃນປະຫວັດຂອງພຣະອົງທ່າມກາງມະນຸດ, ລະບຸວ່າ ເມື່ອປະຊາຊົນແຫ່ງພັນທະສັນຍາເກົ່າກຳລັງຖືກຂ້າມຜ່ານໄປ ເວລານັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງມີຫູແລະຕາທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈ ຫຼື ບໍ່ຮັບຮູ້. ຂ່າວສານຂອງອິຊາຢາເປັນຕົວແທນແຫ່ງການເອີ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍແກ່ Laodicean Adventism, ຊຶ່ງສິ້ນສຸດລົງທີ່ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ບ່ອນທີ່ Laodicean Adventism ຖືກຄາຍອອກຈາກພຣະໂອດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.
ລາວຈະເຂົ້າໄປໃນແຜ່ນດິນອັນຮຸ່ງໂລດນັ້ນດ້ວຍ, ແລະຫຼາຍປະເທດຈະຖືກລົ້ມລ້າງ; ແຕ່ບັນດາເຫຼົ່ານີ້ຈະພົ້ນອອກຈາກມືຂອງລາວ, ຄື ເອໂດມ, ໂມອາບ, ແລະຫົວໜ້າແຫ່ງລູກຫຼານອຳໂມນ. ດານີເອນ 11:41.
ອິຊາຢາ ແລະ ດານີເອນ ໄດ້ຮັບມອບໝາຍໜ້າທີ່ໃຫ້ປະກາດການຊົງເອີ້ນຄັ້ງສຸດທ້າຍແກ່ Laodicea, ແລະ ໃນການສຳຜັດເປັນຄັ້ງທີສາມຂອງດານີເອນໃນບົດທີສິບ ທ່ານໄດ້ຮັບກຳລັງເສີມສຳລັບພາລະໜ້າທີ່ນັ້ນ.
ແລ້ວຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ມີລັກສະນະຄ້າຍມະນຸດໄດ້ມາແຕະຕ້ອງຂ້າພະເຈົ້າອີກ ແລະທ່ານໄດ້ເສີມກຳລັງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ: ຂໍສັນຕິສຸກຈົ່ງມີແກ່ທ່ານ, ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ, ແມ່ນແທ້, ຈົ່ງເຂັ້ມແຂງ. ແລະເມື່ອທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບກຳລັງ ແລະກ່າວວ່າ, ຂໍນາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈົ່ງກ່າວເຖີດ; ເພາະວ່າທ່ານໄດ້ເສີມກຳລັງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ. Daniel 10:18, 19.
ດານີເອນໄດ້ຖືກເສີມກຳລັງໃຫ້ປະກາດຂ່າວສານທີ່ທ່ານໄດ້ເຂົ້າໃຈເມື່ອມີຄາເອນລົງມາໃນບົດທີສິບ. ເອຊາຢາໄດ້ຮັບແຈ້ງວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງປະກາດຂ່າວສານນັ້ນຕໍ່ໄປຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ. ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດນັ້ນ ຊົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ຈະຖືກສະຖາປະນາຂຶ້ນ.
ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າທູນວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເອີຍ, ຈະດົນເທົ່າໃດ?” ແລະພຣະອົງຕອບວ່າ, “ຈົນກວ່າບັນດານະຄອນຈະຖືກທຳລາຍຈົນບໍ່ມີຜູ້ອາໄສ, ແລະບັນດາເຮືອນຈະບໍ່ມີຜູ້ຄົນ, ແລະແຜ່ນດິນຈະຮ້າງເປົ່າໂດຍສິ້ນເຊີງ, ແລະພຣະຢາເວຈະຊົງໂຍກຍ້າຍມະນຸດໃຫ້ໄປໄກ, ແລະຈະມີການປະຖິ້ມຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ກາງແຜ່ນດິນ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ໃນແຜ່ນດິນນັ້ນຍັງຈະເຫຼືອຢູ່ສິບສ່ວນໜຶ່ງ, ແລະມັນຈະກັບຄືນມາ ແລະຈະຖືກຜານຜ່າ; ດັ່ງຕົ້ນເທຣິນ ແລະດັ່ງຕົ້ນໂອກ, ຊຶ່ງແກ່ນແທ້ຂອງມັນຍັງຢູ່ໃນມັນ ເມື່ອມັນສະລັດໃບ; ດັ່ງນັ້ນ ເຊື້ອສາຍອັນບໍລິສຸດຈະເປັນແກ່ນແທ້ຂອງມັນ.” ເອຊາຢາ 6:11–13.
ເມື່ອຈະມີ “ການປະຖິ້ມອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ທ່າມກາງແຜ່ນດິນ” (ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ), ຈະມີການສຳແດງ “ສ່ວນສິບ” ອອກມາ, ຊຶ່ງ “ແກ່ນສານ” ຂອງມັນຄື “ເຊື້ອພັນອັນບໍລິສຸດ.” ຮາກຂອງຄຳພາສາເຮັບເຣີທີ່ແປວ່າ “ສ່ວນສິບ” ຄື “ສ່ວນສິບຖວາຍ.” ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະມີ “ສ່ວນສິບ” ທີ່ໄດ້ “ກັບຄືນມາ” ໃນເວລາຂອງກົດໝາຍວັນອາທິດ.
ແລະ ສ່ວນສິບທັງໝົດຂອງແຜ່ນດິນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຈາກເມັດພືດຂອງແຜ່ນດິນ ຫຼືຈາກຜົນຂອງຕົ້ນໄມ້ ກໍເປັນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ: ມັນເປັນສິ່ງບໍລິສຸດແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລະ ຖ້າຜູ້ໃດຈະໄຖ່ເອົາສ່ວນສິບຂອງຕົນຄືນບໍ່ວ່າສິ່ງໃດ ຜູ້ນັ້ນຈະຕ້ອງເພີ່ມອີກໜຶ່ງສ່ວນຫ້າຂອງມັນ. ແລະ ສ່ວນສິບຂອງຝູງງົວ ຫຼືຂອງຝູງແກະ ຄືທຸກສິ່ງທີ່ຜ່ານໄປພາຍໃຕ້ໄມ້ເທົ້ານັບ ຕົວທີສິບຈະເປັນສິ່ງບໍລິສຸດແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ພຣະທໍາເລວີ 27:30–32.
“ສ່ວນສິບ” ທີ່ “ກັບຄືນມາ” ແມ່ນບໍລິສຸດແດ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະເປັນສ່ວນຂອງອົງພຣະອົງ.
ເພາະວ່າສ່ວນຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄືປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ; ຢາໂຄບເປັນສ່ວນແຫ່ງມໍລະດົກຂອງພຣະອົງ. ພຣະບັນຍັດສອງ 32:9.
ຜູ້ທີ່ໄດ້ກັບຄືນມາກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ ແມ່ນບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍເຢເຣມີຢາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະສົບກັບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດ ຊຶ່ງຕໍ່ພວກເຂົານັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງສັນຍາວ່າ ຖ້າພວກເຂົາຈະກັບຄືນມາ ພວກເຂົາຈະເປັນພຣະໂອດຂອງອົງ, ຫຼືເປັນຜູ້ກ່າວແທນພຣະອົງ.
ພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງໄດ້ຖືກພົບແລ້ວ, ແລະຂ້ານ້ອຍກໍໄດ້ກິນມັນ; ແລະພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະອົງເປັນຄວາມຊື່ນຊົມແລະຄວາມປິຕິຍິນດີແຫ່ງໃຈຂອງຂ້ານ້ອຍ: ເພາະຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖືກເອີ້ນຕາມພຣະນາມຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາກອງທັບ. ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນທີ່ຊຸມນຸມຂອງພວກຄົນເຍາະເຍີ້ຍ, ຫຼືມີຄວາມຊື່ນບານ; ຂ້ານ້ອຍນັ່ງຢູ່ຕາມລຳພັງເນື່ອງດ້ວຍພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ: ເພາະພຣະອົງໄດ້ເຕັມຂ້ານ້ອຍດ້ວຍຄວາມພິໂລດ. ເຫດໃດຄວາມເຈັບປວດຂອງຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຍືນຍາວຕະຫຼອດ, ແລະບາດແຜຂອງຂ້ານ້ອຍບໍ່ອາດຮັກສາໃຫ້ຫາຍໄດ້, ຊຶ່ງປະຕິເສດທີ່ຈະຖືກຮັກສາໃຫ້ຫາຍ? ພຣະອົງຈະເປັນແກ່ຂ້ານ້ອຍເໝືອນຜູ້ມຸສາຢ່າງແນ່ແທ້ບໍ, ແລະເໝືອນນ້ຳທີ່ແຫ້ງຫາຍໄປບໍ? ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ, ຖ້າເຈົ້າກັບໃຈ, ແລ້ວເຮົາຈະນຳເຈົ້າກັບມາອີກ, ແລະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ: ແລະຖ້າເຈົ້າແຍກສິ່ງປະເສີດອອກຈາກສິ່ງຕ່ຳຊ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນເໝືອນປາກຂອງເຮົາ: ໃຫ້ພວກເຂົາຫັນກັບມາຫາເຈົ້າ; ແຕ່ຢ່າໃຫ້ເຈົ້າຫັນກັບໄປຫາພວກເຂົາ. ແລະເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເປັນກຳແພງທອງສຳລິດທີ່ມີປ້ອມປ້ອງແກ່ຊົນຊາດນີ້: ແລະພວກເຂົາຈະຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຊະນະເຈົ້າ: ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າແລະເພື່ອຊ່ວຍກູ້ເຈົ້າ, ພຣະຢາເວກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະເຮົາຈະໄຖ່ເຈົ້າອອກຈາກມືຂອງຄົນທີ່ໜ້າສະພຶງກົວ. ເຢເຣມີຢາ 15:16–21.
ຊາກທີ່ເຫຼືອຢູ່ ຫຼື ສ່ວນສິບທີ່ກັບຄືນມາໃນຄຳພະຍານຂອງເອຊາຢາ ຈະຕ້ອງຖືກກິນ ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮັບຂ່າວສານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະວະຈະນະຂອງພຣະອົງຈະຕ້ອງຖືກກິນ. ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ທີ່ຈະເປັນປາກຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະ ໃນການເຮັດດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະນຳສະເໜີພຣະວະຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຈະຕ້ອງຖືກກິນໂດຍຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມລອດ. ເຢເຣມີບໍ່ໄດ້ນັ່ງຢູ່ໃນ “ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນຂີ້ເຢາະເຢີ້ຍ,” ເພາະວ່າ ດັ່ງເຊັ່ນກັບດານີເອນ ເມື່ອເຂົາໄດ້ເຫັນນິມິດ “ທີ່ຊຸມນຸມຂອງຄົນຂີ້ເຢາະເຢີ້ຍ” ກໍໄດ້ຫລົບໜີໄປ. ເຢເຣມີເຄີຍຄິດວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຕົວະເຂົາ ເພາະວ່າພຣະຫັດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ເກີດຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ໃນປະຫວັດສາດຂອງພວກມິນເລີໄຣດ໌, ແລະ ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ໃນວັນສຸດທ້າຍ. ຄຳສັນຍາສຳລັບເຢເຣມີຄື ຖ້າຫາກວ່າເຂົາຈະ “ກັບຄືນ,” ແລະ ໃນຂໍ້ຄວາມຕອນຂອງເອຊາຢາ, “ສ່ວນສິບ” ນັ້ນ “ກັບຄືນ.”
ຖ້າເຢເຣມີຢາ “ກັບຄືນມາ,” ລາວກໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ “ໜຶ່ງສ່ວນສິບ” ຂອງອິຊາຢາ, ຊຶ່ງບໍລິສຸດ, ແລະເປັນສ່ວນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຊຶ່ງ “ເນື້ອແທ້” ຂອງພວກເຂົາຢູ່ໃນນັ້ນ. ຄຳພາສາເຮັບເຣີ “substance” ໝາຍເຖິງເສົາ, ແລະການຖືກສ້າງໃຫ້ເປັນ “ເສົາ” ນັ້ນ ແມ່ນຄຳສັນຍາທີ່ປະທານໃຫ້ແກ່ຊາວຟີລາເດັນເຟຍ.
ຜູ້ໃດທີ່ຊະນະ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນເສົາຫຼັກໃນພຣະວິຫານແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ແລະຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ອອກໄປອີກເລີຍ; ແລະເຮົາຈະຂຽນໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນຊື່ຂອງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ແລະຊື່ຂອງນະຄອນແຫ່ງພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ຄືນະຄອນເຢຣູຊາເລັມໃໝ່ ຊຶ່ງລົງມາຈາກສະຫວັນແຕ່ພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ: ແລະເຮົາຈະຂຽນໄວ້ເທິງຜູ້ນັ້ນຊື່ໃໝ່ຂອງເຮົາ. ຜູ້ໃດມີຫູ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຟັງສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານກ່າວແກ່ຄຣິດຕະຈັກທັງຫຼາຍ. ພຣະນິມິດ 3:12, 13.
“ເສົາ,” ນັ້ນຄື “ເນື້ອແທ້” ຂອງພວກເຂົາ, ເປັນຕົວແທນຂອງການປະສານກັນລະຫວ່າງພຣະລັກສະນະແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມະນຸດສະພາບ, ເພາະວ່າພຣະຄຣິດຄື “ເສົາ” ທີ່ຄ້ຳຈຸນພຣະວິຫານ.
“ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຢູ່ໃນສະພາບແຫ່ງຄວາມຫົດຫູ່ນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ຝັນຄວາມຝັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ປະທັບໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງໃນຈິດໃຈຂອງຂ້ອຍ. ໃນຄວາມຝັນນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນພຣະວິຫານແຫ່ງໜຶ່ງ ຊຶ່ງມີຜູ້ຄົນຈຳນວນຫຼາຍກຳລັງຫຼັ່ງໄຫຼໄປຫາ. ມີແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປຫາທີ່ລີ້ໄພໃນພຣະວິຫານນັ້ນເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະລອດພົ້ນໄດ້ເມື່ອເວລາສິ້ນສຸດລົງ. ທຸກຄົນທີ່ຍັງຄົງຢູ່ພາຍນອກຈະພິນາດໄປຕະຫຼອດການ. ຝູງຊົນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ຢູ່ພາຍນອກ ຜູ້ທີ່ດຳເນີນໄປຕາມວິຖີທາງຕ່າງໆຂອງຕົນ ໄດ້ເຍາະເຍີ້ຍແລະເຢາະເຢີ້ຍຜູ້ທີ່ກຳລັງເຂົ້າໄປໃນພຣະວິຫານ ແລະບອກແກ່ພວກເຂົາວ່າ ແຜນການແຫ່ງຄວາມປອດໄພນີ້ເປັນການຫຼອກລວງຢ່າງແຍບຍົນ ແລະວ່າ ຕາມຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີອັນຕະລາຍໃດເລີຍທີ່ຈະຕ້ອງຫຼີກໜີ. ພວກເຂົາຍັງເຖິງຂັ້ນເຂົ້າຈັບບາງຄົນໄວ້ ເພື່ອຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ພວກນັ້ນຮີບເຂົ້າໄປພາຍໃນກຳແພງ.”
“ເນື່ອງຈາກຢ້ານວ່າຈະຖືກເຍາະເຍີ້ຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຄິດວ່າຄວນລໍຖ້າຈົນກວ່າຝູງຊົນຈະແຍກຢ້າຍໄປ, ຫຼືຈົນກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະສາມາດເຂົ້າໄປໂດຍພວກເຂົາບໍ່ສັງເກດເຫັນ. ແຕ່ແທນທີ່ຈຳນວນຄົນຈະຫຼຸດລົງ, ກັບເພີ່ມຂຶ້ນ; ແລະເນື່ອງຈາກຢ້ານວ່າຈະຊ້າເກີນໄປ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮີບອອກຈາກເຮືອນ ແລະແຊກຝ່າຝູງຊົນເຂົ້າໄປ. ໃນຄວາມກະວົນກະວາຍທີ່ຈະໄປເຖິງພຣະວິຫານ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ທັນສັງເກດ ຫຼືໃສ່ໃຈຕໍ່ຝູງຄົນທີ່ລ້ອມຢູ່ຮອບຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນອາຄານນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນວ່າພຣະວິຫານອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນຖືກຄ້ຳຈຸນໄວ້ໂດຍເສົາຕົ້ນໃຫຍ່ມະຫຶມາຕົ້ນດຽວ, ແລະມີລູກແກະຕົວໜຶ່ງຖືກມັດໄວ້ກັບເສົານັ້ນ, ມີຮ່າງກາຍຖືກທຳລາຍຈົນແຫຼກເຫຼວ ແລະເລືອດໄຫຼ. ພວກເຮົາທຸກຄົນຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນເບິ່ງເໝືອນຈະຮູ້ຢູ່ແລ້ວວ່າ ລູກແກະຕົວນີ້ໄດ້ຖືກຈີກທຶ້ງ ແລະຖືກຟົກຊ້ຳເພາະເຫັນແກ່ພວກເຮົາ. ທຸກຄົນທີ່ເຂົ້າສູ່ພຣະວິຫານຈະຕ້ອງມາຢືນຕໍ່ໜ້າມັນ ແລະສາລະພາບບາບຂອງຕົນ.”
“ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເມສານ້ອຍເລັກນ້ອຍ ມີບັນລັງສູງຕັ້ງຢູ່ ແລະເທິງບັນລັງເຫຼົ່ານັ້ນມີຄະນະໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ ຊຶ່ງເບິ່ງແລ້ວມີຄວາມສຸກຢ່າງຍິ່ງ. ແສງສະຫວ່າງແຫ່ງສະຫວັນເບິ່ງຄືສ່ອງສະທ້ອນຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ, ແລະເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າ ແລະຂັບຮ້ອງບົດເພງແຫ່ງການຂອບພຣະຄຸນດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ ຊຶ່ງຟັງຄືດົນຕີຂອງທູດສະຫວັນ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເມສານ້ອຍ, ສາລະພາບບາບຂອງຕົນ, ໄດ້ຮັບການອະໄພແລ້ວ, ແລະບັດນີ້ກໍກໍາລັງຄອຍຖ້າດ້ວຍຄວາມຊື່ນຊົມຄາດຫວັງເຖິງເຫດການອັນຊື່ນບານບາງປະການ.”
“ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າໄປໃນອາຄານນັ້ນແລ້ວ, ຄວາມຢ້ານກໍໄດ້ຄອບງຳຂ້ອຍ, ແລະມີຄວາມຮູ້ສຶກລະອາຍວ່າຂ້ອຍຈຳຕ້ອງຖ່ອມຕົນລົງຕໍ່ໜ້າຄົນເຫຼົ່ານີ້. ແຕ່ຂ້ອຍເບິ່ງຄືວ່າຖືກບັງຄັບໃຫ້ເຄື່ອນຕໍ່ໄປ, ແລະກຳລັງຄ່ອຍໆເຄື່ອນໄປອ້ອມເສົາເພື່ອຈະເຜີຍໜ້າໄປຫາລູກແກະ, ເມື່ອສຽງແກດັງຂຶ້ນ, ພຣະວິຫານກໍສັ່ນສະເທືອນ, ສຽງໂຫ່ຮ້ອງແຫ່ງໄຊຊະນະກໍເກີດຂຶ້ນຈາກບັນດາທຳມະຊົນຜູ້ບໍລິສຸດທີ່ໄດ້ຊຸມນຸມກັນຢູ່, ແສງສະຫວ່າງອັນນ່າສະພຶງກົວກໍສ່ອງເຕັມອາຄານ, ແລ້ວທຸກສິ່ງກໍກາຍເປັນຄວາມມືດອັນເຂັ້ມຂົນ. ຜູ້ຄົນທີ່ເປັນສຸກເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຫາຍໄປທັງໝົດພ້ອມກັບແສງສະຫວ່າງ, ແລະຂ້ອຍກໍຖືກປະໄວ້ຕາມລຳພັງຢູ່ໃນຄວາມສະຫງັດອັນໜ້າສະຫວັນຂອງຄືນ. ຂ້ອຍຕື່ນຂຶ້ນມາດ້ວຍຄວາມທຸກທົນຢ່າງແສນສາຫັດໃນຈິດໃຈ, ແລະແທບຈະຊັກຈູງຕົນເອງບໍ່ໄດ້ວ່າຂ້ອຍພຽງແຕ່ກຳລັງຝັນ. ມັນເບິ່ງແກ່ຂ້ອຍວ່າຈຸດຈົບຂອງຂ້ອຍໄດ້ຖືກກຳນົດແນ່ນອນແລ້ວ, ວ່າພຣະວິນຍານຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຈາກຂ້ອຍໄປແລ້ວ, ແລະຈະບໍ່ຫວນກັບຄືນມາອີກເລີຍ.” Testimonies, volume 1, 27.
“ແກ່ນແທ້” ຊຶ່ງຢູ່ພາຍໃນສ່ວນສິບທີ່ກັບຄືນມານັ້ນ ຄື “ເສົາ” ຜູ້ຄ້ຳຈູນພຣະວິຫານ. ດານີເອນໄດ້ເຫັນນິມິດອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຂອງພຣະເມສານ້ອຍຜູ້ຖືກແຂວນໄວ້ເທິງເສົາ, ແລະພຣະເມສານ້ອຍນັ້ນກໍຄື “ເສົາ”. ເມື່ອດານີເອນໄດ້ເຫັນນິມິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ, ທ່ານໄດ້ຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພາບລັກຂອງເສົາ; ແລະສ່ວນສິບຂອງອິຊາຢາກໍເໝືອນກັນ ມີ “ແກ່ນແທ້” (ເສົາ) ຢູ່ພາຍໃນພວກເຂົາ, ແລະແກ່ນແທ້ນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກ “ກິນ” ໂດຍທຸກຄົນຜູ້ປາຖະໜາຈະເຂົ້າສູ່ພຣະວິຫານ. ບັນດາຜູ້ທີ່ເຂົ້າສູ່ພຣະວິຫານ ແລະກິນແກ່ນແທ້ນັ້ນ ຄືຝູງອື່ນຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຕອບສະໜອງຕໍ່ຂ່າວສານຂອງທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອມີການປະຖິ້ມຢ່າງໃຫຍ່ໃນແຜ່ນດິນ. “ເຊື້ອສາຍອັນບໍລິສຸດ,” ຊຶ່ງເປັນແກ່ນແທ້ຂອງອິຊາຢານັ້ນ, ແມ່ນພຣະເມສານ້ອຍຜູ້ຖືກຂ້າຕັ້ງແຕ່ກ່ອນການວາງຮາກຖານຂອງໂລກ.
ຜູ້ທີ່ກັບຄືນມາເປັນສ່ວນທີ່ສິບນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນອອກຈາກມືຂອງຄົນຊົ່ວ ເມື່ອໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ການແຍກອອກລະຫວ່າງ Philadelphia ແລະ Laodicea ຖືກກຳນົດໄວ້ເພື່ອນິລັນດອນ ແລະໃນເວລານັ້ນຫຼາຍຄົນຖືກໂຄ່ນລົ້ມ. ຜູ້ທີ່ຖືກໂຄ່ນລົ້ມນັ້ນ ຖືກລະບຸວ່າເປັນຄົນຊົ່ວຜູ້ທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນອອກຈາກມືຂອງຜູ້ທີ່ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍ ເພາະພວກເຂົາຈະບໍ່ຮັບເຄື່ອງໝາຍຂອງສັດຮ້າຍ.
ດັ່ງນີ້ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຝູງຊົນອັນຫຼວງຫຼາຍຂອງອີຢິບສິ້ນສຸດລົງໂດຍມືຂອງເນບູກາດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບິໂລນ. ລາວ ແລະ ຊົນຊາດຂອງລາວທີ່ມາກັບລາວ, ຜູ້ນ່າຢ້ານກົວໃນບັນດາປະຊາຊາດ, ຈະຖືກນຳມາເພື່ອທຳລາຍແຜ່ນດິນນັ້ນ; ແລະ ພວກເຂົາຈະຊັກດາບຂອງຕົນອອກຕໍ່ສູ້ອີຢິບ, ແລະ ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຖືກສັງຫານ. ແລະ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍແຫ້ງລົງ, ແລະ ຂາຍແຜ່ນດິນນັ້ນເຂົ້າໃນມືຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ; ແລະ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນັ້ນ ແລະ ສິ່ງສາລະພັດທີ່ຢູ່ໃນນັ້ນ ກາຍເປັນທີ່ຮ້າງເປົ່າໂດຍມືຂອງຄົນຕ່າງດ້າວ: ເຮົາຄືພຣະເຢໂຫວາໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ. ເອຊາຢາ 30:10–12.
“ຜູ້ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວແຫ່ງບັນດາປະຊາຊາດ” ແມ່ນກອງທັບຕົວແທນຂອງກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ. ທຸງສັນຍານທີ່ຖືກຊູຂຶ້ນໃນເວລາກົດໝາຍວັນອາທິດ ຖືກປົດປ່ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງພວກພົມມະຈາລີທີ່ໂງ່ເຂົາ, ຫຼື ຊົ່ວຮ້າຍ, ແລະຍັງຖືກປົດປ່ອຍໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງ “ຜູ້ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວແຫ່ງບັນດາປະຊາຊາດ” ອີກດ້ວຍ. ປະເດັນທີ່ພວກເຮົາກຳລັງພິຈາລະນາຢູ່ນີ້ ແມ່ນວ່າ ເອຊາຢາ, ແລະ ດານີເອນ, ແລະ ເຢເຣມີຢາ, ແລະ ເອເຊກຽນ, ແລະ ໂຢຮັນ ລ້ວນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອເປັນຕົວແທນແຫ່ງການຟື້ນຄືນຊີວິດ ແລະ ການປະທານລິດເດດແກ່ຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ຜູ້ຊຶ່ງກັບຄືນມາຈາກຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ໃນນິມິດສຸດທ້າຍຂອງດານີເອນ, ຄືນິມິດທີ່ປະທານໃຫ້ທີ່ແມ່ນ້ຳຮິດເດເກນ, ດານີເອນຖືກເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈທັງນິມິດພາຍໃນ ແລະ ພາຍນອກຂອງພຣະວັດຈະນະພະຍາກອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລະທ່ານກໍຖືກເສີມກຳລັງໃຫ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານນັ້ນ.
ຂ່າວສານກ່ຽວກັບພາຍໃນແລະພາຍນອກໄດ້ຖືກນຳມາຮວບຮວມເຂົ້າກັນກັບຄຳນິຍາມແບບພະຍາກອນຂອງຫົວ, ຫຼື “ປ້ອມປາການ,” ໃນຂໍ້ທີສິບ, ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມຢູເຄຣນທີ່ກຳລັງຖືກດຳເນີນໂດຍ Putin ຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ. ກະແຈແຫ່ງການຈຳແນກຫົວນັ້ນ ມີການປະຍຸກໃຊ້ທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ, ແລະການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມນັ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍຂອງຊ່ວງເວລາທີ່ຫົວທັງສອງກາຍເປັນຫົວຂໍ້ແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ປ້ອມປາການ ຫຼື ຫົວ ໃນຖານະທີ່ໝາຍເຖິງຣັດເຊຍ ຊີ້ບອກເຖິງສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສອງ, ອັນນຳໄປສູ່ສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນເຄື່ອງໝາຍການເລີ່ມຕົ້ນຂອງສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ III, ດັ່ງທີ່ຖືກເປັນແບບຢ່າງໂດຍຍຸດທະການທີ່ Panium ໃນຂໍ້ທີສິບຫ້າ.
ຂໍ້ທີສິບຫົກແມ່ນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແລະດັ່ງນັ້ນນັບຈາກປີ 2014, ເມື່ອສົງຄາມຢູເຄຣນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ, ຕາມທີ່ໄດ້ຖືກແທນຄວາມໄວ້ໃນຂໍ້ທີສິບເອັດແລະສິບສອງ, ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ພາລະກິດສຸດທ້າຍທີ່ກ່ຽວພັນກັບການປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ການຕີຄວາມຂອງກາບຣີເອນໃນພຣະທຳດານີເອນ ບົດທີສິບເອັດ ເປັນຕົວແທນຂອງຂ່າວສານທີ່ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ, ຫຼື ປະທັບຕາປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ການພາດຂໍ້ເທັດຈິງນັ້ນ ກໍເທົ່າກັບພາດທຸກສິ່ງ. ຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະເຜີຍ, ຊຶ່ງໃນພຣະທຳພຣະນິມິດເອີ້ນວ່າ ພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ແລະຊຶ່ງພຣະທຳພຣະນິມິດລະບຸວ່າໄດ້ຖືກເປີດຜະເຜີຍພຽງກ່ອນການປິດເວລາແຫ່ງພຣະຄຸນ, ແມ່ນຂໍ້ຄວາມຕອນໜຶ່ງໂດຍສະເພາະຈາກພຣະທຳດານີເອນ.
ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້ອຍວ່າ, ຢ່າປະທັບຕາຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໃນໜັງສືນີ້ໄວ້; ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ຜູ້ໃດບໍ່ຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດເປິເປື້ອນ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປິເປື້ອນຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດຊອບທຳ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຊອບທຳຕໍ່ໄປ; ແລະຜູ້ໃດບໍລິສຸດ ກໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນບໍລິສຸດຕໍ່ໄປ. ພຣະນິມິດ 22:10, 11.
ໃນວັນສຸດທ້າຍ ມີເວລາອັນເຈາະຈົງໜຶ່ງ ເມື່ອຄໍາພະຍາກອນສຸດທ້າຍຖືກເປີດອອກ ເພາະຂໍ້ພຣະຄໍາກ່າວວ່າ “ເວລາໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ.” ຖ້ອຍຄໍານັ້ນເອງ ທີ່ປາກົດຢູ່ໃນບົດສຸດທ້າຍຂອງພຣະນິມິດ ກໍພົບເຫັນຢູ່ໃນບົດທໍາອິດດ້ວຍ.
ການສຳແດງຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ພຣະອົງ ເພື່ອສຳແດງແກ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເຖິງສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນບໍ່ຊ້າ; ແລະພຣະອົງໄດ້ຊົງໃຫ້ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງມາແຈ້ງໂດຍໝາຍສຳຄັນແກ່ຢໍຮັນ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ: ຜູ້ນັ້ນໄດ້ເປັນພະຍານເຖິງພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະເຖິງຄຳພະຍານຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດ ຄືທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນ. ຄວາມສຸກມີແກ່ຜູ້ທີ່ອ່ານ ແລະແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຟັງຖ້ອຍຄຳແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ ແລະຮັກສາສິ່ງທັງຫລາຍທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນ: ເພາະວ່າເວລານັ້ນໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ພຣະນິມິດ 1:1–3
ສອງຮ້ອຍຊາວ, ແລະດັ່ງນັ້ນຄືຊາວສອງ, ເປັນສັນຍາລັກແຫ່ງການປະສົມປະສານລະຫວ່າງພຣະພາບກັບມະນຸດຊາດ, ແລະພາລະກິດຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ, ຊຶ່ງຄືການປະທັບຕາຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ໄດ້ສຳເລັດລົງພາຍໃນບໍລິບົດແຫ່ງຄຳອຸປະມາທາງພະຍາກອນຂອງພົມມະຈາລີສິບຄົນ. ພົມມະຈາລີທີ່ມີປັນຍາໃນວັນສຸດທ້າຍໄດ້ປະສົບຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທຳອິດຂອງພວກນາງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະພວກນາງໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍເໝືອນດັ່ງກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຢູ່ຕາມຖະໜົນໃນພຣະນິມິດ ບົດ 11, ຈົນເຖິງເດືອນກໍລະກົດ 2023, ຊາວສອງປີຫຼັງຈາກຂະບວນການປະທັບຕາໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນປີ 2001. “ເວລານັ້ນກໍໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ,” ແລະຈາກນັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຍົກຕັ້ງ “ສຽງໜຶ່ງໃນຖິ່ນກັນດານ” ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຂ່າວສານນັ້ນຈາກກາບຣີເອນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມັນຈາກພຣະຄຣິດ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມັນຈາກພຣະບິດາ.
ແລ້ວສຽງນັ້ນກໍເລີ່ມສົ່ງຂ່າວສານໄປຍັງບັນດາຄຣິສຕະຈັກ, ແລະມັນໄດ້ຖືກສົ່ງອອກໄປດ້ວຍຮູບແບບທາງອິເລັກໂຕຣນິກ ເພື່ອໃຫ້ສາມາດອ່ານ ແລະ/ຫຼື ໄດ້ຍິນ, ໃນປັດຈຸບັນຫຼາຍກວ່າຫົກສິບພາສາ. ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກແລ້ວ, ນັ້ນຄືຂ່າວສານນັ້ນ, ພົບໄດ້ໃນພຣະທຳດານີເອນ.
“ໜັງສືທີ່ຖືກປະທັບຕາໄວ້ນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນພຣະນິມິດ ແຕ່ແມ່ນສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍ. ທູດສະຫວັນໄດ້ບັນຊາວ່າ, ‘ແຕ່ເຈົ້າ, ໂອ ດານີເອນ, ຈົ່ງປິດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ ແລະປະທັບຕາໜັງສືນັ້ນໄວ້ ຈົນເຖິງເວລາສຸດທ້າຍ.’ ດານີເອນ 12:4.” ກິດຈະການຂອງອັກຄະທູດ, 585.
“ສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນຂອງດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍ” ຄື ຂໍ້ທີສີ່ສິບ. ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຂໍ້ທີສີ່ສິບເທົ່ານັ້ນ; ມັນແມ່ນສ່ວນຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບທີ່ຖືກນຳສະແດງພາຍຫຼັງເວລາແຫ່ງຈຸດຈົບໃນປີ 1989, ແລະກ່ອນກົດວັນອາທິດໃນຂໍ້ທີສີ່ສິບເອັດ. ປະຫວັດສາດຂອງຂໍ້ທີສີ່ສິບທີ່ບໍ່ມີການກ່າວເຖິງຢູ່ພາຍໃນຂໍ້ນັ້ນເອງ ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຄຳພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວກັບວັນສຸດທ້າຍຊຶ່ງໄດ້ຖືກປະທັບຕາໄວ້, ແລະນັບແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ ປີ 2023 ມາ ກໍກຳລັງຖືກເປີດຜະນຶກອອກສຳລັບຜູ້ທີ່ເລືອກຈະເຫັນແລະໄດ້ຍິນ.
ຂໍ້ສີ່ສິບບໍ່ໄດ້ບັນທຶກສິ່ງໃດເລີຍຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຕາມຫຼັງການລົ້ມສະລາຍຂອງສະຫະພາບໂຊວຽດໃນປີ 1989 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດຂອງຂໍ້ສີ່ສິບເອັດ, ແຕ່ມັນໄດ້ຈັດຫາພື້ນຖານແຫ່ງຄຳພະຍາກອນທີ່ບັນດາແນວຄຳພະຍາກອນອື່ນຈະຖືກວາງລົງເທິງນັ້ນ. ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຈະເຫັນແລະຟັງວ່າວິທີການ “ແນວໜຶ່ງຕໍ່ແນວໜຶ່ງ” ແມ່ນວິທີການແຫ່ງຝົນປາຍ ຍ່ອມບໍ່ມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະເຫັນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນຢູ່ຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ, ແລະນັ້ນແຫຼະແມ່ນປະຫວັດສາດທີ່ເປັນພຣະນິມິດແຫ່ງພຣະເຢຊູຄຣິດ, ຊຶ່ງກາບຣີເອນໄດ້ມາເພື່ອຕີຄວາມແກ່ໂຢຮັນ ແລະ ດານີເອນ.
ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຕໍ່ໄປ.
“ທີ່ເບເຣອາ ໂປໂລໄດ້ເລີ່ມງານຂອງຕົນອີກໂດຍເຂົ້າໄປໃນທຳມະສາລາຂອງຊາວຢິວເພື່ອປະກາດຂ່າວປະເສີດເລື່ອງພຣະຄຣິດ. ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງພວກເຂົາວ່າ, ‘ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຈິດໃຈສູງສົ່ງກວ່າຄົນໃນເທຊະໂລນິກາ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຮັບພຣະວັດຈະນະນັ້ນໄວ້ດ້ວຍຄວາມເຕັມໃຈທຸກປະການ ແລະໄດ້ຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີທຸກມື້ ເພື່ອພິສູດວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເປັນຈິງດັ່ງນັ້ນຫຼືບໍ່. ເພາະສະນັ້ນ ຫຼາຍຄົນໃນພວກເຂົາໄດ້ເຊື່ອ; ທັງຍິງຊາວກຣີກຜູ້ມີເກີຍດ ແລະຜູ້ຊາຍກໍມິໃຊ່ນ້ອຍ.’”
“ໃນການນຳສະເໜີຄວາມຈິງນັ້ນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ປາດຖະໜາຢ່າງຈິງໃຈທີ່ຈະຢູ່ຝ່າຍຖືກຕ້ອງ ຈະຖືກປຸກໃຫ້ຂະຫຍັນໝັ່ນຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີ. ສິ່ງນີ້ຈະກ່ອຍໃຫ້ເກີດຜົນຄ້າຍຄືກັນກັບຜົນທີ່ຕິດຕາມການຮັບໃຊ້ຂອງອັກຄະສາວົກໃນເມືອງເບເຣອາ. ແຕ່ບັນດາຜູ້ທີ່ປະກາດຄວາມຈິງໃນວັນເຫຼົ່ານີ້ ພົບກັບຫຼາຍຄົນທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບຊາວເບເຣອາ. ພວກເຂົາບໍ່ອາດໂຕ້ແຍ້ງລົບລ້າງຄຳສອນທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີແກ່ພວກເຂົາໄດ້ ແຕ່ກໍຍັງສະແດງຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະສືບສວນຫຼັກຖານທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີເພື່ອສະໜັບສະໜູນຄຳສອນນັ້ນ, ແລະຖືເອົາວ່າ ແມ່ນແມ່ນວ່າມັນເປັນຄວາມຈິງ ກໍເປັນເລື່ອງສຳຄັນໜ້ອຍຫຼາຍວ່າພວກເຂົາຈະຍອມຮັບມັນເປັນຄວາມຈິງຫຼືບໍ່. ພວກເຂົາຄິດວ່າ ຄວາມເຊື່ອເກົ່າແລະຈາຮີດປະເພນີເກົ່າຂອງພວກເຂົາ ກໍດີພໍສຳລັບພວກເຂົາແລ້ວ. ແຕ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ສົ່ງບັນດາທູດຂອງພຣະອົງອອກໄປພ້ອມດ້ວຍຂ່າວສານເຖິງໂລກນັ້ນ ຈະຖືເອົາປະຊາຊົນໃຫ້ຮັບຜິດຊອບຕາມວິທີທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດຕໍ່ຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າຈະພິພາກສາທຸກຄົນຕາມແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກນຳສະເໜີແກ່ພວກເຂົາ ບໍ່ວ່າມັນຈະແຈ້ງຊັດແກ່ພວກເຂົາຫຼືບໍ່ກໍຕາມ. ເປັນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະສືບຄົ້ນ ດັ່ງທີ່ຊາວເບເຣອາໄດ້ກະທຳ. ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດຜ່ານຜູ້ພະຍາກອນໂຮເຊອາວ່າ: ‘ປະຊາຊົນຂອງເຮົາຖືກທຳລາຍເພາະຂາດຄວາມຮູ້; ເພາະເຈົ້າໄດ້ປະຕິເສດຄວາມຮູ້, ເຮົາກໍຈະປະຕິເສດເຈົ້າເໝືອນກັນ.’”
“ຈິດໃຈຂອງຊາວເບເຣຍບໍ່ໄດ້ຄັບແຄບດ້ວຍອະຄະຕິ, ແລະພວກເຂົາເຕັມໃຈທີ່ຈະສືບສວນແລະຮັບເອົາຄວາມຈິງທີ່ອັກຄະສາວົກໄດ້ປະກາດ. ຖ້າປະຊາຊົນໃນສະໄໝຂອງພວກເຮົາຈະດຳເນີນຕາມແບບຢ່າງຂອງຊາວເບເຣຍຜູ້ສູງສົ່ງ, ໃນການຄົ້ນຄວ້າພຣະຄຳພີທຸກວັນ, ແລະໃນການປຽບທຽບຂ່າວສານທີ່ນຳມາຫາພວກເຂົາກັບສິ່ງທີ່ໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນນັ້ນ, ກໍຈະມີຫຼາຍພັນຄົນທີ່ສັດຊື່ຕໍ່ພຣະບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນບ່ອນທີ່ມື້ນີ້ມີພຽງຄົນດຽວ. ແຕ່ຫຼາຍຄົນທີ່ປະກາດຕົນວ່າຮັກພຣະເຈົ້າ ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະປ່ຽນຈາກຄວາມຜິດໄປສູ່ຄວາມຈິງ, ແລະພວກເຂົາຍຶດຕິດຢູ່ກັບນິທານອັນເປັນທີ່ພໍໃຈໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ຄວາມຜິດເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈມືດບອດ ແລະນຳຫ່າງຈາກພຣະເຈົ້າ; ແຕ່ຄວາມຈິງໃຫ້ແສງສວ່າງແກ່ຈິດໃຈ ແລະໃຫ້ຊີວິດແກ່ຈິດວິນຍານ.” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.