ພຣະທັມດານີເອນ - ເລກທີໜຶ່ງຮ້ອຍເຈັດສິບເຈັດ

ດານີເອນໄດ້ຖືກແຕະຕ້ອງສາມຄັ້ງໃນບົດທີສິບ, ຄັ້ງທໍາອິດແລະຄັ້ງສຸດທ້າຍໂດຍກາບຣີເອນ ແລະການແຕະຕ້ອງຄັ້ງກາງແມ່ນໂດຍພຣະຄຣິດ. ໃນການແຕະຕ້ອງຄັ້ງກາງນັ້ນ ດານີເອນໄດ້ຮູ້ສຶກຢ່າງແຮງກ້າທີ່ສຸດເຖິງຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງຕົນ, ເພາະວ່າໝຸດໝາຍກາງຂອງຄວາມຈິງເປັນຕົວແທນຂອງການກະບົດ. ຜູ້ທີ່ໄດ້ແຕະຕ້ອງດານີເອນເປັນຄັ້ງທີສອງແມ່ນມີຄາເອນ, ເພາະພຣະອົງໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງຊາວເອັດວັນ.

ໃນຕອນສິ້ນສຸດຂອງສາມວັນເຄິ່ງເຊິ່ງເປັນວັນແຫ່ງສັນຍະລັກ, ໃນເວລາທີ່ພະຍານສອງຄົນໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11 ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ, ມີສຽງໜຶ່ງໄດ້ຊຸບຊີວິດພະຍານທັງສອງຄືນມາ. ສຽງນັ້ນແມ່ນສຽງຂອງອັກຄະທູດ ຜູ້ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ຟື້ນຄືນມາ. ການລົງມາຂອງມີຄາເອນໃນດານີເອນ ບົດທີ 10 ໃນວັນທີຊາວສອງ ສອດຄ່ອງກັບການຟື້ນຄືນມາຂອງພະຍານສອງຄົນໃນປີ 2023. ໃນຂະນະທີ່ພະຍານສອງຄົນນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນນັ້ນ, ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກສຳແດງໃຫ້ເຫັນກະດູກທີ່ກະຈັດກະຈາຍຂອງພວກເຂົາ ແລະຖືກຖາມວ່າ ລາວຄິດວ່າກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວເຫຼົ່ານັ້ນໃນຮ່ອມພູຈະສາມາດຖືກຊຸບຊີວິດຂຶ້ນມາໄດ້ຫຼືບໍ່, ແລະຄຳຕອບທັງໝົດທີ່ເອເຊກຽນໃຫ້ໄດ້ກໍແມ່ນ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງຊົງຊາບ.”

ຈາກນັ້ນ ເອເຊກຽນໄດ້ຖືກບອກໃຫ້ພະຍາກອນຕໍ່ບັນດາກະດູກ, ແລະທ່ານກໍໄດ້ກະທຳດັ່ງນັ້ນ; ເມື່ອທ່ານໄດ້ພະຍາກອນແລ້ວ, ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກປະກອບເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແຕ່ຍັງບໍ່ມີຊີວິດຢູ່. ການພະຍາກອນຄັ້ງທຳອິດຂອງເອເຊກຽນແມ່ນການຮວບຮວມກະດູກເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແຕ່ຈະຕ້ອງອາໄສການພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງເພື່ອຊຸບຊີວິດກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ຄືນມາເປັນກອງທັບ. ການພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນແມ່ນຄຳພະຍາກອນເຖິງວິບັດປະການທີສາມ, ດັ່ງທີ່ໄດ້ຖືກເປັນສັນຍາລັກໂດຍລົມທັງສີ່ທິດທີ່ໄດ້ນຳເອົາຊີວິດມາສູ່ກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນ. ອາດາມຄົນທຳອິດຖືກສ້າງຂຶ້ນຢ່າງສົມບູນ, ແຕ່ຕໍ່ມາໄດ້ເຮັດບາບ ແລະໄດ້ຖ່າຍທອດຄວາມຕາຍໄປສູ່ລູກຫລານທັງໝົດຂອງຕົນ. ການຄືນມາມີຊີວິດຂອງກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຂອງເອເຊກຽນນັ້ນສອດຄ້ອງກັບການສ້າງອາດາມໃນຄວາມສົມບູນຂອງທ່ານ, ເພາະວ່າອາດາມໄດ້ຖືກປັ້ນຂຶ້ນກ່ອນ, ແລ້ວຕໍ່ມາອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊົງຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນທ່ານ.

ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພະຍານທັງສອງໄດ້ຮັບຮ່າງກາຍທີ່ຖືກຍົກຍ້ອງເມື່ອພວກເຂົາຖືກນຳໃຫ້ຄືນມາມີຊີວິດອີກ, ເພາະສິ່ງນັ້ນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນຈົນກວ່າການສະເດັດມາຄັ້ງທີສອງ, ແຕ່ການເປັນຄືນມາຂອງພວກເຂົາສອດຄ່ອງກັບນິມິດຂອງດານີເອນກ່ຽວກັບນິມິດ “marah” ໃນຄວາມໝາຍແບບເຫດໃຫ້ເກີດ, ເມື່ອພວກເຂົາຖືກປ່ຽນໃຫ້ເປັນຕາມພາບທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນໃນຂະນະນັ້ນ. ບັນທັດເທິງບັນທັດ, ຂະບວນການຂອງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກວາງອອກຢ່າງຮອບຄອບຢ່າງຍິ່ງໂດຍຄຳພະຍານຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ.

ໃນພຣະນິມິດ ບົດທີ 11, “ພາຍຫຼັງສາມວັນກັບເຄິ່ງ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່” ພະຍານທັງສອງ, “ແລະພວກເຂົາ” ໃນຂະນະນັ້ນ “ໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງໄດ້ຕົກເຫຼືອກໃສ່ຜູ້ທັງຫຼາຍທີ່ໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ,” ແລະໃນຂະນະນັ້ນກໍມີ “ສຽງດັງກ້ອງຈາກສະຫວັນເວົ້າແກ່ພວກເຂົາວ່າ, ຈົ່ງຂຶ້ນມາທີ່ນີ້. ແລະພວກເຂົາໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນໃນເມກ; ແລະພວກສັດຕູຂອງພວກເຂົາໄດ້ເບິ່ງພວກເຂົາ.”

ປະການທຳອິດ, ພຣະວິນຍານໄດ້ເຂົ້າສູ່ເຂົາທັງຫຼາຍ, ຈາກນັ້ນເຂົາກໍໄດ້ຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ, ແລະເມື່ອເຂົາໄດ້ຢືນຂຶ້ນແລ້ວ, ຄວາມຢ້ານຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເທິງສັດຕູຂອງເຂົາຜູ້ທີ່ກ່ອນນັ້ນໄດ້ຊື່ນຊົມຢູ່ໃນການຕາຍຂອງເຂົາ. ຈາກນັ້ນ ມີສຽງໜຶ່ງຮ້ອງເອີ້ນໃຫ້ເຂົາຂຶ້ນໄປ, ແລະສັດຕູຂອງເຂົາກໍເປັນພະຍານເຫດການນັ້ນ. ໃນກໍລະນີຂອງເອເຊກຽນ, ໃນຕອນທຳອິດ ພວກເຂົາຖືກສະແດງວ່າກະຈັດກະຈາຍ ແລະຕາຍຢູ່ໃນຫຸບເຂົາ, ຈາກນັ້ນ ຄຳພະຍາກອນໜຶ່ງຖືກປະກາດອອກມາ ເພື່ອຮວບຮວມພວກເຂົາເຂົ້າດ້ວຍກັນ, ແລ້ວຄຳພະຍາກອນທີສອງກໍເຮັດໃຫ້ເຂົາຢືນຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນເຂັ້ມແຂງ. ໃນກໍລະນີຂອງດານີເອນ, ໃນຕອນທຳອິດ ທ່ານໄດ້ເຫັນນິມິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຊຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດການແຍກອອກເປັນສອງຈຳພວກ, ແລະຈາກນັ້ນ ທ່ານກໍໄດ້ຖືກສຳຜັດສາມເທື່ອ.

ເມື່ອລາວຖືກແຕະຕ້ອງເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ລາວບໍ່ມີເຫຼືອແຮງ, ລາວຢູ່ໃນການຫຼັບສະນິດຢ່າງເລິກ, ແລະໃບໜ້າຂອງລາວຄວ່ຳລົງກັບພື້ນ. ການຫຼັບເປັນຕົວແທນຂອງຄວາມຕາຍ. ແຕ່ລາວກໍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກກ່າວອອກມາ.

ແລ້ວກາບຣີເອນໄດ້ນຳດານີເອນໃຫ້ລົງຢູ່ເທິງມືແລະຫົວເຂົ່າຂອງຕົນ, ແລ້ວໄດ້ບັນຊາໃຫ້ລາວຢືນຂຶ້ນ, ແລະລາວກໍໄດ້ເຮັດຕາມ ແມ່ນແຕ່ກຳລັງສັ່ນຢູ່. ແລ້ວລາວກໍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງກາບຣີເອນ, ແຕ່ລາວຍັງຄົງເປັນໃບ້. ເອເຊກຽນກໍໄດ້ເຫັນນິມິດເຖິງພຣະຄຣິດເຊັ່ນກັນ ແລະມັນໄດ້ກ່ອນໃຫ້ເກີດລຳດັບເຫດການທີ່ຄ້າຍຄືກັນ.

ນິມິດນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ທັງເອເຊກຽນ ແລະ ດານີເອນຖືກຖ່ອມລົງຈົນເຖິງຜົງດິນ, ໃນສະພາບທີ່ພວກເຂົານອນກົ້ມໜ້າລົງເທິງພື້ນດິນ. ໃນສະພາບນັ້ນ ພວກເຂົາທັງສອງຍັງໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ພວກເຂົາທັງສອງກໍຖືກຍົກຂຶ້ນໃຫ້ຢືນເພື່ອຈະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກກ່າວແກ່ພວກເຂົາ, ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ “ພຣະວິນຍານກໍໄດ້ເຂົ້າມາໃນ” ພວກເຂົາ. ການປະສານຮ່ວມຂອງຄວາມເປັນພຣະຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍການຮັບເອົາພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງຖືກຖ່າຍທອດໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. “ພຣະວັດຈະນະ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖ່າຍທອດຄວາມເປັນພຣະເຂົ້າສູ່ມະນຸດຊາດ. ຄວາມຈິງນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຮັບຮູ້ ເພື່ອຈະເຂົ້າໃຈຄວາມໜັກແໜ້ນ ແລະ ຄວາມສຳຄັນຂອງປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນ ຊຶ່ງກາບຣີເອນໄດ້ຈັດຫາໃຫ້ດານີເອນໃນບົດທີສິບເອັດ. ປະຫວັດສາດຝ່າຍຄຳພະຍາກອນທີ່ຖືກນຳສະເໜີໃນບົດທີສິບເອັດ ແມ່ນຊ່ອງທາງທີ່ນ້ຳມັນບໍລິສຸດຖືກຖ່າຍທອດໄປສູ່ພວກພົມມະຈາຣີທີ່ມີປັນຍາ.

ກັບເອເຊກຽນ ທ່ານໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງໃນທັນທີວ່າ ທ່ານຈະຕ້ອງນໍາສະເໜີຂ່າວສານແກ່ອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນເອເຊກຽນກໍໄດ້ຖືກແຈ້ງໃຫ້ຮູ້ວ່າ ອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍຈະບໍ່ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງທ່ານ, ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນວົງວານແຫ່ງການກະບົດ. ປະສົບການຂອງເອເຊກຽນຄືກັບປະສົບການຂອງອິຊາຢາໃນບົດທີຫົກ, ແລະສະນັ້ນ ເທິງພະຍານສອງຄົນ ເມື່ອພຣະເຈົ້າປຸກດານີເອນໃຫ້ຕື່ນຈາກການນອນ, ຊຶ່ງເປັນສັນຍະລັກແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ດານີເອນໄດ້ຮັບຂ່າວສານສໍາລັບວົງວານແຫ່ງການກະບົດຂອງອັດເວນຕິສຶມແຫ່ງລາໂອດີເຊຍ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ຟັງ.

ແລ້ວດານີເອນໄດ້ຮັບການສຳຜັດເປັນຄັ້ງທີສອງ ໂດຍພຣະຄຣິດເອງ, ຜູ້ຊົງແຕະຕ້ອງຮິມຝີປາກຂອງດານີເອນ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ພຣະອົງເຄີຍແຕະຕ້ອງຮິມຝີປາກຂອງເອຊາຢາດ້ວຍຖ່ານໄຟຈາກແທ່ນບູຊາ. ແລ້ວດານີເອນຈຶ່ງສາມາດເວົ້າໄດ້, ແຕ່ລາວຍັງຄົງປາດສະຈາກກຳລັງ, ແລະຍັງບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈ. ຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນ, ລົມຫາຍໃຈມາພ້ອມກັບຂ່າວສານເລື່ອງ “ລົມທັງສີ່”, ຊຶ່ງເປັນຄຳພະຍາກອນຄັ້ງທີສອງຂອງເອເຊກຽນ. ຄຳພະຍາກອນຂອງເອເຊກຽນເລື່ອງລົມທັງສີ່ສອດຄ່ອງກັບການສຳຜັດຄັ້ງທີສາມຂອງດານີເອນ, ເພາະໃນເວລານັ້ນລົມຫາຍໃຈໄດ້ເຂົ້າສູ່ກະດູກທັງຫຼາຍ ແລະພວກມັນກໍຢືນຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນການສຳຜັດຄັ້ງທີສາມຂອງດານີເອນນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໄດ້ຮັບກຳລັງ.

ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ປະຊາຊົນໃນຍຸກສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍ ແລະໄດ້ເຂົ້າສູ່ເວລາແຫ່ງການຄອຍຖ້າຕາມຄຳອຸປະມາ. ປະຫວັດຂອງການປະທັບຕາໄດ້ຖືກສະແດງໄວ້ໃນປະຫວັດຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນເຖິງການກະບົດໃນປີ 1863. ເສັ້ນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນຢູ່ທີ່ນັ້ນຊ້ອນທັບກັບຊ່ວງຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ແຕ່ມັນຍັງຊ້ອນທັບກັບປະຫວັດຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍ. ປະກົດການແຫ່ງຄຳພະຍາກອນນີ້ຕັ້ງຢູ່ເທິງຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ວ່າ ສັນຍາລັກມີຄວາມໝາຍຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງປະການ, ແລະຄວາມໝາຍນັ້ນຈະຕ້ອງຖືກກຳນົດໂດຍບໍລິບົດທີ່ມັນຖືກນຳໄປປະຍຸກຕ໌ໃຊ້.

ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາການມາເຖິງແລະພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນອົງໃດອົງໜຶ່ງໃນສາມອົງນັ້ນ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນຖືກກໍານົດໂດຍລໍາດັບເຫດການອັນດຽວກັນ. ພວກເຂົາມາເຖິງໃນຈຸດເວລາທີ່ຄໍາພະຍາກອນທີ່ກ່ຽວພັນກັບພວກເຂົານັ້ນຖືກເປີດຜະນຶກ. ຄໍາພະຍາກອນນັ້ນຖືກຈັດວາງໄວ້ເທິງສາມຂັ້ນຕອນ: ການມາເຖິງຂອງມັນ, ການຮັບພະລັງອໍານາດຂອງມັນ, ແລະປະຕູທີ່ປິດລົງໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງມັນ. ພາຍໃນປະຫວັດສາດນັ້ນຍັງມີໝຸດໝາຍອື່ນໆອີກ, ແຕ່ສາມໝຸດໝາຍແຫ່ງການທົດສອບຂອງການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນທັງສາມອົງນັ້ນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍໝຸດໝາຍທໍາອິດທີ່ຄໍາພະຍາກອນຖືກເປີດຜະນຶກ. ຂ່າວສານທີ່ຖືກເປີດຜະນຶກນັ້ນໄດ້ຮັບພະລັງອໍານາດຜ່ານການຢືນຢັນ, ແລະການຢືນຢັນພ້ອມທັງການຮັບພະລັງອໍານາດນັ້ນ ຈຶ່ງກາຍເປັນການທົດສອບບັນດາຊາຍແລະຍິງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ. ບົດສະຫຼຸບຂອງປະຫວັດສາດນັ້ນນໍາໃຫ້ເກີດເຄື່ອງທົດສອບອັນເປັນຕົວຊີ້ຂາດ ຊຶ່ງສະແດງອອກວ່າ ບັນດາຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນການທົດສອບຄັ້ງທີສາມນັ້ນ ເປັນຄົນມີປັນຍາ ຫຼື ເປັນຄົນໂງ່.

ພາຍໃນປະຫວັດສາດຈາກວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ ທ່ານສາມາດຈຳແນກເຫັນທູດສະຫວັນສາມອົງໄດ້. ອົງທຳອິດໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ອົງທີສອງໄດ້ມາເຖິງໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະອົງທີສາມຈະມາເຖິງໃນກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາເຖິງໃນໄວໆນີ້ (ບົດທົດສອບຊີ້ຂາດ). ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ສອດຄ່ອງກັບວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ແລະ 1856 ສອດຄ່ອງກັບວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ແລະ 1863 ສອດຄ່ອງກັບກົດໝາຍວັນອາທິດ. ເມື່ອເປັນດັ່ງນັ້ນ, ຊ່ວງຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫາ 1863 ຍັງສອດຄ່ອງກັບຊ່ວງຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດດ້ວຍ, ເພາະວ່າວັນທີ 18 ກໍລະກົດແມ່ນການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງໃນປະຫວັດສາດແຫ່ງການປະທັບຕາ. ປະຫວັດສາດຕໍ່ໄປນີ້ຍັງຄົງຖືກຈຳແນກຢ່າງຖືກຕ້ອງວ່າເປັນພຽງໝຸດໝາຍຕ່າງໆຂອງທູດສະຫວັນໃດໆກໍຕາມ.

ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ໄດ້ມີຄວາມຈິງໜຶ່ງຖືກເປີດຜະນຶກອອກ ຊຶ່ງມີໄວ້ເພື່ອທົດສອບຄົນຮຸ່ນນັ້ນ. ຂັ້ນຕອນທີສອງໃນປະຫວັດສາດນັ້ນ ແມ່ນເມື່ອພະຍານທັງສອງຖືກຊຸບໃຫ້ຄືນມາ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກທົດສອບວ່າຈະຍອມຮັບແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນເວລານັ້ນຫຼືບໍ່, ຊຶ່ງກຳລັງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນຂະນະນີ້. ຕໍ່ມາ ໃນເວລາຂອງກົດວັນອາທິດ (ບົດທົດສອບຊີ້ຂາດ), ຈະຖືກເປີດເຜີຍວ່າໃຜເປັນ ແລະ ໃຜບໍ່ເປັນຍິງພົມມະຈາຣີທີ່ສະຫຼາດ. ເມື່ອພວກເຮົາພິຈາລະນາປະຫວັດສາດນັ້ນວ່າເປັນພຽງໂຄງສ້າງຂອງທູດສະຫວັນອົງດຽວ ແລ້ວນຳເອົາວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ໄປຈົນເຖິງການກະບົດຂອງປີ 1863 ມາທາບລົງເທິງປະຫວັດສາດຈາກວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຈົນເຖິງກົດວັນອາທິດ, ພວກເຮົາພົບວ່າໃນປີ 1849 ຊິດເຕີ ໄວທ໌ ໄດ້ລະບຸວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອຮວບຮວມຄົນທີ່ເຫຼືອຢູ່ແຫ່ງປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງ.

ນັບແຕ່ວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຫາ 1849, ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຖືກກະຈັດກະຈາຍ. ໃນປີ 1850 ພວກເຂົາໄດ້ຈັດທຳຕາຕະລາງຮາບາກຸກສະບັບທີສອງໃນສອງສະບັບນັ້ນ. ໃນເດືອນມັງກອນ 1851 ພວກເຂົາໄດ້ໂຄສະນາແຜນພາບໃໝ່ນັ້ນໃນ Review. ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຖືກກະຈັດກະຈາຍ, ແລະທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ມາພ້ອມກັບຄວາມສະຫວ່າງ. ແລ້ວພຣະເຈົ້າຈຶ່ງເລີ່ມຮວບຮວມພວກເຂົາອີກຄັ້ງ, ແລະຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ປະທານພາບສະແດງດ້ວຍສາຍຕາຂອງຂ່າວສານທີ່ພວກເຂົາຈະຕ້ອງປະກາດ, ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທຳໃນປີ 1842. ຄວາມສະຫວ່າງທີ່ມາເຖິງໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ແມ່ນການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້, ແລະມັນໄດ້ດຳເນີນຕໍ່ໄປພາຍໃຕ້ການຊົງນຳຂອງພຣະອົງໃຫ້ພັດທະນາ, ແລະໃນປີ 1856 ຈຸດຍອດສຸດທ້າຍຂອງຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນໄດ້ຖືກນຳສະເໜີ. ຄວາມສະຫວ່າງນັ້ນຢູ່ເທິງ “ເຈັດເທື່ອ,” ຊຶ່ງເປັນຄວາມສະຫວ່າງປະການທຳອິດທີ່ William Miller ໄດ້ຮັບຮູ້, ແລະຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງວ່າເປັນໜຶ່ງໃນຄຳພະຍາກອນທີ່ໄດ້ສຳເລັດໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844.

ແສງສະຫວ່າງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ໃນປີ 1856 ແມ່ນທັງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານແກ່ Miller ຜູ້ສານຂອງທູດສະຫວັນອົງທຳອິດ ແຕ່ພ້ອມກັນນັ້ນກໍແມ່ນແສງສະຫວ່າງສຸດທ້າຍຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສາມ ທີ່ໄດ້ຖືກປະທານໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844. ການປະຕິເສດແສງສະຫວ່າງໃນປີ 1856 ແມ່ນທັງການປະຕິເສດການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນປີ 1798 ແຕ່ກໍແມ່ນການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ດ້ວຍ, ແລະມັນໄດ້ຖືກປະຕິເສດໂດຍຜູ້ທີ່ໃນເວລາ ແລະ ສະຖານທີ່ນັ້ນໄດ້ປ່ຽນຜ່ານຈາກປະສົບການຂອງ Philadelphia ໄປສູ່ປະສົບການຂອງ Laodicea. ການກະບົດໃນປີ 1863 ແມ່ນຄັ້ງທີສາມ ແລະ ເປັນບົດທົດສອບຊີ້ຂາດ, ຊຶ່ງໄດ້ຖືກສະແດງອອກໂດຍແຜນພູມປອມທີ່ໄດ້ລຶບເອົາແສງສະຫວ່າງຂອງ “ເຈັດເທື່ອ” ອອກ.

ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແກ່ຂະບວນການຟີລາເດນເຟຍຂອງທູດອົງທຳອິດ ໂດຍພຣະເຈົ້າຊົງຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງປົກຄຸມຄວາມຜິດພາດໃນບາງຕົວເລກເທິງແຜນພັບບຸກເບີກປີ 1843. ຄວາມຜິດຫວັງຄັ້ງທໍາອິດໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນແກ່ຂະບວນການລາໂອດີເຊຍຂອງທູດອົງທີສາມ ໂດຍມະນຸດໄດ້ບໍ່ໃສ່ໃຈວ່າໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ພຣະຄຣິດໄດ້ຊູພຣະຫັດຂອງພຣະອົງຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ ແລະຊົງປະຕິຍານວ່າ ເວລາຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປ. ໃນວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020 ຂ່າວສານໜຶ່ງໄດ້ຖືກເປີດຜະນຶກ ເພື່ອຈະທົດສອບບັນດາພົມມະຈັນໃນຊົ່ວອາຍຸນີ້. ດັ່ງເຊັ່ນໃນປີ 1850 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນປີ 2023 ໄດ້ຊົງຍື່ນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຂອງເອເຊກຽນເຂົ້າດ້ວຍກັນ ຊຶ່ງໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020. ຮອດປີ 1851 ໄດ້ມີພາບສະແດງຂອງຂ່າວສານແບບໃໝ່ ຊຶ່ງເປັນການສໍາເລັດຕາມຄໍາພະຍາກອນໃນພຣະທຳ Habakkuk ບົດທີສອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຊີ້ບອກວ່າ ຫຼັງຈາກປີ 2023 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຊົງມີທຸງໝາຍອັນມີຊີວິດອັນໃໝ່ເພື່ອຊູຂຶ້ນ ຊຶ່ງໄດ້ຖືກພິມພຽງໂດຍໂຕະສອງແຜ່ນຂອງ Habakkuk.

ແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນຂອງຮາບາກຸກໄດ້ຖືກເປັນແບບໂດຍແຜ່ນຈາລຶກສອງແຜ່ນແຫ່ງພຣະບັນຍັດສິບປະການ ແລະຍັງໂດຍເຂົ້າຈີ່ຖວາຍແບບໂບກສອງກ້ອນໃນເທດສະການເພັນເຕກອດອີກດ້ວຍ. ຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນໄດ້ຖືກລະບຸວ່າເປັນການຖວາຍຜົນແຮກ, ແລະພວກເຂົາຄືຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະທຳມາລາກີທີ່ເປັນຕົວແທນຂອງການຖວາຍນັ້ນດັ່ງຄຳວ່າ “ໃນວັນເກົ່າກ່ອນ, ດັ່ງໃນປີກ່ອນໆ.” ພວກເຂົາຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນການຖວາຍແບບໂບກ ເພື່ອໃຫ້ຊາວໂລກທັງປວງໄດ້ເຫັນ.

ການປຸກໃຫ້ຕື່ນຂຶ້ນຂອງຄົນໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້ດ້ວຍກັນ, ແລະການຮວບຮວມນັ້ນສຳເລັດໄດ້ໂດຍພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ, ເພາະກະດູກທີ່ຕາຍແລ້ວຂອງເອເຊກຽນຖືກຮວບຮວມເຂົ້າໄວ້ໂດຍການໄດ້ຍິນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ພວກມັນຍັງຕາຍຢູ່. ເອເຊກຽນເປັນຕົວແທນຂອງເຄື່ອງມືມະນຸດທີ່ປະກາດຂ່າວສານທີ່ຮວບຮວມກະດູກເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຢືດພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງເພື່ອຮວບຮວມຜູ້ທີ່ເຫຼືອຢູ່ຂອງພຣະອົງ. ເອຊາຢາ, ເຢເຣມີຢາ, ດານີເອນ, ໂຢຮັນ ແລະ ເອເຊກຽນ ລ້ວນລະບຸເຖິງອົງປະກອບຝ່າຍມະນຸດທີ່ນຳສົ່ງຂ່າວສານອັນມາຈາກພຣະເຈົ້າໄປຫາກະດູກແຫ້ງທີ່ຕາຍແລ້ວ.

ເມື່ອກະດູກຖືກຮວບຮວມແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງເປີດເຜີຍການເພີ່ມພູນແຫ່ງຄວາມຮູ້ ຊຶ່ງຖືກແກະອອກຈາກການປະທັບຕາພຽງກ່ອນທີ່ເວລາແຫ່ງການທົດລອງຈະປິດລົງ, ແລະຄວາມຮູ້ນັ້ນຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍ “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວາລະສຸດທ້າຍ.” ໃນຄຳພະຍາກອນທີສອງຂອງເອເຊກຽນ, ແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກແກະອອກຈາກການປະທັບຕານັ້ນ ແມ່ນວິບັດຄັ້ງທີສາມ, ຊຶ່ງເປັນຂ່າວສານຂອງລົມຕາເວັນອອກທີ່ເປົ່າລົມແຫ່ງຊີວິດເຂົ້າໃນກະດູກ ແລະກໍໃຫ້ພວກມັນຢືນຂຶ້ນເປັນກອງທັບອັນມີອຳນາດ. ແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍແກ່ດານີເອນ ແມ່ນແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອໃນບົດທີສິບເອັດ. ເມື່ອຮ່ວມກັນແລ້ວ ເອເຊກຽນແລະດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງ “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວກັບວາລະສຸດທ້າຍ,” ຊຶ່ງແມ່ນຂ່າວສານຂອງລົມ (ຕາເວັນອອກ) ແລະກະສັດແຫ່ງ (ທິດເໜືອ).

ໃນປີ 1856 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ມີພຣະປະສົງທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະລາຊະກິດການປະທັບຕາແກ່ປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງສຳເລັດລົງ, ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ກະບົດ. ຂ່າວສານທີ່ພຣະອົງຕັ້ງພຣະໄວ້ທີ່ຈະໃຊ້ເພື່ອນຳພວກເຂົາອອກຈາກສະພາບ Laodicean ຂອງພວກເຂົາ ຄື “ເຈັດເທື່ອ” ໃນ Leviticus ບົດ 26. ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເລີ່ມຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນເດືອນກໍລະກົດ, 2023, ພຣະອົງໄດ້ນຳສະເໜີຂ່າວສານເລື່ອງ “ເຈັດເທື່ອ” ແກ່ພວກເຂົາອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ແລະ ທ່າມກາງສິ່ງອື່ນໆ ພຣະອົງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນວັນລຶບມົນທິນແບບຕົວແທນສົມບູນ ແກຣ່ງແຫ່ງ Jubilee ຈະຕ້ອງດັງຂຶ້ນ, ຊຶ່ງກໍແມ່ນເວລາທີ່ແກຣ່ງທີເຈັດຈະຕ້ອງດັງຂຶ້ນດ້ວຍເຊັ່ນກັນ. ແກຣ່ງແຫ່ງ Jubilee ເປັນສັນຍະລັກຂອງ “ເຈັດເທື່ອ,” ແລະ ແກຣ່ງທີເຈັດຄືຄວາມວິບັດປະການທີສາມ. ເມື່ອ Michael ໄດ້ລົງມາໃນ Daniel ບົດ 10, Daniel ເປັນຕົວແທນຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບປະສົບການຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ອະທິຖານຄຳອະທິຖານຂອງ Leviticus ບົດ 26, ແລະ ຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຄວາມລັບທາງຄຳພະຍາກອນຂອງ Daniel ບົດ 2.

ດານີເອນເປັນຕົວແທນຂອງບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກຮຽກໂຮມໂດຍພຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະຕໍ່ມາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ ໄດ້ຮັບກຳລັງເພື່ອປະກາດຂ່າວສານແຫ່ງທິດຕາເວັນອອກແລະທິດເໜືອ. ພວກເຂົາປະກາດຂ່າວສານນັ້ນຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້. ຂະບວນການແຫ່ງການຍົກກອງທັບນັ້ນຂຶ້ນເປັນຫົວຂໍ້ຄຳພະຍາກອນທີ່ລະອຽດຢ່າງຫຼາຍ, ແລະຈຸດເວລາທີ່ພຣະພາວະເລີ່ມຖືກນຳມາຮ່ວມກັບມະນຸດສະພາບ ໃນການສຳເລັດຕາມການປະທັບຕາຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນຳສະເໜີໄວ້ໃນຂໍ້ສິບເອັດຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດ. ປະຫວັດສາດທີ່ຖືກນຳສະເໜີຕັ້ງແຕ່ຂໍ້ໜຶ່ງຂອງດານີເອນບົດທີສິບເອັດຈົນເຖິງຂໍ້ສິບຫົກ ເປັນການເຕັມສ່ວນຂອງປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ ນັ້ນຄື “ສ່ວນນັ້ນຂອງຄຳພະຍາກອນໃນພຣະທຳດານີເອນທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບວັນສຸດທ້າຍ.”

ເມື່ອພວກເຮົາເລີ່ມພິຈາລະນາຂໍ້ທີ່ສິບສາມເຖິງສິບຫ້າໃນດານີເອນບົດທີ 11, ຊຶ່ງໄດ້ສຳເລັດເປັນຄັ້ງທໍາອິດໃນຍຸດທະການປານຽມ ໃນປີ 200 ກ່ອນ ຄ.ສ., ການເຂົ້າໃຈຄວາມສຳຄັນຂອງຂໍ້ເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງຈໍາເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ປານຽມແມ່ນສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມໃນຈໍານວນສາມຄັ້ງ. ຍຸດທະການຄັ້ງທໍາອິດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍໄຊຊະນະຂອງສັນຕະປາປາ ແລະກອງທັບຕົວແທນຂອງມັນ ຄື ສະຫະລັດອາເມຣິກາ ໃນປີ 1989. ຍຸດທະການຕໍ່ໄປ ຊຶ່ງຖືກແທນໂດຍຂໍ້ທີ່ສິບເອັດ ແລະ ສິບສອງ, ແລະໄດ້ສຳເລັດໂດຍຍຸດທະການຣາເຟຍ, ກະສັດຝ່າຍໃຕ້ (ຣັດເຊຍ), ຈະເອົາຊະນະກະສັດຝ່າຍເໜືອ ແລະກອງທັບຕົວແທນຂອງມັນ ໃນຢູເຄຣນ. ຍຸດທະການຄັ້ງທີສາມຈະເປັນເໝືອນຄັ້ງທໍາອິດ ໂດຍທີ່ສັນຕະປາປາ (ກະສັດຝ່າຍເໜືອ) ຈະມີໄຊຊະນະເໜືອລັດທິຄອມມູນິດ (ສະຫະປະຊາຊາດ), ດ້ວຍກອງທັບຕົວແທນຂອງມັນ (ສະຫະລັດອາເມຣິກາ). ແຕ່ສົງຄາມຕົວແທນຄັ້ງທີສາມ ຊຶ່ງແມ່ນຍຸດທະການປານຽມ ຈະເປັນການເລີ່ມຕົ້ນສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ III ອີກດ້ວຍ.

ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ການສຶກສານີ້ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.