ພວກເຮົາກຳລັງນຳເອົາແນວສາຍຂອງລະບົບສັນຕະປາປາ, ແນວສາຍຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນທີ່ໄດ້ຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ, ແນວສາຍຂອງພຣະຄຣິດສາສະໜາໂປຣເຕສແຕນທີ່ໄດ້ຖອຍຫຼັງຈາກຄວາມເຊື່ອ, ແລະແນວສາຍຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ເຂົ້າໄປໃນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກຊ່ອນໄວ້ຂອງຂໍ້ສີ່ສິບ ໃນດານີເອນ ບົດທີ 11. ໃນຂະນະນີ້ ພວກເຮົາກຳລັງກ່າວເຖິງວ່າ ພຣະຄຣິດຊົງຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງສອງຄັ້ງ, ແລະບັນດາພາບປຽບທຽບທັງປວງຂອງການຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ ລ້ວນແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງຂະບວນການປະທັບຕາຂັ້ນສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ.
ເມື່ອສັນຍະລັກແຫ່ງພຣະເຈົ້າສະເດັດລົງມາໃນເສັ້ນແຫ່ງການປະຕິຮູບ ຈາກນັ້ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຮວບຮວມຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກໄວ້ກຸ່ມໜຶ່ງ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນພວກເຂົາກໍຖືກທົດສອບ. ເມື່ອຂະບວນການທົດສອບສິ້ນສຸດລົງ ກໍເກີດການກະຈັດກະຈາຍ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງຮວບຮວມຊົນຊາດທີ່ຖືກເລືອກໄວ້ນັ້ນເປັນຄັ້ງທີສອງ ເຖິງແມ່ນວ່າຫຼາຍຄົນຖືກປະຖິ້ມໄວ້ຂ້າງຫຼັງເນື່ອງຈາກບໍ່ຜ່ານຂະບວນການທົດສອບກໍຕາມ. ພຣະຄຣິດໄດ້ເລີ່ມຮວບຮວມພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໃນເວລາຮັບບັບຕິສະມາ ແລະທີ່ໄມ້ກາງແຂນ ພວກສາວົກກໍໄດ້ກະຈັດກະຈາຍໄປ. ຫຼັງຈາກການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງໄດ້ຮວບຮວມພວກສາວົກຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງກ່ອນເຖິງ Pentecost. ເສັ້ນນີ້ໄດ້ຊີ້ບອກວ່າ ການຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງນັ້ນສຳເລັດລົງເຫນືອກຸ່ມໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ ກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດເລັກນ້ອຍ ຊຶ່ງຖືກແບບຢ່າງໂດຍ Pentecost. ໄມ້ກາງແຂນຊີ້ບອກເຖິງຄວາມຜິດຫວັງ ແລ້ວຕາມມາດ້ວຍການຮວບຮວມເປັນຄັ້ງທີສອງ.
ການຊຸມນຸມເທື່ອທີສອງຫຼັງຈາກໄມ້ກາງແຂນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ສະເດັດລົງມາພາຍຫຼັງຈາກການເຂົ້າເຝົ້າພຣະບິດາຂອງພຣະອົງ ຫຼັງຈາກການຟື້ນຄືນພຣະຊົນຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອສັນຍາລັກອັນຊົງພຣະເຈົ້າສະເດັດລົງມາ ປະຊາກອນຂອງພຣະເຈົ້າພຶງຮັບປະທານຂ່າວສານນັ້ນ, ແລະຫຼັງຈາກພຣະຄຣິດສະເດັດລົງມາແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຊົງຮັບປະທານອາຫານຮ່ວມກັບພວກສາວົກ.
ແລະເຫດການໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນວ່າ ເມື່ອພຣະອົງປະທັບນັ່ງຮ່ວມໂຕະກັບເຂົາທັງຫຼາຍ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງຮັບເອົາເຂົ້າຈີ່ ແລະຊົງອວຍພອນ ແລ້ວຊົງຫັກ ແລະປະທານໃຫ້ແກ່ເຂົາ. ແລ້ວຕາຂອງເຂົາທັງຫຼາຍກໍຖືກເປີດອອກ ແລະເຂົາກໍຈື່ຈັກພຣະອົງ; ແລະພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງເຂົາ. ລູກາ 24:30, 31.
ໃນການຊຸມນຸມຄັ້ງທີສອງຫຼັງຈາກໄມ້ກາງແຂນ ພຣະຄຣິດໄດ້ “ຫາຍໃຈ” ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃສ່ເຫຼົ່າສາວົກຂອງພຣະອົງ.
“ການກະທຳຂອງພຣະຄຣິດໃນການຊົງລົມຫາຍໃຈເທິງພວກສາວົກຂອງພຣະອົງໃຫ້ຮັບພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແລະໃນການປະທານສັນຕິສຸກຂອງພຣະອົງແກ່ພວກເຂົາ, ກໍເປັນດັ່ງຢອດນ້ຳພຽງບໍ່ກີ່ຢອດກ່ອນຫ່າຝົນອັນອຸດົມສົມບູນທີ່ຈະຖືກປະທານໃນວັນເພນເຕຄອດ.” Spirit of Prophecy, ເຫຼັ້ມ 3, 243.
ໃນການຊຸມນຸມຄັ້ງທີສອງພາຍຫຼັງຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 19 ເມສາ 1844, ພຣະຄຣິດໄດ້ຖອນພຣະຫັດຂອງພຣະອົງອອກຈາກຄວາມຜິດພາດຂອງປີ 1843.
“ບັນດາຜູ້ສັດຊື່ ແຕ່ຜິດຫວັງເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈໄດ້ວ່າ ເປັນເຫດໃດພຣະອົງຜູ້ເປັນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ສະເດັດມາ ບໍ່ໄດ້ຖືກປະໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມມືດ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ຖືກນຳພາໃຫ້ກັບໄປຫາພຣະຄຳພີຂອງຕົນ ເພື່ອຄົ້ນຄວ້າໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນ. ພຣະຫັດຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຖືກຍົກອອກຈາກຕົວເລກທັງຫຼາຍ, ແລະຄວາມຜິດພາດນັ້ນກໍໄດ້ຖືກອະທິບາຍ. ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນວ່າ ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ໄປເຖິງປີ 1844, ແລະຫຼັກຖານອັນດຽວກັນທີ່ພວກເຂົາເຄີຍນຳສະເໜີເພື່ອສະແດງວ່າ ໄລຍະເວລາແຫ່ງຄຳພະຍາກອນໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1843 ນັ້ນ ພິສູດວ່າມັນຈະສິ້ນສຸດລົງໃນປີ 1844.” Early Writings, 237.
ໃນເວລາແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງ ທູດສະຫວັນອົງທີສອງໄດ້ລົງມາພ້ອມກັບ “ໜັງສືຂຽນໃນມືຂອງລາວ.”
“ທູດສະຫວັນຜູ້ມີລິດອຳນາດອີກອົງໜຶ່ງໄດ້ຮັບການມອບໝາຍໃຫ້ລົງມາຍັງໂລກ. ພຣະເຢຊູໄດ້ວາງໜັງສືຂຽນໜຶ່ງໄວ້ໃນມືຂອງທ່ານ, ແລະເມື່ອທ່ານມາເຖິງໂລກ ທ່ານໄດ້ຮ້ອງປະກາດວ່າ, ‘ບາບີໂລນໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ, ໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ.’” Early Writings, 247.
ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບທີ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນກັບການມາເຖິງຂອງທູດສະຫວັນອົງທີສອງ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຖືກເທລົງມາ ແລະ ຂ່າວສານນັ້ນໄດ້ແຜ່ອອກໄປດັ່ງຄື້ນນ້ຳຫຼາຍ. ຂະບວນການແຫ່ງການທົດສອບນັ້ນໄດ້ຖືກຊີ້ບອກຢ່າງແຈ້ງຊັດພາຍຫຼັງໄມ້ກາງແຂນ ເມື່ອຊ່ວງເວລາຈົນເຖິງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນວັນເພນເຕກອດ ໄດ້ຖືກນຳໜ້າໂດຍລະຍະເວລາຫ້າສິບວັນ ຊຶ່ງໃນລະຍະນັ້ນເອງປະກອບດ້ວຍຊ່ວງເວລາສີ່ສິບວັນ ຕາມດ້ວຍຊ່ວງເວລາສິບວັນ ຊຶ່ງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງໃນວັນເພນເຕກອດ.
“ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງຍົກຈິດໃຈຂຶ້ນຫາພຣະອົງໃນການອະທິຖານຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ. ພາຍຫຼັງທີ່ພວກສາວົກໃນຍຸກຕົ້ນໄດ້ໃຊ້ເວລາສິບວັນໃນການວິງວອນ, ຫຼັງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງທັງປວງໄດ້ຖືກລະທິ້ງໄປ, ແລະພວກເຂົາໄດ້ສາມັກຄີກັນໃນການສຳຫຼວດຫົວໃຈຢ່າງເລິກຊຶ້ງ, ແລະໃນການສາລະພາບ ແລະການລະຖິ້ມບາບ, ແລະໃນການເຂົ້າມາຮ່ວມກັນໃນສາມັກຄີທຳອັນບໍລິສຸດ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈຶ່ງໄດ້ສະເດັດລົງມາເຫນືອພວກເຂົາ, ແລະພຣະສັນຍາຂອງພຣະຄຣິດກໍໄດ້ສຳເລັດ. ມີການເທລົງມາຢ່າງອັດສະຈັນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ທັນໃດນັ້ນກໍມີສຽງມາຈາກສະຫວັນ ດັ່ງສຽງລົມກ້າແຮງພັດມາ, ແລະມັນໄດ້ເຕັມທົ່ວເຮືອນທັງຫຼັງທີ່ພວກເຂົານັ່ງຢູ່. ‘ແລະໃນວັນນັ້ນເອງ ມີຄົນຖືກເພີ່ມເຂົ້າກັບພວກເຂົາປະມານສາມພັນຈິດວິນຍານ.’” Review and Herald, March 11, 1909.
ໃນຊ່ວງສີ່ສິບວັນນັ້ນ ພຣະຄຣິດໄດ້ປະທັບຢູ່ແລະສັ່ງສອນພວກສາວົກ ແລ້ວຈຶ່ງສະເດັດຂຶ້ນໄປ. ສິບວັນທີ່ຕິດຕາມມາເປັນໄລຍະແຫ່ງການຕຽມພ້ອມລ່ວງໜ້າກ່ອນການເທລົງມາຢ່າງອຸດົມໃນວັນເພນເຕກອດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ສີ່ສິບວັນແຫ່ງການສັ່ງສອນທີ່ຕິດຕາມຫຼັງຈາກໄມ້ກາງແຂນ ສອດຄ່ອງກັບວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ຈົນເຖິງການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ໃນວັນທີ 12 ສິງຫາ 1844. ສິບວັນທີ່ນຳໜ້າວັນເພນເຕກອດ ເປັນຕົວແທນຂອງຊ່ວງວັນທີ 12 ຫາ 17 ສິງຫາ 1844 ເມື່ອພວກ Millerites ໄດ້ເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນໃນຂ່າວສານເລື່ອງສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນ ທີ່ Samuel Snow ໄດ້ນຳມາ. ໃນການປະຊຸມຄ້າຍນັ້ນ ສອງຈຳພວກໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍອອກມາ ແລະມີພຽງຈຳພວກດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຮັບການເທລົງມາຢ່າງອຸດົມແຫ່ງວັນເພນເຕກອດໃນຕອນສຸດທ້າຍຂອງການປະຊຸມ. ໃນໄລຍະນັ້ນທີ່ຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍສີ່ສິບວັນ ຈຳພວກໜຶ່ງໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງສອນ ແລະອີກຈຳພວກໜຶ່ງໄດ້ປະຕິເສດຄຳສັ່ງສອນນັ້ນ. ເມື່ອສຽງຮ້ອງຕອນທ່ຽງຄືນມາເຖິງ ຈຳພວກໜຶ່ງມີນ້ຳມັນ ແຕ່ອີກຈຳພວກໜຶ່ງບໍ່ມີ.
“‘ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າບ່າວຊັກຊ້າຢູ່ນັ້ນ, ພວກນາງທັງໝົດກໍພາກັນງ່ວງ ແລະ ຫຼັບໄປ.’ ດ້ວຍການທີ່ເຈົ້າບ່າວຊັກຊ້ານັ້ນ ໄດ້ຖືກໃຊ້ເປັນພາບແທນຂອງການຜ່ານພົ້ນໄປຂອງເວລາທີ່ຄາດໝາຍວ່າພຣະອົງຈະສະເດັດມາ, ຄວາມຜິດຫວັງ, ແລະ ການຊັກຊ້າທີ່ເບິ່ງປານດັ່ງວ່າມີຢູ່. ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມບໍ່ແນ່ນອນນີ້ ຄວາມສົນໃຈຂອງຜູ້ທີ່ຕື້ນເຂີນ ແລະ ບໍ່ເຕັມໃຈຈິງ ກໍເລີ່ມຫວັ່ນໄຫວໃນບໍ່ຊ້າ, ແລະ ຄວາມພາກພຽນຂອງເຂົາກໍຜ່ອນຄາຍລົງ; ແຕ່ຜູ້ທີ່ຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຮູ້ພຣະຄຳພີດ້ວຍຕົນເອງ ມີສີລາຢູ່ໃຕ້ເທົ້າຂອງເຂົາ ຊຶ່ງຄື້ນແຫ່ງຄວາມຜິດຫວັງບໍ່ອາດຊຳລະພັດໄປໄດ້. ‘ພວກນາງທັງໝົດກໍພາກັນງ່ວງ ແລະ ຫຼັບໄປ;’ ກຸ່ມໜຶ່ງຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ໃສ່ໃຈ ແລະ ການປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນ, ອີກກຸ່ມໜຶ່ງລໍຖ້າຢ່າງອົດທົນຈົນກວ່າແສງສະຫວ່າງທີ່ແຈ້ງກວ່ານັ້ນຈະຖືກປະທານໃຫ້. ແຕ່ໃນຄືນແຫ່ງການທົດລອງນັ້ນ ຝ່າຍຫຼັງເບິ່ງຄືວ່າໄດ້ສູນເສຍຄວາມເຜົາຜານ ແລະ ຄວາມອຸທິດຕົນຂອງຕົນໄປບາງສ່ວນ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຕັມໃຈຈິງ ແລະ ຕື້ນເຂີນ ບໍ່ອາດພຶງພາຄວາມເຊື່ອຂອງພີ່ນ້ອງຮ່ວມຄວາມເຊື່ອຂອງຕົນໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ແຕ່ລະຄົນຈະຕ້ອງຢືນຢູ່ ຫຼື ລົ້ມລົງດ້ວຍຕົນເອງ.” The Great Controversy, 395.
ໃນລະຫວ່າງສິບວັນທີ່ນຳໄປສູ່ວັນເພນເຕຄອສ ແລະໃນຊ່ວງເວລາຂອງການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter, ພຣະຄຣິດໄດ້ຮວບຮວມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເປັນຄັ້ງທີສອງ ລ່ວງໜ້າກ່ອນທີ່ປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນຈະນຳຂ່າວສານຂອງພຣະອົງໄປສູ່ໂລກ. ເມື່ອທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ລົງມາໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844, ຝູງນ້ອຍນັ້ນໄດ້ຜິດຫວັງແລະກະຈັດກະຈາຍອີກຄັ້ງ, ແຕ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງການສັ່ງສອນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນໃນວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ເມື່ອພຣະຄຣິດໄດ້ນຳປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຂົ້າໄປໃນບ່ອນບໍລິສຸດທີ່ສຸດ. ໃນປີ 1849, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຢືດມືຂອງພຣະອົງອອກເປັນຄັ້ງທີສອງ ເພື່ອຮວບຮວມອີກຄັ້ງບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ຮວບຮວມອອກມາຈາກຄວາມຜິດຫວັງໃນວັນທີ 19 ເມສາ ແລະ 22 ຕຸລາ 1844.
ໃນປີ 1844, ຄໍາແນະນໍານັ້ນແມ່ນກ່ຽວກັບຂ່າວສານທີ່ທູດສະຫວັນອົງທີສາມໄດ້ຖືຢູ່ໃນມືເມື່ອທ່ານລົງມາ, ແຕ່ໃນ “ໄລຍະແຫ່ງຄວາມສົງໄສແລະຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ” ທີ່ຕິດຕາມຫຼັງຄວາມຜິດຫວັງອັນໃຫຍ່, ຄົນຈໍານວນຫຼາຍໄດ້ສູນເສຍເສັ້ນທາງຂອງຕົນ. ພໍຮອດປີ 1849, ວຽກງານແຫ່ງການຮວບຮວມຝູງນ້ອຍທີ່ກະຈັດກະຈາຍນັ້ນໄດ້ຖືກເລີ່ມຂຶ້ນ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ປະຫວັດສາດນັ້ນໄດ້ສະແດງໄວ້ ຄືຄວາມພ່າຍແພ້ໃນປີ 1863, ແລະ Kadesh ຄັ້ງທໍາອິດສໍາລັບອິດສະຣາເອນສະໄໝໃໝ່. ໄຊຊະນະໃນອະນາຄົດຂອງໜຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນຄົນ ແລະວຽກງານຂອງພວກເຂົາທີ່ Kadesh ຄັ້ງທີສອງ ໄດ້ຖືກເລື່ອນອອກໄປ.
ເມື່ອອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສະເດັດລົງມາໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ພຣະອົງໄດ້ຊຸມນຸມປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນຍຸກສຸດທ້າຍ, ປະທານອາຫານຝ່າຍວິນຍານຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ກິນ, ຊົງລົມພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງເໜືອປະຊາຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງເລີ່ມປະພົມຝົນປາຍລະດູ, ແລະພຣະອົງຍັງໄດ້ລິເລີ່ມຂະບວນການທົດສອບອັນໜຶ່ງ ຊຶ່ງໄດ້ນໍາໄປສູ່ວັນທີ 18 ກໍລະກົດ 2020, ເມື່ອປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງໃນຍຸກສຸດທ້າຍໄດ້ຜິດຫວັງແລະຖືກກະຈັດກະຈາຍ. ເປັນເວລາສາມວັນເຄິ່ງ ພວກເຂົາໄດ້ນອນຕາຍຢູ່ໃນຖະໜົນ. ທັງສາມວັນເຄິ່ງ ແລະ ໄລຍະເວລາສີ່ສິບວັນໃນສະໄໝຂອງພຣະຄຣິດ ລ້ວນເປັນຕົວແທນຂອງຖິ່ນທຸລະກັນດານ. ສິ່ງນີ້ຍັງຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໄລຍະເວລາຈາກວັນທີ 19 ເມສາ 1844 ຈົນເຖິງວັນທີ 12 ສິງຫາ 1844, ແລະຍັງໂດຍໄລຍະເວລາຈາກວັນທີ 22 ຕຸລາ 1844 ຈົນເຖິງ 1849.
ຕັ້ງແຕ່ເດືອນກໍລະກົດ ຄ.ສ. 2023 ຈົນເຖິງກົດໝາຍວັນອາທິດ, ຊຶ່ງແມ່ນສິບວັນທີ່ນຳໜ້າເພນເຕກອດ, ການປະຊຸມຄ້າຍທີ່ Exeter ຕັ້ງແຕ່ວັນທີ 12 ສິງຫາ ຈົນເຖິງວັນທີ 17 ສິງຫາ, ແລະໄລຍະເວລາຕັ້ງແຕ່ປີ 1849 ຈົນເຖິງ 1863, ລ້ວນສອດຄ່ອງກັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົວແທນຂອງໄລຍະເວລາແຫ່ງການຮວບຮວມຄັ້ງທີສອງຂອງປະຊາຊົນໃນວັນສຸດທ້າຍຂອງພຣະເຈົ້າ. ໄລຍະເວລາຕັ້ງແຕ່ຄວາມຜິດຫວັງຈົນເຖິງການເທລົງມາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງໄລຍະທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນ.
ພາຍໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮືອນຂອງຂໍ້ສີ່ສິບໃນດານີເອນບົດທີສິບເອັດ ໄດ້ມີການນຳສະເໜີເສັ້ນສາຍຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ (ຄຣິສຕະຈັກຕາມນາມ), ເສັ້ນສາຍຂອງແອັດເວນຕິດເຊວັນ-ເດ ແບບລາໂອດີເຊຍ (ແອັດເວນຕິດຕາມນາມ), ເສັ້ນສາຍຂອງຄາທອລິກ, ແລະເສັ້ນສາຍຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງ ລ້ວນຖືກນຳສະເໜີຢູ່ທັງໝົດ. ເສັ້ນສາຍທັງສີ່ນັ້ນໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນໂປຣແຕສແຕນທີ່ແທ້ຈິງໃນການໂຕ້ແຍ້ງກັບສະຫະພັນສາມສ່ວນຂອງມັງກອນ (ຢູດາ), ສັດຮ້າຍ (ຄາທອລິກ) ແລະຜູ້ພະຍາກອນເທັດ (ໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ).
ພາຍໃນປະຫວັດສາດທີ່ຊ່ອນເຮັ້ນດຽວກັນນັ້ນ ແນວສາຍຂອງລັດທິຣີພັບລິກັນທີ່ຫຼົງຖອຍກໍຖືກສະແດງໄວ້ເຊັ່ນດຽວກັນ. ພາຍໃນແນວສາຍນັ້ນ ຄວາມຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງພັກ Democrat (ມັງກອນ) ແລະພັກ Republican (ຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍ) ຖືກນຳສະເໜີໄວ້. ພັກ Republican ຈະເປັນຝ່າຍນຳໜ້າໃນການສ້າງຮູບຈຳລອງໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ, ແລະໃນການກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ມັນກໍສະແດງລັກສະນະຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍ (ລະບົບສັນຕະປາປາ). ໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ລະບົບສັນຕະປາປາ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ ແລະເປັນສັດຮ້າຍດ້ວຍນັ້ນ ໄດ້ຮັບເອຢິບ (ມັງກອນ) ເປັນຄ່າຕອບແທນສຳລັບການບໍລິການທີ່ໄດ້ກະທຳ ໃນການຖືກນຳໃຊ້ໂດຍພຣະເຈົ້າເປັນເຄື່ອງມືແຫ່ງການພິພາກສາ.
ບຸດແຫ່ງມະນຸດເອີຍ, ເນບູຄັດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ ໄດ້ໃຫ້ກອງທັບຂອງຕົນຮັບໃຊ້ໃນການຮົບອັນໜັກກ້າຕໍ່ເມືອງຕີໂຣ; ຫົວທຸກຫົວຖືກເຮັດໃຫ້ລ້ານ, ແລະ ບ່າທຸກບ່າຖືກຖອກຖະຫຼອກ; ແຕ່ທ່ານບໍ່ໄດ້ຮັບຄ່າຈ້າງ ທັງກອງທັບຂອງທ່ານດ້ວຍ ຈາກເມືອງຕີໂຣ ສຳລັບການຮັບໃຊ້ທີ່ເຂົາໄດ້ຮັບໃຊ້ຕໍ່ມັນ. ເພາະສະນັ້ນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້ວ່າ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະມອບແຜ່ນດິນເອຢິບໃຫ້ແກ່ເນບູຄັດເນັດຊາ ກະສັດແຫ່ງບາບີໂລນ; ແລະ ທ່ານຈະຍຶດເອົາຝູງຊົນອັນຫຼວງຫຼາຍຂອງນາງ, ແລະ ຍຶດເອົາຂອງລິບ, ແລະ ຍຶດເອົາຂອງປົ້ນ; ແລະ ນັ້ນຈະເປັນຄ່າຈ້າງໃຫ້ແກ່ກອງທັບຂອງທ່ານ. ເຮົາໄດ້ໃຫ້ແຜ່ນດິນເອຢິບແກ່ທ່ານ ເປັນບຳເໜັດສຳລັບແຮງງານທີ່ທ່ານໄດ້ຮັບໃຊ້ຕໍ່ມັນ, ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ກະທຳເພື່ອເຮົາ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ. ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະໃຫ້ເຂົາແຫ່ງວົງວານອິສຣາເອນງອກຂຶ້ນ, ແລະ ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າເປີດປາກໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ; ແລະ ພວກເຂົາຈະຮູ້ວ່າ ເຮົາຄືພຣະຢາເວ. ເອເຊກຽນ 29:18–21.
ເນບູກາດເນັດຊາ, ຜູ້ຊຶ່ງໃນຂໍ້ພຣະຄຳພີນັ້ນເປັນກະສັດແຫ່ງທິດເໜືອ, ໄດ້ຮັບແຜ່ນດິນເອຢິບເປັນຄ່າຈ້າງຂອງທ່ານ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນແບບຢ່າງລ່ວງໜ້າວ່າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ລະບົບສັນຕະປາປາຈະໄດ້ຮັບເອຢິບ, ຊຶ່ງກໍຄືມັງກອນ, ຊຶ່ງກໍຄືກະສັດສິບອົງ, ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ຜູ້ຊຶ່ງເຫັນພ້ອມກັນທີ່ຈະມອບອານາຈັກທີ່ເຈັດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍຊົ່ວຄາວໜຶ່ງ.
ແລະເຂົາສິບເຂົາທີ່ທ່ານໄດ້ເຫັນຢູ່ເທິງສັດຮ້າຍນັ້ນ, ເຂົາເຫຼົ່ານີ້ຈະຊັງຍິງໂສເພນີນັ້ນ, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ນາງຮ້າງເປົ່າແລະເປືອຍກາຍ, ແລະຈະກິນເນື້ອຂອງນາງ, ແລະເຜົານາງດ້ວຍໄຟ. ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງດົນໃຈພວກເຂົາໃຫ້ກະທໍາຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ, ແລະໃຫ້ເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນ, ແລະມອບອານາຈັກຂອງຕົນແກ່ສັດຮ້າຍນັ້ນ, ຈົນກວ່າຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຈະສໍາເລັດ. ພຣະນິມິດ 17:16, 17.
ການຊໍາລະແບບພະຍາກອນນີ້ ຍັງໄດ້ຖືກເປັນພາບແທນໄວ້ໃນ ດານີເອນ ບົດທີ 11 ຂໍ້ 42 ດ້ວຍ.
ແລະທ່ານຈະຍື່ນມືຂອງທ່ານອອກໄປເໜືອບັນດາປະເທດທັງຫຼາຍ; ແລະແຜ່ນດິນເອຢິບຈະບໍ່ພົ້ນໄປ. ດານີເອນ 11:42.
ອຳນາດຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາຊະນະເໜືອອຳນາດແຫ່ງມັງກອນໃນເວລາແຫ່ງຝົນປາຍ, ເພາະການຊົດໃຊ້ນີ້ສຳເລັດລົງ “ໃນ” “ວັນ” ທີ່ພຣະເຈົ້າ “ກະທຳໃຫ້ເຂົາແຫ່ງວົງວານອິດສະຣາເອນແຕກໜໍ່ອອກ.” ເປັນຝົນນັ້ນເອງທີ່ກະທຳໃຫ້ອິດສະຣາເອນຂອງພຣະເຈົ້າແຕກໜໍ່ອອກ, ແລະວັນນັ້ນໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ຊຶ່ງເປັນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ.
ຜູ້ທີ່ມາແຕ່ຢາໂຄບຈະຢັ່ງຮາກ; ອິສຣາເອນຈະອອກດອກແລະແຕກໜໍ່, ແລະຈະເຮັດໃຫ້ໃບໜ້າຂອງໂລກເຕັມໄປດ້ວຍຜົນ. ພຣະອົງໄດ້ຕີເຂົາ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຕີຜູ້ທີ່ຕີເຂົາຫຼື? ຫຼືເຂົາໄດ້ຖືກຂ້າ ຕາມການຂ້າລ້າງຂອງຜູ້ທີ່ຖືກຂ້າໂດຍພຣະອົງຫຼື? ດ້ວຍມາດຕະການ, ເມື່ອມັນງອກອອກມາ, ພຣະອົງຈະພິພາກສາກັບມັນ; ພຣະອົງຊົງຍັບຍັ້ງລົມທີ່ຮຸນແຮງຂອງພຣະອົງໃນວັນແຫ່ງລົມຕາເວັນອອກ. ສະນັ້ນ ດ້ວຍສິ່ງນີ້ ບາບຊົ່ວຂອງຢາໂຄບຈະຖືກຊຳລະ; ແລະນີ້ແຫຼະເປັນຜົນທັງສິ້ນແຫ່ງການເອົາບາບຂອງເຂົາອອກໄປ; ເມື່ອເຂົາເຮັດໃຫ້ຫີນທັງປວງຂອງແທ່ນບູຊາເປັນເໝືອນຫີນປູນຂາວທີ່ຖືກທຸບໃຫ້ແຕກອອກ, ບັນດາເສົາອາເຊຣາແລະຮູບເຄົາລົບຈະບໍ່ຕັ້ງຢູ່. ເອຊາຢາ 27:6–9.
ອີຢິບຖືກມອບໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍແຫ່ງຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາ ໃນເວລາທີ່ຝົນປາຍລະດູກຳລັງຖືກເທລົງມາ. ຝົນປາຍລະດູໄດ້ເລີ່ມໂປຍລົງເປັນລະອອງ ເມື່ອລົມຕາເວັນອອກ ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງອິສລາມແຫ່ງວິບັດຄັ້ງທີສາມ ໄດ້ຖືກ “ຢັບຢັ້ງ” ຫຼື ຖືກຫ້າມໄວ້ ໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001. ແລ້ວຝົນນັ້ນຈຶ່ງເລີ່ມຖືກວັດອອກ, (ໂປຍລົງເປັນລະອອງ) ເທິງອິສຣາເອນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາເລີ່ມແຕກໜໍ່. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ເມື່ອວິບັດຄັ້ງທີສາມກັບມາອີກ, ຝົນປາຍລະດູຈະຖືກເທລົງໂດຍບໍ່ມີຂອບເຂດ. ໃນລະຫວ່າງວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001 ແລະກົດໝາຍວັນອາທິດທີ່ຈະມາໃນໄວໆນີ້ “ຄວາມຊົ່ວຊ້າຂອງຢາໂຄບ” ຖືກຊຳລະອອກ, ແລະຄຳພາສາເຮັບເຣີວ່າ “ຊຳລະອອກ” ໝາຍເຖິງ “ໄດ້ຮັບການລົບບາບ”. ໃນກົດໝາຍວັນອາທິດ ສັດຮ້າຍແຫ່ງຕຳແໜ່ງສັນຕະປາປາໄດ້ຮັບອີຢິບ (ຄືມັງກອນ), ໃນຂະນະທີ່ກະສັດສິບອົງນັ້ນໄດ້ກໍ່ການລ່ວງປະເວນີກັບສັນຕະປາປາ ໂດຍການສ້າງຮູບຈຳລອງຂອງສັດຮ້າຍຂຶ້ນທົ່ວໂລກ.
ກ່ອນກົດໝາຍວັນອາທິດ, ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການປະທັບຕາຂອງຫນຶ່ງແສນສີ່ໝື່ນສີ່ພັນ, ເຂົາສັດທີ່ເປັນເຂົາຂອງພັກຣີພັບລິກັນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ຮ່ວມກັບເຂົາສັດທີ່ເປັນເຂົາຂອງໂປຣແຕສແຕນທີ່ເສື່ອມຖອຍ ສ້າງຮູບສັດໃຫ້ແກ່ສັດຮ້າຍ, ແລະໃນເສັ້ນຄຳພະຍາກອນນັ້ນ ພັກຣີພັບລິກັນມີໄຊເໜືອພັກເດໂມແຄຣັດ, ເພາະວ່າພັກເດໂມແຄຣັດເປັນອຳນາດແຫ່ງມັງກອນ ແລະພັກຣີພັບລິກັນເປັນອຳນາດຜູ້ສ້າງຮູບຂອງສັນຕະປາປາ.
ພາຍໃນປະຫວັດສາດພະຍາກອນຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຈຸດສິ້ນສຸດຂອງພັກ Democratic ແລະຈຸດສິ້ນສຸດຂອງພັກ Republican ຖືກລະບຸໄວ້. ພັກທັງສອງນັ້ນປະກອບເປັນເຂົາຂອງ Republicanism, ແຕ່ພວກມັນຊີ້ບອກເຖິງການຕໍ່ສູ້ພາຍໃນທີ່ດຳເນີນຜ່ານປະຫວັດສາດທັງໝົດຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. ເຂົານັ້ນ (Republican) ບັນຈຸຈັກກະວານຈຳລອງພາຍໃນຂອງເຂົາທັງສອງຂອງສັດຮ້າຍແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ.
ໃນຄຳພະຍານຂອງອານາຈັກຂອງຊາວມີເດຍແລະເປີເຊຍ ນັ້ນແມ່ນເຂົາອັນສຸດທ້າຍທີ່ງອກຂຶ້ນສູງກວ່າ, ແລະພັກ Democratic ໄດ້ເລີ່ມກ່ອນໃນປະຫວັດສາດອາເມຣິກາ, ແຕ່ໃນບັ້ນປາຍພັກ Republican ງອກຂຶ້ນສູງກວ່າແລະມີໄຊເໜືອພັກ Democratic. ໃນປະຫວັດສາດຂອງຝົນຊ້າຍຸກທ້າຍ, ຊຶ່ງໄດ້ເລີ່ມໃນວັນທີ 11 ກັນຍາ 2001, ພວກ Democratic ຝ່າຍໂລກາພິວັດທີ່ໄດ້ຮັບແຮງບັນດານໃຈຈາກມັງກອນ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວໄຮ້ກົ້ນຕາມພຣະນິມິດບົດທີ 11 ແລະໄດ້ສັງຫານພັກ Republican ໂດຍການລັກຂະໂມຍການເລືອກຕັ້ງປີ 2020. ສົງຄາມຂອງພວກເຂົາຕໍ່ Trump (ແລະຕໍ່ພັກ Republican) ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນເມື່ອລາວປະກາດການສະໝັກຮັບເລືອກຕັ້ງໃນປີ 2015, ແລະຈາກຈຸດນັ້ນເປັນຕົ້ນມາມັນກໍພຽງແຕ່ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.
ເມື່ອພັກເດໂມແຄຣັດໄດ້ລັກຂະໂມຍການເລືອກຕັ້ງໃນປີ 2020, ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ສະຖາປະນາການພິຈາລະນາໄຕ່ສວນຂອງ Pelosi, ແຕ່ເມື່ອ Trump ໄດ້ປະກາດການຫາສຽງເທື່ອທີສາມຂອງລາວໃນປີ 2022, ຄວາມຢ້ານກົວໄດ້ມາເຖິງພັກເດໂມແຄຣັດ, ແລະຄວາມໂກດແຄ້ນຂອງພວກເຂົາກໍຍິ່ງເພີ່ມທະວີຂຶ້ນເທົ່າທີ, ແລະຕໍ່ມາພວກເຂົາກໍໄດ້ເຂົ້າຕໍ່ສູ້ກັບ Trump ແລະຜູ້ສະໜັບສະໜູນຂອງລາວດ້ວຍພຣະພິໂລດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ເພາະພວກເຂົາຮູ້ວ່າເວລາຂອງຕົນມີຢູ່ສັ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ສະຫຼອງການຕາຍຂອງລາວ, ແຕ່ເມື່ອລາວລຸກຂຶ້ນ, ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງກໍໄດ້ຕົກເທິງພວກເຂົາ.
ແລະເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ສຳເລັດຄຳພະຍານຂອງຕົນແລ້ວ, ສັດຮ້າຍທີ່ຂຶ້ນມາຈາກຫຸບເຫວເລິກສຸດຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ພວກເຂົາ, ແລະຈະເອົາຊະນະພວກເຂົາ, ແລະຂ້າພວກເຂົາ. ແລະສົບຂອງພວກເຂົາຈະນອນຢູ່ໃນຖະໜົນຂອງນະຄອນໃຫຍ່, ຊຶ່ງຕາມຄວາມໝາຍຝ່າຍວິນຍານເອີ້ນວ່າ ໂຊໂດມ ແລະ ອີຢິບ, ບ່ອນທີ່ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາຖືກຄຶງໄວ້ເທິງໄມ້ກາງແຂນດ້ວຍ. ແລະຜູ້ຄົນຈາກຊົນຊາດ ແລະ ຕະກູນ ແລະ ພາສາ ແລະ ປະຊາຊາດຕ່າງໆ ຈະເບິ່ງສົບຂອງພວກເຂົາຕະຫຼອດສາມວັນກັບເຄິ່ງ, ແລະຈະບໍ່ຍອມໃຫ້ນຳສົບຂອງພວກເຂົາໄປຝັງໃນອຸບໂມງ. ແລະບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະຊື່ນຊົມຍິນດີເນື່ອງຈາກພວກເຂົາ, ແລະຈະເຮັດການຮື່ນເລີງ, ແລະຈະສົ່ງຂອງຂວັນແກ່ກັນແລະກັນ; ເພາະວ່າສາດສະດາທັງສອງນີ້ໄດ້ທຳໃຫ້ບັນດາຜູ້ອາໄສຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກທຸກທໍລະມານ. ແລະພາຍຫຼັງສາມວັນກັບເຄິ່ງ, ພຣະວິນຍານແຫ່ງຊີວິດຈາກພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາກໍຢືນຂຶ້ນເທິງຕີນຂອງຕົນ; ແລະຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ໄດ້ຕົກເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ເຫັນພວກເຂົາ. ພຣະນິມິດ 11:7–11.
ໄລຍະເວລາທີ່ຊີ້ບອກເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງພັກດີໂມແຄຣັດ ແມ່ນນັບແຕ່ພິທີສາບານຕົນເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງ Biden ໃນປີ 2021 ຈົນເຖິງພິທີສາບານຕົນເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງ Trump ໃນປີ 2025. ໄລຍະເວລານັ້ນໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ Pelosi Trials, ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຂັດຕໍ່ລັດຖະທຳມະນູນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະມີລັກສະນະທາງການເມືອງທັງໝົດ. ປະຫວັດສາດນັ້ນ, ຊຶ່ງເປັນຕົວແທນຂອງການຕາຍຂອງປະທານາທິບໍດີອົງທີຫົກນັບແຕ່ເວລາແຫ່ງຈຸດສິ້ນສຸດໃນປີ 1989 ຈົນເຖິງປະທານາທິບໍດີອົງທີແປດຜູ້ຊຶ່ງມາຈາກເຈັດ, ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນດ້ວຍການພິພາກສາທາງການເມືອງ (the Pelosi Trials), ແລະມັນສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍການຕາຍຂອງພັກດີໂມແຄຣັດ, ແລະດ້ວຍ Pelosi Trials ຊຸດທີສອງ, ເມື່ອເປົ້າໝາຍທາງການເມືອງຖືກກັບດ້ານ.
ພາບປະກອບຂອງປະຫວັດສາດນີ້ປາກົດຢູ່ໃນບົດທີສິບເອັດຂອງພຣະທຳພຣະນິມິດ, ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການສຳເລັດເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນການປະຕິວັດຝຣັ່ງ. ການປະຕິວັດຝຣັ່ງເປັນຕົວຢ່າງທາງປະຫວັດສາດອັນເປັນແບບຢ່າງຂອງສົງຄາມທາງການເມືອງແບບກີໂຢຕິນ, ຊຶ່ງຊີ້ບອກເຖິງພັກຜູ້ປົກຄອງພັກໜຶ່ງສັງຫານອີກພັກໜຶ່ງ, ແລະແລ້ວອຳນາດປົກຄອງນັ້ນເອງກໍຖືກໂຄ່ນລົ້ມແລະຖືກຂົ່ມເຫັງເສຍເອງ.
ໄລຍະເວລາຈາກການເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງ Biden ແລະການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi, ຈົນເຖິງການເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງເປັນສະໄໝທີສອງຂອງ Trump ແລະການກັບຄືນຂອງການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi, ຊີ້ບອກເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງພັກ Democratic, ແລະຍັງຊີ້ບອກດ້ວຍວ່າເມື່ອໃດ Trump ຈະທຳຊ້ຳການນຳໃຊ້ຊຸດຄຳສັ່ງບໍລິຫານຊຶ່ງໄດ້ຖືກເປັນແບບຢ່າງໄວ້ໂດຍ Alien and Sedition Acts. ການນຳໃຊ້ຄຳສັ່ງບໍລິຫານເຫຼົ່ານັ້ນຈະເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການພິຈາລະນາຄະດີ Pelosi ຄັ້ງທີສອງ ແລະຈະຊີ້ບອກເຖິງຈຸດເລີ່ມແຫ່ງໄລຍະເວລາທີ່ຮູບຂອງສັດຮ້າຍຖືກເລີ່ມກໍ່ຕັ້ງຢ່າງແທ້ຈິງ. ໄລຍະເວລານັ້ນສິ້ນສຸດລົງເມື່ອມີການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍວັນອາທິດ, ດັ່ງນັ້ນ ໄລຍະເວລານັ້ນຈຶ່ງເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄຳສັ່ງບໍລິຫານທີ່ຄຽງຄູ່ກັບ Alien and Sedition Acts ແລະສິ້ນສຸດລົງດ້ວຍກົດໝາຍວັນອາທິດ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງທີ່ພັກ Republican ສິ້ນສຸດລົງ.
ທັງສອງໄລຍະທີ່ເປັນຕົວແທນແຫ່ງການສິ້ນສຸດຂອງພັກ Democratic ແລະຕໍ່ມາຂອງພັກ Republican ນັ້ນ ມີຄວາມເຊື່ອມໂຍງກັນໃນຄຳພະຍາກອນ ແລະຖືກເປັນຕົວແທນໂດຍໄລຍະເວລາຊາວສອງປີ ນັບແຕ່ປີ 1776 ຈົນເຖິງ 1798. ໄລຍະນັ້ນມີຈຸດໝາຍສຳຄັນສາມປະການ: ຄຳປະກາດເອກະລາດໃນປີ 1776, ສິບສາມປີຕໍ່ມາຄືລັດຖະທຳມະນູນ, ແລະຕາມມາດ້ວຍ Alien and Sedition Acts ຂອງປີ 1798. ຈຸດໝາຍສຳຄັນທັງສາມນັ້ນພົບການສຳເລັດຕາມແນວຂອງພັກ Democratic ແລະ Republican, ເຖິງແມ່ນວ່າການນຳໃຊ້ຂອງຈຸດໝາຍສຳຄັນປະການທີສອງ ແລະ ປະການທີສາມຈະຢູ່ໃນຈຸດທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະແນວ.
ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ການສຳເລັດຕາມຄຳພະຍາກອນຂອງມັນ ໃນບົດຄວາມຖັດໄປ.
“ມີພຽງແຕ່ສອງຝ່າຍເທົ່ານັ້ນ ຊາຕານເຮັດວຽກດ້ວຍອຳນາດອັນຄົດຄ້ຽວແລະຫລອກລວງຂອງມັນ, ແລະໂດຍການລວງອັນຮຸນແຮງມັນໄດ້ດັກຈັບທຸກຄົນທີ່ບໍ່ດຳຣົງຢູ່ໃນຄວາມຈິງ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຫັນຫູຂອງຕົນອອກຈາກຄວາມຈິງ ແລະໄດ້ຫັນໄປຫານິທານທີ່ແຕ່ງຂຶ້ນ. ຊາຕານເອງກໍບໍ່ໄດ້ດຳຣົງຢູ່ໃນຄວາມຈິງ, ມັນແມ່ນຄວາມລັບລຶກແຫ່ງຄວາມອະທຳ. ດ້ວຍເລ່ຫລ່ຽມອັນແຍບຄາຍຂອງມັນ ມັນໃຫ້ຄວາມຜິດພາດອັນທຳລາຍຈິດວິນຍານຂອງມັນມີຮູບລັກຄືຄວາມຈິງ. ໃນສິ່ງນີ້ແຫຼະຄືອຳນາດແຫ່ງການຫລອກລວງຂອງມັນ. ເປັນເພາະວ່າສິ່ງເຫລົ່ານີ້ເປັນຂອງປອມຂອງຄວາມຈິງ ລັດທິຕິດຕໍ່ວິນຍານ, ທິໂອໂຊຟີ, ແລະການຫລອກລວງອື່ນໆໃນທຳນອງດຽວກັນ ຈຶ່ງມີອຳນາດຢ່າງຫລວງຫລາຍເຫນືອຈິດໃຈຂອງມະນຸດ. ໃນສິ່ງນີ້ແຫຼະຄືການກະທຳອັນຊ່ຽວຊານຂອງຊາຕານ. ມັນເສແສ້ງວ່າເປັນພຣະຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ລອດຂອງມະນຸດ, ເປັນຜູ້ກະທຳຄຸນແກ່ມະນຸດຊາດ, ແລະດ້ວຍເຫດນີ້ມັນຈຶ່ງລໍ້ລວງເຫຍື່ອຂອງມັນໄປສູ່ຄວາມພິນາດໄດ້ໂດຍງ່າຍຍິ່ງຂຶ້ນ.”
“ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ ການເຝົ້າລະວັງຢ່າງບໍ່ຫຼັບໄຫຼແມ່ນຄ່າແຫ່ງຄວາມປອດໄພ. ມີພຽງແຕ່ໃນທາງອັນທ່ຽງຕົງຂອງຄວາມຈິງແລະຄວາມຊອບທຳເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະຫຼົບໜີອຳນາດຂອງຜູ້ລໍ້ລວງໄດ້. ແຕ່ໂລກໄດ້ຕົກຢູ່ໃນບ້ວງແຮ້ວແລ້ວ. ຄວາມຊຳນານຂອງຊາຕານໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ໃນການຄິດຄົ້ນແຜນການແລະວິທີການອັນນັບບໍ່ຖ້ວນເພື່ອໃຫ້ຈຸດປະສົງຂອງມັນສຳເລັດ. ການສະແດງຕົວອັນຫຼອກລວງໄດ້ກາຍເປັນສິລະປະອັນປະນີດສຳລັບມັນ, ແລະມັນກໍກະທຳວຽກໃນຮູບລັກຂອງທູດສະຫວັນແຫ່ງຄວາມສະຫວ່າງ. ມີແຕ່ພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ຢັ່ງຮູ້ເລ່ຫຼ່ຽມຂອງມັນໃນການເຮັດໃຫ້ໂລກເປື້ອນເປິະດ້ວຍຫຼັກການອັນທຽດແລະນຳໄປສູ່ຄວາມພິນາດ ຊຶ່ງມີພາບພາຍນອກຄືດັ່ງຄວາມດີອັນແທ້ຈິງ. ມັນກະທຳການເພື່ອຈຳກັດເສລີພາບທາງສາສະໜາ ແລະເພື່ອນຳຄວາມເປັນທາດຮູບແບບໜຶ່ງເຂົ້າມາໃນໂລກທາງສາສະໜາ. ອົງການຕ່າງໆ, ສະຖາບັນຕ່າງໆ, ຖ້າບໍ່ໄດ້ຖືກຄຸ້ມຄອງໄວ້ໂດຍຣິດອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າ, ກໍຈະດຳເນີນງານພາຍໃຕ້ການບັນຊາຂອງຊາຕານ ເພື່ອນຳມະນຸດໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງມະນຸດ; ແລະການສໍ້ໂກງກັບການເລ່ຫຼ່ຽມຈະມີພາບຄ້າຍດັ່ງຄວາມຮ້ອນຮົນເພື່ອຄວາມຈິງ ແລະເພື່ອຄວາມຈະເລີນກ້າວໜ້າແຫ່ງອານາຈັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ບໍ່ວ່າສິ່ງໃດໃນການປະພຶດຂອງພວກເຮົາທີ່ບໍ່ໂປ່ງໃສເຫມືອນແສງກາງວັນ ສິ່ງນັ້ນກໍເປັນຂອງວິທີການຂອງເຈົ້າຊາຍແຫ່ງຄວາມຊົ່ວ. ວິທີການຂອງມັນໄດ້ຖືກນຳໃຊ້ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຜູ້ເຊື່ອ Seventh Day Adventists, ຜູ້ທີ່ອ້າງວ່າຕົນໄດ້ຮັບຄວາມຈິງອັນກ້າວໜ້າ.”
“ຖ້າມະນຸດຕໍ່ຕ້ານຄຳເຕືອນທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງສົ່ງມາເຖິງເຂົາ, ເຂົາຈະກາຍເປັນແມ່ນກະທັ້ງຜູ້ນຳໃນການປະພຶດຊົ່ວ; ຄົນເຊັ່ນນັ້ນອ້າງເອົາວ່າຕົນມີສິດອຳນາດສະເພາະຂອງພຣະເຈົ້າ—ເຂົາກ້າກະທຳສິ່ງທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າເອງກໍຈະບໍ່ຊົງກະທຳ ໃນການສະແຫວງຫາເພື່ອຄວບຄຸມຈິດໃຈຂອງມະນຸດ. ເຂົານຳເອົາວິທີການແລະແຜນການຂອງຕົນເອງເຂົ້າມາ, ແລະດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະເຈົ້າຜິດພາດຂອງເຂົາ, ເຂົາເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນອື່ນໃນຄວາມຈິງອ່ອນກຳລັງລົງ, ແລະນຳເອົາຫຼັກການອັນບໍ່ຖືກຕ້ອງເຂົ້າມາ ຊຶ່ງຈະເຮັດວຽກເໝືອນເຊື້ອແປ້ງ ເພື່ອໃຫ້ສະຖາບັນແລະຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາເປື້ອນເປີະແລະເສື່ອມຊາມ. ທຸກສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ທັດສະນະຂອງມະນຸດຕໍ່ຄວາມຊອບທຳ, ແລະຄວາມທ່ຽງທຳ, ແລະການພິພາກສາຢ່າງບໍ່ລຳອຽງ ຕ່ຳລົງ, ກົນອຸບາຍຫຼືຂໍ້ບັນຍັດໃດໆທີ່ນຳເອົາຜູ້ຮັບໃຊ້ມະນຸດຂອງພຣະເຈົ້າໄປຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມຂອງຈິດໃຈມະນຸດ, ຍ່ອມບັ່ນທອນຄວາມເຊື່ອຂອງເຂົາໃນພຣະເຈົ້າ; ມັນແຍກຈິດວິນຍານອອກຈາກພຣະເຈົ້າ, ເພາະມັນນຳອອກໄປຈາກທາງແຫ່ງຄວາມຊື່ສັດສຸດຕົງແລະຄວາມຊອບທຳ.”
“ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຊົງປົກປ້ອງຫຼືປະກາດວ່າຖືກຕ້ອງແກ່ກົນອຸບາຍໃດໆ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດປົກຄອງ ຫຼືກົດຂີ່ເພື່ອນມະນຸດຂອງຕົນ ແມ່ນແຕ່ພຽງເລັກນ້ອຍ. ຄວາມຫວັງດຽວຂອງມະນຸດທີ່ຕົກຢູ່ໃນບາບ ຄືການຫັນມາຫາພຣະເຢຊູ ແລະຮັບພຣະອົງໄວ້ເປັນພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດພຽງຜູ້ດຽວ. ທັນທີທີ່ມະນຸດເລີ່ມສ້າງກົດເຫຼັກເພື່ອຄອບງຳຄົນອື່ນ, ທັນທີທີ່ເຂົາເລີ່ມຜູກມັດແລະຂັບຄົນອື່ນໄປຕາມຄວາມຄິດຂອງຕົນເອງ, ເຂົາກໍລົບຫຼູ່ພຣະເຈົ້າ ແລະນຳອັນຕະລາຍມາສູ່ຈິດວິນຍານຂອງຕົນເອງ ແລະຈິດວິນຍານຂອງພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ. ມະນຸດຜູ້ເປັນບາບຈະພົບຄວາມຫວັງ ແລະຄວາມຊອບທຳໄດ້ແຕ່ໃນພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ; ແລະບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດຊອບທຳໄດ້ ນອກຈາກເມື່ອເຂົາມີຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະດຳຮົງການເຊື່ອມສຳພັນອັນມີຊີວິດກັບພຣະອົງໄວ້. ດອກໄມ້ດອກໜຶ່ງໃນທົ່ງນາຕ້ອງມີຮາກຢູ່ໃນດິນ; ມັນຕ້ອງມີອາກາດ, ນ້ຳຄ້າງ, ຝົນຫ່າ ແລະແສງແດດ. ມັນຈະເຈີຣິນງອກງາມໄດ້ ກໍຕໍ່ເມື່ອມັນໄດ້ຮັບສິ່ງເອື້ອອຳນວຍເຫຼົ່ານີ້, ແລະທັງໝົດລ້ວນມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ມະນຸດກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ພວກເຮົາຮັບຈາກພຣະເຈົ້າ ສິ່ງທີ່ຫຼໍ່ລ້ຽງຊີວິດແຫ່ງຈິດວິນຍານ. ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄຳເຕືອນບໍ່ໃຫ້ວາງໃຈໃນມະນຸດ ຫຼືເອົາເນື້ອໜັງເປັນແຂນຂອງຕົນ. ຄຳສາບແຊ່ງໄດ້ຖືກປະກາດໄວ້ເໜືອບັນດາຜູ້ທີ່ເຮັດເຊັ່ນນີ້.” The 1888 Materials, 1432–1434.